Sonallah Ibrahim

Sonallah IBRAHIM (; la 3an de aŭgusto 1937 en Kairo - m. la 13an de aŭgusto 2025 samloke) estis egipta romanisto kaj novelisto apartenanta al la tielnomita "Generacio de la sesdekaj jaroj". صنع الله إبراهيم.. رحيل أحد رواد التجديد في الرواية العربية 

En 2004 li ricevis la Premion Ibn Rushd por Libereco de Penso.

 Vivo 
En 1952, li eniris la Fakultaton de Juro ĉe la Universitato de Kairo en Gizo. Tie li aliĝis al la marksisma " Demokrata Movado por Nacia Liberigo " de Henri Curiel. Malgraŭ la subteno de la "Demokrata Movado por Nacia Liberigo" al la militista puĉo gvidata de Gamal Abdel Nasser, subpremo kontraŭ komunistoj komenciĝis fine de la 1950-aj jaroj. En 1959, li estis arestita kaj kondamnita al 7 jaroj da malliberejo fare de milita tribunalo.

Li estis liberigita en 1964 okaze de la vizito de Nikita Ĥruŝĉov al Egiptio por la malfermo de la Asuana Baraĵo. La impresoj de tiu tempo kaj la posta sento de malhomigo estis kaptitaj en lia mallonga romano, Tiu Odoro (تلك الرائحة), unu el la unuaj romanoj en egipta literaturo kun modernismaj nuancoj. Lia lasta libro, Memoraĵoj de la Oaza Malliberejo, traktas la saman temon.

En 1968, li estis unu el la egiptaj intelektuloj, kiuj kunlaboris kun la avangarda literatura revuo Galerie 68. En 2003, li rifuzis la Premion de la Kaira Forumo por kreivo en araba fikcio.

Lin karakterizas sia maldekstra ideologio, kiu speguliĝas en lia literatura verkado. La literatura verko de Ibrahim reflektas kaj biografiajn detalojn kaj la tordaĵojn kaj turniĝojn de la politika historio de Egiptio. Ekzemple, lia romano "La Komitato" el 1981 estas satiro pri la politikoj de Anwar Sadat. Li ankaŭ esploras tutarabajn temojn: lia romano "Bejruto, Bejruto" el 1984 prezentas la Libanan Internan Militon.

Liaj romanoj, precipe liaj pli postaj, enhavas multajn fragmentojn de gazetartikoloj, revuoj kaj aliaj fontoj kun la intenco montri al la publiko la veran politikan kaj socian realecon.

Liaj romanoj estas kutime rakontataj en la unua persono, kun objektiva tono kiu imitas ĵurnalisman stilon kaj celas esprimi la realecon. La ĉefa temo de lia verko estas la graveco rezisti la influon de potencaj nacioj, kiuj celas ekonomie invadi la Trian Mondon per grandaj multnaciaj korporacioj. Ekzemple, Sharaf ("Honoro") portretas la enmiksiĝon de usona politiko en Egiption kaj inkluzivas longajn pasaĵojn kritikantajn grandajn farmaciajn kompaniojn kaj iliajn politikojn en triamondaj landoj.

Hossam Abul-Ela de la Universitato de Houston priskribis Sonallah Ibrahim kiel senkompatan kritikiston de sinsekvaj egiptaj regantoj kaj skribis, ke li plej bone povus esti priskribita kiel ia egipta miksaĵo de Jonathan Swift kaj Manuel Puig.

 Verkaro 

 تلك الرائحة [Tilka al-rāʾiḥah] (1966). Inkludita en Tiu Odoro kaj Aliaj Rakontoj.
 إنسان السد العالي
 نجمة أغسطس [Najmat Aghustus] (1974). The Star of August.
 اللجنة [al-Lajnah] (1981). The Committee
 بيروت بيروت [Bayrut, Bayrut] (1984). 
 ذات [Dhat] (1992). Zaat
 شرف [Sharaf] (1997). Honor.
 Cairo: From Edge to Edge (1999)
 وردة [Warda] (2000). Warda,
 أمريكانلى [Amrikanli] (2003). Amricanly.
 يوميات الواحات [Yawmiyyat al-Wahat] (2005).
 التلصص [al-Talassus] (2007). Stealth.
 Du Romanoj kaj Du Virinoj (2011).
 العمامة والقبعة [al-ʿImama wa- al-Qubbaʿa] (2008)
 القانون الفرنسي [al-Qanun al-Faransi] (2008). 
 الجليد [al-Jalid] (2011). Ice
 برلين 69 Berlin 69 (2014).
 النيل مآسي [Al nil Maassy] (2016) 
 67 (2017).
 1970 (2020).

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 Filo'allah Ibrahim rifuzanta premion (en la araba)
 Sonallah Ibrahim bio-bibliografio (en la franca)

Kategorio:Egiptaj verkistoj