Sulua bubuko

Sulua bubuko, konata ankaŭ kiel Sulua akcipitrostrigo (Ninox reyi), estas specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Ninox. Ĝi estas endemio de Filipinoj, kie ĝi vivas en arbaroj. La Sulua bubuko estas unu el la strigoj en la komplekso de Filipina bubuko. Ĝi estas endemio de la Sulua insularo en Filipinoj. Ĝi antaŭe estis konata kiel subspecio de la Filipina bubuko, sed estis reklasifikita en 2012, ĉar voĉo kaj aliaj indikaĵoj sugestis, ke ĝi estas aparta specio.New Owl Species: Camiguin Hawk-Owl, Cebu Hawk-Owl Discovered In Philippines Ĝi troviĝas en tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatperdo.

Aspekto
eBird priskribas la birdospecion jene: "Sufiĉe malgranda arbarstrigo sur la Suluaj Insuloj. Unuforme strieca, kun brunaj supraj partoj kaj kapo, oranĝ-brunaj subaj partoj, blanka makuleco sur la flugiloj, rompita pala strio malantaŭ la ŝultro, pala ventro, longaj lipharoj ĉirkaŭ la vizaĝo kaj flavaj okuloj. Notu la blankan gorĝmakulon. Probable la sola strigo en sia teritorio krom la Mantanana orelstrigo, sed la Sulua bubuko estas ruĝbruna prefere ol griza kaj ne havas la nigran linion ĉirkaŭ la vizaĝo. La voĉo inkluzivas strangajn klukajn notojn komenciĝantajn per rapida serio finiĝanta per tri pli malrapidaj notoj: "kukukukukuku klok-klok-klok"."

Inter la specikomplekso, ĉi tiu strigo estas unika pro sia krio de serio da glugloj anstataŭ la tipa kriegado de la aliaj filipinaj bubukoj en la specikomplekso. Ĝi distingiĝas per la forta strieco sur sia kapo kaj ventro, blanka gorĝmakulo kaj vizaĝdisko.

Ĝi estas mezgranda je 20 cm alta, kune kun la Mindora bubuko ene de la specikomplekso de Filipinaj bubukoj. Ĉi tio estas inter la pli grandaj Kamigina bubuko, Romblona bubuko kaj Cebua bubuko je 25 cm kaj la pli malgrandaj Luzona bubuko kaj Mindanaa bubuko, kiuj estas 15 ĝis 18 cm altaj.

 Habitato kaj konservostatuso 
Ĝia vivejo estas en tropikaj humidaj malaltebenaĵaj primaraj kaj sekundaraj arbaroj ĝis 700 metrojn super marnivelo. Ĝi ankaŭ estas foje vidata ĉe arbaraj randoj, maldensejoj kaj plantejoj. Sur Tavi-Tavio, la specio troviĝas ankaŭ en maturaj manglejoj kaj grandaj arboj en la ĉirkaŭaĵo de vilaĝoj.

La Ruĝa Listo de IUCN klasifikas ĉi tiun birdon kiel vundeblan kun populaciaj taksoj de 1 000 ĝis 2 499 maturaj individuoj. La ĉefa minaco de ĉi tiu specio estas habitatoperdo kun pogranda senigo de arbaraj vivejoj kiel rezulto de laŭleĝa kaj kontraŭleĝa arbohakado, minado, konverto en terkulturajn terojn aŭ palmoleajn plantejojn kaj urbigo. Pro la rapida perdo de habitato en la Sulua Arkipelago, ankaŭ multaj el la birdoj endemiaj al la regiono kiel la Sulua bucero, la Grizkapa brunkolombo, la Bluflugila rakedvostulo kaj la Sulua pegeto estas minacataj je formorto.

Nuntempe ne ekzistas speci-specifa konservadprogramo.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
 Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj