Filipina gufo

Filipina gufo, Ketupa philippensis, estas specio de azia gufo en la familio Strigedoj. Ĝi estas granda rabobirdo kun timiga aspekto. Ĝi estas arbarloĝanta specio trovebla en Filipinoj, kie ĝi troviĝas en arbaroj de malaltaj teroj de insuloj Katanduanoj, Samaro, Boholo, Mindanao, Luzono, Lejte kaj eble Sibujano.Philippine Eagle-Owl. BirdLife International Factsheet. Alirita la 5an de Oktobro, 2008. Kvankam ĝi estas la plej granda strigo en Filipinoj, ĝi estas relative malgranda kompare kun aliaj membroj de sia genro. Ĝi estas vundebla specio, kies populacio malpliiĝas. Ĝiaj ĉefaj minacoj estas vivejodetruo, ĉasado kaj ŝtelĉasado por komerco de dorlotbestoj.

Aspekto
200ra|thumb|maldekstre|Ĉe Malagos Garden Resort, Davao-urbo, Filipinoj
La filipina gufo havas totalan enverguron de ĉirkaŭ 48 coloj, kaj kun totala longo de 40–50 cm kaj flugillongo de ĉirkaŭ 35 cm (kaj tipe ino estus pli granda ol masklo) ĝi estas la plej granda strigo en Filipinoj, sed inter la plej malgrandaj membroj de la genro Ketupa.Züchner, T. (1999). Philippine Eagle-Owl (Bubo philippinensis). Pp 192-193 in: del Hoyo, J., Elliott, A., & Sargatal, J. eld. (1999). Handbook of the Birds of the World. Vol. 5. Barn-owls to Hummingbirds. Lynx Edicions, Barcelona. Kennedy, R., Gonzales, P., Dickinson, E., Miranda, H., Jr., & Fisher, T. (2000). A Guide to the Birds of the Philippines. Oxford University Press, New York.  Ĝi estas ĝenerale ruĝecbruna kun pli hela ventro kaj flavaj okuloj. Ĝi havas fortan brunan koloron kun multaj markoj sur sia dorso, kun birdovoĉo de longa fajfo kiu leviĝas mallonge kaj malaltiĝas ĉe la fino. Ĝi ankaŭ estas priskribita kiel nekredeble dika kaj havanta tufecajn orelojn, tre simila al la sablokolora fiŝgufo (Ketupa ketupu). La subspecio K. p. mindanensis estas pli malhela kaj pli dense strieca ol la nomiga formo.

Taksonomio
La Filipinan gufon formale priskribis en 1851 la germana natursciencisto Johann Jakob Kaup. Li metis tiun ĉi gufon en sian novan genron Pseudoptynx kaj stampis la duvortan nomon Pseudoptynx philippensi. 

La Filipina gufo estas nun metita en la genron Ketupa, kiun enkondukis en 1831 la franca natursciencisto René Lesson. Publikigita en 8 livraisons inter 1830 kaj 1831. Por la daton vicu ĉe: 

Oni agnoskis du subspeciojn nome la jenaj:
K. p. philippensis (Kaup, 1851) – Luzono kaj Katanduanoj (nordaj Filipinoj)
K. p. mindanensis (Ogilvie-Grant, 1906) – Mindanao, Lejte, Samaro kaj Boholo (sudaj Filipinoj)

Habitato
Tiu gufo loĝas ĉe arbaraj randoj proksime de riveretoj. Ili ripozas en arbo dumtage kaj ĉasas krepuske por manĝi malgrandajn vertebrulojn. La filipina gufo estas la plej granda strigo en la lando.Avilon Zoo, http://www.avilonzoo.com.ph 

 Kutimaro 
Malmulto estas konata pri la konduto de ĉi tiu sekretema specio, sed la potencaj piedoj sugestas, ke ĝi manĝas malgrandajn mamulojn kaj birdojn.

Tiu ĉi gufo demetas po unu ovon por ĉiu ovodemetado kaj havas kovan periodon de 35 tagoj.DED, The DED in the Philippines

 Ekvivo 
Post eloviĝo, la filipinaj gufidoj bezonas intensan zorgadon de siaj gepatroj. Ĉi tiuj novaj birdidoj ne kapablas termoreguliĝi memstare, do ili bezonas la korpovarmon de gepatro por teni sin varmaj. Ĉi tiuj gufidoj ankaŭ ne kapablas nutri sin mem pro sia manko de kapablo flugi. La patro eliras por kapti la manĝaĵon, dum la patrino disŝiras ĝin en pli malgrandajn pecojn por ke la ido manĝu.

 Konservostatuso 
Ĉi tiu specio estis taksita kiel vundebla specio fare de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Ĝia populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 2 500 ĝis 10 000 maturaj plenkreskuloj kaj ĝi malpliiĝas. Ĝiaj ĉefaj minacoj estas habitatperdo pro kontraŭleĝa arbohakado, terkonverto, minado. Ĉi tiu specio ankaŭ estas persekutata, ĉar gufoj supozeble estas malbonŝancaj. Ĝi ankaŭ estis registrita kiel komercata en kontraŭleĝa trafiko de dorlotbestoj.

 Referencoj 

 Mlíkovský, Jiří (2002): Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe. Ninox Press, Prague. ISBN 80-901105-3-8 PDF plena teksto
 Mourer-Chauviré, Cécile (2004): [Review of Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe]. Auk 121 (2): 623–627.  HTML plena teksto

 Eksteraj ligiloj 

 ARKive - images and movies of the Philippine Eagle-Owl (Bubo philippensis)
 Red Data Book

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj