Leisler gau-saguzar

Leisler saguzarra edo gau-saguzar txikia (Nyctalus leisleri) Euskal Herrian topa dezakegun saguzar espeziea da.

Vespertilionidae familiako saguzar espezie bat da. Espezieari Johann Philipp Achilles Leisler naturalistaren omenez jarri zioten izena.

 Itxura 
Tamaina ertaina du; belarriak zabalak, hiruki formakoak eta bazter kiribildua dutenak.
 Pisua: 13g eta 20g artean.
 Luzera: 48mm eta 68mm artean.
 Hegal-luzera: 260mm eta 320mm artean.

 Deskribapena 
Aurpegia, belarriak eta hego-mintza marroi ilunak. Ilaje iluna oinarrian eta puntak, aldiz, marroi gorrixkak.

Belarrien tamaina erlatiboki txikiagoa da espezie honetan genero honetako gainerako espezieetan baino.

 Babeslekua 
Zuhaitz helduen eta eraikinen pitzadurak.

 Banaketa 
Leisler gau-saguzarra Europa eta Asiako mendebaldean zehar aurki daiteke, Ural Mendiak eta Himalaia mendikatea bezalako tokietara iritsiz. Afrikako ipar-mendebaldean, Kanariar Uharteetan eta Madeiran ere aurki daiteke. Azoreetako forma, espezie berezitzat hartu ohi da: Nyctalus azoreum edo Azoreetako noctulo. 

Oro har, koniferoen zein hosto erorkorreko zuhaitzen basoetan bizi dira, baina hiri-eremuetara eta zuhaitzik gabeko eremuetara ere egokitzen da, eta, askotan, eraikinetan egiten du habia.

Bere lurraldearen zati handienean, Leisler gau-saguzarra ez da oso ohikoa, baina Irlandan askoz  ere arruntagoa da. Erresuma Batuan kolonia gutxi batzuk ezagutzen dira Ingalaterran eta Galesen, noizbehinka Eskoziara migratzen duten aleekin. Bizirik irauteko mehatxuak dira, besteak beste, intsektu handien populazioa murriztea, basoetako zuhaitzak galtzea eta eraikinetan erabiltzen diren toxiko kimikoak.

 Ugalketa 
Normalean, hogei edo berrogeita hamar aleko kolonietan bizi ohi dira. Kolonia zuhaitz huts batean edo eraikin batean egon ohi da; saguzarrentzako kaxak ere erabiltzen ditu. Emeek saguzar bat edo bi erditzen dituzte, eta jaiotza bikoitzak ohikoagoak dira ekialdeko herrialdeetan.

 Ekokokapena 
23-30 kHz-ko tartean FME duten FM-QCF pultsuak. 21-26 kHz tarteko QCF pultsuak ere baditu. Eptesicus serotinus-en deiekin nahasteko aukera dago.

 Bizigunea 
Espezie hau kanpotarra da, hau da, urte osoan zehar leize-zuloetatik kanpo bizi da (haitzulotarrek ez bezala). Zuhaitz zuloetan babesten da, makurtua; eta beraz, ez sabaitik zintzilik saguzar askok bezala.

Baso hostozabalak.

 Portaera eta elikagaia 
Udazkenean eta udaberrian, emeek ehunka kilometroko migrazioak burutzen dituzte.

Lepidopteroak eta koleopteroak (kakalardoak) ehizatzen dituzte, basoen gainean hegan eginez edo zuhaitz handien inguruan.

Saguzarrak ilundu eta gutxira ateratzen dira habietatik, sitsak eta kakalardoak bezalako intsektu hegalariez elikatzeko. Zuzen eta azkar egiten dute hegan, sakonera txikiko uretan murgilduz, normalean zuhaitzetatik gertu. Askotan semaforoetatik gertu elikatzen dira, argiek erakartzen dituzten intsektuak harrapatuz. Egunsentian eta ilunabarrean egiten dute lan gehien, eta hamar kilometro baino gehiago egin ditzakete ehizan.

 Erreferentziak 
Nyctalus leisleri en el Atlas de la biodiversidad del Ministerio de Medio Ambiente de España (MMA). Archivo en pdf

 Bibliografía 

 GREENAWAY,	Frank; HUDSON, A. M.: "A	Field Guide to British	Bats".	Bruce Coleman Books. Uxbridge.	1990.

 SCHOBER,	Wilfried; GEIMMBERGER, Eckard:"Hamlyn	Guide: Bats of Britain and Europe".	Hamlyn, London.	1993.

 STEBBINGS,	R. E.; GRIFFITH, Francesca:"Distribution	and Status	of Bats in Europe".	Institute of Terrestrial Ecology. Huntingdon.	1986.

 ZERA,	S.; MYERS, P.: Nyctalus	leisleri.	Animal	Diversity Web.	2004.

Kategoria:Vespertilionidae
Kategoria:Euskal Herriko kontinentar ugaztunak
Kategoria:Kanarietako fauna
Kategoria:1817. urtean deskribatutako taxoiak