Mentavaja malkohao

La Mentavaja malkohao (Phaenicophaeus oeneicaudus, laŭ kio ankaŭ vinvosta kukolo) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemio de la Mentavajaj Insuloj ĉe okcidento de Sumatro. Ĝi estis iam konsiderata samspecia kun la Avelbrusta malkohao.

Aspekto
Temas pri malhelverda kukolo kun rimarkinda hela fortika beko, bruneca brusto, kaj karmezinruĝa ĉirkaŭokula areo.

Taksonomio
La Mentavaja malkohao estis formale priskribita en 1855 fare de la francaj natursciencistoj Jules kaj Édouard Verreaux laŭ la nuna dunoma nomo Phaenicophaeus oeneicaudus. Ili kredis, ke ilia specimeno venis el Cejlono (nuna Srilanko). La itala zoologo Tommaso Salvadori konstatis, ke tio estis eraro kaj la specimeno devis anstataŭe deveni el la Mentavajaj Insuloj kiuj kuŝas en la  Hinda Oceano proksimume je 150 km ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro. 

La genronomo devenas el la vortoj de antikva greka foiniko- "karmezino", kaj  "okuloj" aŭ "vizaĝo", reference al la Ruĝvizaĝa malkohao. Tamen, la 'œ' estis transskribita neĝuste kiel 'æ'. La specia epiteto oeneicaudus kombinas la Latinajn oenoo- kun la signifo "vino" kaj cauda kun la signifo "vosto". La Mentavaja malkohao estis iam traktita kiel subspecio de la Avelbrusta malkohao (Phaenicophaeus curvirostris). Ĝi estis plialtigita al specistatuso baze sur morfologiaj diferencoj.

 Referencoj 

 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.

Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio