Strihava grundokukolo

Strihava grundokukolo aŭ pli simple Strieca kukolo (Neomorphus radiolosus) estas endanĝerita specio de kukolo en la tribo Neomorphini de subfamilio Krotofagenoj. Ĝi troviĝas en Kolombio kaj Ekvadoro.HBW and BirdLife International (2021) Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Versio 6. Disponebla ĉe:  Alirita la 7an de Aŭgusto, 2022 BirdLife International (2016). "Banded Ground-cuckoo, Neomorphus radiolosus". IUCN Red List of Threatened Species. 2016 e.T22684473A93031597. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22684473A93031597.en. Alirita la 24an de Septembro 2022. 

Taksonomio kaj sistematiko
La Strihava grundokukolo estas monotipa. Ĝi kunhavas la genron Neomorphus kun tri aŭ kvar aliaj specioj depende de la elektita taksonomia sistemo.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 24a de Julio 2022. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Julio, 2022Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2021. The eBird/Clements checklist of Birds of the World: v2021. Elŝutita el  Alirita la 25an de Aŭgusto, 2021


Aspekto
La Strihava grundokukolo estas ĉirkaŭ 46 cm longa, el kiu ĉirkaŭ duono estas ĝia vosto, kaj pezas ĉirkaŭ 400 g. Plenkreskuloj havas pezan kurban bekon kun nigra ĝis malhela makzelo kaj grizeca mandiblo kun blugriza pinto. Maskloj kaj inoj havas la saman plumaron. Plenkreskuloj havas nigrajn frunton kaj kronon kaj vilan, brilan, blunigran, erekteblan kreston. Ilia vizaĝo estas malhela kun nuda blua haŭto malantaŭ la okulo. Ilia malantaŭa kolo estas brile blunigra kaj ilia supra dorso nigra kun blankaj randoj, donante skvamecan aspekton. Ilia malsupra dorso kaj pugo estas riĉe kaŝtanbrunaj kaj iliaj supravostaj kovriloj estas metalecverdaj. Ilia vosto estas nigra kun purpura kaj verda brilo sur la supra flanko. Iliaj flugiloj havas nigrajn eksterajn unuarangajn flugilplumojn kaj purpurruĝajn kaj nigrajn internajn unuarangajn flugilplumojn kaj sekundarajn. Iliaj subaj partoj, krom la subvostaj kovriloj, estas nigraj kun la sama skvameca aspekto kiel la malsupra dorso; la kovriloj estas simple nigraj. La skvameco de junuloj estas plejparte okreca kun iom da blanko sur la brusto kaj ilia kresto estas nigreca sen bluo.Hughes, J. M. (2020). Banded Ground-Cuckoo (Neomorphus radiolosus), versio 1.0. En Birds of the World (T. S. Schulenberg, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 24an de Septembro, 2022

Distribuado kaj habitato
La strihava grundokukolo troviĝas en la Ĉoko-Ekoregiono sur la pacifika deklivaro de suda Kolombio kaj fora norda Ekvadoro. Ĝi estas "malofta kaj surloka, kaj troviĝas je tre malalta denseco tra sia distribuo." Ĝi loĝas en malsekaj ĝis tre malsekaj tropikaj primaraj arbaroj. Laŭ alteco ĝi plejparte varias inter 700 kaj 1 200 m, kvankam ĝi estis observita kaj pli alte kaj pli malalte.

Kutimaro
Movoj
La strihava grundokukolo estas tutjara loĝanto tra sia tuta teritorio.

La strihava grundokukolo estas preskaŭ ekskluzive surgrundema, kvankam ĝi povas flugi en arbon por eskapi predanton aŭ por ripozi. Ĝi plejparte marŝas aŭ kuras sur la arbara grundo kaj saltetas por kapti predon.

Manĝado
La strihava grundokukolo manĝoserĉas plejparte per kurado laŭlonge de la arbara grundo kun subitaj haltoj por skani kaj kapti predon. Ĝi ankaŭ saltas sur malaltajn branĉojn por pluki predon el vegetaĵaro. Ĝia dieto estas plejparte insektoj. Ĝi ankaŭ inkluzivas signifajn kvantojn da aliaj artikuloj; malgrandaj vertebruloj kiel lacertoj, amfibioj kaj malgrandaj birdoj; kaj foje falintaj fruktoj. Ĝi ofte sekvas armeformikajn svarmojn kun aliaj formik-sekvantaj birdoj por kapti predon fuĝantan de la formikoj. Ĝi ankaŭ estis observita sekvante pekariajn gregojn, ŝajne por la sama celo.

Reproduktado
La reprodukta sezono de la strihava grundkukolo ne estas plene konata, sed ŝajnas inkluzivi almenaŭ de marto ĝis junio. Nur du nestoj estas plene priskribitaj. Ili estis faritaj plejparte el filikfolioj sen subtena strukturo, metitaj en forkojn de sufiĉe grandaj branĉoj proksime al la trunkoj de mezgrandaj arboj, kaj estis 3,9 kaj 5,4 m supergrunde. Ĉiu enhavis nur unu ovon. Ambaŭ gepatroj kovis la ovon kaj zorgis pri la ido. La kovada periodo estis almenaŭ 13 tagoj kaj la tempo ĝis elnestiĝo estis 20 tagoj.

Statuso
La IUCN origine taksis la strihavan grundokukolon kiel Minacata, poste en 1994 kiel Endanĝerigita, en 2000 kiel Vundebla, kaj ekde 2009 denove kiel Endanĝerigita. Ĝi havas limigitan teritorion kaj tre specifajn vivejajn bezonojn. Ĝia ĉirkaŭkalkulata populacio de inter 600 kaj 1700 maturaj individuoj estas fragmentita kaj oni kredas, ke ĝi malpliiĝas. "En plejparto de ĝia teritorio, habitatperdo kaj degenero okazas rapide", kaj ĝi ankaŭ estas ĉasata por manĝaĵo.

 Referencoj 

 The Illustrated Encyclopedia of BIRDS eldonita de Dr. Christopher M. Perrins ISBN 0-13-083635-4
 Grzimek's Animal Life Encyclopedia eldonita de Michael Hutchins ISBN 0-7876-5785-9
 Handbook of Birds of the World eldonita de Josep del Hoyo et al. ISBN 84-87334-22-9

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Sudameriko