Morfina

Morfina potentzia handiko analgesiko zaharra da, opioaren alkaloide fenantrenoa eta 1804an aurkitu zena, substantzia natural baita, Papaver somniferum lo-belarretik lortu zena. Opiazeoen aitzindaria izan zen, gerora kodeina, heroina... bezalako substantzia sintetikoak lortu ziren bere eragina hobetu nahian. Bere izena Morfeo, loaren jainko greziarrari zor diogu.

Halaber, erabilera medikoei dagokienez mina kentzeko gaitasuna du eta analgesiko moduan erabiltzen da kasu batzuetan.

Beste alde batetik, kalean droga ilegal moduan hartzea ez da ezohikoa izaten.

 Historia 
XIX. mendearen hasieran aurkitu zen Alemanian lehenengo aldiz, eta Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibila delakoan 400.000 soldaduk haren menpekotasuna pairatu zuten, "soldaduaren gaixotasuna" deitu izan zutena.

1874an morfinatik heroina sortu zuten lehenengo aldiz, eta urte batzuk geroago Bayer enpresa alemaniarrak merkaturatu zuen.

 Farmakologia 

Morfinak mina garraiatzen den bideetan zelulak despolarizatzen ditu, bere garraioa oztopatuz. Dosi altuetan erabiliz gero, arnas depresioa eta koma eragin ditzake. Horregatik kontu handiarekin erabili behar da. Bere eraginen artean ondokoak aurki ditzakegu:
 Analgesia
 Euforia
 Logurea -> dosi handietan koma
 Arnas depresioa
 Miosia
 Eztul kontrakoa
 Goragalea eta gorakoak
 Idorreria
 Ekintza neuroendokrinoak (ACTH, prolaktina eta ADH-ren igoera eta TSH, LH eta FSH-ren jaitsiera)
 Hipotermia
 Bradikardia
 Hipotentsioa
 Hipertonia muskularra
 Jasankortasuna
 Menpekotasuna (fisiko zein psikologikoa)

Morfinaren aho bideko xurgapena ona da. Hala ere, lehenengo iragaite efektua oso bortitza da eta ondorioz, bioerabilgarritasuna txikia. Honek digestio aparatuan ondo xurgatzen dela esan nahi du baina odolera heldutakoan gibeletik pasatzen da eta bertan gehiena degradatu egiten da, beraz, odolean eragina emateko morfina gutxiegi geratuko da. Hau konpontzeko bide parenteraletik injektatzen da.

Gibelean halaber, metabolismoaz gain, glukuronokonjugazioa ere gertatzen da, hau da, metabolito aktiboak sortuko dira efektu terapeutikoa luzatuz.

Morfinaren banaketa gantz ehunetan ematen da batez ere eta iraizketa, sendagai gehienak bezala gernu bidetik.

 Indikazioak 

Zainketa paliatiboetan oso ohikoa da bere erabilera min handiak kentzeko, hala minbiziaren kasuekin nola beste batzuekin.

Birikako edema akutua tratatzeko ere erabiltzen da.

Baita anestesiko moduan ere.

 Albo-ondorioak 
Eragin desiragaitzen artean arnas depresioa (dosi mugatzaile da hau), gorakoak, idorreria, agitazio psikikoa eta hipertentsio intrakraneala daude.

Baita menpekotasuna eta jasankortasuna ere. Azken honek eragin berak lortzeko gero eta dosi altuagoak erabiltzera behartzen gaitu.

 Abstinentzi sindromea 

Opiazeo guztiek bezala morfinak ere abstinentzi sindrmoea sortzen du. Sindrome honen ezaugarri diren zenbait sintoma eta zeinu ondokoak dira:
 Sintomak 
 Opiazeoak hartzeko irrika (craving)
 Urduritasuna
 Suminkortasuna eta erasokortsuna
 Logabezia
 Goragalea
 Min sentikortasun handitua
 Sabeleko mina
 Min muskularra
 Humore disforikoa
 Zeinuak 
 Izerdia, mukiak eta malkoak
 Ile zutitzea
 Hipertentsioa
 Takikardia
 Gorakoak eta beherakoak
 Sukarra
 Aharrausiak
 Midriasia
 Berezko eiakulazioa

 Ikus, gainera 

 Morphina (Zea Mays taldearen estudioko 5. diska)

 Kanpo estekak 

Kategoria:Opioideak
Kategoria:Analgesikoak
Kategoria:Drogak
Kategoria:Alemaniako asmakizunak
Kategoria:Munduko Osasun Erakundearen funtsezko sendagaiak
Kategoria:Larrialdietako medikuntzan erabiltzeko substantzia kimikoak
Kategoria:Metabolito sekundarioak