Maharata kaprimulgo

La Maharata kaprimulgo, Caprimulgus mahrattensis, aŭ Kaprimulgo de Sykes, estas birda specio de la genro de kaprimulgoj, kiu ĉeestas en nordokcidenta Suda Azio. Tiu specio havas vastan teritorion kun stabila populacio kaj tial estis listigita kiel "Malplej Zorgiga" sen antaŭdiro de granda homa influo sur ties vivejoj en proksima estonteco.

 Aspekto 
La Maharata kaprimulgo estas relative malgranda birdo, kiu estas ĉirkaŭ 20-25 centimetrojn longa kaj pezas ĉirkaŭ 60 gramojn. Ili havas mallongan bekon, kaj malhele nigrecbrunajn irisojn. La flugiloj de la Maharata kaprimulgo estas longaj kaj mallarĝaj. La birdo havas mallongan, palgrizan bekon kun bridoj ĉirkaŭ la buŝo. Ili havas malgrandajn piedojn, nur utilajn por ripozi kaj ne efikaj por piedirado.

Ilia plumaro estas ĉefe de bruna kaj griza koloroj, kun supraj partoj havantaj sablan koloraron kun nigre brunaj kaj palbrunaj makuloj ĉie en sia korpo, igante ilian plumaron simila al arboŝelo, foliorubo aŭ sabla grundo, permesante al ili kamufli kun sia medio, konata kiel kripta plumaro.Patel, H. (2019). Wintering of Sykes's Nightjar Caprimulgus mahrattensis in Vadodara. Flamingo, 16.Cleere, N. (2010). Nightjars, Potoos, Frogmouths, Oilbird, and Owlet-nightjars of the World (Vol. 9). Princeton University Press. https://doi.org/10.2307/j.ctv1nxcvcn La Maharata kaprimulgo havas nukan kolumon sablokoloran kun neregula sablokolora makulo, kune kun nigrecbruna krono, blankeca subliphara strio, kaj granda blanka makulo ambaŭflanke de ilia malsupra gorĝo, foje etendiĝanta tra la tuta gorĝo. Iliaj flugilkovriloj estas sablogrizaj kun nigre brunaj strioj kaj vermikuleco, kune kun sablokoloraj makuloj, kaj ilia skapulo enhavas nigretajn makulojn kaj cinamajn markojn. Ili havas blankan strion en la flugilpinto de siaj tri plej eksteraj primaraj kaj larĝaj blankaj pintoj sur siaj du plej eksteraj vostoplumoj. Ties subaj partoj estas pli palaj en koloro, estante sablogrizaj kun sablokoloraj makuloj kaj bruna strio, iĝante sablokolora striece bruna sur sia ventro kaj flankoj.

Ambaŭ seksoj de tiu specio estas similaj kun iometa seksa duformismo, ambaŭ havante la grandan blankan bendon sur siaj tri plej eksteraj primaraj, sed ĝi estas pli malgranda ĉe inoj kaj foje miksita kun sablokoloro. La pintoj de siaj plej eksteraj vostoplumoj ankaŭ estas blankaj por maskloj dum inoj estas sabloblankaj. Nematuraj kaj junaj birdoj estas pli palaj laŭ koloro kaj pli senmarkaj ol plenkreskuloj.

 Taksonomio 
La Maharata kaprimulgo estas monotipa specio kiu apartenas al la familio de kaprimulgedoj. La alternativa ordinara nomo festas kolonelon William Henry Sykes, anglan naturscienciston kaj ornitologon kiu deĵoris kun la brita militistaro en Hindio. Tiu specio estas proksime rilata al la Ĝangala kaprimulgo (Caprimulgus indicus) kaj al la Eŭropa kaprimulgo (Caprimulgus europaeus), sed estas ĉefe konfuzita kun la Egipta kaprimulgo (Caprimulgus aegyptius) kaj aspektas simila al la Vauriea kaprimulgo (Caprimulgus centralasicus).Schweizer, M., Etzbauer, C., Shirihai, H. et al. A molecular analysis of the mysterious Vaurie's Nightjar Caprimulgus centralasicus yields fresh insight into its taxonomic status. J Ornithol 161, 635–650 (2020). https://doi.org/10.1007/s10336-020-01767-8 

Kompare al la eŭropa kaprimulgo, la Maharata kaprimulgo estas pli senmarka kaj pli sablokolora, kun makuloj prefere ol strioj sur sia krono, plejparte senplumaj tarsoj, kaj havas malsamajn vokojn kiuj malpli foriras kun notoj kiuj ne havas ŝanĝojn en tonalto.Roberts, T., & King, B. (2005). The call of Sykes's Nightjar Caprimulgus mahrattensis. FORKTAIL, 21, 166. La reproduktaj teritorioj de la du specioj koincidas sed ili verŝajne ne troviĝos kune dum la reprodukta sezono. La Maharata kaprimulgo diferencas de la egipta kaprimulgo pro sia grandeco kaj iliaj flugiloj kaj vostobildoj. Ili estas pli malgrandaj ol tiuj de la egipta kaprimulgo, kiu havas blankajn subflugilojn, sed al kiu mankas blankaj supraj flugilbendoj kaj vostmakuloj. Simila diferenco estas observata kiam oni komparas la kaprimulgon de Sykes kun la kaprimulgo de Vaurie, kiu estas tre simila en totala koloraro, sed ne havas la blankan bendon proksime de la flugilpinto de la eksteraj flugiloj. Oni observis ankaŭ ke la Maharata kaprimulgo havas similan al iomete pli mallongan flugillongon kompare kun la kaprimulgo de Vaurie.

