P. J. Hannikainen

Pietari (Pekka) Juhani Hannikainen (naskiĝis la 9-a de decembro 1854 en Nurmes, mortis la 13-a de septembro 1924 en Helsinko) estis finna poeto kaj komponisto. Li estis instruisto de muziko en instruista seminaro en Jyväskylä. Li laboris ankaŭ kiel ĉefo de koruso kaj fondis la koruson Ylioppilaskunnan Laulajat kaj virkoruson Sirkat kaj Amatoran orkestron de Jyväskylä.

Li heredis muzikan talenton el sia patro kaj literaturan talenton el sia patrino. Li transloĝiĝis al Jyväskylä, kie li faris sian abituronen 1875. Poste li lernis ĉemion en Universitato de Helsinko. Hannikainen ĉefis korusojn, tradukis literaturon al la finna kaj ludis violonon. Li ricevis patriotan pensadon.

Hannikainen komponis pli ol ducent kantojn inspiritajn de ĥoraj agadoj. El ili estas konataj ekzeple "Karjalaisten laulu" (kanto de karelianoj), "Keski-Suomen laulu" (kanto de Meza Finnlando), "Enkeli ohjaa" (anĝelo gvidas)", "Mökin laittaja" (konstruanto de dometo), "Joulupukki" (julavo) ja "Oravan pesä" (nesto de sciuro). Plejparto de la kantoj estas ĥoraj kantoj por miksita ĥoro, sed li ankaŭ komponis por aliaj ĥoraj formoj. La kantoj devenantaj de la periodo de la leviĝo de la nacia vekiĝo rilatas al la finna tradicio laŭ sia temo. Hannikainen estis memlerninta komponisto, escepte de kelkaj teoriaj lecionoj.

Lia edzino estis Alli Hannikainen kaj fondinto de la virinkoruso Vaput. Ili ricevis ses gefilojn, el kiuj Ilmari, Tauno, Arvo kaj Väinö Hannikainen ankaŭ estis komponistoj.

Kategorio:Finnaj komponistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1854
Kategorio:Finnaj poetoj
Kategorio:Mortintoj en 1924