Korelo de Goffin

La Korelo de Goffin (Cacatua goffiniana) aŭ ankaŭ Kakatuo de Goffin, Tanimbara korelo kaj Tanimbara kakatuo estas mezgranda kakatuo indiĝena de arbaroj de Ĝamdena, Larat, kaj Selaru, insuloj de la Tanimbaraj Insuloj en Indonezio. Ili ankaŭ estis enmetitaj en Kai-insuloj, Indonezio, Puertoriko, kaj Singapuro. BirdLife International (2018). "Cacatua goffiniana". IUCN Red List of Threatened Species. 2018: e.T22684800A131915554. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T22684800A131915554.en. Alirita la 12an de Novembro 2021.  Tiun specion oni formale priskribis en 2004, Roselaar, C.S.; J.P. Michels (2004). "Systematic notes on Asian birds. 48. Nomenclatural chaos untangled, resulting in the naming of the formally undescribed Cacatua species from the Tanimbar Islands, Indonesia (Psittaciformes: Cacatuidae)". Zoologische Verhandelingen. 350: 183–196. Retrieved 11 June 2010.  post ol oni malkovris, ke antaŭaj formalaj priskriboj apartenis al individuoj de malsama kakatua specio, nome Korelo de Ducorps (Cacatua ducorpsii). Roselaar, C.S.; T.G. Prins (2000). "List of type specimens of birds in the Zoological Museum of the University of Amsterdam (ZMA), including taxa described by ZMA staff but without types in ZMA". Beaufortia. 50: 95–126.  Tanimbaraj koreloj estas la plej malgrandaj de la blankaj kakatuoj. Oni klasigis ĝin kiel Preskaŭ Minacata pro senarbarigo kaj komercado de maskotoj. Ili bone reproduktiĝas en kaptiteco kaj ekzistas granda populacio en birdobredado.

Aspekto
Tanimbar-koreloj pezas averaĝe ĉirkaŭ 250 g ĉe inoj kaj 300 g ĉe maskloj. Ili longas ĉirkaŭ 31 cm de kapo ĝis vosto.

Kiel ĉiuj membroj de la familio Kakatuedoj, la Tanimbar-korelo havas kreston, kio signifas, ke ĝi havas areton de plumoj sur sia kapo, kiujn ĝi povas levi aŭ mallevi. Ĝia korpo estas ĉefe kovrita per blankaj plumoj, kun salm- aŭ roz-koloraj plumoj inter la beko kaj okuloj. Ankaŭ la plej profundaj partoj de la krestplumoj kaj kolplumoj estas salmokoloraj, sed la koloraro ĉi tie estas kaŝita de la blanka koloro de la pli supraĵaj areoj de ĉi tiuj plumoj. La malsupra flanko de ĝiaj flugil- kaj vosto-plumoj montras flavecan nuancon. La beko estas palgriza kaj la okulkoloro estas bruna ĉe inoj kaj nigra ĉe maskloj. La maskloj estas iomete pli grandaj, sed alie aspektas similaj al la inoj.

En kaptiteco, Tanimbar-koreloj vivas ĝis 30 jarojn, igante ilin unu el la pli mallongvivaj kakatuaj specioj.

Reproduktado
Oni ne konas multe pri la reprodukta konduto de ĉi tiu specio en naturo. Ilia reprodukta sezono estas nekonata kaj malmulte estas konata pri iliaj pariĝaj kondutoj. Du aŭ tri ovoj estas demetitaj por ĉiu ovodemetado.

Preskaŭ ĉiu scio pri la reprodukta kutimo de ĉi tiu specio devenas de kaptive breditaj populacioj. Birdobredistoj en Britio raportis, ke la Tanimbar-korelo reproduktiĝas ekde malfrua printempo - kun la ovoj eloviĝantaj antaŭ julio post kovado de ĉirkaŭ 28 tagoj, la nesto estas prizorgata de ambaŭ gepatroj. La ino nutras siajn idojn dum proksimume tri semajnoj post elnestiĝo. Neniu pariĝa konduto estis observita inter virkakatuo kaj kakatuino antaŭ pariĝado.

Konservado
Pro daŭranta habitatperdo sur Tanimbaro, limigita teritorio, kaj kontraŭleĝa ĉasado, la Tanimbar-korelo estas taksita kiel preskaŭ minacata en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ĝi estas listigita en Apendico I de CITES. En la 1970-aj jaroj, japanaj arbohakistoj detruegis la insulojn. Multaj el la konfuzitaj, disorientitaj birdoj estis kaptitaj por la komerco de maskotoj. Kvankam multaj mortis pro streso dum transportado, malgranda espero povas resti malantaŭ ĉi tiu ekologia katastrofo, ĉar multaj Tanimbar-koreloj reproduktiĝis en kaptitbredaj programoj. Tial, pli da Tanimbar-koreloj nun estas en kaptiteco ol en la naturo.

Referencoj

Bibliografio


 Eksteraj ligiloj 

 World Parrot Trust  Parrot Encyclopedia – Species Profiles
 "Cockatoo 'makes and uses tools'", Belfast Telegraph, 6a de Novembro 2012
 Dr. Alice Auersperg's Goffin Lab ĉe Messerli Research Institute

Kategorio:Kakatuedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio