La Voko de Ĥtulho

La Voko de Ĥhulho () estas unu el la plej konataj noveloj de la usona horora aŭtoro H.P. Lovecraft. La rakonto estis verkita en la somero de 1926, publikigita en la trivialmagazino Weird Tales en februaro 1928, kaj inkluzivita en la kolekto de Arkham House The Outsider and Others en 1939, sed, kiel aliaj verkoj de la verkisto, gajnis rekonon post lia morto, kiam ĝi komencis esti regule represita kaj tradukita en pli ol dekduon da lingvoj. 

Ĝi fariĝis unu el la ŝlosilaj verkoj en la mitologio rafinita de la sekvantoj de Lovecraft kaj iniciatis serion da rakontoj, kiuj formis unikan Cthulhu- mitologion. La rakonto estis sufiĉe fidele adaptita en filmon en 2005, kaj Cthulhu fariĝis tre populara rolulo en la Interreto. 

Kvankam aliaj rakontoj de Lovecraft apartenas al la Cthulhu-Mito, ĉi tiu estas la sola en kiu la ekstertera estaĵo aperas kaj la unua kiu plene disvolvis la miton.

La rakonto estas fonda dokumento de la Ktulhu-mito (Cthulhu Mythos), mitopeo (Mythopoeia) kaj komuna fikcia universo (shared fictional universe) vastigita de Lovecraft kaj posteuloj.

 Strukturo 
La rakonto estas enkadrigita de pluraj dokumentoj postlasitaj de la forpasinta Francis Wayland Thurston. Li estis la ekzekutisto de la heredo de sia forpasinta praonklo, George Gamell Angell, emerita profesoro pri semidaj lingvoj ĉe la Universitato Brown en Providence. La tri centraj dokumentoj ĉiu formas ĉapitron de la rakonto. Ili nomiĝas La Hororo en Argilo, La Rakonto de Inspektoro Legrasse, La Frenezo de la Maro.

 En Esperanto 
La Voko de Ĥtulho - tradukita de Charlotte Burton kaj Tim Rice, kun helpo de Tim Westover.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Plena teksto (en la origina anglalingvo) @ Projekto Gutenberg

Kategorio:Oceanio en fikcio
Kategorio:Fikciaj verkoj