Sudbarata kaprimulgo

La Sudbarata kaprimulgo, Caprimulgus atripennis, aŭ Jerdona kaprimulgo, estas birda specio de la genro de kaprimulgoj, kiu vivas en Suda Barato kaj Srilanko. Antaŭe konsiderata kiel subspecio de la Longvosta kaprimulgo, ĝi estas plej bone rekonata pro sia karakteriza voko kiu sonas kiel lignotabulo periode batata kun ĉiu noto finiĝanta per tremo. La ordinara nomo memorigas Thomas C. Jerdon kiu priskribis la specion.

Taksonomio
Thomas C. Jerdon unue priskribis tiun specion en komentario al sia traktado de 1845 de la Ĝangala kaprimulgo (C. indicus) en la verko Illustrations of Indian ornithology (Ilustraĵoj de Hinda ornitologio). Poste, ĝi foje estis kunigita denove kun C. macrurus, sed la kunekzisto de tiu formo kaj Grandvosta kaprimulgo, C. macrurus, sen interreproduktado en la nordoriento de la hinda duoninsulo estis notita en 1987 sugestante ilian distingon. Ĝi poste estis konfirmita kiel plena specio surbaze de studoj de iliaj voĉoj. La subspecio en Srilanko estas C. a. aequabilis. La tipa loko de Jerdon menciita kiel Ghauts estis konsiderita kiel la Orientaj Ghatoj okcidente de Nellore.

Aspekto
Kiel aliaj kaprimulgoj, ĝi havas larĝan gapon, longajn flugilojn, molan lanugan plumaron kaj noktajn kutimojn. Je 26 cm en totala longo, ĝi estas preskaŭ kaplonge pli granda ol la Barata kaprimulgo (C. asiaticus), kaj diferencas de tiu specio pro sia strieca vosto, ruĝeca malantaŭa kolo, kaj flugilstrioj. La vermikulaĵoj sur la krono estas bonaj donante al ĝi preskaŭ unuforman ombron. La kolumo estas nigreca. La masklo havas blankan makulon sur ĉiu flugilo. Alie, ilia kripta plumaro estas ĉefe diverskolore sablokolora kaj bruna, kiel tipa por la malhelaj tropikaj maldensarbaraj kaprimulgoj. Ĉi tiu havas nerompitan blankan gorĝon kiel la longvosta kaprimulgo, sed la vosto estas pli mallonga. La srilanka aequabilis estas iomete pli malgranda kaj pli malhela.

Ĝia tipa voko estas rapida ripetema ĉ-vu-vu. Alia voko laŭdire estas ran-simila kvako.

Kutimaro kaj ekologio
Malferma maldensarbaro, arbustaro kaj kultivado estas la vivejo de tiu noktula birdo. Ĝi flugas post sunsubiro per facila, silenta flugo, aperante iom kiel trogranda tineo ĉe hazarda rigardo. Dum la tago, la kaprimulgo de Jerdon kuŝas silenta surgrunde, kaŝita de sia plumaro; estas tiam malfacile detekti ĝin, miksante kun la grundo.

Noktaj insektoj, kiel tineoj, estas ĝia manĝaĵo. Male al la Barata kaprimulgo (C. asiaticus), tiu specio malofte ripozas sur vojoj dum la nokto, preferante surteriĝi sur arbustoj. Ĉi tio malfaciligas ĝin ekvidi, ĉar ĝi ne estas tiel facile videbla per veturiloj lumoj. Ĝi tamen ripozas surgrunde, kvankam vokas de la arboj.

La reprodukta sezono estas marto ĝis julio en Barato kaj februaro ĝis majo en Srilanko. Neniu nesto estas farita; la du marmorecaj ovoj estas metitaj sur la nudan teron. La kova birdo, kovrante ilin proksime per sia kamufla plumaro, estas ilia plej bona protekto. La idoj povas rampi for de la nesto baldaŭ post eloviĝo kaj kaŝi sin inter folioj kiam alarmite.

 Konservostatuso 
La Sudbarata kaprimulgo estas listigita kiel Malplej Zorgiga en la Ruĝa Listo de IUCN ekde 2004, ĉar ĝi havas grandan teritorion, kaj la tendenco de la populacio estas konsiderata stabila.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Fotoj kaj aliaj rimedoj

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Barato