Hodgsona podargo

Hodgsona podargo aŭ Podargo de Hodgson (Batrachostomus hodgsoni) estas noktula specio de birdoj en la familio Podargedoj, Podargidae. Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Tajlando, Kamboĝo kaj Vjetnamio. Ilia natura habitato estas moderklimataj arbaroj.

Ambaŭ nomoj rememorigas la britan naturscienciston Brian Houghton Hodgson.

Tiu birdo estas parto de la sama klado kun la kaprimulgoj. Membroj de ambaŭ kladoj estas noktunaj kaj ili kunhavas similajn bridajn harecplumojn ĉirkaŭ la beko kiuijn ili uzas por kontroli kiam oni devas fermi la bekon por kapti la insektojn kiam ili falkadas. Tiu aserto estas ĝuste hipotezo de sciencistoj kiuj ne tute komprenas ankoraŭ la veran uzon de tiuj bridaj harecplumoj. Podargoj diferencas el siaj kuzinoj pri pli fortikaj bekoj, pli mallongaj kaj pli rondoformajn flugilojn kaj rektan sintenon kiam ili ripozas.

 Aspekto 
La Podargo de Hodgson estas unu el la pli malgrandaj membroj de la familio Podargedoj. Kiel plenkreskulo, ĝia longo varias inter 24,5 kaj 27,5 centimetroj kaj ĝi pezas proksimume 50 gramojn. 

La plumaro estas makuleca bruna kaj griza, mola kaj kamufliga, simila al arboŝelo. La fizika aspekto diferencas de aliaj specioj per pli peza nigra marko super la brusto kaj ankaŭ per manko de ruĝbruna koloro sur la brusto. La Hodgsona podargo estas la plej bone markita sekse dikromata el ĉiuj podargoj. La masklo estas ruĝecbruna. La supraj partoj estas forte markitaj per nigra, precipe sur la kapo, kun neregulaj fortaj blankecaj markoj precipe sur la skapolo kaj supra mantelo, kiuj formas blankan kolumon. La subaj partoj estas forte kaj regule markitaj per nigra, blanka kaj ruĝbruna koloroj. La ino estas pli unuforme ruĝecbruna, kun neregulaj nigrapintaj blankaj makuloj sur la supra mantelo, skapolo kaj subaj partoj. Maskloj estas pli senkoloraj ol inoj. 

Podargoj estas distingeblaj pro sia granda kapo kaj korpo kompare kun siaj malgrandaj kruroj kaj piedoj. Ĉi tiu trajto malhelpas ilin marŝi kaj igas ilin ekskluzive arbaraj. Ili havas dikan grandan bekon, kiu okupas la plejparton de ilia vizaĝo kaj igas ilin aspekti kiel kolera maljunulo. Ĉi tiu forta beko estas kovrita per harecplumoj ĉe sia bazo. La utileco de la harecplumoj sur ilia vizaĝo estas multe diskutata de biologoj. La plej populara hipotezo estas, ke la birdo uzus ilin por detekti insektojn kaj scii kiam fermi sian bekon sur la senvertebrulojn kiam ĉi tiu estas proksime al la buŝo. Ili havas pliajn longajn vizaĝajn harecplumojn, kiuj supozeble protektas la okulojn. Ilia granda kapo kaj ilia beko ankaŭ enhavas paron da du grandaj flav-rondaj okuloj, kiuj helpas ilin vidi en la mallumo dum la nokto. 

Tiu ĉi azia birdo posedas mallongajn rondajn flugilojn kaj voston, kio klarigas ĝian tre lokan teritorion. Ĉar ili ne diferencas de aliaj podargoj krom iom da kolorvario, la plej bona maniero identigi la podargon de Hodgson estas per ĝia krio.

Idoj naskiĝas kun blanka lanugo, kiu estas anstataŭigita per pli malhela, grizeca lanugo antaŭ ol la juna plumaro estas akirita. Ili ankaŭ havas varmnuancon supre kun nigraj kaj palbrunaj strioj. Ili ne posedas nukan kolumon, kiu aperas nur post la primara plumŝanĝo.

 Taksonomio 
La Hodgsona podargo estas parto de la genro Batrachostomus ene de la familio Podargedoj. Ĉi tiu familio enhavas 15 speciojn dividitajn en du genrojn: Podargus (3 specioj) kaj Batrachostomus (12 specioj). La du genroj diferencas laŭ sia grandeco kaj sia geografia loko. Podargus estas la pli altaj individuoj, atingante ĝis 60 cm da alteco, kio estas duoble pli granda ol la Batrachostomus-individuoj.

Estas jenaj du agnoskitaj subspecioj de Hodgsona podargo:

B. h. hodgsoni – vivanta en Birmo, Barato kaj Bangladeŝo.
B. h. indochinae – vivanta en Indonezio, Tajlando kaj Laoso.

 Distribuado kaj habitato 
Tiu ĉi arbara specio estas ema al larĝaj folioj de ĉiamverdaj aŭ miksitaj koniferaj tropikaj pluvarbaroj, en kiuj ĝi troviĝas ĉefe sur la mezaj kaj pli malaltaj etaĝoj. Ĝi troviĝas en tropikaj regionoj de Azio je altitudoj variantaj de 300–1 900 metroj. La Podargedoj estas nemigranta birda familio same kiel de solemaj individuoj, la sola socia interagado okazas dum la reprodukta sezono, kie ĉiuj individuoj konverĝas en la barata regiono inter la monatoj aprilo kaj junio.

La hejma teritorio de la Hodgsona podargo konsistas el ĉiuj tropikaj regionoj de Azio. Tiuj regionoj korespondas al la Sudo de Azio, tial ĝi estis aŭdita aŭ vidita en Srilanko, Sudorienta Azio, Indonezio, Orienta Himalajo, Nordorienta Barato, Bangladeŝo, Laoso, Okcidenta, Norda, kaj Orienta Birmo, Nordokcidenta Tajlando, Laoso kaj Centra Anama Montaro. La ​​unua Hodgsona podargo en centra Laoso estis registrita en 1994 dum la monato aprilo en seka ĉiamverda arbaro je 1000 m da alteco. Ambaŭ subspecioj estas geografie apartigitaj inter la Sudoriento kaj Sudokcidento de Azio. B. h. hodgsoni vivas pli okcidente en landoj kiel Birmo, Barato kaj Bangladeŝo, dum B. h. indochinae dominas la regionon pli oriente kiel Indonezio, Tajlando kaj Laoso. Ankaŭ specioj de la alia genro Podargus troviĝas en Aŭstralio, sed tio ne validas por la Batrachostomus-specioj.

 Kutimaro 

 Manĝado 
La Hodgsona podargo supervivas per ĉefe insektovora dieto. Ĝi plejofte inkluzivas tineojn, skarabojn kaj aliajn grandajn insektojn. Tiu ĉi nokte aktiva birdo kaptas predon per mallongaj flugoj de siaj ripozejoj uzante lani-similajn aŭ koraci-similajn ĉasmetodojn. Pro siaj malgrandaj rondaj flugiloj kaj vosto, ĝi ne kapablas kolporti insektojn perfluge. Tiu ĉi ​​azia birdo ankaŭ ŝatas serĉi insektojn ene de trunkoj aŭ vivantaj arbobranĉoj, kiujn ĝi povas facile fosi per sia granda forta beko kun bridaj harecplumoj ĉe la bazo, permesante al la birdo detekti insektojn.

 Kamuflado 
Por protekti sin dumtage, la Hodgsona podargo uzas kamuflan teknikon. Ĉi tiu birdo profitas de la simileco de sia plumaro al arboŝelo, kaj predantoj facile misvidas ĝin kiel parton de la arbo. Kaze de predanto pendanta tro proksime, ĝi evoluigis teknikon, kiun oni povus nomi la "rompita branĉo": la malgranda birdo frostiĝas sidanta sur sia nesto kaj sia partnero kaj direktas sian bekon supren, unuiĝante kun la arbo. Maskloj kovas dumtage, tial ili estas pli senkoloraj ol inoj, kiuj estas pli aktivaj en nokta teritorio-defendo.

 Reproduktado 
La reprodukta sezono okazas inter aprilo kaj junio en la barata regiono. La podargoj de Hodgson estas observeblaj ankaŭ en Vjetnamo dum la periodo antaŭ reproduktado fine de februaro aŭ komence de marto. Kontraŭe al la alia genro de Podargedoj, kiuj konstruas dikan neston el branĉetoj, la specioj de Batrachostomus konstruas pli malgrandajn tasformajn molajn remburitajn nestojn kovritajn per sia propra lanugo sur horizontalaj branĉoj aŭ arboforkoj. La ​​kovado de 2 ĝis 4 malgrandaj blankaj ovoj (30 × 20 ĝis 51 × 30 mm) daŭras periodon de proksimume 30 tagoj. La masklo faras la neston, sed ambaŭ seksoj nutras la idojn per vomita manĝaĵo. La idoj restas en la nesto ĝis ili kapablas flugi.

 Voĉo 
Tiu ĉi specio estas tre laŭtema dum reproduktado. La alvokoj varias de mallaŭtaj siblaj fajfoj ĝis raŭkaj tremaj rasloj. La ​​kanto estas mola kun iomete trilaj altiĝantaj fajfoj: huai, huaaŭ, huuu-a. Iafoje mallaŭtaj ridantaj huu-notoj estas aldonitaj.

 Konservostatuso 
Du specioj el la genro Bratachostomus malpliiĝas pro habitata fragmentiĝo kaj habitatoperdo de pluvarbaroj de malaltaj teroj, sed la tre granda vivejo je ilia dispono permesas al ili ne alproksimiĝi al la sojloj por Vundebla laŭ la kriterio de areala grandeco. Kvankam la populaciograndeco ne estis kvantigita, oni kredas, ke ĝi ne alproksimiĝas al la kriterio de malpliiĝo pli granda ol 30% dum dek jaroj aŭ tri generacioj por esti konsiderata vundebla. Pro ĉi tiuj kialoj la specio estas taksita kiel Malplej Zorgiga.

 Bildaro 

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Podargedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Barato