Salivtuka manako

La salivtuka manakoOrnitologia taksonomio. () estas unutipa birdospecio el la familio de pipredoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 3-an de feb. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Pipridae - pipredoj
Corapipo Bonaparte, CLJL, 1854
Corapipo leucorrhoa (Sclater, PL, 1863) - salivtuka manako

Etimologio
La scienca genra nomo Corapipo estas kunmetaĵo de 2 vortoj. La unua, Cora, havas duban etimologion, sen klarigo de la aŭtoro. Eble ĝi venas el la antikva greka κόραξ (koraks = "korako") pro la nigra koloro de la maskla plumaro de tiuj birdoj. Aŭ eble ĝi venas el la antiva greka κόρη (kore) kiu signifas "junulino", "nimfo", "pupo" aŭ "pupilo", pro la eta grando de tiuj birdoj (vidu ankaŭ la simila etimologio de manako). La dua parto de Corapipo ankaŭ venas el la antiva greka, ĉar πιπώ (pipo) estas sinonimo de πίπρα (pipra = "eta birdo") per kiu estis konstruita la nomo de la familio pipredojBirds of the World, White-bibbed Manakin..

La specia epiteto leucorrhoa estas kunmetaĵo el la antikva greka λευκός (leŭkos = "blanka") kaj ὄρρος (oros = "pugo") ĉar tiu specio havas blankajn subvostoplumojn (vidu la ilustraĵon live).

Aspekto
maldekstra|eta|240ra|Ilustraĵo de Joseph Wolf, 1863
La salivtuka manako estas ĉirkaŭ 10 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 12.5 g. La specio estas sekse dimorfa. Plenkreskaj maskloj estas plejparte brile blunigraj. Ilia mentono, gorĝo, orelkovriloj kaj la flankoj de ilia kolo estas blankaj; la gorĝaj kaj kolaj plumoj estas longaj kaj formas kolumon. Iliaj unuarangaj flugilplumoj kaj la internaj retoj de iliaj sekundaraj estas malhelbrunaj. Plenkreskaj inoj havas olivecverdajn suprajn partojn. Ilia mentono kaj gorĝo estas palgrizaj ĝis grizece olivecverdaj. Iliaj brusto kaj flankoj estas palolivecverdaj kaj iliaj ventro kaj subvostaj kovriloj palflavecaj. Ambaŭ seksoj havas nigrajn irisojn, nigran bekon kaj nigrajn krurojn kaj piedojn. Nematuraj maskloj similas al plenkreskaj inoj kun pli pala gorĝo. Morales-Betancourt, J. A. (2020). S. M. Billerman; B. K. Keeney; P. G. Rodewald; T. S. Schulenberg (eld.). "White-bibbed Manakin (Corapipo leucorrhoa)". Birds of the World Online. 1.0. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY. doi:10.2173/bow.whbman2.01. Alirita la 10an de Oktobro, 2025. 

Disvastiĝo kaj habitato
La salivtuka manako troviĝas en norda Kolombio kaj norduesta Venezuelo. Ĝi vivas en humidaj praarbaroj, inkluzive de galeriaj arbaroj, sed foje vizitas la randojn de duarangaj maldensejoj kie estas fruktarboj.

Referencoj

Kategorio:Pipredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko