Mikrodokumento

Mikrodokumento - , ,  - aŭ mikrokopiaĵo estas la ĝenerala termino por analogaj bildoj de presitaj originaloj reduktitaj al grandeco sur filma materialo, same kiel ciferecaj informoj skribitaj rekte sur la medion (Computer output on microfilm, COM, komputila eligo sur mikrofilmo). La plej gravaj specoj de mikrodokumentoj estas mikrofolio (angle, germane kaj , de la franca vorto 'fiche', folio, peco da papero) kaj mikrofilmo en filmbobenoj aŭ filmkasedoj (mikrofilm respektive microfilm multlingve). La plej oftaj estas mikrofolioj en formato 105 mm × 148 mm (DIN A6), 16 mm kaj mikrofilmo sur bobenoj en formato 35 mm. Speciala formo estas la filmkarto, trukarto en kiu fenestro estas truita maldekstre aŭ dekstre, en kiun 35-milimetra mikrofilma bildo estas gluita.

 Noto 
Jen, por simpla teknika kompreno, ankoraŭ du specimenaj bildoj de mikrofilmo sur filmbobeno (filmkasedo estas la sama, nur enkestigita en plasta kasedo) kaj mikrofolio:

eta|270ra|
 Historio 
La teknologio de mikrofilmo estis inventita de René Dagron (1813-1900) en Parizo en 1859. Dum la sieĝo de Parizo kadre de la Franca-Prusa Milito de 1870/71, ĝi helpis plibonigi la komunikadon inter neokupita Francio kaj la ĉefurbo.

Mikrofilmo ofertas plurajn avantaĝojn super ciferecaj memoriloj, tial oni ne atendas, ke ĝi estos anstataŭigata per ciferecaj memoriloj en la 2020-aj jaroj. Mikrofilmo estas tre daŭra memorilo; kun taŭga stokado, oni antaŭvidas ke ĝi daŭros 500 jarojn. Krome, informoj povas esti ricevitaj per tre simplaj rimedoj: lupeo sufiĉas. Rilate al kosto, sekureco kaj daŭripovo, mikrofilmo estas konsiderata senrivala kiel longdaŭra memorilo ankoraŭ en la 2020-aj jaroj.

Kategorio:Dokumentoj
Kategorio:Informo kaj komunikaj teknologioj