Blankventra krinifero

Blankventra krinifero (Crinifer leucogaster) estas ofta granda membro de la familio de turakoj, grupo de grandaj arbaraj preskaŭ-paserinaj birdoj limigitaj al Afriko, tiu ĉi de Orienta Afriko.

 Taksonomio 
Germana natursciencisto Eduard Rüppell priskribis tiun specion en 1842.

La Blankventra krinifero estas metita en la birda familio Musophagidae ("banan-manĝuloj"), kiu inkludas plantomanĝulojn kaj aliajn turakojn. Kvankam tradicie, tiu grupo estis metita kun la kukoloj en la ordo Cuculiformes, ĵusa genetika analizo ege forte subtenis apartan lokigon en plena ordo de Musophagiformes.

Ili estas duon-zigodaktilaj en la signifo, ke la kvara (ekstera) fingro povas esti ŝanĝita tien kaj reen. Musophagidae ofte havas elstarajn krestojn kaj longajn vostojn. 

Ekzistas daŭra diskuto pri ĝenerala klasifiko: C. leucogaster ofte estis metita en la genro Corythaixoides aŭ Criniferoides. Plej multaj pli fruaj taksonomiaj traktadoj metis ĝin ene de Corythaixoide, tamen multaj konkludis, ke ĝi postulas la genron Crinifer.

 Aspekto 
Ĉi tiu specio averaĝe longas 51 cm. Ĝia longa, pinta griza kaj nigra vosto kun blanka meza bendo estas karakteriza por la specio. Ĝi havas blankan subflugilan areon, videblan dumfluge. La plenkreskulo havas grizan kapon, kiu kondukas al malhelgriza ĝis nigreca pinta kresto kun proksimuma longo de 6 cm. La ventro kaj subvostaj kovriloj estas blankaj, kio donas al la birdo la unuan parton de sia nomo "blankventra".

La beko estas nigra ĉe masklo, pizverda ĉe ino (flaviĝanta dum la reprodukta sezono). Inoj ankaŭ tendencas esti pli grandaj, pezante 225g - 250g, dum maskloj pezis nur 170g - 225g. La junulo similas al plenkreskuloj, kun pli bruna plumaro, precipe sur flugilkovriloj.

 Distribuado kaj habitato 
Ilia vivejo konsistas el varmaj akacio-stepoj, savanoj, kaj arbaraj areoj. Ĝi evitas densajn arbarojn, sed la specio estis vidita je diversaj altitudoj, de marnivelo ĝis 2000m.

Turakoj estas limigitaj al siaj lokaj teritorioj pro akvohavebleco, sed tiu ĉi specio troviĝas tra vasta areo en kaj ĉirkaŭ la Korno de Afriko. Ĝi troviĝas en Burundo, Ĝibutio, Eritreo, Etiopio, norda kaj orienta Kenjo, Ruando, Somalio, Suda Sudano, nordorienta Ugando, kaj suden en la orientan altebenaĵon de Tanzanio.

 Kutimaro 
La blankventra krinifero estas sidlokema en sia teritorio, vagante loke serĉante akvon kaj nutraĵfontojn. Ili estas sociemaj birdoj, kiuj ne migras sed moviĝas en familiaj grupoj de ĝis 10. Ili estas teritoriaj kaj reprodukta paro verŝajne konservas sian teritorion tutjare.

Manĝado
La blankventra krinifero manĝas ĉefe plantomaterialon kiel fruktoj, floroj, nektaro, semoj kaj burĝonoj de akacioj. Oni konas ankaŭ ke la specio manĝas kelkajn senvertebrulojn, kiel ekzemple flugilhavaj termitoj trovataj dum manĝoserĉado. La specioj estas de tre lertaj grimpuloj, kio permesas facilan manĝoserĉadon en la arbopintoj. Pro ĉi tiuj manĝokutimoj, la Blankventra krinifero estas konsiderata plago en iuj regionoj, kie ĝi atakas fruktoĝardenojn kaj plantejojn de fruktarboj kaj legomkultivaĵoj.

Reproduktado
Dum la reprodukta sezono (kiu kutime komenciĝas ĉe la pluvsezono), blankventraj kriniferoj iĝas multe pli laŭtemaj. Tio varias laŭ la teritorio. La birdoj montras aminduman konduton, inkluzive de ĉasadoj de arbo al arbo kaj memmontradoj, kie la birdoj riverencas kaj frapetas la longan voston dum ili levas kaj mallevas la kreston. La nigrablanka vostopadrono estas plifortigita per ĉi tiuj pozoj kaj oni kredas, ke tio estas la celo de la padrono. La blankventra krinifero estas monogama kaj reciproka manĝado estis registrita inter partneroj.

La nesto estas metita en akaci-tipa arbo, 3-12m supergrunde. La ino demetas 2-3 palbluecajn ovojn. Ambaŭ seksoj kovas dum ĉirkaŭ 4 semajnoj. La unua ekflugo de birdidoj okazas ĉirkaŭ 4-5 semajnojn post eloviĝo. Tamen, ili ankoraŭ dependas de gepatroj por manĝaĵo dum pluraj semajnoj post elnestiĝo.

 Konservostatuso 
La populacio de blankventraj kriniferoj ne estis kvantigita. Ĝia konserva statuso estas deklarita kiel "malplej zorgiga". Tio estas ĉar la populacio supozeble ne estas sub 10 000 maturaj individuoj kaj la birdo havas larĝan distribuon de pli ol 3 milionoj da km², kio signifas, ke ĝi ne plenumas la kriteriojn de vundebleco. Krome, la populacio ŝajnas stabila kaj ne malpliiĝanta.

Bildaro

Referencoj

 Dale A. Zimmerman, Birds of Kenya and Northern Tanzania, Princeton University Press, 1999

Eksteraj ligiloj


Kategorio:Musofagedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko