Blua pito

La blua pitoOrnitologia taksonomio. () estas birdospecio el la familio de pitedoj. Ĝi havas 3 subspeciojn troviĝantajn en sudorienta Azio.

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 29-an de jan. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Pittidae - pitedoj
Hydrornis Blyth, E, 1843
Hydrornis cyaneus (Blyth, E, 1843) - blua pito
Hydrornis cyaneus cyaneus (Blyth, E, 1843)
Hydrornis cyaneus aurantiacus (Delacour, JT; Jabouille, P, 1928)
Hydrornis cyaneus willoughbyi (Delacour, JT, 1926)

Etimologio
La scienca genra nomo Hydrornis estas vortokunfando de la antikvaj grekaj ὕδωρ (hudor = akvo) kaj ὄρνις, ὄρνιθος (ornis, ornitos = birdo), kaj signifas laŭvorte "akvobirdo"Birds of the World, Blue Pitta.. Tiu nomo estis elektita rilate al la ekologio de ĉi tiuj birdoj, kiuj ofte vivas en humidaj arbaroj, proksime al riveretoj kaj bone akvumitaj areoj, kvankam ili ne estas strikte akvaj.

La specia epiteto cyaneus venas el la antikva greka κυάνεος (kuaneos = malhelblua), pro la distinga blua koloro de la dorso de la masklo.

 Aspekto 
Pitoj estas mezgrandaj, fortaj paseroformaj birdoj kun longaj kruroj kaj mallongaj vostoj. La blua pito kreskas ĝis longo de ĉirkaŭ 23 cm. Ĝi havas flavan frunton kaj kronon kaj briloranĝan nukon. Grava nigra strio trairas la okulon kaj estas malpli klare difinita mallonga strio sur la mentono. La masklo havas bluan dorson kaj voston kaj palbluetan bruston, nigre makulecan. La ino havas grizan dorson kaj palgrizan bruston, nigre makulecan. La beko estas malhelgriza kaj la kruroj estas palrozkoloraj. La krio estas longa, tirita "plju-ŭit" aŭ "ĉukuu-ŭip", finiĝante subite. Erritzoe, J. (2020). "Blue Pitta (Hydrornis cyaneus)". Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Alirita la 21an de Januaro 2020.

Disvastiĝo kaj habitato
La blua pito vivas en sudorienta Azio en 3 grupoj laŭ la subspecioj:
La nomiga subspecio H. c. cyaneus troviĝas en plej uesta Bangladeŝo, nordeosta Barato (Asamio, Arunaĉal-Pradeŝo), Birmo, suda Ĉinio (suda Junano), uesta kaj suda Tajlando, norda Laoso kaj centra Vjetnamio.
H. c. aurantiacus troviĝas en sudeosta Tajlando kaj suduesta Kamboĝo.
H. c. willoughbyi troviĝas en centra Laoso kaj suda Vjetnamio.

La specio vivas en ĉiamverdaj humidaj aŭ sekaj arbaroj kaj bambuejoj, ofte kun krutaj ravinoj, de 60 m ĝis 2000 m, sed oftas je pli malaltaj altitudoj.

Referencoj

Kategorio:Pitedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio