Lomboka orelstrigo

Lomboka orelstrigo (Otus jolandae, laŭ kio ankaŭ Jolanda orelstrigo) kaj orelstrigo de Rinjani estas specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas kiel endemio en insuloj Lomboko kaj apudaj Gill, Indonezio. Kiel nura birdospecio endemia de la insulo, ĝi estis unuafoje agnoskita kiel aparta specio en Septembro 2003 kaj estis formale priskribita en 2013.

Etimologio
La specia epiteto jolandae honoras doktorinon Jolanda Luksenburg, biologiiston kiu kunmalkovris la specion en 2003. Kaj la alternativa ordinara nomo kaj proponita indonezia nomo Celepuk Rinjani rilatas al Monto Rinjani, la 3700 m aktiva vulkano kiu dominas Lombokon. La strigoj ankaŭ estas konataj loke kiel burung pok, onomatopee rilatante al la krio.

Aspekto kaj identigo
Kiel ĉe plej multaj aliaj Otus-strigoj, la Lomboka orelstrigo estas ĉefe bruna, strieca kaj makuleca en diversaj nuancoj kun blanka. Ĝi estas plejparte simila laŭ aspekto al la Moluka orelstrigo, O. magicus, sed havas malsaman krion, puran fajfan hupadon anstataŭ la raŭkan kvakon de O. magicus.

Historio
Sep specimenoj de la strigo estis akiritaj de majo ĝis julio en 1896 fare de la brita naturalisto Alfred Everett, kiu ankaŭ uzis pagitajn lokajn kolektantojn. Tamen, tiutempe, la birdo ne estis agnoskita kiel specife aparta de la Moluka orelstrigo, kiu troviĝas sur aliaj insuloj en la Malgrandaj Sundoj. La specimenoj de Everett estas konservataj en la Brita Muzeo pri Natura Historio (inkluzive de la holotipo) kaj la Usona Muzeo pri Natura Historio.

En septembro 2003, George Sangster kaj Jolanda Luksenburg vidis kaj registris voĉojn de orelstrigoj sur Lomboko. En la sama monato, ankaŭ Ben King faris tion. Ambaŭ partioj sendepende konkludis, ke la vokoj diferencis konsiderinde de tiuj de O. magicus kaj de aliaj aziaj orelstrigoj. En 2008, fotojn kaj pliajn sonregistraĵojn akiris Bram Demeulemeester kaj Philippe Verbelen. Alian sonregistraĵon akiris en aŭgusto 2011 Jan van der Laan.

Detala komparo de la specimenoj de Everett kaj la pli postaj sonregistraĵoj kun tiuj de aliaj orelstrigoj trovitaj en Wallacea kaj la Malaja insularo indikis, ke la Lombokaj strigoj konsistigis antaŭe nepriskribitan specion kaj provizis la bazon por la priskribo de 2013.

Distribuado kaj habitato
La Lomboka orelstrigo estas limigita al la insulo Lomboko, kie ĝi estas la sola loĝanta orelstrigo. Ĝi estas surloke ofta ene de la restanta arbara vivejo sur la insulo, multe de kiu kuŝas ene de la Nacia Parko Gunung Rinjani, je altitudoj de 25–1350 m.

 Minacoj 
Antaŭ 2018, la Lomboka orelstrigo ne estis inkludita en la listo de protektitaj specioj de Indonezio; tamen, ĉar ne ekzistis populacikalkulo por la specio, ĝi ne povis esti komercigita. En 2018, la Registaro de Indonezio reviziis sian liston de protektitaj specioj, kiu nun inkluzivas la Lombokan orelstrigon kiel protektitan specion. Tamen, oni registris malferman kontraŭleĝan komercon de ĉi tiu specio en la birdomerkatoj de Lomboko,[Shepherd et al. (2020) kaj tial, kontraŭleĝa komerco devus esti konsiderata ebla minaco al la konservado de ĉi tiu specio.

Referencoj

 Shepherd, C. R., Shepherd, L., Sayaputra, M., Nijman, V. kaj Leupen, B. T. C. (2020). "A note on illegal trade of the endemic Rinjani Scops-owl Otus jolandae in Indonesia." BirdingASIA 34: 47–49

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio