Caroline Ludecus

Johanna Caroline Amalie LUDECUS (pseŭdonimo: Amalie Berg; naskiĝinta la  en Schöppenstedt, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkistino. Lia pataro estis la brunsviga majoro Friedrich Kotzebue. 

Veninte kun sia patro en la sekvantaro de la dukino Anna Amalia ŝi fariĝis kamerlingino de la dukino, kaj en 1793 edziniĝis al la duka impostkonsilisto (poste kortega konsilisto kaj financdirektoro) Johann August Ludecus. Kiel verkistino ŝi aperis nur en pli matura aĝo. Anonime ŝi eldonis en 1801 en Lepsiko en du partoj: Luise oder die unseligen Folgen des Leichtsinns. Eine Geschichte, einfach und wahr.

La romano dediĉita al la bona sinjorino Sophie von La Roche estiĝis sub la influo de la rakontoj de Kotzebue kaj Lafontaine. Ĝi estis morale bonintenca, sed kiel literatura verko sensignifa. Mankas al ĝi artisma kunmeto, regula konstruo de la intrigo, natura ligo de la partoj, varia aranĝo de la situacioj kaj karakteroj. Similaj motivoj senĉese ripetiĝas. La disvolviĝo, laciga pro sia eterna unueco, dependas plejparte de hazardaj eksteraj okazoj. La karakteroj estas plej ofte skeme desegnitaj, la viraj eĉ malpli nature kaj individue ol la inaj. Enhavo kaj formo portas klare inan stampilon. La prezento estas tro vaste disvolvita, la lingvaĵo sufiĉe glata kaj flua, sed sen vera ĉarmo — seka kaj sen signifo.  

En la pli postaj romanoj kaj noveloj, kiujn ŝi publikigis ĉefe sub la nomo Amalia Berg, la stilo fariĝis pli agrabla, kvankam neniam elstara aŭ profunde kortuŝa. La kompono sukcesis iom pli kohere ol ĉe la unua provo, kaj la aŭtorino iom pli singarde evitis ripeton de la samaj motivoj ene de unu sola rakonto. Tamen la baza karaktero de ŝiaj verkoj restis la sama. La samaj tipoj revenas ĉiam denove sub aliaj nomoj kaj havas preskaŭ la samajn sortojn. Ankaŭ la morala tendenco restis konstanta: Ludecus klopodis montri la malfortojn de la homa, precipe ina naturo, kaj iliajn malutilajn sekvojn. Sed fine ŝi ĉiam gvidis ĉion al gaja kaj repaciga fino.  

Ekde 1801 ŝi kontribuis plurajn mallongajn rakontojn al Erholungen de Wilhelm Gottlieb Becker, poste al Erheiterungen (Erfurto 1816), al Frauenzeitung, ktp. Sendepende ŝi eldonis: en 1806 Sophie von Normann kaj Johanne Gray. Trauerspiel in fünf Aufzügen (tragedio), en 1812 Eleonore. Ein Familiengemälde, en 1815 Über weibliche Erziehung und Bildung. An deutsche Frauen von einer deutschen Frau, en 1816 Caroline, Gräfin von Thorenberg, oder die Erbin des stillen Tales, und der Jokey, kaj en 1819 Dienstbotenkatechismus für die Schulen des Frauenvereins.

Eksteraj ligiloj


Art. Ludecus, Caroline - fare de Franz Muncker, je: Allgemeine Deutsche Biographie,  volumo 19 (1884), p. 367–369 

kategorio:Germanaj verkistoj
kategorio:Homoj rilataj al Weimar
kategorio:Virinoj
kategorio:Naskiĝintoj en 1757
kategorio:Mortintoj en 1827