Kriĉostrigoj

{{Taksonomio
|nomo = Kriĉostrigoj
|koloro = pink
|dosiero = EasternScreechOwl-Rufous.jpg
| dosiero larĝo=240px
|priskribo de dosiero = Orienta kriĉostrigo, Megascops asioRuĝecbruna morfo
|dosiero2 = Megascops asio-gray.jpg
| dosiero2 larĝo=240px
|priskribo de dosiero2 = Griza morfo
|regno = Animaloj, Animalia
|filumo = Ĥorduloj, Chordata
|klaso = Birdoj, Aves
|ordo = Strigoformaj, Strigiformes
|familio = Strigedoj, Strigidae
|genro = Megascops|genro aŭtoritato = Kaup, 1848
|specioj de subdivizio = specioj
|subdivizio = 
|vikispecio = 
|komunejo = 
|mapo de vivoteritorioj =
|mapo de vivoteritorioj larĝo = 240px
|priskribo de mapo de vivoteritorioj = 
}}
La Kriĉostrigoj estas membroj de la genro Megascops' de la familio de Strigedoj (la strigoj) de la ordo de Strigoformaj. La preciza nombro de la specioj estas iom pridisputata, sed lastatempe oni interkonsentas pri 22 amerikaj specioj. Dum plimulto de la 20a jarcento, Kriĉostrigoj estis konsiderataj parto de la genro Otus kun la malnovmondaj malgrandaj orelstrigoj, sed poste estis reatribuitaj al Megascops en la 2000-aj jaroj baze sur gamo de informoj pri kutimaro, biogeografio, morfologiaj, kaj pri DNA. La Kriĉostrigoj estas limigitaj al Ameriko. Kelkaj specioj iam metitaj kun ili estas nun konsideratas pli diferencaj.

Aspekto
Simile al aliaj strigoj, la inoj de kriĉostrigoj estas pli grandaj ol la maskloj de sia specio. Ili havas kompaktan grandecon kaj formon. Ili estas malgrandaj kaj facilmovaj, kaj ĉirkaŭ 7 ĝis 10 colojn altaj kaj havas enverguron de ĉirkaŭ 18 ĝis 24 coloj. Ili havas elstarajn, larĝe aranĝitajn plumtufojn kun hele flavaj/verdaj okuloj. Ili havas malsamajn brunecajn nuancojn kun blankeca, desegnita malsupra flanko. Ĉi tiu kolorigo helpas ilin kamufli sin kontraŭ la arboŝelo.

Specioj
La genro enhavas 22 speciojn:
 Liphara kriĉostrigo, Megascops trichopsis Nudkrura kriĉostrigo, Megascops clarkii Blankagorĝa kriĉostrigo, Megascops albogularis Tropika kriĉostrigo, Megascops choliba Barba kriĉostrigo, Megascops barbarus Pacifika kriĉostrigo, Megascops cooperi Okcidenta kriĉostrigo, Megascops kennicottii Orienta kriĉostrigo, Megascops asio Balsasa kriĉostrigo, Megascops seductus Alagoasa kriĉostrigo, Megascops alagoensis – priskribita en 2021
 Gvatemala kriĉostrigo, Megascops guatemalae Kriĉostrigo de Koepcke, Megascops koepckeae Rufeca kriĉostrigo, Megascops ingens Cinama kriĉostrigo, Megascops petersoni Nebula kriĉostrigo, Megascops marshalli Jungaa kriĉostrigo, Megascops hoyi Ŝingua kriĉostrigo, Megascops stangiae – priskribita en 2021
 Ĉokoa kriĉostrigo, Megascops centralis – disigita el M. guatemalae Roraima kriĉostrigo, Megascops roraimae – disigita el M. guatemalae Longtufa kriĉostrigo, Megascops sanctaecatarinae 
 Sanktamarta kriĉostrigo, Megascops gilesi – priskribita en 2017
 Perua kriĉostrigo, Megascops roboratus Amazonia kriĉostrigo, Megascops watsonii Nigraĉapa kriĉostrigo, Megascops atricapilla''

Ekologio kaj kutimaro
Kriĉostrigoj ĉasas de ripozejoj en duonmalfermaj pejzaĝoj. Ili preferas areojn kun malnovaj arboj kun kavaĵoj; tiuj estas hejmo de ilia predo, nome insektoj, reptilioj, malgrandaj mamuloj kiel vespertoj kaj musoj, kaj malgrandaj birdoj. Kriĉostrigoj havas bonan aŭdsenton, kiu helpas ilin lokalizi sian predon en iu ajn vivejo. Ili ankaŭ posedas bone evoluintajn rab-ungegojn kaj kurban bekon, ambaŭ uzataj por disŝiri sian predon en pecojn sufiĉe malgrandajn por facile engluti. Ili kutime portas sian predon reen al siaj nestoj, supozeble por protekti sin kontraŭ la risko perdi sian manĝon al pli granda rabobirdo.

Kriĉostrigoj estas ĉefe solemaj. Dum la malfrua vintra reprodukta sezono, tamen, maskloj faras nestojn en kavaĵoj, foje reuzante forlasitajn nestojn de aliaj bestoj, por provi allogi inojn. La inoj elektas sian partneron surbaze de la kvalito de la kavaĵo kaj la manĝaĵo situanta interne. Dum la kovoperiodo, la masklo nutras la inon. Ĉi tiuj birdoj estas monogamaj, kun gepatra zorgo. La idoj de plej multaj kriĉostrigoj estas de frumaturaj ĝis duonfrumaturaj. Ehrlich, Paul R.; Dobkin, David S. & Wheye, Darryle (1988). The Birder's Handbook. A Field Guide to the Natural History of North American Birds. Touchstone, pp. 296–298, ISBN 0671659898/ 

Nordaj kriĉostrigoj troviĝas en orientaj ŝtatoj, kiel Nov-Ĵerzejo kaj Novjorkio. La kriĉostrigoj estas tiel nomitaj laŭ siaj penetraj krioj. Ilia normala teritoria krio ne estas huado kiel ĉe iuj strigoj, sed trilo konsistanta el pli ol kvar individuaj krioj sekunde selsenditaj rapide sinsekve (kvankam la sono ne similas al kriegado aŭ kriado). Ili ankaŭ havas specon de "kanto" uzata dum amindumado, kaj kiel dueto, inter membroj de paro. Krioj multe malsamas inter specioj laŭ tipo kaj tonalto, kaj en la kampo ofte estas la unua indiko de la ĉeesto de ĉi tiuj birdoj, same kiel la plej fidinda rimedo por distingi inter specioj. La distingeco de multaj specioj de kriĉostrigoj unue estis rimarkita kiam oni rimarkis vaste malsamajn kriojn de ekstere similaj birdoj el apudaj regionoj.

Lastatempa esplorado identigis eblajn sankomplikojn inter homoj kaj kriĉostrigoj.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 informaro pri nanaj strigoj 
 Norda nana strigo
 "okuloj kapdorse"
 Ferruginous pygmy owl
 Colima pygmy owl
 Paserstrigo
 Lukto - CNN/AP artikolo pri nanaj strigoj, endanĝerigitaj specioj kaj ties statuso en Arizono.

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko