Palinologia

Palinologia polena eta esporak ikertzen dituen botanikaren adarra da. Zientzia honen helburua da polenaren morfologiaren estruktura osatzea. Baita balore taxonomikoa du eta honen bidez, taxoiak bereiztea uzten du (familia, generoak eta espezieak). Bereziki erabilgarria da paleontologian, batez ere polena usteltze erresistentzia handia duelako exinaren ezaugarri kimikoengatik. 

Paleopalinologiaren oinarria da polena eta esporak (baita palinoformo deitzen dira) harritzeko duten gaitasunetan. Palinoformoak haizeak mugitzen ditu, beste animalia batzuk eta beste leku batzuetan uzten dituzte. Fosil hauei esker, jakin daiteke nolakoa zen antzinako landaretza, hau jakiteko fosil horien exina ateratzen da eta aztertzen da.

Paleonapalinologia oso garrantzitsua da batez ere arlo biologikoan, arlo honi esker jakin daiteke nola eboluzionatu duen landaretza, nola desagertu diren hainbat landare espezie eta hainbat arlo biogregrafia historikoa landareekin zerikusirik dutenak (geobotanika eta fitografia). Baita beste arlo batzuen bidez (arkeozoologia, paleoantropologia eta paleobotanika) hainbat giro fosilen berreraikuntza egitea uzten du.

Paleopalinologian, paleoklimatologia erabiltzen da. Erabiltze honek gertatzen da hainbat landare espezie batzuk giroa modu egoki batean zaintzen dutelako. Praktika hau hurrengo pausoak jarraitzen ditu: gaur egungo landare espezie bat giro hots eta heze batean baldin badago eta espezie horren materialak aurkitzen baldin badira, esan daiteke antzinean giro hori hezea eta hotza zela. Errealitatean ez da hain erraza esatea nolakoak ziren antzinako giroak.

Polen fosil ohikoenak turberak edo hezeguneak dira. Polena ondo kontzerbatzeko anoxiaren izaera modu konstantean egon behar dira, hau da, polena leku jakinetan kontzerbatzen da modu egokian, batez ere higadura txikiko tokietan eta oxigenazio baxuko lekuetan. Horregatik, turberak leku egokiak dira kontzerbaziorako. Turberetan hainbat ikerketa egiten dira ikusteko ea ze nolako aldaketak egin diren inguruan.

Paleopalinologia balio handia du beste hainbat arloetan adibidez, arkeologian.

 Erreferentziak 
 Bignot, G. (1988[1982]): Los microfósiles. Editorial Paraninfo, S.A. 284 págs. Madrid 
 Moore, P.D.; Webb, J.A. y Collinson, M.E. (1991): Pollen Analysis Blackwell Scientific Publications. 216 págs. Oxford (2ª Edición) 
 Traverse, A. (1988): Paleopalynology. Unwin Hyman Ltd. 600 págs. Boston 

 Kanpo estekak 

 {en} Elkarte Palinologikoen Nazioarteko Federazioa

Kategoria:Botanika
Kategoria:Paleontologia
Kategoria:Paleontologiaren adarrak
Kategoria:Palinologia
Kategoria:Sedimentologia