Pescennius Niger

Caius Pescennius Niger Justus estis romia imperiestro inter 193 kaj 194 dum la periodo de la kvin imperiestroj. Li konfiskis la imperian tronon post la murdo de Pertinakso kaj la surtroniĝo de Didio Juliano, sed estis venkita de alia tronpostulanto, Septimo Severo, kaj mortigita provante fuĝi de Antioĥio, en la Batalo de Iso.

Biografio
Lia frua vivo estas malbone konata, pro la manko de antikvaj fontoj. Laŭ Kasio Diono, Peŝenjus estis de itala deveno. Aelius Lampridius Spartianus, unu el la pseŭdo-aŭtoroj de la Aŭgusta Historio, verkis biografion pri li riĉan je imagaj detaloj. En siaj fruaj jaroj, li estis nur kavaliro. En 183, li batalis en Dakio kontraŭ la Barbaroj kune kun Klodio Albino, poste li tenis altan militan postenon en Egiptujo. La Aŭgusta Historio deklaras, ke li estis pretora prefekto en 185 dum kvin tagoj, informo konsiderata neverŝajna. Ĉar ni scias, ke li fine fariĝis legato de Sirio inter 191 kaj 193, ni deduktas, ke li profitis je nespecifita dato de adlectio, kiu kondukis lin al la Senato, poste de nomumo al la anstataŭa konsulo, la necesaj kondiĉoj por iĝi legato.
eta|maldekstre|240px|Monero el la epoko de Gajo Peŝenjus Niger.
Komence de aprilo 193 en Romo, la Pretoranoj aŭkciis la titolon de Imperiestro post asasinado de la legitima imperiestro Pertinakso. Kontraŭante al ĉi tiu palaca revolucio, la siriaj legioj aklamis Peŝenjus, sed samtempe, Septimo Severo estis proklamita de la Panoniaj legioj kaj Klodio Albino fare de tiuj de Britanio. La legioj de Kapadokio, Arabio kaj Egiptio sekvis tiujn de Sirio kaj aliĝis al Peŝenjus, same kiel la partaj kaj armenaj reĝoj.

Septimo Severo, post establiĝi en Romo kaj neŭtraligi Klodio Albino donante al li la titolon de Cezaro, ekiris kampanjon por elimini sian rivalon, kiu faris la eraron resti en Antioĥio. Kvankam la trupoj de Peŝenjus estis multnombraj, ili estis multe malpli spertaj kaj rezistemaj ol tiuj de Severo. En junio 193, Severo sieĝis Bizancon, kiu rezistis ĝis 195, poste transiris en Malgrandan Azion kaj venkis Peŝenjus Niger plurfoje, devigante la trairon de la Taŭrusa montaro al Iso, en 194. Antioĥio estis prirabita, dum la aliaj urboj de la Oriento aliĝis al Severo. Peŝenjus provis rifuĝi inter la Partoj. Kaptita, li estis senkapigita ĉe Siziko laŭ la Aŭgusta Historio, kaj lia kapo estis portita al Bizanco, kiu ankoraŭ ne kapitulacis. Severo fine konkeris kaj detruis la urbon, ordonante ĝian rekonstruon. La kapo de Peŝenjus estis poste prenita al Romo por esti montrata al la romia popolo.Ĉi-dokumento estis tradukita el la franca Vikipedio samnoma.

Vidu ankaŭ
 Pertinax (126-193)
 Didius Julianus (133-193)
 Lucius Septimius Severus (146-211)
 Clodius Albinus (150-197)
 Plaŭtiano (150-205) estro de la pretora gvardio
 Kasio Diono (155-235)
 Commodus (161-192)
 Tiberius Claudius Candidus (198 AD) romia generalo
 Elio Spartiano (370-420) aŭtoro de la verko "Historia Augusta"

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 135
Kategorio:Mortintoj en 194
Kategorio:Naskiĝintoj en la 2-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 2-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Turkio
Kategorio:Romiaj militistoj
Kategorio:Romiaj imperiestroj
Kategorio:Romiaj latinistoj