Gerrit Achterberg

Gerrit ACHTERBERG (naskiĝis la 20-an de majo 1905 en Nederlangbroek, Wijk bij Duurstede, Utrecht; mortis la 17-an de januaro 1962 en Leusden) estis nederlanda poeto.

Li kultivis striktan formon (rimo, strofo, soneto). La poeziaj motivoj de Achterberg estas romantikaj kaj ekzistadismaj (la deziro al plenumiĝo, timo, honto, kulpo), kaj lia poetiko evoluas de ekspresionismo al superrealismo.

Lia uzado de superreala lingvaĵo kaj bildoj influis generacion de poetoj post la Dua Mondmilito, konataj kiel eksperimentistoj (d:Q1384433). Kvankam lia verso, tradicia laŭ formo, estas karakterizita kiel romantika kaj metafizika, tamen li estis lingva noviganto, ofte kreante novajn vortojn bazitajn sur scienca kaj akademia terminologio. 

 Vivo 
Li naskiĝis en kalvinisma kamparana familio. De 1927 ĝis 1933, li laboris kiel instruisto. Li poste ŝanĝis laboron plurfoje pro mensaj malsanoj. De 1938 ĝis 1944, li estis submetita al deviga psikiatria traktado pro la efikoj de sia patologia agresemo. La kialo de lia traktado estis la murdo en 1937 de virino, de kiu li luis ĉambron. Li ankaŭ pafmortigis ŝian 16-jaran filinon, okazaĵo kun erotikaj nuancoj. Li estis kondamnita al 1,5 jaroj da malliberejo. Baldaŭ post la milito (1946), li edziĝis. Dum ĉi tiu periodo, li vivtenis sin nur per malfacile gajnita mendita laboro. Li restis sub kortuma superrigardo ĝis la fino de 1955. Malgraŭ tio, li ricevis registaran komision por verki poemaron. La drama sorto de la verkisto malrapide ŝanĝis la akcepton de liaj verkoj, samtempe provizante potencan impeton kaj inspiron por lia plia laboro.

Li apartenis al la grupo de protestantaj aŭtoroj, kiuj verkis por la revuo Opwaartsche Wegen ("Suprenirantaj Vojoj"). Li ankaŭ kontribuis al la revuo Criterium. Li publikigis plurajn volumojn de poemoj: Afvaart en 1931, Osmosis en 1941, Radar en 1946, kaj Spel van de wilde jacht en 1957.

En 1959 Achterberg ricevis la Premion Constantijn Huygens pro sia tuta literatura agado.

 Verkaro 

 1925 — De zangen van twee twintigers
 1931 — Afvaart
 1939 — Eiland der ziel
 1940 — Dead end
 1941 — Osmose
 1941 — Thebe
 1944 — Eurydice
 1944 — Morendo
 1944 — Sintels
 1946 — Energie
 1946 — Existentie
 1946 — Limiet
 1946 — Radar
 1946 — Sphinx
 1946 — Stof
 1947 — Doornroosje
 1947 — En Jezus schreef in 't zand
 1949 — Hoonte
 1949 — Sneeuwwitje
 1950 — Mascotte
 1953 — Ballade van de gasfitter
 1953 — Cenotaaph
 1953 — Ode aan Den Haag
 1954 — Autodroom
 1957 — Spel van de wilde jacht
 1961 — Vergeetboek
 1969 — Blauwzuur

 En Esperanto aperis 
La kantoj Tombo, Ekzilo kaj Servistino el la Nederlanda Antologio (1987) https://web.archive.org/web/20091022060134/http://geocities.com/mihxil/bibliografio/achterberg.html

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Nederlanda Reĝa Biblioteko - Detala Biografio kaj Bibliografio en la nederlanda lingvo
 Dosiero Gerrit Achterberg en la Cifereca Biblioteko de Nederlanda Literaturo (DBNL) (inkluzive de bibliografio, primaraj kaj sekundaraj tekstoj)

Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj