Ira Remsen

Ira REMSEN (naskita la 10-an de februaro 1846, en Novjorko; mortis la 4-an de marto 1927, en Carmel, Kalifornio) estis usona kemiisto. En 1879, Remsen, kune kun Constantin Fahlberg (1850–1910), malkovris la artefaritan dolĉigilon sakarino. Li estis la dua prezidanto de la Universitato Johns Hopkins en Baltimoro.

Li estis prezidanto de la Usona Kemia Societo en 1902. Li ricevis la Priestley-Medalon en 1923, donitan de la Usona Kemia Societo.

Lia verkado ampleksis kaj neorganikan kaj organikan kemion, kaj li fariĝis plej konata pro kelkaj lernolibroj, kiuj estis tiel unikaj kiel bonegaj: La Principoj de Teoria Kemio (3a eld., Philad. 1887); Enkonduko al la Studo de la Karbonaj Komponaĵoj, aŭ Organika Kemio (5a eld., Bostono 1890); Enkonduko al la Studo de Kemio (lasta eldono, Novjorko 1889); La Elementoj de Kemio (lasta eldono, samloke 1889); kaj Altnivela Kurso pri Neorganika Kemio (2a eld., samloke 1890). Ĉiuj ĉi tiuj verkoj estis tradukitaj en plurajn lingvojn.

La Premio ACS Remsen estas nomita laŭ li.

Antoni Grabowski tradukis iu el liaj lernolibroj el la angla en la polan.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Ira Remsen: La Kemio estis ĝusta
 La Historio de Afrik-usonanoj ĉe la Universitato Johns Hopkins .
 Paperoj de Ira Remsen  

Kategorio:Usonaj kemiistoj