El laberinto de las aceitunas

El laberinto de las aceitunas (La olivlabirinto) estas romano de la hispana verkisto Eduardo Mendoza publikigita en 1982. Temas pri parodio de la krimromanoj kaj dua ero de la kvinera serio pri kontraŭheroo kiu devas solvi enigmon, kvankam li estas elirinto de frenezulejo, kaj fakte la historio sekvas lian frenezajn demarŝojn tiucele. La unua ero estis El misterio de la cripta embrujada (La mistero de la sorĉokripto). Ĉiuj eroj okazas en Barcelono.

Li mem estas la rakontisto kaj neniam oni mencias lian nomon, kvankam nomon de aliaj roluloj estas same parodiaj kaj amuzigaj. 

Intrigo

 Unua ĉapitro. De cómo fui secuestrado y por quién (Pri kiel mi estis rabita kaj de kiu). La policestro Flores (same kiel en aliaj eroj de la serio) elprenas lin el la frenezulejo.
 Dua ĉapitro. Y por qué (Kaj kial). Oni portis lin al hotelĉambro kie supozita ministro proponas pagon de elaĉeta mono en Madrido, kion li devas plenumi.
 Tria ĉapitro. Pasos malhabidos (Malbone faritaj paŝoj). En la hotelo de Madrido, oni dormigas lin kaj oni ŝtelas la monon de la elaĉeto. Krome oni murdas kelneron supozatan kiel li.
 Kvara ĉapitro. Intricación (Interplektiĝo). Li transdonas la monon fuŝege (estas nur jam neceseja papero) al virino kaj en la revena flugo al Barcelono li ekscias, ke en la hotelo oni trovis la kadavron de la kelnero, kiun oni atribuas al li mem.
 Kvina ĉapitro. De película (Laŭfilme). Lia fratino Cándida helpas lin serĉi la supozitan ministron, kiu rezultas konata de li duaranga aktoro Toribio Pisuerga. Li trovas lin mortantan. En agentejo li akiras la adreson de la ricevinto de la mono (ĉapitro kvara).
 Sesa ĉapitro. Demasiada higiene (Tro da higieno). Ŝi estas Emilia kun kiu li interkonsentas agadi por solvi la enigmon kaj protekti sian vivon, ĉar jam estas du murditoj.
 Sepa ĉapitro. Poca (Malmulta). Unuaj demarŝoj: pridemando al fuŝa ĵurnalistino María Pandora; oni priserĉis la loĝejon de Emilia.
 Oka ĉapitro. Imposturas (Trompaĵoj). Priserĉado ĉe María Pandora. Ankaŭ iu falsa purigistino same faras.
 Naŭa ĉapitro. Ñam ñam. Rendevuo kun falsa kinproduktoro, kiu rezultas esti la policestro Flores, maskita (ĉapitro unua). Manĝado en ĉina restoracio.
 Deka ĉapitro. Y otras argucias (Kaj aliaj ruzaĵoj). Najbaro de Emilia, maljuna don Plutarquete, identigas tiujn kiuj priserĉadis la loĝejon de Emilia (ĉapitro sepa) kaj gastigas ilin. Ili rekuperas la monvalizeton.
 Dekunua ĉapitro. Sueño y razón (Sonĝo kaj racio). Li entrudiĝas en la agentejo kaj estas kaptita. Poste kun Emilia ili komisias la redonon de la mono al la policestro Flores kaj foriras.
 Dekdua ĉapitro. De la veleidad, o el destino (Pri kaprico aŭ destino). María Pandora estis venenigita, sed li kaj Emilia zorgas ŝin.
 Dektria ĉapitro. ¿Quién no oculta un pasado? ¿Quién no un secreto? (Kiu ne kaŝas pasintecon? kiu ne sekreton?). Ili rifuĝiĝas ĉe Plutarquete, kiu rezultas esti la eksedzo de la patrino de María Pandora.
 Dekkvara ĉapitro. Todo mal, todo en orden (Ĉio malbona, ĉio enorda). María Pandora estas graveda.
 Dekkvina ĉapitro. Del amor (Pri amo). Li kaj Emilia revenas ŝiahejmen por rekuperi la monvalizeton. Ili amoras kaj li rakontas sian unuan amaferon, kun kuzino.
 Deksesa ĉapitro. De la violencia (Pri perforto). Oni rabadis ĉe Plutarquete, oni batadis lin kaj oni forportis María Pandora.
 Deksepa ĉapitro. Del dinero (Pri mono). La triopo iras al supozita olivuzino. Tie ili montras la monon (cerbumado pri mono) kaj uzinestroj freneziĝas.
 Dekoka ĉapitro. Del poder (Pri povo). Diskurso de la estro (eĉ per bildoj) pri povo kaj pri Franco. 
 Deknaŭa ĉapitro. Sobre ascuas (Surbraĝe). Li minacas per bruligado de monbileoj kaj rekuperas María Pandora. Finfine la kvaropo fuĝas.
 Dudeka ĉapitro. No haj reposo (Ne estas ripozo). Rifuĝado ĉe Cándida, la fratino (Kvina ĉapitro).
 Dudekunua ĉapitro. Todo sube (Ĉio supreniras). Malfacila aliro de la triopo al monaĥejo. Emilia vidas misteran funebron.
 Dudekdua ĉapitro. La pía compañía (La pia akompanantaro). Afabla akcepto en la monaĥejo, sed neniu informo pri katakomboj.
 Dudektria ĉapitro. El súcubo canoro (La diabla kantisto). Li kaj Emilia trovas katakombon.
 Dudekkvara ĉapitro. Danger!. Fremduloj persekutas ilin kaj la monaĥoj defendas ilin. Ili malkovras specon de observatorio aŭ komunikadcentro.
 Dudekkvina ĉapitro. ¿Nuclear? No, gracias (Atomenergio? Ne, dankon). Ili komprenas nenion tie.
 Dudeksesa ĉapitro. El algoritmo de las aceitunas (La algoritmo de la olivoj). Venas ĉiuj intervenintoj eĉ policanoj kaj finfine ankaŭ policestro Flores, kiu portas lin al policejo. Tien venas Plutarquete, kiu klarigas, ke la mono rilatas al kolopodoj akiri terenojn de la monaĥa ordeno kaj oni arestis lin. Ankaŭ Cándida estas arestita pro kverelo kiam policanoj serĉis María Pandora, ŝajne la murdinton de Toribio Pisuerga (Kvina ĉapitro). Pri Emilia oni scia nenion. Lin oni portis denove al la frenezulejo.

