Filipina akcipitrokukolo

La Filipina akcipitrokukolo, Hierococcyx pectoralis, estas mezgranda membro de la familio de Kukoledoj. Ĝi estis iam konsiderita subspecio de la Hoĝsona akcipitrokukolo (Hierococcyx fugax), sed nun ĝi estas akceptita kiel aparta specio. Ĝi estas endemio de Filipinoj.

 Aspekto kaj taksonomio 
Ĝi estas mezgranda kukolo, ĉirkaŭ 29 centimetrojn longa. La plenkreskulo estas malhelgriza supre kaj blanka sube kun pala ruĝecbruna brusto kaj supra ventro. La vosto havas tri aŭ kvar nigrajn kaj flavecbrunajn striojn, larĝan nigran bendon proksime al la pinto kaj palan ruĝecbrunan pinton. Estas nudaj flavaj ringoj ĉirkaŭ la okuloj. Ankaŭ la kruroj kaj piedoj estas flavaj kaj la beko estas nigra kaj oliveckolora. Nematuraj birdoj havas ruĝecbrunan strion supre kaj brunajn striojn malsupre.

La birdo havas altatonan krion de kvin ĝis sep notoj. La krio daŭras ĉirkaŭ 1.5 sekundojn kaj estas ripetata ĝis 10 fojojn, fariĝante pli laŭta kaj pli rapida.

Ĝi estis iam konsiderita subspecio de la Hoĝsona akcipitrokukolo (Hierococcyx fugax), sed nun ĝi estas akceptita kiel aparta specio sur la bazo de diferencoj en voĉo.

Tiu specio estas monotipa.

 Ekologio kaj kutimaro 
Ĝi estas insektovorulo, ĉefe manĝanta raŭpojn sed ankaŭ fruktojn kaj berojn.

Ne estas multe da informoj pri ĝiaj reprodukta kutimo kaj nestado. Ĝia reprodukta sezono komenciĝas en aprilo. Kiel plej multaj kukoloj, ĝi estas nestoparazito, sed gastigantaj specioj estas nekonataj.

 Habitato kaj konservostatuso 
Ĝi troviĝas sur la plej multaj el la pli grandaj insuloj de Filipinoj, ĝis 2 300 metroj super marnivelo. Ĝi loĝas en arbaroj kaj arbaraj randoj, kie ĝi manĝoserĉas de proksime al la grundo ĝis la arbopintoj. Ĝi estas malofta birdo kaj kutime timema kaj malfacile videbla.

La Ruĝa Listo de IUCN taksis ĉi tiun birdon kiel Malplej Zorgiga specio, kies populacio malpliiĝas. Ampleksa senarbarigo en malaltaj teroj sur ĉiuj insuloj en ĝia teritorio estas la ĉefa minaco. Plejparto de la restanta malalta arbaro, kiu ne ricevas protekton, lasas ĝin vundebla al kaj laŭleĝa kaj kontraŭleĝa arbohakado, konverto en terkulturajn terojn per bruligado kaj minado.

Troviĝas en kelkaj protektitaj areoj en Natura Parko Norda Sierra Madre kaj Nacia Parko Bataan sur Luzono, Natura Parko Pasonanca en Mindanao, Protektita Pejzaĝo Rajah Sikatuna en Bohol kaj Natura Parko Insulo Samar Insulo, sed fakta protekto kaj devigo kontraŭ kontraŭleĝa arbodehakado kaj ĉasado estas malstriktaj. IUCN (2016-10-01). Hierococcyx pectoralis: BirdLife International: The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T22734054A95073219 (Report). International Union for Conservation of Nature. doi:10.2305/iucn.uk.2016-3.rlts.t22734054a95073219.en. 

Referencoj

Fisher, Tim & Hicks, Nigel (2000) A Photographic Guide to Birds of the Philippines, New Holland, London.
Kennedy, Robert S.; Gonzales, Pedro C,; Dickinson, Edward C.; Miranda, Hector C. & Fisher, Timothy H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
Peterson, Alan P. (eld.) (1999) Zoological Nomenclature Resource (Zoonomen). Alirita en 22/08/07.

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj