Elkarrekintza farmakologiko

Farmako batek beste farmako baten eragina aldatzen duenean elkarrekintza farmakologikoa dagoela esaten da. Aldaketa hau kuantitatiboa edo kualitatiboa izan daiteke.

Batzuetan elkarrekintza hauek onuragarriak dira, farmako horren eragin terapeutikoa bultzatzen duelako. Baina beste zenbait kasutan kaltegarriak gerta daitezke, farmako horren eragina murriztu edo eragin desiragaitzak bultza ditzakeelako.

Elkarrekintza jasaten duen farmakoari bi gauza gerta dakizkioke:
 Kontzentrazio plasmatikoa handitu eta ondorioz toxikotasun arriskua
 Kontzentrazio plasmatikoa gutxitu eta eragin farmakologikoa urritu

Elkarrekintzak ezagutzea ezinbestekoa da, batzuk oso larriak izan daitezkeelako. Batzuk ezagunak dira baina beste batzuk ez hainbeste. Hori dela eta, bai in vitro eta bai animalietan ikerketak egiten dira. Ikerketa hauetan lortutako emaitzak estrapolatzea zaila gertatzen da kasu askotan, gizabanako bakoitzak bere ezaugarriak baititu.

 Elkarrekintza farmakologikoaren partaideak 
Elkarrekintza famakologiko batean ekintza aldatzen zaion farmako bat eta ekintza aldatzen duen famako bat daude.
 Elkarrekintza eragiten duten farmakoak 
 Proteinekin finkatzeko ahalmen handia dute eta horrela beste farmakoa ordezkatzen dute. Adb. antiinflamatorio ez esteroideoak.
 Beste farmakoaren metabolismoa aldatzen dute, berau inhibituz edo estimulatuz.
 Giltzurrun funtzioa eta beste farmakoen argitzapena aldatzen dituzte. Adb. diuretikoak.
 Elkarrekintza jasaten duten farmakoak 
 Dosi-eraginaren kurban malda handia duten farmakoek dosi aldaketa txikiekin aldaketa handiak jasaten dituzte
 Gibeleko metabolismo saturagarria erabiltzen dutenak
 Leiho terapeutiko estua dutenak. Adb. digoxina

 Elkarrekintza farmakologiko motak 
Elkarrekintza farmakologikoak hiru motatakoak izan daitezke: farmazeutikoak, farmakozinetikoak edo farmakodinamikoak.
 Elkarrekintza farmazeutikoak 
Aldaketa fisiko edo kimikoak izan daitezke. Esaterako, penizilina eta aminoglukosidoak batera ematean hauspeaketa gertatzen da.
 Elkarrekintza farmakozinetikoak 
Aldaketak farmakoaren xurgapen, banaketa, metabolismo eta iraizpenean ematen dira.
 Xurgapena 
Farmakoaren xurgapena eragozten da era fisiko edo kimikoan:
 pH-aren aldaketa
 Kelatoen eraketa (ikatz aktibatua + aspirina)
 Konplexu disolbaezinen eraketa
Hau ekiditeko administrazio bakoitza bere aldetik egin behar da.
 Banaketa 
Farmakoek euren artean lehiatzen dute proteina plasmatikoari lotzerako orduan. Farmako batek bestea ordezkatzen du kontzentrazio plamatikoa aldatuz.

Normalean aldaketa hauen eraginez moldatze mekanismoak agertzen dira. Farmakoaren frakzio askea handitzean (hau izango da efetu terapeutikoaren eragilea), banaketa bolumena edo argitzapena ere handitu egiten dira eta ondorioz, ez da ondorio klinikorik egongo.

Hala ere, proteinekiko lotura oso handia denean, edo banaketa bolumena edo argitzapena txikiegiak, ez da moldatze mekanismorik egongo eta ondorio klinikoak izango ditu honek.
 Metabolismoa 
Farmakoen metabolismoa aldatzeko entzimen alktibitatea alda daiteke. Horregatik, garrantzi kliniko gehien duena da, inhibizio edo indukzio entzimatikoak eman daitezkeelako.
 Indukzio entzimatiko: farmako batek bestearen metabolismoa induzitzen du, kontzentrazio plasmatikoa eta eraginkortasuna jaitsiz.
 Inhibizio entzimatikoa: farmako batek bestearen metabolismoa inhibitzen du, kontzentrazio plasmatikoa handituz eta eragin desiragaitzak sortuz.
 Iraizpena 
Gernuaren pH-ak farmakoaren ionizazio gradua aldatzen du eta honek birxurgapena alda dezake.

 Elkarrekintza farmakodinamikoak 
Aldaketak hartzaileetan ematen dira (antagonismoa, agonismo partziala, hipersentsibilizazioa eta desentsibilizazioa).

 Arrisku taldeak 
Elkarrekintza farmakologikoak jasateko sentikorragoa den populazioa ondorengoa da:
 Adineko pertsonak
 Polimedikatuak (farmako bat baino gehiago aldi berean hartzen dituzten gaixoak)
 Gibeleko eta giltzurruneko arazoak dituzten gaixoak
 Patologia larriak dituztenak

 Kanpo estekak 

Kategoria:Farmakologia
Kategoria:Farmakologia klinikoa