Jean Raspail

Jean RASPAIL (naskiĝinta la  en Chemillé-sur-Dême, mortinta la  en Parizo) estis franca vojaĝanto kaj verkisto influata de katolikismo kaj monarkiismo. Lia furora verko  Le camp des saints de 1973, konsideratas kulta aĵo fare de novdekstrismulojChristian Schröder: "Das Heerlager der Heiligen – Das Kultbuch der Neuen Rechten. Eine Lesewarnung" - ĉe: Der Tagesspiegel, 27.10.2015.

 Vivo kaj agado 
Estis lia patro Octave Raspail, kontrolkomisia estro de Grands moulins de Corbeil je Corbeil-Essonnes kaj ĝenerala direktoro de Mines de la Sarre. 

eta|maldekstre|200ra|Jean Raspail (2014)
Inter 1950 kaj 1970 li gvidis multajn vojaĝojn kaj ekskursojn kaj famiĝis unue danke al siaj reporteraĵoj kaj vojaĝraktonoj. Liaj nekonvenciaj utopioj kaj malutopioj, baziĝante sur tradiciema katolikismo, jam dum la 1950-aj jaroj estis disputindaj. Li verkis plurajn priestontajn romanojn, kie la ideologioj de komunismo kaj liberalismo fiaskas kaj pro tio restarigatas monarkio. La verkaro ankaŭ enhavas scenarojn de enmigrado: en la supre menciita furorlibro de 1973, miliono da  malriĉaj baratanoj malalbordiĝintaj ĉe la franca mediteranea marbordo, kaŭzas la komencon de la pereo de la okcidenteŭropa kulturo.Lorenz Jäger: "Das schlechte Gewissen können wir kaufen" - ĉe: Frankfurter Allgemeine Zeitung, 12.10.2005

En la romano Sire (de 1991) okazas kronigo de nova franca reĝo en februaro 1999, je Reims: temas pri al 18-jaraĝa Philippe Pharamond de Bourbon, rekta praido de la lasta franca reĝo. 

Raspail anis ĉe la poresplorista klubo Société des explorateurs français. La lasta loĝloko de Raspail estis Neuilly-sur-Seine.Michaël Naulin: "Mort de Jean Raspail, écrivain et explorateur, auteur du «Camp des Saints»" - ĉe: Le Figaro, 16.6.2020

 Premioj kaj honoroj 

 1981: Grand Prix du Roman de L’Académie française
 1986: Prix Chateaubriand
 1987: Prix du Livre Inter
 1992: Grand Prix du roman de la ville de Paris
 1992: Prix Alfred de Vigny
 1995: Prix des Maisons de la Presse
 1996: Prix Prince Pierre de Monaco
 2006: Prix littéraire de l’armée de Terre – Erwan Bergot
 2009: Prix Wartburg de Littérature, für sein Lebenswerk
</div>

 Verkoj (elekto) 

 1952: Terre de Feu – Alaska.
 1955: Terres et Peuples Incas.
 1958: Le Vent des pins.
 1960: Terres saintes et profanes.
 1962: Les Veuves de Santiago.
 1963: Hong-Kong, Chine en sursis.
 1966: Secouons le cocotier. (Vol. 1)
 1970: Secouons le cocotier. (Vol. 2)
 1970: Bienvenue honorables visiteurs.
 1971: Le Tam-Tam de Jonathan.
 1973: Le Camp des saints.
 1974: La Hache des steppes.
 1975: Journal Peau-Rouge.
 1976: Le Jeu du roi.
 1977: Boulevard Raspail.
 1978: Les Peaux-Rouges aujourd’hui.
 1979: Septentrion.
 1980: Bleu caraïbe et citrons verts.
 1981: Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie.
 1982: Les Hussards.
 1984: Les Yeux d’Irène.
 1985: Le Président.
 1986: Qui se souvient des hommes…
 1988: L’Île bleue.
 1990: Pêcheurs de lune.
 1991: Sire.
 1992: Vive Venise.
 1993: Sept cavaliers ….
 1995: L’Anneau du pêcheur.
 1998: Hurrah Zara.
 2000: Le Roi au-delà de la mer.
 2001: Adiós, Tierra del Fuego.
 2002: Le Président. (Neuausgabe)
 2002: Le Son des tambours sur la neige.
 2003: Les Royaumes de Borée.
 2005: En canot sur les chemins d’eau du Roi.

 Literaturo  
 Georg Alois Oblinger: "Die konservativen Utopien des Jean Raspail" - ĉe: Vobiscum, junio 2006, p. 46–47.

 Eksteraj ligiloj 


Internet Speculative Fiction Database
 verkoj ĉe Open Library
 aĵoj biografiaj kaj bibliografiaj
 Jean Raspail: "La Patrie trahie par la République" - ĉe: Le Figaro, 17.6.2004

 Notoj 

Kategorio:Francaj katolikaj verkistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Monarkiistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Mortintoj en 2020
Kategorio:Vojaĝliteraturo 
kategorio:Utopiistoj
kategorio:Nova Dekstro (Eŭropo)