Blankbarba manako

La blankbarba manakoOrnitologia taksonomio. () estas birdospecio el la familio de pipredoj. Ĝi havas 15 subspeciojn troviĝantajn en Sudameriko.

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 8-an de feb. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Pipridae - pipredoj
Manacus Brisson, MJ, 1760 - manako
Manacus manacus (Linnaeus, C, 1766) - blankbarba manako
Manacus manacus abditivus Bangs, O, 1899
Manacus manacus flaveolus Cassin, J, 1852
Manacus manacus bangsi Chapman, FM, 1914
Manacus manacus interior Chapman, FM, 1914
Manacus manacus trinitatis (Hartert, EJO, 1912)
Manacus manacus umbrosus Friedmann, H, 1944
Manacus manacus manacus (Linnaeus, C, 1766)
Manacus manacus leucochlamys Chapman, FM, 1914
Manacus manacus maximus Chapman, FM, 1924
Manacus manacus expectatus Gyldenstolpe, NCGF, 1941
Manacus manacus longibarbatus Zimmer, JT, 1936
Manacus manacus purissimus Todd, WEC, 1928
Manacus manacus gutturosus (Desmarest, A-G, 1806)
Manacus manacus purus Bangs, O, 1899
Manacus manacus subpurus Cherrie, GK; Reichenberger, EMB, 1923

Etimologio
La scienca nomo Manacus estas la latinigo de la nederlanda manneken (= "malgrandulo"), kiu estas la origino de la nederlanda nomo de tiuj birdoj en Surinamo (Manakin), pro ilia eta grando kaj kompakta siluetoBirds of the World, White-bearded Manakin..

 Aspekto 
Kiel aliaj manakoj, ankaŭ la blankbarba manako estas kompakta, hela arbara birdo, tipe 10.7 centimetrojn longa kaj pezanta 16.5 gramojn. La plenkreska masklo havas nigrajn kronon, supran dorson, flugilojn kaj voston, kaj la plumaro estas alie blanka. Li havas oranĝajn krurojn.

La ino kaj junaj maskloj estas olivecverdaj kaj similas al inoj de orkapaj manakoj, sed ili havas oranĝajn krurojn. La raso endemia al Trinidado, M. m. trinitatis, estas pli granda ol kontinentaj birdoj, kaj la ino havas pli flavajn subajn partojn. Krom la zuma memkanto, la blankbarba manako havas kelkajn aliajn kriojn, inkluzive de trilita muzika piu.

Disvastiĝo kaj habitato
La blankbarba manako troviĝas en Kolombio, Venezuelo, Trinidado, Gujanoj, Brazilo, Ekvadoro, norda Peruo, nordeosta Bolivio, Paragvajo kaj plej nordeosta Argentino. Ĝi troviĝas en la randoj de tropikaj ebenaĵaj arbaroj kaj apuda duarangaj arbaroj, kie estas densa subvegetaĵaro.

Referencoj

Kategorio:Pipredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko