Eta kukolo

La Eta kukolo aŭ Malgranda kukolo (Cuculus poliocephalus) estas membro de la kukoloj aŭ Cuculus, plej konata genro de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiu inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, la centropojn, kaj la hoacinon. La specio estas distribuata tra Orienta Azio kaj Himalajo; ĝi vintrumas en Orienta Afriko kaj Srilanko. 

Aspekto
Temas pri malgranda kukolo kun brungrizaj supraj partoj, fajnstrieca brusto pala kun helbruna nuanco, pli blankaj malsupraj brusto kaj ventro kun pli regule horizontalaj strioj malhelbrunaj. La longa vosto estas blanknigre strieca en subvosto. La piedoj, okulringoj kaj maksilo estas flavaj.

En kulturo
En Japanio, tiu birdospecio estas nomata ホトトギス / 杜鵑 hototogisu kaj ofte menciita en senrjuo pro sia kanto.

Ĝi estis celebrata de nombraj utaaj poetoj ekde la antologio Kokin wakashū (920). Sei Shōnagon en sia eseo La Kapkusena Libro (1002) mencias veturon kiun ŝi kaj aliaj korteganoj organizis ĝuste por aŭdi tiun birdon, kaj oni esperis, ke ili komponu poezion tiuokaze. Ĝi estas ankaŭ la centra bildo en poema 81a de Tokudaiji Sanesada en la antologio de 100 poemoj, nome Hjakunin Isŝu.

La japana gazeto pri haiku nome Hototogisu prenas sian nomon el la birdo, kaj la ĉefo de la gazeto Masaoka Shiki adoptis plumnomon  ankaŭ reference al Eta kukolo; shiki korespondas al la ĉina zǐguī (), kiu estas kromnomo por sia oficiala nomo dùjuān (杜鵑).  En ĉina, dùjuān estas genronomo kaj la ordinara nomo de la specio estas xiāodùjuān (杜鵑).

En korea literaturo, la kanto de la Eta kukolo reprezentas la sono de tristeco.

 Referencoj 

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Azio