Mia romano

Mia romano: aŭ variaĵoj en angla vivado (angle My Novel: or Varieties in English Life) estas  romano de Edward Bulwer-Lytton. Ĝi originale publikiĝis kiel felietono en Blackwood's Edinburgh Magazine de 1850 ĝis 1853,Allingham, Philip V. "Sir Edward George Earle Bulwer-Lytton (1803-1873): A Chronology of His Life and Works". The Victorian Web.  kaj en 1853 aperis libroforme en kvar volumoj (sume 1424 paĝoj).Sutherland, John. The Stanford Companion to Victorian Fiction, p. 454 (1989) Ĝi estas fikcie atribuita al Pisistratus Caxton, rolulo de pli frua romano de Bulwer-Lytton The Caxtons.

Enhavo
En 1910 la referenca verko Sinoptiko de Warner pri libroj antikvaj kaj modernaj resumis Mia romano jene:

Ĉi tiu romano prezentas intiman kaj fidelan bildon de la angla vivado de la tempo de Bulwer. La scenejoj lokiĝas parte en la vilaĝo Hazeldean, kie pluraj el la roluloj unue enkondukiĝas, kaj parte en Londono. Inter la tipoj de angloj kaj eksterlandanoj prezentataj estas Squire Hazeldean; Parson Dale, simpla pastoro de la Eklezio de Anglujo; Audley Egerton, famhava politikisto; Baron Levy, monpruntisto; Harley, Lord L'Estrange, kiu eble estas la heroo de la libro; Leonard Fairfield, poeto; kaj Dr. Riccabocca, politika ekzilito, kiu vere estas itala duko. Kiel bildo de angla vivado en la unua duono de la [19-a] jarcento, Mia romano rimarkindas pro sia realismo. Ĝi estas eble la plej forta el la romanoj de Bulwer en sia amplekso de rigardo, kaj en sia desegno de multaj variaĵoj de karaktero.Warner, Charles Dudley, ed. Warner's synopsis of books ancient and modern, Vol. II, p. 544 (eldono de 1910)

Alia gravega rolulo estas la malbonulo Randal Leslie, fiplananta ŝajniga amiko de la familio Hazeldean kaj malfidela mentorato de Audley Egerton. La romano finiĝas feliĉe por Fairfield, L'Estrange, kaj Riccabocca, kaj malfeliĉe por Leslie.

La la libro havas fortajn komediajn elementojn en sia komenca parto, sed ĝia serioza temo estas la demando, ĉu "scio estas povo".Tuckerman, Bayard Lord Lytton, The Princeton Review, p. 271 (novembro 1884) La morala heroo, la poeto Fairfield, prezentas la harmonian ekvilibron de intelekto kaj emocio. La saĝaj konsiloj de Dale kaj Riccabocca apartigas lin de danĝera frua intereso pri socialismo, kaj li finiĝas kiel firma apoganto de aristokrataj valoroj. Leslie prezentas puran intelekton sen ia emocia gvidilo aŭ kompetenta morala edukanto, kiu koruptas sin en ambicion kaj kondukas lin en katastrofon.Christensen, A. C. 2004. “Writing and Unwriting in The Caxtons, ‘My Novel,’ and A Strange Story.” En The Subverting Vision of Bulwer Lytton. Newark, DE: University of Delaware Press. 190-192. La alia malbonulo Levy estas filo de juda patrino kaj analiziĝis de Edward Rosenberg kiel tipa ekzemplo de viktorinepokaj kontraŭjudaj stereotipoj, bazitaj preskaŭ tute sur la supozata socia rolo de judoj kiel financaj ekspluatantoj.Rosenberg, Edgar. 1960. From Shylock to Svengali: Jewish stereotypes in English fiction. Stanford: Stanford University Press. 150-160.

La romano estas dividita en dek du partojn ("librojn"). Ĉiu libro havas komencan ĉapitron konsistantan el komentoj de la fikcia aŭtoro Pisistratus Caxton kaj liaj opiniemaj familianoj.

Originoj kaj reagoj
La ideo de Mia romano venis de la eldonisto Henry Colburn, kiu sugestis al Bulwer ke li verku ion pri la vivado de altaklasaj britoj kaj kun emocia intrigo por konkuri kontraste kun la verkoj de Charles Dickens pri la malaltaj klasoj. Ĝi ŝajnas esti parte inspirita de Tom Jones, kun multaj paralelaj roluloj. Mia romano trovis idealan publikon en la legantaro de Blackwood's Edinburgh Magazine, kie ĝi publikiĝis kiel felietono, kaj kies politikaj opinioj, favoraj al konservo de agrikultura aristokrata klaso, estis similaj al tiuj de Bulwer.Campbell, James L. 1986. Edward Bulwer-Lytton. Boston: Twayne. 100-105.

Mia romano estis la plej populara el la tri romanoj de "Pisistratus Caxton" kaj taksiĝis kiel la plej sukcese verkita el la romanoj de Bulwer pri ordinara vivo. En la subintrigo rilata al la politikisto Egerton, ĝi ankaŭ pli vivece dokumentas la politikan vivon de la epoko ol liaj aliaj romanoj. La rakonta strukturo estas taksita kiel laŭdinde kuraĝa eksperimento.Burstein, Miriam Elizabeth. "Bulwer-Lytton". Continuum Encyclopedia of British Literature.

Frazo en Mia romano eble inspiris la titolon de Grandaj Anticipoj de Dickens, kaj la sperto verki ĝin verŝajne informis konsilojn de Bulwer-Lytton al Dickens pri Bleak House.Eigner, Edward M., kaj Fraden, Joseph I. 1969. "Bulwer-Lytton and Dickens' Jo." Nineteenth-Century Fiction 24(1): 98-102. La historiisto Samuel Bostaph opiniis, ke la komparo de Leonard Fairfield kaj Randal Leslie influis la teoriojn de William Stanley Jevons pri la rolo de egoismo en homa konduto.Bostaph, Samuel. 1989. "Jevons's “Antipodean Interlude”: the Question of Early Influences, with a Rejoinder by Michael V. White and a Reply by Bostaph." History of Political Economy 21(4): 601–623. 

Referencoj

Eksteraj ligiloj
Kompleta teksto ĉe Project Gutenberg

Kategorio:Romanoj unue publikigitaj en periodaĵo
Kategorio:Verkoj de Edward Bulwer-Lytton