Bote-luze

Bote-luzeaBote-luzearen arautegia Euskal Herriko Pilota Konfederazioaren webgunean pilota jokoaren modalitate bat da, ezagutzen direnetatik zaharrena. Gaur egungo luzeko pilota jokoen artean, esku huska jokatzen den bakarra da. Luzeko pilota jokoa denez, aurkariak aurrez aurre dihardute, eta pilotak ez du hormarik jotzen, errebotean ez bada. Antzina, pilotalekua belar soroa zen (soropil edo pilota soro izenekoa), eta gaur egun plaza librean jokatzen da.

Antzina oso zabaldua zegoen Europan. XX. mendearen bigarren erdian galdu zen Euskal Herrian. Zuberoan gorde zen hobekien, 1950-1960 urteen inguruan jaiotako zuberotarrek ezaguna baitute jokoa. Valentzian bizirik iraun du oso antzekoa den eta jatorri bera duen joko batek, llargues izenarekin; hala ere, badira zenbait ezberdintasun, hala nola sakea. Euskal Herrian, gaur egun bote-luzea berreskuratzeko ahaleginean ari dira Nafarroa Garaian (aipatzekoa da ikastolen, Laxoa Elkartearen eta Tiburcio Arraztoaren lana, besteak beste).Asier Aiestaran: «Bote-luzea, hezkuntzak eta ondarea berreskuratzeko nahiak bat egiten dutenean», Gara, 2007-12-06. «Baztan, memoria de la pelota», Diario de Navarra, 2008-09-01. Santiago Zuza: «La memoria recuperada», Diario de Navarra, 2008-08-28.

 Pilotaren ezaugarriak 
Larruzko pilota pilota jokoko zenbait espezialitate eta aldaeretan erabiltzen den pilota bat da, erdian nukleo edo kiski gogor batez osatua, tartean artile edo kotoizko geruza zenbaitez eta kanpoaldetik larruzko geruza batez estalia. Artisauek egindako pilotak dira. Esku-huskako pilota aldaera guztietan erabiltzen da. 

Pilotak gozoak dira, 110 gramoko pisukoak. Pilotak plekako jokoetako eskuzko jokamoldeetakoak baino motelagoak dira. Arean txikiagoak ere badira, bai eta arinagoxeak ere (bost bat gramo gutxiago).
 Puntuazio sistema 

 Instalazioak 
Eremu irekian jokatzen da, hala nola, kalean bertan, baina gehienetan plaza librean jokatzen da. Bote luzean jokatzeko ez da hormarik behar. Jokalekuak laukizuzenak izaten dira, normalean 55-60 metro luze eta 12-15 metro zabalekoak. Zenbat eta zorua gogorragoa eta lauagoa izan hobe, izan ere, horrela pilotak hobeto egingo du punpa. Dena dela, ez da nahitaezkoa, gehienetan airez errestatzen baita; horrela, bada, goroldioz edo belar txikiz estalitako lurzoruan ere joka daiteke.

 Botaharria, sakerako eremua eta errestoko joko-eremua 
Botaharria joko-eremuaren mutur batean jartzen da. Joko-eremua bi zatitan banatzen duen zeharkako marra bat markatzen da. Sakerako eremua botaharriaren eta erdiko marra horren arteko eremua da. Errestoko joko-eremua, ordea, erdiko marra horren eta joko-eremuaren atzealdearen artekoa. Zenbaitetan joko-eremua aldapatsua izaten da; orduan, botaharria joko-eremuaren beheko aldean jartzen da. Bestalde, joko-eremu guztiak ez dira erabat errektangularrak izaten.
Mendian botaharria harri lau bat izan ohi da. Herrietan, berriz, errebotean erabiltzen denaren antzekoa erabiltzen da, baina azala ez da hain okertua izaten. Herrietan, botaharria plazaren mutur batean jartzen da.

 Sakea 
Sakatzaileak pilota eskuaz hartu eta botaharrian egin behar du punpa; ondoren, jaurti egingo du aurkarien joko-eremuan egin dezan punpa. Pilotak joko-eremuko erdiko marra gainditu behar du, eta ezin izango du alboetako mugetatik kanpo egin punpa, ez eta atzealdeko marratik kanpo ere; izan ere, hori gertatuz gero, pilota jaurti duen taldeak falta egin eta kintzea galduko du. Sakea ezin daiteke besagainez egin; beso zeharrez (alboz) edo azpitik egin behar da. Sakea egin baino lehen, aurkarien joko-eremuan, hau da, eskas edo erdiko marratik harago, ezin daiteke jokalaririk sartu.

 Arauak 
Arautegi osoa Euskadiko Euskal Pilota Konfederazioak zabaldu zuen, eta neurri handi batean luzeko pilota jokoaren beste modalitateetarako ere balio dezake.

Luzeko pilota jokoaren beste modalitateetan ez bezala esku hutsez jokatzen da, tresnarik gabe, eta gehienbat airez jokatzen den arren, pilotak bote bat ematea ere onartzen da.       

Talde bakoitzean sakatzaile bat eta lau errestatzaile daude; hortaz, guztira, 10 jokalari. Talde bakoitzeko sakatzailea beti izango da jokalari berbera. Plaza estuetan hiru errestatzailerekin, edo baita birekin ere, joka daiteke.

 Kintzeak, faltak eta arraiak 
Behin sakea eginda jokaldia bukatuko da hiru emaitza hauetako batekin: kintzea, falta edo arraia.

