A

A euskal alfabetoko lehen hizkia eta lehen bokala da, munduko beste alfabeto askotan erabilia, latindar alfabetoaren parte. A (larriz) eta a (xehez) idazten da. Antzinako Greziako alfa hizkiaren antzekoa da forman, hortik baitator. Hizkia larria (A) hiruki batean gorantz doazen bi lerroek eta, erdian, mozten duen lerro horizontal bat da. Hizkia xehea, aldiz, bi motara idatzi daiteke, bi solairu dituen a eta solairu bakarra duen ɑ. Bigarren hau ohikoagoa da eskuz idazterakoan, edo eskuzko formak irudikatzen dituzten tipografietan, bereziki umeentzat bideratuta baldin bada. Tipografia batzuetan, kurtsibak ere forma hori hartzen du.

 Historia 
A hizkia idi (lit. alef) buruaren piktograma moduan sortu zen egiptoar hieroglifoetan edo brontze aroko alfabetoan.

 Idi buruaEgiptoar hieroglifoa Idi buruaproto-semitikoa Alephfeniziarra Alphagrekoa Aetruskoa AerromatarraEgyptian hieroglyphic ox headProto-semitic ox headPhoenician aleph65px|Greek alphaEtruscan ARoman A

 Euskaraz 

"A" garrantzi handiko hizkia da euskaraz, mugatzaile nagusia delako.

Hitz batzuek eta zenbait izen berezik, "a itsasia" dute, hau da, berezkoa dute amaierako "a" eta ez da mugatzaileaa itsatsia Euskara Batuaren Eskuliburuan (Euskaltzaindia, kontsulta: 2020-12-12). Hitz batek a itsatsia duen ala ez jakiteko, hiztegian begiratu behar da. Horien artean daude labana (labana bat) eta Donostia (Donostiara noa).

 Adierazteko beste aukera batzuk 

 Erreferentziak 

 Kanpo estekak 

Kategoria:Latindar letrak
Kategoria:Euskal alfabetoa