Sokoka orelstrigo

Sokoka orelstrigo (Otus ireneae) ankaŭ Orelstrigo de Morden kaj Mordena orelstrigo estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas en Orienta Afriko. Ĝi estas tre limigita specio de orelstrigoj troveblaj en arbaroj de malaltaj teroj de Kenjo kaj Tanzanio. La plej granda populacio de ĉi tiu specio de strigo estas en arbaroj de genroj Cynometra-Manilkara, kiu estas malpli ol unu triono de la arbaro Sokoke. Ĝi troviĝas ankaŭ en la arbaro de Afzelia-Cynometra.

La Sokoka orelstrigo povas kreski ĝis 17 cm, kaj pezi ĝis 57 g, kaj estas la plej malgranda el la malgrandaj orelstrigoj. Ĝi estas insektovora kaj ĝia koloro varias de griza ĝis ruĝbruna.

 Aspekto 
La Sokoka orelstrigo estas sufiĉe senmarka orelstrigo kun malgrandaj makulecaj markoj sur la malsupra flanko. Ili troviĝas en pluraj kolorformoj, kiuj varias de griza tra bruna ĝis oranĝecruĝa. Ilia krio konsistas el ripeta "tu-tu-tu-tu-tu" rememoriga pri la krioj de petolbirdoj. Maskloj havas pli altatonan, pli laŭtan kaj pli klaran krion kompare kun inoj, kiuj havas pli mallaŭtan, obtuzan, malaltatonan krion. Ili estas teritoriemaj kaj paroj povas dueti responde al entrudiĝantaj samspeciuloj. La kria intenseco de spontanee vokantaj strigoj varias laŭ la nokta tempo kaj lunfazo.

 Distribuado 
La Sokokaj orelstrigoj havas tre limigitan teritorion en marborda Kenjo kaj nordorienta Tanzanio. Ĝi unue estis malkovrita en 1965 en la Arbara Rezervejo Arabuko-Sokoke en marborda Kenjo. Du aliaj izolaj populacioj estis poste malkovritaj en la Dakatcha-arbaroj en Kenjo kaj en la arbaraj rezervejoj Manga kaj Kwamgumi en la malaltebenaĵoj de la orientaj Usambara-montoj, Tanzanio. Oni supozas, ke ĝia tutmonda teritorio ne superas 500 km². Aliaj izolaj populacioj de ĉi tiu specio eble ankoraŭ persistas en neesploritaj areoj de taŭga vivejo.

 Habitato 
La Sokoka orelstrigo havas tre specifajn bezonojn pri vivejo, nome neĝenata arbaro de malaltaj teroj. En la Arbara Rezervejo Arabuko-Sokoke, ĝi troviĝas nur en arbaroj dominitaj de Brachylaena kaj Cynometra, malgraŭ la ĉeesto de aliaj arbartipoj. Oni supozas, ke truoj en la arboj de Brachylaena provizas taŭgajn nestejojn por la strigoj kaj ilia forigo povas esti respondeca pri populaciaj malpliiĝoj.

 Konservostatuso 
La IUCN lokas la Sokokan orelstrigon kiel tutmonde Endanĝerigitan specion en sia Ruĝa Listo. Ĝia dependeco de neĝenata arbaro signifas, ke ĝi estas minacata de homa ĝenado kiel arbohakado, incendioj kaj terinvadoj. Oni antaŭvidas, ke taŭgaj klimataj kondiĉoj ŝanĝiĝos suden dum la klimato ŝanĝiĝas kaj tute malaperos en la Usambaroj antaŭ 2080. La izoliteco de taŭgaj arbarpecetoj ĉirkaŭitaj de hom-modifitaj vivejoj signifas, ke ili riskas formorton. Kreskantaj populacioj de afrikaj elefantoj en la Arbara Rezervejo Arabuko-Sokoke ankaŭ povas influi iliajn populaciojn per habitata degenero. Viveja restarigo kaj translokigo al aliaj taŭgaj habitatpecetoj estis sugestitaj kiel eblaj konservadaj intervenoj, kiuj povus helpi malhelpi ilian formorton. Esploroj pri alvokoj faritaj en 2005 kaj 2008 en la Arbara Rezervejo Arabuko-Sokoke taksas la populacion de la rezervejo je 800 paroj. Densecoj en 1997 en la Orientaj Usambaroj variis de malpli ol 1.5 paroj/km² ĝis 3 aŭ 4 paroj/km², kaj la populacio estas taksita esti rimarkeble pli malgranda ol la Arabuko-Sokoke-populacio.

Kutimaro
Kiel aliaj Otus-strigoj, ili estas strikte noktemaj, kio malfaciligas studi ilian biologion. Ili estas plej aktivaj tuj post mallumo kaj antaŭ tagiĝo kaj vojaĝas pli for de siaj ripozejoj por manĝoserĉadi kiam estas malpli da lunlumo. Ili ripozas en la densa subvegetaĵaro de Cynometra-j arboj dum la tago. La averaĝa hejmteritorio de paro estas 11 ha kaj estas tre malmulte da koincido kun najbaraj paroj.

 Manĝado 
Vombulaj provaĵoj montras, ke ili manĝas preskaŭ ekskluzive mezgrandajn insektojn tra vasta gamo da ordoj, kun la superreganta predospeco verŝajne dependa de havebleco laŭtempe. Skaraboj (Coleoptera) kaj griloj (Ortoptera) ŝajnas esti konsumataj plej ofte.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
BirdLife Species Factsheet

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko