Sablofrunta strigo

La Sablofrunta strigo, Aegolius harrisii, estas malgranda strigo, tio estas birdospecio, fakte nokta rabobirdo, kiu apartenas al genro Aegolius kun aliaj tri specioj, parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plejparton de la specioj nomataj strigoj. La alia grupo estas la turstrigoj, nome Titonedoj. Ĝi troviĝas en tre apartaj areoj en ĉiu sudamerika lando escepte en Franca Gujano kaj Surinamo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Aŭgusto 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Aŭgusto, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La Sablofrunta strigo estis priskribita de la usona ornitologo John Cassin en 1849, kiu havigis la duvortan nomon Nyctale harrisii. The title page is dated 1848 but the volume was not published until the following year. Tiu rememoras la usonan usonan ornitologon Edward Harris.

La Sablofrunta strigo estas la nura membro de la genro Aegolius en Sudameriko. Ĝi plej proksima parenco estas la Norda akrigostrigo (A. acadicus) de Kanado kaj Usono, kaj la aliaj du vivantaj membroj de la genro troviĝas tie kaj en Meksiko. Ĝi havas tri subspeciojn, nome la nomiga A. h. harrisii, A. h. dabbenei, kaj A. h. iheringi. Oni sugestis, ke la lasta el tiuj estu aparta specio. Holt, D. W.; Berkley, R.; Deppe, C.; P. L. Enríquez; Petersen, J. L.; Rangel Salazar, J. L.; Segars, K. P.; Wood, K. L.; Bonan, A.; Marks, J. S. (2020). del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J.; Christie, D. A.; de Juana, E. (eld.). "Buff-fronted Owl ('Aegolius harrisii'), version 1.0". Birds of the World Online. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY. doi:10.2173/bow.bufowl1.01. Alirita la 8an de Septembro, 2021. 

Aspekto
La Sablofrunta strigo estas 19 ĝis 21 cm longa kaj pezas 104 ĝis 155 g. Ĝi estas kompakta kaj havas mallongan voston kaj grandan blokan kapon sen oreltufoj. Ĝiaj vizaĝdiskoj estas flavbrunaj kun nigra ĉirkaŭaĵo kaj distingaj nigraj makuloj super ĝiaj verdflavaj okuloj. La frunto kaj malantaŭa kolo de la nomiga subspecio estas flavece flavbrunaj kaj la cetero de la kapo kaj supraj partoj estas ĉokoladbrunaj. La vosto estas nigreca kaj havas du blankajn striojn kaj blankan pinton. Ĝia mentono havas malgrandan brunan makulon kaj la cetero de la subaj partoj estas flavece flavbrunaj. A. h. dabbenei havas pli malhelajn suprajn partojn kaj cinaman nuancon sur la subaj partoj. A. h. iheringi estas ankaŭ pli malhela supre kaj ĝiaj subaj partoj estas pli oranĝaj.

Distribuado kaj habitato
La nomiga subspecio de la Sablofrunta strigo troviĝas malkontinue en la Andoj de Venezuelo sude ĝis suda Peruo. A. h. iheringi troviĝas ankaŭ malkontinue, en Bolivio, Paragvajo, orienta Brazilo, kaj en suda Brazilo, nordorienta Argentino, kaj nordorienta Paragvajo. A. h. dabbenei troviĝas en nordokcidenta Argentino, kaj birdoj observitaj en okcidenta Bolivio eble ankaŭ estas ĉi tiu subspecio. La subspecio de birdoj troveblaj loke sur la tepuoj de suda Venezuelo kaj Gujano ne estas konata.

La Sablofrunta strigo loĝas en diversaj pejzaĝoj, inkluzive de malferma humida arbaro, seka arbaro, arbaraj randoj, subtropika pluvarbaro, kaj homŝanĝitaj areoj kun fruktarboj kaj palmoj. En la Andoj ĝi varias inter 1 500 kaj 3 800 m kaj aliloke inter ĉirkaŭ 600 kaj 1 000 m.

Kutimaro
Manĝado
La ĉaskonduto kaj dieto de la Sablofrunta strigo ne estas studitaj. Ĝi estis registrita kaptante insektojn, ronĝulojn, birdojn kaj aliajn malgrandajn vertebrulojn.

Reproduktado
Preskaŭ nenio estas konata pri la reprodukta fenologio de la Sablofrunta strigo. Nesto kun tri ovoj estis trovita en Brazilo en marto; ĝi estis en morta palmo, en kio ŝajnis esti forlasita papaga nestkavaĵo. Alia nesto estis en kava arbo.

Voĉo

La kanto de la maskla Sablofrunta strigo estas "rapida, ŝanceliĝanta trilo, 'frurururururururu'". Dependaj birdidoj faras "siblan, raŭkan 'ĉit' petegan krion".

Statuso
La IUCN origine taksis la Sablofruntan strigon kiel Preskaŭ Minacata, sed en 2004 malgravigis ĝin al Malplej Zorgiga. Oni ĝenerale supozas, ke ĝi estas rara, sed verŝajne estas preteratentata. Ĝia populacio estas nekonata kaj supozeble stabila.

Referencoj

 Hilty, Birds of Venezuela 
 Hilty kaj Brown, Birds of Colombia 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Sudameriko