Centranda strigeto

La Centranda strigeto (Glaucidium parkeri) estas malgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi troviĝas en Centraj Andoj de Sudameriko, nome en Peruo kaj Ekvadoro, kaj ankaŭ pli dise en Kolombio kaj Bolivio.Schulenberg, T. S. (2020). Subtropical Pygmy-Owl (Glaucidium parkeri), versio 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 6an de Septembro, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La specia epiteto de la Centranda strigeto honoras Theodore A. (Ted) Parker III, "kiu dum pli ol dudek jaroj akumulis senekzemplan scion pri neotropikaj birdoj kaj afable kunhavigis sian vastan sperton kun ĉiuj". Ĝi estas monotipa.

Aspekto
La Centranda strigeto estas ĉirkaŭ 14 ĝis 14,5 cm longa; tri maskloj havis averaĝan pezon de 61,6 g. Ĝi havas ĝeneraligitan brunan morfon kaj maloftan ruĝecbrunan morfon. Plenkreskuloj de la unua havas grizecbrunan kronon; la krono kaj la flankoj de la vizaĝo havas elstarajn blankajn makulojn. Ĝia nuko, kiel tiuj de plej multaj nanaj strigoj Glaucidium, havas nigrajn "falsajn okulojn". La dorso kaj pugo estas malhelbrunaj kaj la vosto nigreca kun makulecaj blankaj bendoj. La subaj partoj estas blankaj kun larĝaj obtuze ruĝec-olivaj brunaj strioj. La juna plumaro ne estis priskribita.

Distribuado kaj habitato
La Centranda strigeto troviĝas sur la orienta deklivaro de Andoj ekde fora sudokcidenta Kolombio tra Ekvadoro kaj Peruo ĝis centra Bolivio. Laŭ alteco ĝi varias de 1 100 ĝis 2 000 m en Ekvadoro, inter 950 kaj 1 600 m en Peruo, kaj inter 600 kaj 1 600 m en Bolivio. Ĝi loĝas en humidaj montararbaroj.

Kutimaro
Manĝado
La Centranda strigeto estas aktiva kaj tage kaj nokte. Nenio estas publikigita pri ĝia dieto, kiu supozeble konsistas el grandaj artikuloj kaj malgrandaj vertebruloj.

Reproduktado
Nenio estas publikigita pri la reprodukta fenologio de la Centranda strigeto. Oni supozas, ke ĝi nestas en arbaj kavaĵoj kiel ekzemple malnovaj pego-truoj.

Voĉo

La kanto de la Centranda strigeto estas "tri aŭ kvar mallongaj frazoj (normale 2-4 aŭ 6 en intervaloj de pluraj sekundoj) de malalta tono pliiĝanta kiam finiĝas la du notoj hu-hu, hu, kaj havante heziton antaŭ la lasta noto".

Statuso
La IUCN taksis la Centrandan strigeton kiel Malplej Zorgigan. Ĝia populacio estas nekonata, sed oni kredas, ke ĝi estas stabila.

 Referencoj 

 Field Guide to the Birds of North America. National Geographic. .
 Josep del Hoyo, ed. Handbook of the Birds of the World Vol 5. .
 David Allen Sibley. The Sibley Guide to Birds. National Audubon Society. .
 König, Claus kaj Friedhelm Weick: Owls of the World. Christopher Helm, London 2008, 

 Eksteraj ligiloj 





Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro