Palvosta ermitkolibro

La Palvosta ermitkolibro (Threnetes leucurus) estas specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi troviĝas tra multo de la Amazona Baseno el orienta deklivaro de Andoj ĝis la Atlantika Oceano.

Taksonomio kaj sistematiko
La Palvosta ermitkolibro estis formale priskribita de la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en 1766 en la 12a eldono de lia verko Systema Naturae laŭ la duvorta nomo Trochilus leucurus. Linnaeus bazis sian mallongan priskribon sur la "white-tailed humming-bird" kiun estis priskribinta kaj ilustrinta la angla natursciencisto George Edwards in 1758. La tipa loko estas Surinamo. La specia epiteto devenas el la Antikva greka leukouros signife "blankvosta". 

La Palvosta ermitkolibro estas nun metita en la genron Threnetes, kiun enkondukis en 1852 la angla ornitologo John Gould. 25 partoj inter 1849 kaj 1861. Titolpaĝoj montras la daton 1861.

Oni agnoskis jenajn kvar subspeciojn:

 T. l. cervinicauda Gould, 1855
 T. l. rufigastra Cory, 1915 
 T. l. leucurus (Linnaeus, 1766)
 T. l. medianus Hellmayr, 1929

La taksonomio de la komplekso formita de la Palvosta ermitkolibro kaj de la Fulga ermitkolibro (T. niger) estas nedefinitiva. Ambaŭ estis dekomence priskribitaj kiel apartaj specioj, poste kombinitaj laŭ la nomo Palvosta ermitkolibro sed kun la dunoma T. niger, kiu havis prioritaton. Komence de la 2000-aj jaroj ili estis denove apartigitaj kaj ambaŭ specioj agnoskitaj de la Internacia Ornitologia Komitato (IOC), la taksonomio Clements, kaj la verko de BirdLife International nome Handbook of the Birds of the World (HBW). Tamen, la atribuo de subspecioj inter ili varias. La IOC kaj Clements atribuas la supre menciitajn kvar subspeciojn al la Palvosta ermitkolibro kaj du aliajn al la Fulga ermitkolibro. HBW transigas subspecion loehkeni el la Fulga al la Palvosta, lasante la unuan kiel monotipa. Aliaj fakuloj sugestas, ke loehkeni estu traktita kiel aparta specio.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2021. The eBird/Clements checklist of Birds of the World: v2021. Elŝutita el  Alirita la 25an de Aŭgusto, 2021HBW kaj BirdLife International (2020) Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world Version 5. Disponebla ĉe:  [.xls zipped 1 MB] Alirita la 27an de Majo, 2021del Hoyo, J., N. Collar, kaj G. M. Kirwan (2020). Pale-tailed Barbthroat (Threnetes leucurus), version 1.0. En Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, kaj T. S. Schulenberg, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 15an de Novembro, 2021

La Palvosta ermitkolibro kaj la aliaj du membroj de la genro, nome Strivosta ermitkolibro (T. ruckeri) kaj Fulga ermitkolibro (T. niger), formas superspecion.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭugusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Aspekto
La palvosta ermitkolibro estas 10 ĝis 12.2 cm longa. Maskloj pezas 4 ĝis 7 g kaj inoj 4 ĝis 6.5 g. La plenkreska masklo havas bronzverdajn suprajn partojn kaj bruston, malhelan orelmakulon kaj gorĝon kun ruĝeca makulo sub ĉi-lasta, kaj palan vangan strion. La vosto estas malhela kun diversaj nuancoj kaj kolor-amplekso sur la eksteraj plumoj. La ventro estas griza kun okraj nuancoj. Ĝi havas preskaŭ rektan bekon. Kiel ĉe aliaj ermitkolibroj, ambaŭ seksoj estas similaj; la beko de la ino estas iom pli kurba ol tiu de la masklo kaj la plumaro havas malpli da kontrasto inter la gorĝo, brusto kaj ventro. Junaj birdoj similas al plenkreskulo sed havas okrecajn plumrandojn. La subspecioj iom diferencas laŭ la vosto kaj ventrokoloro, kaj ekzistas intergradoj inter cervinicauda kaj rufigastra kaj inter rufigastra kaj leucurus.

Distribuado kaj habitato
La subspecioj de palvosta ermitkolibro estas distribuataj jene:

 T. l. cervinicauda, orienta Kolombio suden tra orienta Ekvadoro ĝis nordorienta Peruo kaj orienten ĝis okcidenta Amazonia Brazilo
 T. l. rufigastra, orienta Peruo sude de la rivero Maranjono ĝis norda Bolivio
 T. l. leucurus, suda kaj orienta Venezuelo tra Gujano, Surinamo, kaj Amazonia Brazilo ĝis nordorienta Bolivio (sed ne konfirmita en Franca Gujano)Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021
 T. l. medianus, nordorienta Amazonia Brazilo sude de Amazono

La palvosta ermitkolibro enloĝas malfermajn kaj duonmalfermajn spacojn ene de humida malalta kaj pli alta tropika arbaro, kaj aliaj pejzaĝoj kiel ekzemple galeriaj arbaroj, várzea kaj igapó marĉaj arbaroj, kaj plantejoj. Ĝi troviĝas de marnivelo ĝis 850 m en Venezuelo, en Peruo ĉefe ĝis 1 200 m sed tiom alte kiom 1 800 m, kaj en Ekvadoro ĉefe ĝis 1 100 m kaj tiom alte kiom 1 600 m.

Kutimaro
Movoj
La Palvosta ermitkolibro supozeble estas tutjara loĝanto (nemigranta) tra sia tuta teritorio.

Manĝado
Kiel aliaj ermitkolibroj, la Palvosta ermitkolibro estas "kaptil-linia" manĝanto, vizitante cirkviton de florplantoj. Ĝi manĝas nektaron ĉe Heliconia kaj plurajn aliajn tubformajn florojn kaj ankaŭ malgrandajn artikulojn.

Reproduktado
La nestosezono de la Palvosta ermitkolibro varias multe tra ĝia teritorio. Ĝia nesto estas konusforma taso el plantoj kaj aliaj fibroj kaj araneaĵo, kovrita per likenoj, kaj ligita al la malsupra pinto de longa pendanta folio kiel ekzemple palmo. La ino sole kovas la blankajn ovojn.

Voĉo
La kanto de la Palvosta ermitkolibro estas "rapida altatona frazo de 5–10 notoj ripetataj je intervaloj de pluraj sekundoj". Ĝia voko estas "altatona akra 'cit', foje duobligita."

Statuso
La IUCN taksis la Palvostan ermitkolibron kiel Malplej Zorgigan. Ĝi havas tre grandan teritorion, kaj kvankam ĝia populacio ne estis kvantigita, oni kredas, ke ĝi estas stabila. Ĝi estas konsiderata loka kaj malofta tra sia tuta teritorio kaj troviĝas en pluraj protektitaj areoj.

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

Eksteraj ligiloj

Fotaro de la Palvosta ermitkolibro VIREO

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko