Fulga ermitkolibro

La Fulga ermitkolibro (Threnetes niger) estas specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi troviĝas en Brazilo kaj Franca Gujano.

 Taksonomio 
La Fulgan ermitkolibron formale priskribis la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en 1758 en la 10a eldono de sia verko Systema Naturae kun la duvorta nomo Trochilus niger. La tipa loko estas Kajeno en Franca Gujano. La Fulga ermitkolibro estas nun metita en la genron Threnetes, kiun enkondukis John Gould en 1852. 25 partoj inter 1849 kaj 1861. Titolpaĝoj montras daton de 1861.

Oni agnoskas ĝenerale jenajn du subspeciojn:Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2021. The eBird/Clements checklist of Birds of the World: v2021. Elŝutita el  Alirita la 25an de Aŭgusto, 2021

 T. n. niger (Linnaeus, 1758)
 T. n. loehkeni Grantsau, 1969

La taksonomio kaj sistematiko de la komplekso formita de la Palvosta kaj la Fulga ermitkolibroj starigis multan konfuzon. Kelkaj fakulojHinkelmann, Christoph (1999): 8. Pale-tailed Barbthroat. En: del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (eds.): Handbook of Birds of the World (Vol. 5: Barn-owls to Hummingbirds): 539, plate 45. Lynx Edicions, Barcelona.  konsideras la Fulgan ermitkolibron kiel melanisman variaĵon de la Palvosta ermitkolibro (T. leucurus). Ĉar T. niger estis priskribita la unua, tiu scienca nomo estas la valida nomo por ambaŭ kiam ili estas konsiderataj samspeciaj.

La Palvosta kaj la Fulga ermitkolibroj estas agnoskitaj kiel apartaj specioj fare de la Sudamerika Klasigkomitato de la American Ornithological Society (SACC), la International Ornithological Committee (IOC), la Clements taksonomio, kaj la verko de BirdLife International nome Handbook of the Birds of the World (HBW). Tamen, la atribuo de subspecioj inter ili varias. La SACC, IOC, kaj Clements atribuas la supre menciitajn du subspeciojn al la Fulga ermitkolibro. HBW transigas subspecion loehkeni el la Fulga al la Palvosta, lasante la Fulgan monotipa.HBW and BirdLife International (2020) Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world Version 5. Disponebla ĉe:  [.xls zipped 1 MB] Alirita la 27an de Majo, 2021Hinkelmann, C., G. M. Kirwan, kaj P. F. D. Boesman (2020). Sooty Barbthroat (Threnetes niger), version 1.0. En Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, kaj T. S. Schulenberg, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 24an de Novembro, 2021

Aliaj fakuloj sugestas, ke ankaŭ la bronzvosta ermitkolibro (T. n. loehkeni) estu konsiderata valida specio kaj inkludas la dubindan ermitkolibron de Christina (T. n. christinae) kiel subspecion. La fulga ermitkolibro de Freire (T. n. freirei) estas intermeza inter la fulga kaj la bronzvosta ermitkolibroj tamen, kaj tiel ties statuso postulas klarigon antaŭ la solvo de la situacio.Mallet-Rodrigues, Francisco (2006): Táxons de aves de validade questionável com ocorrência no Brasil. III – Trochilidae (I). Revista Brasileira de Ornitologia 14(4): 475-479. PDF kompleta teksto

La Fulga ermitkolibro kaj la aliaj du membroj de la genro, nome la Palvosta ermitkolibro kaj la Strivosta ermitkolibro (T. ruckeri), formas superspecion.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

 Aspekto 
La fulga ermitkolibro estas 10 ĝis 12 cm longa. La plenkreska masklo havas irizajn bronzverdajn suprajn partojn kaj bruston, nigrajn orelmakulon kaj gorĝon, kaj palan vangan strion. La vosto de la nomiga subspecio estas unuforme malhela; tiu de T. n. loehkeni havas palajn plumpintojn. La ventro estas malhelbrungriza. Ĝi havas preskaŭ rektan bekon. Kiel ĉe aliaj ermitkolibroj, ambaŭ seksoj estas similaj; la beko de la femalo estas iom pli kurba ol tiu de la masklo kaj la plumaro havas malpli da kontrasto inter la gorĝo, brusto kaj ventro. Junaj birdoj similas al la plenkreskulo sed havas okrecajn plumrandojn.

 Distribuado kaj habitato 
La nomiga specio T. n. niger troviĝas en Franca Gvajano kaj la norda parto de la brazila subŝtato Amapá. T. n. loehkeni troviĝas sude de la nomiga specio en la subŝtatoj Amapá kaj Pará, norde de Amazonio. Ĝi loĝas en malfermaj kaj duonmalfermaj spacoj ene de humida malaltebenaĵo kaj pli alta tropika arbaro, kaj aliaj pejzaĝoj kiel ekzemple ĉerivera arbaro, marĉarbaroj, sekundara arbaro kaj plantejoj. En Franca Gvajano ĝi troviĝas de marnivelo ĝis 500 m de alteco.

 Kutimaro 
 Movoj 
La Fulga ermitkolibro supozeble estas tutjara loĝanto tra sia tuta teritorio.

 Manĝado 
Malmulto estas konata pri la manĝotekniko kaj dieto de la Fulga ermitkolibro, kvankam oni supozas, ke ĝi estas "kapto-linia" manĝanto kiel aliaj ermitkolibroj, vizitante cirkviton de florplantoj. Ĝi manĝas nektaron ĉe Heliconia kaj Monotagma plantoj, kaj probable plurajn aliajn tubformajn florojn kaj ankaŭ malgrandajn artikulojn.

 Reproduktado 
Nenio estas konata pri la reprodukta fenologio de la Fulga ermitkolibro..

 Voĉo 
La voĉigoj de la Fulga ermitkolibro ne estis priskribitaj, kaj ĝis la fino de 2021 neniu registraĵo estas havebla ĉe Xeno-canto aŭ la Biblioteko Macaulay de Universitato Cornell.

 Statuso 
La IUCN taksis la Fulgan ermitkolibron kiel Malplej Zorgigan, kvankam ĝia populacigrandeco kaj tendenco estas nekonataj. Ĝi estas "loka kaj ĝenerale malofta tra [sia] relative malgranda arealo".

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko