Soong Mei-ling

Song Meiling (; n. la 5-an de marto 1897 en Ŝanhajo, Ĝjangsuo, Imperio de Ĉinio (d:Q12060881); m. la 23-an de oktobro 2003 en Novjorko) estis ĉina politikisto kaj la dua edzino de la ĉina ĝeneralo Ĉiang Kai-ŝek. Ŝi estis la plej juna el la tri " fratinoj Song ", kiuj ludis signifajn rolojn en la ĉina historio de la 20-a jarcento. 

 Fono, edukado 
Ŝia hejmurbo en Ĉinio estis Hajnano, kaj ŝi estis hakka (d:Q660947) ĉino. En la hajnana lingvo Minnano, la nomo estus Sòng Bí-lîng.

Ŝi estis la plej juna el la tri fratinoj Soong, kies edzoj estis kelkaj el la plej gravaj politikistoj en la 20-a jarcento. Sinjorino Ĉiang Kai-ŝek, kiel ŝi estis nomata, estis la kvara el ses infanoj de misiisto kaj amaskomunikila komercisto Charles Jones Soong (宋嘉樹 pinjino: Sòng Jiāshù) el Ŝanhajo.

Ŝi estis edukita ĉe la McTyeire Lernejo por Knabinoj en Ŝanhajo ĝis 1907, kiam ŝia patro sendis ŝin kaj unu el ŝiaj fratinoj al lernejoj en Usono. Unue, ŝi frekventis lernejon en Nov-Ĵerzejo, poste metodistan lernejon en Georgio, kaj fine Wellesley College en Masaĉuseco, kie ŝi diplomiĝis en 1917. 

 Publika vivo kaj laboro 
En 1927, ŝi edziniĝis al Generalisimo Ĉiang Kai-ŝek, sed kondiĉigis, ke li fariĝu kristano kaj estu baptita.   Ŝia scio pri la angla lingvo kaj ŝiaj konektoj igis ŝin politike grava kaj utila kaj antaŭ kaj dum la Dua Ĉin-Japana Milito kaj poste la Dua Mondmilito, kiam ŝia edzo urĝe bezonis militan kaj alian subtenon de la Aliancanoj, precipe de Usono.

Dum la Incidento de Ŝjiano (d:Q244941) en decembro 1936, puĉo provita de relative sendependa ĉina militĉefo, Song Meiling sukcese gvidis la intertraktadojn, kiuj kondukis al la liberigo de ŝia edzo. Poste, oni diras, ke ŝi sukcesis enstampi en li novan kaj pli fortan memfidon, kvankam li komence sentis, ke li perdis sian prestiĝon. 

Song Meiling vojaĝis al Usono plurfoje por diplomatiaj kaj politikaj celoj.

Ŝi fariĝis tre populara en Usono, kaj en 1937 ŝi fariĝis la dua virino iam ajn, post Wallis Simpson, nomita Persono de la jaro fare de la revuo Time, kune kun sia edzo (la revuo ankaŭ prezentis ŝin sur la kovrilo du aliajn fojojn).   La 18-an de februaro 1943, ŝi fariĝis la unua ĉino kaj la dua virino, kiu parolis en ambaŭ ĉambroj de la Usona Kongreso.

Ĉe la Kaira Konferenco poste tiun jaron, ŝi partoprenis kiel subteno kaj proparolanto de sia edzo, ĉar li ne parolis la anglan tre bone. Ŝi faris signifajn klopodojn por antaŭenigi naciajn ĉinajn interesojn al la Aliancanoj, precipe al Roosevelt kaj Churchill. 

Post la morto de ŝia edzo, ŝi ekloĝis en Novjorko. Ŝi vivis ĝis 106 jaroj. 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Personoj de la jaro laŭ magazino Time
Kategorio:Usonaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Ĉinaj metodistoj
Kategorio:Ĉinaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Tajvanaj politikistoj
Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Historio de Tajvano
Kategorio:Centjaruloj