Emmanuel Le Roy Ladurie

Emmanuel Le Roy Ladurie (Les Moutiers-en-Cinglais, Calvados, 1929ko uztailaren 19a - Paris, 2023ko azaroaren 22a) frantses historialari modernista izan zen.

 Ibilbidea 
Emmanuel Le Roy Ladurie Jacques Le Roy Ladurieren semea izan zen. Azken hura Pétain marexalaren laborantza ministroa izan zen, frantses barne erresistentzian sartu aitzin. Caeneko Saint-Joseph kolegioan bere ikasketak hasi zituen. Parisko Henri IV lizeoan eta Sceauxeko Lakanal lizeotan bere estudioak segi zituen. Ulm karrikako Goi-mailako arauzko eskolako (École normale supérieure) ikasle izan zen (1949ko izendatzean). Bi urtez, 1955tik 1957ra, bigarren mailako irakasle bilakatzen zen, ikertzaile CNRSean bihurtzen zelarik baita laguntzaile Montpelliereko letren fakultatean (1960-1963). Lagun-maisu postua eskuratzen zuen ere gizarte zientzien goi-mailako ikasketen eskolan (EHESS). Garai hartan egiazki ikerketaren munduan sartzen zen Montpellieren irakasten zuelarik. Bere doktoregoa Languedoceko laborarieri buruz 1966an defendatzen du. Geroago, arrakasta internazionala lortzen du idazten duen Montaillou, village occitan (Montaillou, okzitaniar herria) liburuarekin. 1973tik 1999ra Frantziako kolegioan ari zen Aro modernoko zibilizazioko historian. Liburutegi nazionalaren administratzaile nagusia zen 1987tik 1994ra, entitate berriaren antolakuntzan izan zelarik Frantziako liburutegi nazionala bilakatzeko.

 Goragarriak 
 1993 urteaz geroz Frantziako Institutuko moral eta politika zientzien Akademiko kide.
 2003an Akademiako lehendakaria.
 2006ko urriko bost akademietako urteko Biltzar publikoan Akademiaren ordezkaria.
 Europar akademiako kide.
 Amerikar zientzien Akademiako Foreign honorary member 1974an
 Japoniako Akademiako ohorezko kide.
 Erdi aroko liburuaren Sari nazionalaren lehendakari : Provins patrimoine mondial

 Dekorazioak 
 Ohorezko agintari
 Arte eta letren ordenaren agintari

 Honoris Causa doktoregoa 

 Bere obra 
Zerrenda ez osoa :

 Les Paysans de Languedoc, 1294 à 1324 (tesia), SEVPEN, 1966.
 Histoire du climat depuis l'an mil, Flammarion, 1967.
 Le Territoire de l'historien, Gallimard, 1973 et 1978.
 Montaillou, village occitan de 1294 à 1324, Gallimard, 1975.
 Histoire économique et sociale de la France. I/ De 1450 à 1660. II/ Paysannerie et croissance, 1976.
 Le Carnaval de Romans : de la Chandeleur au Mercredi des cendres (1579–1580), Gallimard, 1979.
 L’Argent, l'amour et la mort en pays d'oc, Le Seuil, 1980.
 La Sorcière de Jasmin, Le Seuil, 1980.
 Inventaire des campagnes (kolaborazioarekin), 1980.
 Histoire de la France urbaine (kolaborazioarekin), 1981.
 Paris-Montpellier : PC-PSU 1945-1963, Gallimard, 1982.
 Parmi les historiens, Le Seuil, 1983 et 1994.
 Pierre Prion, scribe, 1987.
 L’État royal, 1460-1610, 1987.
 Le Siècle des Platter. Tome I, Le mendiant et le professeur, Fayard, 1997.
 L'Historien, le chiffre et le texte, Fayard, 1997.
 Saint-Simon ou Le système de la Cour, Fayard, 1997 (kolaboratzaile)
 Histoire du Languedoc, 2000.
 Histoire de France des régions, 2001.
 Autour de Montaillou, un village occitan : histoire et religiosité d'un village au Moyen Âge, 2001.
 Histoire des paysans français : de la peste noire à la Révolution, 2002.
 Les Grands Procès politiques, 2002.
 La Dîme royale, 2002.
 Histoire humaine et comparée du climat, tome 1, Fayard, 2004.
 Histoire de France des régions : la périphérie française, des origines à nos jours, 2005.
 ''Histoire du climat du Moyen Âge jusqu'à nos jours", DVD, 2007.

 Kanpo estekak 

Kategoria:Frantziako historialariak
Kategoria:Ohorezko Legioko ofizial handiak
Kategoria:Katarismoa
Kategoria:Parisen hildakoak