Ruĝventra noktofalko

Ruĝventra noktofalko (Lurocalis rufiventris) aŭ noktofalko de Taczanowski estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi troviĝas en Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La Ruĝventra noktofalko estis priskribita kiel specio, poste estis traktita kiel subspecio de Mallongvosta noktofalko (Lurocalis semitorquatus), sed ekde almenaŭ fine de la 1990-aj jaroj estis denove akceptita kiel specio per si mem. Ĝi estas monotipa.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021Garcia, A. (2020). Rufous-bellied Nighthawk (Lurocalis rufiventris), versio 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 4an de Oktobro, 2021

Aspekto
La Ruĝventra noktofalko estas 23 ĝis 25 cm longa. Ĝiaj supraj flankoj kaj flugiloj estas malhelbrunaj kun ruĝecaj kaj sablokoloraj makuloj kaj punktetoj. La vosto estas bruna kun brunaj aŭ grizecbrunaj strioj kaj pala pinto. La mentono estas malhelbruna, la gorĝo blanka, la brusto malhelbruna, kaj la ventro kaj flankoj brune sablokoloraj.

Distribuado kaj habitato
La Ruĝventra noktofalko troviĝas en Andoj de okcidenta Venezuelo, orientaj kaj centraj Andoj de Kolombio, okcidenta flanko de granda parto de la Ekvadoraj Andoj, kaj la orienta flanko de Andoj tra Ekvadoro kaj Peruo en Bolivion. Ĝi enloĝas humidan montan nubarbaron, almenaŭ en Ekvadoro kaj Peruo je altecoj inter 1 500 kaj 3 450 m.

Kutimaro
La Ruĝventra noktofalko kutime troviĝas unuope aŭ en paroj. Ĝi estas plej aktiva ĉe krepusko, kaj dumtage ripozas laŭlonge sur arbobranĉoj.

Manĝado
La Ruĝventra noktofalko manĝas dumfluge; kvankam ĝia dieto ne estis studita oni supozas, ke ĝi estas el insektoj.

Reproduktado
La reprodukta fenologio de la Ruĝventra noktofalko ne estis studita. Oni supozas, ke ĝi estas simila al tiu de sia samgenrano, la mallongvosta noktofalko, kiu demetas sian ununuran ovon rekte sur horizontala branĉo.

Voĉo
La kanto de la Ruĝventra noktofalko, "rapide elsendita serio de notoj kiuj iom post iom descendas en tonalto, ekz., kŭa-kŭa-kŭa-kŭa-ko", estas farata kaj dumfluge kaj dumside. Ĝi havas aliajn voĉojn, "malklaran poŭ, serion de obtuzaj altiĝantaj kuadoj, kaj mallaŭtan grumblon".

Statuso
La IUCN taksis la ruĝventran noktofalkon kiel malplej Zorgigan. Ĝi havas grandan teritorion, kaj kvankam ĝia populacio verŝajne malpliiĝas, la indico de malkresko supozeble ne estas sufiĉe rapida por pli serioza takso. Neniu tuja minaco krom habitatodetruo estis identigita.

 Referencoj 

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio