Li Qingzhao

Li Qingzhao (, Wade -Giles: Li Ch'ing-chao; naskiĝis iam en 1084; mortis ĉ. 1155), pseŭdonimo Yi-an Jushi () estis ĉina poetino, kiu estas konsiderata la plej fama klasika poeto kaj verkisto en Ĉinio, kaj kiu vivis dum la Dinastio Song.

Plue, ŝi estas konsiderata unu el la plej grandaj poetoj en la ĉina lingvo.

maldekstra|eta|Li Qingzhao, pentrita fare de Qing-dinastio pentristo Jiang Xun (1764-1821).

 Signifo 
Li Qingzhao famiĝis ĉefe pro siaj ci-poemoj (), lirikaj tekstoj agorditaj al specifaj melodioj, ankaŭ nomataj " kantoj ". Ŝi estas la unua, kiu establis poetikon de ci-poezio, la Cílùn ().  Li Qingzhao estas konsiderata la kulmino de la " virina " skolo ene de ci-poezio, la Wǎnyuēpài (), kontraste al la " vira " skolo, la Háofàngpài (), kiu originis ĉe Su Ŝi.Song Geng, The Burden of Female Talent. 

Li Qingzhao estas aparte populara pro sia "Postskribo al la Katalogo de Surskriboj sur bronzo kaj ŝtono", , aŭtobiografia teksto en kiu ŝi priskribas, interalie, la fruan, feliĉan periodon de sia geedzeco kun Zhào Míngchéng (). Per ĉi tiu verko, ŝi kreis idealigitan bildon de reciproke subtena, amika rilato inter geedzoj, kiu daŭre inspiras nuntempe.  Ĉi tiu teksto ankoraŭ estas legata en lernejoj nuntempe, kaj en la Ĉina Popola Respubliko kaj en Tajvano.

Ŝia dua edziniĝo kaj la letero en kiu ŝi komentas pri ĝi, same kiel ŝia aŭtoreco de kelkaj Ci-poemoj, estas polemikaj.

 Vivo 
eta|Statuo de Li Qingzhao
Naskita kaj edukita en familio de burokratoj, ŝi akiris fruan rekonon kiel poetino. Kun sia edzo, Zhao Mingcheng, klerulo-oficisto, ŝi dividis amon al libroj, literaturo kaj poezio. La feliĉa vivo de la literatura paro estis interrompita de la invado de la Jurchen- oj, kiu renversis la Nordan Dinastion Song kaj, en 1126, detruis ĝian ĉefurbon, Kaifeng, inkluzive de la hejmo de Li Qingzhao. La paro fuĝis suden al Nankingo, sed Zhao Mingcheng mortis tri jarojn poste. La dua geedzeco de Li Qingzhao (malakceptata afero en la konfucea socio), kun Zhang Ruzhou, malsukcesis; la poetino rapide eksedziĝis.

Li Qingzhao pasigis la reston de sia vivo kiel sola akademiulino en la ĉefurbo de la Suda Song, Hangzhou, verkante shi- kaj ci- poezion kaj redaktante la "Jin shi lu" de sia edzo, kolekton de bronzaj surskriboj el la Zhou-dinastio. La morto de Zhao Mingcheng markis turnopunkton en ŝia verkaro: ŝia pli frua, malpeza kaj eleganta poezio ŝanĝiĝis al pli serioza, pli lirika stilo, trapenetrita de sento de perdo. Li eniris la historion kiel majstro kaj teoriulo de la ci- verso, stilo de verso kun nepara nombro da silaboj, destinita por esti kantata laŭ fiksa melodio (kiu kutime formas la titolon de la poemo). Ĉi tiu stilo ofte estis uzata por pli persona liriko, sed estis malpli ŝatata ol la pli formala ŝi. En sia teoria komentaĵo, "Cilun", Li Qingzhao forte defendis la valoron de ci- poezio, agnoskante ĝin kiel egalan .

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 La cí-poezio de Li Qinzhao
 la poezio de Li Qingzhao
 Elektado de ŝia poezio el Famaj Poetoj kaj Poemoj
 Eniro pri Li Qingzhao el Other Women's Voices

Kategorio:Ĉinaj poetoj
Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Epigrafiistoj
Kategorio:Epigrafikistoj