Rufbrusta ermitkolibro

La Rufbrusta ermitkolibro (Glaucis hirsutus, laŭ kio ankaŭ Hareca ermitkolibro) estas specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi reproduktiĝas el Panamo suden ĝis nordokcidenta Bolivio, kaj Amazonia kaj okcidenta Brazilo, kaj en Trinidado, Tobago kaj Grenado. Ĝi estas disvastigita kaj ĝenerale ofta specio, kvankam lokaj populacioj povas ŝanĝi laŭ nombroj kaj eĉ malaperi kune al najbaraj habitatoj.Faria et al. (2006), BLI (2008)

Taksonomio
La Rufbrusta ermitkolibro estis formale priskribita en 1788 fare de la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en lia reviziita kaj pligrandigita eldono de la verko Systema Naturae de Carl Linnaeus. Li lokigis ĝin kun ĉiuj aliaj kolibroj en la genro Trochilus kaj kreis la dunomon Trochilus hirsutus.
 La priskribo de Gmelin baziĝis sur tiu de la germana natursciencisto Georg Marcgrave en lia Historia Naturalis Brasiliae, kiu estis publikigita 140 jarojn pli frue, en 1648.

La Rufbrusta ermitkolibro nun estas lokigita kun du aliaj specioj en la genro Glaucis, kiu estis enkondukita en 1831 de la germana zoologo Friedrich Boie. La ​​genronomo devenas de la antikva greka glaukos, signifanta "blugriza", "bluverda" aŭ "palverda". La specia epiteto hirsutus estas latina, signifanta "harplena" aŭ "harhava". La tipa loko estas nordorienta Brazilo.

Oni agnoskis jenajn du subspeciojn:
 G. h. insularum Hellmayr & Seilern, 1913 – Grenado, Trinidado kaj Tobago
 G. h. hirsutus (Gmelin, JF, 1788) – Panamo kaj okcidenta Kolombio tra Venezuelo kaj Gujanoj ĝis Brazilo kaj norda Bolivio

Aspekto
La Rufbrusta ermitkolibro estas 10.7 cm longa kaj pezas averaĝe 7 g. La beko estas ĉirkaŭ 3.3 cm longa kaj estas tre kurba, longa kaj maldika - kvankam kompare kun la bekoj de aliaj kolibroj, ĝi estas sufiĉe fortika. La Rufbrusta ermitkolibro havas brunecan kapon, bronzverdajn suprajn partojn kaj ruĝbrunajn malsuprajn partojn. La vosto havas verdajn centrajn plumojn kaj ruĝecbrunajn eksterajn plumojn, ĉiuj kun blankaj pintoj. La beko havas flavan malsupran mandiblon kaj nigran supran mandiblon. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la masklo havas flavajn striojn sur la supra mandiblo, kaj la ino povas esti iomete pli senkolora laŭ plumaro. La beko de inoj estas ankaŭ proporcie iom pli mallonga (kvankam tio apenaŭ rekoneblas) kaj pli kurba (kio estas sufiĉe okulfrapa en rekta komparo).Rodríguez-Flores & Stiles (2005)

Maskloj estas iom pli distingaj, simile al barbogorĝuloj (Threnetes). Ili iam estis priskribitaj kiel aparta specio, la "nigra barbogorĝulo" ("T. grzimeki"). Simile, la proponita subspecio abrawayae ŝajne baziĝas sur individua variaĵo okazanta ĉe plenkreskuloj kaj ankaŭ ne taksonomie distinga.Mallet-Rodrigues (2006)

La alvoko de tiu ĉi specio estas altatona sŭiit.

Kutimaro kaj ekologio
Tiu ĉi ermitkolibro loĝas en arbara subkreskaĵaro, ofte proksime de fluanta akvo. La manĝaĵo de la Rufbrusta ermitkolibro estas nektaro, prenita el diversaj subvegetaĵaj floroj, kaj kelkaj malgrandaj senvertebruloj.

Manĝado
G. hirsutus havas tre distingajn manĝkutimojn. Ĝi vizitas nur florojn, kies korola longo kaj kurbeco precize kongruas kun tiuj de ĝia beko, dum plej multaj aliaj kolibroj estas multe pli flekseblaj. Tial, ĝiaj nutraĵplantoj troviĝas tra preskaŭ la tuta diverseco de angiospermoj. Tre popularaj ĉe ĉi tiu birdo estas Zingibraloj, kiel ekzemple Costus scaber (Costaceae), aŭ Heliconia standleyi kaj Heliconia stricta (Heliconiaceae). Aliaj ŝatataj nutraĵplantoj de ĉi tiu kolibro estas Gencianaloj kiel Duroia hirsuta, Palicourea lasiantha, Psychotria bahiensis kaj Psychotria platypoda (Rubiacoj), Lamialoj kiel Sanchezia peruviana (Acanthaces) aŭ Drymonia semicordata (Gesneriaceae), kaj Mirtaloj kiel Cuphea melvilla (Lythraceae). Eĉ samgenraj plantoj kun floroj de iomete malsama longo kaj kurbeco estas evitataj aliflanke.

Konsiderante la diferencon en bekokurbeco inter maskloj kaj inoj, ŝajnas probable, ke ambaŭ seksoj evitas konkuri pri la sama nutraĵresurso per vizito al malsamaj plantoj, sed okazis malmulte da profunda studo. Ĉu okazis ia kunevolucio inter la Rufbrusta ermitkolibro kaj ĝiaj nutraĵplantoj estas pli malfacile determini, sed se io ajn, ĝi ŝajnas esti malpli disvastigita ol oni povus supozi. La plej multaj plantoj vizitataj de ĉi tiu kolibro estas ankaŭ polenigitaj de malpli distingaj specioj. Sed por kelkaj (kiel Cuphea melvilla, Psychotria bahiensis kaj P. platypoda) la Rufbrusta ermitkolibro ŝajne estas polenigisto de granda graveco, indikante ke - kvankam malpli ofte ol la karakteriza bekoformo sugestas - fortaj mutualismoj inter ĉi tiu birdo kaj kelkaj el ĝiaj nutraĵplantoj efektive ekzistas.

Reproduktado
La ino de Rufbrusta ermitkolibro demetas du ovojn en malgranda tasforma nesto kun vosto, farita el radiketoj kaj ligita al la malsupra flanko de folio de palmo, filiko aŭ Heliconia unu aŭ du metrojn supergrunde. La nestoj ofte estas proksime de rivereto, akvofalo aŭ vojflanko, kaj estas surprize facile troveblaj. La kovado daŭras 17 tagojn kun 23 pliaj tagoj antaŭ elnestiĝo, kaj ĉi tiu specio povas nesti ĝis kvar fojojn en sezono. La masklo de ĉi tiu agresema kaj scivolema kolibro helpas konstrui kaj defendi la neston, sed ne kovas la ovojn. Almenaŭ regione (ekz. en Kolombio), la specio reproduktiĝas la tutan jaron.Greeney et al. (2004)

 Referencoj 

 del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). Handbook of the Birds of the World. Volume 5: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
 Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). Birds of Northern South America. Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).
A Guide to the Birds of Costa Rica de F. Gary Stiles kaj Alexander F. Skutch 
Hummingbirds of Costa Rica de Michael Fogden kaj Patricia Fogden 
 Faria, Christiana M.A.; Rodrigues, Marcos; do Amaral, Frederico Q.; Módena, Érica & Fernandes, Alexandre M. (2006): Aves de um fragmento de Mata Atlântica no alto Rio Doce, Minas Gerais: colonização e extinção [The birds of an Atlantic Forest fragment at upper Rio Doce valley, Minas Gerais, southeastern Brazil: colonization and extinction]. Revista Brasileira de Zoologia 23(4): 1217–1230 .  PDF kompleta teksto
 Greeney, Harold F.; Gelis, Rudolphe A. & White, Richard (2004): Notes on breeding birds from an Ecuadorian lowland forest. Bull. B.O.C. 124(1): 28–37. PDF kompleta teksto
 Mallet-Rodrigues, Francisco (2006): Táxons de aves de validade questionável com ocorrência no Brasil. III – Trochilidae (I) [Questionable bird taxa with occurrence in Brazil. III – Trochilidae (I)]. Revista Brasileira de Ornitologia 14(4): 475–479 [Portuguese with English abstract]. PDF kompleta teksto
 Rodríguez-Flores, Claudia Isabel & Stiles, F. Gary (2005): Análisis ecomorfológico de una comunidad de colibríes ermitaños (Trochilidae, Phaetorninae) y sus flores en la Amazonia colombiana. [Ecomorphological analysis of a community of hermit hummingbirds (Trochilidae, Phaethorninae) and their flowers in Colombian Amazonia]. Ornitología Colombiana 3: 7–27. PDF fulltext
 ffrench, Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. 
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm] London. 

Eksteraj ligiloj
Rufous-breasted Hermit photo gallery  VIREO Photo-High Res-(Close-up)(rufous breast and bill)
Photo-Medium Res; Artikolo

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo