Bornea grundokukolo

La Bornea grundokukolo, Carpococcyx radiceus estas surgrundema specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas, kiel sugestas ĝia ordinara nomo, endemia de la insulo Borneo, trovebla en areoj apartenantaj al Brunejo, Malajzio kaj Indonezio. Ĝi estas limigita al malseka arbaro. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ĝi antaŭe estis konsiderata samspecia kun la Sumatra grundokukolo.

 Taksonomio kaj sistematiko 
La Bornean grundokukolon priskribis kiel Calobates radiceus la nederlanda zoologo Coenraad Jacob Temminck en 1832 baze sur ina specimeo el distrikto Pontianak en okcidenta Borneo. 

En 1840, George Robert Gray establis ĝin kiel la tipa specio de nova genro, Carpococcyx, ĉar Calobates estis simila al la muŝgenro Calobata. Krome, ĝi estas ankaŭ juna homonimo  de la genro Calobates, establita de la germana natursciencisto Johann Jacob Kaup en 1829. 

La specia epiteto, radiceus, devenas el Latino radius (rado) aŭ radicis (fundamento). Oni supozas, ke temas pri eraro por radiatus aŭ radiosus, ĉar Temminck mem aludas al la specio per tiuj nomoj en aliaj skribaĵoj, sed la originala priskribo ne provizas sufiĉajn pruvojn por korekti la nomon. Tamen, kelkaj aŭtoritatoj uzas radiatus kiel la specian epiteton.

Aspekto
Temas pri mezgranda birdo longvosta kun nigraj gorĝo kaj krono kun tre kontrasta blankeca nuda ĉirkaŭokula haŭtaĵo, fortikega beko kaj helbrunaj malsupraj partoj kun tre fajna nigreca strieco.

 Notoj 

Eksteraj ligiloj
 en Birds of the world

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Indonezio