Joachim Raff

Joseph Joachim RAFF (naskiĝis la 27-an de majo 1822 en Lachen, Svislando; mortis la 24-an de junio 1882 en Frankfurto ĉe Majno) estis svis-germana komponisto, pianisto kaj muzikinstruisto.James Deaville. 'Raff, (Joseph) Joachim', in Grove Music Online (2001)

 Vivo 
maldekstre|eta|Raff en sia junaĝo.
maldekstre|eta|La tombo de Josef Joachim Raff.
Li naskiĝis en la svisgermanlingva komunumo Lachen en la familion de orgenisto, kiu fuĝis el Virtembergo en 1810 por eviti devigan rekrutadon en la aliancitan armeon de Napoleono, kiu estis replenigata por la kampanjo en Rusio.M. Römer. Joseph Joachim Raff (1822–1882), Wiesbaden (1982)

Li ricevis neniun formalan muzikan trejnadon kaj estis plejparte memlerninta. Post diplomiĝo de la jezuita lernejo en Ŝvico, li fariĝis instruisto. Li laboris kiel edukisto en Schmerikon, Ŝvico kaj Rapperswil.

J. Raff sendis siajn unuajn provojn pri muzika komponado — plurajn pianajn komponaĵojn — al F. Mendelssohn ; laŭ lia rekomendo, ili estis publikigitaj en 1844 de la muzikeldonejo Breitkopf & Härtel kaj ricevis pozitivajn recenzojn de R. Schumann en la revuo Neue Zeitschrift für Musik. Ĉi tiu sukceso instigis Raff translokiĝi al Zuriko kaj dediĉi sin tute al kreiva laboro. 

Raff ankaŭ ricevis grandan subtenon de F. Liszt, kiun li renkontis en 1845 en Bazelo. Li loĝis iom da tempo en Stutgarto kaj amikiĝis kun Hans von Bülow.

De 1850 ĝis 1853, Raff laboris kiel asistanto de F. Liszt en Vajmaro, kie ekde 1850 li aliĝis al la Vajmara muziklernejo, kunlaboris kun la revuo Neue Zeitschrift für Musik, kaj publikigis la verkon La Vagnera Problemo (1854).

De 1856 ĝis 1877, li loĝis en Wiesbaden. En 1877, li fariĝis la unua direktoro de la Hoch Konservatorio en Frankfurto ĉe Majno. Li fondis specialan klason por virinaj komponistoj kaj varbis Clara Schumann kaj aliajn eminentajn muzikistojn kiel muzikinstruistojn. Kiel mem komponinstruisto, li mentoris kelkajn talentajn komponistojn kaj muzikistojn, inkluzive de E. MacDowell kaj A. Ritter.

La opero de la komponisto "Reĝo Alfredo", premierita en Vajmaro, ne estis aparte sukcesa, sed post prezentadoj de liaj instrumentaj verkoj en Vajmaro, la reputacio de Raff kiel simfonisto komencis kreski. La muzikaj verkoj de Raff estis famaj en sia tempo kaj estis inkluditaj en la repertuaroj de diversaj eŭropaj landoj; N. F. Solovjov, en la " Enciklopedio Brockhaus kaj Efron ", vicigis Raff inter la "elstarajn komponistojn de la moderna germana skolo".

 Famo 
Malgraŭ lia kunlaboro kun Liszt, li ne dividis liajn vidpunktojn pri muziko kaj ne estis influita de li. La verko de Raff baziĝas sur la tradicio de germana muziko de la frua 19-a jarcento. Li estas ĉefa germana kreinto de grandskalaj instrumentaj formoj bazitaj sur la klasika formala modelo en la periodo inter Schubert kaj Brahms. La titoloj de la programecaj simfonioj de Raff rilatas al la naturo kaj la sezonoj. 

Joachim Raff kaptis la atenton de siaj samtempuloj pro sia produktiva kaj inspira komponado. Dum sia vivo, li estis konsiderata unu el la plej grandaj germanaj komponistoj, rangigita kune kun Wagner kaj Brahms fare de nuntempaj komentistoj. Liaj verkoj inkluzivas operojn, sonatojn, simfoniojn, koncertojn, suitojn kaj ĉambran muzikon.

