Northiella

Northiella estas genro de papagoj en la familio Psittaculidae, ordinare konataj kiel bluĉapuloj. La genro estas endemia de Suda Aŭstralio. En la genro estas du specioj, nome la jenaj: Ruĝventra bluĉapulo (N. haematogaster, Gould, 1838) kaj Nareta bluĉapulo (N. narethae, H.L. White, 1921). La genro estis nomita honore al aŭstralia ornitologo Alfred John North.

 Aspekto 
eta|maldekstre|200ra|Nareta bluĉapulo
La du bluĉapaj specioj estas mezgrandaj papagoj endemiaj de Aŭstralio. Ilia supra korpoparto, dorso kaj kolo estas helbrunaj ĝis grizaj. La bazo de iliaj flugiloj havas malhelbluajn areojn. Tamen, ĉi tiu specio estas ĉefe konata pro sia karmezina ventro, flava brusto kaj helbluaj frunto kaj vizaĝo.

La maskloj ene de ĉi tiu specigrupo povas esti ĝis 35 cm longaj, dum la inoj estas ĉirkaŭ 32 cm. Ilia pezo varias inter 70-100 gramoj, depende de la matureco kaj sekso de la birdo.

 Distribuado 
Ĉi tiu specio troviĝas tra centra Aŭstralio, etendiĝante de suda Kvinslando, plimulto de Novsudkimrio (ekskludante la orientan marbordon) ĝis Norda Viktorio. Ekzistas ankaŭ indikoj, ke ĉi tiu specio troviĝas en la Ŝtato Suda Aŭstralio kaj la orienta flanko de Okcidenta Aŭstralio.

 Habitato 
La bluĉapaj birdoj troviĝas ĉefe en sekaj internaj areoj tra sudorienta Aŭstralio. La preferata vivejo por ĉi tiu specio estas en la regiono Mallee de nordokcidenta Viktorio, kie ĝi troviĝas tra senarbarigitaj agrikulturaj pejzaĝoj.

 Taksonomio 
Dum multaj jaroj, bluĉapuloj estis identigitaj sub la genro Psephotus, kiu kategoriigis ilin kun la ruĝpuga papageto. La Ruĝventra bluĉapulo, Northiella haematogaster, distingiĝas pro sia karmezina subventro kaj la Nareta bluĉapulo, Northiella narethae, estis plue apartigita pro la karmezina koloro sub la vosto anstataŭ sub la ventro.

 Kutimaro 
La bluĉapulo estas plej aktiva dum la printempaj monatoj de la jaro. Ili ankaŭ emas troviĝi en malgrandaj grupoj pro sia socia konduto. Kie ili troviĝas plej aktivaj dum krepusko kaj tagiĝo, oni hipotezas tion por eviti renkontojn kun predantoj kiel Aŭstraliaj turfalkoj aŭ aliaj surgrunde loĝantaj birdomanĝantaj mamuloj. Bluĉapuloj ofte grupiĝas en paroj kaj ne laŭsezone migras, nek vojaĝas malproksimen preter sia hejma teritorio.

 Dieto 
La Ruĝventra bluĉapulo montris trinkpadronojn de krepusko kaj tagiĝo. La ĉefa dieto inkluzivas semojn, fruktojn, malgrandajn insektojn kaj florojn. La ​​Bluĉapulo inkluzivis semojn de enkondukitaj vegetaĵaraj specioj en sian dieton, kiel ekzemple bufelan herbon (Cenchrus ciliaris) kaj indiĝenajn speciojn kiel la salarbuston (Atriplex).

Statuso
La tutmonda populacio de la Ruĝventra bluĉapulo estas nekonata sed ne klasifikita kiel minacata. La plej granda konata minaco al tiu bluĉapulo estas la indiĝena vegetaĵara maldensigo en Viktorio.

Specioj
Du specioj, unu el kiuj havas tri nune agnoskitajn subspeciojn, formas la genron Northiella:Gill F. kaj Donsker D. (eld), Family Psittaculidae, en IOC World Bird Names (ver 6.2), International Ornithologists’ Union, 2016. URL Alirita la 9an de Junio 2016.
 Ruĝventra bluĉapulo, Northiella haematogaster (Gould, 1838) S. Kvinslando, Ok. Novsudkimrio, N. Viktorio, Or. Suda Aŭstralio, LC
 N. h. haematorrhous
 N. h. haematogaster
 N. h. pallescens 
 Nareta bluĉapulo, Northiella narethae (White, HL, 1921) SOr. Okcidenta Aŭstralio ĝis SOk Suda Aŭstralio

 Referencoj 

 Ĉefaj fontoj 
 Forshaw, Joseph M.; Cooper, William T. (1978). Parrots of the World (2a eld.). Melbourne, Victoria: Landsdowne Editions. ISBN 0-7018-0690-7.


Eksteraj ligiloj

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio