Fordismo

Fordismoa enpresak garatzeko modu bat da. Henry Ford enpresaburuak garatu zuen eta haren oinarria lanaren antolakuntza zientifikoa edo lanaren zatiketa da. Fordismoak taylorismoa modu intentsiboan baliatzen du: ekoizpen-katea erabiltzen du, produktu homogeneoa lortzeko, produktuaren ekoizpen-kostuak murriztea lortzen du eta, horrekin, merkatuan produktu merkeak eskaini ahal izatea lortzen du. Horren ondorioz, produktuaren eskaria handitu eta enpresa hazi egiten dira. Hazkunde horri esker, enpresak eskala-ekonomiak lortzen ditu; hau da, kostuak gehiago murriztea eta hazkunde-prozesua azkartzea.

Fordismoa Ford T automobil modeloaren ekoizpen eta merkaturatzean erabili zen lehen aldiz: automobilaren ekoizpena eragiketa zehatz anitzetan zatitu zen langile asko zituen lantegi batean. Horrela, automobila Estatu Batuetako klase ertainen esku jarri zen prezio merkean. Guztira, modelo horren 16 milioitik gora automobil ekoitzi ziren.

 Fordismoaren jatorria eta garapena 

Lanaren monopolio hori hausteko fordismoa (taylorismoaren aurreko laguntzaz) iritsi zen, langileak monopolio hori galtzera eta, ondorioz, produkzio-denboren kontrola galtzera daramaten ezaugarriak dituen lan alienatzaile baten bidez. Gainera, langile klase berri horren aurretik, langile batzuk sindikalizatuta zeuden. Elkartzeko modu hori Estatu Batuetara iritsi zen Europako lehen etorkin oldea dela eta, artisauen lanari eta langileen gremioei oso lotuta.

Kateko ekoizpena salgaien ekoizpenari gehitzearen ideiak masaren kultura edo masa ertaineko ideia moduan laburbil daitezkeen eraldaketa sozial eta kulturalak adierazi zuen. Prototipo gisa, serieko automobilen sorkuntzaz hitz egin daiteke, kapitalaren erdialdeko estimulu eta kode kultural berriak sortzen dituen kontsumoaren klasearteko hedapenaz.

Ohartarazi behar da, halaber, keynesianismoaren eskema ekonomikoaren pean heldutako ereduak (ongizate-estatura dakarrenak) mendeko klaseen protagonismo historikoa sustatzen duela eta kapitala gizarte- eta klase-kontsiderazioetara lotzen duela. Horrek guztiak eragina izan zuen benetako sozialismoen gorakadan eta liberalismo kapitalistaren hedapen globalaren beldurrean.

 Elementu nagusiak 
Laburbilduz, honako hauek dira eredu fordistaren elementu nagusiak:
 Lanaren banaketa handitzea.

 Langilearen produkzio-denboren kontrolean sakontzea (denbora/betearaztea lotura).
 Kostuak murriztea eta salgaien zirkulazioa handitzea (merkatuko klasearteko hedapena) eta soldatapekoen erosteko ahalmena handitzeko interesa (elitearen mendeko klaseak).
 Langile antolatuen (sindikatuaren ) eta kapitalistaren arteko akordio-politikak.
 Serieko ekoizpena.

 Fordismoa literaturan 
Aldous Huxleyk bere Bai mundu berria lanean fordismoa satirizatzen du, muntaketa-kate batean in vitro ernalketa eta klonazioaren bidez haurrak ekoiztea aipatzen baitu.  Fikziozko obra hori F.o. (Ford ondoren) girotzen da eta bertan pertsonaiek Henry Ford erreferente espiritual gisa hartzen dute. Obran Ford hitza Jainko hitzaren adieran erabiltzen da.

Charles Chaplinen 1936ko Garai modernoak filmak barregarri uzten du fordismoaren kontzeptua. Hor, pertsonaia nagusiak azkoin bat estutzen lan egiten du, hala ere, bere lana guztiz espezializatua denez, bakarrik azkoinaren biraren zati bat baino ez du estutu behar, gainerako langileek estutzen amaitu ahal izateko. Horren ondorioz, lan egiteko modu alienagarri horrek pertsonaia arazo fisikoetara eta erotasunera darama.

 Keynesianismoarekin lotura 
Keynesianismoak fordismoa akordio sozialetarantz bideratu zuen, historikoki dezimatuak eta esklabizatuak izan diren biztanleen bizi-kalitatean maila handiagoa ahalbidetzeko. Horretarako, Estatuak zenbait mekanismo sortu zituen eta aktiboki esku hartu zuen ekonomian, zergen bidez jasotako irabazien zati bat birbanatuz. Hala ere, taldekatu gabeko langileek baztertuta jarraitzen dute, batez ere herrialde azpigaratuetan. Latinoamerikan prozesu hauhori I.S.I. (Industrialización por Sustitución de Importaciones, Inportazioen Ordezkapenagatiko Industrializazioa) izenarekin ezagutu zen eta azpikontinentea bere izaera periferikotik irtetea lortu zuen proiektu industriala izan zen. Prozesu hori nolabaiteko arrakastarekin garatu zuten herrialdeak Argentina, Brasil, Kolonbia, Txile eta Mexiko izan ziren. Sistema ekonomiko keynestarrak eta sistema produktibo fordistak 70eko hamarkadan akidura estruktural baten berri eman zutenean, ekoizpen industrialaren ikuspegiak eredu japoniarrera (toyotismora) biratzen hasi ziren. Eredu horri esker, industria japoniarra azpigarapenetik munduko potentziaren kategoriara eraman ahal izan zen zenbait hamarkadatan. 1973ko petrolioaren merkatuaren mundu-krisiak ongizate-ereduak behera egin zuela ohartarazi zuen, eta hori zortzi urte geroago gauzatu zen mundu osoan, 80ko hamarkadaren hasieran AEBek eta Erresuma Batuak bultzatutako proiektu liberal globalarekin.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Kanpo estekak 
 «El trabajador no es una extensión de la. máquina». Competitividad. Aguilar, Carlos A. (27 de febrero de 2017).
 Fordismoa, Gizapedian.

Kategoria:Ekoizpenaren kudeaketa