Liaj verkoj estis ofte ekspoziciitaj dum la vivo de Raff, tamen liaj operoj estis aŭ malsukcesaj aŭ neniam premieritaj. Post la morto de la komponisto, lia verko falis en forgeson. En la 1970-aj jaroj, kaj precipe la 1980-aj jaroj, multaj el liaj verkoj estis publikigitaj. https://www.deutsche-biographie.de/gnd118597779.html#top

Joachim Raff komponis 214 numeritajn verkojn (opus kataloga numero) kaj multajn pliajn nenumeritajn verkojn (WoO, d:Q616043). La plej multaj el la verkoj de Joachim Raff estas forgesitaj, escepte de mallonga peco, kiun li komponis kaj foje prezentis kiel bison (d:Q1363276).

 Verkaro 

 Operoj 

 Reĝo Alfredo (teksto: Gotthold Logau), grandioza heroa opero en 4 aktoj, WoO 14, 1848–1850, premiero 1851 en Vajmaro 
 Samson (teksto: Joachim Raff, 1851–1852), muzika tragedio en 5 aktoj, WoO 21, 1853–1857, rev.: 1865, monda premiero la 11-an de septembro 2022 en Vajmaro
 La Provliberigo (teksto: Joachim Raff sub la pseŭdonimo Arnold Börner, 1867), komika opero en 3 aktoj, WoO 30, 1868, ne prezentita, neeldonita
 Damo Kobold (teksto: Paul Reber laŭ Calderón ), dediĉita al Granddukino Sofia de Saksio-Vajmaro, komika opero en 3 aktoj, op. 154, 1869, premiero 1870 en Vajmaro
 Benedetto Marcello (Arto kaj Amo), (Teksto: Joachim Raff, 1875), lirika opero en 3 aktoj, WoO 47, 1877–1878, koncerta premiero ĉe la Aŭtunaj Muzikaj Tagoj, Bad Urach 2002
 La Ĵaluzaj (Teksto: Joachim Raff, 1880), Komika Opero en 3 Aktoj, WoO 55, 1881–1882, Mondpremiero la 3-an de septembro 2022 en Arth

 Verkoj por koruso kaj orkestro 

 Psalmo 121 por soprano, aldo, ĥoro kaj orkestro, WoO 8 (1848, perdita)
 Te Deum por miksita ĥoro kaj orkestro, WoO 16 (1853)
 La dormanta belulino, fabela epopeo por solistoj, ĥoro kaj orkestro, WoO 19 (1854, neeldonita)
 Vekiĝu! (Emanuel Geibel), Kantato por solistoj, ĥoro kaj orkestro, op. 80
 Germany's Resurrection (Reviviĝo de Germanio), kantato por vira ĥoro kaj orkestro, festa kantato por la 50-a datreveno de la Batalo de Leipzig, op. 100, 1862/3
 Psalmo 130 De Profundis por soprano, 8-parta ĥoro kaj orkestro, dediĉita al Franz Liszt, op. 141, 1867
 Du Kantoj por Miksita Koruso kaj Orkestro, Op. 171, 1871
 N-ro 1 En la boato
 N-ro 2 La Danco (Paul Flemming)
 Matenkanto (J.E. Jacobi) por miksita ĥoro kaj orkestro, op. 186A, 1873
 Al Forpasinta Virino (Arnold Börner, pseŭdonimo Raffs) por soprano, ĥoro kaj orkestro, op. 186B, 1873
 The Times of Day (Helge Heldt, pseŭdonimo Helene Raffs) por koruso, piano kaj orkestro, op. 209, 1877
 La Steloj (Helge Heldt, pseŭdonimo Helene Raffs), kantato por koruso kaj orkestro, WoO 54, 1880
 Fino de la Mondo – Juĝo – Nova Mondo. Oratorio bazita sur vortoj el la Sankta Skribo, precipe la Apokalipso de Johano, por mezosoprano, baritono, ĥoro kaj orkestro, op. 212, 1879–1881

 Simfonioj 

 Granda Simfonio en E-minoro en 5 movimentoj, WoO 18 (premiero 1855, perdita) 
 Simfonio n-ro 1 en D-maĵoro, op. 96 (“Al la Patrujo”) (1859–1861)
 Simfonio n-ro 2 en C-maĵoro, op. 140 (1866)
 Simfonio n-ro 3 F-maĵora, op. 153 ("Im Walde") (1869)
 Simfonio n-ro 4 en G-minoro, op. 167 (1871)
 Simfonio n-ro 5 E-maĵoro, op. 177 (“Lenore”) (1872)
 Simfonio n-ro 6 en D-minoro, Op. 189 ("Vivis - Strebante, Suferis - Luktis, Mortis - Svatis") (1873)
 Simfonio n-ro 7 en B-maĵoro, op. 201 (“En la Alpoj”) (1875)
 Simfonio n-ro 8 en A-maĵoro, Op. 205 ("Printempaj Sonoj") (1876)
 Simfonio n-ro 9 en e-minoro, op. 208 ("Somere") (1878)
 Simfonio n-ro 10 en F-minoro, Op. 213 ("Aŭtuna Tempo") (1879)
 Simfonio n-ro 11 en a-minoro, op. 214 (“Vintro”) (1876)

