Rufavosta ermitkolibro

La Rufavosta ermitkolibro (Eutoxeres condamini) estas mezgranda kolibro kaj unu el nur du specioj en la genro Florisuga. Ĝi troviĝas el malsupraj Andoj kaj apudaj okcidentaj Amazoniaj malaltaj teroj el suda Kolombio kaj norda Ekvadoro ĝis Peruo kaj Bolivio.Hinkelmann (1999)

Aspekto
Kun totala longo de 13–15 cm kaj pezo de 7,9–12,5 g, ĝi estas relative granda kolibro. Maskloj kaj inoj estas preskaŭ identaj, diferencante nur laŭ grandeco (precipe laŭ flugilmezuro), kaj la inoj estas ĉirkaŭ 20% pli malgrandaj.

Ĝiaj supraj partoj estas irizecaj, iome verdecaj, dum la subaj partoj estas blankecaj, dense striecaj per malhela nuanco. La kolflanko havas relative malfortan bluan makulon. La pintoj de la vostoplumoj estas blankaj, kaj estas nuda strio sur la kapo (sed tio kutime estas kaŝita). La plej okulfrapaj trajtoj, tamen, estas tiuj, al kiuj la ordinara nomo aludas: la beko estas ege kurba, kaj la eksteraj tri vostoplumoj sur ĉiu flanko estas profunde flavecbrunaj, plej bone videblaj de sube.

Nematuraj birdoj havas helpintajn vostoplumojn, apenaŭ bluan koloron sur la kolo, kaj ne havas nudan kronostrion. Idoj havas nigran haŭton kaj grizan lanugon.

Ekzistas du subspecioj, kiuj ne estas tre distingaj kaj preskaŭ formas kontinuan klinon, kun vasta koincida zono en norda Peruo:
 Eutoxeres condamini condamini (Bourcier, 1851) – norda rufavosta ermitkolibro: Kolombio kaj Ekvadoro. Beko pli longa, malsupra ventro tre strieca
 Eutoxeres condamini gracilis Berlepsch & Stolzmann, 1902 – suda rufavosta ermitkolibro: Centra Peruo ĝis Bolivio. Beko pli mallonga, malsupra ventro malpli strieca

La sablokoloraj eksteraj vostoplumoj estas la plej fidinda trajto por distingi la rufavostan ermitkolibron de la sola alia membro de la genro Eutoxeres, nome la Aglobeka ermitkolibro (E. aquila), kiu havas pli nordan distribuon. La Eutoxeres-specioj estas iom simpatriaj tamen, ekzemple en la promontoroj de Putumajo ĉirkaŭ Mocoa, Kolombio.Hinkelmann (1999), Salaman et al. (2002)

Ekologio
Ĝi estas limigita al la subkreskaĵaro de humidaj arbarkovritaj vivejoj, registrita de 180 ĝis 3 290 m super marnivelo. Ĝi toleras pli da vivejaj ĝenoj ol sia samgenrano, regule okazanta en plantejoj, bambuejoj kaj malfermaj vivejoj kie la populacioj estas sanaj, kvankam ĝi ankoraŭ preferas naturan vegetaĵaron. Nenio preciza estas konata pri ĝiaj movoj, kvankam oni supozas, ke la birdoj ne estas migrantaj. La stranga beko estas adaptiĝo al la formo de kelkaj floroj, nome de la genroj Centropogon kaj Heliconia. Ĝi manĝas ĉefe per kaptil-linioj. Aldone al nektaro, ĝi ankaŭ kaptas malgrandajn artikulojn.Hinkelmann (1999), Greeney & Gelis (2007)

La du blankaj ovoj estas demetitaj en nesto, kiu estas alkroĉita al la malsupra flanko de folio, kelkajn metrojn super la tero. En la sudo de Montara Sistemo Orienta de Kolombio, nestokonstruado estis observita en julio aŭ aŭgusto, kaj en la malaltaj teroj de la provinco Napo de Ekvadoro en januaro. Birdoj kun pligrandigitaj gonadoj estis trovitaj en Peruo de septembro ĝis novembro. Nur la ino kovas; la kovoperiodo estas de 16-18 tagoj kaj la idoj elnestiĝas 22-24 tagojn post eloviĝo. Ili komencas reproduktiĝi kiam ili estas 1-2 jarojn aĝaj.Hinkelmann (1999), Salaman et al. (2002), Greeney & Gelis (2007)

Ĝenerale sufiĉe ofta kvankam diskreta kaj facile preteratentata, ĝi estas konsiderata specio Malplej Zorgiga fare de la IUCN. Ĉi tiu specio estas plej facile videbla en la miksita vivejo de malnovaj kaj novaj arbaroj kaj malgrandskala arbodehakado ĉe la rivero Napo en orienta Ekvadoro.Hinkelmann (1999), BLI (2009)

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

 Hinkelmannn, Christoph (1999): 3. Buff-tailed Sicklebill. In: del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (eds.): Handbook of Birds of the World (Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds): 537, plate 45. Lynx Edicions, Barcelona. 
 Salaman, Paul G.W.; Stiles, F. Gary; Bohórquez, Clara Isabel; Álvarez-R., Mauricio; Umaña, Ana María; Donegan, Thomas M. & Cuervo, Andrés M. (2002): New and noteworthy bird records from the east slope of the andes of Colombia. Caldasia 24(1): 157–189. PDF kompleta teksto

Eksteraj ligiloj

Buff-tailed Sicklebill photo gallery  VIREO Photo-High Res-(Close-up) 

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Peruo