Etrusko

Etruskoa antzinako etruriarren hizkuntza izan zen, egungo Italiako Etrurian (gauro Toskanan, mendebaldeko Umbrian eta iparraldeko Lazion) eta Lombardia, Veneto eta Emilia-Romagnako eskualde batzuetan (non galiarrek etruriarrak sartu zituzten) mintzatzen zena. Etruskoa latinak erabat ordeztu zuen, agiri batzuk, latinezko mailegu batzuk (adibidez, persona, φersu etruskotik erakarria) eta toponimo batzuk (tartean, Erroma) utzi zituen arren.

Etruriarrek literatura oparoa zuten, baina liburu bat soilik iritsi zaigu. Erromatar jakintsu batzuk (Varron adibidez) baino ez ziren gai etruskoa irakurtzeko. Azken irakurle ezaguna Klaudio enperadorea izan zen, galdurik dagoen Tyrrenikà izeneko hiztegi elebiduna egin zuena.

Italiar penintsulatik kanpora, etruskozko idazkunak aurkitu dira Afrikan, Korsikan, Elban, Gallia Narbonensis eskualdean, Grezian, Balkanetan eta Itsaso Beltzean. Gehienak, alde handiz, Italian aurkitu dira.

Lemnos uhartean, 1886an, etruskoa eta hura baino lehenagoko frigiera idazteko erabiltzen zuten alfabetoaren antzeko batean egindako idazkun bat aurkitu zuten; horien guztien jatorria Eubeako idazte sistema da. Hainbat adituren ustez, Lemnosko hizkuntza Brontze Aro Berantean heldu bide zen, Mizenasko agintariek Siziliako, Sardiniako eta Italiar penintsulako hainbat aldetako mertzenarioak errekrutatu zituztenean.

 Alfabetoa 

 𐌀  𐌂  𐌃  𐌄  𐌅  𐌆  𐌇  𐌈  𐌉  𐌋  𐌌  𐌍  𐌐  𐌑  𐌓  𐌔  𐌕  𐌖  𐌘  𐌙  𐌚 A  C  D  E  V  Z  H  Θ  I  L  M  N  P  Ś  R  S  T  U  Φ  Ψ  F


 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Italiako hizkuntzak
Kategoria:Europako hizkuntza hilak
Kategoria:Hizkuntza bakartuak
Kategoria:Hizkuntza eranskariak
Kategoria:Antzinako hizkuntzak