Fulgoĉapa ermitkolibro

La Fulgoĉapa ermitkolibro (Phaethornis augusti) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en norda Sudameriko, nome en Brazilo, Kolombio, Gujanoj kaj Venezuelo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La Fulgoĉapa ermitkolibro estas tre rilata al la Altebenaĵa ermitkolibro (P. pretrei) kaj povas formi superspecion kun tiu. Oni agnoskis tri subspeciojn de Fulgoĉapa ermitkolibro, nome la nomiga P. a. augusti, P. a. curiosus, kaj P. a incanescens. Kvara proponita subspecio P. a. vicarius, el Kolombiaj Andoj, ne povas esti apartigita el la nomiga.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021Hinkelmann, C., P. F. D. Boesman, kaj G. M. Kirwan (2020). Sooty-capped Hermit (Phaethornis augusti), versio 1.0. En Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, kaj E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 29an de Novembro, 2021

Aspekto
La Fulgoĉapa ermitkolibro estas ĉirkaŭ 14 ĝis 15 cm longa. Maskloj pezas 4,5 ĝis 6 g kaj inoj 4 ĝis 5 g. Ili estas plejparte grizecbrunaj supre kun ruĝecbrunaj pugo kaj supravostaj kovriloj. La antaŭinternaj vostoplumoj estas pli longaj ol la aliaj kaj ĉiuj havas blankajn pintojn. Iliaj subpartoj estas grizaj. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun blankaj superokulo kaj subokula strio. La subspecioj iomete diferencas laŭ la intenseco de la koloroj de la brusto kaj supravosta kovrilo kaj la grandeco de la subokula strio. Kio iam estis konsiderata aparta specio P. fumosus estis determinita kiel melanisma morfo de la nomiga Fulgoĉapa ermitkolibro.

Distribuo kaj habitato
Gravaj taksonomiaj sistemoj lokas la nomigan subspecion de Fulgoĉapa ermitkolibro en la Marborda Montaro kaj orientaj Andoj de Venezuelo kaj suden sur la orienta deklivaro de la Orientaj Andoj de Kolombio; P. a. curiosus en la izola Sierra Nevada de Santa Marta de nordorienta Kolombio; kaj P. a incanescens sur la tepujoj de suda Venezuelo, okcidenta Gujano, kaj la ŝtato Rorajmo de Brazilo.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2021. The eBird/Clements checklist of Birds of the World: v2021. Elŝutita el  Alirita la 25an de Aŭgusto, 2021 La Sudamerika Klasigkomitato (SACC) de la Usona Ornitologia Societo lokas la specion en tiujn kvar landojn kaj ankaŭ en Francan Gujanon kaj Surinamon.

Kutimaro
Movoj
Oni supozas, ke la Fulgoĉapa ermitkolibro estas ĉefe sidlokema (nemigranta), sed oni dokumentis kelkajn laŭsezonajn vertikalajn movojn.

Manĝado
La Fulgoĉapa ermitkolibro estas "kapto-linia" manĝanto kiel aliaj ermitkolibroj, vizitante cirkviton de florplantoj por akiri nektaron. Ĝi ankaŭ konsumas malgrandajn artikulojn, kaj estis observita kaptante ilin ĉe konstruaĵoj.

Reproduktado
Aktivaj nestoj de la Fulgoĉapa ermitkolibro estis trovitaj en Venezuelo inter februaro kaj julio kaj ankaŭ inter septembro kaj decembro. La nesto estas konusforma taso; tipa nesto estis farita el musko kaj araneaĵo kun pecoj de sekigita koto sur la ekstera muro. Ĝi estis pendigita per ununura fortika kablo el aranea silko de najlo en magazeno. Nestoj povas esti reuzataj plurfoje ene de sezono. La ovodemetado estas de du ovoj.

Voĉo
La kanto de la Fulgoĉapa ermitkolibro estas "kontinue ripetata frazo konsistanta el 2–3 altaj notoj sekvataj de 2–3 iom pli malaltaj, ekz. 'cii-cii-cii-sju-sju....cii-cii-cii-sju-sju...'." La masklo kantas de ripozejo ĉe masklarejo dum skuas sian voston. Ĝi ankaŭ faras "sufiĉe monotonan 'ciit'" krion.

Statuso
La IUCN taksis la Fulgoĉapan ermitkolibron kiel Malplej Zorgigan; kvankam ĝia populacio estas nekonata, oni kredas, ke ĝi estas stabila. Ĝi estas konsiderata loke malofta ĝis ofta kaj ŝajnas "bone adaptiĝi al vivejoj modifitaj de homo".

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).


Eksteraj ligiloj

 Foto de nesto ĉelampo (Wikiaves)

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo