Wilhelm Hemprich

Wilhelm Friedrich HEMPRICH (naskiĝis la , mortis la ) estis germana natursciencisto kaj esploristo.

Kariero
Estante kiel studento en Berlino, li amikiĝis kun Christian Gottfried Ehrenberg, kaj ambaŭ kunhavis intereson pri naturhistorio. Hemprich prelegis ĉe la Universitato de Berlino pri kompara fiziologio, kaj verkis Grundriss der Naturgeschichte (Kompendio de Naturhistorio) (1820). En sia libera tempo li studis reptiliojn kaj amfibiojn ĉe la zoologia muzeo kun Hinrich Lichtenstein.

En 1820 Hemprich kaj Ehrenberg estis invititaj servi kiel natursciencistoj en ĉefe arkeologia ekspedicio al Egiptujo, gvidata de la prusa generalo von Minutoli. La du natursciencistoj estis sponsoritaj de la Berlina Akademio. En marto 1821 ili disiĝis de la ĉefa grupo kaj vojaĝis supren laŭ la rivero Nilo al Dongola, la ĉefurbo de Nubio. Ili pasigis la sekvajn du jarojn studante la naturhistorion de tiu parto de Egiptujo.

En 1823 Hemprich kaj Ehrenberg velis trans la Suezan Golfon al El Tur ĉe la sudokcidenta marbordo de la Sinaja duoninsulo, kaj restis tie dum naŭ monatoj. Dum tiu tempo ili vizitis Monton Sinajon, kaj Ehrenberg fariĝis unu el la unuaj natursciencistoj kiuj studis la maran vivon de la Ruĝa Maro. En 1824 ili vizitis Libanon, vojaĝante enlanden de Bejruto ĝis la supro de la Ĝebel Liban kaj starigante sian bazon ĉe Bĉarre. En aŭgusto ili revenis al Egiptujo.

En novembro ili denove ekvojaĝis laŭlonge de la marbordoj de la Ruĝa Maro, haltante en diversaj havenoj, inkluzive de Ĝido. Ili fine alvenis en la eritrea haveno Masavo, kun intenco viziti la altebenaĵojn de Abisinio. Bedaŭrinde Hemprich mortis en Masavo pro febro, kaj Ehrenberg enterigis lin sur la insulo Toalul. Ehrenberg vojaĝis reen al Eŭropo, kaj en 1828 publikigis raporton pri iliaj malkovroj, sub ambaŭ nomoj, titolitan Symbolae Physicae. La specimenoj kolektitaj de la ekspedicio estis deponitaj ĉe la Muzeo por Naturaj Sciencoj de Berlino: ili inkluzivis 46 000 botanikajn specimenojn de 3000 specioj kaj 34 000 bestajn specimenojn de 4000 specioj. Tiuj inkluzivis multajn novajn speciojn.

Hemprich estas memorata per la nomoj de la Hemfriĉa mevo (Larus hemprichii), la bucero de Hemprich (Tockus hemprichii), kaj la fosilia sukcena pseŭdoskorpio (Pseudogarypus hemprichii). Li ankaŭ estas memorata per la nomoj de du reptilioj: la skinko de Hemprich (Scincus hemprichii) kaj la koralserpento de Hemprich (Micrurus hemprichii).

Bibliografio
Baker DB (1997). "C.G. Ehrenberg and W.F. Hemprich's Travels, 1820–1825, and the Insecta of the Symbolae Physicae ".  Deutsche Entomologische Zeitschrift 44 (2): 165–202.
Mearns, Barbara; Mearns, Richard (1988). Biographies for Birdwatchers: The Lives of Those Commemorated in West Palearctic Bird Names. Waltham, Massachusetts: Academic Press. 464 pp. .

Kategorio:Germanaj natursciencistoj