Karl Löwith

Karl LÖWITH [ˈløːvɪt] (n. la 9-a de januaro 1897 en Munkeno ; m. la 26-a de majo 1973 en Hajdelbergo, pseŭdonimo: Hugo Fiala ) estis germana filozofo. Kvankam baptita protestanto, li estis persekutita kiel judo fare de la nazioj kaj devis elmigri el Germanio en 1934. La esplorado de Löwith fokusiĝis al la filozofio de historio kaj la aliroj de Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Friedrich Nietzsche kaj Martin Heidegger. Liaj verkoj De Hegel ĝis Nietzsche kaj Monda Historio kaj Savo estas konsiderataj klasikaĵoj de nuntempa filozofia literaturo. Karl Löwith, "My last meeting with Heidegger in Rome", in Richard Wolin, The Heidegger Controversy (MIT Press, 1993).

Li instruis ĉe la Universitato de Marburg de 1928 ĝis 1936 kaj en Tokio de 1936 ĝis 1941. De 1941 ĝis 1952 li laboris en Usono kaj de 1952 ĉe la Universitato de Hajdelbergo. La filozofiajn vidpunktojn de Löwith influis la vivfilozofio de Nietzsche, la fenomenologio de malfrua Husserl kaj la ekzistadismo de Heidegger.

Efektive, Löwith estas konsiderata unu el la lernantoj de Heidegger, sed li frue distancigis sin de li kaj fremdiĝis, precipe dum la nazia epoko. Li estas konsiderata skeptika kaj agnostika filozofo. Unu el liaj ĉefaj temoj estis la sekularigado de kristana filozofio kaj ĝia atendo de savo per la filozofio de historio (Hegel, Marx) kaj ekzistadismo. Li estas konata kiel kritikisto de moderna metafiziko kaj ankaŭ de ekzistadisma patoso. Li karakterizas modernan historian penson kiel ambivalencan interplektiĝon de antikva koncepto de historio (cikla/perioda, eterna ekvilibrigo de hibriso kaj nemezo, laŭ Herodoto, Tucidido kaj Polibio, gvidata de sorto kaj fortuno, eterneco de la kosma ordo) kaj jud-kristana kompreno de historio (formita de eskatologio kaj profetaĵo, limigita de finaĵo kaj direktita al telos). 

Aŭtoro de verkoj pri filozofia antropologio, filozofio de historio kaj historio de filozofio (Descartes, Spinoza, Vico, Hegelo, Kierkegaard, Marx, Burckhardt, Nietzsche, Max Weber, Heidegger, Schmitt, Paul Valéry), pri filozofio de kulturo, inkluzive de japana. Eiichiro Ishida, Japanese Culture: A Study of Origins and Characteristics (Hawaii University Press, 1974), pp. 3–4 Li postlasis memuarojn (eldonitaj en 1986).  de liaj verkoj en 9 volumoj estis eldonita en Stutgarto en 1981-1988. La kompleta bibliografio de Löwith inkluzivas pli ol 300 verkojn.

 Publikaĵoj (elekto) 

 Kierkegaard und Nietzsche . Frankfurto ĉe Majno, 1933.
 Heidegger: Denker in dürftiger Zeit . Stutgarto, 1953.
 Weltgeschichte und Heilsgeschehen , 3-a red. Zuriko [1957].
 Wissen, Glaube und Skepsis [2-a red.]. Göttingen, 1958.
 Gesammelte Abhandlungen: Zur Kritik der geschichtlichen Existenz . [Stutgarto, 1960.]
 Die Hegelsche Linke . Stutgarto, 1962.
 Gott, Mensch und Welt in der Metaphysik von Descartes bis zu Nietzsche . Göttingen, 1967.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Paul Gottfried
 Numa Denis Fustel de Coulanges

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Fenomenologoj
Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Germanaj protestantoj
Kategorio:Kristanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj historiistoj de filozofio
Kategorio:Germanaj filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito