Altebenaĵa ermitkolibro

La Altebenaĵa ermitkolibro (Phaethornis pretrei) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en centrorienta Sudameriko, nome en Brazilo, Bolivio, Paragvajo kaj norda Argentino.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
Iam, oni sugestis, ke la Altebenaĵa ermitkolibro apartenu al monotipa genro Anisoterus, sed tiu ĉi traktaĵo estis rapide malakceptita.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021 Ĝi estas tre rilata al la Fulgoĉapa ermitkolibro (P. augusti) kaj povas formi superspecion kun tiu. Ĝi ne havas agnoskitan subspecion, sed pluraj proponitaj baziĝas sur aberaciaj specimenoj aŭ individua vario.Hinkelmann, C., G. M. Kirwan, kaj P. F. D. Boesman (2020). Planalto Hermit (Phaethornis pretrei), version 1.0. En Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, kaj E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 30an de Novembro, 2021

Aspekto
La Altebenaĵa ermitkolibro estas ĉirkaŭ 14 ĝis 16,5 cm longa. Maskloj pezas 4,5 ĝis 7 g kaj inoj 3 ĝis 5 g. Ĉi tiu mezgranda ermitkolibro havas plejparte olivecverdajn suprajn partojn kun ruĝecaj supravostaj kovriloj. La antaŭinternaj vostoplumoj estas pli longaj ol la aliaj kaj ĉiuj havas blankajn pintojn. Iliaj subaj partoj estas cinamruĝecaj ĝis brunaj. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun blanka superokulo kaj subokula strio ambaŭflanke de pli malhelbruna traokula strio. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la ino havas pli mallongajn flugilojn kaj malpli forte kurban bekon.

Distribuo kaj habitato
Gravaj taksonomiaj sistemoj lokas la Altebenaĵan ermitkolibron en vasta areo de Brazilo sude de la Amazona pluvarbaro, orienta Bolivio, norda Argentino kaj granda parto de Paragvajo.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2021. The eBird/Clements checklist of Birds of the World: v2021. Elŝutita el  Alirita la 25an de Aŭgusto, 2021 La Sudamerika Klasigkomitato (SACC) de la Usona Ornitologia Societo lokas la specion en tiujn kvar landojn kaj ankaŭ notas multajn registrojn en Peruo. Ĝi loĝas en diversaj pejzaĝoj, inkluzive de ne-arbarkovritaj sed "vegetaĵ-riĉaj" areoj, seka arbaro, sekundara arbaro kaj ĉerivera arbaro. Ĝi ankaŭ troviĝas en hom-modifitaj medioj kondiĉe ke arboj kaj herboj ĉeestas. Laŭ alteco ĝi varias de 400 ĝis 2 100 m.

Kutimaro
Movoj
Oni supozas, ke la Altebenaĵa ermitkolibro estas parte migranta en iuj partoj de sia teritorio, sed definitivaj datumoj ne haveblas.

Manĝado
La Altebenaĵa ermitkolibro estas probable "kapto-linia" manĝanto kiel aliaj ermitkolibroj, vizitante cirkviton de florplantoj por akiri nektaron. Ĝi ankaŭ konsumas malgrandajn artikulojn.

Reproduktado
La nestosezono de la Altebenaĵa ermitkolibro ne estas plene difinita, sed ŝajne daŭras de aŭgusto ĝis aprilo. Ĝia nesto estas longa konusforma taso farita el plantmaterialo kaj araneaĵoj. Kontraste al plej multaj aliaj Phaethornis-ermitkolibroj, ĝi pendigas la neston de vertikala branĉo, en kavaĵo de rokfaco, kaj ankaŭ en aŭ sub homaj strukturoj kiel akvokondukiloj, pontoj kaj forlasitaj konstruaĵoj. La ovodemetado estas de du ovoj.[

Voĉo
La kanto de la Altebenaĵa ermitkolibro estas varia, "ofte sekvenco de egale interspacigitaj, alternaj, unuopaj kaj duoblaj notoj, ekz. 'ti-ci...ci...ci...ci...ti-ci...ci..ci', sed ankaŭ foje trinotaj frazoj kiel ekzemple 'ĉu-ci-ci...ĉu-ci-ci..."

Statuso
La IUCN taksis la Altebenaĵan ermitkolibron kiel Malplej Zorgigan. Kvankam ĝia populaciograndeco kaj tendenco estas nekonataj, ĝi estas ofta tra sia vasta arealo, troviĝas en pluraj protektitaj areoj, kaj bone adaptiĝas al homfaritaj medioj kiel ĝardenoj kaj urbaj parkoj..

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Paragvajo