Frasera gufo

Frasera gufo, Ketupa poensis, estas specio de afrika gufo en la familio Strigedoj. Ĝi estas nomita laŭ la brita zoologo Louis Fraser.

Taksonomio
La Fraseran gufon formale priskribis en 1854 la brita zoologo kaj kolektisto Louis Fraser baze sur specimeno kolektita en la insulo Bioko (iam Fernando Poo) ĉe la marbordo de Okcidenta Afriko. Fraser metis tiun gufon en la genron Bubo kaj stampis la duvortan nomon Bubo poensis. Although title page is dated 1853 but the article was not published until 1854. La specia epiteto poensis devenas el la loka Fernando Poo. 

La Frasera gufo estas nun unu el dek du specioj metitaj en la genron Ketupa, kiun enkondukis en 1831 la franca natursciencisto René Lesson. Publikigita en 8 livraisons inter 1830 kaj 1831. Por la dato de publikigo vidu ĉe: 

Oni agnoskis du subspeciojn:
 K. p. poensis (Fraser, 1854) – Sieraleono ĝis Ugando, centra DR Kongo kaj norda Angolo
 K. p. vosseleri (Reichenow, 1908) – nordorienta Tanzanio

La subspecio K. p. vosseleri foje estis traktata kiel aparta specio, nome Usambara gufo.

 Aspekto 
La Frasera gufo estas relative malgranda specio de gufo, kiu havas sufiĉe "lanugecajn" oreltufojn kaj vizaĝan diskon kun klara malhela rando. La supraj partoj estas ruĝecbrunaj kaj flavecbrunaj, striecaj kun pli malhelaj strioj, la palaj skapuloj havas malhelrandajn eksterajn retojn, kiuj montriĝas kiel serio de palaj punktoj trans la ŝultro. La flugil- kaj vostoplumoj havas mallarĝajn helajn kaj malhelajn striojn. La subaj partoj estas pale ruĝbrunaj, nuance ĝis blankecaj sur la ventro kaj subvostaj kovriloj. La tuta longo estas 39–42 cm, kun inoj pli grandaj ol maskloj. Kompare kun la nomiga, la subspecio K. p. vosseleri havas pli fortan makulecon sur la brusto kaj pli vaste interspacigitan striecon sur la subaj partoj.

Voĉo
La teritoria voĉo de la maskla Frasera gufo estas rapida, balbuta kaj longa, profunda, guturala trilo, kiu laŭdire similas la bruon faritan de elektrogeneratoro. Estas ankaŭ dusilaba ululado, kiu estas stereotipe gufo-simila, kaj la dua silabo estas pli alta kaj pli fajfa. La duobla ululado estas ripetata je intervaloj de 3-4 sekundoj, kaj por la aŭskultanto konanta ĝin, simila al la ululado de la eŭropa arbarstrigo. Alia voko, kiun donas ambaŭ seksoj, estas ununura mola miaŭado "ŭu". Ili klakas siajn bekojn por komuniki, kiel faras multaj strigoj. La vokoj de K. p. vosseleri ne estas signife malsamaj al tiuj de la nomiga formo.

Distribuado kaj habitato
Ĝi estas vaste disvastigita tra la afrika tropika pluvarbaro; ankaŭ trovebla sur Bioko. Ilia vivejo estas ĉefe arbaro, arbaraj senarbarigejoj kaj kardamomo-plantejoj. Ili varias de marnivelo ĝis ĉirkaŭ 1 600 m en Kameruno.

Kutimaro kaj ekologio
Kiel plej multaj strigoj, la Frasera gufo estas noktema birdo, kiu ripozas dumtage kaŝita de folioj, ĉirkaŭ 40 m super la tero. La ripozejon ofte oni povas trovi per malgrandaj, tagaj birdoj, kiuj ĉikanas la gufon. La birdoj ĉesas ripozi ĉe krepusko kaj fariĝas aktivaj. Kantado plej ofte okazas en la frua vespero kaj tuj post krepusko, sed ili ankaŭ kantas tuj antaŭ tagiĝo. Ĝia ĉefa predo estas malgrandaj mamuloj, kiel musoj, sciuroj kaj galagoj, kaj ĝi prenas ankaŭ birdojn, ranojn, reptiliojn, insektojn kaj aliajn artikulojn, kaj foje manĝas fruktojn.

La reprodukta biologio de la Frasera gufo estas malmulte konata. En Gabono oni raportas, ke ili kantas en junio-septembro, sed reproduktado ŝajne okazas la tutan jaron, ŝajne variante geografie, kaj ovdemetado estis registrita en februaro en Liberio, ĝis decembro en Ugando kaj Demokratia Respubliko Kongo. Ĉar nestobirdoj estis trovitaj sur la tero, oni sugestis, ke la Frasera gufo eble nestumas surgrunde; tamen, oni faris almenaŭ unu registron de nestobirdo observitan en arba kavaĵo. La ovoj estas blankaj sen markoj. La junuloj ŝajne dependas de la plenkreskuloj dum longa tempo kaj retenas sian junan plumaron dum ĉirkaŭ unu jaro.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko