Trakokurado

Trakokurado (el la angla vorto "trail" signifante 'pado' aŭ 'vojo'; ankaŭ konata kiel kurado sur padoj aŭ arbara, terena, aŭ transterana kurado) estas formo de longdistanca kurado, kiu okazas ekster pavimitaj vojoj. World Athletics (kun la International Trail Running Association) agnoskis kuradon sur padoj kiel oficialan sportan fakon en 2015.

 Superrigardo 
La termino ampleksas ĉiujn formojn de kurado ekster-voja, de trotado en la parko sur ebenaj surfacoj ĝis plurstapaj ultramaratonoj trans la montaro.
Kurado sur vojetoj estas perceptita kiel aparte proksima al la naturo. Malglata tereno kaj obstakloj trejnas ne nur fizikan eltenemon, sed ankaŭ la kunordigon kaj koncentriĝon de la kuristo. Ĉar la tuta korpo bezonas esti stabiligita, pli da muskolgrupoj estas engaĝitaj ol dum kurado sur tereno.

Tipaj kursurfacoj inkluzivas gruzajn, arbarajn kaj herbejajn padojn tra arbaroj aŭ parkoj, unuopajn flankvojojn, rokajn kaj ŝtonajn padojn en alpa tereno, trejnitecpadojn, finnajn padojn aŭ sablon.

Normale, ĉi tiu agado karakteriziĝas per konsiderinda longo de la itineroj, same kiel per superado de signifaj altecdiferencoj, kaj pozitivaj kaj negativaj. 

 Similecoj kaj diferencoj al aliaj formoj de longdistanca kurado 
eta|terenvojŝuoj kun piedfingra protekto kaj pli da paŝado ol vojŝuoj.
Proksime rilata al ekstervojkurado estas transterena kurado, kiu ankaŭ implikas kuradon tra varia tereno kun naturaj obstakloj. Tamen, transterenaj kuroj kutime okazas sur speciale markita kurso de 1 ĝis 2 km, dum ekstervojkuroj utiligas ekzistantajn padojn kaj flankvojojn. Krome, ekstervojkuroj estas ĝenerale pli longaj ol transterenaj kuroj, ofte kun distancoj, kiuj ankaŭ estas popularaj en ŝosea kurado (duonmaratono, maratono, 100 km, ktp.). Kutime, tamen, ekstervojkuroj, male al ŝoseaj kuroj, ne estas oficiale mezuritaj, unue ĉar la tereno ne permesas la uzon de Jones-kalkulilo (d:Q693234), kaj due ĉar la profilo de la kurso kaj la grundkondiĉoj rezultas en tempoj, kiuj estas multe tro malrapidaj por esti uzataj por rangotabeloj. 

La vasta plimulto de montkuradoj okazas sur gruzaj, herbejaj kaj ŝtonetaj padoj kaj tial povas esti konsiderataj speciala formo de flankvojkurado.

Similecoj ankaŭ ekzistas kun orientiĝado, sporto ekster atletiko, kie adaptiĝo al konstante ŝanĝiĝanta tereno ankaŭ ludas gravan rolon. Tamen, male al orientiĝado, konkursoj pri kurado sur trakoj havas klare difinitan kurson markitan per signoj, do partoprenantoj ne bezonas troe koncentriĝi pri ĉi tiu aspekto.

Oni ankaŭ distingu kuradon sur flankvojoj de formo de urb-moderna obstaklokurejo, por kiu la ĝenerala termino "obstaklokuro" aŭ ekstrema obstaklokuro ŝajnas establiĝi, sed kiu ofte portas specifan nomon de organizanto, ekzemple, StrongmanRun. Ĉi tio estas kutime subĉiela kura evento, kun kurlongoj tipe inter proksimume 5 km kaj 20 km, sur kiu partoprenantoj devas superi amason da naturaj kaj speciale konstruitaj obstakloj je neregulaj intervaloj. La obstakloj estas ĉefe urbaj kaj artefaritaj, uzante rubaŭtojn, aŭtopneŭojn, retojn, ujojn, ŝtuparojn, paledojn, sablon, koton, ktp.

 Referencoj 

Kategorio:Kurado laŭ tipoj
Kategorio:Marŝpadoj