Cinama kriĉostrigo

La Cinama kriĉostrigo aŭ simple Cinamostrigo (Megascops petersoni) estas mezgranda strigo, tio estas birdospecio parto de pli granda grupo de noktaj rabobirdoj konataj kiel Strigedoj, kiuj enhavas plej parton de la specioj nomataj strigoj. Ĝi estas mezgranda kriĉostrigo loĝanta en Andoj de Ekvadoro, Peruo, kaj eble Kolombio.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, and K. J. Zimmer. Version 21 June 2021. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories. https://www.museum.lsu.edu/~Remsen/SACCCountryLists.htm retrieved June 24, 2021

Taksonomio kaj sistematiko
La Cinama kriĉostrigo unue estis priskribita al la scienco en 1986, unu el pluraj Megascop-strigoj priskribitaj tiutempe. Ĝia specia epiteto honoras Roger Tory Peterson, "la patron de modernaj kampogvidiloj". Schulenberg, T. S. (2020). Schulenberg, T. S. (eld.). "Cinnamon Screech-Owl (Megascops petersoni), version 1.0". Birds of the World Online. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY. doi:10.2173/bow.cinsco1.01. Alirita la 6an de Aŭgusto, 2021.  Ĝiaj precizaj rilatoj al aliaj genroj estas malprecizaj, sed oni supozas, ke ĝi estas plej proksime parenca al la Rufeca kriĉostrigo (M. ingens) kaj al la Nebula kriĉostrigo (M. marshalli).Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. Versio de 23a de Majo 2021. A classification of the bird species of South America. American Ornithological Society.  Alirita la 24an de Majo, 2021 Ĝi estas monotipa.

Aspekto
La cinamo-strigo estas malgranda kriĉostrigo, 23 ĝis 24 cm longa kaj pezanta 88 ĝis 119 g. Plenkreskuloj havas tre brunan vizaĝdiskon kun nigreca rando kaj la cetero de la vizaĝo estas flavecbruna. Ili havas malhelbrunajn okulojn, blu-grizan bekon kaj mezlongajn "orel-"tufojn. Iliaj supraj partoj estas cinamo-brunaj kun fajnaj pli malhelbrunaj kaj flavbrunaj vermikulecoj. La flugiloj kaj vosto estas cinamo-koloraj kun brunecaj kaj nigrecaj strioj. Iliaj malsupraj flankoj estas tre cinamo-flavecbrunaj kun kelkaj tre brunaj ondaj markoj sur la gorĝo kaj brusto. Neniu junulo estis priskribita.

Distribuado kaj habitato
Laŭ la Internacia Ornitologia Komitato (IOC) kaj la taksonomio de Clements, la cinamostrigo estas konata nur ĉe la orienta deklivo de la Andoj de suda Ekvadoro ĝis norda Peruo.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, B. L. Sullivan, kaj C. L. Wood. 2019. The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2019. Elŝutita el  Alirita la 15an de Aŭgusto, 2019 Tamen, la Sudamerika Klasifika Komitato de la Usona Ornitologia Societo (AOS/SACC) lokas ĝin ankaŭ en Kolombio. Ĝi povas troviĝi ankaŭ pli sude en Peruo. Ĝi loĝas en humidaj montaj arbaroj je altitudoj inter 1 650 kaj 2 225 m en Ekvadoro kaj 1 700 kaj 2 450 m en Peruo.

Kutimaro
Manĝado
La cinamostrigo estas noktema, kiel plej multaj aliaj de sia genro. Preskaŭ nenio estas konata pri ĝiaj ĉaspraktikoj aŭ dieto, kvankam ĉi-lasta inkluzivas grandajn artikulojn kaj probable malgrandajn vertebrulojn.

Reproduktado
La reprodukta sezono, nesto kaj ovoj de la cinamostrigo ne estas priskribitaj. Oni supozas, ke ĝi nestas en arbaj kavaĵoj kiel aliaj de sia genro.

Voĉo

La ĉefa (teritoria) kanto de la cinamostrigo estas "plata serio de huadoj" simila al sed pli rapida ol tiu de la Rufeca kriĉostrigo. Ĝia agresema kanto estas priskribita kiel "pu-pu-pu-pu-pu pu pu pu pu", kiu komenciĝas rapide, abrupte malrapidiĝas kaj altiĝas en tonalto.

Statuso
La IUCN taksis la Cinaman kriĉostrigon kiel Malplej Zorgigan. Tamen, "Kiel veras por ĉiuj specioj, kiuj estas limigitaj al humidaj arbaroj, la Cinama kriĉostrigo estas vundebla pro habitatoperdo, degenero kaj arbarfragmentiĝo."

 Referencoj 

 "National Geographic"  Field Guide to the Birds of North America 
Handbook of the Birds of the World Vol 5, Josep del Hoyo editor, 
"National Audubon Society" The Sibley Guide to Birds, de David Allen Sibley, 
 König, C., F. Weick & J.H. Becking (2008) Owls of the World. Christopher Helm, London, 
 "Owls: A Guide to the Owls of the World" de Claus Konig, Friedhelm Welck & Jan-Hendrik Becking. Yale University Press (1999), .

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko