Ĝangala gufo

Ĝangala gufo, Ketupa leucosticta, estas specio de afrika gufo en la familio Strigedoj. Ĝi estas indiĝena de afrikaj tropikaj pluvarbaroj.

Taksonomio
La Ĝangalan gufon formale priskribis en 1855 la germana ornitologo Gustav Hartlaub laŭ specimeno kolektita en Ganao. Hartlaub metis la gufon en la genron Bubo kaj stampis la duvortan nomon Buco leucostictus. La specia epiteto leucostictus devenas el greka leukostiktos kio signifas "blankopunkteca". 

La Ĝangala gufo estas nun metita en la genron Ketupa, kiun enkondukis en 1831 la franca natursciencisto René Lesson. Publikigita en 8 livraisons inter 1830 kaj 1831. Por la dato de publikigo vidu ĉe:  La specio estas monotipa: oni agnoskis neniun subspecion. Loka ordinara nomo akun, estas loka nomo por la gufo en sudokcidenta Kameruno; ĝi estis registrita de la kolektisto George Latimer Bates apud Grand Batanga kaj publikigita en 1904 fare de la angla ornitologo Richard Bowdler Sharpe.

 Aspekto 
La Ĝangala gufo estas unu el la pli malgrandaj gufoj, kun longo de 40–46 cm; kaj korpopezo de 486–536 g por maskloj kaj 524–607 g por inoj. Ĝi havas ĉefe malhelbrunajn ĝis ruĝbrunajn kapon kaj suprajn partojn, kun palaj, malhelbrunaj strioj sur la flugiloj kaj dorso, kaj blankaj markoj ĉirkaŭ la ŝultroj. Estas du grandaj "orelaj" tufoj sur la kapo, kiuj estas malhelbrunaj akompanataj de blankaj makuloj, dum la okuloj estas palflavaj. La supra brusto estas helruĝbruna kaj markita per malhelaj strioj, dum la malsupra brusto, ventro kaj pugareo estas blankaj, kun ruĝecbruna vermikuleco kaj grandaj nigretaj makuloj. Junuloj havas blankecajn kapon kaj korpon, kun ruĝbruna strieco kaj brunaj flugiloj kaj vosto. La kutima krio estas malalta, akcelanta, klukanta raslo kaj kiam alarmite ĝi produktas nekutiman kvakan sonon.

Distribuado kaj habitato
La Ĝangala gufo havas disan teritorion, kiu etendiĝas tra kelkaj okcident-afrikaj landoj kun marbordoj ĉe la Gvinea Golfo, de Gvineo orienten ĝis Kameruno kaj suden ĝis Angolo, etendiĝante enlanden en la sudo de Centrafrika Respubliko, Kongo kaj nordaj partoj de la Demokratia Respubliko Kongo.

La Ĝangala gufo troviĝas ĉefe en malaltaj primaraj kaj sekundaraj pluvarbaroj, precipe ĉirkaŭ arbaraj randoj kaj maldensejoj, kaj ankaŭ laŭlonge de riveroj kaj sur arbarkovritaj .

Kutimaro kaj ekologio
Kiel plej multaj strigoj, la Ĝangala gufo estas noktema specio, kiu eliras el sia taga ripozejo krepuske por ĉasi. Ĝi estas nekutima inter gufoj, ĉar ĝi ŝajne manĝas preskaŭ ekskluzive insektojn, ĝiaj malgrandaj piedoj kaj relative malforta beko malhelpas ĝin ataki pli grandajn predojn. Ĝiaj ĉefaj predoj estas skaraboj, cikadoj kaj akridoj, kiujn oni aŭ kolektis el foliaro aŭ prenis dumfluge antaŭ ol kunporti ilin al ripozejo, tenataj per la piedoj kaj disŝiritaj en malgrandajn pecojn per la beko. Malmulte oni scias pri la reprodukta biologio de la Ĝangala gufo. En Okcidenta Afriko ĝi ŝajne demetas ovojn ĉirkaŭ la periodo de novembro ĝis januaro, kaj junaj strigetoj estis registritaj en la nesto en Liberio inter februaro kaj aprilo. Kiel ĉe iuj aliaj gufoj, la Ĝangala gufo konstruas sian neston surgrunde.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko