Rozkapa ringopapago

Rozkapa ringopapago aŭ Florkapa ringopapago () estas mezgranda papago de la genro Psittacula de la Psitakuledoj, indiĝena de Sudorienta Azio. Ĝi havas limeverdan korpon kaj rozkoloran aŭ bluecgrizan kapon. 

Aspekto
P. roseata estas lime-verda papago, 30 cm longa kun vosto ĝis 18 cm. Ĝi pezas averaĝe 85-90 g.

La kapo, vangoj kaj orelareoj de la masklo estas rozkoloraj, fariĝante palbluaj direkte al la malantaŭo de la krono kaj nuko. Estas mallarĝa nigra kolumo kaj nigra mentonstrio. Estas ruĝecbruna ŝultrareo sur la internaj mezaj flugilkovriloj. Longaj, centraj vostoplumoj estas bluaj kaj kun pintoj palflavaj. Flankaj vostoplumoj estas flavverdaj kaj kun pintoj palflavaj. La supra mandiblo estas oranĝflava, kaj la malsupra mandiblo estas malhelgriza. La okuloj estas palflavaj.

La ino de P. roseata diferencas pro palblugriza kapo kaj la nigra kolumo estas anstataŭe flavverda. La ruĝa ŝultrareo estas pli malgranda ĉe inoj, la supra mandiblo estas flava, kaj la malsupra beko estas malhelgriza.

La subspecio P. r. juneae similas laŭ priskribo al P. r. roseata, escepte ke ĝi havas pli flavecan plumaron kaj la ruĝa flugilareo estas pli granda. La centraj vostoplumoj estas pli palaj kaj la flankaj vostoplumoj estas pli flavaj.

Nematuraj kaj junaj birdoj havas verdan kapon kaj grizan mentonon. Ambaŭ mandibloj estas flavecaj kaj ne estas ruĝa ŝultrareo. Junaj birdoj havas grizajn okulojn.

La malsama kapkoloro kaj la flava pinto de la vosto distingas ĉi tiun specion de la simila prunkapa ringopapago (H. cyanocephala).

Taksonomio
La genro Psittacula, enkondukita en 1800 fare de la natursciencisto Georges Cuvier, inkludas 16 speciojn de  papagoj. La genronomo Psittacula estis derivita el la Latina vorto psittacus, aŭ “papago”. Biswamoy Biswas, barata ornitologo, estis konsiderata kiel fakulo pri tiu ĉi specio jam en 1951 pro siaj kontribuoj en la esplorado de tiuj birdoj en Nepalo kaj Butano.

Reviziita klasifiko de la genro fare de Michael Braun kaj kunaŭtoroj en 2019 dividis la genron en plurajn monofiletikajn genrojn.La proponita monofiletika genro, Himalayapsitta, inkluzivas la prunkapan papagon, la grizkapan papagon, la ardezkapan papagon, kaj la florkapan papagon. Ĉi tiu taksonomia sistemo estas nuntempe sekvata de la IUCN Ruĝa Listo.

Oni agnoskis du subspeciojn de la Rozkapa ringopapago, nome la jenaj:
 P. r. roseata - Biswas, 1951 – Okcidenta Bengalo (Barato) ĝis Bangladeŝo
 P. r. juneae - Biswas, 1951 – Nordorienta Barato kaj Norda Birmo ĝis Hindoĉinio

Distribuado kaj habitato
Tiu ĉi specio estas loĝanta reproduktulo en Sudorienta Azio. Ĝia teritorio etendiĝas el orienta Bangladeŝo, Butano, nordorienta Barato kaj Nepalo, orienten ĝis Kamboĝo, Laoso, Birmo, Tajlando, Vjetnamo, kaj ankaŭ Ĉinio. BirdLife International (2017) [amended version of 2016 assessment]. "Himalayapsitta roseata". IUCN Red List of Threatened Species. 2017 e.T22685486A111365871. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-1.RLTS.T22685486A111365871.en. Alirita la 10an de Januaro 2020.  Ĝi estas nemigranta birdo kaj vivas la tutan jaron en la sama teritorio.

La florkapa papago loĝas en malfermaj arbaroj de malaltaj teroj kaj antaŭmontaraj regionoj. Ĝi troviĝas en altitudoj ĉirkaŭ 1500 m kaj en maldensaj arbaroj kiel savanoj, sekundaraj arbaroj, arbaraj randoj, maldensejoj kaj kultivitaj areoj. En Tajlando, la florkapa papago estas ofta en kultivita tero kaj arbaraj periferioj.

Kutimaro kaj ekologio
La florkapa papago nestas en truoj en arboj, demetante 4-5 blankajn ovojn. Ĝi spertas lokajn movojn, ĉefe pelatajn de la havebleco de la fruktoj kaj floroj, kiuj konsistigas ĝian dieton. La specio normale troviĝas moviĝante en malgrandaj grupoj aŭ en familiaj grupoj, kaj ofte en la kompanio de Rozbrustaj ringopapagoj.

La klaso de florkapaj papagoj estas priskribita kiel havantaj gamon da raŭkaj krioj, foje estante sociemaj kaj bruemaj aŭ mallaŭtaj kaj melodiaj tre similaj al tiuj de la prunkapa ringopapago (P. cyanocephala).

Referencoj

Bibliografio
Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, Birds of India, ISBN 0-691-04910-6
Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal (eld.): Handbook of the Birds of the World. Volume 4: Sandgrouse to Cuckoos. Lynx Edicions, Barcelona, 1997. ISBN 8487334229
Joseph Michael Forshaw: Parrots of the World - An Identification Guide. Princeton University Press, Princeton 2006, ISBN 978-0-691-09251-5.

 Eksteraj ligiloj 

 Ouseaux 
 Tutto pappagalli 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Azio