Martinus Nijhoff

Martinus NIJHOFF (naskiĝis la 20-an de aprilo 1894 en Hago; mortis la 26-an de januaro 1953 en la sama urbo) estis nederlanda poeto, tradukisto, eseisto kaj literatura kritikisto.

Nijhoff estas konsiderata unu el la nederlandaj klasikaĵoj de modernismo. Tradukista premio, aljuĝata ĉiujare ekde 1953, portas lian nomon. 

 Vivo 
Li studis literaturon en Amsterdamo kaj juron en Utrecht. Lia debuto okazis en 1916 per sia volumo De wandelaar ("La Vaganto"). Li poste iom post iom vastigis sian reputacion per sia unika stilo de poezio: ne eksperimenta, kiel Paul van Ostaijen, tamen distingita per la klareco de sia lingvo kombinita kun mistika enhavo. Li estis literatura metiisto, kiu lerte uzis diversajn versformojn el malsamaj literaturaj periodoj.

 Verkado 
Kelkaj el liaj plej konataj verkoj inkluzivas  ('La U-Horo', 1936) kaj la longa poemo Awater (1934). Kelkaj individuaj sonetoj ankaŭ famiĝis, precipe  ('La Patrino la virino') festante la malfermon de ponto super la rivero Waal apud Zaltbommel. Josif Brodskij konsideris la poemon  unu el la plej grandiozaj poemoj de la 20-a jarcento.See: Cynthia L. Haven, Joseph Brodsky: conversations. University Press of Mississippi 2002, p. 68.
La du interrilataj longaj poemoj "Awater" kaj "Die Stunde X" (La Horo X) formas la kernon de lia verkaro. Ambaŭ ofte estas konsiderataj samnivelaj kun aliaj same gravaj 20-jarcentaj poemoj kiel ekzemple " The Waste Land " de T.S. Eliot, " The Cantos " de Ezra Pound, la poemoj de William Carlos Williams pri la urbo Paterson, aŭ "Howl " de Allen Ginsberg. Aliaj konataj poemoj de Nijhoff inkluzivas " Der Kinderkreuzzug" (La Infana Kampanjo), "Die neuen Sterne" (La Novaj Steloj), "Das Lied der törichten Bienen" (La Kanto de la malsaĝaj abeloj), kaj "Die Fähre" (La Pramo). Lia unika stilo karakteriziĝas per sia manko de eksplicita eksperimentado, kvankam ĝi estas teme moderna, kaj per sia uzo de simpla, ĉiutaga lingvaĵo enigita en tradiciajn formojn. 

Nijhoff kredis, ke en la moderna epoko (la jarcento de kolektiveco kontraste al la antaŭa jarcento de individueco), ne ekzistis pli granda malfacilaĵo por poeto ol la formo de ilia lingvo. La hereditaj objektivaj formoj fariĝis same trompaj kiel spontanea, subjektiva elfluo. Li vidis nur du elirejojn el ĉi tiu dilemo: aŭ uzi tradicion, kiu etendiĝas tiel malproksimen en la tempo, ke ĝi preskaŭ malaperis el la moderna konscio, aŭ paroli nuntempan popollingvon kaj "igi ĝin vibri". En sia poemo " Awater", li provis la unuan; en sia poemo " Die Stunde X", la duan. 

 Verkaro 

 Poeziokolektoj 

 1916 De Wandelaar (La Vaganto)
 1924 Formularoj (Formularoj)
 1934 Nieuwe Gedichten (Novaj Poemoj)
 1942 Het uur U (La Horo X)

 En Esperanto aperis 

 La ŝtona infaneto ; 1924/1987 ; Vermuyten, Hector ; A2-83 
 La ŝtona infaneto, El 'formoj' ; 1924/1953 ; Vermuyten, Hector ; FLE-20 nr 12 (dec 1953)-4
 La ŝtona infaneto, El 'formoj' ; 1924/1953 ; Vermuyten, Hector ; NE-27 nr 12 (dec 1953)-4
 La nuboj ; 1953/1987 ; Makkink, G.F. ; A2-84 
 La infano kaj mi ; 1953/1987 ; Makkink, G.F. ; A2-84

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Here Halewijn


 Eksteraj ligiloj 

 (nederlande) Dosiero Martinus Nijhoff en la Cifereca Biblioteko de Nederlanda Literaturo (DBNL)
 (nederlande) Biografio de Martinus Nijhoff (W.A. Ornée, 'Nijhoff, Martinus (1894–1953)', in Biografisch Woordenboek van Nederland [Biografia Vortaro de Nederlando], 13-03-2008)

Kategorio:Nederlandaj verkistoj