Antoine Vitez

Antoine VITEZ (naskiĝis la 20-an de decembro 1930 en Parizo – mortis la 30-an de aprilo 1990 samloke) estis franca aktoro, teatra reĝisoro kaj manaĝero, poeto kaj tradukisto. Li fariĝis centra figuro kaj influo sur la franca teatro en la postmilita periodo, de la 1960-aj ĝis la 1980-aj jaroj, precipe en la tekniko de instruado de dramo. Li ankaŭ estis tradukisto de Ĉeĥov, Vladimir Majakovskij kaj Miĥail Ŝoloĥov.

De 1981 ĝis 1988, Vitez estis direktoro de la Théâtre national de Chaillot, kaj de 1988 ĝis 1990, direktoro de la Comédie-Française. Li estis membro de la Franca Komunista Partio (PCF) de 1957 ĝis 1979.

eta|René Kalisky kun Antoine Vitez (dekstre)

 La teatro laŭ Antoine Vitez 
Kiam Antoine Vitez lanĉis la projekton "Kvartaloj de Ivry", li deklaris, ke "oni povas fari teatron per io ajn." Li evoluigis teatron bazitan sur la aktoro, ties fizika laboro kaj ties voĉo, malakceptante la "naturecon" de la korpo. Kontraŭe al Brecht, li argumentis, ke klasikaj tekstoj estas arkaikaj, mitologiaj verkoj, kiujn oni devus trakti kiel "subakviĝintajn galionojn." Enscenigi klasikaĵon egalas al reprezentado de la fendetoj de tempo, evitante ĉian provon de modernigo.Antoine Vitez sur la paĝo de la Teatro Quartiers d'Ivry Arkivita En ĉi tiu senco, li konsideras tekstojn kiel modleblajn elementojn. Samtempe, li pledas por la sona beleco de la aleksandra muziko kaj ĝia valoro kiel kodo.

Li ofte prezentas siajn spektaklojn en ne-teatraj ejoj, uzante scenetojn sen priskriba funkcio. Laŭ Georges Banu, li evoluigas estetikon bazitan sur "ludema libereco" kaj la asociado de ideoj. Li prezentas la konceptojn de la verkoj kaj la vizion de la reĝisoro pri ili, anstataŭ la realecon de la verko mem.

En ĉiu teatro, kiun li reĝisoris, Vitez kreis lernejon. Li deklaris, ke lernejo "estas la plej bela teatro en la mondo", kaj klarigis sian laboron dirante, ke "kion oni plej bone instruas, tion oni serĉas".

Ekposteniĝinte kiel direktoro de la Théâtre de Chaillot, Antoine Vitez difinis sian teatron revivigante la esprimon, kiun li aplikis al la teatro evoluigita en Ivry: "Elitisma teatro por ĉiuj."

 Filmaro 
JaroTitleRoloNotoj1966The War Is OverDungito de Pan-Am1969My Night at Maud'sVidalo1970La nuit bulgare1970The ConfessionKomunista amiko1976Les Ambassadeurs1976Antoine Vitez s'amuse avec Claudel et BrechtSin mem1978The Green RoomLa sekretario de la episkopo1978Le barbouillé ou la mort gaieLa profesoro1979Écoute voirLa delegito de la sekto1979Je parle d'amourLa komikisto de Tartufo1989Hiver 54, l'abbé PierreLe ministre de l'intérieur Léon Martinaud-Déplat(fina filmrolo)1991Paroles tues ou Aimer en étrangère à ParisSin mem

 Referencoj 

Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj tradukistoj