Flamĉapa manako

La flamĉapa manakoOrnitologia taksonomio. () estas birdospecio el la familio de pipredoj. Ĝi havas 2 subspeciojn troviĝantaj en Sudameriko.

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 10-an de feb. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Pipridae - pipredoj
Machaeropterus Bonaparte, CLJL, 1854
Machaeropterus pyrocephalus (Sclater, PL, 1852) - flamĉapa manako
Machaeropterus pyrocephalus pallidiceps Zimmer, JT, 1936
Machaeropterus pyrocephalus pyrocephalus (Sclater, PL, 1852)

Etimologio
La scienca genra nomo Machaeropterus estas kunmetaĵo de 2 antikvaj grekaj vortoj, μάχαιρα (makajra = "tranĉilo"), kaj πτερόν (pteron = "flugilo"), ĉar maskloj havas modifitajn duarangajn flugilplumojn, kies pinto estas plidikigita kaj plilarĝigita, dum la vostoplumoj ankaŭ havas plidikigitan tigonBirds of the World, Fiery-capped Manakin.. Tiuj modifitaj plumoj estas uzitaj dum pariĝa ceremonio por produkti mekanikan bruon.

La specia epiteto pyrocephalus ankaŭ estas kunmetaĵo de 2 antikvaj grekaj vortoj, πῦρ, πυρός (pur, puros = "fajro"), kaj κεφαλή (kefale = "kapo"), pro la oraj ĉapo kaj nuko kun ruĝa meza strio ĉe la masklo.

Aspekto
La Flamĉapa manako estas 8 ĝis 9 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 10 g. La specio estas sekse dimorfa. Plenkreskaj maskloj de la nomiga subspecio havas orkolorajn kronon kaj nukon kun ruĝa strio en la mezo, kiu donas al la specio ĝian ordinaran nomon kaj specifan epiteton. La cetero de ilia vizaĝo estas olivkolora. Iliaj supraj partoj estas rozkoloraj, ruĝbrunaj ĝis kaŝtanbrunaj. Ilia vosto kaj plejparto de iliaj flugiloj estas olivkoloraj. Iliaj flugiloj havas iom da blanko sur la internaj duarangaj flugilplumoj kaj kelkajn nigrajn makulojn sur la triarangaj flugilplumoj. Ilia gorĝo estas blankeca kaj la cetero de iliaj malsupraj partoj estas strieca per obtuze rozkolora kaj blankeca. Plenkreskaj inoj havas olivkolorajn suprajn partojn, palgrizecan gorĝon, kaj obtuze palolivecajn subajn partojn kun iom da malklara strieco kaj flaveca nuanco sur la ventro. Maskloj de la subspecio M. p. pallidiceps havas pli palflavan kronon ol la nomiga kaj multe reduktitan ruĝan strion tra ĝi; ili alie similas al la nomiga. Inoj similas al la nomiga. Ambaŭ seksoj de ambaŭ subspecioj havas malhelruĝajn irisojn, nigrecan bekon kun pli pala bazo de la mandiblo, kaj rozkolorajn ĝis purpurkremkolorajn krurojn kaj piedojn. Junuloj de ambaŭ seksoj similas al plenkreskaj inoj. Kirwan, G. M. kaj D. Snow (2020). Fiery-capped Manakin (Machaeropterus pyrocephalus), version 1.0. En Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, kaj T. S. Schulenberg, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 13an de Oktobro, 2025 

Disvastiĝo kaj habitato
La flamĉapa manako troviĝas en Venezuelo, Brazilo, Peruo kaj Bolivio. Ĝi vivas en humidaj arbaroj kaj maturaj duarangaj arbaretoj, ankaŭ en arbarlimoj, ĝis cirkaŭ 1200 m.

Referencoj

Kategorio:Pipredoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko