Sanktamarta kriĉostrigo

La Sanktamarta kriĉostrigo aŭ Kriĉostrigo de Santa Marta (Megascops gilesi) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas mezgranda kriĉostrigo loĝanta kiel endemio en limigita areo de nordorienta Kolombio, nome Sierra Nevada de Sankta-Marta.Kirwan, G. M. (2020). Santa Marta Screech-Owl (Megascops gilesi), version 1.0. En Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, kaj T. S. Schulenberg, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. 

Taksonomio kaj sistematiko
La Kriĉostrigo de Santa Marta estis formale priskribita en 2017, kvankam specimeno kolektita en 1919 estis konsiderata tiutempe eble "fora formo". Relative lastatempaj ekvidoj de individuoj, kiuj estis retroaktive asignitaj al la specio, datas de antaŭ 2017. Oni supozas, ke ĝi estas plej proksime parenca al la Perua kriĉostrigo (M. roboratus), Amazonia kriĉostrigo (M. watsonii), kaj Nigraĉapa kriĉostrigo (M. atricapilla).

Aspekto
La kriĉostrigo de Santa Marta estas mezgranda membro de la genro Megascops, kvankam la longo kaj maso de la specimeno de 1919 ne estis publikigitaj. La plumaro similas al tiu de aliaj de sia genro, havante ruĝecajn ĝis grizbrunajn kapon, dorson, bruston kaj flugilojn kaj palan ventron. La krono kaj dorso estas striecaj, la brusto havas pli malhelbrunajn striojn, kaj la ventro havas palbrunan strion. La tarsoj havas orflavajn plumojn.

Distribuado kaj habitato
La Kriĉostrigo de Santa Marta estas konata nur de Sierra Nevada de Santa Marta en norda Kolombio. Preskaŭ ĉiuj registroj estas de la kresto San Lorenzo kaj proksimaj areoj, kiuj havas facilan aliron kaj estas regule vizitataj de birdaj turismaj grupoj. Ekzistas pli malgranda nombro da eBird-raportoj en la centra parto de la montara sistemo. Oni supozas, ke la specio loĝas en humidaj arbaroj de 1 800 ĝis 2 500 m, sed eble ĝi loĝas ankaŭ pli alte.

Kutimaro kaj ekologio
Nenio estas konata pri la dieto kaj manĝokonduto de la specio. La solaj datumoj rilataj al reproduktado estas, ke la tipa specimeno estis en reprodukta stato kiam kolektita en marto 1919.

Statuso
La IUCN klasifikis la Kriĉostrigon de Santa Marta kiel Vundeblan. La specio havas limigitan teritorion, trovebla nur en la relative malgranda montaro Sierra Nevada de Santa Marta. Plejparto de la indiĝena arbarkovro estis anstataŭigita per pin- kaj eŭkalipto-plantejoj kaj brutpaŝtejoj. La laŭtaksa populacio de la specio estas 2300 ĝis 7500 maturaj individuoj kaj oni kredas, ke ĝia taŭga vivejo kaj populacio malpliiĝas.

 Referencoj 

 "National Geographic"  Field Guide to the Birds of North America 
Handbook of the Birds of the World Vol 5, Josep del Hoyo editor, 
"National Audubon Society" The Sibley Guide to Birds, de David Allen Sibley, 
 König, C., F. Weick & J.H. Becking (2008) Owls of the World. Christopher Helm, London, 
 "Owls: A Guide to the Owls of the World" de Claus Konig, Friedhelm Welck & Jan-Hendrik Becking. Yale University Press (1999), .

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Sudameriko