Inozentzio XII.a

Inozentzio XII.a (latinez Innocentius PP. XII), jaiotzez Antonio Pignatelli (Spinazzola, Basilicata, Napoliko Erresuma, 1615eko martxoak 13-Erroma, 1700eko irailak 27) Eliza Katolikoko 242. aita santua izan zen 1691 eta 1700 bitartean.

 Jatorria eta prestakuntza 
Antonio Francesco Gennaro Maria Pignatelli del Rastrello izenarekin jaio zen, Elizari kardinal asko eman zizkion napolitar familia garrantzitsu batean. Bere gurasoak Francesco Pignatelli Spinazzolako markesa eta Porzia Caraffa, Andriako dukerrikoa izan ziren.

Erromako jesuiten eskolan hezia izan zen, eta ondoren Collegio Romano delakoan, non 1637an zuzenbide zibilean eta zuzenbide kanonikoan doktoretza lortu zuen.

 Eliz karrera 
Hogeita bat urterekin jada Urbano VIII.a aita santuaren gorteko ofizial bihurtu zen. 1643an Signatura Apostolikoko Auzitegiko erreferendario eta aita santuaren legatu orde Urbinoko dukerrian izendatua izan zen. 1645ean Fano hiriko gobernari izan zen, eta hurrengo urtean Maltako inkisidore orokorra. 1650ean Viterbo hiriko gobernaria izan zen.

 Gotzaintza eta kardinaltza 
1652ko urriak 27an, Erroman, Larissako artzapezpiku titular izendatua izan zen, baimen berezi batekin, ez baitzen apaiz ordenatua izan. Bata bestearen atzean Toskanako Dukerri Handiko nuntzio izendatu zuten 1652an, Poloniakoa 1660an eta Austriakoa 1668an; 1671n, Lecceko apezpiku, artzapezpiku ad personam tituluarekin. 1673an Erromara itzuli zen Gotzaimen Kongregazioko idazkari eta aita santuaren cubiculien prefektu karguak betetzeko.

1681eko irailaren 1ean San Pancrazio tituluko kardenal eta jarraian Faenzako apezpiku izendatu zuten, beti ere artzapezpiku ad personam maila mantenduz. 1684an aita santuaren legatu izendatua izan zen Bolonia hirirako, eta 1686an Napoliko artzapezpikutzaren egoitzara bidalia izan zen. 1689 eta 1691ko konklabeetan parte hartu zuen: azken horretan, aita santu aukeratu zuten.

 Aitasantualdia 
 Aukeraketa 
Alexandro VIII.a aita santua hil ondoren, konklabeak bost hilabete eman zituen eztabaidan, Pignatelli Frantziaren aldeko kardeinalak eta Germaniako Erromatar Inperio Santukoen aldeko kardinalen artean adostasunezko hautagai bezala agertu zen arte. 1691ko uztailaren 12an aukeratua izan zen, eta handik hiru egunera Urbano Sacchetti kardinala Santa Maria in Via Latako protodiakono koroatua izan zen Laterango Basilika Patriarkalean.

 Ekintzak, aita santu izanik 
Nepotismoaren aurka agertu zen irmoki, denbora luzeegian aita santutzaren istilurik handienetako bat izan zena. 1692ko Romanum decet Pontificem buldaren bidez, bere ondorengo aita santuei euren senideei kargu, lurralde edo pribilegioak uztea debekatu zien. Gainera, kardinal mailara soilik aita santuaren zuzeneko senide bat igo zitekeela ezartzen zuen.

Aldi berean, Ganbera Apostolikoaren simonia-praktikak sakon aztertu eta debekatu zituen, eta horri lotuta, aita santuaren gortean sartu ahal izateko baldintzatzat bizimodu sinple eta ekonomikoagoa sartu zuen. "Pobreak bere ilobak zirela" zioen, bere benefizentzia publikoa bere aurreko aita santuen nepotismoarekin alderatuz.

Zenbait erreforma politiko-administratibo sartu zituen Aita Santuen Lurraldean eta Forum Innocentianum delakoa sortu zuen justizia optimizatzeko.

Europako nagusitasunagatik leihan ari ziren potentzia katolikoen artean adostasunezko hautagai bezala aukeratua izan bazen ere, Inozentzio XII.aren agintaldia bere aurreko aita santuen agintaldiaren oso antzekoa izan zen, Frantziaren alde egin baitzuen Germaniako Erromatar Inperio Santuaren kaltetan.

 Kanonizazioak 
Aita santu gisa eman zuen agintaldian, Maria de Cervelló kanonizatu zuen, 1692an.

 Heriotza 
Inozentzio XII.a 1700eko irailak 27an hil zen Erroman, eta Vatikanar Basilika Patriarkalean lurperatua izan zen berak propio adierazi zuen haitzurdinezko sarkofago xume baten barnean. Edonola ere, 1746an, Vincenzo Petra kardinalak, Palestrinako egoitza azpiherritarreko gotzaina eta kamarlengoa zena, hilobiaren apaindura agindu eta ordaindu zuen bere garaiko estiloaren arabera.

Bibotea eta bizarra izan zituen azken aita santua izan zen.

San Malakiasen profeziek Rastrum in porta erreferentzia egiten diote ("Eskuaira atean"), dirudienez Pignatelli del Rastello leinukoa izateari erreferentzia egiten dion aipamena, italieraz, rastello-k "eskuaira" esan nahi baitu.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Apuliarrak
Kategoria:Italiako apaiz katolikoak
Kategoria:Aita santuak
Kategoria:Nuntzio apostolikoak
Kategoria:Erroman hildakoak