J. V. Snellmann

Johan Vilhelm Snellman (naskita la 12-an de majo 1806 en Stokholmo, mortis la 4-an de julio 1881 en Kirkkonummi) estis finna filozofo, verkisto, ĵurnalisto kaj ŝtatisto.

Snellman naskiĝis en Stokholmo en 1806, filo de markapitano. Li lernis en Oulu kaj komencis siajn studojn ĉe la Akademio de Turku en 1882. Li diplomiĝis kun bakalaŭro pri filozofio en 1831. Snellman verkis sian doktoran disertaĵon Dissertatio academica absolutismum systematis Hegeliani defensura en 1835, kiu traktis la pensmanieron de Friedrich Hegel. Li funkciis kiel docento ĉe la Universitato de Helsinko de 1835 ĝis 1839.

Snellman unue vojaĝis al Svedio en 1839 kaj de tie al Tübingen, Germanio. Li revenis al Finnlando en 1842 kaj jaron poste estis nomumita direktoro en lernejo en Kuopio.

Ekde 1844 li eldonis la svedlingvan semajnrevuon Saimaa kaj la finnlingvan semajnrevuon Maamiehen Ystävä. Anstataŭ la revuo Saimaa, kiu estis fermita de la aŭtoritatoj en 1846, li fondis la revuon Litteraturblad för allmän medborgerlig bildning.

Snelmann translokiĝis al Helsinko en 1854. Post kiam Aleksandro la 2-a fariĝis Grandduko en 1855, li revenis por esti la redaktoro de Litteraturblad. Sub Aleksandro la 2-a, la kondiĉoj fariĝis pli liberalaj kaj en 1856, al Snellmann oni ofertis la postenon de profesoro pri etiko kaj la sistemo de sciencoj ĉe la Universitato de Helsinko.

Snellman servis kiel senatano de 1863 ĝis 1868. Li havis decidan influon sur la adopto de dekreto pri la rajtoj de la finna lingvo kaj kompletigis la finnan monreformon kaj Finnlando ricevis sian propran valuton en 1860.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj filozofoj
Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1806
Kategorio:Mortintoj en 1881