Gustav Werther

Christian Friedrich Gustav WERTHER (naskiĝinta en 1819; mortinta la  en Vajmaro) estis germana transportisto.

Laŭ Fritz Fink la origino de Werther estis el Greußen. Fink titulas Werthe ankaŭ agrikulturisto.Fritz Fink: Neue Beiträge zur Geschichte der Stadt Weimar, kajero 1, Vajmaro 1938, p. 196 

Apud la transporta sidejo li konstruitis vilaon en 1887/88, nun adrese Hummelstraße 4. La firma grundo troviĝis je la nunaj adresoj Schützengasse 2 respektive Hummelstraße 2/2a. La graveco de Werther estas la fakto ke li estis la lasta oficiala ĉeftransportisto vajmara. Li servis kiel al privatuloj tiel al la ŝtato. En 1862 li transprenis entreprenon de Carl Lorenz Schaller. Tiam, Werther akiris la tutan areon inter la Kortega teatrejo,  la strato Schützengasse kaj  Entenfang (aktuale Hummelstraße. Werther mem sentis la malkreskantan gravecon de sia profesio kaj de 1874 li plie/plue ade peris transportojn. De 1876 aperis por lia entrepreno la nomo Posthalter, Eisenbahnroll- u. Speditions-Geschäft, Eisenbahn-Droschken-Institut.Axel Stefek (eld.): Energie in Weimar: Vom Mittelalter bis in die Neuere Zeit (=Energiegeschichte der Stadt Weimar, 1), Vajmaro 2016, p. 95-100  kaj p. 103 Malfavoris al lia agado ankaŭ plendoj de apudloĝantoj pri daŭra malbona odoro ĉirkaŭ la renomiĝinta teatrejo! Substrekotas tamen ke temis pri la pli granda transporta firmo de Vajmaro. Ne nur varoj estis alilokataj sed personoj same. Malgraŭ oficiale sonanta nomo Kaiserliche Posthalterei estis ĝia organizo tute privata. Post 1916 ĉesis en Germanujo laŭtitolaj regnaj transportkontoroj. Konkurencon faris ankaŭ la fervojoj, memkompreneble. En 1884 Richard Meier transprenis la transportfirmaon de Werther. Posteŭlo de ĉi tiu homo estis Max Boerl, depost 1890. Laŭ Stefek la ejoj de la firmao malaperis eĉ antaŭ la ĉeso de la firmao mem, pri ilia atraktiva situo. 

Morton de tia transportado kreis la ĝenerala motorigado de publika moviĝo. La heredantoj de Werther ricevis vilaon apud la malaperinta firma ejo kaj multaj aliaj havaĵoj. Memoroj pri li restis eĉ malantaŭ lia forpaso. La grundaro de li estis dividita: liaj infanoj transprenis la areon je la nuna strato Dingesltedtstraße (kun la domego Ulannsches Palais - ĝin detruis bombatakoj de la Aliancanoj). Ili ankaŭ ludonis la restoracion Werthers Garten (ĝi aperis ja en 1867). La komercejo apud la Kortega teatro floris danke al la kreskinta fremdultrafiko. 

 Notoj 

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en  1819
Kategorio:Mortintoj en 1884
Kategorio:Transporto
kategorio:Germanaj entreprenistoj