Ada Negri

Ada NEGRI (naskita la 3-an de februaro 1870 en Lodi, Italio; mortis la 11-an de januaro 1945 en Milano) estis itala poeto kaj verkistino, plej konata pro siaj fruaj lirikaj verkoj pri sociaj temoj. Ŝi estis la unua virino akceptita (1940) en la Akademion de Italio.

Ŝiaj plej konataj kolektoj inkluzivas Kantojn de Mizero kaj Tempestojn.

 Verkado 
Ada Negri naskiĝis en humilan familion de farmlaboristoj en la jaro de la unuigo de Italio; ŝia patro, kiu mortis juna, estis manlaboristo, kaj ŝia patrino teksaĵlaboristino. Danke al la subteno de ŝia patrino, Ada tamen povis studi kaj fariĝi bazlerneja instruistino.

Reprezentanto de verismo en la itala literaturo. Proksimeco al la vivo de ordinaraj homoj difinis la enhavon de la verkaro de Negri en ĝia frua periodo. Ada Negri vivece reflektis sociajn kontrastojn, ŝian patoson - simpation por ordinaraj laboristoj, kunkulpecon en iliaj problemoj kaj malfacilaĵoj. En 1893, la unua poemaro de Ada Negri, Sorto (Fatalità), estis publikigita. Ĉi tiu estis la unua poemaro kun laborista temo, kiu akre distingis la poetinon en la itala literaturo. Ŝia dua kolekto, Ŝtormo (Tempeste, 1896), kiu sekvis, estis teme rilata al la unua (fajro en la minejo, senlaborulo, laboristo, ktp.), alportis al la poetino larĝan internacian rekonon.

La posta literatura verkaro de la poetino forprenis ŝin de la temoj de ŝiaj unuaj kolektoj. En la kolekto de Negri, "Patrineco" (Maternità, 1904), kune kun temoj pri laboranta patrino kaj la senhejmeco de ŝiaj infanoj, la propraj familiaj zorgoj kaj malfacilaĵoj de Negri estas reflektitaj. Personaj malĝojoj kaj bedaŭroj estas vivece esprimitaj en la kvara kolekto de Negri, "El la Profundo" (Dal profondo, 1910).

Komence de la 20-a jarcento, ŝi ĝuis grandan popularecon en sia patrujo, Germanio, Francio kaj Rusio. Sed ŝia kolekto, Ekzilo (Esilio, 1914), preskaŭ nerimarkite restis.

Post disiĝo de sia edzo en 1913, Ada Negri vivis ĉefe eksterlande, ĉefe en Zuriko.  en la sekvaj jaroj, la socialismaj ideoj de ŝia frua verkaro retiriĝis en la fonon, kaj ŝia poezio nun traktis ĉefe pli intimajn temojn kiel amo, patrineco, kredo, soleco kaj morto.Profilo de Ada Negri, siamodonne.it; Alirita la 12-an de junio 2014. 

Post la Unua Mondmilito aperis kelkaj libroj de Ada Negri: "La Solemuloj" (Le solitarie, 1917), "Predikoj" (Orazioni, 1918), la aŭtobiografia romano "La Matenstelo" (Stella mattutina, 1923), kaj "Vesperaj Kantoj" (Vespertina, 1931). La poetino dediĉis serion da poemoj al la insulo Capri, en la libro "Kantoj de la Insulo" (I canti dell'isola, 1924). La poetino estas superfortita de religiaj sentoj kaj sento de soleco. La poezio de ŝiaj pli postaj jaroj estas trapenetrita de pesimismo kaj eskatologiaj spertoj.

Honore al ŝi, la pola aktorino Apolonia Chalupec adoptis sian artistan nomon Pola Negri.

 Verkaro 

 Poezio 

 Fatalità (1892)
 Tempeste (1896)
 Maternità (1904)
 Dal profondo (1910)
 Esilio (1914)
 Il libro di Mara (1919),
 I canti dell’isola (1925)
 Vespertina (1930)
 Il dono (1936)
 Fons amoris (1946), eldonita postmorte

 Proze 

 Le solitarie (1917)
 Orazioni (1918)
 Stella mattutina (1921)
 Finestre alte (1923)
 Le strade (1926)
 Sorelle (1929)
 Di giorno in giorno (1932)
 Erba sul sagrato (1939)
 Oltre (1947), eldonita postmorte

 Kolektitaj Verkoj 

 Kolektitaj verkoj en 2 volumoj: Poezio (1948) kaj Prozo (1954)
 Elektita poezio kaj prozo: Poezio kaj prozo, elektitaj, prezentitaj kaj komentitaj de Pietro Sarzana (Mondadori, Milano 2020) 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 



Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Italaj instruistoj