Analizo
La lingvaĵo kaj de la verkisto, de la rakontisto kaj de la ĉefrolulo (foje ankaŭ de aliaj roluloj) estas pompa (parodiante la fuŝecon de la rolulo) kaj eĉ kiĥoteska diskursaro eĉ pense. La rakonto abundas en la amuzaj scenoj kaj oni perdas iom la fadenon de la intrigo, la aferon de la mono, ties rekuperon ktp. Tiukadre la titolo rilatas nur al finaj epizodoj kaj pli precize al koridoro de monaĥejo al iu speco de laboratorio, kiu aperas nur ĉirkaŭ la ĉapitron 23a, kiu ne estas labirinto kaj kiu ne klare rilatas al la olivuzino. Fakte en la fina ĉapitro la ĉefrolulo mem konfesas, ke li ne bone komprenis la intrigon de sia esplorafero kaj ankaŭ la rakontisto ne klarigas diversajn malhelajn punktojn de la intrigo. Tia restas la leginto.

Referencoj

 Eduardo Mendoza, El laberinto de las aceitunas, Seix Barral, Barcelono, 1982. 271 pp. ISBN 84-322-3012-X 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1982
Kategorio:Libroj de Eduardo Mendoza
Kategorio:Krimromanoj
Kategorio:Parodioj