Alois Wiesinger

Alois WIESINGER (naskiĝinta la  en Pettenbach, mortinta la  en Schlierbach) estis aŭstra romatolika pastro kaj abato de la konvento de Schlierbach.

Estante filo de taglaboristo li frue ekkonis mizeron. Post trapaso de la abiturienta ekzameno je Kremsmünster li eniris la konventon je Schlierbach. Post tri jaroj da teologistudado en Insbruko li estis ordinita en 1909. Sekvis tri pluaj studaj jaroj insbrukaj kun fina doktoriĝo en 1912. Wiesinger poste fariĝis kapelano en Traiskirchen kaj en 1914 li ekdocentis pri fundamenta teologio en la konvento de Heiligenkreuz. En somero 1914 li vojaĝis al la Eŭkaristia Kongreso al Lourdes sed estis retenata en Franclando post la eksplodo de la Unua Mondmilito. Estante pastro li rajtis restadi la sekvintajn naŭ monatojn en klostroj de la trapistoj, ĝis aprilo 1915. Tie li konatiĝis kun la vivmaniero de la cistercianoj. De la trapista abato Jean-Baptiste Chautard (el Sept-Fons (je Diou en la departemento Allier) li ricevis la libron L'âme de tout apostolat, kiu ege estis influonta la spiritan vojon de Wiesinger. Sub la titolo Innerlichkeit, das Geheimnis des Erfolges im apostolischen Wirken aperis en la jaro 1921-a la germana traduko prizorgita de Wiesinger mem.

Du jarojn post la reveno lia (li refariĝis teologiprofesoro je Heiligenkreuz estante paralele paroĥestro en Gaaden) li estis elektita abato en Schlierbach. Malposteulo lia estis Gerhard Haslroither. Tiam estis li la plej juna abato de tuta Aŭstrujo. Wiesinger taŭgigis la francujajn regulojn en direkto pli aktiva; danke al li la nombro de la ordenenirantoj kreskegis. Li renovigis la tradicion de akcepto de laikaj fratoj. Ili i.a. laboris en la konventa formaĝfabriko kaj en la misiado.Pranzl (1992), p. 90. Fondon de lernejo iel akcelis la alveno de patro Sebastian Müller, kiu estis ekiginta la instruadon de la latina lingvo al unuj. Post difina decido de la kapitulo komenci lernejan agadon en julio 1925 eblis la oficiala instruada eko en la 20.9.1925 kun sep lernantoj. Monaton poste la ĝenerala kapitulo de la ordeno ordonis apogadon de misiada agado. Sekve la schlierbach-a instituto eknomiĝis Herz-Jesu Missionskolleg, ebla laŭ modelo de la benediktanoj je Klostro Ottilien (en Eresing).Pranzl (1992), p. 75–76. En 1932 venis la ŝtata aprobo kaj en 1934 oni ĝojis pri la unuaj (dudek) abiturientoj. Post la invado de Wehrmacht en Aŭstrujo la lerneja aktiveco ĉesis; nur en 1947 la lernejo renaskiĝis. De 450 abiturientoj ĝis la 1975-a jaro 75 iĝis animzorgantoj.Kepplinger (1975), p. 8–16.

Wiesinger mem estis famekonata ene de la ordenanaro pro misiada elano kaj iĝis baldaj ĝenerala prokuratoro misiado kaj varbadis multajn. En 1928 li kunmoderigis la fondon de la monaĥejo en bolivia Apolo (La-Pazio) fare de la cistercia konvento je Wilhering. En majo 1928 estis aĉetita la cistercia abatejo Spring Bank en Viskonsino. Danke al Wiesinger eblis en 1933 enkorpigo de la vjetnama komunumo de Phuoc-Son al la ordeno cistercia. La schlierbach-anoj mem nur en 1938 fondis propran filion: ĉar tiam kunfrokuloj de Wiesinger transprenis la animzorgadon de la abatejo de Jequitibá (en Bahio) kun spaca etendiĝo simila al tuta Supra Aŭstrio.Pranzl (1992), p. 92–122.

