Santomea orelstrigo

Santomea orelstrigo (Otus hartlaubi) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo Santomeo, Santomeo kaj Principeo, en la Gvinea Golfo, ĉe la okcidenta ekvatora marbordo de Centra Afriko.

Aspekto
La Santomea orelstrigo estas malgranda, sekretema strigo kun malgrandaj oreltufoj. Ĝi havas helruĝecbrunan vizaĝdiskon kun blanka mentono kaj blankaj brovoj. La krono kaj supraj partoj estas kaŝtankoloraj kun ruĝecbrunaj ondecaj markoj kaj nigraj strioj sur la ŝafto. Iliaj skapularoj havas blankajn makulojn kaj nigrajn pintojn. La flugilplumoj estas flavecbrunaj kun blanka makuleco kaj mallarĝaj. Estas flavecbrunaj strioj sur la vosto. La subaj partoj estas ruĝecbrunaj kun fajnaj vermikulaĵoj de bruna kaj blanka kaj fortaj nigraj strioj. Junuloj estas pli palaj. Ĝi estas malgranda strigo, ĉirkaŭ 18 cm longa, pezanta ĉirkaŭ 79 g. Inoj de la specio estas iom pli grandaj ol maskloj.

Voĉo 
La voĉo de la orelstrigo de Santomeo estas altatona 'hu-hu-hu', kaj ankaŭ malaltatona, raŭka 'kŭoŭ'. Ĝi diferencas de la Afrika malgranda orelstrigo (Otus senegalensis) kaj la flutaj sonoj de la Malgranda orelstrigo (Otus scops).

Distribuado kaj habitato
Tiu orelstriga specio estas endemio de la insulo Santomeo, kiu estas parto de Santomeo kaj Principeo, en la Gvinea Golfo, ĉe la okcidenta ekvatora marbordo de Centrafriko.

La naturaj vivejoj de ĉi tiu strigo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj, kie ĝi estas relative disvastigita kaj la populacio estas probable de plurcent birdoj.

Kutimaro
Ĉi tiu specio de strigo estas la sola sur la insulo, krom la ordinara turstrigo. Ĝia dieto konsistas el insektoj, akridoj, skaraboj, tineoj kaj malgrandaj lacertoj. Ĉi tiu strigo estas noktema (kiel plej multaj strigoj) kaj ne estas timema al homoj. Ĝi ripozas proksime al arbotrunkoj aŭ ene de ili. Ĝi foje krias dumtage.

Konservostatuso
La daŭra supervivado de la Santomea orelstrigo dependas de ĉesigo de habitatoperdo en la restanta pluvarbaro de malaltaj teroj de San-Tomeo, same kiel la supervivado de tri aliaj birdoj: la Santomea ibiso, la Santomea olivkolombo, kaj la Santomea oriolo.Kirby, Alex.  "Many threatened birds 'need help'", BBC News (8a de Marto, 2004).

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.

 Eksteraj ligiloj 

BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko