Uvea papago

Uvea papago (Eunymphicus uvaeensis) estas specio de papagoj en la familio Psittaculidae. Tiu mezgranda papago estas endemia de la nordo de insulo Uveo (inklude Faiava) en Lojaleca insularo Nov-Kaledonio. La specio estis iam konsiderata samspecia kun la Kornopapago de la novkaledonia ĉeftero Grande Terre, sed ili estis poste disigitaj en du specioj. BirdLife International (2017). "Eunymphicus uvaeensis". IUCN Red List of Threatened Species. 2017: e.T22728354A119198872. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-3.RLTS.T22728354A119198872.en. Alirita la 16an de Novembro 2021. 

Aspekto
La Uvea papago estas mezgranda papago kun plejparte verda plumaro kaj elstara verda kresto.Doughty, C.; Day, N & A. Plant (1999) Birds of the Solomons, Vanuatu & New Caledonia Christopher Helm; London.  La kresto konsistas el ses malantaŭenaj plumoj, kiuj krispiĝas antaŭen. La malsupra flanko de la birdo tendencas esti pli flava kaj estas brilblua koloro sur la flugiloj kaj vosto. La vizaĝo estas malhela kaj la beko estas nigra, mankante la flavo sur la vizaĝo kiun havas la korna papago.

Manĝado
La specio preferas naturajn arbarojn kaj laŭrarbarajn vivejojn, evitante kokosplantejojn kaj marbordan vegetaĵaron.Olivier Robinet, Vincent Bretagnolle and Mick Clout  (2003) "Activity patterns, habitat use, foraging behaviour and food selection of the Ouvéa Parakeet (Eunymphicus cornutus uvaeensis)". Emu 103 (1): 71 - 80  Ili estas aktivaj frumatene kaj vespere, kaj evitas agadon dum la varmego de la tago. Ili manĝas diversajn manĝaĵojn, precipe gravajn figojn de la genro Ficus.

Reproduktado
La reprodukta sezono de la Uvea papago estas de aŭgusto ĝis januaro.Robinet, O & M Salas (1999) "Reproductive biology of the endangered Ouvea Parakeet Eunymphicus cornutus uvaeensis". Ibis 141 (4): 660-669. La nestoj situas en naturaj kavaĵoj en indiĝenaj arboj, el kiuj Syzygium kaj Mimusops konsistigas 90% de la nestarboj. Tri (foje du) ovoj estas demetitaj en ĉi tiuj kavaĵoj kaj kovitaj dum 21 tagoj. La nestperiodo estas de ĉirkaŭ 43 tagoj, kun averaĝo de ĉirkaŭ 1.5 idoj elnestiĝantaj por ĉiu nestoprovo. La postnestiĝo estas tamen pli malalta, kun ĉirkaŭ 0.75 idoj postvivantaj monaton post elnestiĝo. La ĉefaj kaŭzoj de idomorteco estas malsato (plej ofta ĉe la plej malgranda, plej malforta ido), predado fare de la bruna akcipitro kaj homa kolektado (por la komerco de dorlotbestoj).

 Referencoj 

 Ĝeneralaj fontoj 
 Forshaw, Joseph M.; Cooper, William T. (1978). Parrots of the World (2a eld.). Melbourne, Victoria: Landsdowne Editions. ISBN 0-7018-0690-7.


Eksteraj ligiloj
 *

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio