Nigra kolibro

La Nigra kolibro (Florisuga fusca) estas mezgranda kolibro kaj unu el nur du specioj en la genro Florisuga. Ĝi troviĝas en Argentino, Brazilo, Paragvajo, kaj Urugvajo.

Taksonomio kaj sistematiko
La Nigra kolibro estis tradicie lokita en la monotipan genron Melanotrochilus, sed voĉo, anatomio kaj reprodukta konduto metas ĝin en Florisuga kun la Blanknuka kolibro. La specio estas monotipa.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021Schuchmann, K.L., G. M. Kirwan, kaj P. F. D. Boesman (2020). Black Jacobin (Florisuga fusca), versio 1.0. En Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, kaj E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 13an de Novembro, 2021


Aspekto
La Nigra kolibro estas 12 ĝis 13 cm longa. Maskloj pezas ĉirkaŭ 9 g kaj inoj 8 g. Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj estas plejparte nigraj, kun bronz-oliva malsupra dorso kaj supraj vosto- kaj flugilkovriloj. La flankoj estas blankaj, la internaj vostoplumoj nigraj, kaj la eksteraj vostoplumoj blankaj kun nigraj pintoj. Junuloj estas malhelaj krom larĝa cinamokolora bendo en la centro kaj flankoj de la gorĝo kaj blanka ventro kaj eksteraj vostoplumoj.

Distribuado kaj habitato
La Nigra kolibro troviĝas en sudorienta Brazilo, proksimume de Bahio suden tra Rio Grande do Sul kaj en orientan Urugvajon, kaj aparte en sudorienta Paragvajo, nordorienta Argentino, kaj apuda Brazilo. Ekzistas ankaŭ disaj registroj de lokoj ekster ĝia primara arealo. Ĝi plejparte loĝas en arbaroj, ĝardenoj, kaj kafo- kaj kakao-plantejoj kun altaj arboj. Laŭ alteco ĝi varias de marnivelo ĝis 1 400 m.

Kutimaro
Movoj
La Nigra kolibro estas migranta, sed la padrono ne estas bone komprenata. La tendenco estas por sudenmovado por la aŭstrala vintro, kvankam ekzistas ankaŭ vintraj registroj nordokcidente en la cerado-biomo de sud-centra Brazilo.

Manĝado
La Nigra kolibro manĝoserĉas ĉe ĉiuj niveloj de sia vivejo. Ĝi manĝas nektaron ĉe la floroj de multaj indiĝenaj kaj enkondukitaj arboj kaj arbedoj kaj ankaŭ de bromeliacoj. La specio estas tre teritoriema kaj defendas nutraĵfontojn kontraŭ samspeciuloj kaj aliaj specioj. Tamen, "kongregacioj" de 50 aŭ pli estis dokumentitaj en julio manĝante areojn de Dombeya wallichii, enkondukita arbedo. Aldone al nektaro, la nigra kolibro manĝas malgrandajn insektojn dumfluge kaj de folioj kaj de araneaĵoj.

Reproduktado
La Nigra kolibro reproduktiĝas inter julio kaj majo, kaj du ovodemetadoj jare estas oftaj. Ĝia nesto estas taso farita el fajnaj plantfibroj kaj araneaĵoj, metita sur la mezan ripon de granda horizontala folio, tipe inter 1 kaj 4 m alte en arbo aŭ arbedo. La ovodemetado estas du ovoj. Inoj uzas paradan flugon por malatentigi predantojn.

Statuso
La IUCN taksis la nigran kolibron kiel Malplej Zorgigan, kvankam ĝia populacio ne estis kvantigita kaj ĝia tendenco ne estas konata. Ĝi estas ofta en Brazilo kaj troviĝas en multaj protektitaj areoj. "Preta okupado de homfaritaj vivejoj sugestas, ke habitatoperdo verŝajne ne estos problemo."

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo