Idiofono

Hornbostel-Sachs-en sailkapenaren arabera, idiofonoa berezko soinua duen musika-tresna da, bere gorputza gai erresonatzaile gisa erabiltzen duelako. Idiofonoak perkusio-instrumentuak dira. Soinua, batez ere, gorputzaren beraren bibrazioagatik sortzen du, sokarik, mintzik eta aire-zutaberik erabili gabe. Bere gorputza, zurezkoa, metalezkoa edo harrizkoa, gogorra baina ozena da, dardara mugimendu bat mantentzeko adinako elastikotasunarekin.

Idiofonoen familia instrumentu ugarik osatzen dute: kanpaiak, kriskitinak, almirezeak, xilofonoak, platertxoak eta gongak. Soinua sortzeko mintzik erabiltzen ez duten perkusio-instrumentu gehienak idiofonoak dira, eta mintza erabiltzen dutenak, berriz, mintzafonoak. Termino horiek «perkusio-instrumenturik» orokor eta zehaztugabeena ordezkatzen dute, terminologia zehatzagoa erabili behar denean.

 Tipologia 
Idiofonoak honela sailka daitezke: soinua egiteko moduaren arabera, soinua ateratzeko mugimenduaren arabera, instrumentuan duten eraginaren arabera eta osagaien arabera.

 Sailkapena 
Bibrazioa sortzeko moduagatik, honela sailka daitezke:

 Kolpakatutakoak
 Elkartalkatuak
 Kaskainetak edo Kriskitinak
 Hazi eskumuturrekoak
 Txindatak
 Teila puskak
 Zotz edo mazotxoekin jotakoak
 Kanpaia
 Xilofonoa
 Triangelua
 Gonga
 Trinidad eta Tobagoko danbor metalikoak
 Txalaparta
 Kirikoketa
 Anis botila
 Erdiastinduak
 Kriskitinak
 Marakak
 sonailuak
 Ez kolpakatutakoak
 Punteatuak
 Kalimba
 Igurtzitakoak
 Kristalezko armonika
 Karraka
 Musu-gitarra
 Güiroa

 Kanpo estekak 

Kategoria:Perkusio instrumentuak