Julius Bormann

Franz Wilhelm Julius BORMANN (naskiĝinta la  en  Aschersleben, mortinta la  en Vajmaro) estis germana arĥitekto kaj ĉefkonstruisto. 

Bormann postantis en 1885 al Carl Heinrich Ferdinand Streichhan ĉefkonstruistece de la granddukujo Saksio-Vajmaro-Eisenach en Vajmaro.Kerstin Vogel: Carl Heinrich Ferdinand Streichhan. Architekt und Oberbaudirektor im Großherzogtum Saĉsen-Weimar-Eisenach 1848 bis 1884, disertacio, Bauhaus-Universität Weimar, 2009, p. 231 Bormann samloke estis laborinta antaŭe kiel helpisto. En 1886 li konstruigis Vajmare la loĝejojn de la flegistinoj de la Sofia Malsanulejo, en 1887 la Goetan Gimnazion, en 1878/89 la memorkapelon sur la Historia tombejo vajmara (kiu de 1921 servas kiel memorigilo por falintaj soldatoj) kaj en 1889 la kolonaron fasadan de la Princa DomoĜi gastigas nun la Liszt-muzikaltlernejon. En 1868 li respondecis pri la alikonstruo de la sidlokojn en la Kortega teatrejo.Max Littmann: Das Großherzogliche Hoftheater in Weimar. Denkschrift zur Feier der Eröffnung, L. Werner, Munkeno 1908, p. 11 Bormann ankaŭ direktoris je la Vajmara porarkitekta altlernejo Großherzoglich-Sächsische Baugewerkenschule. 

Bormann edzigis Anna Marie Bormann Bock. Li estis entombigata sur la Historia tombejo. 
 Literaturo 

 Bormann, Franz Wilhelm Julius. - Ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte. Dua eldono, Hermann Böhlaus Nachfolger, Vajmaro 1997, ISBN 3-7400-0807-5, p. 50.

 Notoj 

Kategorio:Germanaj arkitektoj

Kategorio:Lernejestroj

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar

Kategorio:Naskiĝintoj en 1830

Kategorio:Mortintoj en 1892