Cabaret Biarritz

Cabaret Biarritz estas romano de la hispana verkisto José C. Vales, kiu havigis al li la Premion Nadal de 2015.

Temas pri kolekto de intervjuoj kiujn faras malriĉa verkistaĉo de popularaj rakontoj Georges Miet, kiu mortis nesukcesinte publikigi sian rakonton, pli ol 13 jarojn post mortaj okazintaĵoj okazintaj en Biarritz en 1925. La libro prezentiĝas kiel eseeca studo kun abundaj piednotoj, sed reale konsistas el trilera esplorado pri tio kio okazis en la altklasa medio de la somerferia urbo sudfranca kaj el psikologia portretaro de la intervjuitoj.

La startiga okazintaĵo estis la apero de kadavro de nuda junulino en la haveno pendanta de ringo. Sed estas ankaŭ tri dronintoj kaj unu evidenta memmortigo. La ĝenerala strukturo similas al tiu de Crónica de una muerte anunciada de Gabriel García Márquez en kiu ĵurnalisto venas kelkajn jarojn poste por intervjui atestintojn de murdo. Tamen la preciza strukturo estas la sinsekva kolekto de la intervjuoj. Spite la trilerecan aferon, la verkostilo randas en amuza psikologia montrado de intervenintoj kaj atestintoj.