Sakea eginda pilota errestatzera doan jokalariak airez edo lehenengo punpan errestatu behar du pilota, eta, jarraian, sakea egin duen taldearen joko-eremura eramango du. Erresto hori sakeko joko-eremuko beste jokalari batek errestatuko du, eta horrela jarraituko dute harik eta jokalariren batek pilota aurkarien joko-eremura eramatean falta egin arte. Piloteoa airez nahiz lehenengo punpan egin daiteke.

 Kintzea 

 Pilotak atzealdeko marra gainditzen badu (sakea salbu), kintzea izango da pilota jaurti duen taldearentzat.

 Falta 

 Jokalariren batek jaurtikitako pilotak (beste taldearen?) joko-eremuko mugetatik kanpo egiten badu punpa, falta egingo du eta, ondorioz, bere taldeak kintzea galduko du, eta beste taldeak zuzenean zenbatuko du kintzea.
 Jokalaria airez edo lehenengo punpan jotzen saiatzen denean, pilotak aldi berean gorputzeko bi ataletan jotzen badu, berjes izeneko falta egiten du eta bere taldeak kintzea galtzen du. Gauza bera gertatuko da berak errestatutako pilotak taldekideren bat jotzen badu, bai airez bai lehenengo punpan.

 Arraia 
Noiz bukatzen da jokaldi bat arraia batekin?

 Pilotariren batek joko-eremuaren barruan gelditzen badu pilota (behin bi bote egin ondoren?), pilota gelditu duen gunean arraia bat markatzen da.
 Pilotak joko-eremuko alboko mugak zeharkatzen dituen gunean ere, beti ere, pirritaka badoa (behin bi bote egin ondoren?) eta ez airetik (falta izango litzateke), arraia markatzen da.

Arraiak erdiko marraren alde batean zein bestean egiten dira; edo beste era batera esanda, bi taldeek egin ditzakete.

Noiz jokatzen da arraia?

Joko berean bigarren arraia bat markatzen denean, edo, bestela, arraia bakarra dagoenean, baldin eta bi taldeetako batek 40 tanto baditu.

Nola jokatzen da arraia?

Arraia kintze “diferitua” da, izan ere, ez da egiten denean zenbatzen; jokatu egingo da geroago eta baldintza berezi hauetan:

 taldeek joko-eremu aldaketa egingo dute (sakea egiten duen taldea aldatzen da, hori garrantzitsua da, sakea edukitzea abantaila izaten baita).
 erdiko marra (pasamarra) aldi baterako lekualdatu egiten da arraia markatu den tokiraino. Beraz, irudimenezko marra da, eta benetako erdiko marrarekin paraleloa; arraia jokatu ondoren desagertu egiten da. Epaileak irudimenezko marra horretan kokatzen dira. Horrela, pasamarra aldatuta, gerta daiteke talde batek oso eremu txikia izatea eta besteak oso handia; horrelakoetan, teorian, eremu txikia duenak abantaila argia dauka, baina lortu behar du gero abantaila hori kintzea bihurtzen.
 Arraia jokatzen denean ezin da beste arraiarik sortu, kasu honetan talde bietako batek kintzea lortzen du zuzenean. Arraia berria gertatu zatekeen eremuko taldeak galtzen du kintzea.

 Kokapena 
Bote luzean, sakea egiteko pilota bat eta joko-eremu laukizuzena besterik ez dira behar, modalitate honek ez baitu paretarik eskatzen. Joko-zelaiko mutur batean botilo izeneko harria jartzen da, eta bertatik egiten du sakea talde bakoitzeko sake-egileak. Aldi berean, beste 4 taldekideek sake guenan sakabanatuta egonogo dira eta aukariek erresto gunean, baina errestoko bi jokalariek is atzeko marran jarriko dira eridan espazio bat usten bertara joan behar delako pilota. Leku horretatik jaurtitzen du pilotakaria pilota aurkariaren aldera, ahalik eta distantziarik handiena lortzeko. 

Modalitatearen beste aldaera bat ere bada, mahai jokoa izenekoa; kasu honetan, sakea ez da botillotik egiten, baizik eta joko-eremuaren erdian jarritako mahai batetik, eta horrek pilotaren hasierako ibilbidea eraldatzen du, ohiko sakearen aldean. 

Baina, jokoan zehar nahiz eta zelaia bi aldetan banatuta egon jokalariek haiek nahi duten aldean kokatu dezakete.

 Postu espezifikoak 
Euskal pilotako jokamolde gehienetan bezala jokalari guztien artean aurrelariak eta atzelariak bereizi ditzakegu. Normalean 3 aurrelari edo 2 aurrelari eta erdilari bat eta 2 atzelari egonten dira. Bestalde, aurrelariak eta atzelariak egonda ere, joko ososan zehar taldeko bost jokalariak batera eta bloke baten moduan mugitu egiten dira.

 Luzeko beste pilota jokoak 
Luzeko pilota jokoan (Joko zuzena ere esaten zaio) lau aldaera dira gaur egun: bote-luzea (hemengo pilota joko guztietatik ezaguna den zaharrena, esku huska jokatua), errebotea (eskularruz edo xisteraz jokatua), pasaka (trinketean jokatua, esku huska edo eskularruz, kantxa sare batez erdibitua dagoela), eta laxoa (eskularruz jokatua). Oiartzungo Txost elkarteko Anton Mendizabalek 2015ean joko zuzeneko modalitateetan 500 jokalari inguru aritzen zirela estimatzen zuen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

 Bote-luze esku pilota aste nagusia Donostia 2013-8-13 bideoa. Eskunabarrak. Hiru jokalari beste hiruren kontra.

Kategoria:Bote luzeko pilota modalitateak