Okcidenta strigo

Okcidenta strigo (laŭ Strix occidentalis) kaj ankaŭ Makulstrigo aŭ Punktostrigo, estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio, fakte noktula rabobirdo, kiu apartenas al genro Strix, parto de pli granda grupo de noktulaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi estas specio de praarbaroj en okcidenta Nordameriko, kie ĝi nestas en arbokavaĵoj, malnovaj rabobirdaj nestoj, aŭ rokfendoj. Nestoj povas esti inter 12 kaj 60 metrojn altaj kaj kutime enhavas du ovojn (kvankam kelkaj enhavas eĉ kvar). Ĝi estas noktula strigo, kiu manĝas malgrandajn mamulojn kaj birdojn. Tri subspecioj estas agnoskitaj, variante en distribuo de Brita Kolumbio ĝis Meksiko. La Okcidenta strigo estas sub premo de vivejodetruo tra sia tuta teritorio, kaj estas nuntempe klasifikita kiel preskaŭ minacata specio.

Aspekto
La Okcidenta strigo havas averaĝan longon de 43 cm, enverguron de 114 cm kaj pezon de 600 g. Ĝiaj ovoj estas iom pli ol 50 mm longaj, kaj estas blankaj kaj glataj kun iomete grajneca teksturo. La Okcidenta strigo similas laŭ aspekto al la Varia strigo, sed havas krucformajn markojn sur la subaj partoj, dum la Varia strigo estas alterne strieca sur la brusto kaj strieca sur la ventro. Variaj strigoj estas pli grandaj kaj pli grizaj ol Okcidentaj strigoj. En la lastaj jaroj, la kaliforniaj kaj nordaj subspecioj de Okcidenta strigo estis delokigitaj de Variaj strigoj (S. varia), kiuj estas pli agresemaj, havas pli larĝan dieton kaj troviĝas en pli diversaj vivejoj. Kvankam la du specioj estas genetike tre malsamaj, ili povas hibridiĝi en areoj kie delokiĝo okazas, rezultante en interspecia hibrida strigo.

Subspecioj
S. o. caurina – Norda okcidenta strigo
S. o. lucida – Meksika okcidenta strigo
S. o. occidentalis – Kalifornia okcidenta strigo

La protektita areo Gila Wilderness estas hejmo de la plej granda populacio de la Meksika subspecio.Mexican Spotted Owl Recovery Program at U.S. Fish and Wildlife Service.

Distribuado
La norda okcidenta strigo havas preskaŭ apudan teritorion de sudokcidenta Brita Kolumbio suden tra okcidenta Vaŝingtonio kaj Oregono ĝis Kantono Marin, Kalifornio. La teritorio de la kalifornia okcidenta strigo interkovras ĉi tiun teritorion en la suda Kaskada Montaro, kaj etendiĝas suden tra la okcidenta Sierra Nevada ĝis Kantono Tulare, kun apartaj populacioj en montaraj areoj de marborda kaj suda Kalifornio de Kantono Monterey ĝis norda Baja California. La meksika okcidenta strigo troviĝas en disaj populacioj en montaraj sistemoj kaj kanjonoj de la sudokcidenta Usono (inkluzive de Utaho, Kolorado, Arizono, Nov-Meksiko, kaj ekstrema okcidenta Teksaso), same kiel en okcidenta Meksiko (Sonora, Chihuahua, Nuevo León, kaj orienta Coahuila) tra la Okcidenta Sierra Madre kaj la Orienta Sierra Madre. Ward Jr., James P.; Franklin, Alan B.; Rinkevich, Sarah E.; Clemente, Fernando (1995). Mexican spotted owl recovery plan, volume 2—Technical supporting information (Report). Albuquerque, New Mexico: U.S. Department of the Interior Fish and Wildlife Service. 

Habitato
Okcidentaj strigoj troviĝas en diversaj vivejoj de foliarbaraj kaj koniferaj arbaroj, kvankam la specio preferas fermitajn kanopeajn, malmulte maljunajn, malfruajn sinsekvajn kaj praarbarojn. La meksika subspecio povas uzi ankaŭ arbustarojn (chaparral) kaj pinjonajn arbarojn, inkluzive de areoj en profundaj, krutmuraj kanjonoj kun malmulte da kanopea kovro. La ​​kalifornia subspecio uzas nedehakitajn, kompleksajn fruajn serajn arbarojn kreitajn de arbarincendio por manĝoserĉado, kaj pli da alt-severa fajro en teritorio pliigas reproduktadon.
Grandaj arboj ŝajne konsistigas preferatan nestan kaj ripozejan habitaton por ĉiuj tri subspecioj, kaj kanopeo-kovro pli granda ol 40% (ofte pli granda ol 70%) estas ĝenerale serĉata. Granda alta arbusta kovro estas ofta karakterizaĵo de la vivejo de okcidenta strigo. Okcidentaj strigoj troveblas je altitudoj de 21–2 012 m por la norda subspecio, 300–2 590 m por la kalifornia subspecio, kaj sufiĉe pli alte (1800–2 600 m) por la meksika okcidenta strigo. Ĉiuj subspecioj ŝajne aprezas la proksimecon de akvofontoj.

