Pietro Cattani

Pietro di Cattanio estis, kune kun Bernardo de Kintavalo unu el la unuaj kunuloj de Francisko el Asizo Li atestis la fruan ekspansion de la Ordeno de la Fratoj Minoraj kaj estis unu el la plej proksimaj konfiduloj de la sanktulo. Li alprenis la gvidadon de la ordeno sed mortis antaŭ ol la sanktulo.

Origino
Petro de Katanio estis viro de nobela familio, eble eĉ de la familio Catanii en Asizo. Li estis edukita kaj juristo laŭ profesio. Lia naskiĝdato estas nekonata, sed li verŝajne havis la saman aĝon kiel Francisko (naskita en 1181 aŭ 1182) aŭ iomete pli maljuna. Estas probable, ke Petro estis sacerdoto. Fontoj kiel la Speculum Perfectionis (verkita ĉirkaŭ 1318) raportas, ke li estis kanoniko aŭ membro de la kapitulo de la Katedralo de Sankta Rufino, en Asizo.

Renkontiĝo kun Francisko
Laŭ la biografiistoj, la 16-an de aprilo 1208, Petro de Katanio iris kun Bernardo de Quintavalle por renkonti Franciskon. Ambaŭ donacis siajn havaĵojn al la malriĉuloj. Laŭ la legendo pri la Tri Kunuloj, la tri fratoj konsideris kiel "regulon de ordo" la tri frazojn, kiujn ili hazarde determinis el la Evangelioj:

“Se vi volas esti perfekta, iru, vendu viajn posedaĵojn kaj donu al la malriĉuloj, kaj vi havos daŭran trezoron en la ĉielo. Kaj venu, sekvu min.” (Mateo 19:21)

“Prenu nenion por la vojo: nek bastonon, nek saketon da provizaĵoj, nek panon, nek monon, nek duan tunikon.” (Luko 9:3)

“Se iu volas esti mia disĉiplo, li neu sin mem kaj levu sian krucon ĉiutage kaj sekvu min.” — Luko 9:23.

Unu semajnon poste, la tri fratoj aliĝis al Egidio, kamparano el Asizo. En la posta periodo, la fratoj vojaĝis tra Italio kiel predikistoj de pentofaro, Petro kun Bernardo kaj Francisko kun Egidio, petegante pri ilia nutraĵo, predikante pentofaron kaj penton. Poste, aliaj viroj sekvis ilin.

Frato Petro ankaŭ estis unu el la unuaj dek du fratoj, kiuj iris al Romo en 1209 por havi sian originan regulon konfirmita de la Papo Inocento la 3-a.

Petro estis prenita al la Oriento fare de Francisko en 1219/1220 kaj partoprenis en la Kampanjo de Damietta kaj en la predikado antaŭ la Sultano. Tamen, en aliaj fontoj, Frato Illuminatus estas menciita kiel kunulo. Francisko kaj Petro de Katanio konversaciis kavalirece kaj ĝentile kaj alparolis unu la alian per la vorto "Sinjoro", montrante la reciprokan respekton, kiu unuigis ilin.

Estro de la Ordeno
Francisko verŝajne aperis en la kapitulo de la ordeno de la 29-a de septembro 1220, kiu nomumis Petron kiel "ĝeneralministron" (la titoloj de la postenoj ankoraŭ ne estis difinitaj tiutempe). Rosalind Beckford Brooke (1925-2014), aliflanke, kredas, ke estis multe pli frue, dum la Pentekosta kapitulo de la 14-a de majo 1217, kiam li estis nomumita vikario (t.e., anstataŭanto). Aliaj elementoj montras en ĉi tiu direkto, ekzemple, la senodataj epizodoj en la legendoj, kiuj parolas pri li kiel vikario, sed kiuj apenaŭ okazus en la mallonga periodo de 1220 ĝis lia morto.

Tomaso el Celano indikas, ke Francisko transdonis la gvidadon de la ordeno al sia frato Petro kelkajn jarojn post lia konvertiĝo kaj solene obeis lin, tio estas, Francisko konsideris lin "ĝeneralministro" kaj ne vikario. Tamen, Francisko daŭre gvidis la Ordenon en aferoj konsiderataj gravaj kaj ankaŭ submetis Petron de Katanio. Eblas, ke Petro, en sia modesteco, akceptis la gvidadon de la Ordeno sed ne postulis obeon de Francisko. En la oficiala raporto, Petro de Katanio ne estas kalkulita kiel ĝenerala ministro, ĉar la raporto nur komenciĝas post la morto de Francisko.

Morto
Petro de Katanio mortis la 10-an de marto 1221, kaj estis entombigita en la Porciunkola. Lia tomboŝtono estas enfiksita en la suda ekstera muro de la preĝejo. La surskribo estas ankoraŭ legebla. Laŭ legendo, mirindaĵoj okazis post la morto de Frato Petro; pilgrimantoj venis al la Porciunkola ĝis kiam Francisko preĝis al la mortintoj, por ke ili ĉesu fari miraklojn pro la angoro, ke tio al ili kaŭzis. Ŝajne, ĉi tiuj mirakloj neniam estis konfirmitaj, ĉiukaze, Petro ne estis kanonigita, kio verŝajne estus la okazinta se la mirakloj estus konfirmitaj.

Vidu ankaŭ

 Arnulfo de Milano (1018-1070) mezepoka kronikisto
 Arnoldo de Soissons (1040-1087) sanktulo de la katolika eklezio
 Arnulfo de Montgomery (1066-1122) anglo-normanda magnato
 Pierre de Corbeil (1150-1222) franca kleriko kaj profesoro pri teologio
 Stephen Langton (1150-1228) angla kardinalo
 Inocento la 3-a (1160-1216) papo
 Elia da Cortona (1178-1253) itala franciskana religiulo
 Pietro Cattani (1180-1221) itala franciskana religiulo
 Luchesius de Poggibonsi (1180-1260) unu el la unuaj membroj de la Tria Ordeno de Sankta Francisko
 Petrus Sarnensis|Petro de la Cernea valo (1182-1218) franca kronikisto kaj cistercia monaĥo
 Cäsarius von Speyer|Cezario de Spiro (1183-1239) unua franciskana provincialo de la teŭtona Franciskana Ordino.
 Giovanni da Pian del Carpine (1185-1252) itala diplomato kaj katolika episkopo
 Giovanni Parenti (1190-1250) itala franciskana religiulo
 Egidio d'Assisi (1190-1262) itala franciskana religiulo
 Frato Liono (1195-1271) itala franciskana religiulo
 Tommaso da Celano (1200-1265) itala franciskano, poeto kaj verkisto
 Ludoviko la 9-a (1214-1270)
 Sankta Bonaventura (1217-1274) franciskana teologo
 Krucmilitoj (1217-1221)
 Sieĝo de Damieto (1218-1219)

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1180
Kategorio:Mortintoj en 1221
Kategorio:Naskiĝintoj en la 12-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Italio
Kategorio:Italaj religiuloj
Kategorio:Italaj teologoj
Kategorio:Italaj latinistoj