Malagasa orelstrigo

Malagasa orelstrigo (Otus rutilus) kaj ankaŭ Pluvarbara orelstrigo estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas kiel endemio de la insulo Madagaskaro. Lastatempe ĝi estis kunigita kun la Torotoroka orelstrigo (O. r. madagascariensis), kun kiu ĝi estis delonge konsiderita aparta specio. La nomiga O. r. rutilus estas referencata kiel Pluvarbara orelstrigo.

Aspekto
La Malagasa orelstrigo estas relative malgranda strigo kun mallongaj, rondetaj flugiloj kaj mallongaj erekteblaj oreltufoj sur la kapo. Ekzistas tri morfoj registritaj de ĉi tiu specio: griza morfo, bruna morfo kaj ruĝbruna morfo. Trajtoj, kiuj elstaras el la ĉefa plumarkoloro, estas la palaj brovoj, helaj makuloj sur la skapulaj kaj la strioj sur la flugiloj kaj eksteraj vostoplumoj. Iafoje la krono kaj la subaj partoj estas striecaj. La beko havas nigran pinton kaj povas esti obtuze verda ĝis flavec-griza, kaj la okuloj estas flavaj. Ili estas 22–24 cm longaj kaj havas enverguron de 52–54 cm.

Voĉo
La tipa kanto de la Malagasa orelstrigo estas serio de inter kvin kaj naŭ mallongaj, resonadaj, klaraj ululadoj, kiuj povas esti redaktitaj kiel "pu-pu-pu-pu-pu". Ĉi tiuj estas ripetataj je intervaloj de pluraj sekundoj.

Distribuado kaj habitato
La Malagasa orelstrigo estas endemia de Madagaskaro, kie ĝi troviĝas tra la tuta insulo. Kiel ĝia alternativa ordinara nomo "pluvarbara" sugestas, la nomiga subspecio O. r. rutilus preferas humidan tropikajn arbaron kaj arbustaron kaj troviĝas en la oriento de la insulo, dum la Torotoroka subspecio O. r. madagascariensis preferas pli sekajn vivejojn kaj troviĝas en la okcidento de la insulo.

Kutimaro
La Malagasa orelstrigo manĝas senvertebrulojn, kiel akridojn, skarabojn, tineojn kaj araneojn, kaj ankaŭ kaptas malgrandajn vertebrulojn. Ĝi ĉasas plejparte nokte de ripozejo, sed ankaŭ kaptas tineojn dumfluge. Ĝi ripozas dumtage, kaŝite en densa foliaro, sur branĉo aŭ apud arbotrunko. Malmulte oni scias pri la reprodukta biologio de ĉi tiu specio. La nesto estas en arbokavaĵo kaj 3 aŭ 4 blankaj ovoj estas demetitaj, probable en novembro kaj decembro.

Taksonomio
La Malagasa orelstrigo, la Majota orelstrigo (O. mayottensis), la Pemba orelstrigo (O. pembaensis) kaj la Torotoroka orelstrigo (O. madagascarensis) ĉiuj antaŭe estis kunigitaj kiel unu specio. La taksonomio estas en ŝanĝado, sed lastatempaj genetikaj studoj lokigis la Pemban orelstrigon pli proksime al la klado enhavanta la afrikan orelstrigon (O. senegalensis), dum la Majota orelstrigo estas klare apartigita de la ceteraj du. La statuso de la Malagasa estas diskutebla, ĉar ekzistas tre malgranda genetika distanco inter la du taksonoj kaj postaj studoj sugestis, ke la plumaraj diferencoj inter O. rutilus kaj O. madagascariensis estas malgrandaj kaj ke iliaj voĉoj intergradiĝas. Tial la Malagasa kaj la Torotoroka orelstrigo fariĝas subspecioj sub la nova nomo Malagasa orelstrigo, prenante la sciencan nomon Otus rutilus.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro