Winston Smith

Winston SMITH estas la protagonisto de la romano 1984 de George Orwell, 39-jaraĝa viro. Winston ludas la rolon de ordinara viro (ĉiuhomo), kiun la aŭtoro faras la ĉefrolulo de la intrigo.

Smith, tre ofta familia nomo en Britio, simbolas mezbonecon.

 Priskribo 
Winston Smith estas civitano de Oceanio, totalisma ŝtato regata de Granda Frato – la personigo de la Partio, kiu estas gvidata de la ideologio de tiel nomata angla socialismo. Winston loĝas en ruinigita Londono. Kiel membro de la Ekstera Partio, li laboris en la Arkiva Departemento de la Ministerio pri Vero, provlegante la pasintecon en arkivaj numeroj de periodaĵoj. Lia laboro ĉefe konsistis el forigo de referencoj al "vaporigiloj" kaj korektado de la "eraraj" prognozoj de la Partio tiel ke ili kongruas kun la nuna realeco. Per sia laboro, li plenumas unu el la motoj de la Partio: "Kiu regas la pasintecon, regas la estontecon; kiu regas la nunon, regas la pasintecon".

Kvankam Winston estas la ĉefrolulo de la rakonto, oni scias tre malmulte pri lia deveno. Lia patro, nekonata laŭnome, malaperis tre frue, konsumita de la elpurigoj de la 1950-aj jaroj. Kiam li estis 10- aŭ 11-jaraĝa, li perdis sian patrinon. Lia patrino kaj fratino (ankaŭ nenomitaj) malaperis dum li vagis sur la stratoj post ŝtelado de ĉokolado de ilia malsana fratino. Reveninte hejmen, li trovis neniun (oni ne scias kio okazis al ili; dum Winston estas en malliberejo, li renkontas virinon, kiu, laŭ lia propra konfeso, povus esti lia patrino - tio implicus, ke ŝi estis sendita al koncentrejo. Nenio estas certa pri lia fratino; ŝi povus esti fininta en koncentrejo, kolonio por senhejmaj infanoj, aŭ esti forlasita por morti). Li mem finis en tendaro por senhejmaj infanoj. Oni ankaŭ scias, ke li estis edziĝinta al virino nomata Katherine, virino tute dediĉita al la partio. Lia edzino forlasis lin kiam ili ne sukcesis koncipi novan membron de la partio. Dum la enketo, Smith estis konvinkita, ke li murdis ŝin.

Frustrita de la malgaja ĉiutaga vivo, soleco meze de la malbona kvalito de manĝaĵoj kaj medikamentoj, la ĉiea malpuraĵo kaj la malabundeco de ĉiaj varoj (razilklingoj estis luksaĵo), li komencis verki taglibron, en kiu li konfesas al si mem aŭ al ebla leganto la mensogojn, kiujn li estis devigita diri:

Al la estonteco aŭ la pasinteco, al tempo kiam penso estas libera, kiam homoj malsamas unu de la alia kaj ne vivas solaj — al tempo kiam vero ekzistas kaj kio okazis ne povas esti ŝanĝita. El la epoko de sameco, el la epoko de soleco, el la epoko de Granda Frato, el la epoko de duoblapenso — mi salutas vin! 

Fascinita de la serĉado de la vera pasinteco, li trovis la brokantlibrejon de S-ro Charrington - unu el la malmultaj lokoj preter la atingo de Granda Frato. Tie, li povis renkontiĝi kontraŭleĝe kun Julia, mekanikistino en la Literatura Fako. Julia sciis multajn trukojn por kaŝi liajn penskrimojn kaj akiri veran kafon, teon kaj sukeron. Winston estis fascinita de la ebla ekzisto de la Frateco - subtera subfosa organizaĵo. Serĉante ĝin, ili venkiĝis al la provoko de O'Brien, kiu donis al ili libron: La Teorio kaj Praktiko de Oligarkia Kolektivismo. Ĝi detale klarigis la ordon regantan tra la mondo kaj ĝiajn kaŭzojn. Tamen, montriĝis, ke Granda Frato ankaŭ observis ilian kaŝejon. Kaptitaj de la Penspolico kaj malliberigitaj en la Ministerio de Amo (la malliberejo de la Partio). Post severa fizika kaj mensa torturo, Winston konfesas siajn "krimojn" kontraŭ la Partio, sed ankoraŭ ne estas rompita: lia interna kerno de personeco, kaj precipe lia malamikeco al Granda Frato, restas kia ĝi estis. Pro sia obstineco, Winston estas alportita de enketisto O'Brien al " Ĉambro 101 ". En ĉi tiu ĉambro, ĉiu malliberulo alfrontas la aferon, kiu plej timigas lin, en la kazo de Winston - esti manĝita vivanta de ratoj. Pro sia fobio, Winston perfidas Julia kaj post esti alportita pli proksimen al la ratkaĝo, Winston krias "Faru ĝin al Julia! Ne al mi!" Ĉi tio estas lia psikologia rompopunkto. De tiam plu, li estas marioneto funkciigata de O'Brien, lia pridemandisto kaj la homo, kiu reedukas lin. Ĉiu provo de Winston disvolvi sendependan penson aŭ esprimi malkonsenton malsukcesas post kiam Winston estas devigita deklari, ke " 2 + 2 = 5 " (du kaj du faras kvin, d:Q1097227), kio estas matematike malĝusta esprimo, kiu eniris la leksikonon por reprezenti aliĝon al partia ideologio je ĉia kosto, eĉ super racia vero kaj faktoj.

Do rezulte li estis resanigita kaj fariĝis leĝobserva civitano de Oceanio. La romano finiĝas kun Winston enstampita per la taŭgaj ideoj  kaj lia menso purigita de ĉiuj pensoj pri agado kontraŭ Granda Frato:

Sed ĉio estis bone nun, ĉio estis bone fine; la batalo finiĝis. Li triumfis super si mem. Li amis Grandan Fraton.

 Filmaro 
Aktoroj kiuj portretis la rolon de Smith inkluzivas la briton Peter Cushing, en televida adapto en 1954,  la usonanon Edmond O'Brien kaj la briton John Hurt en la du samnomaj filmoj faritaj ĝis nun, tiu de 1956 kaj tiu de 1984, respektive.

 Referencoj 

Kategorio:Fikciaj revoluciuloj
Kategorio:Fikciaj alkoholuloj