Egidio de Asizo

Egidio de Asizo estis unu el la originaj kunuloj de Francisko el Asizo kaj okupas ĉefan lokon inter ili. Sankta Francisko nomis lin "La Kavaliro de nia Ronda Tablo".

Unu el la originalaj kunuloj de Sankta Francisko. Li ankaŭ estas konata kiel Beato Egidio kaj tenas la plej altan rangon inter la kunuloj de Sankta Francisko, "La Kavaliro de Nia Ronda Tablo", kiel Sankta Francisko nomis lin. Nenio estas certa pri liaj antaŭaj faroj aŭ frua vivo. En aprilo 1209, movita de la ekzemplo de du eminentaj Asizaj kunuloj, kiuj fariĝis la unuaj sekvantoj de Sankta Francisko, Egidio petegis permeson por aliĝi al ilia malgranda grupo.

Kaj en la festo de Sankta Georgo, li surmetis malriĉan kutimon, kiun Sankta Francisko petis por li. Preskaŭ tuj poste, li ekiris kun Sankta Francisko por prediki en la Markio de Ankono. Li akompanis la sanktulon al Romo kiam la unua Regulo estis parole aprobita de Inocento la 3-a, kaj ŝajnas, ke li tiam ricevis la klerikalan tonsuron. Ĉirkaŭ 1212, Egidio pilgrimis al la tombo de Sankta Jakobo, en Kompostelo, Hispanio.
eta|maldekstre|250px|La papo Inocento la 3-a aprobante la statusojn de la Franciskana Ordino.
Baldaŭ post sia reveno al Asizo, li ekiris al Jerusalemo por adori la Sanktajn Lokojn, vizitante survoje hejmen la italajn sanktejojn de Sankta Mikaelo sur Monto Gargano kaj Sankta Nikolao, en Bari. Pli malfrue, ni renkontos lin en Romo kaj eĉ poste en Tunizo. Dum tiuj vojaĝoj, Egidio ĉiam klopodis akiri, per mana laboro, la manĝaĵojn kaj ŝirmejojn, kiujn li bezonis.

En Ankono, li faris junkajn korbojn; en Brindizio, li portis akvon kaj helpis entombigi la mortintojn; en Romo, li hakis lignon, faris uzon de la vinpremilo kaj kolektis juglandojn; dum sia gastado ĉe kardinalo en Rieti, li insistis pri balaado de la domo kaj purigado de la tranĉiloj. Atenta observanto de homoj kaj eventoj, Egidio akiris multan valoran scion kaj sperton dum tiuj vojaĝoj, kiujn li bone utiligis.

Ĉar li ne maltrafis okazon prediki por la popolo. Liaj predikoj, se oni povas nomi ilin tiel, estis mallongaj kaj sinceraj konversacioj, plenaj de hejmeca saĝo; li neniam ŝparis vortojn, sed parolis al ĉiuj kun apostola libereco. Post kelkaj jaroj da agado, Egidio estis asignita de Sankta Francisko al la ermitejo de Fabriano, kie li komencis vivon de kontemplado kaj ekstazo, kiu daŭris kun rimarkinda kresko ĝis lia morto.

Estis en 1262, je la kvindek-dua datreveno de lia akcepto en la Ordinon de la Minoraj Fratoj, ke Egidio mortis, jam honorata kiel sanktulo. Lia nememorebla kulto estis konfirmita de Pio la 6-a, kaj lia festotago estas celebrata la 23-an de aprilo.New Advent

Vidu ankaŭ
 Pierre de Corbeil (1150-1222) franca kleriko kaj profesoro pri teologio
 Inocento la 3-a (1160-1216) papo
 Ludoviko la 9-a (1214-1270)
 Sankta Bonaventura (1217-1274)
 Pio la 6-a (1717-1799) papo

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1190
Kategorio:Mortintoj en 1262
Kategorio:Naskiĝintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Italio
Kategorio:Italaj religiuloj
Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Italaj franciskanoj