Avelflugila kukolo

La Avelflugila kukolo, Brunflugila tufkukolo aŭ Ruĝflugila kukolo, Clamator coromandus, estas membro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la Geococcyx, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Temas pri kukolo trovebla en Sudorienta Azio kaj partoj de Suda Azio. Ĝi havas malhelbrilajn suprajn partojn, nigran kapon kun longa kresto kaj kaŝtankolorajn flugilojn, longan laŭgradan brilnigran voston, ruĝbrunan gorĝon, malhelan malsupran flankon kaj mallarĝan blankan nukan duonkolumon. Ili reproduktiĝas laŭlonge de Himalajo kaj migras suden vintre al Srilanko, suda Barato kaj tropika Sudorienta Azio inkluzive de partoj de Indonezio, Tajlando kaj Filipinoj. Ĝi estas ĉirkaŭ 47 cm longa.

Aspekto
Tiu ĉi malhela kaj krestohava kukolo havas kaŝtankolorajn flugilojn, brilnigran kreston kaj laŭgradan voston (la plumoj mallongiĝas ŝtupe de la centro eksteren) kies finaj randoj estas blankaj kaj diskretaj male al la blankaj pintoj de la Makulkukolo, kiu troviĝas en partoj de ĝia teritorio. La nigra ĉapo sur la kapo estas rompita de la nigra koloro de la dorso per blanka kolumo, kiu etendiĝas al la flankoj de la kolo. La subaj partoj estas ruĝecbrunaj kaj fariĝas malhelgrizaj direkte al la ventro. Junaj birdoj estas malhelbrunaj kun skvameca aspekto ĉe la flugilplumoj.

Taksonomio
La specio unue ricevis sian dunoman nomon de Lineo en 1766. Lia priskribo de tio, kion li nomis Cuculus coromandus, baziĝis sur la notoj de Brisson, kiu priskribis la birdon kiel "Le coucou huppé de Coromandel", kiu estis kolektita ĉe la marbordo de Coromandel en Barato (probable proksime de Pondicherry, kiu estis tiam franca kolonio). Buffon rimarkis la proksiman rilaton al la Jakobena kukolo kaj nomis ĝin "le Jacobin huppé de Coromande". La specio poste estis metita sub la genronomojn Coccystes kaj Oxylophus antaŭ ol esti metita en Clamator.

Distribuado
La specio troviĝas de okcidenta Himalajo ĝis orienta Himalajo kaj etendiĝas en Sudorientan Azion. Ĝi estis registrita el Barato, Nepalo, Ĉinio, Indonezio, Laoso, Butano, Bangladeŝo, Kamboĝo, Tajlando, Birmo, Malajzio, Vjetnamio, Srilanko kaj Filipinoj. Kelkaj populacioj povas esti nemigrantaj.

Dum migrado en Barato, ĝi moviĝas laŭlonge de la Orientaj Ghatoj en sia suda migrado, kaj ofte oni trovas elĉerpitajn individuojn proksime de hejmoj. Meze de oktobro, ili troviĝas nombre ĉe Kodiakkarai, eble en Srilankon. Kelkaj ŝajnas travintri en la Okcidentaj Ghatoj.

Kutimaro
Tiu kukolo foje aliĝas al manĝantaj grupoj de miksitaj specioj kaj kutime videblas sola. La reprodukta sezono estas somere kaj oni diras, ke ĝi demetas siajn ovojn ĉefe en la nesto de Garrulax ridturdoj, precipe G. monileger kaj G. pectoralis. La ovoj estas tre sferaj. La krioj inkluzivas flutecajn ĝemelajn notojn ripetatajn kun mallongaj intervaloj.

Referencoj

 Literaturo 

 Birds of India de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Barato
Kategorio:Migrantaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Azio