Anda niktibio

Anda niktibio (Nyctibius maculosus, laŭ kio ankaŭ Makulniktibio) estas specio de niktibioj kaj ĝi estas vaste distribuata tra Suda Ameriko. Tre simila al strigoj, ĉi tiu specio estas noktula. Ĝi predas grandajn insektojn, kiujn ĝi kaptas per flugosaltoj de altaj ripozejoj. Ĝi elstaras pro sia grando, flavaj okuloj kaj larĝa buŝo. Niktibioj estas noktulaj kaj estas rilataj al kaprimulgoj kaj podargoj. Al ili mankas la karakteraj bridaj harecplumetoj ĉirkaŭ la buŝo, kiujn havas la veraj kaprimulgoj. Tiu ĉi specio troviĝas en disaj areoj de Bolivio, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
Iam la Anda niktibio estis konsiderita subspecio de la Blankflugila niktibio (Nyctibius leucopterus), sed grando, plumaro, voĉo, kaj alta distribuado diferencigis ilin. Tiuj du specioj, la norda niktibio (N. jamaicensis), kaj la griza niktibio (N. griseus) estas pli proksime rilataj unu al alia ol al aliaj niktibioj. La Anda niktibio estas monotipa.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021Schulenberg, T. S. kaj G. M. Kirwan (2020). Andean Potoo (Nyctibius maculosus), version 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 19an de Oktobro, 2021

Aspekto
La Anda niktibio estas 34 ĝis 40.5 cm longa. Unu masklo pezis 195 g kaj du inoj po 145 kaj 185 g. La supraj partoj de la masklo estas brunaj kun blankaj, flavbrunaj, brunetaj kaj nigraj strioj, makuloj kaj punktoj. La mezaj flugilkovriloj estas blankaj kaj montriĝas kiel larĝa strio sur la fermita flugilo. La mentono kaj gorĝo estas blankaj aŭ grizblankaj kun cinamkolora nuanco sur la malsupra gorĝo. La brusto estas bruna kun flavbruna aŭ bruneca bendo apartiganta ĝin de la flavbruna supra ventro kaj flankoj. La brusto havas nigrecbrunajn makulojn kaj la ventro kaj flankoj havas brunajn striojn kaj vermikulecon. La malsupra ventro estas palflava, cinamkolora aŭ blankeca kaj havas nigrecbrunajn striojn kaj punktojn. La ino estas ĝenerale pli hela, kun pli flavbruna aŭ sablokolora fonkoloro, kaj la flugilkovriloj estas sablokoloraj, ne blankaj.

Distribuado kaj habitato
La Anda niktibio estas konata el ĉirkaŭ dekduo da lokoj laŭlonge de la Anda ĉeno de okcidenta Venezuelo tra Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo ĝis okcidenta Bolivio. "Ĉi tiu neregula distribuo povas reflekti vere lokan distribuon, aŭ povas reflekti la malfacilaĵojn detekti kamuflkoloran, noktan birdon en lokoj kun malmultaj loĝantaj ornitologoj." Laŭ alteco ĝi plejparte varias inter ĉirkaŭ 1 800 kaj 2 800 m; la plej malalta registrita alteco estas 1 400 m kaj la plej alta 3 200 m. Ĝi loĝas en la kanopeo de la interno kaj randoj de humida montarbaro.

Kutimaro
Manĝado
La Anda niktibio estas noktula. Ĝi kaptas sian insektan predon per antaŭeniro de eksponita ripozejo, sed la detaloj de ĝia dieto restas nekonataj.

Ripozado
La Anda niktibio ripozas dumtage sur grandaj branĉoj, inkluzive de tiuj, kiuj elstaras super la kanopeo.

Reproduktado
La reprodukta fenologio de la Anda niktibio estas nekonata. Oni supozas, ke ĝi demetas unu ovon sur branĉon en la kanopeo simile al aliaj niktibioj.

Voĉo
La kanto de la Anda niktibio estas "preskaŭ laŭta ĝema kriego, kŭaaanh, elsendita je intervaloj de 3-5 sekundoj". Ĝi ankaŭ produktas "malrapidan, kavan vok vok vok" kaj "pli silentecajn bu bu bu vokojn."

Statuso
La IUCN taksis la Andan niktibion kiel Malplej Zorgigan, kvankam ĝia populacio estas nekonata kaj supozeble malpliiĝas. Ĝi estas konsiderata de malofta ĝis malofta, kvankam eble preteratentata. Senarbarigo estas ebla minaco, sed "ĝi povas toleri arbaron, kiu estis elekteme dehakita."

Referencoj

 Borerro, J. 1974. "Notes on the structure of upper eyelid of potoos". The Condor, 76: 210–211.
 Holyoak, D.T. (2001): Nightjars and their Allies: the Caprimulgiformes. Oxford University Press, Oxford, New York. 
Clements, James F. (2007) The Clements Checklist of Birds of the World, 6a eld., Cornell University Press, Ithaca, New York.
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, London. 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Niktibioformaj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio