Sidado

Sidado estas ripoza pozicio por la homa korpo, same kiel por la korpoj de iuj bestoj. En sidpozicio, parto de la korpopezo transdoniĝas de la piedoj al la gluteoj (pugo) kaj femuroj, permesante al la stabiligaj muskoloj de la malsupraj ekstremaĵoj kaj iliaj artikoj ripozi. Sidado ankaŭ pligrandigas la bazon sur kiu la korpo ripozas kaj tial estas pli facile konservi ekvilibron ol starado.

Kombino de sidado kaj dorsapogado ankaŭ malpezigas la ŝarĝon sur la muskoloj kaj artikoj de la spino.

Sidado estas unu el la bazaj homaj pozoj. En ĉi tiu pozo, la supra korpoparto estas vertikala, kaj plejparto de la korpopezo kuŝas sur la gluteoj aŭ fleksitaj femuroj. Sidi sur seĝo aŭ taŭga sidloko, kiu permesas varian poziciigon de la malsupraj kruroj kaj kliniĝon de la supra korpoparto, estas konsiderata tre komforta pozo, ĉar ĝi malpezigas la ŝarĝon sur la muskoloj kaj artikoj, kiuj tenas vertikalan pozon, kaj la korpopezo estas distribuita sur relative granda surfaco. Beboj lernas sidi ĉirkaŭ kvin ĝis naŭ monatojn aĝe.

Oni povas sidi sur la tero aŭ sur levita surfaco. Sidi sur sufiĉe levita surfaco permesas pozicion, en kiu la genuoj estas pli malaltaj ol la koksoj, plejparto de la pezo estas metita sur la iskia tubero (sidantaj ostoj), kaj la spino kaj ĝiaj artikoj povas resti en neŭtrala (vertikala) pozicio.

La sidpozicio, en kiu oni mezuras la minimuman ŝarĝon sur la lumbajn vertebrojn, inkluzivas levitajn gluteojn kaj dorsapogilon, kiu kreas angulon de proksimume 135 gradoj inter la dorso kaj la koksoj.

Ĉefaj mebloj uzataj por sidado estas seĝoj, brakseĝoj kaj sofoj.

Sidado dum granda parto de la tago povas prezenti signifajn sanriskojn, kaj unu studo sugestas, ke homoj, kiuj sidas regule dum plilongigitaj periodoj, povas havi pli altajn mortoprocentaĵojn ol tiuj, kiuj ne sidas.  Laŭ tutmonda enketo reprezentanta 47% de la tutmonda plenkreska loĝantaro, la averaĝa persono sidas dum 4,7 horoj ĉiutage. 

 Socia signifo 
En socia konduto, la rajto sidi ofte estas traktata kiel privilegio pro ĝia komforto :

 En multaj situacioj, ĝentileco diktas, ke vi sidigu vin nur kiam oni petas vin kaj oferu sidlokon al gasto aŭ persono de pli alta socia rango.
 Preni sidlokon en restoracio implicas devon fari mendon.
 Ĉe eventoj kie biletoj estas eldonataj, sidlokoj estas pli multekostaj ol starantaj lokoj (starejo).

Sidado alprenas specialan signifon en la simboleco de regado kaj servo: La reganto sidas, dum la servisto devas stari. La trono de reganto estas desegnita kiel sidloko, kutime levita tiel ke la reganto superregas siajn subulojn eĉ kiam sidante. Lingve, "sidi" ankaŭ ofte esprimas la tenadon de potenca pozicio:

 La ekzercado de jurisdikcio ankaŭ estas nomata "sidi en tribunalo".
 La gvidanto kaj decidanto en organizo aŭ ĉe kunveno (aŭ sesio) estas la prezidanto.
 La loko de la firmaa administrado ankaŭ nomiĝas la firmaa (ĉef)sidejo.
 Ministro havas sidlokon en la kabineto, parlamentano havas sidlokon en la parlamento.
 Oni sidiĝas en preĝejo.

 Galerio 

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 krucgamba sidado (Q17662147)
 lotuso-pozicio (Q474197)
 Vira diskrurado

Kategorio:Sano