Kokerela malagaskukolo

La Kokerela malagaskukolo (Coua coquereli) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Nomis ĝin en 1867 la franca natursciencisto Alfred Grandidier honore de la franca ŝipkuracisto kaj natursciencisto Charles Coquerel.

Aspekto
La Kokerela malagaskukolo  estas proksimume 40 cm longa kaj havas grandan bluan makulon de nuda haŭto ĉirkaŭ la okulo, karakterizaĵo de la genro Coua, kiu similas al tiu de afrikaj turakoj. La plumaro estas silkeca, la krono estas nigra, la supraj partoj kaj vosto estas helbrunaj aŭ grizbrunaj, kaj la malsupra brusto kaj ventro estas kovritaj per ruĝo. La irisoj estas ruĝaj kaj la beko kaj kruroj estas ardezgrizaj. Kiel membro de la kukola familio, ĝi havas inversigeblan trian fingron kaj similas al la centropoj en sia metodo de grimpado tra misplektitaj arbustoj kaj lianoj serĉante manĝaĵon. Observaĵoj indikas, ke ĝi povas grimpi proksimume 10 m super la grundo.

Distribuado kaj habitato
La kokerela malagaskukolo estas endemia de Madagaskaro, kie ĝi vivas en sekaj foliarbaroj kaj ĉeriveraj arbaroj en la okcidento de la insulo. Ĝi kunhavas ĉi tiun vivejon kun la giganta malagaskukolo (Coua gigas). En ĉi tiu areo, la pluvsezono estas de decembro ĝis februaro, kaj poste sekvas longa seka sezono.

Kutimaro
La kokerela malagaskukolo estas ĉefe grundoloĝanta birdo. Ĝi manĝas ĉefe insektojn kaj aliajn artikulojn, kaj ankaŭ semoj formas parton de la dieto. La dieto kaj la uzataj manĝostrategioj varias laŭ la sezono, kaj inkluzivas rikoltadon, sondadon de la rubo, ĉasadon de predo, saltadon kaj flugadon en la aeron por kapti insektojn.

La Kokerela malagaskukolo estas soleca birdo dum plejparto de la jaro, kaj ĉiu birdo havas hejmteritorion. Fine de la seka sezono, birdoj formas monogamajn parojn, kutime komune okupante siajn individuajn hejmteritoriojn. Reproduktado okazas dum la pluvsezono, inter novembro kaj aprilo. Plurajn fojojn oni observis masklojn alproksimiĝantajn al inoj portantaj donacon (raŭpon aŭ akridon), sed post pariĝado, ili mem konsumis la insekton. La nestoj estas konstruitaj kelkajn metrojn super la tero en densa vegetaĵaro. Male al plej multaj aliaj kukoloj, ĉi tiu birdo konstruas sian propran neston, kovas siajn proprajn ovojn kaj zorgas siajn idojn. La ovodemetado averaĝe estas de 1.8 ovoj kaj la minimuma kovada tempo estas de 13 tagoj. La idoj havas desegnitan internon de la buŝo (kiel ĉe pluraj rilataj specioj), kiu povas vide stimuli la gepatrojn nutri la junulon. Ili forlasas la neston post ĉirkaŭ naŭ tagoj, kiam ili ankoraŭ estas kovritaj per lanugo kaj nekapablaj flugi. Ili tiam sidas sur la tero aŭ inter la subkreskaĵaro atendante vizitojn de la plenkreskuloj, kiuj nutras ilin per raŭpoj kaj griloj. Tiu frua elnestiĝo povas okazi pro la danĝero de nestopredado fare de tiaj predantoj kiel la mallarĝstria mungoto, la malgranda hindia zibeto kaj la ordinara bruna lemuro, serpentoj kiel Leioheterodon madagascariensis, kaj birdoj kiel la Madagaskara poliboroido, la kukolkoracio kaj la madagaskara centropo.

Statuso
Kvankam la kokerela malagaskukolo havas limigitan teritorion en okcidenta Madagaskaro kaj la populacio ŝajnas malpliiĝi, tio estas malrapida tendenco kaj la birdo abundas ene de sia teritorio. Pro ĉi tiuj kialoj, la Internacia Unio por la Konservo de Naturo taksis ĝian konservan statuson kiel malplej zorgigan.

 Referencoj 

Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro