Jose Manuel Lujanbio

Jose Manuel Lujanbio Retegi "Txirrita" (Ereñotzu, Hernani, Gipuzkoa, 1860ko abuztuaren 14a - Altza, Donostia, Gipuzkoa, 1936ko ekainaren 3aTxirrita: Jose Manuel Lujanbio. Bizitza eta bertsoak. 250. orrialdea. Antonio Zavala, 1992.. Liburuan 1936 urteko Garagarrilaren 3'an, asteazkena aipatzen da. Euskalkiaren arabera garagarrila ekaina ala uztaila izan badaiteke ere, asteazkena aipatzerakoan ekainari buruz ari dela ikusten da. Agian iturriren batean uztailaren 3a agertzea garagarrilaren bizkaierazko erabilpena hartzetik dator) bertsolaria izan zen. Bere ospeak Gipuzkoako mugak gainditu zituen, eta XX. mendearen lehenbiziko erdialdean Euskal Herri osora zabaldu zen bere fama. Mingain zorrotz eta bizkorreko bertsolaria zen, eta haren ateraldi umoretsuak herriaren gogoan gorde dira. Gai sozialak lantzen diren bertsoetan, garai hartako herri-klaseen pentsamolde eta sentimenen berri ematen da.

 Bizitza 
 Jaiotza eta familia 
Jose Manuel Lujanbio Retegi 1860eko abuztuaren 14ko goizeko hiruretan jaio zen. Gurasoak Bautista Lujanbio Ganborena hernaniarra eta Juana Josefa Retegi Iraola oiartzuarra izan zituen. Aitaren aldeko aiton-amonak, Pedro Lujanbio eta Paskuala Ganborena, biak hernaniarrak, eta amaren aldeko aiton-amonak, berriz, Inazio Retegi oiartzuarra eta Frantziska Iraola errenteriarra.
Txirrita Gipuzkoako Hernani udalerriko Ereñotzu auzoan dagoen Latze edo Latze-Zar baserrian jaio zen. Baserri hori Hernanitik Goizuetara bidean, Ereñotzu auzoko kaletik kilometro batera zegoen, Urumea ibaiaren eskuinaldean. Benta-txuri, Pago izarte eta Urdaburutik datorren eta Uxako-erreka deritzaion erreka baten ertzean. Baserria zegoen tokiaren parean Txirritaren busto bat jarrita dago.

Bere anaia-arrebak hauek izan ziren: Josefa Inazia Lujanbio Retegi (1858ko otsailaren 11n jaioa), Migel Jose (1862ko abenduaren 23an jaioa), Juan Maria (1865eko abenduaren 4an jaioa), Maria Aszension (1867ko azaroaren 20an jaioa), Juana Bautista (1870eko apirilaren 6an jaioa), eta azkenik Isabel Bizenta (1872ko azaroaren 5ean jaioa).

 Ereñotzutik Errenterira 


Latze baserrian hamahiru urte arte bizi izan zen. Hijos de Jaime Puig - Destilería de Leñas y Fábrica de Productos Químicos fabrika zenak Latze baserriko soro eta larreak hartu zituen, eta familia osoa Errenteriako Txirrita baserrira aldatu zen.Txirrita izena buztanikara zuria txori txiki zuri-beltzari ere ematen zaio Donostialdean. Latze baserriak denbora askoan zutik iraun zuen, baina azkenean erori egin zen.

Fabrika hura eraikitzean, langileen artean ba omen zegoen hargin andaluziar bat. Behinola, gizon hark okertuta aurkitu omen zuen bezperan egindako horma, eta hari bultzaka hasi omen zen zuzendu nahirik. Lantegi horretan ari zela, Txirritak ikusi. Oraindik mutiko koxkorra zen, baina honako bertso hau bota zion:

Gertaera honen beste bertsio baten arabera, oso fama oneko hargin andaluziar bat Ereñotzura etorri omen zen. Txirrita mutikoa, beste batzuekin batera, hargin-mutil lanetan ibili ohi zen. Dirudienez, aurreko egunean andaluziar harginak horma oker xamar egin omen zuen (hargintzan honi bizkarra esaten omen zaio). Inork ez ikusteagatik, goizean goiz joanda, mailuarekin horma barrualdera kolpatzen ari omen zen. Txirritak ikusi eta bertso ospetsu hori bota zion.

 Txirrita baserrian 
eskuinera|thumb|300px|1936ko Bertsolari Txapelketa Nagusiko bertsolariak. Erdi-erdian, Txirrita irabazlea.
Antonio Zavalari kontatu ziotenez, Txirritagana jende asko joaten omen zen norbaiten kontrako bertso-paperak jar zitzan eskatzera. Desamodio kontuak eta mota guztietako arrazoiengatik sortutako ezinikusiak ziren bertso-sorta horien gaia. Txirritak buruz konposatzen zuen bertso-sorta eta bere ilobak paperean jarri, gero inprentara eraman eta azoka egunetan saltzeko. Bertso asko galdu ez izana herriaren oroimenari eta Antonio Zavala bezalako bertso-paper biltzaileei zor diegu.

