Johann Georg Kerner

Johann Georg KERNER (naskiĝinta la  en Ludwigsburg, mortinta la  en Hamburgo) estis germana kuracisto, publicisto (politike) kaj kritika kronikisto de la Franca Revolucio. Frato pli aĝa de li estis la romantikisma verkisto Justinus Kerner.verkoj de Justinus Kerner 

Vivo
Estante filo de la fidela registarkonsilisto Christoph Ludwig Kerner, li frekventis laŭ patra volo en Stutgarto la konservativan Karlo-lernejon. Lerneje li engaĝiĝis por ŝtata prizorgo de malriĉuloj kaj fondis politikan reformeman diskutrondon kiun partoprenis ekz. Christoph Heinriĉ Pfaff, Ernst Franz Ludwig Marschall von Bieberstein, Joseph Anton Koch. Sekrete la klubanoj festis la 1-an datrevenon sturmprenan de Bastille. Tiaĵoj memkompreneble ne poris pluan restadon de li en Stutgarto. Post rapida finstudo de medicino li iris en 1791, ŝajnigante volon de faka plukleriĝo, al Strasburgo. Tio konsekvencis forbaron de reveno al Virtembergo. Sed Strasburge ekis lia agado revoluciula kaj li aliĝis al la Societo de la Revoluci-amikoj. Oratoris li franclingve kaj verkis li por la gazeto "Journal". Samjare ankoraŭ li, piede kaj senmone, iris al Parizo, la centro revolucia. La vivon perlaboris li tie per raportado por hamburga taggazeto kaj per kuracistado en hospitalo.

Ankaŭ Parize kolektiĝis multaj maloldaj germanoj kiujn Kerner povis renkonti (ekz. Adam Lux, Gustav von Schlabrendorf, Konrad Engelbert Oelsner, Georg Forster kaj Karl Friedrich Reinhard). Sed ankaŭ Kerner malfidis la radikaliĝon de la Komitaton por publika salvado; tial multaj eksterlandanoj pli favoris la ĝirondanojn. En 1794 li fuĝis, kiel Konrad Engelbert Oelsner kaj aliaj) al Svisujo de kie kaŝe resendis lin oni al Virtembergo por agitado porarmistica inter Franclando kaj Virtembergo. Pro ke mankis sukceso, Kerner revenis en 1795 al Parizo. 

Por la gazeto "Klio" de Paul Usteri li verkis artikolserion, Briefe aus Paris, el la vidpunkto de aktiva okulatestanto. Ĉiam denove lia politika modereco eksuspektis en Parizo (ekz. dum peradoprovoj kun la senkulotuloj. Politike sampensantoj de li estis la samlandnoj Konrad Engelbert Oelsner, Karl Friedrich Reinhard, Gustav von Schlabrendorf, Emmanuel Joseph Sieyès kaj la duon-dano Jens Immanuel Baggesen. Kiel privata sekretario de Karl Friedrich Reinhards, legato de la Franca Respubliko ĉe la Hansa ligo, Kerner vojaĝis Hamburgon por fronti novajn defiojn. Ankoraŭ jesante li ekspansiismon francan li klopodis varbi en liberalismaj kaj demokratiaj rondoj hamburgaj, kie li ekkonis i.a. la poeton Friedrich Gottlieb Klopstock. Sekvis diversaj komisioj kiuj pendoligis lin (ofte ankaŭ ĉevale) inter Germanujo, Nederlando kaj Franclando. Pro persona bruskeco li ofte malsukcesis. Spionante ĉe la Kongreso de Hildesheim kaj en Berlino (survoje al Sankt-Peterburgo, oni malkaŝis sian centprocentan revolucian sintenon. 

Leterinterŝangoj en 1796 ekzistis kun Adolph Knigge, Charles Maurice de Talleyrand, Emmanuel Joseph Sieyès  kaj Friedrich Wilhelm Joseph Schelling. Kerner fondis en tiam dana Altona politikan klubon Philanthropische Gesellschaft, fakte de revoluci-antaŭenigemuloj: ĝi estis malpermesita jam en 1797. Dum kurta pariza estado li okulatestis la ŝtatrenverson de la 4.9.1797 (Coup d'État du 18 fructidor an V) bonvenigante la sukceson de Napoleono Bonaparte. En majo 1798, Kerner akompanis al Florenco Karl Friedrich Reinhard, la estontan ambasadoron de Franclando je Grandduklando de Toskanio. Denove Kerner enmiksiĝis en politikaj aferoj, ankaŭ en Italujo, ĉiam reklamante la francan pozicion. Organizis li eĉ civitanan taĉmenton por batali la ribelajn anojn de Areco dum kio li vundiĝis. Mallonge poste Kerner iris al Nederlando batali kiel pionira oficiro kontraŭ la trupoj de la Eŭropa Koncerto. 

Post la puĉo de la 18-a de Brumero oni revenigis lin el Italujo kaj sendis lin Svisujon kie intertempe estiĝis la Helveta Respubliko. Svisuje Kerner estis oficiala franca ambasadeja sekretario: sed vidante la napoleonan politiko en okupitaj teritorioj ŝanĝiĝis la pozitiva opinio de Kerner rilate al Napoleono! Post malsukceso de pacrevolucieto en Virtembergo liaj politikaj sentoj sobriĝis. Svisuje li konatiĝis kun Johann Heinrich Pestalozzi kaj ekflamiĝis pri pedagogio. Moderna edukado de infanoj tuj taksiĝis de li kiel solvo de multaj problemmoj. En 1801, Kerner iris Hamburgon (liaj publicadoj en Svisjujo ne tro sukcesis) por esti komercisto. Sed lia politika paseo suspektigis ĉiujn liajn agadojn ĉe la konservativaj hamburgaj komerckolegoj. Pro tio li - vole malvole alimetien flankeniĝante - eldonistis por la politika magazino "Nordstern". En siaj komentoj li kritikis la francan kaj napoleonan politikojn citante (nekomentitajn) opiniojn de aliajn fanclandmalŝatantojn. Tamen lia gazeto estis baldaŭ malpermesita, fare de - Reinhard mem.

Kerner reorientiĝis pri la lernita metio de kuracado kaj ekkuracistis en 1803 en Hamburgo. Li ankaŭ enkondukis la devigan kontraŭvariolan vakcinon. En 1804 la hamburga senato nomumis lin sanpolitikan responson pri kvartaloj malriĉaj (ekz. je St. Pauli). Paralele, Kerner verkis por la hamburga semajngazeto "Nordische Miszellen". Kiam en la jaro 1806-a okupis Hamburgon kaj Bremenon la franca soldataro, Kerner pretis denove politikisti. 

En 1812 li infektiĝis dum sinofera flegado je tifo. La entombigon de li sekvis multaj hamburganoj.

 Skribaĵoj 
 Allgemeines positives Staats-Genossenschaftsrecht der unmittelbaren freyen Reichsritterschaft in Schwaben, Franken und am Rhein. Lemgo 1788, surrete
 Über den wichtigen Einfluß gut eingerichteter Kranken-Anstalten und Armen-Häuser auf das Wohl eines Staates. Rede zum Namenstag des Herzogs Karl Eugen. Stuttgart 1790
 Einige Bemerkungen über Tochtergeschwülste. Doktorarbeit Stuttgart 1791
 Briefe aus Paris. In: Klio. Band 1, Heft 2–4, 1705, p. 245–261, 310–379 kaj 424–506 kiel krome vol. 2, kaj. 5/1795, p. 90–126
 Der Nordstern. Ein politisches Wochenblatt. 1.–19. Stück, 1802
 Reise über den Sund. Cotta, Tübingen 1803 surrete
 Das blaue Fieber (Gedicht gegen Napoleon), frühestens 1806, surrete
 Über das Hamburgische Entbindungshaus und das Entbindungswesen der Armenanstalt. Hamburg 1810 surrete

 Literaturo  
 Adolf Wohlwill: Georg Kerner. Ein deutsches Lebensbild aus dem Zeitalter der französischen Revolution. Hamburg/Leipzig 1886
 Hedwig Voegt (eld.): Georg Kerner. Jakobiner und Armenarzt. Reisebriefe, Berichte, Lebenszeugnisse. Rütten und Loening, Berlino 1978.
 Hellmut G. Haasis: Gebt der Freiheit Flügel. Die Zeit der deutschen Jakobiner 1789–1805. 2 Bände. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1988, ISBN 3-499-18363-3, (=rororo-Sachbuch, 8363)
 Andreas Fritz: Georg Kerner (1770–1812). Fürstenfeind und Menschenfreund. Eine politische Biographie. Kvara eldono. Liberté!-Verlag, Ludwigsburg 2003, ISBN 3-00-010372-4
 Andreas Fritz: "Kerner, Johann Georg". Ĉe:Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon, vol. 23 (suplementoj X). Verlag Traugott Bautz, Nordhausen 2004, ISBN 3-88309-155-3, kol. 786–800 (surrete)
 Andreas Fritz: "Georg Kerner: Freiheit, Freiheit über alles" - ĉe: Die Zeit, 4.4.2012, p. 20 

 Eksteraj ligiloj 


 verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
 Susanne Mathes: "Georg Kerner: Arzt, Journalist und Revolutionär. Ein Leben wie ein Abenteuerroman" - ĉe: Stuttgarter Zeitung, 2.5.2020 
 bunta interretpaĝo okaze de la 250-a datreveno naskiĝtaga 
Art. "Kerner, Johann Georg" - fare de: Adolf Wohlwill, je: Allgemeine Deutsche Biographie,  vol. 15 (1882), p. 640–643 
 Notoj 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1770
Kategorio:Mortintoj en 1812 
kategorio:Mortintoj en Hamburgo