Kariberto la 2-a

Kariberto la 2-a estis merovida reĝo de Akvitanio inter 629 kaj 632. Li  estis filo de Klotaro la 2-a kaj lia edzino Siŝilda de la Ardenoj (585-625). Li estis patro de Ĉilperiko la 2-a de Akvitanio (625-631). 
Biografio
Li estas la duonfrato de Dagoberto la 1-a. Foje konsiderata naiva (eble pro simpla fizika malforteco), lia patro laŭdire intence forigis lin de la povo.

En decembro 626 en Clichy, laŭ la deziroj de sia patro, Klotaro la 2-a, kaj kelkajn tagojn post la geedziĝo de Dagoberto kun Gomatruda (598-630), Sankta Amando festis la kuniĝon de Kariberto kaj Fulberta (605-632), bofratino de Brodulfo (596-630), frato de la reĝino Siŝilda.

En 629, kuraĝigita de neŭstriaj subtenantoj kolektitaj ĉirkaŭ lia patrinflanka onklo, Brodulfo fariĝis reĝo de teritorio establita ĉirkaŭ Tuluzo kaj konsistanta el pluraj urboj en suda Akvitanio kaj urboj etendiĝintaj ĝis Pireneoj. Ĉi tiun regnon donis al li Dagoberto la 1-a, al kiu li restis submetiĝema.

Simile al Dagoberto la 1-a, vicreĝo de Aŭstrazio, kiu submetiĝis al Klotaro la 2-a, Judikaelo, duko aŭ reĝo de la britoj, kiu agnoskis sian dependecon de Dagoberto la 1-a, kaj Kramno, kiu submetiĝis al Klotaro la 1-a kaj estis nomita reĝo de Akvitanio, ekzistas franka tradicio de la vicregneco ("Unterköningtum").

Ĉi tiu regno, etendiĝanta ĝis Pireneoj, ampleksis plurajn graflandojn situantajn inter Tuluzo kaj Bordozo, same kiel la urbojn Cahors, Agen, Périgueux kaj Saintes. Ĝia ĉefurbo estis Tuluzo. Ĉi tiu regno funkciis kiel bufrozono inter la visigota Septimanio kaj la franka regno de Dagoberto. Ĝi estis minacita pri invadoj de la eŭskoj aŭ "vaskonoj".

En 630, lia onklo Brodulfo estis murdita de sia duonfrato Dagoberto ĉe Saint-Jean-de-Losne, en Burgonjo. Li partoprenis en la bapto de Sigeberto, filo de Dagoberto kaj Ragnetruda (585-638), tenante lin ĉe la baptujo.
eta|maldekstre|300px|La Franca Regno en la jaro 628.
La 8-an de aprilo 632, Kariberto mortis post mallonga trijara regado. Lia korpo estis entombigita en la Baziliko de Sankta Romo en Blaye, kiu malaperis en la 17-a jarcento por fari lokon al la konstruado de la citadelo. La tombo ŝajne jam estis detruita de la protestantoj en la 16-a jarcento.

Posteularo
Oni scias, ke Kariberto estis la patro de Ĉilperiko (626-633), kiun la "Kroniko de Fredegaro" mencias kiel mortinta en sia lulilo, verŝajne murdita laŭ instigo de Dagoberto la 1-a. Ĉi tiu morto permesis al Dagoberto reakiri teritoriojn en suda Akvitanio, kiujn li estis devigita cedi al Kariberto.

La falsa Ĉarto de Alaon (falsaĵo el la 17-a jarcento), produktita de hispana akademiulo nomita Don Juan Tamagno Salazar kaj atribuita al Karlo la Kalva, inventis du filojn de Kariberto la 2-a: Boggis (626-688) kaj Bertrando (638-676), al kiuj Dagoberto supozeble redonis la Regnon de Akvitanio.

Boggis supozeble havis filon nomitan Eudes, Duko de Akvitanio, de kiu laŭdire devenas la Princoj de Aragono. Ĉi tiu aserto ne estas kredinda, kaj la familio de Eudes, Princo de Akvitanio (670-735), ne devenas de la Merovidoj, kiel ŝajnas indiki la nomoj uzitaj de membroj de la dinastio.Ĉi-artikolo estis tradukita el la franca samnoma Vikipedio.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 608
Kategorio:Mortintoj en 632
Kategorio:Naskiĝintoj en la 1-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj la 8-an de aprilo
Kategorio:Francaj regantoj
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kategorio:Historio de Francio