Silkovosta kaprimulgo

Silkovosta kaprimulgo (Antrostomus sericocaudatus) estas noktula specio de kaprimulgoj de la genro Antrostomus kun 11 aliaj specioj. Ĝi troviĝas en Sudameriko, nome en Brazilo, Argentino, Bolivio, Paragvajo, kaj Peruo. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

Taksonomio kaj sistematiko
La Silkovosta kaprimulgo havas du subspeciojn, nome la nomiga Antrostomus sericocaudatus sericocaudatus kaj A. s. mengeli. Iam la Sablokola kaprimulgo (A. salvini) kaj la Majaa kaprimulgo (A. badius) estis traktitaj kiel ĝiaj subspecioj.Schulenberg, T. S., M. d. C. Arizmendi, C. I. Rodríguez-Flores, C. A. Soberanes-González, R. A. Behrstock, kaj A. Van Tatenhove (2020). Yucatan Nightjar (Antrostomus badius), version 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY,  Alirita la 16an de Oktobro, 2021

Aspekto
La plenkreska masklo de silkovosta kaprimulgo havas helgrizbrunan, vermikulecan plumaron kun forta nigreca strio sur la supro de la kapo kaj la nuko. Ĝi havas nigretajn vizaĝajn haregojn kaj nigretajn makulojn kun ruĝbruna strio sur la flankoj. Ĝia malantaŭa kolo havas mallarĝan ruĝec-flavbrunan duonkoluman plumaron. La mantelo, dorso, pugo kaj supra vosto de silkovosta kaprimulgo transformiĝas al nigrecbruna kun neregulaj padronoj de sablokoloro kaj cinamokoloro. La brusto estas nigrecbruna kun mallongaj mallarĝaj strioj cinamokoloraj kaj la ventro estas nigrecbruna kun makuloj kaj neregulaj mallarĝaj strioj sablokoloraj.

Distribuado kaj habitato
La nomiga subspecio de silkovosta kaprimulgo troviĝas en la regiono de la Atlantika Arbaro de sudorienta Brazilo, orienta Paragvajo, kaj tre nordorienta Argentino (provinco Misiones). Ĝi loĝas en la interno kaj randoj de sekundara arbaro kaj subtropika ĉiamverda arbaro. Laŭ alteco ĝi varias inter 82 kaj 913 m. A. s. mengeli troviĝas en orienta Peruo, nordokcidenta Bolivio, kaj en disaj lokoj en la ŝtato Pará de Brazilo. Ĝi loĝas en diversaj pejzaĝoj, inkluzive de matura tropika arbaro, terra firme arbaro, kaj tropika pluvarbaro de malaltaj teroj. Laŭ alteco ĝi varias inter 227 kaj 1 200 m.Wilkinson, F. A. W. (2020). Silky-tailed Nightjar (Antrostomus sericocaudatus), versio 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY.  Alirita la 16an de Oktobro, 2021

 Kutimaro 
Vundoŝajnigo estas konduto, kiu celas trompi predantojn kaj logi ilin for de nesto per ŝajnigo de vundiĝo por malatentigi la atenton de la predanto. Plenkreskaj kaprimulgoj facile forflugas, kio estas distra ruzaĵo por altiri la atenton de la predanto al la plenkreskulo, kiam ili alproksimiĝas. Post forflugado, plenkreskuloj repoziciigas sin, rigardante en la sama direkto kaj paralele al la spuro, kio provizas al ili pli grandan malferman areon por eskapi de eblaj predantoj. Kiam oni observas ĉi tiujn kondutojn, plenkreskuloj estas tre obskuraj dum la ovoj estas videblaj.

Reproduktado
La reprodukta sezono de la silkovosta kaprimulgo daŭras de aŭgusto ĝis decembro, kio koincidas kun duono de la seka sezono ĝis la komenco de la pluvsezono. La ​​amindumado komenciĝas meze de aŭgusto kaj nestoj estas faritaj inter frua septembro kaj meze de novembro. Oni aŭdas ilin voĉi dum la tuta jaro, ĉefe ĉe tagiĝo kaj krepusko; voĉa agado pliiĝis en aŭgusto kaj pintis en septembro kaj oktobro, kaj malpliiĝis en novembro. Kiam la amindumado komenciĝas, masklaj kaprimulgoj elsendas la kutiman kanton iomete pli rapide. La ino alflugas kaj ripozas sur preskaŭ horizontala branĉo ĉirkaŭ 10 metrojn for. Kiam la masklo vidas la inon, ĝi subite duonigas la intervalon inter notoj, elsendante plurajn notojn en rapida sinsekvo. Dum la masklo flugas al la ino, li malfermas sian voston kiel ventumilon, mallevas siajn flugilojn kontraŭ la branĉon kaj surgrimpas la inon. Plenkreskaj kaprimulgoj estis observitaj kunfari kovodevojn dum la ina partnero ĉeestas la neston dum la tago kaj la masklo nokte. Kiel ilia kontraŭpredanta konduto, vundoŝajnigo estas ofte observata dum la nesta stadio. 

 Manĝado 
Kaprimulgoj manĝas diversajn insektojn kaj la idoj estas nutrataj de siaj gepatroj per vomado. Rukto estas uzata de birdoj por rekonduki jam englutitan manĝaĵon tra la gorĝo kaj el la buŝo por nutri siajn idojn. La ​​nestidoj ankaŭ manĝoserĉas grunde insektojn ĉirkaŭ la nestejo aŭ kolektas malgrandajn grundogranulaĵojn por helpi en digestado.

Voĉo
La du subspecioj de silkovosta kaprimulgo havas signife malsamajn kantojn. Tiu de A. s. sericocaudatus estas "mallonga tona glito konektanta la du ĉefajn tonpintojn ri-o-ri." Tiu de A. s. mengeli "havas preskaŭ funebran, ondiĝantan doh huuuu." Ambaŭ membroj de parigita paro kantas, kutime de malalta ripozejo aŭ dum malalta flugo, kaj plejparte ĉe tagiĝo kaj krepusko.

Statuso
La IUCN taksis la silkvostan kaprimulgon kiel Malplej Zorgiga, kvankam ĝia populacio estas nekonata kaj supozeble malpliiĝas. Neniu tuja minaco estis identigita. Ĉar "la Atlantika Arbaro kaj la Amazona Baseno [estas] konstante minacataj de homa disvolviĝo... konataj populacioj de la Silkovosta kaprimulgo povus rapide malpliiĝi."

 Referencoj 

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko