Suda blankvizaĝa strigo

Suda blankvizaĝa strigo, (Ptilopsis granti) estas specio de strigo en la familio Strigedoj. La Norda blankvizaĝa strigo (P. leucotis) estis iam inkludita en tiu ĉi specio kaj ambaŭ estis konataj kiel Blankvizaĝa strigo, sed nun ambaŭ estas traktataj kiel apartaj specioj. Ĝi estas indiĝena de la suda duono de Afriko. 

 Aspekto 
Ĝi estas 22–28 cm longa kaj pezas 185–220 g. La supraj partoj estas grizaj kun malhelaj strioj kaj estas blankaj makuloj sur la skapulaj plumoj. La subaj partoj estas blankecaj kun malhelaj strioj. La vizaĝo estas blanka kun nigra rando kaj nigra koloro ĉirkaŭ la grandaj oranĝaj okuloj. La kapo havas du mallongajn oreltufojn kun nigraj pintoj. Junaj birdoj havas grizecan vizaĝon. La norda blankvizaĝa strigo estas kutime pli pala kaj pli bruna kun reduktita strieco sube.

Ilia krio estas serio de rapidaj, bobelantaj huadoj, eldiritaj nokte kaj ofte ripetataj. Ĉi tiuj rapidaj, stakataj notoj sekvataj de pli longa kaj pli altatona "huado" estas vaste uzataj dum la reprodukta sezono kaj paroj de strigoj ofte kantas kune. La Norda blankvizaĝa strigo havas tre malsaman du-notan krion.

 Distribuado 
Sudaj blankvizaĝaj strigoj troviĝas dise en la okcidentaj regionoj de centra kaj suda Afriko, kiel ĉe Gabono, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo kaj Angolo. Ili ŝajne estas pli oftaj en regionoj kiel Ugando, suda Kenjo kaj Tanzanio, same kiel en Zambio, Namibio, Bocvano, Zimbabvo, Mozambiko, Svazilando kaj la nordaj regionoj de Sudafriko.

 Habitato kaj manĝado 
Ĝi loĝas en savanoj kaj sekaj arbaroj. Ĝi kutime videblas sola aŭ en paroj. Ĝi ĉasas ĉefe grandajn insektojn, kaj ankaŭ foje malgrandajn mamulojn, birdojn kaj reptiliojn.

 Reproduktado 
La ovoj estas kutime demetitaj en la malnova nesto de alia birdo. La ovodemetado enhavas du aŭ tri ovojn, kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 30 tagoj. La junaj birdoj forlasas la neston ĉirkaŭ monaton post eloviĝo.

Temperatura adapteblo
Post la somero, sudaj blankavizaĝaj strigoj pliigas sian ripozan metabolan indicon je proksimume 45% por adaptiĝi al la klimataj ŝanĝoj. Krome, la strigoj faras tion por pliigi la toleremon al malaltaj temperaturoj, kio estas nekutima por ĉi tiuj bestoj. Ne nur tio, sed la BMI (Baza Metabola Indico) de la strigo estas pli malalta ol tio, kion oni atendas de aliaj birdoj de simila grandeco por helpi ilin kiam mankas manĝaĵon. Ĉi tio estas nekutima konsiderante la mankon de manĝaĵo kaj aliaj supervivaj rimedoj dum la vintro.

Referencoj

Bibliografio
 Barlow, Wacher kaj Disley, Birds of The Gambia, ISBN 1-873403-32-1
 Sinclair, Ian & Ryan, Peter (2003) Birds of Africa south of the Sahara, Struik, Cape Town.
 World Owl Trust (2005) Southern White-faced Owl. Alirita en 19/09/07.
 Zimmerman, Dale A.; Turner, Donald A. & Pearson, David J. (1999) Birds of Kenya & Northern Tanzania, Christopher Helm, London.

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko