Pierre Emmanuel

Pierre EMMANUEL (naskiĝnomo: Noël MATHIEU ; la 3-an de majo 1916 en Gan, Pyrénées-Atlantiques ; m. la 22-an de septembro 1984 en Parizo) estis franca poeto, ĵurnalisto kaj verkisto, kiu estis membro de la Franca Akademio de 1968 ĝis sia demisio en 1975.

 Vivo 
Lin edukis sia patraflanka onklo (liaj gepatroj elmigris al Usono). Li diplomiĝis ĉe la Fakultato de Filologio ĉe la Universitato de Liono kaj laboris kiel instruisto. Lia poezia mentoro fine de la 1930-aj jaroj estis Pierre Jean Jouve.

Dum la milito li partoprenis en la Rezistado, liaj poemoj estis inkluditaj en la fama kontraŭfaŝisma antologio Honoro de Poetoj (1943). Post la milito li laboris kiel ĵurnalisto, publikigante en maldekstra-katolikaj publikaĵoj (Esprit, ktp.). Li estris la anglajn kaj usonajn redakciojn de Franca Radio kaj Televido (RTF, 1945-1959). Li funkciis kiel vizitanta profesoro ĉe usonaj universitatoj. Li estis la prezidanto de la Internacia Asocio por Kultura Libereco, estris la PEN-Klubon de Francio (1973-1976), la Nacian Instituton de Aŭdvidaj Amaskomunikiloj, ktp.

Aŭtoro de monografio pri Baudelaire (1967, tradukita en la anglan kaj japanan lingvojn), li ankaŭ funkciis kiel tradukisto.

 Verkado 
Kvankam lia unua poemaro, Élégies, estis publikigita en 1940, li ricevis pli vastan atenton kun Tombeau d'Orphée, publikigita en 1941.

Dum la germana okupacio de Francio fare de la Wehrmacht, li daŭre laboris kiel instruisto kaj ankaŭ aktivis en la Franca Rezisto. Li integrigis ĉi tiujn spertojn en poemarojn kiel Jour de colère (1942), Combats avec tes défenseurs (1942), kaj La liberté guide nos pas (1945).

La verkoj de Emmanuel estas inter la plej gravaj poeziopublikaĵoj en postmilita Francio. Liaj unuaj gravaj volumoj de poezio estis Le Poète et son Christ (1942), La Colombe (1943), Le Poète fou (1944), kaj Mémento des vivants (1944). 

Kun Babelo (1952), li kreis "spiritan epopeon de homa historio" en kvin partoj. Aliaj kolektoj de poezio, kelkaj el kiuj estis redaktitaj fare de Albert Béguin , inkludis Visage nuage (1956), Versant de l'âge (1958), Évangéliaire (1961), Le Goût de l'un (1963), La Nouvelle Naissance (1963), kaj La Face humaine (1965). En 1963, li ricevis la Grand Prix de Poésie por sia vivatingo.

Liaj pli konataj pli postaj poemaroj inkluzivas Jacob (1970), Sophia (1973), La Vie terrestre (1976), Tu (1978), Una ou la Mort la Vie (1978), Duel (1979), L'Autre (1980), L'Arbre et le Vent (1981) kaj plej lastatempe Le Grand Œuvre, Cosmogonie (1984). Web pages titled "Œuvres de Pierre EMMANUEL"  (for information on years of publication) and "Pierre EMMANUEL (1916-1984)" , for identification as works of poetry, at the Académie française website, retrieved July 11, 2010

 Verkaro 

 Poezio 

 1940: Elégies
 1941: Tombeau d'Orphée
 1942: Le Poète et son Christ
 1943: Jour de colère 
 1943: "Les dents serrées"
 1943: La Colombe
 1944: Le Poète fou
 1944: Mémento des vivants
 1944: Sodome
 1945: Combats avec tes défenseurs
 1945: La liberté guide nos pas
 1947: Poésie, raison ardente
 1947: Qui est cet homme
 1949: Car enfin je vous aime
 1952: Babel
 1956: Visage Nuage
 1958: Versant de l'Âge
 1961: Evangéliaire
 1963: Le Goût de l'un
 1963: La Nouvelle Naissance
 1965: La Face Humaine
 1970: Jacob
 1973: Sophia
 1976: La Vie Terrestre
 1978: Tu
 Le Livre de l'Homme et de la Femme, trilogioy:
 1978: Una ou la mort la vie
 1979: Duel
 1980: L’Autre 
 1981: L'Arbre et le Vent
 1981: Le grand oeuvre
 1984: Le grand œuvre. Une cosmogonie

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 La oficiala retejo de Pierre Emmanuel
 PEN Internacia

Kategorio:Francaj poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj verkistoj