Gro Harlem Brundtland

Gro Harlem Brundtland (norvegieraz ; Bærum, Oslotik gertu, 1939ko apirilaren 20a - ) norvegiar politikaria da. Norvegiako lehen ministroa izan zen hiru aldiz (1981, 1986-1989 eta 1990-1996) Alderdi Laboristaren izenean eta 1998tik 2003ra Osasunerako Mundu Erakundeko buru izan zen. 1983. urtean Ingurumenaren eta Garapenaren Munduko Batzordea sortu zen Javier Pérez de Cuéllarren eskutik, zeina Nazio Batuen Erakundearen azpi-erakunde bat zen, eta helburua garapen iraunkorraren alde herrialdeak batzea zen. Nazioarte mailan ezagun bihurtu zen 1986an berak gidatutako  Ingurumenaren eta Garapenaren Munduko Batzordeak edo "Brundtland Commission", Garapen Iraunkorra kontzeptua sortu eta zabaldu zuelako lehen aldiz "Brundtland txostena” edo “Our Common Future” txostenean. Ondoren, 1987an Nazio Batuen Erakundeak argitaratuko zuen txosten hori . 1996an Lehen Ministro gisa dimisioa eman ondoren, garapen jasangarriaren eta osasun publikoaren arloko nazioarteko lider bihurtu zen, eta Osasunaren Mundu Erakundeko zuzendari nagusia eta NBEren Klima Aldaketaren kidea izan zen 2007tik 2010era. The Elders-eko presidenteordea eta Internazional Sozialistako presidenteorde ohia ere bada.

Brundtland bere alderdiaren alde moderatua zen eta Norvegia Europar Batasunarekin bat egitea babestu zuen 1994ko erreferendumean. Lehen Ministro bezala, Brundtland "nazioaren ama" bezala oso ezaguna izan zen. Brundtlandek Karlomagno Saria jaso zuen 1994an, eta beste hainbat sari eta aitorpen jaso ditu. Horrez gain, nazioarteko hainbat foro eta ekimenetan parte hartu du, besteak beste, Nazio Batuen Merkataritza eta Garapenerako Konferentzian, Emakumezko Agintarien Munduko Kontseiluan, Madrileko Klubean, Bilderberg taldeko bileretan eta Nagusiak izeneko elkartean (The Elders).thumb|2011ko Aieteko Bake-Konferentziako mahaia, ezkerretik eskuinera: Jonatan Powell, Pierre Joxe, Kofi Annan, Gro Harlem Brundtland, Bertie Ahern eta Gerry Adams|ezkerrera|275x275px
2011ko urriaren 17an Euskal Herrian izan zen, Donostian egindako Bake Konferentzian parte hartzen. Koffi Annan eta Europako beste 4 lider politikorekin presiditu zuen mahaia (Jonathan Powell, Bertie Ahern, Pierre Joxe eta Gerry Adams), eta bertan ETAri borroka armatuari bukatzeko eskatu zioten alde bakarreko eta Espainiako zein Frantziako gobernuekin negoziatu gabeko prozesu baten baitan. Handik hiru egunetara ETAk borroka armatuari amaiera ematea erabaki zuen.

 Lehen etapak 
Brundtland Oslon jaio zen 1939an, Gudmund Harlem mediku eta politikariaren eta Inga Margareta Elisabet Brynolfen alaba (1918-2005). Anaia gazteago bat du, Lars, eta ahizpa gazteago bat, Hanne.

1963an, Brundtland Medikuntzan lizentziatu zen Osloko Unibertsitatean. 1965ean Osasun Publikoko masterra egin zuen Harvardeko Unibertsitatean.

1966tik 1969ra Osasun Zuzendaritzan (Helsedirektoratet) mediku gisa lan egin zuen, eta 1969tik aurrera Osloko eskolako osasun-zerbitzu publikoan mediku gisa lan egin zuen.

 Karrera politikoa 
Norvegiako Ingurumen ministroa izan zen 1974tik 1979ra.

Brundtland Norvegiako lehen ministroa izan zen 1981ean. Lehen ministroa izan zen otsailetik urrira.

Brundtland Norvegiako lehen ministroa izan zen beste bi agintalditan, eta iraunkorragoetan. Bigarren ministerioa 1986ko maiatzaren 9tik 1989ko urriaren 16ra izan zen, eta kabinete hori ministro-proportzio handiagatik egin zen ezagun mundu osoan: ministroen ia erdiak, hau da, hemezortzi ministro guztietatik zortzi, emakumeak ziren. Hirugarren ministerioa 1990eko azaroaren 3tik 1996ko urriaren 25era izan zen.

Brundtland Alderdi Laboristako lider bihurtu zen 1981ean, eta kargua hartu zuen 1992an dimisioa eman zuen arte, Lehen Ministro izan zen hirugarren agintaldian. 1996an lehen ministro kargua utzi zuen eta Norvegiako politikatik erabat erretiratu zen. Lehen ministro bezala bere ondorengoa Alderdi Laboristako lider bezala 1992an eta 1996a bitartean Thorbjørn Jagland izan zen.

 Nazioarteko karrera 
1983an, Brundtland gonbidatu zuen garai hartan Nazio Batuen idazkari nagusi zen Javier Pérez de Cuellarrek Ingurumenari eta Garapenari buruzko Munduko Batzordea (GMB) sortzera eta haren buru izatera, Brundtland Batzordea izenez ezaguna. Garapen jasangarriaren kontzeptu politiko zabala garatu zuen entzuleria publiko zabaletan, izaera integratzailea izateagatik bereizi zirenak. Batzordeak 1987ko apirilean argitaratu zuen "Nuestro futuro común" txostena, eta 1992ko Lurraren Gailurra bultzatu zuen. Maurice Strong izan zen Batzordeko kide nagusia. Brundtland Batzordeak ere Agenda 21 bultzatu zuen.

Bere hirugarren ministerioan zehar, Norvegiako gobernuak 1993an Yitzchak Rabinek zuzendutako Israelgo gobernuaren eta Yasser Arafatek zuzendutako PAEren arteko bake elkarrizketa sekretuak babesteko ekimena hartu zuen. Osloko Akordioen sinadurarekin amaitu ziren. Urte batzuk geroago, Norvegiak parte-hartze nabarmena izaten jarraitu zuen Israelen eta Palestinaren arteko bakea sustatzen, nahiz eta Estatu Batuek gero eta gehiago baztertu zuten bitartekari lana.

Bere agintaldia Lehen Ministro bezala amaitu ondoren, Brundtland Osasunaren Mundu Erakundeko Zuzendari Nagusi izendatu zuten 1998ko maiatzean. Kargu horretan, Brundtlandek osasun publikorako irismen handiko ikuspegia hartu zuen, Makroekonomiari eta Osasunari buruzko Batzorde bat ezarriz, Jeffrey Sachs buru zuela, eta indarkeriari osasun publikoko arazo garrantzitsu gisa helduz. Brundtland izan zen mugimenduaren buru, orain mundu mailakoa, hezkuntzaren, konbentzitzearen eta zergen igoeraren bidez zigarreten kontsumoa indargabetzeko . Haren gidaritzapean, Osasunaren Mundu Erakundea izan zen tabakoa uztea enplegurako baldintza bihurtu zuen lehen enplegatzaileetako bat. Brundtlanden gidaritzapean, Osasunaren Mundu Erakundea kritikatua izan zen . enpresa farmazeutikoek organismoan zuten eragina handitzeagatik.

2003an, Scientific American enpresak Brundtland "urteko lider politiko" gisa onartu zuen, SRASen agerraldiak geldiarazteko mundu-mailako erantzun azkar bat koordinatzeagatik. Brundtland 2003ko uztailaren 21ean ordezkatu zuen Jong-Wook Leek. 1994an, Brundtlandek Akisgraneko Karlomagno Saria jaso zuen.

2006an, Brundtland Merkataritza eta Garapenari buruzko Nazio Batuen Biltzarraren (BMGNBB) lana berrikusi zuen Pertsona Gailenen Taldeko kidea izan zen. 2007ko maiatzean, NBEko Idazkari Nagusiak, Ban Ki-moonek, Brundtland izendatu zuen, baita Ricardo Lagos (Txileko Presidente ohia) eta Han Seung-soo (Hego Koreako Kanpo Arazoetako Ministro ohia) ere, NBEko Klima Aldaketarako Ordezkari Bereziak .

Brundtlanden jarduera politiko nabarmenenak Arne Olav Brundtland senarrak kontatu ditu bere bi bestsellerretan, Married to Gro (ISBN 82-516-1647-6) eta Still married to Gro (ISBN 82-05-30726-1).
Kanpoko bideoahttps://www.c-span.org/video/?205161-1/michigan-state-university-commencement-address Michigan State University Commencement Address, 2 May 2008], C-SPAN
2007an, Brundtlandek Pepsirentzat lan egiten zuen aholkulari gisa.

Brundtland Munduko Emakume Liderren Kontseiluko kidea da. Egungo eta aurreko lehen ministroen nazioarteko sarea da, eta ekintza kolektiboa mobilizatzea du helburu, emakumearentzat eta bidezko garapenarentzat garrantzi kritikoa duten gaietan .

Brundtland Madrilgo Klubeko kidea ere bada. Estatu demokratikoetako buruzagi ohien erakunde independentea da, eta gobernantza eta lidergo demokratikoak indartzeko lan egiten du.

