Rufa fiŝostrigo

Rufa fiŝostrigo aŭ Ruĝecdorsa fiŝostrigo (Scotopelia ussheri, laŭ kio ankaŭ Uŝera fiŝostrigo) estas specio de gufaj strigoj en la familio Strigedoj. Ĝi troviĝas en Okcidenta Afriko, kie ĝi estas ege nur surloka loĝanto de arbaraj riveroj.

Taksonomio
La Rufa fiŝostrigo estis formale priskribita en 1871 fare de la angla ornitologo Richard Bowdler Sharpe baze sur specimeno kolektita en la regiono Fante de suda Ganao kaj sendita al Londono de la brita kolonia administristo Herbert Taylor Ussher. Sharpe stampis la nunan duvortan nomon Scotopelia ussheri kie la specia epiteto honorigas Ussher. 

La specio estas monotipa: oni agnoskis neniun subspecion. La genro Scotopelia nun inkludas du aliajn pli vaste distribuitajn afrikajn strigojn: nome la Marmora fiŝostrigo kaj la Strieca fiŝostrigo.

Aspekto
La Rufa fiŝostrigo estas mezgranda strigo, kiu longas 46 ĝis 51 cm. Ĝi estas konsiderinde pli malgranda ol la Strieca fiŝostrigo, kiu same troviĝas en la regiono. Al ĝi mankas oreltufoj kaj ĝi havas malklaran, palan cinamokoloran vizaĝdiskon. La subaj partoj estas palaj kaj fajne striecaj pro la malhelaj ŝaftoj de la plimulto de la plumoj. La flankoj povas havi pli ruĝecbrunan makulecon. La ​​plenkreskuloj havas striecajn flugilplumojn, kaj la supraj partoj de la flugiloj (mantelo, skapularoj kaj flugilkovriloj) montras miksaĵon de ruĝbruna, kremkolora kaj blanka. La mantelo havas ankaŭ kelkajn nigrecajn markojn.

Kvankam estante konsiderinde pli malgrandaj, la junuloj havas similajn markojn kiel la plenkreskuloj, precipe en siaj flugiloj. La plumoj de la unua generacio, tamen, tendencas esti pli palaj ol tiuj, kiuj kreskiĝis post la unua plumŝanĝo, precipe sur la subaj partoj. Junaj birdoj ankaŭ povas aspekti pli dikaj, supozeble pro siaj pli densaj, pli lanugaj plumoj.

La piedoj kaj kruroj estas nudaj kaj estas flavec-oranĝaj. La beko estas bluetgriza, kontrastante kun flaveca vaksaĵo.

Ilia krio estas malalta, profunda, ĝemado  aŭ kolombeca huado. Ĝi povas esti ripetata je regulaj intervaloj (ĉirkaŭ 15-20 sekundoj) dum almenaŭ unu horo. Paroj ankaŭ povas dueti. Studo farita en Eburbordo montris, ke la plej bonaj respondoj al reludigaj eksperimentoj okazas en la malgranda pluvsezono dum la plenluno.

Distribuado kaj habitato 
La Rufa fiŝostrigo estas endemia de Okcidenta Afriko. Ĝi troviĝas en okcidento de la Gvinea Golfo, nome en Eburbordo, Ganao, Gvineo, Liberio kaj Sieraleono, kie ĝi troviĝas kiel tre loke loĝanta birdo laŭlonge de ombraj riverbordoj. Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj mangrovarbaroj.

Kvankam ĝi vivas proksime al la Strieca fiŝostrigo, oni sugestis, ke ili utiligas la vivejon malsame. Dum la Strieca fiŝostrigo troviĝas ĉefe proksime al pli grandaj, pli profundaj akvokorpoj, la Rufa fiŝostrigo ŝajne montras preferon por pli malgrandaj, pli malprofundaj riveroj. Tio eble helpas klarigi, kial ĝi troviĝas ankaŭ en sekundara arbaro, kiel tiu proksime al la vilaĝo Kambama, kondiĉe ke ekzistas taŭga ĉerivera arbaro, kie arbobranĉoj superpendas la riveretojn por provizi fiŝkaptajn postenojn. Oni observis ankaŭ, ke ĝi troviĝas en plantejoj, sugestante, ke ĝi eble estas pli adaptebla ol antaŭe kredite.

Kutimaro
La kutimoj de la Rufa fiŝostrigo estas malbone konataj. Oni kredas, ke, kiel aliaj fiŝkaptaj strigoj, ĉi tiu specio estas probable ĉefe noktema. Tamen, taga agado malofte estis observita. Individuo estis bildigita en fotilkaptilo en 2009 en Sieraleono tagmeze. Tamen, taga ĉasado ankoraŭ ne estis vidita, kio sugestas, ke noktaj kondutoj estas pli oftaj.

 Manĝado 
Oni supozas, ke ĝi manĝas ĉefe malgrandajn fiŝojn. Ankaŭ anarikoj estis registritaj en la stomakenhavo de specimeno el Sieraleono. Ĝi eble ankaŭ manĝigas nesalakvajn krabojn inter aliaj manĝaĵoj.

 Reproduktado 
Ovoj estis demetitaj en Sieraleono en septembro kaj oktobro, kaj junuloj plumŝanĝantaj el juna al plenkreska plumaro, proksimume ses monatojn post elnestiĝo, estis registritaj en Liberio en julio. Oni supozas, ke unuopa gufido estas la normala idargrandeco.

Statuso kaj konservado
Ĝi antaŭe estis klasifikita kiel endanĝerigita specio fare de la IUCN, tamen pli novaj esploroj montris, ke ĝi ne estas tiel malofta kiel oni iam kredis. Sekve, ĝi estis malgravigita al vundebla specio en 2011. Tamen, ĉi tiu specio restas unu el la plej maloftaj kaj malplej konataj strigaj specioj en la mondo, kaj la populacioj restas fragmentitaj kaj daŭre malpliiĝas pro habitatoperdo.

 Referencoj 

Owls of the World de Konig, Weick & Becking. Yale University Press (2009), 

 Eksteraj ligiloj 

BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko