Kantabriako dukerria

Kantabriako dukerria (; kantabrieraz: Ducau de Cantabria) Hispaniako iparraldean bisigodoek sortutako marka izan zen. Bertan marka sortzearen helburua baskoiak eta kantabriak zelatatzea zen.

 Geografia eta historia 
eskuinera|thumb|300px
Dukerriaren hedapen zehatza ez da guztiz ezaguna baina, aditu gehienen arabera, egungo Kantabria, iparraldeko Gaztela eta Errioxa zituen barnean.

Bisigodoen konkista baino lehen hiri nagusi bi zituen:
 Iparraldeko Burgosko probintzian zegoen Amaia, eta
 Egungo Logroñotik gertu zegoen Kantabriako hiria.
Hiri biak 574an Leovigildok konkistatu eta suntsitu eta bere herritar gehienak erail zituen.

Hiri bien sarraskiaren oroitzapenak luzaro iraun zuen eskualdeko oroimenean: Braulio Zaragozakoa (631-651) apezpikuak Donemiliaga Kukulako Bizitza bere liburuan nola sainduak hiria bekatuengatik suntsituko zela profetizatu zuela azaldu zuen. Gainera, Nafarroako Kodesen esaten da Andre Mariaren monasterioa bilakatutako errefuxiatuek sortu zutela.

Petri Kantabriakoa Kantabriako bigarren dux eta Alfontso I.a Asturietakoaren aita izan zenCodex Conciliorum Albeldensis seu Vigilanus-ek honela zioen: . Petrik Perez leinuaren sortzailea ere izan zen.

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 
  Kantabria historikoen azalpena (Aitzol Altuna), Nabarralde

Kategoria:Espainia eta Euskal Herriko historia
Kategoria:Kantabriako historia
Kategoria:Dukerriak