 Aliaj orkestraj verkoj 

 Suito por Orkestro N-ro 1 en C-maĵoro, Op. 101
 Orkestra Suito N-ro 2 "En la hungara stilo", Op. 194
 Itala Suito por Orkestro, WoO 35
 Suito por Orkestro "El Turingio" (kun la movimentoj Salus intrantibus / Elizabeta Himno / Danco de la Gnomoj kaj Silfidoj / Varioj pri Popolkanto / Kampara Festivalo ), WoO 46
 Uverturo al Reĝo Alfredo
 Uverturo al Benedetto Marcello
 Uverturo al La Provliberigo
 Uverturo al Sinjorino Koboldo
 Uverturo al La Ĵaluzaj
 Preludo al La Tempesto laŭ Shakespeare, WoO 49
 Preludo al Otelo laŭ Shakespeare, WoO 52
 Preludo al Makbeto laŭ Shakespeare, WoO 50
 Preludo al Romeo kaj Julieta laŭ Shakespeare, WoO 51
 Jubilea Uverturo, Op. 103
 Festivala Uverturo, Op. 117
 Koncerta Uverturo, Op. 123
 Potenca Fortikaĵo Estas Nia Dio, Uverturo al Dramo el la Tridekjara Milito, Op. 127
 Sinfonietta, Observejo. 188 por dek blovinstrumentoj (1873)
 Elegio por Orkestro, WoO 48
 Vespera Rapsodio por Orkestro, Op. 163b
 Orkestrado de la Ĉakono de Bach, BWV 1004, WoO 39

 Koncertoj 

 La Fée d'Amour, koncertpeco por violono kaj orkestro, op. 67 (1854)
 Odo al Printempo, Koncertpeco por Piano kaj Orkestro, Op. 76 (1857)
 Piankonĉerto en C-minoro, Observejo. 185 (1873)
 Suito por piano kaj orkestro en E-bemola maĵoro, Op. 200 (1875)
 Suito por violono kaj orkestro en G-minoro, Op. 180
 Violonkonĉerto n-ro 1 en B-minoro, Op. 161 (1871)
 Violonkonĉerto n-ro 2 en a-minoro, Op. 206 (1877)
 Hungara el op. 203 por violono kaj orkestro (1876)
 Berceuse el Op. 203 por violono kaj orkestro (1876)
 Kavatino el op. 85 por violono kaj orkestro (1859)
 Violonĉelkoncerto n-ro 1 en D-minoro, op. 193 (1874)
 Violonĉela Konĉerto N-ro 2 G-maĵoro, WoO 45 (1876)

 Ĉambra muziko kun piano 

 Violonsonato n-ro 1 E-minora “Granda Sonato”, op. 73
 Violona Sonato n-ro 2 A-maĵoro, op. 78 
 Violonsonato n-ro 3 D-maĵoro, op. 128
 Violonsonato n-ro 4 en G-minoro, op. 129 "Kromata Sonato en Unu Movado"
 Violonsonato n-ro 5 en C-minoro, op. 145
 "El Svislando" por violono kaj piano, op. 57
 Du Fantazipecoj por Violono kaj Piano, Op. 58
 Duopo por violono kaj piano, Op. 59
 Duopo por violono kaj piano, Op. 63.1
 Duopo por violono kaj piano sur temoj el Tannhäuser, Op. 63.2
 Duopo por violono kaj piano, Op. 63.3
 Ses Pecoj por Violono kaj Piano, Op. 85
 Sonatiloj por violono kaj piano, Op. 99
 Volker, cikla sonpoemo por violono kaj piano, Op. 203

 Fantaziaj Pecoj por Violonĉelo kaj Piano, Op. 86
 Duopo por violonĉelo kaj piano, op. 59

 Pianotrio n-ro 1 en C-minoro, op. 102
 Pianotrio n-ro 2 en G-maĵoro, op. 112
 Pianotrio n-ro 3 en a-minoro, op. 155
 Pianotrio n-ro 4 en D-maĵoro, op. 158
 Pianokvarteto n-ro 1 en G-maĵoro, op. 202 n-ro 1
 Pianokvarteto n-ro 2 en C-minoro, op. 202 n-ro 2
 Pianokvinteto en a-minoro "Grand Quintuor", op. 107

 Ĉambra muziko sen piano 

 Arĉkvarteto n-ro 1 en D-minoro, op. 77
 Arĉkvarteto n-ro 2 en A-maĵoro, op. 90
 Arĉkvarteto n-ro 3 en e-minoro, op. 136
 Arĉkvarteto n-ro 4 en a-minoro, op. 137
 Arĉkvarteto n-ro 5 en G-maĵoro, op. 138
 Arĉkvarteto n-ro 6 en C-minoro, Op. 192 n-ro 1, "Suito en pli malnova formo"
 Arĉa kvarteto n-ro 7 en D-maĵora, Observejo. 192 numero 2, "Die schöne Müllerin"
 Arĉkvarteto n-ro 8 en C-maĵoro, Op. 192 n-ro 3, "Suito en kanona formo"
 Seksteto por 2 violonoj, 2 violoj, 2 violonĉeloj en G-minoro, Op. 178
 Okteto por 4 violonoj, 2 aldviolonoj, 2 violonĉeloj en C-maĵoro, op. 176

 Piano por du manoj 

 Lirika albumo, op. 13
 Grande Sonate en E-bemola minoro, Op. 14 (du verkoj: 1844 kaj 1882)
 6 poemoj, op. 15
 Romanco en A-bemola maĵoro, Op. 41
 Printempaj Mesaĝistoj, Op. 55
 9 Svisaj Melodioj, Op. 60
 Suito N-ro 1 en a-minoro, Op. 69
 Suito N-ro 2 en C-maĵoro, Op. 71
 Suito N-ro 3 en E-minoro, Op. 72
 Suite en 12 Morceaux pour petits mains, op. 73
 Balado, Skerco kaj Metamorfozoj, Op. 74
 Suito N-ro 4 en D-minoro, Op. 91
 Cachucha-Kaprico, op. 79
 Valse-Impromptu, op. 94
 Polko de la Reine, op. 95
 3 Sonatinoj, Op. 99
 5 Eglogoj, op. 105
 Fantazia Polonezo, Op. 106
 Valse-Kaprico, op. 116
 Hispana Rapsodio, Op. 120
 Folioj kaj Floroj, op. 135
 Fantazio, Op. 142
 Barkarolo, op. 143
 Valse Brila E bemola maĵora, op. 156
 Suito N-ro 5 en G-minoro, Op. 162
 Suito N-ro 6 en G-maĵoro, Op. 163
 La Cicerenella, op. 165
 Du Pecoj, Op. 166
 Fantazia Sonato, Op. 168
 Du Pecoj, Op. 169
 Varioj sur Origina Temo, Op. 179
 Memoro pri Venecio, Op. 187
 Kvar Pianaj Pecoj, Op. 196
 Suito N-ro 7 en B-bemola maĵoro, Op. 204
 Fantazio en B-maĵoro, WoO 15a

 Piano por kvar manoj 

 12 pecoj, op. 82
 Humoresko en valsa formo, op. 159
 Vojaĝbildoj (3 broŝuroj), op. 169
 El la Dancsalono, Op. 174

 2 pianoj 

 Ĉakono en a-minoro, Op. 150
 Fantazio en G-minoro, Op. 207

 organo 

 Enkonduko kaj Fugo en E-minoro
 meditado

 Skribaĵoj 

 La Wagner-demando - kritike ekzamenita. Unua parto. La lasta arta esprimo de Wagner en "Lohengrin". Presita kaj eldonita de Friedrich Vieweg kaj filo, Braunschweig 1854 (Ciferecigita versio havebla ĉe Google Books).

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedieca retejo dediĉita al la verkoj de Raff, kun recenzoj, sontranĉetoj kaj diskutforumoj Raff.org
 Sonfrazaĵoj el Arĉkvarteto n-roj 1 kaj 7, Arĉokteto, kaj Pianotrio n-roj 3 kaj 4




Kategorio:Svisaj pianistoj
Kategorio:Svisaj komponistoj
Kategorio:Germanaj romantikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj operkomponistoj
Kategorio:Germanaj klasikaj pianistoj
Kategorio:Germanaj muzikpedagogoj
Kategorio:Klasikaj komponistoj de la 19-a jarcento