Lapaĉo

Lapaĉo aŭ tajibo estas herba teo farita el la interna ŝelo de la pau d'arco-arbo  Handroanthus impetiginosus .

Lapaĉo estas uzata en la herbokuracado de pluraj Sud- kaj Centro-amerikaj indiĝenaj popoloj por trakti kelkajn malsanojn, inkluzive de infektoj, febro kaj stomakdoloroj.  La aktivaj ingrediencoj kiel lapaĥolo montriĝis posedi signifajn abortivajn kaj reproduktajn toksajn efikojn por ratoj.   

Tajibo estas la komuna nomo por la interna ŝelo de la ruĝa aŭ purpura lapaĉo-arbo. Ĉi tiu arbo kreskas en varmaj, alt-altitudaj regionoj, ĉefe en la andaj regionoj de la Sudameriko. La purpura interna ŝelo de la ruĝa lapaĉo estis unu el la ĉefaj medikamentoj uzitaj de la inkaoj kaj estis uzata dum pli ol 1000 jaroj de la Kallawaya popolo . 

Lapaĉo estas tradicie reklamata de herbistoj kiel kuracilo por kelkaj homaj malsanoj, inkluzive de kancero, tamen multaj de ĝiaj uzoj ankoraŭ mankas sciencan subtenon. Kategorio:CS1 German-language sources (de) Laŭ la Usona Kancera Societo, "la haveblaj pruvoj de bone designitaj, kontrolitaj studoj ne subtenas ĉi tiun substancon kiel efikan kuracadon kontraŭ kancero en homoj", kaj ĝia uzado riskas malutilajn kromefikojn. 

 Referencoj 

Kategorio:Herboteoj