Armand Lunel

Armand Lunel (Aix-en-Provence, 1892ko ekainaren 9a – Monako, 1977ko azaroaren 3a) frantziar idazlea eta shuadit edo judu-proventzeraren azken hiztuna izan zenJudeo-Provençal. Darius Milhaud musikagile eta lagun minarentzat, Esther de Carpentras eta Les malheurs d’Orphée operen libretoak idatzi zituen.

 Biografia 
Monakon zuzenbide eta filosofia irakaslea izan zen. 1920an Rachel Suzanne Messiah ezkondu zuen, Aron Messiah arkitektoaren alaba zena.

1926an Renaudot Saria jaso zuen.

 Lanak 
 L'Imagerie du cordier, La Nouvelle Revue Française, Paris, 1924.
 Nicolo-Peccavi edo L'affaire Dreyfus à Carpentras, Gallimard, Paris, 1926.
 Le Balai de sorcière, Gallimard, Paris, 1935.
 Jérusalem à Carpentras, Gallimard, 1937.
 Les Amandes d'Aix, Gallimard, Paris, 1949.
 La Belle à la fontaine, A. Fayard, Paris, 1959.
 J'ai vu vivre la Provence, A. Fayard, Paris, 1962.
 Juifs du Languedoc, de la Provence et des États français du Pape, Albin Michel, Paris, 1975.
 Les Chemins de mon judaïsme et divers inédits, L'Harmattan, Paris, 1993.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Zerrenda:Hilda edo hilzorian dauden hizkuntzen azken hiztun ezagunak

Kategoria:Proventzarrak
Kategoria:Frantziako juduak
Kategoria:Frantziako idazleak
Kategoria:Hizkuntza baten azken hiztunak
Kategoria:XX. mendeko Frantziako idazleak