Jennifer Jones

Jennifer JONES (naskita la 2-an de marto 1919 en Tulsa, Oklahomo; mortis la 17-an de decembro 2009 en Malibu, Kalifornio; vera nomo Phylis Lee Isley) estis usona aktorino. Ŝi atingis la pinton de sia kariero en la 1940-aj jaroj, kiam ŝi gajnis Akademian Premion kaj Oran Globon pro sia ĉefrolo en The Song of Bernadette. Ŝi estis la unua aktorino al kiu oni aljuĝis la Premion Oran Globon kaj unu el la plej junaj aktorinoj kiuj gajnis la Oskaron je nur 25 jaroj. 

Ŝi ankaŭ estas konata pro siaj roloj en filmoj de la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj kiel ekzemple Duel in the Sun, The Sin of Cluny Brown, Beat the Devil, kaj Madame Bovary. Jones estis unu el la lastaj vivantaj steluloj de la Ora Epoko de Holivudo.

Ŝi aperis en pli ol 20 filmoj, kaj ŝiaj ekranpartneroj inkludis Gregory Peck, Humphrey Bogart, Laurence Olivier, Montgomery Clift, Charlton Heston, kaj William Holden.

 Kariero 
La impona kariero de Jones en Holivudo komenciĝis post kiam ŝi divorcis de la aktoro Robert Walker kaj eniris rilaton kun la plej influa produktanto de la tempo, David O. Selznick (King Kong, Gone with the Wind, Rebecca, kiu decidis doni al ŝi artistan nomon.

Plejparte pro la kuraĝigo de Selznick, ŝi ricevis la Oskaron en 1944 por Plej Bona Aktorino pro sia laboro en The Song of Bernadette. Ĉe la sama ceremonio, la konkurenco de Jennifer inkluzivis ŝian amikinon Ingrid Bergman, kiu estis nomumita por For Whom the Bell Tolls. Jennifer pardonpetis al Ingrid, kiu respondis: "Ne, Jennifer, via Bernadette estis pli bona ol mia Maria." La sekvan jaron, Ingrid Bergman gajnis la Oskaron pro sia rolo en Gaslight.

Inter la plej rimarkindaj filmoj de Jones estis Duel in the Sun (1946) kun Gregory Peck, Madame Bovary (1949) kun James Mason, Love Is the Most Magnificent Thing in the World (1955) kun William Holden, kaj A Farewell to Arms (1957) kun Rock Hudson. Post la morto de Selznick en 1965, Jennifer Jones edziniĝis al unu el la plej riĉaj viroj de Usono, la industriisto Norton Simon. Post tio, ŝi preskaŭ ĉesis aktori en filmoj, partoprenante nur en du filmoj: Angel, Angel, Down We Go (1969) kaj The Towering Inferno (1974).

Jones suferis pro mensaj sanproblemoj dum sia vivo. Post kiam ŝia 22-jaraĝa filino, Mary Jennifer Selznick, memmortigis sin en 1976, Jones profunde engaĝiĝis en menshigiena edukado. En 1980, ŝi fondis la Jennifer Jones Simon Foundation por Mensa Sano kaj Edukado. 

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 6249 Jennifer

 Eksteraj ligiloj 


 Jennifer Jones - Tributa retejo
 Jennifer Jones - nekrologo de Daily Telegraph 
 Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Jones, Jennifer

Kategorio:Usonaj romkatolikoj
Kategorio:Akademia Premio por plej bona aktorino
Kategorio:Usonaj aktoroj