Hargin ona omen zen Txirrita, baina euskal iruditerian ezagunago izan da eskola zaharreko bertsolari mutilzahar, parrandazale eta pikaroaren prototipoa bihurtu delako. Ez omen zitzaion lan egitea  gustatzen eta ahal zuen guztietan jai hartzen omen zuen tabernan edanean eta jokoan aritzeko. Baina Juanjo Uria bertsozale hernaniarraren aitona, Txirritaren lagun eta lankide izan zena, ez zen uste horretakoa. Bere iritziz, oso gizon langilea eta jakin­tsua zen, oro har kontrakoa uste bada ere. 

Salbador Zapirain "Ataño"k Txantxangorri kantaria liburuan jasotzen duenez, gaztetan hargin lanetan Txirritak nagusi zuen Jaio ezizeneko beste hargin batek,  Bidasoaz bestaldekoa bera, arrazoia ez badakite ere, labankada larria eman omen zion Txirritari eta berehala ihes egin. Txirritak zenbait egun hilzorian eman ondoren sendatu omen zen. Aipatutako liburuko "Txirrita" izeneko atalean dago jasota gertaera, Atañoren aita zen Jose Zapirainen ahotik.

Koldo Izagirrek dioenez, Txirritak bere bertsoetan erakutsitako lirika xumearen parekorik ez du ezagutu berak poesia kultuan: «Ez zen poeta, baina poetika zeukan, horregatik da hain bertsolari haundia... poetika naif-a, apaina eta liluragarria». Izagirre­ren iritziz, Txi­rri­taren bertsoak ikusi egiten dira, irudiz bete­tzen ditu, eszenatokiak sortu, adibidez, zuhur­tzia esateko «zazpi pausu aurrera eta beste zazpi atzera», dio.

Eskolarik gabea zen; inprentako hizkiak irakurtzeko gai bazen ere, ez zekien idazten, baina hainbat bertso argitaratu zituen, Joxe Manuel Eraus­kin Lujanbio ilobari diktatzen zizkion berak kantatutako sortak.

Kristau Katoliko sutsua zen eta gai erlijioso asko landu zituen bere bertsoetan. "Denbora, leku zeru ta lurrak" bezalako bertsoak sortu zituen, non ikuspegi katolikoaren araberako Jainkoaren kreazioa goresteaz gain, garaiko gazteentzako mezu moralizatzaile bat igortzen zuen, betiere Eliza Katolikoaren dotrina jarraituaz.

1935ean lehen Euskal Herriko Bertsolari Txapelketako txapeldunorde izan zen, eta hurrengo urteko edizioan txapela eman zioten, bertsolariarentzako omenaldi gisa.

1936ko maiatza aldean Goizuetan izandako krisi baten ondorioz 1936ko ekainaren 3an hil zen Altzako Gazteluene baserrian.

Bilbon, Hernanin eta Altzan hiru kalek bere izena daramate. Oreretan bada Txirrita-Maleo izeneko industrialde bat: Bere izena Txirrita eta Maleo baserrien artean egoteagatik datorkio.

Bertsolari honi buruz Juanba Berasategiren zuzendaritzapean sortutako marrazki bizidunetako Txirrita telesaila zabaldu zuten ETB-1ean 1999 eta 2000n.



 Sariak 
 Urtea Txapelketa Txapelduna Txapeldunordea 1935 Bertsolari Txapelketa Nagusia Basarri Txirrita 1936 Bertsolari Txapelketa Nagusia Txirrita Uztapide

 Bertsoak 
 Txirritaren bertsoak irakurgai
 Amets bat
 Apellidua Olazabal det
 Bertso berriyak Txirritak jarriyak
 Gure munduko bizimodua
 Hargin andaluza
 Hil da Canovas Ni esposatzian
 Norteko trenari jarriak
 Orain bi milla urte
 Oraingo neskatxen jazkerak
 Txirritaren lendabiziko bertso-lagunak
 Neskazar bat tentatzen Txirritak jarriyak
 Zarraren agurra (1936)

 Oharrak 

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Maialen Lujanbio
 Txirrita (telesaila)

 Kanpo estekak 

 Txirrita: Jose Manuel Lujanbio Retegi. Antonio Zavala. Txirritaren biografia bilaina digitalizatua eta irakurgai 
 "Ari Naizela, Ari Naizela", Pello Errota eta Txirritaren arteko bertso norgehiagoka entzungai. Garaiko jatorrizko bertsioa. 
 Klasikoak Armiarma 
 Txirritari buruzko erreportajea Madrilgo Estampa agerkarian 1936-IV-3
 Txirritaren epaiketa: historian pisua izango zuten hiru abokatu, Argia, 2018ko abuztuaren 22a.
 Aitor Ortiz de Pinedo (2025). Txirritaren "Alemaniako gerra", gelarako (B2). Zenodo.

Kategoria:Txirrita
Kategoria:Gipuzkoako bertsolariak
Kategoria:Foruzaleak
Kategoria:Hernaniarrak
Kategoria:Donostiapedia
Kategoria:Altzatarrak