Erik Leonard Ekman

Erik Leonard EKMAN estis sveda botanikisto kaj esploristo.

 Biografio 
Erik Leonard Ekman inteersiĝis pri botaniko ankiraŭ en lernejo. Li diplomiĝis en 1907 en la Universitato de Lund en suda Svedio kaj tuj navigis al Argentino, kie li pasigis tri monatojn en Misiones kolektante plantojn, helpite de la sveda loka komunumo. Estante tie li ricevis postenproponon de la Sveda Muzeo de Natura Historio en Stokholmo, kaj li ekservis en 1908. Pere de financa subteno el fonduso Regnell, li povis vaste veturi tra Eŭropo kaj studi kun pluraj el la plej elstaraj tiamaj botanikistoj.

Ekman prezentis sian doktorigan disertacion en Lund en 1914. Samjare, li partoprenis en la tria Regnela ekspedicio al Sudameriko. Lia celo estis Brazilo, sed Ekman ricevis komisiojn de profesoroj Ignatz Urban (el Berlino) kaj Carl Axel Magnus Lindman (el Stokholmo) por fari mallongdaŭrajn haltojn en Kubo (unu monato) kaj Hispaniolo (ok monatoj), por kolekti specimenojn por la botanika projekto de Urban Symbolae Antillanae. Ekman nevolonte konsentis. Lia veturo al Brazilo prokrastiĝis du jarojn pro la starto de la Unua Mondmilito, politika maltrankvilo en Haitio, kaj epidemia plago en Kubo.

Ekman enlandiĝis en Havano en 1914 kaj, escepte pro mallonga vizito al Haitio dum 1917, restis en Kubo dum sep jaroj. Post malkonsentoj kaj premoj el la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj en Stokholmo, Ekman revenis al la insulo Hispaniolo en 1924 kaj ŝajne li malkovris centojn da novaj specioj dum sia 7-jara restado tie. Li kolektis en Massif de la Hotte de sudokcidenta Haitio kaj ĉe la areo de la nuntempa Nacia Parko Pic Macaya el Decembro 1926 ĝis Januaro 1927 kun Henry D. Barker, kaj denove en Septembro 1928. Li kolektis en la Massif de la Selle kelkajn fojojn en 1917 kaj en la 1920-aj jaroj.Judd, W.S. 1987. Floristic study of Morne la Visite and Pic Macaya national Parks, Haiti. Bulletin of the Florida State Museum 32: 1-136. Li kolektis ĉefe en Haitio el 1924 ĝis 1928 kaj en la Dominika Respubliko el 1928 ĝis sia morto en Santiago de los Caballeros en 1931, estante 46-jaraĝa pro gripo suferinte pneŭmonion, malarion kaj nigrakvan febron. Li neniam revenis al Svedo post sia dua foriro.

 Heredo 
Ekman kontribuis al la scienco pri la kariba flaŭro pli ol iu ajn alia antaŭa sciencisto. Li priskribis pli ol 2 000 speciojn novajn al la scienco (multaj el kiuj nun estas nomitaj laŭ li); tio estis rimarkinda, ĉar tiam la flaŭro de Karibio estis konsiderata vaste dokumentita. Liaj kolektoj estas ankoraŭ aktive uzataj en la esplorado pri la kariba flaŭro. Li kolektis ĉirkaŭ 36 000 taksonojn, kaj kun duplikatoj ĝis pli ol 150 000 specimenojn. La haitiaj specioj kolektitaj kaj dokumentitaj de Ekman estis plejparte priskribitaj de Ignatius Urban aŭ de Urban kaj Ekman. La publikigita raporto kaj neeldonitaj kamponotoj de Ekman provizas detalajn priskribojn de la flaŭro de la Selle kaj Hotte montarmasivoj kiel ili ekzistis en la 1920-aj jaroj. Ekman faris ankaŭ kelkajn geografiajn malkovrojn: li mapigis plurajn montojn de Haitio kaj estis inter la unuaj, kiuj mezuris precize la plej altan dominikan (kaj kariban) monton, Pico Duarte. Ekman ankaŭ kolektis birdojn, mamulojn kaj reptiliojn, el kiuj pluraj specioj portas lian nomon, ekz. la Hispaniola kaprimulgo (Antrostomus ekmani). Ankaŭ ekzistas stratoj kaj en Santiago kaj en Santo Domingo portantaj lian nomon.

 Literaturo 
 B. Nordenstam & K. Oldfeldt Hjertonsson, Plantae Ekmanianae, Atlantis, Stokholmo, 2007.

 Referencoj 




Kategorio:Svedaj botanikistoj