Intrigo 

 Enkonduko (eseeca)
 Léonard Montagnard. De La Petite Gironde, Bordozo. Li interesiĝas pri mortintoj. Aperis la kadavro de junulino Aitzane Palefroi kaj li mendas al fotisto Marcel Galet kaj al loka ĵurnalisto Vilko raporton.
 Odette (Elise Vsard) Gouvernante del Château Basque (Villa Belza). Ŝi rememoras la luksegan distrejon por altklasuloj. Priskribas la urbon kaj la strandojn.
 Martine T. Hejmservistino. Ĉe Vilko. Rakontoj pri geedzoj Villequeau. Sinjorino Chloé vipis kaj torturis sin pro asketismo. Vilko esploras la kazon de Aitzane.
 Marcel Galet. Fotisto. Iam fotis putinojn kaj sukcesis kariere. Montagnard dungis lin por la kazo de Biarritz kaj tie renkontiĝis kun Vilko.
 Anatole Billard. Ĝendarmo. Li intervenis en la dekroĉigo de la kadavro. Li konsideris la kazon memmortigo kaj poste la junulino estus frapita de ŝtormo. Neniu familiano venis al funebro. Vilko kaj Galet venis foti la kadavron.
 Gedeon Wilcox. Rentier. Lia juna kaj bela amikino Beatrix (iama amatino de Vilko) trenis lin el San Sebastián al Biarritz.
 Georgina Jane Whiters (Gina-Jane) Artistino. Priskribas vivon de altklasuloj kaj la renkonton de Vilko kun Beatrix, kiun ŝi seksallogas.
 Lili. Dancistino en Les Sirènes á Biarritz. Ŝi konis Vilkon, kiu transdonis al ŝi fotojn faritajn de Marcel Galet. Vilko amis iun pasie.
 Marcel Galet. Fotisto (pluigo). Konfirmas la ampasion de Vilko por Beatrix. Post festonokto kun Vilko kaj du "dancistinoj", li malkovras en siaj fotoj de la kadavro strangan brilon pro ŝia ringo.
 Démosthène Urruticoetxea-Blas. Juĝsekretario. Resumas la burokratadon de la afero kaj pri Aitzane. Amuza obsedo pri formularoj.
 Gaston. Entombigisto. Ambicie al parizaj honoroj, li respondas la demandojn de Vilko kaj Galet pri la entombigo de la kadavro.
 Midas Trémonceau. Maître bijoutier. Konfirmas la revendon de la ringo de Aitzane.
 Sarah Chambers. Pentristino. Parolas pri Beatrix, Gina, Wilcox kaj aliaj altklasuloj kaj pri multekostegaj juveloj.
 Sinjorino (Matilda) Prie. Kuiristino. Ĉe Vilko. Beatrix venis tien ofte. Iam venis kaj diskutis, ĉu amafere? Ŝi mencias pri juvelo.
 Gérard Gau (GG). Entrepreneur culturel. Kun nuancoj erotaj kaj pornografiaj. Priskribas feston de altklasuloj: engaĝiĝo de juna rusa princino kaj riĉulo. Alex entrudiĝas, insultas iun kaj pafas sin.
 Bénédict Souillon. Valet de chambre de Charles Fevert. Laŭda sian faŝistan mastron Fevert, konfirmas, ke li kontrolas la juvelon tra la juvelvendisto Trémonceau, kaj kiu estis posedita de Aitzane kaj revendita fare de filo de la entombigisto.
 Soeur Marie-Béthanie (denaske Margulee DuPont), monaĥino kaj filino de la juĝisto DuPont. Iama Margulee DuPont, amatino de Alex. Laŭ ŝi, estis onidiroj je ŝia patro, la juĝisto, havis amaferon kun Pauline Bellay, kaj ke ŝi kun ŝia fratino kaj amikinoj faris orgiojn kun Alex, kiu memmortigis sin ne pro ŝi, sed pro sia familia ruiniĝo. Beatrix kulpigis ŝin pro ambaŭ mortoj.
 Pauline Bellay (Femme distinguée). Nun en frenezulejo, rememoras iamajn somerojn en San Sebastián. Ŝi kaj ŝia fratino estis enamiĝintaj je Alfred Czewolski, sed estis ŝia fratino kiu fianĉiniĝis kaj ŝi neniam pardonis tion kaj freneziĝis.
 Pascaline Saint-Berthélemy (Montogrimpistino). Fratino de Alex, kun kiu ŝi iris al la festoj ĉe DuPont. Ŝi sugestas, ke estas lia frato kiu murdis Aitzane.
 Marcel Galet. Fotisto (pluigo). Li kaj Vilko komentas kun Beatrix kaj Gina-Jane pasiigan vivon de Aitzane.
 Françoisette. Hejmservistino. De Pauline Bellay. Rakontas dronojn de pentristo Hett, amiko de Pauline.
 Dro. Lucius Sile. Kuracisto. Li vizitis Chloé Villequeaud pro ŝiaj vipovundoj ĝis ŝi mortis, kion li priskribas, kaj ĉeestis pluraj intervenintoj en la intrigo.
 Honorine Pel. Posedantino de pensiono Métropole. Rakontas pri Hett kaj lia morto. Poste venis Vilko kun Beatrix kaj Honorine montras leteron de Hett al lia fratino en kiu li konfesas sian preton murdi por eviti la malriĉon de ambaŭ.
 Maurice DuThiers. Ĝendarmo. Vilko kaj Beatrix denoncas la murdintencon de Hett kontraŭ s-ino Perth-W kaj la murdon de Aitzane fare de Alex, sed mankas detaloj kaj la ĝendarmo kredas nenion.
 Tessa. Dancistino kaj poste profesorino pri filozofio. Ŝi analizas la amon de Vilko al Beatrix kaj de Lili al Vilko kaj la amikecon de Marcel al Vilko.
 Jérôme Lacadée. Poŝtisto en la trajnstacio. En la stacidomo Marcel estas sendonta fotojn kaj artikolojhn de Vilko kiam ekkonas, ke la droninto aŭ murdito de Hett estis fratino de Pauline Bellay.
 Léon Vignemale. Balonisto. Beatrix kaj Marcel supreniris kun li en lia balono kaj Marcel komunikis al ŝi tion pri Pauline Bellay.
 Climent de Jaulerry. Hemerotekisto kaj verkisto. Ili revizias la iamajn raportojn de Vilko. Artikolo de DuPont kiu lirikigas la mortojn de Biarritz, speciale la du amantajn memortigitojn. Lasta artikolo de Vilko, kiu malkaŝas la supozitan murdon de Perth-Williams, la posedon de valorega ringo ĉe Airzane kaj la memmorigon de Alex, kiel ĉeno de rilataj okazintajoj.
 Olivia Czewolski Wüschzslandau und Hø. La familio Perth-Williams vizitis Biarritz cele al mono de onklino Pauline Bellay pro deziro de ŝia duonpatro, kiu seksagadas kun Aitzane kaj aliaj. Por pagi al ŝi, li forprenis la valoregan ringon de ŝia patrino Dorothée. Patrino kaj filino vizitas Pauline (fratino kaj onklino respektive), kiu ankoraŭ dolorigita pro la fianĉoŝtelo fare de D, ne helpis sian fratinon. Ŝi rakontis, ke ŝia patrino ne dronis, sed estis martrenitan fare de Hett. Poste ŝi heredis duklandon W-H kiel filino de Alfred Cz.
 Marcel Galet. Fotisto (pluigo). Kun Vilko kaj Beatrix cerbumas pri la afero; sugestas, ke Pauline planis la murdojn de Dorothée kaj Aitzane.
 Khalil Limal (Antoine Rénard) Tranĉilĵetisto. Iama deliktulo lernis la falsan tranĉilĵetadon. Ĝendarmo ĉantaĝas lin por ke li ĵetu tranĉilon kaj murdu Beatrix.
 Mathias DuPont. Juĝisto, nun forsendita en Reunion. Per letero defendas la tezon de akcidento kaj memmortigo anstataŭ murdoj distrumpetitan de Vilko kaj Galet, sed fakte disvolvigas la intrigon inklude la murdon de Beatrix.
 Paul Villequeau (Vilko) Raportisto. Li respondis al Miet nur "Biarritz ne plu ekzistas"
 Adenda "Le présent n'était pas nécessaire" (La estanteco ne necesas). Pola ĵurnalisto rakontas la tranĉilĵeton al Beatrix. Kelkaj notoj sugestas, ke Beatrix ne mortis; ŝi foriris kun Vilko al Novjorko.  

Referencoj

Bibliografio
 José C. Vales, Cabaret Biarritz. Ediciones Destino. 2015. pp. 448. ISBN 978-84-233-4928-9.

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 2015