Luzona orelstrigo

Luzona orelstrigo (Otus longicornis) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo Luzono, Filipinoj. Oni devas eviti konfuzon kun la Filipina orelstrigo (Otus megalotis), foje referencita kiel Luzona orelstrigo de malaltaj teroj, kiu estas pli ofta specio kiu kunhavas la saman teritorion. La Luzona orelstrigo, siaflanke, estas pli malgranda kaj loĝas en pli altaj lokoj ol sia parenco de malaltaj teroj.

 Aspekto 
La Luzona orelstrigo estas relative malgranda eĉ inter la specioj de orelstrigoj endemiaj de Filipinoj. Ĝi havas korpolongon de 18 ĝis 19 cm kun flugillongo de 13,6 ĝis 15,3 cm. Iliaj grandaj okuloj havas brile flavajn irisojn, kaj iliaj bekoj estas malgrandaj kaj sveltaj. Iliaj tarsoj estas plumkovritaj, sed nur ĝis ĉirkaŭ duonvoje tra sia longo, kaj ili estas ekipitaj per longaj, akraj ungegoj, tipaj por rabobirdoj. Karakterize inter orelstrigoj, ĉi tiu specio havas longajn oreltufojn kaj ĝenerale malhelbrunan kaj ruĝecbrunan plumaron. Horizontalaj malhelaj strioj neregule strias trans la plejparton de ĝiaj plumoj. Areoj laŭlonge de ĝia brusto, kolumo kaj vizaĝa disko estas makulecaj blanke, donante al ĝia vizaĝo la aspekton havi blankajn brovojn. Kontraste, la malhelbrunaj aŭ ruĝecbrunaj plumoj sur ĝia gorĝo, kapo kaj oreltufoj estas pintece nigraj.

Ekzistas malmultaj informoj pri la korpomaso de ĉi tiu specio, sed kelkaj elektitaj specimenoj pezis inter 82 kaj 93 gramojn.

 Taksonomio 
La Luzona orelstrigo estas monotipa. Individuoj de ĉi tiu specio antaŭe estis konsiderataj parto de Otus spilocephalus aŭ de O. scops, sed ĝusta klasifiko fare de Joe T. Marshall en 1978 bazita sur morfologiaj trajtoj kaj voĉoj fine havigis al ĝi la specinomon Otus longicornis. Ĝi estas genetike plej proksima al la Mindanaa orelstrigo (O. mirus) kaj al la Mindora orelstrigo (O. mindorensis) ene de la genro Otus, subtenate de ilia simila uzo de alt-altitudaj vivejoj. Krom ilia viveja prefero, ankaŭ genetika studo subtenas la evoluan apartigon de la altebenaĵa subgrupo de filipin-endemiaj orelstrigoj de tiuj, kiuj preferas malaltebenaĵajn vivejojn kiel la filipina orelstrigo kaj ĝiaj subspecioj (O. megalotis, O. everetti, O. nigrorum) same kiel la giganta orelstrigo (O. gurneyi).

 Habitato kaj distribuado 
La Luzona orelstrigo troviĝas en pluvarbaroj, montararbaroj, kaj tropikaj pinarbaroj je altitudoj ĝenerale variantaj ie ajn de 350 ĝis 1 800 m, sed ĝi ankaŭ povas esti trovita je altoj pli ol 2 200 m.

Kvankam ĝia viveja areo tra Luzono ŝajne estas relative granda, ĝi estas nekutima kaj havas dismakulan distribuon kiu korespondas al ĝiaj preferataj altebenaĵaj vivejoj. Ĝi estis registrita ĉefe en nordaj Luzonaj provincoj kiel Ilocos Norte, Benguet, Kagajano, Isabela, Nova Ekijo, aŭ proksime de Manilo en Bulakano kaj Kezono. Tamen, ili povas esti trovitaj tiom sude kiom en provincoj kiel Nordaj Kamarinoj kaj Sudaj Kamarinoj.

 Kutimaro 
Laŭ limigitaj ekvidoj, la Luzona orelstrigo ŝajne estas sidlokema specio, restanta en la sama vivejo la tutan jaron. Kiel multaj strigoj, ili havas nokteman vivostilon.

 Voĉo 
Registritaj voĉoj de maskloj ŝajne estis pli oftaj nokte kaj konsistas el ununura noto kiu malaltiĝas en tonalto, ĉiu fajfo estas apartigita per 3 ĝis 5 sekundoj da silento. Ilia voĉo laŭdire similas tiun de la Malgranda orelstrigo (Otus scops), tamen la unufajfa tipo de voĉo estas karakteriza por multaj aliaj orelstrigaj specioj.

 Manĝado 
Malmultaj informoj estas konataj pri la dieto de la specio. Tamen, inspekto de la stomakenhavo de kelkaj individuoj rivelis, ke ili eble estas invertovoruloj, ĉefe manĝantaj insektojn.

 Reproduktado 
Informoj pri reproduktado limiĝas al kelkaj ekvidoj. Rimarkinde, oni observis idojn naskiĝintajn en majo kun helgrizaj lanugoj. La observitaj strigoj nestis en arbotruo kun ovodemetado de po 2 ĝis 3 ovoj por nesto. Plenkreskaj luzonaj orelstrigoj supozeble komencas reproduktiĝi je unu jaro, kun unu ovodemetado jare.

 Konservostatuso 
La Ruĝa Listo de IUCN antaŭe taksis la Luzonan orelstrigon kiel preskaŭ minacatan specion, sed en 2023, ĉi tio estis reviziita al Malplej Zorgiga specio. Ĉi tiu malsuprenlistigo ne signifas, ke la populacioj pliiĝis, sed reflektas novajn datumojn, kiuj trovis, ke ĉi tiu specio estas multe pli ofta ol antaŭe kredite. Ne ekzistas konataj informoj pri la populacigrandeco kaj malmulte konatas pri populacitendencoj krom la alta probableco, ke ĝi malpliiĝas. Ĉi tiu specio ankoraŭ malpliiĝas pro habitatoperdo. Agadoj, kiuj kontribuas al senarbarigo, kiel arbohakado, minado kaj la kresko de agrikultura tero en la regiono de Luzono, prezentas minacon al ĝiaj endemiaj specioj.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.

 Eksteraj ligiloj 

 Luzona orelstrigo ĉe OwlPages.com
 Sonregistroj de Luzona orelstrigo en eBird.

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj