Józef Bohdan Dziekoński

Józef Bohdan Dziekoński (naskiĝis la 7-an de februaro 1816 en Varsovio, mortis la 3-an de julio 1855 en Parizo) estis pola prozisto de romantikismo; konata de tempesta vivo kaj mistera personeco aŭtoro de "eksterordinaraj rakontoj".

Plejparte inpiritaj de hofmana ĉefaspekto de horora literaturo kaj kristana mistikismo liaj noveloj fokusiĝis al spiritaj luktoj de herooj senreste engaĝitaj en "serĉado de ver-absoluto", eterna amo kaj realigo de metafizikaj sopiroj. Tial do ilian magian spacon  lime de maldormo kaj sonĝo, "malluma nokto", historio kaj profetaĵoj, plenigas fantomoj, kiel bajronaj herooj aperas alkemiistoj, plenumantoj de magio, rozkrucistoj aŭ mistikuloj enplektitaj en limoj de esotera sciado.

Magnum opus de Dziekoński estas konsiderata, bazita sur tempesta historio de kontraŭreformacio, alegoria romano pri Eterna Homo, Sędziwoj (1845). 

Li ankaŭ estis aktiva patrioto kaj konspiranto. Ligita la pola mesianismo de Andrzej Towiański kaj legio de Adam Mickiewicz. Li perlaboris kiel desegnisto, tradukis eŭropan literaturon.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1816 Kategorio:Mortintoj en 1855 Kategorio:Polaj verkistoj Kategorio:Polaj desegnistoj Kategorio:Polaj tradukistoj Kategorio:Pollingva literaturo Kategorio:Romanoj