Pala kukolo

La Pala kukolo (Heteroscenes pallidus) estas aŭstralazia kaj pacifika specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi troviĝas en Aŭstralio, kaj migras foje al insuloj Timoro kaj Nov-Gvineo. Ĝi estas inter 28 kaj 33 cm granda, kun distingaj markoj kiel malhela beko, malhela okulo kun ora okulringo kaj olivecgrizaj piedoj, kiuj distingas ĝin de aliaj kukoloj. La pala kukolo similas laŭ aspekto al la orienta kukolo (Cuculus optatus), kaj striecaj nematuraj palaj kukoloj ofte estas miskomprenataj kiel orientaj kukoloj.. Ĝi estas la nura specio en sia genro.

 Taksonomio 
Angla ornitologo John Latham priskribis la palan kukolon en 1801 kiel Columba pallida "pala kolombo".

Fonton malkonsentas pri la genroloko de tiu specio.  Ĝi estas ofte metita en Cuculus, sed genetika pruvaro kaj voĉo subtenas ĝian lokigon en Cacomantis, estante ĝiaj plej proksimaj parencoj la Blankakrona kukolo (iam Cacomantis leucolophus, nun Caliechthrus leucolophus).

"Pallid cuckoo" estis aprobita kiel oficiala noao fare de la Internacia Ornitologia Komitato (IOC). Aliaj ordinaraj nomoj estas senornama kukolo, duontona birdo, skvamecbirdo, kaj cerbofebra birdo — pro ĝia monotona ripetema voĉo.

 Aspekto 
Karakterizaĵoj de la aspekto de la pala kukolo inkluzivas: malhelan bekon, malhelan okulon kun ora okulringo, ombran malhelan markon de la okulo laŭ la kolo, blankan (aŭ flavbrunan) markon sur la nuko, olivecgrizajn piedojn kaj elstarajn blankajn (aŭ flavbrunajn) dentaĵojn laŭlonge de la vosto. Dumfluge, estas okulfrapaj blankaj kaj malhelaj strioj tra la longa vosto. Ĝia silueto similas falkon kaj ofte ekigas alarmvokojn de paserinoj. La pala kukolo povas havi diversajn morfojn inkluzive de helruĝbruna morfo aŭ malhelruĝbruna morfo.

Ĉe plenkreskaj maskloj la supraj partoj kiel kapo kaj kolo estas grizbrunaj kaj havas grandajn makulojn sur flugilkovriloj. Ĉe plenkreskaj inoj la helruĝbruna formo similas la plenkreskan masklon, tamen ĉe la malhelruĝbruna formo la malantaŭa kolmakulo etendiĝas sur la mantelon kaj ĝi havas striojn sur la brusto.

Distinga trajto de la familio Kukoledoj estas la piedoj, kiuj estas zigodaktilaj, kio signifas, ke la du internaj fingroj montras antaŭen kaj la du eksteraj montras malantaŭen.

 Distribuado kaj habitato 
La pala kukolo estas vaste distribuita tra kontinenta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ĝi pasigas la vintrajn monatojn en centra interna Aŭstralio kaj la Norda Teritorio. La kukolo poste migras al la marborda regiono de Sudorienta Aŭstralio kaj Tasmanio, alvenante ĝenerale ĉirkaŭ septembro aŭ oktobro, foje pli frue. Oni observis ankaŭ, ke migrado foje okazas al la insuloj Timoro kaj Papuo-Nov-Gvineo dum la vintraj monatoj. Ĝi estas malofta vaganto al Nov-Zelando.

La pala kukolo estis observita en diversaj vivejoj kiel ekzemple en arbaro, arbustaro, manglejo, paŝtejo, kamparo, golfejoj kaj ĝardenoj. Tamen ĝi preferas maldense arbarkovritan terenon kun arboj kaj arbetoj kaj maldensan subvegetaĵon kie ĝi povas plej bone ĉasi predon.

Kutimaro kaj ekologio
Manĝado
La pala kukolo predas ĉefe insektojn kiel raŭpojn, saltante malsupren de observejoj por kapti sian predon aŭ sur arboj aŭ en la herbo. Ĝi preferas manĝi harplenajn raŭpojn.

Reproduktado
La reproduktado de la pala kukolo okazas inter julio kaj decembro. La pala kukolo estas ĝeneralisma nestoparazito. Nestoparazitoj demetas siajn ovojn en la nestoj de aliaj specioj, forlasante sian ovon kaj lasante ĝin al la zorgo de la gastiganta birdo, kies nesto ĝi estas. Se la gastiganto ne detektas la entrudiĝon kaj poste malakceptas la ovon, ĝi bredas la rezultan kukolidon kiel sian propran idon. La pala kukolo estas registrita kiel ekspluatinta pli ol 100 malsamajn speciojn de paserinoj, kvankam ne ĉiuj el ĉi tiuj estis observitaj zorgi kukolidojn ĝis elnestiĝo.

Gastigantoj observitaj zorgantaj kukolidojn ĝis elnestiĝo estas la kapuĉa rubekolo (Melanodryas cucullata), la malhela rubekolo (Melanodryas vittata), la vintra muŝrubekolo (Microeca fascinans), la ora stribrustulo (Pachycephala pectoralis), la ruĝventra paĥicefalo (Pachycephala rufiventris), la blankabrova ripiduro (Rhipidura leucophrys), la Ruĝorelringa mielmanĝulo (Anthochaera carunculata), la orflugila mielmanĝulo (Anthochaera chrysoptera), la sonorila mielmanĝulo (Manorina melanophrys), la nigrakapa mielmanĝulo (Manorina melanocephala), la flavgorĝa mielmanĝulo (Manorina flavigula), la flavvanga mielmanĝulo (Caligavis chrysops), la kantema mielmanĝulo (Gavicalis virescens), la blankorela mielmanĝulo (Nesoptilotis leucotis), kaj multaj pliaj. El tiuj, ĉiuj ĉefaj gastignatoj apartenas al la familio Melifagedoj.

Referencoj

Davies, N. (2000). Cuckoos, Cowbirds and Other Cheats. T & A D Poyser, London, 

 Eksteraj ligiloj 

 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.


Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Bestoj el la Pacifika ekozono
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Oceanio