Ernst Horn

Anton Ludwig Ernst HORN estis kuracisto, apotekisto, profesoro pri Medicino kaj aŭtoro de la verko "Manlibro de praktika farmakologio por kuracistoj kaj kirurgoj", publikigita en Berlino, en 1805. Morto dum kuracado aranĝita de Horn kaŭzis la unuan proceson pri medicina mispraktikado en Germanio.

Ernst Horn estis filo de duka oficisto, Ernst Wilhelm Horn (1732-1812). Post diplomiĝo de la bazlernejo de sia hejmurbo, li frekventis la "Collegium Carolinum". En 1794, li eniris la Universitaton de Göttingen, kie li solvis premiitan demandon kaj ricevis sian doktorecon en 1797.

Post reveno el scienca vojaĝo tra Germanio, Hungario, Francio kaj Svislando, li komence laboris kiel kuracisto en sia naskiĝurbo. Li rifuzis oferton fariĝi profesoro ĉe la medicina kliniko en Kiel, sed poste translokiĝis al Wittenberg en 1804 kaj al Erlangen en 1805. La sekvan jaron, li fariĝis helpkuracisto ĉe la Hospital Charité en Berlino kaj instruisto ĉe la medicina kliniko.

Post dek du jaroj da tre peniga kaj sukcesa laboro, li estis liberigita de ĉi tiu posteno laŭ sia propra peto en 1818. Nomumita plena profesoro pri medicina kliniko en 1819, li laboris kun dediĉo kiel klinika instruisto, ĝenerala kuracisto, verkisto kaj medicina oficisto ĝis sia morto. La metodologio de Horn pri la medicino estis ĝenerale eklektika; tamen, en lia psikiatria laboro, precipe dum sia posteno ĉe la Charité, li fervore sekvis novajn vojojn.
eta|dekstre|300px|"Pri la ŝanĝo kaj transiro de kataro al ftizo en la pulmo", verko de Ernst Horn, publlikigita en 1797.
Li povas esti konsiderata la unua praktikanta psikiatro en Germanio. Li estis la unua, kiu sukcesis egalajn rajtojn kaj traktadon por mensmalsanuloj kun aliaj pacientoj ĉe la Charité. Kvankam tio estis daŭra atingo ĉar li estis la unua, kiu praktikis la principon, ke la mensa perturbo egalas al malsano, lia terapia metodo ne estis libera de ekscesoj kaj tial estis furioze kontraŭata.

Liaj sciencaj principoj estis difinitaj en la disertaĵo de lia studento Johannes Sandtmann (1789-1839): "Nonnulla de quibusdam remediis ad animi morbos curandos summo cum fructu adhibendis" – kaj pri lia defendo ("Publika Raporto pri Miaj Dek Du Jaroj da Servo kiel Dua Kuracisto ĉe la Reĝa Charité-Hospitalo en Berlino").

Horn ankaŭ estas konata kiel la unua psikiatria klinikisto. Simile, en sia pozicio kiel membro de la Scienca Delegitaro pri Medicino, li estis la unua reprezentanto kaj faka atestanto de psikiatrio kaj psikiatria krimmedicino.Ĉi-artikolo estis libere tradukita el la germana Wikisource.

Verkoj

 De mutatione atque transitu catarrhi in phthisin in pulmonalem ejusque prohibitione, 1797
 Pri la efikoj de lumo sur la vivantan homan korpon escepte de vidado, 1799
 Kontribuoj al klinika medicino, kolektitaj dum miaj vojaĝoj tra Germanio, Svislando kaj Francio, 1800
 Versuch einer praktischen Nosologie der Fieber, 1800
 Pri la scio kaj kuracado de la pulminflamo, 1802
 Instrukcioj por la ĝusta medicina kaj kirurgia uzo de la Reĝa Prusa Farmakopeo. Manlibro de praktika farmakologio por kuracistoj kaj kirurgoj., 1803
 Manlibro de praktika farmakologio por kuracistoj kaj kirurgoj, 1803
 Klinika Poŝlibro por Kuracistoj kaj Kirurgoj, 1803
 Manlibro de Medicina Kirurgio, 1804
 Komencoj de la medicina kliniko, 1807
 Kontribuoj al la praktiko de medicino, kolektitaj dum miaj vojaĝoj tra Germanio, Svislando kaj Francio, 1809
 Du Typhus contagieux ..., 1811
 Pri la Naturo kaj Kuracado de Tifo, 1811
 Pravigante la konkludon de la Reĝa Prusa Apelacia Kortumo en la krima enketo kontraŭ mi, kiel priskribon de la rilato inter mi kaj D-ro Kohlrausch ..., 1812
 Observoj pri la kontaĝa nervoza kaj hospitala febro, ĝia kuracado, kaj rimedoj por preventi ĝian ekaperon kaj disvastiĝon ekde hospitaloj, 1814
 Pri la jura atribuo de la sukceso de kuracado. Rilate al la krima historio de la sako uzata en la mensa malsanulejo Charité en Berlino, 1818
Publika raporto pri miaj dek du jaroj da servo kiel dua kuracisto ĉe la Imperia kaj Charité Reĝa Hospitalo, 1818
 De tabe dorsuali, 1827
 Arkivo pri medicina sperto en la kampo de praktika medicino, kirurgio, obstetriko kaj ŝtata farmakologio, 1831
 La ĥolero kiel observita en Berlino, 1831
 Kiel oni devus protekti sin kontraŭ ĥolero, kaj kion oni devus fari kiam ĝi okazas por kuraci ĝin kaj malhelpi ĝian plian disvastiĝon?, 1831
 Aforismoj: Memoraĵo de Gustav Hauck, 1849

Vidu ankaŭ

 Aulus Cornelius Celsus (25 a. K. - 50 p. K.)
 Johann Christian Reil (1759-1813) germana kuracisto
 Christoph Wilhelm Hufeland (1762-1836)
 Johann Gottfried Langermann (1768-1832) germana psikiatra kuracisto
 Adolph Henke (1775-1843) germana kuracisto kaj profesoro pri Fiziologio, Patologio kaj Farmakologio
 Christian Friedrich Nasse (1778-1851) germana kuracisto kaj psikiatro
 Ferdinand Neigebaur (1783-1866) germana juristo kaj verkisto
 Johannes Sandtmann (1789-1839) germana kuracisto kaj lernanto de Ernst Horn
 August Wilhelm Henschel (1790-1856)
 Moritz Heinrich Romberg (1795-1873)
 Moritz Heinrich Romberg (1795-1873) germana kuracisto kaj neŭrologo
 Friedrich Johannes Frommann (1797-1886) germana eldonisto, libristo kaj politikisto
 Wilhelm von Horn (1803-1871) germana kuracisto, filo de Ernst Horn (1774-1848)
 Karl von Horn (1807-1889) prusa administra advokato en la Reĝlando Prusio
 Melchior Josef Bandorf (1845-1901) psikiatra kuracisto
 Walter Friedensburg (1855-1938) germana germana arkivisto kaj historiisto
 Friedrich Bartels (1877-1928)

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1774
Kategorio:Mortintoj en 1848
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kategorio:Mortintoj en Germanio
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj apotekistoj
Kategorio:Germanaj universitataj profesoroj
Kategorio:Universitato de Wittenberg
Kategorio:Universitato de Göttingen
Kategorio:Universitato de Erlangeno