Abraham Joshua Heschel

Abraham Joshua HESCHEL (naskiĝis la 11-an de januaro 1907 en Varsovio, Rusia Imperio ; mortis la 23-an de decembro 1972 en Novjorko) estis rabeno, juda akademiulo kaj religia filozofo de pola origino, kiu vivis kaj laboris en Germanio ekde 1927 kaj en Usono ekde 1940.

Li instruis kiel profesoro ĉe la konservativa Juda Teologia Seminario en Novjorko de 1945 ĝis sia morto.

Li estis aŭtoro de popularaj libroj pri juda filozofio. La verkoj de Heschel pri juda teologio, precipe Man Is Not Alone, God in Search of Man, The Sabbath, kaj The Prophets, estas tre popularaj. 

Aldone al siaj judaj teologiaj verkoj, Heschel estas konata pro sia engaĝiĝo al jud-kristana dialogo kaj sia aktivismo en la afrik-usona civitanrajta movado. "The Legacy of Abraham Joshua Heschel." Tikkun. Accessed May 25, 2014."A Rabbi of His Time, With a Charisma That Transcends It." The New York Times. Accessed May 25, 2014.

Li ĉeestis la Duan Vatikanan Koncilion, reprezentante usonajn judojn, kaj klopodis persvadi la Katolikan Eklezion forigi antisemitajn elementojn el la liturgio. Heschel kredis, ke neniu religio havas monopolon pri religia vero kiel tia.

 Socia, politika kaj interreligia engaĝiĝo 
Abraham Heschel aparte dediĉis sin al la rajtoj de afrik-usonanoj en Usono. En januaro 1963, li unue renkontis Martin Luther King ĉe kristan-juda konferenco en Ĉikago kaj amikiĝis kun li. En 1965, ambaŭ partoprenis en la fama marŝado de Selma al Montgomery. Ĉe la funebra ceremonio de Martin Luther King la 8-an de aprilo 1968, la teologo Reinhold Niebuhr petis Heschel fari la funebran paroladon, kaj li akceptis. En 1963, kune kun John Bennett kaj Richard John Neuhaus, li fondis la organizon "Pastraro kaj Laikoj Maltrankvilaj pri Vjetnamio". Kune kun Kardinalo Bea, li antaŭenigis la redaktadon de la "Deklaracio pri la Judoj" de la Dua Vatikana Koncilio, kiu estas enhavita Nostra Aetate en la deklaracio Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj, kaj en marto 1971, li ricevis aŭdiencon de Papo Paŭlo la 6-a en Romo, kiu parolis pozitive pri liaj skribaĵoj.

 Eltiraĵoj el liaj pensoj 
Eĉ en siaj fruaj jaroj en Usono, Heschel, kiu jam defiis la tiamajn kategoriigojn de moderna biblia esplorado en Eŭropo per sia doktora disertaĵo "Profeta Konscio ", kontraŭis la konvencian komprenon de religia sperto. En siaj unuaj artikoloj skribitaj en la angla, li priskribas la kutimajn kategoriojn por interpreti piecon, preĝon kaj sanktecon kiel reduktismajn kaj malkonvenajn. Pieco, ekzemple, ofte estas priskribita de akademiuloj kiel psikologia fenomeno aŭ kritikita kiel neracia kaj kontraŭprodukta. "Same kiel oni ne povas studi filozofion preĝante, oni ne povas studi preĝon filozofante." En La Homo Ne Estas Sola, li skribas: "Priskribo de fido laŭ racio estas kiel provi kompreni amon kiel algebran ekvacion kaj belecon kiel silogismon. Ekspluatado kaj dominado estas fremdaj al vera pieco, kaj materiaj posedaĵoj nur kondukas al soleco. La ligo de pia homo kun Dio estas "ilia konstanta klopodo transcendi sin mem", dediĉi sin al celoj, taskoj kaj idealoj. Por pia homo, destino signifas ne nur atingi ion, sed ankaŭ kontribui. "Kiu ajn helpas kreitaĵon, helpas Dion. Kiu ajn helpas malriĉulojn, zorgas pri io, kio koncernas Dion. Kiu ajn admiras bonecon, adoras la Spiriton de Dio."

Fine, religio ne baziĝas sur la homa konscio pri Dio, sed sur la intereso de Dio pri la homaro. En preĝo, la homaro ne celas videbligi Dion, sed prefere videbligi sin al Dio. Ne la homaro celas kompreni Dion; Dio serĉas la homaron kaj eĉ bezonas ĝin: "Esti signifas signifi, kaj la signifo de la homaro estas la granda mistero esti partnero de Dio. Dio bezonas la homaron."

La "dia patoso", tio estas, la fakto ke Dio bezonas homojn, estas la kerno de la teologio de Heschel.

Heschel detale disvolvas ĉi tiujn ideojn en la libro "Dio Serĉas Homon. Filozofio de Judismo ". Dio ne estas objekto, kiun homo ekzamenas kiel aĵon, sed prefere la vivanta ekvivalento de homo. La serĉadon de Dio pri Dio sekvas la respondo en "Homo Demandas Dion. Esploroj pri Preĝo kaj Simbolismo". "Oni ne povas elverŝi sian koron en malplenan spacon," Heschel skribas en la enkonduko (p. ix).

Grava en la pensado de Heschel estas lia aparta koncepto pri tempo kaj spaco. Vidu " La Ŝabato: Ĝia Signifo por Moderna Homo ". Temas pri liberiĝo de si de la "tiraneco de la aferoj de la spaco" kaj vivo en libereco (de tempo, de la Ŝabato).

 Heredaĵo 
Specife en Manhatano kaj Toronto, ekzistas pluraj jud-plurismaj lernejoj kiuj portas la nomon de Heschel kaj edukas en lia spirito.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Gvidilo al la paperoj de Abraham Joshua Heschel, David M. Rubenstein Malofta Libro & Manuskripto Biblioteko, Universitato Duke.
 la rolo de Heschel en Vatikana II kaj lia lobiado de interreligia respekto
 Alan Brill recenzo de Ĉiela Toraho
 Arnold Jacob Wolf recenzo de Ĉiela Toraho
 David Blumenthal recenzo de Ĉiela Toraho

Kategorio:Usonaj rabenoj
Kategorio:Judaj etikistoj
Kategorio:Polaj etikistoj
Kategorio:Filozofoj de religio
Kategorio:Filozofoj de judismo
Kategorio:Usonaj pacistoj
Kategorio:Usonaj etikistoj