Teodoriko la 2-a (Francio)

Teodoriko la 2-a estis merovida princo, kaj reĝo de Burgonjo, (ĉefurbo Chalon) inter la jaroj 596 kaj 613 kaj reĝo de Aŭstrazio (ĉefurbo Metz) inter 612 kaj 613. Lia patroflanka avino Brunehilda) mortis baldaŭ post li, finante la longan periodon de militoj inter la frankaj reĝoj kaj reĝinoj, kiu komenciĝis en 570.
Teodoriko estis la dua filo de Ĉildeberto la 2-a. Ĉe la morto de sia patro, en 595, li ricevis la regnon Burgonjon de Gontrano, kun ĉefurbo en Orléans, dum lia pli aĝa frato, Teodeberto la 2-a, ricevis la regnon Aŭstrazio de sia patro, kun ĉefurbo en Metz.

Li ankaŭ ricevis la regadon de la urboj (civitates) Tuluzo, Agen, Nantes, Angers, Saintes, Angoulême, Périgueux, Blois, Chartres kaj Le Mans. Dum sia minoritato, kaj poste, li regis sub la gvido de sia avino Brunehilda, forpelita el Aŭstrazio fare de sia frato Teodeberto la 2-a.

En 596, Klotaro la 2-a, reĝo de Neŭstrio, kaj Fredegonda, patrino de Klotaro, prenis Parizon, kio supozeble devus estis komune. Fredegonda, tiam regentino de ŝia filo, sendis armeon al Lafoo kaj la armeoj de Teodeberto kaj Teodoriko estis venkitaj.

En 599, Brunehilda estis forpelita el Aŭstrazio fare de Teodeberto kaj ŝi estis trovita vaganta proksime de Arcis, en Ĉampanjo, fare de kamparano, kiu kondukis ŝin al Teodoriko. La kamparano supozeble estis rekompencita per la episkopejo de Auxerre. Teodoriko bonvenigis ŝin kaj facile falis sub ŝian influon, kiu tiutempe ŝi deziris venĝeman militon kontraŭ Teodeberto. Baldaŭ, Teodoriko kaj lia frato estis en milito.

Teodoriko venkis Teodeberton ĉe Sens, sed la senĉesa militado de ilia kuzo Klotaro instigis ilin alianciĝi kontraŭ li. Ili rekomencis la batalon kontraŭ Neŭstrio kaj, en 600, venkis Klotaron ĉe Dormelles (proksime de Montereau) ĉe la rivero Orvanne.

La tero inter Sejno kaj Oise estis dividita inter Teodoriko kaj Teodeberto, kun Teodoriko ricevante la teritorion inter Sejno kaj Luaro inkluzive de la bretona limo. Ili ankaŭ kampanjis kune en Gaskonio, kie ili subpremis la lokan loĝantaron kaj instalis Genialis kiel dukon.
eta|maldekstre|250px|Teodoriko la 2-a (587-613), reĝo de Burgonjo kaj Aŭstrazio.
Tamen, tiam la du fratoj ekbatalis unu kontraŭ la alia, kio rezultigis la malvenkon de Teodoriko super Teodeberto ĉe Étampes. La regno de Teodoriko estis invadita de Klotaro, en 604, kaj ĝi ankaŭ estis alfrontita de la filo de Klotaro, Meroveo de Soissons (552-584), kaj lia urbestro Landriko. Teodoriko renkontis ilin ĉe Étampes ĉe la rivero Louet, sed Teodeberto rifuzis al li helpon. Teodoriko venkis, sed lia urbestro de la palaco, Bertoaldo, estis mortigita.

La sekva urbestro, Protadjo, partiano de Brunehilda, instigis militon kontraŭ Aŭstrazion, sed la nobeloj asasinis lin kaj la batalo neniam okazis, pakto trudita de la viroj de Teodoriko. En 610, li perdis Alzacon, la Saintois, la Turgaŭ kaj Ĉampanjon al sia frato, kaj liaj viroj oriente de la Ĵuraso estis tute venkitaj de la Alemanoj. Tamen, li venkis Teodeberton ĉe Tulo (ĉ. 611) kaj poste ĉe Tolbiac, en 612.
eta|dekstre|250px|Teodoriko la 2-a (587-613) Reĝo de la Frankoj de Aŭstrazio kaj Burgonjo elde 595 ĝis 613.

Teodoriko kaptis la fuĝantan Teodeberton en la lasta batalo kaj transdonis lin — post prenado de liaj reĝaj akcesoraĵoj — al sia avino Brunehilda, kiu lin loĝigis en monaĥejo. Episkopo Ludegasto laŭdire petegis lin en fablo ŝpari la vivon de Teodeberto. Brunehilda verŝajne murdigis Teodeberton (kune kun lia filo Meroveo) por permesi al Teodoriko sukcesi sur ambaŭ tronoj senĝene.

Teodoriko mortis pro disenterio en sia aŭstrazia ĉefurbo Metz fine de 613 dum li preparis kampanjon kontraŭ sia delonga malamiko, Klotaro, kiu, surbaze de traktato kun Teodoriko dum la lasta frata milito, reprenis la duklandon de Dentelino.

Familio
Teodoriko edziĝis al Ermenberga, filino de la visigota reĝo de Hispanio, Viteriko, ĉe Ŝalono, en 606. Tamen, la sekvan jaron (607), li sendis ŝin hejmen en malhonoro kaj kvarobla alianco de Klotario, Teodeberto, Viteriko kaj la lombarda reĝo Agilulfo konspiris kontraŭ li, sed ĉiuj fiaskis. Tiel senigante sin de la ŝanco havi legitimajn idojn, lin sukcedis lia filo Sigeberto la 2-a sub la regenteco de Brunehilda.Ĉi-artikolo estis tradukita el la angla samnoma Vikipedio.

Teodoriko havis kvar filojn kun nepriskribitaj amantinoj:

 Sigeberto la 2-a (601–613), kiu sukcedis lin en ambaŭ liaj regnoj
 Ĉildeberto de Orleano (6043-630), Grafo de Otano
 Korbus de Orleano (604–613)
 Meroveo (naskita en 604, mortodato nekonata), baptofilo de Klotaro la 2-a.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 587
Kategorio:Mortintoj en 613
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 7-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj la 2-an de aprilo
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kategorio:Francaj regantoj
Kategorio:Historio de Francio