Ĝangala orelstrigo

Ĝangala orelstrigo (laŭ Otus silvicola, sed ankaŭ Arbarloĝanta orelstrigo) kaj orelstrigo de Wallace kaj orelstrigo de Malgrandaj Sundoj estas ofta specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro Otus. Ĝi troviĝas kiel endemio en insuloj Sumbavo kaj Floreso, en Malgrandaj Sundoj, Indonezio. Ĝi ne estas rara en plimulto de sia habitato kaj ne havas subspecion escepte la nomiga. La alternativa ordinara nomo devenas de Alfred Russel Wallace, brita natursciencisto, esploristo, geografo kaj biologo, kiu fakte priskribis ĝin.

Tiu strikte noktula strigo havas plejparte brunan plumaron, longajn oreltufojn, brile flavajn okulojn, kaj fortajn striojn en la subaj partoj. La plenkreskulo povas averaĝe atingi longon de 23 ĝis 27 cm kaj pezi ĉirkaŭ 210 g. Oni povas rekoni ĝin per sia voĉo, kiu similas al la susura sono de glavo.

Laŭ la Internacia Unio por la Konservo de Naturo kaj Naturaj Rimedoj (IUCN), ĉi tiu specio estas listigita kiel "Malplej Zorgiga" ekde ĝia plej lasta takso en 2016. Tiu takso montris, ke la populacia tendenco de la specio estas stabila. Malmulte oni scias pri ĉi tiu birdo kaj pli da esplorado estas necesa por pli bone kompreni ĝian konduton, reproduktadon kaj manĝadon.

 Aspekto 
La plenkreska orelstrigo de Wallace havas korpolongon de 23 ĝis 27 cm, enverguron de inter 202 kaj 251 cm, kaj povas pezi ĉirkaŭ 210 g.

Tiu ĉi malgranda birdo havas karakterizan strigforman vizaĝon kun longaj oreltufoj kaj brile flavaj okuloj. Ĝi havas brunan plumaron, helkoloran vizaĝon, grizecan bekon kaj vaksaĵon, nigran "haringoston" sur brunaj ĝis ruĝecaj vermikulaĵoj, palan bruston kaj flankojn vicitajn per difinitaj malhelaj ŝaftostrioj, kaj malhelajn ondajn krucstriojn. Ĝia brusto estas iomete pli malhela ol la flankoj de la ventro de la birdo, kies centro estas blanka. La ​​supraj partoj de la plumaro estas pli pale grizbrunaj.

Ĝiaj flugplumoj estas flavecbrunaj krucitaj de malhelbrunaj strioj, dum ĝia vosto estas bruna kun flavecbrunaj strioj. La tarsoj de la strigoj kaj kelkaj el ĝiaj fingroj estas plumkovritaj. Kompare kun plenkreskulo, la juna birdo estas ĝenerale pli pala kaj ĝia plumaro estas pli lanuga.

 Taksonomio 
Meze de la 19-a jarcento, la strigoj estis dividitaj en du apartajn taksonomiajn grupojn: nome la Strigedoj (veraj strigoj) kaj la Titonedoj (turstrigoj). La Orelstrigo de Wallace estas parto de la familio Strigedoj, kiu ankaŭ estas nomata la familio de "veraj strigoj" aŭ "tipaj strigoj". Ĉi tiuj birdoj estas konataj pro sia ikoneca striga aspekto kun siaj grandaj okuloj, vizaĝaj diskoj, nokta vivstilo kaj senbrua flugo.

Ekzistas simpatria rilato inter la orelstrigo de Wallace kaj la orelstrigo de Flores (O. alfredi), kiu same ĉeestas en la Malgrandaj Sundoj, sed estas multe pli malgranda ol la orelstrigo de Wallace.

 Habitato kaj distribuado 
Trovebla nur sur la insuloj Floreso kaj Sumbavo de Indonezio, ĉi tiu birdo havas larĝan gamon da vivejoj. Ĝi estis trovita en arbaraj areoj, agrikulturaj terenoj (plantejoj kaj sekundaraj kreskaĵoj), malantŭdomaj kortoj kaj bambuaj densejoj. Oni raportis, ke ĝi sidas ĉe la plej supro de altaj arboj aŭ en kaŝitaj pozicioj, kio malfaciligas ĝian observadon.

La orelstrigoj de Wallace estas raportitaj kiel oftaj je teritorioj de 350–1 600 metroj.

 Kutimaro 
Oni scias, ke la Ĝangala orelstrigo estas noktula. Oni supozas ankaŭ, ke ĝi estas sidlokema (nemigranta) sur Floreso kaj Sumbavo en la Malgrandaj Sundoj en Indonezio.

 Voĉoj 
Oni registris tri ĉefaj alvokoj de tiu birdospecio:

 La unua konsistas el serio de "hwomf"-notoj, kiujn oni povas ripeti 9 ĝis 18 fojojn. Oni kredas, ke ĉi tiu voko estas la teritoria voĉ-padrono de la birdo. Ĝi estas sentona voko, kiu sonas kiel susuranta glavo.

 La dua voko konsistas el serio de raŭkaj "svingo"-notoj ripetataj je intervaloj de ĉirkaŭ sekundo kaj je proksimume la sama tonalto kiel la antaŭa voko.
 La tria estas fajfo kun diversaj tonoj.

 Manĝado 
Oni supozas, ke ĉi tiu strigospecio estas ĉefe insektovora, sed pliaj studoj estas necesaj por determini ĝian dieton pli precize.

 Reproduktado 
Malmultaj aŭ neniuj informoj estas konataj pri la reprodukta konduto de ĉi tiu specio. Oni raportis, ke la masklo prezentas pligrandigitajn testikojn en decembro.

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio