Sul-insula pendopapago

La Sul-insula pendopapago (Loriculus sclateri) estas malgranda papago kiu estas indiĝena de arbarecaj medioj en insuloj Bangajoj kaj Sula, Indonezio. 

 Aspekto kaj taksonomio 
La Sul-insula pendopapago estis foje traktita kiel subspecio de la Moluka pendopapago, sed ambaŭ estas iom post iom traktitaj kiel aparta specio bazite sur diferencoj en plumaro kaj grando (11 cm por la Moluka pendopapago disde 14 cm por la Sul-insula pendopapago).Collar, N. J. (2007). Taxonomic notes on some insular Loriculus hanging-parrots. Bull. B.O.C. 127(2): 97-107. Kiam agnoskita kiel aparta specio, la Sul-insula pendopapago estis ofte traktita kiel monotipa, sed la subspecio L. s. ruber el la Bangajoj estis ĵus re-validita, lasante la nomigan por la Sula Insuloj. Ambaŭ subspecioj havas ĝeneralan verdan plumaron kun ruĝo en la mentono, pugo kaj ĉefa bordo de flugiloj. En L. s. sclateri la dorso varias el mustard-oranĝa al tre ruĝa borde de oranĝa, dum la dorso de L. s. ruber estas ruĝa kun tre malmulto de oranĝa bordo. Krome, la ruĝa pugo estas pli brila en L. s. ruber ol en L. s. sclateri.

 Distribuado kaj habitatoj 
La Sul-insula pendopapago troviĝas tra insuloj Sula, Bangajoj, Peleng, Melilis, Labobo, Seho kaj aliaj malgrandaj ĉirkaŭaj insuloj. Tamen ĝi forestas el Bengkulu kaj Sulaveso.

 Ekologio 
La Sula pendopapago kutime troviĝas en areoj sub 450 metroj en praarbaroj, sekundaraj arbaroj, proksime de agrikultura tero kun disaj arboj, plantejoj kaj arbaraj randoj. Ĝi kutime troviĝas sola aŭ en malgrandaj grupoj. Paroj kutime nestas en arbo- kaj stumponestoj, ĉar ili preferas mallarĝajn, longajn nestokavernojn kun malgrandaj truoj. Por porti reen nestomaterialojn por konstrui neston ene de la nestokaverno, ĉi tiu specio enmetas materialojn kiel malgrandajn branĉetojn sub sian flugilon kaj poste portas ilin reen al sia nestoloko. 

Reproduktado kutime okazas de januaro ĝis aprilo, dum dua sezono okazas de julio ĝis septembro. Dum la reprodukta sezono, la masklo faras kompleksan memmontradon por allogi inon. En la montrado, la masklo alproksimiĝas al la ino per malgrandaj paŝoj kaj saltetas, farante trilan sonon. Li ankaŭ etendas sian kolon por montri sian bluan gorĝmakulon, levante sian pugon kaj montrante siajn vostoplumojn. La specio ankaŭ okupiĝas pri amindumada manĝigado. 

Inoj demetas 2 ĝis 4 ovojn. La ino kovas la ovojn dum ĉirkaŭ 20 tagoj, dum la masklo nutras ŝin. La ovoj kutime estas 15-18 mm longaj. Junaj birdoj elnestiĝas je ĉirkaŭ 32 tagoj kaj kutime estas tute sendependaj post 10-11 tagoj.

 Konservado 
Kiel plej multaj aliaj birdoj en la genro Loriculus, la Sula pendopapago estas minacata de senarbarigo por fari lokon por bienoj, minado kaj arbohakado. Ĝi ankaŭ estas minacata de la kontraŭleĝa komerco de naturaj bestoj.

 Referencoj 



 Eksteraj ligiloj  

Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Papagedoj