Edward Gibbon

Edward Gibbon (Putney, Surrey, 1737ko maiatzaren 8agreg./apirilaren 27ajul. - Londres, 1794ko urtarrilaren 16a) britainiar historialaria izan zen, Tazitoren garaitik izan den garrantzitsuena askoren ustez. Haren lan nagusi The History of the Decline and Fall of the Roman Empire-ren eragina gaur egun arte heldu da.

 Bizitza 
Lausanan bizi izan zen kalbindar jakitun batekin; Pascal eta Montaigneren lanak irakurri eta Voltaire eta Suzanne Curchod ezagutu zituen. 1764an, Erromara egin zuen bidaia batek Erromatar Inperioari buruzko ikerketak egiteko asmoa eragin zion; haren ondorioz idatzi zuen The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (1776, «Erromatar Inperioaren gainbehera eta desagertzea»); Elizaren garaipena inperioaren hondamendiari lotua zegoela adierazten zuen bertan, gero David Humek onartu zuen tesia hain zuzen.

Sintesiaren ahaleginek jakintza-lanerako lehen saioen artean jartzen dute Gibbonen lana; hala ere, egilea bera eta bere gairako arazoak azaltzen dira etengabe lanean. Gibbonen oroitzapenek (Memoirs of My Life, 1796) egilearen nortasuna argitzen dute.

 Lanak 
 Essai sur l’étude de la littérature (1761).
 The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (Volume I, 1776; Volumes II and III, 1781; Volumes IV, V, and VI, 1788).
 A vindication of some passages in the fifteenth and sixteenth chapters of the History of the decline and fall of the Roman Empire (1779).
 Mémoire justificatif pour servir de réponse à l’exposé, &c de la cour de France (1779).
 Memoirs of My Life (1796)

 Erreferentziak 

 Kanpo-estekak 

Kategoria:Surrey konderriko jendea
Kategoria:Erresuma Batuko historialariak
Kategoria:Erresuma Batuko monarkikoak
Kategoria:Erresuma Batuko katolikoak
Kategoria:Erresuma Batuko hargin beltzak
Kategoria:Index Librorum Prohibitorum
Kategoria:Royal Societyko kideak
Kategoria:Orientalistak
Kategoria:Gizon historialariak
Kategoria:Londresen hildakoak