Philippe de Marnix de Sainte-Aldegonde

Filips Van Marnix van Sint Aldegonde (naskiĝis en 1540 en Bruselo ; mortis la 15-an de decembro 1598 en Leiden) estis nederlanda diplomato kaj armea gvidanto, diplomato kaj teologo, kiu verkis en tri lingvoj: nederlanda, latina kaj franca. Lia traduko de la Psalmaro en la nederlandan estas fama, versio konsiderata la pinto de la 16-  a- jarcenta religia literaturo en Nederlando.

Konvinkita kalvinisto, li aktive partoprenis en la ribelo kontraŭ Filipo la 2-a, gvidata de Vilhelmo la 1-a de Oranje-Nassau, "la Silenta", ekde 1568.

Li estas tradicie konsiderata la aŭtoro de la Wilhelmus van Nassouwe, la kanto de la armeoj de Vilhelmo de Oranke-Nassau, kiu fariĝis la nederlanda nacia himno, sed ĉi tiu atribuo nun estas konsiderata kiel malforta.

Alia rimarkinda poemo lia estas la satiro " Binkorff ", unu el la klasikaj verkoj de la 16-a-jarcenta nederlanda prozo. Li estis prezentita sur belga poŝtmarko de 1998.

 Vivo 
Li studis en Ĝenevo sub Kalvino kaj revenis al sia patrujo plena de malamo al la hispana regado. En la ribelo, kiu baldaŭ eksplodis, li batalis por la libereco de sia popolo per kaj plumo kaj glavo. Li estas konsiderata la aŭtoro de la "kompromiso", kiu, subskribita de 500 nobeloj, estis prezentita en solena procesio al la vicreĝo la 5-an de aprilo 1566. Ĝi prezentis postulojn por la forigo de la Inkvizicio, la revoko de la Edikto de Religio, kaj ĝenerala amnestio. La submetiĝo de ĉi tiu dokumento estas konsiderata la komenco de la apartigo de Nederlando al Hispanio.

Post la okupado de la lando fare de la trupoj de Fernando Álvarez de Toledo (Duko de Alba), li fuĝis al Germanio kune kun la sekvantoj de Vilhelmo de Oranĝo kaj tie, pli ol iu ajn alia, laboris pri la fondo de la nederlanda ŝtato.

Jam la 18-an de julio 1572, li sukcesis uzi siajn diplomatiajn kaj oratorajn talentojn por persvadi la nederlandajn bienojn en Dordrecht rekoni Vilhelmon kiel stadtolderon de Holando, Zelando kaj Utrecht. En la diplomatia areno, li ankaŭ servis la junan respublikon en 1576 per la Traktato de Gento, per kiu 17 provincoj, katolikaj en la sudo kaj evangeliaj en la nordo, kuniĝis por komuna lukto kontraŭ Hispanio.

En 1578, li ĉeestis la Dieton de Worms, kaj en 1590, li gvidis respublikanajn aferojn en Anglio. Li estis malpli bonŝanca kiel soldato. En 1573, li estis kaptita de la hispanoj, kie li suferis dum jaro. Lia defendo de Antverpeno kontraŭ Aleksandro Farnese, Duko de Parmo, en kiu li ludis ĉefrolon kiel urbmajstro, finiĝis per la kapto de Farnese. De tiam, lia agado ĉesis. Li pasigis la plejparton de siaj finaj jaroj en la kastelo Westsonburg proksime de Vlissingen.

 En Esperanto aperis 

 Het Wilhelmus ; Vilhelmokanto ; 1598/1928 ; Vermuyten, Hector ; A1-91
 Het Wilhelmus ; Vilhelmo de Nasaŭo ; 1598/1930 ; Vermuyten, Hector ; FLE-2 nr 2 (aŭg 1930)-31
 Het Wilhelmus ; Vilhelmokanto ; 1598/1936 ; Alofs, J. ; MANSMEDT-1936 ; PK

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Edgar Quinet, Marnix de St Aldegonde (Parizo, 1854)
 Théodore Juste, Vie de Marnix (La Hago, 1858); Frédéricq, Marnix en zijnenederlandsche geschriften (Gento, 1882)

Kategorio:Belgaj nobeloj
Kategorio:Nederlandaj kalvinismaj teologoj
Kategorio:Nederlandaj nobeloj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj