H. L. Mencken

Henry Louis MENCKEN (n. la 12-an de septembro 1880 - m. la 29-an de januaro 1956) estis usona  ĵurnalisto, eseisto kaj satiristo. F. Scott Fitzgerald nomis Mencken "la viro, kiu faris pli por la usona literaturo ol iu ajn alia viro".

Konata kiel la "Saĝulo de Baltimoro" kaj ankaŭ kiel la "Antikristo de Baltimoro", li estas konsiderata unu el la plej influaj usonaj verkistoj kaj prozstilistoj de la unua duono de la 20-a jarcento. Multaj el liaj verkaĵoj ankoraŭ estas presitaj. 

 Kariero 
Li diplomiĝis ĉe la Baltimore Polytechnic Institute High School kaj studis ĵurnalismon. La literatura kariero de H.L. Mencken ĉefe daŭris la unuajn dudek jarojn de la 20-a jarcento. Liaj ĉefaj verkoj inkluzivas George Bernard Shaw: The Plays (1905); A Book of Prefaces (1917); Prejudices (1919-1927); kaj Notes on Democracy (1926).

Li ankaŭ distingiĝis kiel brila ĵurnalisto, fondante la revuon "American Mercury", en kiu li verkis artikolojn pri literaturaj temoj kaj socipolitikaj temoj. La revuo ankaŭ publikigis verkojn de kondamnitaj aŭtoroj (d:Q4745520).

Mencken estas konata kiel la aŭtoro de The American Language, plurvoluma studo pri kiel la angla estas parolata en Usono, kaj pro siaj satiraj skribaĵoj pri la proceso Tenesio kontraŭ John Thomas Scopes, kiun li nomis la " simioproceso ".

Aldone al siaj literaturaj kapabloj, Mencken estis konata pro siaj polemikaj ideoj. Dum ambaŭ mondmilitoj, liaj simpatioj estis kun la germanoj, kaj li estis tre suspektema pri tio, kion li karakterizis kiel "brita propagando".

Mencken, per sia akra kritiko de registaraj agoj, havis fortan influon sur la usona liberecana movado. Subtenanto de scienca progreso, li estis tre skeptika pri ekonomiaj teorioj kaj precipe kritika pri kontraŭintelektismo, fanatikeco, populismo, fundamentisma kristanismo, kreismo, organizita religio, la demando pri la ekzisto de Dio, kaj tiel nomata alternativa medicino. Samtempe, li ankaŭ parolis arogante pri fiziko kaj matematiko, ofte nomante ilin "sensencaĵoj", kaj ridindigis la teorion pri relativeco de Einstein.

Aldone al siaj literaturaj atingoj, Mencken estis konata pro siaj polemikaj ideoj. Kiel sincera admiranto de la germana filozofo Nietzsche, li ne subtenis reprezentan demokration, sed prefere pledis por elitismo. Lia taglibro, publikigita postmorte en 1989, konfirmas, ke Mencken estis rasisto kaj antisemito, kvankam ĉi tiu karakterizado estis kontestata.  Lia sinteno al afrik-usonanoj reflektis la konservativan paternalismon de lia tempo, kaj "la speco de antisemitismo, kiu aperas en la privata taglibro de Mencken, troveblas aliloke: ekzemple, en fruaj leteroj al Eleanor Roosevelt kaj Adlai Stevenson ."  Li ŝajnis montri sinceran entuziasmon por militarismo, sed neniam en ĝia usona formo. "Milito estas bona afero," li iam skribis, "ĉar ĝi estas honesta; ĝi agnoskas la centran fakton de homa naturo... Nacio, kiu restas tro longe en paco, fariĝas ia giganta domservistino." 

Mencken ĉerpis inspiron de multaj verkistoj, inkluzive de Rudyard Kipling, Joseph Conrad, kaj aliaj, sed Mark Twain kaj precipe Friedrich Nietzsche ŝajnas esti lasintaj gravan spuron sur lia verkado. Lia ĉefa temo en la 1920-aj jaroj, dum kiuj lia verkado estis je sia pinto, estis kristana fundamentismo aŭ la puritanoj kaj la senscia meza klaso, aŭ kiel li ŝatis nomi ĝin, "Booboisie".

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 la kolumnoj de Mencken sur la Ampleksa Elprovo ĉe 
 FBIa dosiero pri H. L. Mencken
 Registrita intervjuon de H. L. Mencken en 1948
 Gvidilo al la H. L. Mencken Kolekto 1925–1933 ĉe la Universitato de Chicago Speciala Kolekta Esploro Centro

Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
Kategorio:Germanaj usonanoj
Kategorio:Usonaj libertarianoj
Kategorio:Usonaj aŭtobiografoj
Kategorio:Usonaj ateistoj
Kategorio:Usonaj agnostikuloj
Kategorio:Usonaj lingvistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj