Romblona bubuko

Romblona bubuko, konata ankaŭ kiel Romblona akcipitrostrigo (Ninox spilonotus), estas specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Ninox. Ĝi estas endemio de Filipinoj, kie ĝi vivas en arbaroj. La Romblona bubuko estas unu el la strigoj en la komplekso de Filipina bubuko. Ĝi estas endemio de la insuloj Tablas, Sibujano kaj Romblono en Filipinoj. Ĝi antaŭe estis konata kiel subspecio de la Filipina bubuko, sed estis reklasifikita en 2012, ĉar voĉo kaj aliaj indikaĵoj sugestis, ke ĝi estas aparta specio.New Owl Species: Camiguin Hawk-Owl, Cebu Hawk-Owl Discovered In Philippines Ĝi troviĝas en tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatperdo.

Aspekto kaj taksonomio
eBird priskribas la birdonspecion jene:"Rara mezgranda strigo de malaltaj kaj antaŭmontaraj arbaroj sur la insuloj Tablas, Romblon kaj Sibuyan. Supraĵoj, brusto kaj kapo malhelbrunaj kaj malklare striecaj. Subaj partoj ruĝecbrunaj. Notu la longajn lipharojn ĉirkaŭ la vizaĝo kaj la brile flavajn okulojn. Probable la sola strigo en sia teritorio krom la Mantanana orelstrigo, sed la Romblona bubuok estas ruĝeca anstataŭ griza kaj al ĝi mankas la nigra linio ĉirkaŭ la vizaĝo. Kanto estas frazo de tri notoj, "ŭik ŭeu-ŭeu", kun la dua kaj tria descendantaj raŭkaj notoj."

La Romblona bubuko estas "senorela" specio. Maskloj kaj inoj similaspektas. Tiu specio pariĝas ĉirkaŭ februaro, kaj nestas en arbotruoj.

Kune kun la Kamigina bubuko kaj la Cebua bubuko, ĝi estas la plej granda en la specikomplekso de Filipinaj bubuko, atingante 25 cm de alteco kompare kun la multe pli malgrandaj Luzona bubuko, Mindanaa bubuko, Mindora bubuko kaj Sulua bubuko, kiuj varias en grandeco de 15 ĝis 20 cm altaj.

 Subspecioj 
Oni agnoskis jenajn du subspeciojn:

 Ninox spilonotus spilonotus (Sibujano) – Pli granda, kun pli sibla krio
 Ninox spilonotus fischeri (Tablaso) – Pli malgranda, kun raŭka voko

 Ekologio kaj kutimaro 
La ekologio de ĉi tiu specio ankoraŭ ne estas detale studita, sed oni supozas, ke ĝi havas tipan bubukan dieton el insektoj, malgrandaj mamuloj, reptilioj, amfibioj kaj eble eĉ birdoj. Nenio estas konata pri ĝiaj reproduktaj kutimoj.

 Habitato kaj konservostatuso 
Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj praarbaroj de malaltaj teroj kaj sekundaraj arbaroj ĝis altitudo de 1000 metroj super marnivelo.

La Ruĝa Listo de IUCN klasifikas ĉi tiun birdon kiel endanĝerigitan specion kun populaciaj taksoj de 250 ĝis 999 maturaj individuoj. La ĉefa minaco de ĉi tiu specio estas habitatoperdo kun pogranda senigo de arbaraj vivejoj kiel rezulto de laŭleĝa kaj kontraŭleĝa arbohakado, minado kaj konverto al terkulturaj teroj per bruligado kaj urbigo.

Tiu specio troviĝas en protektitaj areoj kiel Monto Guiting-Guiting, sed la protekto estas malstrikta kaj arbohakado supozeble ankoraŭ okazas. Monto Palaupau servas kiel akvodislimo por la insulo Tablas.

Nuntempe ne okazas specispecifaj konservadaj programoj.

Referencoj

 Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
 Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj