François Joseph Gossec

François-Joseph GOSSEC, ankaŭ Gaussé, Gossé, Gosset aŭ Gossez (n. la 17-an de januaro 1734 en Vergnies apud Froidchapelle, Graflando Hainault, Aŭstria Nederlando, hodiaŭ Belgio ; m. la 16-an de februaro 1829 en Passy apud Parizo) estis valona-franca komponisto, reprezentanto de la Mannheim-stilo (d:Q275647) en franca muziko. Aŭtoro de operoj, simfonioj, ĥoraj verkoj kaj verkoj por arĉkvarteto. 

Kariero
La kariero de Gossec reflektas la ŝanĝiĝantan socian statuson de la pariza muzikisto inter la mezo de la 18-a kaj la komenco de la 19-a jarcentoj. Li komencis verki simfoniojn kaj ĉambran muzikon kiel kortega komponisto, kaj poste komencis memstare organizi koncertojn, donante ilin kun egala sukceso al kaj la Pariza Opero kaj la ĝenerala publiko. Gossec ankaŭ sukcesis publikigi kelkajn el siaj propraj komponaĵoj. Li fariĝis unu el la plej elstaraj reprezentantoj de la Franca Revolucio en muzika arto. Gossec sukcesis influi muzikistojn kiel profesoro pri komponado ĉe la Konservatorio, sed la politika malstabileco, kiu rezultis el la ŝanĝo de registaro, malhelpis lian karieron.

En 1784, li fondis kantlernejon en Parizo, kiu evoluis al konservatorio en 1795.

Li estis konsiderata la oficiala komponisto de la respubliko dum la Franca Revolucio. Li verkis muzikon por ĉiuj patriotaj festadoj: himnoj, simfonioj, patriotaj kantoj, marŝoj kaj operoj. Li komponis, interalie, la muzikon por la funebro de Voltaire. Li estas fama kiel la kreinto de la franca simfonio. Unu el liaj plej gravaj verkoj estas la Rekviemo, sur kiu Wolfgang Amadeus Mozart parte bazigis sian verkon.

Kelkaj el liaj teknikoj ŝajnas antaŭsigni la novigojn de la Romantiko : li verkis "Te Daum" por 1200 kantistoj kaj 300 lignaj blovinstrumentoj; pluraj el liaj oratorioj inkluzivas instrukciojn por la fizika apartigo de pluraj ĥoroj, el kiuj kelkaj estas kaŝitaj de la vido malantaŭ la scenoj. Gossack verkis plurajn verkojn honore al la Franca Revolucio, inkluzive de "Triumfo de la Respubliko" kaj "Ofero de Libereco".

Gossec estis malmulte konata ekster Francio kaj liaj propraj multenombraj komponaĵoj, spiritaa kaj laika, estis flankenpuŝita de tiuj de pli da famaj komponistoj; sed li estis inspiro al multaj kaj potence stimulis la reviviĝon de instrumenta muziko.

Verŝajne, lia plej fama verko estas mallonga muzikpeco nomita Tambourin (Tamburino), kiu estas kutime ludata per fluto akompanata de piano aŭ orkestro, kaj ankaŭ per aliaj blovinstrumentoj kiel ekzemple la pikolo aŭ klarneto.

Premiita per la Legio de Honoro (1804). 

 Verkaro 

 Simfonioj 

 Sei sinfonie a più strumenti op. 4 (1759)
 Sei sinfonie a più strumenti op. 5 (1761)
 Six symphonies op. 6 (1762)
 Six symphonies à grand orchestre op. 12 (1769)
 Deux symphonies (1773)
 Symphonie No. 1 (c. 1771-1774)
 Symphonie No. 2 (c. 1771-1774)
 Symphonie en fa majeur (1774)
 Symphonie de chasse (1776)
 Symphonie en ré (1776)
 Symphonie en ré (1777)
 Symphonie concertante en fa majeur No. 2, à plusieurs instruments (1778)
 Symphonie en do majeur por blovjorkestro (1794)
 Symphonie à 17 parties (1809)

 Ĉambra muziko 

 Sei sonate a due violini e basso, Op. 1 (c. 1753)
 Sei quartetti per flauto e violino o sia per due violini, alto e basso, Op. 14 (1769)
 Six quatuors à deux violons, alto et basse, Op. 15 (1772)

 Voĉaj kaj koralaj verkoj 

 Messe des morts (Requiem) (1760)
 La Nativité, oratorio (1774)
 Te Deum (1779)
 Te Deum à la Fête de la Fédération por tri voĉoj, vira ĥoro kaj blovinstrumenta orkestro (1790)
 Hymne sur la translation du corps de Voltaire au Panthéon por tri voĉoj, vira ĥoro kaj blovinstrumenta orkestro (1791)
 Le Chant du 14 juillet (Marie-Joseph Chénier) por tri voĉoj, vira ĥoro kaj blovinstrumenta orkestro (1791)
 Dernière messe des vivants, por kvar voĉoj, ĥoro kaj orkestro (1813)

 Operoj 

 Le tonnelier, opéra comique (1765)
 Le faux Lord, opéra comique (1765)
 Les pêcheurs, opéra comique en 1 act (1766)
 Toinon et Toinette, opéra comique (1767)
 Le double déguisement, opéra comique (1767)
 Les agréments d'Hylas et Sylvie, pastorale (1768)
 Sabinus, tragédie lyrique (1773)
 Berthe, opera (1775, perdita)
 Alexis et Daphné, pastorale (1775)
 Philémon et Baucis, pastorale (1775)
 La fête de village, intermezzo (1778)
 Thésée, tragédie lyrique (1782)
 Nitocris, opera (1783)
 Rosine, ou L'épouse abandonnée, opera (1786)
 Le triomphe de la République, ou Le camp de Grandpré, divertissement-lyrique en 1 acte, (Chénier) (1794) – inkluzivas faman Tambourin.
 Les sabots et le cerisier, opera (1803)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Vivo kaj detala labora listo (en la franca)
 François-Joseph Gossec: "Le Tyrtée de la Révolution" – la oficiala komponisto de la franca Revolucio




Kategorio:Valonoj
Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Klasikepokaj komponistoj
Kategorio:Francaj dirigentoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise