Muxumartin

Muxumartina edo ollar (Zeus faber) Zeidae familiako ur gaziko arraina da, mundu osoko ur epel eta tropikaletan bizi dena.

 Ezaugarriak 

Helduak 60 eta 70 zentimetro arteko luzera eta gutxi gorabehera 5 kilogramoko pisua izatera iristen dira. Gorputz biribildua eta zapaldua dute, oso bereizgarria. Burua handia dute, profila zuzena edo ganbila, eta aho handia eta aurrerantz irtena. Masailezurrak ongi garatuak dituzte, hortz txikiz hornituak. Sudur-zuloak begien ondoan kokatuta daude, eta hauek, aldi berean, marjin dorsalaren ertzera hurbil daude. Ipar-hegala (aleta dorsala) 9-11 orratz-erradio luzez eta 20-25 erradio bigunez osatuta dago. Azpi-hegala (aleta anala) lau orratz-erradioz eraturik dago, guztiak mintz batez elkartuta.

Kolorea grisaxka da, more ukitua duena, eta neurri batean hori-urrezko tonuarekin markatua. Oso ohikoak diren orban ilunak ageri ditu, inguruan eremu zuri-xeheago batez inguratuak, eta gorputz osoa zeharkatzen duten lerroekin batera.

 Banaketa 
San Pedro arrainak (Zeus faber Linnaeus, 1758) banaketa zabala du, batez ere Mediterraneoan eta Atlantiko ekialdean aurkitzen da, Eskoziako lurretatik Afrika mendebaldera bitartean. Hala ere, Zeus faber Linnaeus, 1758 arrain kosmopolita da, eta hegoafrikako kostalde mendebaldean, Asiako hego-ekialdean, Australian eta Japoniako kostaldeetan ere aurki daiteke.

Normalean hondar-hondoetan bizi da, 10 eta 50 metro arteko sakoneran, nahiz eta 200 metro arteko sakonerara iritsi daitekeen. Haitz-inguruetan edo itsas belardietan ere ikus daiteke.

Gazte formak maiz aurkitzen dira udan, algaz betetako harri-guneetan, babes eta elikagai bila. Ez da oso arrain soziala: bakarka edo talde txikitan bizi ohi da. Batzuetan, sardina edo arenga multzoekin batera ere ikus daiteke.

 Elikadura 
Kate trofikoaren goialdean kokatzen da, arrain mota askotarikoak jaten baititu, batez ere forma gazteak, hala nola sardina, arenga edo antxoak. Batzuetan, txibiaz ere elika daiteke.

Elikatzeko estrategiatzat, hondarrean erdi ezkutatzea erabiltzen du, dortsaleko orratzez amu modura baliatuz. Hala ere, ohikoena da bere harrapakinera poliki hurbiltzea, eta muturra luzatuz gainera jauzi egin eta irentsi arte.

 Ugalketa 
Helduaroa 3 edo 4 urtekin lortzen dute, une horretan jada ugaltzeko prest daude. Espermatozoideak eta arrautzak askatzen dituzte, uretan ernaltzeko. San Pedro arrainaren (Zeus faber Linnaeus, 1758) ugalketa prozesua oviparoa da, eta, beraz, arrautzak kanpoan uzten dituzte (udaran), non enbrioia garatzen den eta eklosio unea iristen den arte.

Arrautzak ur sakonera txikietan jartzen dira, 100 metro baino gutxiagotan. Ur beroko inguruneetan ugalketa hori udaberrian ere gertatu daiteke.

Arrautzak eta larbak bentonikoak dira (hondoan bizi dira). Gazteek distantzia handiak ibiltzen dituzte, baina helduagoak eta tamaina handiagokoak normalean festeketa-eremuan geratzen dira.

 Harrapakinak eta harrapakariak 
Muxumartin arrainak harrapakina ehizatzen du, lehenik eta behin, txistu egin eta arrainaren ahoa luzatuz tubo formako egitura batean harrapakina xurgatzen du urarekin batera. Urak branketatik ateratzen dira; premaxilarra, hau da, arrain honen hortzik duten hezurra, elikagaiak ehotzeko erabiltzen da.

Muxumartinak gorputz konprimitu aldekoan du – bere gorputza hain mehea da non ia ez den ikusten aurretik. Buruko begi handiek binokular ikusmena eta sakontasunaren sentsazioa eskaintzen diote, harrapakinak harrapatzeko beharrezkoa duen ikusmena lortzeko. Begiko orban honek harrapakina nahasten du, eta horrek aukera ematen dio arraina ahoan xurgatzeko.

Muxumartinaren etsai nagusiak marrazoak dira, eta arrain handiak, hezurrezkoak.

 Xehetasunak 
San Pedro arrainaren izena lurraldearen arabera jatorri edo azalpen desberdinak ditu. Ingeleseko izenak, John Dory, frantsesezko dorée (urrezko) hitzetik etorriko litzateke, edo, beste bertsio baten arabera, John Dory, ingeles-eskoziar jatorriko balada zahar baten heroiari egotzita. Beste batzuek, aldiz, John hitza jaune (horia) frantsesezko hitzetik etor daitekeela aipatzen dute. Bestalde, Jules Vernek An Antartic Mystery eleberrian, San Pedro arrainaren izena janitore (atezain) gisa agertzen du, izan ere, San Pedro da zeruko ateak zaintzen dituen figura.

San Pedro izenaren erreferentzia ezagunenetako bat, ordea, Bibliako testuan aurki daiteke, non Jesusek esan zion: "Joan aletara, bota amua, ireki lehenengo arrainaren ahoa eta aurkituko duzu behar dugun moneta ordaintzeko; eman ezazu horri niregatik". (Mateo, XVII, 27). San Pedrok bere hatz markak utzi zituen arrainaren gorputzean, eta horrek bihurtu zituen Zeus faber Linnaeus, 1758 arrainaren aldeetako zirkulu formako markak.

 Erreferentziak 

Kategoria:Zeidae
Kategoria:Euskal Herriko itsas arrainak
Kategoria:1758. urtean deskribatutako taxonak
Kategoria:Mediterraneoko arrainak
Kategoria:Itsaso Beltzeko arrainak
Kategoria:Lineok deskribatutako taxonak