Ekologio

Teritorio kaj denseco
La hejmteritorioj de la Okcidenta strigo estas ĝenerale grandaj sed variaj, kun etendiĝo de 661–14 169 akreoj (2,67–57,34 km²), depende de la subspecioj, vivejo kaj predohavebleco. La hejmteritorioj estas pli malgrandaj dum la reprodukta sezono ol ekster la reprodukta sezono, kaj inoj havas pli grandajn hejmteritoriojn ol maskloj.

La denseco de paroj de okcidentaj strigoj ene de taŭga vivejo dependas ankaŭ de la speciaj viveja kvalito kaj loko, variante inter 0,022 strigoj/km² en pinjon-juniperaj arbaroj de la Sakramentaj Montoj kaj 1,049 strigoj/km².

Nestumado
Okcidentaj strigoj ne konstruas siajn proprajn nestojn, anstataŭe uzas kavaĵojn trovitajn en arboj, morta ligno kaj bariloj, same kiel la lokojn de forlasitaj rabobirdaj aŭ sciuraj nestoj. Kelkaj nestejoj estas uzataj plurfoje. Altkvalitaj (konstante okupitaj kaj reproduktaj) reproduktejoj restas okupitaj post arbarincendio kaj postfajra savado de arbohakado, dum malpli kvalitaj lokoj, kiuj estas malkonsekvence okupitaj kaj reproduktaj, pli verŝajne estos forlasitaj post fajro kaj savado de arbohakado. Okcidentaj strigoj plej ofte elektas la saman tipon de kovro elektitan por nestejoj por taga ripozado.

Reproduktado
La reprodukta sezono de la Okcidenta strigo okazas de frua printempo ĝis malfrua somero aŭ aŭtuno, kun antaŭdemetado kiel ekzemple plumaranĝado kaj ripozado kune komenciĝantaj en februaro aŭ marto.

Paroj de Okcidentaj strigoj estas monogamaj kaj malofte renestumas post malsukcesaj reproduktiĝaj provoj. La specio normale ne reproduktiĝas ĉiujare, kun averaĝa reproduktiĝa probableco de 62%. Junaj strigoj povas komenci reproduktiĝi post unu jaro, sed kun du jaroj aŭ pli aĝaj estas pli oftaj. Normala ovodemetado estas de du ovoj, sed povas atingi kvar malofte. La ino sidas sur la ovoj kaj zorgas pri la idoj, dum la masklo provizas manĝaĵon por ili. Ovokovadaj tempoj de ĉirkaŭ unu monato estis raportitaj el okcidenta Oregono; la tempo de elnestiĝo ĝis sendependeco de strigidoj estas inter tri kaj kvar monatoj. Post kiam sendependaj, junuloj disiĝas fine de somero ĝis aŭtuno, en la norda teritorio ofte ekloĝante en travintra teritorio antaŭ ol serĉi reproduktajn teritoriojn printempe. La disvastiĝa teriterio ofte estas malpli ol 31 km.

Vivodaŭro
Okcidentaj strigoj estas longvivaj kaj maksimumaj aĝoj de 16 aŭ 17 jaroj estis dokumentitaj en la norda subspecio. La averaĝa jara postviva procento kutime superas 80% por plenkreskuloj, kvankam ĝi estas konsiderinde pli malalta por junuloj, kiuj havas averaĝan jaran postvivan procenton de 21–29%. En Nov-Meksiko, la postviva procento por junaj meksikaj Okcidentaj strigoj povas esti tiel malalta kiel 11%. La plej oftaj kaŭzoj de morto estas predado, malsato, kaj eble malsanoj.

Diversaj birdoj kaj mamuloj kiel la fiŝisto (Pekania pennanti) estas inter la predantoj de ovoj kaj junaj Okcidentaj strigoj, nigrakapaj akcipitroj (Accipiter atricapillus), korvoj povas predi junajn okcidentajn strigojn, dum grandaj kornostrigoj (Bubo virginianus), ruĝvostaj akcipitroj (Buteo jamaicensis), kaj reĝaj agloj (Aquila chrysaetos) estas verŝajnaj predantoj de kaj junuloj kaj plenkreskuloj. Grandaj kornostrigoj kaj variaj strigoj konkurencas kun okcidentaj strigoj pri manĝaĵo kaj spaco en iuj areoj. Variaj strigoj havas negativan efikon sur la supervivon kaj fekundecon de nordaj okcidentaj strigoj. Ekzistas ankaŭ negativaj efikoj kiam variaj strigoj vivas en la sama areo kiel okcidentaj strigoj. Wiens, J. David; Dugger, Katie M.; Lesmeister, Damon B.; Dilione, Krista E.; Simon, David C. (2020). Effects of barred owl (Strix varia) removal on population demography of northern spotted owls (Strix occidentalis caurina) in Washington and Oregon—2019 annual report (Report). U.S. Geological Survey. 

Okcidentaj strigoj estas noktulaj, sid-atendaj predantoj. Ili ofte ĉasas de ripozejo kaj plonĝas aŭ saltas sur predon, aŭ povas preni arbaran predon de arbotrunkoj kaj branĉoj. Ili foje ĉasas dumtage. Kvankam la dieto varias laŭ loko, la plimulto konsistas el kelkaj mamulaj specioj. Specioj plej ofte kaptitaj estas nordaj flugosciuroj (Glaucomys sabrinus), kiuj povas konsisti el pli ol 30% de la totala predo, kaj neotomoj (la plej ofta predo entute), inkluzive de malhelpiedaj (Neotoma fuscipes), densvostaj (N. cinerea) kaj meksikaj neotomoj (N. mexicana). En iuj partoj de ĝia arealo, granda parto de la dieto de la Okcidenta strigo konsistas el pluraj aliaj mamuloj kiel cervomusoj (Peromyscus maniculatus), poŝtemoj (Thomomys spp.), kampomusoj (Microtus, Clethrionomys kaj Phenocomys spp.), neĝoŝuaj leporoj (Lepus americanus), kunikloj kaj pluraj specioj de sciuroj. Vespertoj kaj ne-mamulaj predospecioj estas prenataj malpli ofte, inkluzive de birdoj (pli malgrandaj strigoj, garoloj, pegoj kaj paserbirdoj, kiel diversaj kantobirdoj), amfibioj, reptilioj kaj insektoj.

Konservostatuso
La statuso de la IUCN Ruĝa Listo por la Okcidenta strigo estas preskaŭ minacata kun malkreskanta populacia tendenco. NatureServe konsideras la specion Vundebla. Ĉiuj studoj taksantaj la populacian tendencon de la specio trovis, ke la populacioj malkreskas. Habitatoperdo pro arbohakado estas ĝenerale agnoskita kiel la ĉefa minaco. Unu studo raportis, ke ankaŭ konkurenco kun la Varia strigo estas grava kontribuanto al la malkresko de la Okcidenta strigo. Dokumentoj pri administrado de arbaraj kaj okcidentaj strigoj ofte deklaras, ke severaj arbarfajroj estas kaŭzo de lastatempaj malkreskoj en populacioj de Okcidentaj strigoj, kaj ke miksgravaj fajroj (5-70% de bruligita areo en altgravaj areoj, kun >75% morteco de domina vegetaĵaro) prezentas ĉefan minacon al la daŭripovo de la okcidentstriga populacio, sed sistema revizio kaj metaanalizo trovis, ke fajroj kreis pli da avantaĝoj ol kostoj por Okcidentaj strigoj.

 Notoj kaj referencoj 

 König, Claus; Weick, Friedhelm & Becking, Jan-Hendrik (1999): Owls: A guide to the owls of the world. Yale University Press, New Haven. 

 Eksteraj ligiloj 

Read Congressional Research Service (CRS) Reports regarding the spotted owl
CBS News: Blasting Some Owls To Save Others? Government Proposes Selectively Killing Cousins Of Threatened Spotted Owls To Protect The Species
B.C.'s spotted owl near extinction: Science advisory team recommends capturing and breeding remaining owls in British Columbia
Spotted Owl videos on the Internet Bird Collection
Fotaro ĉe VIREO
 Spotted owl Species Account – Cornell Lab of Ornithology

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Nordameriko