Otto Keil

Otto KEIL (naskiĝinta la  en Gotao, mortinta la  en Sonneberg) estis germana artisto (vidaj artoj) kaj artpedagogo.

Jam dum bazlernejaj jaroj de li Gotae oni ekkonis lian desegnan talentegon. Liaj patroj sekve jesis la frekventon de la Artmetilernejo de Erfurto (1920-1922)biografio ĉe Galerie Notwehr kie li lernis ĉe Carl Melville la modladon de plasto. Malpost tio, en 1919, li troviĝis en Altona. En 1923 li ektrejniĝis en Gotao je ligna skulptado antaŭ studi (inter 1924 kaj 1928) ĉe la Altlernejo pri vidaj artoj en Dresdeno. Poste li estis liberprofesiulo en Gotao. Danke al ekspozicioj okazigitaj en Turingujo venis kontaktoj kun porcelanistoj de Lichte. Unue, Keil iĝis instruisto ĉe la tiea faklernejo kaj kunlaborado kun lernejo en Selb ebligis la atentiĝon fare de Fritz Klee. Ĉi tiu persvadis Keil plie interesiĝi pri porcelanarto. En 1931, Keil iĝis direktoro de la faklernejo en Lichte. Paralele li liberprofesiulis  kiel modlisto kaj transprenis komisiojn de la Hutschenreuther-fabriko en Selb kaj de la manufakturoj de Meißen. En 1935, Keil entreprenis studvojaĝon al Italujo kaj en aŭgusto 1935 li iĝis membro de NSDAP (n-ro 3.703.023).Bundesarchiv R 9361-IX KARTEI/19630951Olaf Kappelt: Braunbuch DDR, dua eldono, Berlino 2009, p. 384 Kiam en la 1938-a jaro abdikis Karl Staudinger de la estrado de la Industria Lernejo Sonneverg, Keil iĝis lia posteŭlo. Keil ja konservis ĉiujn konceptojn establitajn de Staudinger."Festschrift zum 125. Jahrestag der Gründung der Industrieschule Sonneberg" Tiel la faka agnoskto fare de Staudinger kreskis. En 1939 eblis dua studvojaĝo je Italujo. Tamen Keil ne sukcesis haltigi la dummilitan malekfloron de la lernejo sonneberg-a. En 1944 ĝi estis malfermita sed Keil tamen restis en Sonneberg. 

Post 1945 li kunfondis la turingujan filion de Kulturligo de GDR iĝonte ties distriktestro en 1950 por la sekcio de vidaj artoj. La Industria Lernejo renaksiĝis postmilite sub la nomo Faklernejo pri aplikitaj artoj sub la direktorado de Hans Döbrich."Design in der DDR, ein Projekt der Stiftung Industrie- und Alltagskultur" - ĉe: 'Stiftung Industrie-Alltagskultur' '  Lernintoj kaj poste gravaj estis ekz. artistoj Werner Stötzer, Gerhard Rommel kaj Franz Kürschner. Kun ili ĉiuj Keil mecenate kaj konsilists restis en kontakto. En 1953, Keil fariĝis direktoro de la Germana muzeo pri ludiloj. Tio ne facilis post aŭgusto 1961, kiam la fortikigo de la landlimaj baroj. La muzeo jam ne viziteblis de eksteruloj kaj minacadis ties malfermiĝo. Sed kun granda engaĝiĝo kaj perado de interŝanĝ-elmontradoj ene kaj malene de GDR, Keil sukcese kontraŭbatalis ĉiajn malfermintencojn. En 1972 finfine, Sonneberg estis malinkluzivigita de la barita, senpera GDR-landlimzonaro. Sekvis la pensiiĝo de Keil kaj refariĝo liberprofesiula.

Edzigis Keil en 1953 la skulptistino Ingeburg Keil-Tschechene (1919–1981). La urbo Sonneberg nomis straton honore al Keil. 

 Eksteraj ligiloj 
 "Sonneberger Schlaglichter"

 Notoj 

Kategorio:Germanaj artistoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kategorio:Distrikto Sonneberg
Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1905
Kategorio:Mortintoj en 1984
kategorio:Germanaj artistoj