Maksimo el Aleksandrio

Sankta Maksimo (latine: Maximus, greke: Μάξιμος Ἀλεξάνδρείας; mortinta la ) estis dum 18 jaroj patriarko de Aleksandrio kaj postanto episkopece en 265 de Dionizio de Aleksandrio.

Unue Maksimo estis presbitero en Aleksandrio: sed jam dum la persekutoj sub imperiestro Decio, Dionizio petis Maksimon transpreni diversajn episkopajn devojn. Dum la persekutoj de Valeriano, Maksimo akompanis Dionizion al ekzilo en Libio. Dum la 260-aj jaroj estis grava demando la korekta trakdtado de Paŭlo el Samosata, episkopo de Antioĥio. Pri tio skribis epistolon al Maksimo lia papa moŝto Felikso. Ĉar tiu ĉi, pro propraj ideoj pri kristologio, estis minacata de ekskomuniko. Kun episkopoj el Jerusalemo kaj Edessa, Maksimo ege engaĝiĝis pri la maldungo de Paŭlo. Kaj iliaj klopodoj finfine sukcesis.Henry Wace: A Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century A.D., with an Account of the Principal Sects and Heresies, J. Murray , 1911, p. 1135

Posteulo de Maksimo episkopece iĝis en 282 Teonaso. La festotago de Maksimo estas la 27-a de decembro. En Merseburg (Germanujo) la protestantisma urbparoĥa kirko staras sub ties patroneco. 

Eksteraj ligiloj
leksikono de la koptoj pri sanktuloj
"Maximus, S. (108) - ĉe: J. E. Stadler (k.a.): ''Vollständiges Heiligen-Lexikon, volumo 4,  Augsburg 1875, p. 379

 Notoj  

Kategorio:Patriarkoj de Aleksandrio
Kategorio:Mortintoj en 282
Kategorio:Egiptaj sanktuloj