Grandbeka papago

La Grandbeka papago (Tanygnathus megalorynchos) konata ankaŭ kiel Moluka papago aŭ insula papago, estas mezgranda, proksimume 38 cm longa, verda papago kun masiva ruĝa beko, kremkoloraj irisoj, nigrecaj ŝultroj, olivecverda dorso, palblua pugo kaj flavecverdaj malsupraj partoj. La ino estas tipe pli malgranda ol la masklo, sed alie la seksoj estas similaj.

La grandbeka papago troviĝas en arbaroj, maldensejoj kaj mangrovejoj en la sudorientaziaj insuloj Molukoj, Raja Ampat, Talaud, Sangihe, Sarangani, la Malgrandaj Sundoj, kaj proksimaj malgrandaj insuloj. La dieto konsistas ĉefe el fruktoj.

Ĝi restas vaste disvastigita kaj surloke sufiĉe ofta, kaj sekve estis taksita kiel malplej zorgiga en la IUCN Ruĝa Listo de Endanĝerigitaj Specioj.

Taksonomio
La Grandbeka papago estis priskribita de la franca polimato Georges-Louis Leclerc en 1780 en sia Histoire Naturelle des Oiseaux el specimeno kolektita en Nov-Gvineo. La birdo estis ankaŭ bildigita en mankolora plato gravurita de François-Nicolas Martinet en Planches Enluminées D'Histoire Naturelle produktita sub superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon. Nen la platopriskribo nek la priskribo de Buffon inkludis sciencan nomon, sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon Psittacus megalorynchos en sia katalogo de Planches Enluminées. 

La Grandbeka papago estas nun metita en la genron Tanygnathus, kiun enkondukis la germana natursciencisto Johann Wagler en 1832. La genronomo Tanygnathus kombinas la grekajn vortojn tanuō "etenda" kaj gnathos "makzelo". La specia epiteto megalorynchos kombinas la grekajn vortojn megalos "granda" kaj runĥos "beko". 

Oni agnoskis kvin subspeciojn:

 T. m. megalorhynchus (Boddaert, 1783) – Sulaveso kaj insuloj apudaj al Molukoj kaj okcidentaj Papuaj insuloj
 T. m. affinis Wallace, 1863 – sudaj Molukoj
 T. m. sumbensis Meyer, 1882 – Sumba (orientaj Malgrandaj Sundoj)
 T. m. hellmayri Mayr, 1944 – Rote Island, Semau kaj sudokcidenta Timoro (orientaj Malgrandaj Sundoj)
 T. m. subaffinis P. L. Sclater, 1883 – Babar kaj Tanimbaroj

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 
 BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Azio