Brundtland The Elders-eko kide fundatzailea da. Munduko lider talde bat da, Nelson Mandelak, Graça Machelek eta Desmond Tutuk deitua, munduko arazo zailenetako batzuei aurre egiteko. Mandelak 2007ko uztailaren 18an taldearen sorrera iragarri zuen Johannesburgon (Hegoafrika). Brundtlandek aktiboki parte hartu du The Eldersen lanean eta taldearen ekimen ugaritan. The Elders-eko ordezkaritzekin bidaiatu du Ziprera, Koreako penintsulara, Etiopiara, Indiara eta Ekialde Ertainera. Brundtlandek The Elders-ek haurren ezkontzari buruz egindako ekimenean ere parte hartu du, Girls Not Bridesen sorrera barne: Haurren Ezkontzarekin Amaitzeko Munduko Aliantza. Taldeko presidenteorde izendatu zuten 2013an, eta Ban Ki-moonek eta Graça Machelek ordezkatu zuten kargu horretan 2018an.

Brundtland Bilderbergeko bileretara joan zen 1982an eta 1983an. Senarra 1991n joan zen.

2019an, Brundtlandek OMEren Munduko Prestaketa Zaintzeko uko Batzarrarekin batera hartu zuen presidentetza.

 Hilketa saiakera 
2011ko uztailaren 22an, Anders Behring Breivikek hil eta gutxira, Brundtlandek ihes egin zuen. Utøya uhartean izan zen sarraskia gertatu baino ordu batzuk lehenago, AUFren kanpamentuan hitzaldi bat emateko. Breivikek adierazi zuen hasiera batean Brundtland atentatuaren helburu nagusia izatea nahi zuela (Eskil Pedersenekin eta Jonas Gahr Størerekin batera), baina atzeratu egin zela Oslotik zihoanean. Brundtlandek alde egin eta bi ordura iritsi zen Breivik Utøyara .

2012an, Breivikek Brundtland hiltzeko plan zehatzak azaldu zituen. Epaimahaiari esan zion eskuburdinak jarri zizkiola eta, ondoren, prestatutako testu bat irakurtzen grabatzeko asmoa zuela, "krimenak" zehazten zituena, kameraren aurrean baioneta batekin burua moztu eta irudiak Internetera igo aurretik. Breivikek adierazi zuen Brundtland izan zela bere helburu nagusia, baina uharteko beste biztanle guztiak ere sarraskitzeko asmoa zuela .

 Bizitza pertsonala 
Arne Olav Brundtlandekin ezkondu zen 1960ko abenduaren 9an. Lau seme-alaba izan zituzten; bat hil egin da. Etxe bat dute Frantziako hegoaldean .

Osasun-arazoak

Brundtland 2002an operatu zuten umetokiko minbiziagatik Osloko Unibertsitate Ospitalean, Ullevulen . 2008an jakin zen 2007an bi tratamendu jaso zituela Ullevälen, Norvegiako funts publikoekin ordainduak. Norvegiako agintariei aldez aurretik jakinarazi zienez bizilekua Frantziara aldatu zuela, Norvegiako gizarte-segurantzaren prestazioak jasotzeko eskubidea izateari utzi zion. Auziak eragin zuen arreta mediatikoaren ondorioz, Brundtlandek berriro bizilekua aldatzea erabaki zuen, berriro Norvegiara, eta tratamenduak berak ordainduko zituela ere iragarri zuen. Brundtlandek adierazi du sentsibilitate elektrikoa duela, eta buruko minak eragiten dizkiola norbaitek telefono mugikor bat erabiltzen duenean .

 Lorpenak 
Brundtlandek sari eta ohore ugari jaso ditu, besteak beste:

 Indira Gandhi Saria (1988)
 Karlomagno Saria  (1994)
 American Philosophical Society-ko partaidea (2002)
 Thomas Jefferson Fundazioaren domina arkitekturan (2008)
 Prize International Catalonia (2013) with Malala Yousafzai
 Tang Prize in Sustainable Development (2014)
 Honorary member of the Norwegian Association for Women's Rights (2016)
 Member of the Norwegian Academy of Science and Letters
 The National German Sustainability Award
 Honorary Member of the Moscow Society of Naturalists
 Rudyard n. Propst Award from Clubhouse International

 Erreferentziak 

 Ikus, gainera 
 Gatazkaren konponbidea sustatzeko nazioarteko konferentzia
 Brian Currin
 Harremanetarako Nazioarteko Taldea
 Demokrazia Euskal Herriarentzat
 Oroimenari eta Bizikidetzari buruzko biltzarra
 Euskal Herriko Bakearen Aldeko Koordinakundea
 Lokarri (gizarte mugimendua)
 Bakearen artisauak

 Bibliografia 

 Wilsford, David, ed. Political leaders of contemporary Western Europe: a biographical dictionary (Greenwood, 1995) pp 49–56
 Brundtland, Gro Harlem (2002) "Madam Prime Minister: A Life in Power and Politics". New York: Farrar, Straus and Giroux, ISBN 0-374-53002-5, primary source

 Kanpo estekak 

Kategoria:Norvegiako lehen ministroak
Kategoria:Karlomagno Sariaren irabazleak
Kategoria:Euskal Herriko bake prozesua
Kategoria:Emakume lehen ministroak
Kategoria:Emakume gobernuburuak