 Distribuado kaj habitato 

 Distribuado 
La Maharata kaprimulgo estas plejparte trovebla en la hinda subkontinento, ĉefe en la landoj Barato, Nepalo, Butano, Bangladeŝo, kaj Srilanko. Ilia distribuo inkludas ankaŭ Pakistanon, Afganion, kaj Iranon, kun vagantaj birdoj registritaj en Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Omano. La specio estas parte migranta, vintras en okcidenta kaj centra Barato, vizitas sudokcidentan Afganion somere, kaj reproduktiĝas en Afganio, Pakistano, Irano kaj Barato.Tiwari, J. K., & Dadu, M. (2010). Nesting of Sykes's Nightjar Caprimulgus mahrattensis in the Great Rann of Kachchh, Gujarat, India. Indian Birds, 5(5), 151-152. La Maharata kaprimulgo estas konsiderata loĝanta specio en Pakistano, sudorienta Irano, Srilanko.

 Habitato 
La Maharata kaprimulgo loĝas en diversaj ekosistemoj kun sekaj malfermaj areoj enhavantaj arbojn kaj arbustojn. La specio havas malaltan arbaran dependecon kaj troviĝas ĉefe en duondezertoj kun disaj dornarbustoj, ankaŭ loĝantaj en malfermaj maldensarbaroj, subtropikaj herbejoj, arbarbordoj, sekaj ŝtonecaj arbustaroj kaj multaj aliaj vivejoj. Ili kutime evitas kultivatajn aŭ irigaciatajn areojn sed prosperas en diversaj aliaj vivejoj pro sia adaptebleco kaj ili estas ĝenerale trovitaj en altecoj de marnivelo (0 metroj) ĝis 500 metroj.

 Kutimaro 
La Maharata kaprimulgo estas aktiva plejparte en la malfrua vespero, frua mateno kaj dum la nokto. Ili estas tre lertaj kaj flosemaj dum manĝado, flugas malalte al la grundo super malferma tereno.

 Manĝado 
La Maharata kaprimulgo manĝas ĉefe grandajn fluginsektojn kiuj abundas dum la nokto, kiel tineoj, skaraboj, akridoj, saltuloj, griloj, cikadoj kaj aliaj noktaj insektoj. Tiuj ĉi insektoj estas kaptataj de la birdo dum flugo, kie ili estas kaptitaj de la larĝa beko de la kaprimulgo.

 Voĉo 
La teritoria voko/kanto de la Maharata kaprimulgo konsistas el longaj serioj de malmolaj, frapantaj notoj rapide ripetataj, produktante longedaŭran ŝraŭdon, ankaŭ priskribitan kiel mallaŭtan trilan sonon aŭ rasladon, kiujn oni elsendas laŭ daŭroj de 1-2 sekundoj kaj 3-4 minutoj. Ĉi tiu kanto estas farita de masklo de la grundo, plejparte ĉe krepusko kaj tagiĝo, portanta tra 200-300 metroj, kie ĉiu individua noto estas proksimume egala en tonalto kaj rapideco. Aliaj alvokoj inkludas serion de molaj "ĉuk-ĉuk" aŭ "kluk-kluk" notoj kiam la birdo estas konsternita por flugi kaj dum montrado. Dum montroflugoj, maskloj produktas ankaŭ mekanikajn flugilfrapajn sonojn.

 Reproduktado 
La reprodukta sezono por la Maharata kaprimulgo kutime komenciĝas en aprilo kaj majo, kvankam ĝi estis registrita kiel februaro ĝis aŭgusto en Pakistano, kun pinta reprodukta periodo dum marto ĝis majo, kaj registrita kiel marto ĝis majo en Barato. Dum la reproduktosezono, la maskloj establas teritoriojn kaj faras diversajn amindumadojn por altiri partneron dum la nokto, inkluzive de aerakrobatado, flugilfrapado kaj voĉado. La inaj kaprimulgoj demetas 1-2 ovojn rekte sur la nuda grundo sen nesto, foje inter foliorubo aŭ malgrandaj rokoj, ĉe nestoloko en plena sunlumo aŭ ŝirmita per herbo aŭ malgranda arbusto. Tiuj ovoj havas elipsan formon, blankan aŭ grizecblankan koloron, kun grizaj aŭ brunecgrizaj makuloj, kamuflantaj ilin de eblaj predantoj.

La kovado por la ovoj daŭras ĉirkaŭ 20-22 tagojn kaj kutime estas farita de la ino, sed ankaŭ povas esti farita de kaj la masklo kaj la ino laŭvice. Post kiam okazas la eloviĝo, la gepatroj kunhavas la devojn nutri kaj protekti la idojn, kiuj estas duonfruaĝaj kun griza koloro kaj nigraj makuletoj. Tiuj idoj havas la adaptokonduton resti senmovaj surgrunde kaj kamufli kun sia medio por eviti esti detektitaj de predantoj. La junaj kaprimulgoj iĝas plene sendependaj de siaj gepatroj kelkajn monatojn post elnestiĝo kaj atingas seksan maturiĝon je proksimume unu jaro de aĝo, post kio ili kutime reproduktiĝas ĉiujare. Ilia vivdaŭro (aŭ generacilongo) estis registrita kiel 5.6 jaroj.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Registroj el Xeno-canto
 Bildoj el Wikimedia Commons

Kategorio:Kaprimulgoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Barato