San Joan Laterangoaren basilika

San Joan Laterangoaren basilikaEuskaltzaindiaren 125. arauaren arabera "San" da gomendio nagusia, eta 66. arauaren arabera "Joan" da, "Joanes"-ekin batera erabili beharrekoa, tokian tokiko erabilerak baztertu gabe. Horrela, "San Joan" da Euskaltzaindiaren arauen nagusien arabera erabili beharrekoa. Hala ere, EIMAko Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak testuan, Done Joan ageri da, nahiz eta hau inongo euskal tradiziotan ez ageri. 66. arauan oin-oharretan ageri denez Leizarragak Bataiatzaileari Joanesderitzo eta apostoluari Joan. Toponimian eta jaieguna izendatzekoDonibaneizena hobesten da: Donibane Garazi, Pasai Donibane, Donibane sua, Donibane jaia, tokian tokiko erabilerak baztertu gabe. (; ) Erromako katedrala da eta aita santuaren egoitza eklesiastiko nagusia, bertan Aulki Santua baitago. Lau basilika nagusien lehena da, San Petri Vatikanokoaren gainetik, eta Mendebaldeko basilika zaharrenawww.vatican.va.

Basilika horren izen osoa honakoa da: Salbatore Txit Santuaren eta San Joan Bataiatzaile eta Ebanjelisten Laterangoaren artxibasilika, hiriko eta munduko eliza guztien ama eta buru (; ).

Basilika bera Vatikano Hiriaren mugetatik at dago, Erromako Lateran auzoan, Monti rionean. Hala ere, lurraldez kanpoko estatusa du, Vatikanoaren jabegoa baita. Auzi hori Erromako beste eraikin batzuekin ere gertatzen da, Laterango Itunak xedatu bezala. Egungo artzapeza Agostino Vallini da, Erromako elizbarrutiko kardinal bikario orokorra. Frantziako presidentea basilikako "ohorezko kanon bakar eta lehena" da, Frantziako erregeengandik jasotako titulua Henrike IV.a Frantziakoaren garaitik.

 Historia 

Basilika bera Castra Nova equitum singularium ("Zalduneria inperialaren gotorleku berria") delakoaren hondakinen gainean eraikita dago. Gotorleku hori Septimio Severok ezarri zuen 193an, baina Milvio Zubiko guduaren ostean, zalduneria indargabetu eta eraikina eraitsi zuten. Hondakinetan gens laterani administratzaileak ezarri ziren, eta jauregia berreraiki. Konstantinok Erromako apezpikuari opari eman omen zion eraikina, nahiz eta data ezezaguna izan. Badirudi Melkiades aita santuaren garaian izan zela, 313ko apezpikuen sinodoa bertan ospatzeko eta 324an Silvestre I.ak sagaratua.

Aita santuen egoitza nagusia izan zen, alboko Laterango jauregian, 1309 arte, Klemente V.ak Aulki Santua Avignonera lekualdatu baitzuen.

Eraikinak aldaketa ugari izan ditu mendeetan zehar. Kalte ugari jasan zituen Erromako harrapaketan, 410ean Alariko I.arena eta 455ean Genserikorena. 774ko Pazkoan, Karlomagno bertan bataiatu zuten.

Lurrikara batek 896an suntsitu zuen. Sergio III.a aita santuak guztiz berreraiki zuen X. mendean, baina sute ikaragarri batek berriz suntsitu zuen 1308ko maiatzaren 6an, Klemente V.aren garaian, berriz berreraikiarazi zuena. Lanak hurrengo aita santu Joan XXII.ak amaiarazi zituen. 1349ko lurrikarak kaltetu zuen berriz, gero beste sute batek 1361ean eta berriz zaharberritu zuen Urbano V.ak, Giovanni Stefani arkitektoaren gidaritzapean.

Egungo eraikina XVII. mendeko berreraikuntza bat da berez, nabea eta barneko antolakuntza Francesco Borrominirenak, Inozentzio X.aren aitasantutzan egindakoa 1650eko urte santua ospatzeko. Fatxada Alessandro Galilei arkitektoak trabertinoz eraiki zuen 1734an.

 Kontzilioak 

Basilika eta alboko jauregia bost kontzilioren egoitza izan ziren:

 Lateran I (1123)
 Lateran II (1139)
 Lateran III (1179)
 Lateran IV (1215)
 Lateran V (1512)

 Ezaugarriak 

Historiako harat-honat haietan zehar, basilikak antzinako itxura mantendu zuen, kolomek banatutako nabez osatua, aurrealdean peristilo iturridun batekin. Eredu hori ohikoa zen Berant Antzinatean, baita San Petri Vatikanokoa zaharrean ere. Fatxadak hiru leiho zituen, eta edertzeko mosaiko bat zuen, Kristo Salbatzailea irudikatuz. Portikoak freskoz apainduak zeuden, XII. mendea baino geroagokoak segur aski. Basilikaren barnean, kolomak errenkadak mutur batetik bestera luzatzen ziren, baina berreraikuntza batean, Klemente V.arenean segur aski, transeptua eraiki zen eta jarraitasuna hautsi. Garai horretan elizaren zabalera handitu zen. Egun nabea 130 metro luze da.

