Parmigianino

Lia grandega kaj individua talento ĉiam estis agnoskita, sed lia kariero estis interrompita de milito, precipe pro la Rabo de Romo en 1527, tri jarojn post kiam li translokiĝis tien, kaj poste finiĝis per lia morto estante nur 37-jaraĝa. 

Li produktis elstarajn desegnaĵojn, kaj estis unu el la unuaj italaj pentristoj kiuj mem eksperimentis per gravuraĵo. Dum liaj porteblaj verkoj ĉiam estis fervore kolektitaj kaj nun estas en gravaj muzeoj en Italio kaj tra la tuta mondo, liaj du grandaj projektoj en fresko troviĝas en preĝejo en Parmo kaj en palaco de malgranda urbo proksima. Ĉi tio, kune kun ilia manko de grandaj ĉefaj temoj, rezultigis ke ili estas malpli konataj ol aliaj verkoj de similaj artistoj. Li pentris kelkajn gravajn portretojn, gvidante tendencon en Italio al la trikvarona aŭ plenlonga figuro, antaŭe plejparte rezervita por reĝa familio.

Referencoj

Hartt, Frederick, History of Italian Renaissance Art, (2nd edn.)1987, Thames & Hudson (US Harry N Abrams), 
Parmigianino, Cecil Gould. 
Parmigianino: The Paintings, Mary Vaccaro. 
Parmigianino: The Drawings, Sylvie Beguin et al. 
The Story of Art, E.H. Gombrich, London : Phaidon Press, Ltd., 1995 
Parmigianino and European Mannerism Kunsthistorisches Museum Vienna  en angla

Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Manierismaj pentristoj