Nikolaj Dobroljubov

Nikolaj Aleksandroviĉ DOBROLJUBOV (; n. la 24-a de januaro ( 5-a de februaro)  1836, Niĵnij Novgorod - m. la 17-a (29) de novembro 1861, Sankt-Peterburgo) estis rusa literatura kritikisto de la fino de la 1850-aj kaj komenco de la 1860-aj jaroj, poeto kaj publicisto. Li estis reprezentanto de la revolucia demokratio. Liaj plej famaj pseŭdonimoj estis Bov kaj N. Laibov ; li neniam subskribis sian plenan nomon.   

Li estis eminenta figuro de la rusa revolucia movado. Li estis literatura heroo al ambaŭ Markso kaj Lenin, Soviet Calendar 1917-1947: CCCP production kaj li ankoraŭ estas konsiderata unu el la gvidantoj de la revolucia movado en la Rusia Imperio en la 1860-aj jaroj. Tamen, Aleksandr Herzen konsideris lin fanatikulo, kiu nur malhelpis la antaŭeniron de reformoj en Rusio. Fjodor Dostojevskij akuzis lin pri malgravigado de la graveco de la individuo en arto. 

 Vivo 
Filo de pastro kaj iama studento de teologio, li kunlaboris kun sia instruisto Nikolaj Ĉerniŝevskij (Sovremennik), kie aperis liaj Kritikaj Artikoloj pri Literaturo.

Dobruljubov estas la vera kreinto de kritiko, kiu uzas la pretekston de literatura verko por trakti vastan gamon da moralaj, sociaj kaj politikaj temoj. Lia nomo estas ĉefe ligita al lia engaĝiĝo al la verko de Aleksandr Ostrovskij kaj Ivan Gonĉarov, kiujn li kritike analizis, sen forgesi Puŝkin, Lermontov, Belinskij, ktp.

Ĝi traktas diversajn temojn rilatajn al literaturo, kiel ekzemple la amplekson en kiu la populara aŭ nacia elemento partoprenis en la evoluo de literaturo.

Lia pozicio kiel kritikisto baziĝis sur la analizo de du fundamentaj punktoj: realeco — neabstraktebla — kaj arto — unuiĝinta al realeco, sed aparta de ĝi.

Tiu rekta interpreto de la realeco determinis la estontecon de la rusa literaturkritiko.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Sovremennik
 Ŝtata Lingvistika Universitato en Niĵnij Novgorod

 Eksteraj ligiloj 

 Dobroljubov Memora Muzeo

Kategorio:Rusiaj publicistoj
Kategorio:Rusiaj verkistoj