Jam dum siaj insbrukaj studentaj jaroj, Wiesinger ekkonis la katolikan doktrinon pri socialaj aferoj. Praktikaj spertoj estis de 1912, kiam li kapelanis ĉe la laborista komunumo de Traiskirchen: tie ĉi li konatiĝis kun la viena sociologo kaj junulara gvidanto Anton Orel. Kritikon pri kapitalismo Wiesinger publikigis jam en 1914 ĉe "Linzer Volksblatt" sub la pseŭdonimo  Dr. Norikus. Tiam estis li profesoro en Heiligenkreuz. Tamen li kondamnis ĉiajn radikalajn solvojn. Laŭ li materiismo kaj kristanismo estas strikte neharmonigebla, kiel legeblas en lia verko Der Operismus. Lian idearon li, post profunda studado de teorioj kapitalisma kaj socialisma, sciigis en la manifesto 1848–1948 Arbeiter der Faust und der Stirne vereinigt euch! Ein Aufruf an die Arbeiter der Welt von Abt Wiesinger (Linz 1948) kaj en la menciita monografio Der Operismus. Ĉi nova faktermino pri katolika sistemo - kiun ankaŭ reprenis papo Johano Paŭlo la 2-a je la encikliko Laborem Exercens - baziĝis por Wiesinger sur la doktrinoj formulitaj je Rerum Novarum kaj Quadragesimo anno. Tial la kromnomo ruĝa abato ne vere taŭgis. En januaro 1939, Wiesinger vojaĝis tra Romo al Brazilo, ankaŭ por eviti eblan arestiĝon fare de la nazioj. Je la eksplodo de la Dua Mondmilito kelkaj brazilanoj suspektis lin pri spionado kaj minacis linĉado kaj atencoj. En 1946, Wiesinger retroviĝis en Aŭstrujo. Post 1946 la vitra artisto Petrus Raukamp, kiu jam en 1926 iĝis ordenano, reekis siajn artojn instigite de Wiesinger. Tio baldaŭ evidentiĝis grava enspeza fonto por ĉi la konvento de Schlierbach.

 Verkoj 
 Nach Manila. Lose Blätter von der Reise zum Eucharistischen Kongreß, Linz 1937.
 Jean-Baptiste Chautard: Innerlichkeit – Die Seele allen Apostolates, tradukis kaj prizorgis A. Wiesinger, noveldono 1997. 
 Memoiren. Rememoroj kolektitaj de R. Stieger, manuskripto en la konventa biblioteko.
 Der Operismus. Eine Darlegung der Grundsätze des Christentums zur Lösung der sozialen Frage, Linz 1947.
 Arbeiter der Faust und der Stirne, vereinigt euch. 1848-1948 - pamfleto, Linz 1948.
 "Zur Auffassung Platos heute" - che: Festschrift zum 400jährigen Bestande des öffentlichen Obergymnasiums der Benediktiner in Kremsmünster, Wels 1949.
 "Wie stellt sich der Katholik zu den okkulten Erscheinungen?" - ĉe: Neue Wissenschaft, 1953.

 Literaturo 
 Frey, Nivard: "Alois Wiesinger. Abt, Missionar, Wissenschaftler" - ĉe: Oberösterreicher. Lebensbilder zur Geschichte Oberösterreichs, vol. 2 (Linz 1982) p. 179–191.
 Größl, Lothar: "Kirche und soziale Frage. Der Beitrag Wiesingers zur katholischen Soziallehre" - ĉe: Cistercienser-Chronik 94. Jg. (1987) p. 164–176.
 Keplinger, Ludwig: "Abt Dr. Alois Wiesinge" - ĉe: 49. Jahresbericht des Gymnasiums der Abtei Schlierbach, 1985/86 (1986) p. 5–9.
 Keplinger, Ludwig: 50 Jahre Gymnasium Schlierbach, Schlierbach 1975. 
 Pranzl, Rudolf: Die Wiederaufnahme der Missionstätigkeit“ im Zisterzienserorden. Die Anregung durch den Abt von Schlierbach, Alois Wiesinger und sein Beitrag in der Vorbereitung, magistriĝa faklaboraĵo, Insbruko 1992 (neeldonite) 
 Pranzl, Rudolf: "Abt Dr. Alois Wiesinger OCist, Mönch und Missionar, Pädagoge und Wissenschafter (1885–1955)" - ĉe:  Faszinierende Gestalten der Kirche Österreichs, vol. 10, Wien 2003, p. 377–412. 
 Schachenmayr, Alkuin Volker: Prägende Professoren in der Entwicklung des theologischen Lehrbetriebes im Cistercienserstift Heiligenkreuz von 1802 bis 2002, Langwaden 2004, p. 171–182. 

 Eksteraj ligiloj 


"Wiesinger, Alois", ĉe: Biographia Cisterciensis, 21.12.2020 (internacia biografiaro de ordenanoj)
ligiloj ĉe DDB

 Notoj 

Kategorio:Aŭstraj abatoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio
Kategorio:Profesoroj
kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Misiistoj
Kategorio:Cistercianoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1885
Kategorio:Mortintoj en 1955
kategorio:Aŭstraj sociologoj