Rufino de Asizo

Rufino de Asizo  estis itala episkopo kaj martiro de la katolika eklezio.

Laŭ la legendo, Rufino de Asizo estis la unua episkopo de la urbo Asizo kaj martiro. Fontoj pri la vivo de Sankta Rufino estas prediko de Petro Damiano el la 11-a jarcento ("Miracula Sancti Rufini Martyris"), kaj "Passio Sancti Rufini" de la 14-a jarcento. La Aktoj pri la martireco de ĉi tiu Rufino estas pure legendaj. Li estas probable identa al la "episcopus Marsorum" (episkopo de la Marsioj) notita en la Roma Martirologio sub la 11-a de aŭgusto.

Legendo
Rufino respondecis pri la konvertado de Asizo al kristanismo, sed la dato estas disputata. Li kaj lia filo venis el Anatolio por prediki la Evangelion. Iam, la romia prokonsulo, Aspazio, arestigis, torturis kaj dronigis lin en la rivero Kiaŝjo proksime de Kostano. Lia korpo estis retrovita kaj enterigita proksime de kie li estis trovita. Preĝejo estis konstruita sur tiu loko, de kie, laŭ Petro Damiano, liaj restaĵoj estis translokigitaj al Asizo en la 8-a jarcento.

Liaj restaĵoj estis enterigitaj en romia sarkofago. La fasado estis skulptita en bareliefo kun la mito de Seleno kaj Endimiono. Ĝi nun troviĝas sub la ĉefa altaro de la Katedralo de Sankta Rufino, kiu estas la tria preĝejo konstruita sur liaj restaĵoj.

Rufino estas la patronsanktulo de Asizo. Ĉiujare, ĵaŭde, vendrede kaj sabate de la lasta semajno de aŭgusto, okazas la "Palio de Sankta Rufino", historia reenscenigo enradikiĝinta en la Mezepoko, konsistanta el defio per arbalestoj inter la tri mezepokaj distriktoj, la "Terzieri", por gajni la Palion (vimplo).

eta|maldekstre|300px|Katedralo de Sankta Rufino, kie kuŝas liaj restaĵoj.

eta|dekstre|300px|La Katedralo de San Rufino en Asizo.

eta|maldekstre|300px|La Katedralo de Sankta Rufino, en Asizo, gravuraĵo de Augusto Baracchi (1878-1942).

eta|dekstre|300px|Sankta Rufino kristanigis Asizon en la 3-a jarcento. Sankta Francisko de Asizo dissemis la parolon de Dio en la 13-a jarcento.

Biografio
Laŭ "Passio Sancti Rufini" datiĝanta ne pli frue ol la 9-a jarcento, Rufino estis episkopo de la urbo Amazja en Ponto (nuntempe Turkio) kiam persekutado kontraŭ kristanoj eksplodis, dum kiu li estis malliberigita kune kun sia filo Cezidjo. Post konvertado de la prokonsulo de tiu regiono al la nova kredo kaj liberigo de li, Rufino alvenis en Italion en la regiono de la Marsioj (en nuntempa Marsica), kie li fondis preĝejon, konfidante ĝin al la gvidado de sia filo Ĉezidjo, respektegata kiel sanktulo kaj diakono en Trazako.

Li poste translokiĝis al Asizo, kie li daŭre predikis la Evangelion. Sed la prokonsulo Aspazio, post submeti lin al diversaj torturoj, kondamnis lin al morto (238-239), ordonante ke li estu ĵetita en la akvojn de la rivero Kiaŝjo kun ŝtono ĉirkaŭ lia kolo.

Antikva tradicio indikas la vilaĝon Kostano, nun parto de la municipo Bastia Umbra, kiel la lokon de lia martirigo.

Kultado
Pergameno el la Kapitulaj Arkivoj registras, ke jam en 1038 ekzistis preĝejo en Kostano dediĉita al Sankta Rufino la martiro. De ĉi tiu loko, laŭ Sankta Petro Damiano en prediko honore al la sankta episkopo, liaj restaĵoj estis translokigitaj al Asizo, al la sama loko kie nun staras la Katedralo dediĉita al li. Tamen, ĉi tiu estis la tria preĝejo konstruita sur la tombo de la martirigita episkopo, kaj datiĝas de la 12-a jarcento: la unua, laŭ epigrafo konservita en la katedralo kaj dokumento el 1007 konservita en la arkivoj, estis konstruita en 412.

Sankta Petro Damiano, denove en la menciita prediko, mencias duan preĝejon konstruitan en la 11-a jarcento de Episkopo Ugone (ca. 1029-59); de ​​ĉi tiu dua konstruaĵo, la sonorilturo kaj la kripto, situanta sub la fasado de la nuna katedralo, ankoraŭ restas. Ĉi-lasta estas videbla enirante la Diocezan Muzeon kaj la Kripton de Sankta Rufino.

Ekde la 11-a jarcento, la festa dato de la sanktulo estas fiksita je la 11-a de aŭgusto, kvankam eraroj de pli postaj kopiistoj lokigis la feston en la Roma Martirologio je la 30-a de julio. En Asizo kaj la diocezo, la festo de Sankta Rufino estis movita al la 12-a de aŭgusto, ĉar la 11-a koincidis kun la festadoj por Sankta Klara.

Omaĝe al li, la tradicia "Palio di San Rufino" okazas la lastan dimanĉon de aŭgusto.

Alia grava kultoloko por Rufino estas en Trazako (AQ), en la Baziliko de la Sanktuloj Cezidjo kaj Rufino. Cezidjo, filo de Rufino, iris al Marruvium, la ĉefurbo de la Marsioj, por prediki. Li kaj liaj kunuloj ankaŭ fondis monaĥan ordenon kaj preĝejon. Li estis martirigita en Trazako laŭ ordono de la imperiestro Maksimino la Trako.Ĉi-artikolo estis verkita surbaze de la Itala kaj Angla Vikipedioj.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 171
Kategorio:Mortintoj en 238
Kategorio:Naskiĝintoj en la 2-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
Kategorio:Mortintoj en Italio
Kategorio:Italaj episkopoj
Kategorio:Italaj religiuloj
Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Historio de Italio