Eraikin zaharraren zati batzuk oraindik bertan diraute. Horien artea daude Erdi Aroko cosmatesco zoladura eta San Petri eta San Pauloren estatuak, egun kalostran kokatuak. Andare nagusiaren gaineko baldakin lerdena, orain hain lekuz kanpo dirudiena, 1369koa da. Azpian aita santuak baino ezin du eukaristia ospatu. Stercoraria, aita santua esertzen den haitzurdin gorrizko tronua, Vatikanoko museoetan dago gaur egun. Izen "usaintsua" aita santuak koroatzean kantatzen den salmotik datorkio: "De stercore erigens pauperem" ("Behartsua simaurretik irteten"behartsua zaborretatik ateratzen Biblija webgunean, 113 (112) salmoa).

V. mendetik, zazpi otoiztegik basilika inguratzen zuten, gerora elizara batu zituztenak. Otoiztegi horiek bisitatzeko debozioak, Erdi Aro osoan egina, zazpi aldareen debozioa sorrarazi zuen, Erromako eta beste hainbat lekutako elizetan ohikoa.

Fatxada nagusiak Alessandro Galilei arkitektoak eraiki zuen 1735, fatxada zaharraren aurretik, nartex bat sortuz. Fatxadak basilikaren nabe nagusia eta albokoak adierazten ditu kanpoaldean. Horretarako erdiko baoa albokoak baino zabalagoa eraiki zuen, baina arku tamaina bera erabiliz: erdiko arkuak koloma bikoitzak ditu, Serliana motiboa erabiliz. Erdiko baoa pixka bat aurrera eramanez eta goiko balustrada zatitzen duen frontoi bateraino, Galileik erraldoitasuna ematen dio sarrera nagusiari, korintiar pilastra bikoitzez lagundua, Michelangelok Kapitolinoko jauregian egin bezala.

Erdiko ate nagusiak brontzezkoak dira, Curia Iulian zeuden antzinateko jatorrizkoak.

 Scala Sancta 

Scala Sancta ("Eskailera Santua"), zurez babestutako haitzurdinezko harmailak, tradizio kristauaren arabera, Pilatosen Jerusalemgo jauregiko eskailerak dira, Jesukristok igotakoak Pasioan. Helena Konstantinoplakoak, Konstantino enperadorearen amak, ekarri omen zituen Jerusalemetik eta aita santuen jauregian berreraiki.

1589an, Sixto V.ak eskailerak lekualdatu zituen, jauregi kaperaren aurrean (Sancta Sanctorum). Ferraù Fenzonik margotu zituen bertako fresko gehienak.

 Kalostra 

Basilikaren eta hiriko harresien artean monasterio handi bat zegoen antzina, basilika zerbitzatzen zuten fraideen bizitokia. Geratzen den zati bakarra XIII. mendeko kalostrada, koloma txirikordatu lerdenez inguratua.

 Laterango bataiategia 

Laterango bataiategi oktogonala basilikatik banandua dago. Sixto III.ak fundatu zuen, agian aurretiko egitura bat erabiliz. Urte luzez Erromako bataiategi bakarra izan zen eta haren egitura oktogonala, guztiz urperatzeko ontzi baten inguruan, beste hainbat bataiategiren eredu izan zen.

 Artzapezpikuak 

Artzapezpiku postua Bonifazio VIII.ak sortu zuen 1299 inguruan. Egun, beste hiru basilika nagusietan bezala, San Joan Laterangoaren artzapez funtzioa kardinal batek betetzen du. 1970etik, postu hori Erromako katedralari atxikia, Erromako kardinal-bikoarioari dagokio.

Hau da Laterango basilikako artzapezpikuen zerrenda.

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 

 Laterango bataiotegia

 Beste hiru basilika nagusiak 

 San Petri Vatikanokoa
 San Paulo Harresiz Kanpokoa
 Santa Maria Nagusia

 Kanpo estekak 
 Ibilbide birtuala www.vatican.va

Kategoria:XVII. mendean amaitutako eraikinak
Kategoria:Erromako basilikak
Kategoria:Basilika nagusiak
Kategoria:Italiako katedralak
Kategoria:Katedral barrokoak
Kategoria:Monti (Erroma)
Kategoria:Eliza barrokoak