Ede Kvassay

Ede Kvassay [kvaŝai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kvassay Ede estis hungara ŝtata oficisto, ĵurnalisto, membro de Societo Petőfi (1880). Liaj nobelaj antaŭnomoj estis kvassói kaj brogyáni [kvaŝOi brodjAni].
eta|
eta|

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM526635 hungarlingva datenaro de muzeohttps://magyarnemzetinevter.hu/szemelyi-nevter/?id=670341&date=2025-09-29 nemzeti névtér naskiĝis  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio), li mortis  en Tepličany (Ĉeĥoslovakio).

 Biografio 
 frekventis piaristan lernejon en urbo Pest, poste armean lernejon en Kassa, fine li akiris oficiran postenon en armea lernejo de Enns. Post servado en la imperiestra armeo pro okulproblemo li devis civiliĝi. Ekde 1863 li studis juron en Reĝa Universitato de Pest, dum li estis ĵurnalisto. Inter 1867-1869 li estis subnotario en Nitro, poste li havis postenojn en la ŝtata administrado en Budapeŝto ĝis la emeritiĝo en 1893. Intertempe li ricevis la titolon ĉambelano en 1883. Lia ĵurnalista kariero ne finiĝis, eĉ li verkis novelojn, romanojn, teatraĵojn. Li edziĝis dufoje en 1870 kaj 1896, sed jaron poste li vidviĝis.

 Elektitaj kontribuoj 
 Egy éji kaland (prezentita teatraĵo, 1863)
 Rövid éjek, rövid álmok (noveloj, 1864)
 Egy Nimród baklövése  (prezentita teatraĵo, 1866)
 Das Ideal meines Kollegen (novelo germane, en 1870 tradukita hungaren)
 Ahol az ember kezdődik (romano, 2 volumoj, 1871)
 A vármegye szava (romano, 1884)

 Fontoj 
 biografio hungare
 biografio hungare
 biografio hungare
 biografio hungare

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj