Andamana centropo

La Andamana centropo (Centropus andamanensis) kaj ankaŭ Bruna centropo) estas neparazita specio de centropo de la familio Kukoledoj. Ĝi troviĝas en insuloj Andamanoj, Table kaj Koko. Ĝi troviĝas ĉefe en arbaraj vivejoj kaj dense kovritaj ĝardenoj.

Aspekto
Ĝi estas granda centropo, kun maskloj ĉirkaŭ 380–400 mm longaj kaj inoj iom pli grandaj je 400–420 mm longaj. Strukture, ĝi proksime similas al la Granda centropo (Centropus sinensis), escepte ke ĝia plumaro estas flavecbruna kontraste al la nigra kun bluviola brilo vidata ĉe C. sinensis. Ĝi havas kaŝtanbrunan malantaŭan mantelon kaj flugilojn kaj la kapo estas palbruneca bruna. La mantelo kaj brusto gradiĝas de pala ĝis malhelbruna sur la ventro kaj ventro. La irisoj estas palbrunaj. La vosto estas palbruna ĉe la bazo kaj malhelviolbruna direkte al la pinto. La vostoplumoj havas okulfrapajn nigrajn ŝaftojn. La junulo montras iometan striecon sur la korpo, precipe sur la malsupra flanko.

 Taksonomio kaj sistematiko 
Tiun specion la unua priskribis kiel Centropus andamanensis (toponimo laŭ ilia distribuado) Robert Christopher Tytler, kvankam liaj notoj estis publikigita de R.C. Beavan en 1867. Stuart Baker (1927) plue traktis ĝin kiel specio, sed Ripley (1961) kaj Ali kaj Ripley (1969) inkludis ĝin kiel subspecio de Centropus sinensis. Tion pravigas per la traktado de alia specio kun bruna formo en insuloj Kangeanoj, Centropus sinensis kangeangensis. Peters konsideris ĝin dubinda kiel subspecio kaj notis strukturan similecon al la srilanka Centropus chlororhynchus. Rasmussen kaj Anderton (2005) konsideras ĝin valida specio sur la bazo de diferenca voĉo kaj sugestas ankaŭ plian altitudon de la Kangeana formo kaj plua studo de Centropus sinensis evidente necesas.

 Distribuado kaj habitato 
Ĝi troviĝas ĉefe en la Andamanoj (almenaŭ en la suda, la norda kaj rilataj insuletoj) kaj ankaŭ sur la proksimaj Kokosinsuloj kaj Table-insulo, kiuj apartenas al Birmo. Ĝi estas ofta en arbaroj kaj en tuŝitaj areoj inkluzive de ĝardenoj, arbaroj kaj randoj, manglejoj, randoj de rizkampoj.

 Kutimaro kaj ekologio 
Ĝi reproduktiĝas dum la musono (majo ĝis julio). La nesto estas farita el branĉetoj, herbo kaj folioj kaj estas lokita bone super la tero en arbo. La kutima ovodemetado estas du aŭ tri.

La kanto estas tre simila al tiu de la Granda centropo, konsistanta el longa serio de tre profundaj kaj resonancaj ringnotoj. La notoj tamen abrupte altiĝas laŭ tonalto. Ĝi ankaŭ estas konata pro ridkriado kaj skrapado.

Ili manĝas ĉiajn insektojn, malgrandajn ranojn, krabojn kaj lacertojn.

Bildaro

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Bildoj kaj filmetoj (Internet Bird Collection)

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Barato