Floresa orelstrigo

Floresa orelstrigo (Otus alfredi) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas en la insulo Floreso, Indonezio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Tiu strigo estas ĉirkaŭ 19–21 cm el kapo ĝis vosto. Ili estas malgranda arbarloĝanto. Ĉirkaŭ 250–2499 individuoj estis ĉirkaŭkalkulita en la naturo, malpliiĝantaj pro habitatoperdo.

 Taksonomio 
La Floresa orelstrigo havas la genran nomon Otus, kiun unue enkondukis Thomas Pennant, kimra natursciencisto kaj vojaĝanto, en 1769. "Otus" devenas de la greka vorto "otos", kiu signifas orelstrigon.

 Aspekto 
La Floresa orelstrigo estas malgranda kaj fortika strigo. La specio havas mallongajn, rondajn kaj larĝajn oreltufojn kaj blankan vermikulaĵon sur la frunto. Ĝi havas oranĝecflavan bekon, super kiu situas longaj kaj ruĝecaj riktaj haregoj, similaj al mamulaj lipharoj. Ĝi posedas ruĝbrunan vizaĝkonturon, malhelruĝajn plumojn laŭlonge de la flanko de la kolo kun blankaj bazoj, malgrandajn blankajn triangulojn sur sia malantaŭa kolo kaj blankajn skapulajn makulojn kun brunaj pintoj. Ĝi havas malgrandan voston, kiu apenaŭ videblas, densajn plumojn sur la kruroj kaj malhele oranĝecflavajn ungegojn.

 Observoj 
Antaŭ pli lastatempaj observaĵoj, ekzistis nur ses registroj pri ekvidoj de la Floresa orelstrigo fare de Alfred Everett en 1896. Ĉi tiuj ekvidoj de la tri Floresaj orelstrigoj estis malkovritaj en la Todo-Montoj en sudokcidenta Floreso, kaj la birdoj estis kaptitaj por esti tenataj en kaptiteco. Pli lastatempaj observaĵoj estis faritaj de Robert Hutchinson, James Eaton, kaj Bram Demeulemeester la 20-an de junio 2005, ĉe Danau Ranamese. Kvar strigoj estis viditaj en la altaj izolaj arboj de Floreso.

Alia observado de ĉi tiuj strigoj estis farita la 4-an de septembro 2005: unu proksime de Danau Ranamese kaj alia proksime de Poco Mandasawu.

Pli lastatempaj observaĵoj sekvis en 2011 fare de Andrew Hart Reeve kaj Samuel Rabenak ĉe la rando de la arbaro Sisok, proksime al la sudorienta bordo de Danau Sano Nggoang. Krioj de ĉi tiuj strigoj estis aŭditaj la 1-an de septembro 2011, kaj ili estis viditaj sur bambuaj ripozejoj.

 Voĉo 
Unuopaj alvokoj faritaj de la Floresa orelstrigo estas rapidaj kaj akraj notoj, kiuj tradukiĝas kiel "UH!" sonoj kaj daŭras 1,5-2,5 sekundojn kun frekvenco de 0,6-0,9 kHz.

Teritoriaj alvokoj estas pli oftaj inter la Flores-aj orelstrigoj. Ili estas priskribitaj kiel distingaj "mallongaj ekblovoj de laŭtaj, rapidaj stakataj notoj" kaj tradukiĝas kiel "UH-UH-UH-UH..." kun frekvencoj similaj al unuopaj alvokoj. Ĉiu alvoko daŭras de 1,5 ĝis 3,0 sekundoj kaj povas daŭri ĝis dek kvin minutojn. Ĉi tiujn alvokojn faras la strigoj en paroj, kie la alvokoj ŝajnas identaj; tamen, estis tipe por unu el la du strigoj liveri alternativan formon de ĉi tiu alvoko, kiu estas tipe pli silenteca kaj ankaŭ pli mallaŭta ol la originala teritoria alvoko.

 Habitato kaj distribuado 
La Floresa orelstrigo estas endemia de la insulo Floreso, Indonezio, kaj loĝas en montaraj arbaroj de 1000-1400 m. Oni pensis, ke ĉi tiuj strigoj prosperas en humidaj duonĉiamverdaj arbaroj de la Floresaj altebenaĵoj. Tamen, lastatempaj observoj en la Sisoka arbaro implicas, ke ilia vivejo povas varii inter ĉi tiuj humidaj arbaroj same kiel la sekaj musonaj arbaroj, kiuj ekzistas je pli malaltaj altitudoj.

 Statuso 
Laŭ la Ruĝa Listo de IUCN, la Floresa orelstrigo estas listigita kiel endanĝerigita specio. La populacio nuntempe malkreskas kun 250–2 499 individuoj vivantaj en la naturo.

 Minacoj 
Minacoj inkluzivas unujarajn kaj plurjarajn ne-lignajn kultivaĵojn, arbodehakadon kaj lignorikolton, habitatŝanĝon, vojojn kaj fervojojn, fajron kaj fajroestingadon.

 Konservado
Konservadaj agoj nuntempe okazas ĉe la Rutenga Natura Distrejo por protekti gravajn restaĵojn de la montaraj arbaroj, en kiuj la Flores-aj orelstrigoj prosperas.

Aliaj konservadaj agoj estis proponitaj, kiel ekzemple ampleksaj noktaj enketoj okazontaj en la montoj de Ruteng kaj ankaŭ en la krestaj arbaroj de Mata Wae Ndeo.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio