Eksterjura hommortigo

Eksterjura hommortigo estas, laŭ internacia humanitara juro, kazo de malobservo de homaj rajtoj, kiu konsistas el la konscia mortigo de persono fare de publika oficisto (d:Q3796928), kiu fidas je la povo de ŝtato por pravigi la krimon, sen trairi ian juran proceson.

Ĝi apartenas al la ĝenro de krimoj kontraŭ personoj kaj posedaĵoj protektitaj de internacia humanitara juro. Se la ekzekuto estas farita de homamaso, ĝi nomiĝas linĉado. Ekzekuto fare de agentoj de la ŝtato estas konsiderata eksterjura kiam ĝi ne falas ene de la jenaj parametroj:

 Memdefendo.​
 En batalo ene de armita konflikto.
 La racia, necesa kaj proporcia uzo de forto por devigi la leĝon.
 Pro malzorgemo, nekompetenteco, neglekto aŭ malobservo de regularoj.

La preventado de eksterjuraj ekzekutoj estis adoptita la 15-an de decembro 1989 de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj laŭ Rezolucio 44/162. Deklaracio pri la Protekto de Ĉiuj Personoj kontraŭ Devigitaj Malaperoj Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj Ĉi tiu rezolucio ankaŭ establas la respondecojn, kiujn Ŝtato devas supozi por preventi tiajn mortigojn, kiuj estas: 

 Establante jurajn malpermesojn pri tiaj ekzekutoj.
 Malhelpu ilin certigante kontrolon super oficistoj rajtigitaj laŭleĝe uzi forton kaj pafilojn.
 Certigu la protekton de personoj riskantaj tiajn ekzekutojn kaj malpermesi al altrangaj oficistoj rajtigi aŭ inciti ilin.

Referencoj

Kategorio:Kontraŭterorisma milito
Kategorio:Organizita krimo
Kategorio:Politiko