Tondilvosta kaprimulgo

Tondilvosta kaprimulgo (Hydropsalis torquata) estas specio de kaprimulgoj en la kaprimulga familio Kaprimulgedoj. Ĝi estas distribuata tra multo de orienta Sudameriko.

Taksonomio
La Tondilvostan kaprimulgon formale priskribis en 1789 la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia reviziita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome Systema Naturae. Li metis ĝin kun la aliaj kaprimulgoj en la genron Caprimulgus kaj stampis la duvortan nomon Caprimulgus torquatus. La Tondilvosta kaprimulgo estas nun metita kun tri aliaj specioj en la genron Hydropsalis, kiun enkondukis en 1832 la germana natursciencisto Johann Georg Wagler. La genronomo kombinas la grekajn hudro- kun la signifo "akvo-" kun psalis kun la signifo "tondilo". La specia epiteto torquata estas devena el latina torquatus kun la signifo "koluma".

Oni agnoskis du jenajn subspeciojn:
 H. t. torquata (Gmelin, JF, 1789) – suda Surinamo, Brazilo kaj orienta Peruo
 H. t. furcifer (Vieillot, 1817) – suda Peruo ĝis suda Brazilo kaj centra Argentino

La specia epiteto brasiliana aŭ brasilianus estis iam foje uzita.

Aspekto
La plej distinga trajto de la tondilvosta kaprimulgo estas la plilongigitaj eksteraj vostoplumoj de la masklo, kiuj estas preskaŭ duoble pli longaj ol ĝia korpo. Sen tiuj plumoj, la du seksoj longas 25 ĝis 30 cm; inkluzive de ili, la masklo longas ĝis 66 cm. Maskloj pezas 47,5 ĝis 63 g kaj inoj 48 ĝis 60 g. Maskloj de la nomiga subspecio havas brunajn suprajn partojn kun grizecaj blankaj makuloj; la mezo de la dorso havas nigrecajn striojn kaj brunetajn makulojn. Ĝi havas larĝan brunecan kolumon sur la malantaŭa kolo. La vostoplumoj estas brunaj kaj la longa ekstera paro havas larĝajn blankajn pintojn. La mentono estas flavecbruna, la gorĝo flavbruna aŭ blankeca kun brunaj makuloj aŭ strioj, la brusto flavbruna kun mallarĝaj brunaj strioj, kaj la ventro kaj flankoj flavbrunaj kun larĝaj brunaj strioj. La flugiloj estas ĝenerale brunaj kun flavbrunaj aŭ flavbrunaj strioj kaj makuloj, kaj ne havas la blankan bendon, kiun havas la flugiloj de multaj aliaj kaprimulgoj. La flugiloj de la femalo estas pli flavbrunaj, la vosto ne havas blankon, kaj la eksteraj vostoplumoj estas nur iomete pli longaj ol la internaj. H. t. furcifer estas pli granda ol la nomiga, ĝenerale pli pala, kaj ĝia nuka kolumo estas pli flavbruna.

La kanto estas "longdaŭra sekvenco de cip-oj... kelkfoje dum minutoj senfine". Ĝi estas elsendata ĉe krepusko kaj tagiĝo de ripozejo kaj dumfluge. Ĝi ankaŭ havas "ekstreme altan cig" flugvokon kaj "malaltan klukadon".

Distribuado kaj habitato
La nomiga subspecio de tondilvosta kaprimulgo troviĝas de oriente centra Peruo tra centra Brazilo. Ekzistas ankaŭ izola populacio en Surinamo. H. t. furcifer troviĝas de suda Peruo tra Bolivio kaj tra suda Brazilo, kaj suden ĝis Paragvajo, norda kaj centra Argentino, kaj Urugvajo. Ili loĝas en malfermaj kaj duonmalfermaj pejzaĝoj kiel duarangaj plantoj kaj aridaj veprejoj, herbejoj, akaciaj arbaretoj, paŝtejoj kaj urbaj parkoj. Ĝi videblas laŭlonge de vojoj, precipe tiuj, kiuj limas al sukerkankampoj. Laŭ alteco ĝi ĝenerale varias de marnivelo ĝis 1 100 m, sed troviĝas ĝis 1 700 m en Peruo kaj 2 700 m en Bolivio.

La nordaj populacioj de tondilvosta kaprimulgo estas ĝenerale loĝantaj birdoj (nemigrantaj). La sudaj supozeble estas migrantaj, pasigante la aŭstralan vintron en suda Amazonio.

Kutimaro
Manĝado
La Tondilvosta kaprimulgo estas noktula. Ĝi manĝoserĉas per antaŭenirado de la grundo aŭ sur alkroĉiĝejo. Ĝi estis dokumentita manĝante insektojn de almenaŭ dek du ordoj. Ĝi ŝajne preferas skarabojn (Koleopteroj), el kiuj almenaŭ 13 familioj estis identigitaj en ĝia dieto. Dumtage ĝi ripozas sur la grundo en ombro.

Reproduktado
Masklaj tondilvostaj kaprimulgoj faras flugilfrapadon. La nestosezono de la specio ne estas difinita, sed ŝajnas inkluzivi almenaŭ septembron ĝis decembron. Ili demetas du ovojn rekte sur la teron aŭ eĉ nudan rokon.

Statuso
La IUCN taksis la tondilvostan kaprimulgon kiel Malplej Zorgigan. Ĝi havas tre grandan teritorion, kaj kvankam ĝia populacio estas nekonata, oni kredas, ke ĝi estas stabila. Ĝi estas sufiĉe ofta en plejparto de sia teritorio kaj ŝajne toleras homan agadon, eĉ vivante en urbaj parkoj.

 Referencoj 

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko