James Byrnes

James Francis BYRNES /ˈbɜːrnz/ BURNZ; (n. la 2-an de majo 1882 en Charleston, Suda Karolino - m. la 9-an de aprilo 1972 en Columbia, Suda Karolino) estis usona politikisto de la Demokrata Partio. David Robertson, Sly and Able: A Political Biography of James F. Byrnes (1994), p. 126

Li estis unu el la malmultaj, kiuj laboris en ĉiuj tri branĉoj de la registaro en Usono. Dum sia kariero, li estis membro de la Ĉambro de Reprezentantoj (1911–1925), Senatano de Suda Karolino (1931–1941), Juĝisto de la Supera Kortumo (1941–1942), Sekretario de Ŝtato (1945–1947), kaj Guberniestro de Suda Karolino (1951–1955). 

Li ankaŭ estis proksima kunulo de Prezidanto Franklin D. Roosevelt, kaj estis grava figuro en la usona enlanda kaj ekstera politiko meze de la 1940-aj jaroj.

La revuo TIME nomis Byrnes "Homo de la jaro" en 1946. La redaktistoj de la revuo konsideris lin la plej influa figuro en la mondo tiun jaron.

 1946 
La 6-an de septembro 1946, kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj, li faris la tiel nomatan " paroladon de espero " por Germanio en la ĉefa halo de la Ŝtata Teatro de Stutgarto, en kiu li prezentis la perspektivon de ebla libera interŝanĝo de varoj kaj scio inter la okupaciaj zonoj kaj la forigon de la administraj teritorioj de la okupaciaj potencoj - ideo kiu realiĝis nur monatojn poste kun la establado de la Bizono (Duzono (Q693911)) kaj formis la bazon por la okcidentaj ligoj de la pli posta Federacia Respubliko Germanio.

En tiu parolado, li ankaŭ transdonis la intencon de Usono labori por libera Germanio. Byrnes origine volis fari sian paroladon en Parizo antaŭ la Konsilio de Ministroj pri Eksterlandaj Aferoj de la Aliancitaj Fortoj, sed estis instigita de la usona milita guberniestro de la okupacia zono, generalo Lucius D. Clay, fari la paroladon en Stutgarto. Pro tio, strato en Stutgarto poste estis nomita laŭ li. Ĝi situas norde de la Pragsattel sur la Burgholzhof, rekte apud Robinson Barracks, usona milita kazerno.

James F. Byrnes estis membro de la framasonoj. 

 Poste 
Kiel guberniestro de Suda Karolino, li kontraŭis la decidon de la Supera Kortumo de Usono en la kazo Brown kontraŭ la Estraro de Edukado kaj celis establi la politikon de " aparta sed egala " kiel alternativon al lerneja malapartigo . Kvankam li restis Demokrato, li subtenis la plej multajn Respublikanajn prezidentajn kandidatojn post 1948 kaj subtenis la ŝanĝon de Strom Thurmond al la Respublikana Partio en 1964.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Usonaj ministroj pri eksterlandaj aferoj
Kategorio:Personoj de la jaro laŭ magazino Time
Kategorio:Konvertitoj de romkatolikismo al anglikanismo
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Suda Karolino