Sam Rayburn

Samuel Taliaferro "Sam" RAYBURN (n. la  6-an de januaro 1882 en Kantono Roane, Tenesio - 16-a de novembro 1961 en Bonham, Teksaso) estis usona politikisto. Li reprezentis la subŝtaton Teksaso en la Usona Ĉambro de Reprezentantoj.

Li estis la 43-a Parolanto de la Usona Ĉambro de Reprezentantoj, servante rekordajn 17 jarojn en tiu ofico (kun paŭzoj en 1947–1949 kaj 1953–1955, kiam la Respublikanoj tenis la plimulton en la Ĉambro, dum kiuj li funkciis kiel Minoritata Gvidanto) kaj estas agnoskita de historiistoj kiel la plej efika Parolanto en la historio de tiu institucio; kongresano de 1913 ĝis 1961; subtenanto de la Civitanrajtaj Agoj de 1957 kaj 1960;  kaj iniciatinto de la konstruado de usona Ŝoseo 66.

 Kariero 
Rayburn diplomiĝis ĉe Mayo College (nun Teksasa A&M-Universitato-Komerco) kun diplomo pri komerco. Nur unu jaron post forlaso de la lernejo, li gajnis elekton al la Teksasa Ĉambro de Reprezentantoj. Dum sia tria oficperiodo, en la aĝo de 29, li estis elektita Parolanto de la Ĉambro. La sekvan jaron, li gajnis elekton al la Usona Ĉambro de Reprezentantoj kiel Demokrato el la kvara distrikto de Teksaso. Lia politika kariero en la Kongreso komenciĝis en 1913, kiam Woodrow Wilson fariĝis prezidanto. Rayburn servis en tiu ofico dum pli ol 48 jaroj. Dum tiu tuta tempo, li neniam alfrontis Respublikanon aŭ alian gravan defianton por reelekto.

Rayburn preferis labori kviete en la fono ol serĉi la spotlumon. Kiel Parolanto, li akiris reputacion kiel justa kaj integreca persono. Li malestimis lobiistojn kaj rifuzis ĉiajn donacojn aŭ monon de triaj partioj. Li simple diris, "Mi ne estas vendebla," kaj pluiris. Dum siaj jaroj en la Kongreso, Rayburn ĉiam insistis pri sia devo kaj rajto pagi siajn proprajn elspezojn, precipe kiam temis pri pagado de siaj propraj vojaĝkostoj dum mezurado de la Panama Kanalo. Antaŭ ol li povis ekzerci ĉi tiun rajton, la registaro pagis ĉi tiujn elspezojn por li. Je lia morto, liaj personaj ŝparaĵoj sumiĝis al nur 15 000 dolaroj, plejparte la valoro de la familia ranĉo.

Rayburn estis bone konata inter siaj kolegoj pro siaj postlaboraj agadoj. Li gvidis la konferencojn de la "Edukada Komitato" en la Ĉambro de Reprezentantoj. Dum ĉi tiuj neoficialaj kunsidoj, la Parolanto kaj komitatestroj kunvenis por pokero, burbono, kaj libere diskuti pri politiko. Rayburn sole decidis, kiu ricevis inviton al ĉi tiuj kunvenoj. Invito al unu el ĉi tiuj "Edukadaj Komitatoj" estis alta honoro.

Rayburn kreis la terminon " Suna Zono ", forte subtenante la konstruadon de usona Ŝoseo 66. Ĝi originis en Ĉikago, trapasis Oklahomon, poste turnis okcidenten tra Teksaso, en Nov-Meksikon kaj Arizonon, antaŭ ol finiĝi ĉe la marbordo de Santa Monica, Kalifornio. Post disputo favore al la projekto, ĝi brile ekflugis, tute ligante Usonon, "la Frostan Zonon kun la Suna Zono".

La diraĵo "Ĉiu mulo povas piedbati malkonstrui garbejan pordon, sed necesas ĉarpentisto por ripari ĝin" estas atribuita al Rayburn.  Li postmorte ricevis la Kongresan Ormedalon pro sia vivatingo. Dum sia morto, li servis duoble pli longe ol la antaŭa rekordulo, Henry Clay. John W. McCormack estis elektita kiel lia posteulo.

 Verkaro 

 «Speak, Mister Speaker» (1978)
 Public Utility Act of 1935 : Mr. Rayburn from the committee of conference, submitted the following report (1935)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Usonaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Usonaj politikistoj