Regna Literatura Ĉambro

La Regna Literatura Ĉambro (germane: Reichsschrifttumskammer, mallongigo RSK) estis grava sekcio el sep ene de la Regna kulturejo (RKK) kiun fondis en Nazia Germanio en la 1933-a jaro la ministro pri progagando Joseph Goebbels. 

Antaŭis ĝian fondiĝon en la 15.11.1933 la publika bruligo de libroj (10.5.1933) klariganta estonte plaĉantan kulturan agadon. Por arigi ĉiujn branĉojn de arto, Goebbels fondis por kulturpolitika kontrolo en septembro 1933 RKK, kiu estis organizita laŭ profesioj. Ties ero RSK do ampleksu ĉiajn profesiojn rilatajn al verkado kaj libroj, ekz. la verkistojn, la eldonistojn, la librovendistojn, la bibliotekistojn. Nemembreco kvazaŭ egalis al ne plua laborrajto; la ŝtataj aŭtoritatoj inverse dekomence povis selekti la estontajn kulturfarantojn per malinkluzivigo aŭ aŭtomata ĉambra enirmalpermeso (ekz. por judoj). En la 4.5.1928 Erwin Magnus estis iniciatanta la fondon de la portradukista ligo Bund deutscher Übersetzer (BdÜ)."Bund deutscher Übersetzer", ĉe: Berliner Tageblatt und Handels-Zeitung, Berlino 5.5.1928, p. 3 Iliajn anojn transprenis en printempo 1929 la en 1909 fondita organizaĵo Schutzverband deutscher Schriftsteller (SdS). Krom la prezidanto Magnus, ene de BdÜ gravis Ida Jacob-Anders, Gertrud Sternberg-Isolani, Käthe Miethe, Friedrich von Oppeln-Bronikowski, Lothar Schmidt kaj Paul Wiegler.  En 1931 BdÜ, kiu restis eĉ ene de SdS relative memstara, nombris 83 tradukistojn. Post la potencakiro de la nazioj en januaro 1933Barbian (2010), p. 611-638, BdÜ neniiĝis kaj ĝiaj aktivuloj ekmembris ĉe RSK. 

Fundamentoj de la ŝirma organizo RSK estis aliaj antaŭulaj organizaĵoj, kiuj jenas: Regna ligo de germanaj verkistoj (RDS; por literaturistoj); Börsenverein der Deutschen Buchhändler (por komercistoj per libroj); Verein Deutscher Bibliothekare (VDB; por bibliotekistoj); Verband Deutscher Volksbibliothekare (VDV; por bibliotekistoj de regionaj bilbiotekoj); Gesellschaft der Bibliophilen (por libroŝatantoj). RDS perdis la memstarecon en septembro 1935 iĝonte integra parto de RSK. Sed la porkomercista Börsenverein en septembro 1934 reiĝis memstara kun alinomiĝo je Bund Reichsdeutscher Buchhändler. La tri aliaj organizoj (VDB, VDV kaj Gesellschaft der Bibliophilen) restis neŝanĝitaj inter 1933 kaj 1945..

La organo de RKK-literaturistoj estis eldonita fare de Kurt Metzner sub la titolo Der deutsche Schriftsteller. Eldonanta firmao estis Brunnen-Verlag de la editoro Willi Bischoff (inter januaro 1936 kaj julio 1944). Verkis artikolojn kaj aliaĵojn por ĝi i.a. Fritz Müller-Partenkirchen, Friedrich Kayssler, Karl Bröger, Mathias Ludwig Schroeder, Gerd Eckert, Richard Sexau, Josef Stollreiter, Eduard Koelwel, Bert Brennecke, Franz Schauwecker, Hanns Johst, Rudolf Ahlers, Sigmund Graff, Gerhard Schumann kaj Robert Hohlbaum.Thomas Dietzel, Hans-Otto Hügel: Deutsche literarische Zeitschriften 1880–1945: Ein Repertorium, kvin volumoj, eldonis Deutsches Literaturarchiv, K. G. Saur, 1988, ISBN 3-598-10645-9

Dum la lastaj jaroj de la reĝimo, la Regna Literatura Ĉambro havis tri sekciojn, por administrado (I), verkumado (II) kaj komercado per libroj III. La grupon I estris Karl Heinl geleitet. La grupon II Kurt Metzner postite de Gerhard Schumann  kaj en 1941 de Alfred Richard Meyer.Barbian (2010), p. 85 La grupon III gvidis Wilhelm Baur geleitet,'Monika Gibas (eld.): Arisierung in Leipzig, Leipziger Universitätsverlag, Lepsiko 2007, ISBN 978-3-86583-142-2, p. 86 kun subgrupo beletra (Arbeitsgemeinschaft der schöngeistigen Verleger) sub la moderigo de Adolf Spemann.Hanno Birken-Bertsch, Reinhard Markner (eld.): Rechtschreibreform und Nationalsozialismus. Ein Kapitel aŭs der politischen Geschichte der deutschen Sprache, Wallstein, Göttingen 2004, ISBN 978-3-89244-450-3, p. 83

Ĉiu govio havis propran estron. La plejparto de la goviaj estroj estis mem verkistoj. En aŭgusto 1943 ekgastis ĉe Kastelo Gautzsch (je Markkleeberg) anoj de la propaganda sekcio de la RSHA (supera oficejo pri sekureco) kio signifis eĉ pri akriban kontrolon de ĉio eldonota kaj de ĉiuj verkantoj. Tio ĉi programo havis la kaŝnomon Oberon por la dungitaro (inter 80 kaj 100) oni starigis lignajn barakojn en al kastela parko. De januaro 1945 la tuto iĝis rifuĝejo por familianoj antaŭ la bombadoj de la Aliancanoj. Afergvindantoj de RSK estis: Gunther Haupt (1933–1934), Richard Suchenwirth (1934–1936), Karl Heinl (1936–1937), Wilhelm Ihde (1937–1944) kaj Günther Gentz (1944–1945). Ĉefaj konsilistoj de RSK estis Hans Grimm, Hugo Bruckmann, Theodor Fritsch, Paul Graener, Richard Suchenwirth kaj Carl Vincent Krogmann. Prezidantoj estis inter 1933–1935 Hans Friedrich Blunck kaj inter 1935–1945 Hanns Johst.

 Literaturo 
Jan-Pieter Barbian: Literaturpolitik im NS-Staat. Von der Gleichschaltung bis zum Ruin, Fischer Taschenbuch, 2010
 Volker Dahm: Anfänge und Ideologie der Reichskulturkammer. Die Berufsgemeinschaft als Instrument kulturpolitischer Steuerung und sozialer Reglementierung, (=Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, 34, 1, 1986), p. 53-84
 Rolf Düsterberg: "Die Reichsschrifttumskammer. Struktur und Aufgaben, Führungspersonal, Konkurrenten"- che: Wolfgang Benz k.a.: Kunst im NS-Staat. Ideologie, Ästhetik, Protagonisten, Berlin 2015, p. 117–130
 Uwe Julius Faustmann: Die Reichskulturkammer. Aufbau, Funktion und rechtliche Grundlagen einer Körperschaft des öffentlichen Rechts im nationalsozialistischen Regime, disertacio, Bonn 1990  

 Eksteraj ligiloj 
 pri la Regna Literatura Ĉambro - ĉe: dhm.de 
 RSK - ĉe: Polunbi-Katalog 
 esploroj pri RSK - ĉe la universitata paĝaro klagenfurta 

 Notoj 

Kategorio:Naziaj organizaĵoj
Kategorio:Germana literaturo 
kategorio:Eldonado
Kategorio:Aperis en 1933
Kategorio:Malaperis en 1945