Aglobeka ermitkolibro

La Aglobeka ermitkolibro (Eutoxeres aquila) estas mezgranda kolibro kaj unu el nur du specioj en la genro Florisuga. Ĝi troviĝas en Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Panamo, Peruo, kaj Venezuelo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La Aglobeka ermitkolibro kunhavas la genron Eutoxeres kun la Rufavosta ermitkolibro (E. condamini). Ĝi havas tri subspeciojn, nome la nomiga E. a. aquila, E. a. salvini, kaj E. a. heterurus.


Aspekto
La plej elstara trajto de la Aglobeka ermitkolibro estas ĝia tre kurba beko, kiu arkas laŭ kvaroncirklo; la supra makzelo estas ĵelekolora kaj la mandiblo flava. La specio estas ĉirkaŭ 11,5 ĝis 13,5 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 8,6 ĝis 14,5 g. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ plumaro. La supraj partoj de plenkreskuloj estas verdaj, ilia gorĝo kaj brusto nigrecaj, kaj la cetero de la subaj partoj striecaj verdblanke. La vosto estas plejparte verda, kun la ekstera paro da plumoj pli malhela kun blankaj pintoj. Junuloj aspektas skvamecaj.Betancourth-Cundar, M., B. Beltran-Arevalo, kaj P. Torres-Sánchez (2020). White-tipped Sicklebill (Eutoxeres aquila), version 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 13an de Novembro, 2021

Distribuado kaj habitato
La plej norda subspecio de Aglobeka ermitkolibro, E. a. salvini, troviĝas en Kostariko, Panamo, kaj okcidenta Kolombio. E. a. heterorus troviĝas de la kolombia departemento Kaŭko suden tra okcidenta Ekvadoro, kaj ekzistas ankaŭ almenaŭ unu registro en Mérida de okcidenta Venezuelo. La nomiga E. a. aquila troviĝas de orienta Kolombio suden tra orienta Ekvadoro ĝis norda Peruo. La specio loĝas en la subvegetaĵaro de monta ĉiamverda arbaro. En Kostariko, ĝi varias inter 300 kaj 700 m de alteco ĉe la kariba flanko kaj 1 000 kaj 1 200 m ĉe la pacifika flanko. En okcidenta Kolombio, ĝi troviĝas de marnivelo ĝis 1 400 m kaj en la valo de la rivero Magdalena inter 1 600 kaj 2 100 m. En Peruo, ĝi troviĝas inter 750 kaj 2 000 m.

Kutimaro
Manĝado
La Aglobeka ermitkolibro ĉefe manĝas nektaron. Ĝia kurba beko estas adaptiĝo al la formo de floroj, precipe tiuj de la genroj Centropogon kaj Heliconia, kaj ĝi tipe alkroĉiĝas al la floro dum ĝi manĝas. Ĝi estas "kaptillinia" manĝanto, vizitante cirkviton de florplantoj kaj ne defendante iun ajn specifan areon. Ili manĝas ankaŭ insektojn kolektante ilin de araneaĵoj aŭ trunkoj kaj branĉoj.

Reproduktado
Maskloj de Aglobekaj ermitkolibroj montras sian flugmanieron antaŭ inoj en masklarejoj kun U-forma flugo; ili estas poliginaj. La reproduktaj sezonoj de la specio varias tra ĝia teritorio kaj ŝajnas, ke ĝi ofte reproduktiĝas dufoje jare. La ino konstruas tasforman neston, kiu pendas de la malsupra flanko de Heliconia aŭ pli grandaj folioj, kaj foje de homaj strukturoj kiel pontoj kaj plafonoj de konstruaĵoj. La nesto estas teksita el radiketoj, haroj, fungaj rizomoj kaj plantfibroj ligitaj per araneaĵoj. La ovodemetado estas de du ovoj.

Statuso
La IUCN taksis la Aglobekan ermitkolibron kiel Malplej Zorgigan, kvankam ĝia populacio ne estis kvantigita kaj ĝia tendenco ne estas konata. Ĝi estas "arbar-loĝanta specio kiu dependas de floroj por nektaro, kaj tial povus esti minacata de arbarfragmentiĝo."

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo