La nokto de ekzekutitaj poetoj (1937)

La nokto de ekzekutitaj poetoj (en belarusa Ноч расстраляных паэтаў Маракоў, Леанід (2006). Толькі адна ноч. Минск. с. 180.) estis la ekzekuto de pli ol 100 reprezentantoj de la belorusa intelekta elito - elstaraj figuroj de kulturo, arto kaj scienco, same kiel publikaj figuroj de la tiama Belarusa SSR - en la nokto de la 29a-30a de oktobro 1937, en la keloj de la interna malliberejo de Minsk NKVD (la plej multaj estis poste amnestiitaj). Маракоў Л. Ахвяры і карнікі. Мн.: Зміцер Колас, 2007 г. 

Tiel, en ĉi tiuj tagoj, la subpremoj efektivigitaj de la Sovetunia gvidado en tiuj jaroj en la tuta lando (la Granda Teruro) atingis sian pinton en Belorusio, ekde la 4a de marto 1937 ĝis la 22-a de majo 1938 (444 tagoj). Ĉirkaŭ 100 mil homoj estis subpremitaj en Belorusio (averaĝe, 230 homoj estis arestitaj nokte). Kuropatoj estas la plej granda tombo en Belorusio por viktimoj de subpremoj. Centmiloj da korpoj estis entombigitaj ĉi tie fare de la NKVD, kaj post la Falo de Sovetunio, monumento estis kreita tie. Inter la mortigitaj estis Miĥas Čarot - konata pro famigi la belorusan popolkanton Kupalinka tra la mondo. Маракоў, Леанід (2007). Ахвяры і карнікі (білоруською) . Мінськ: Зміцер Колас. с. 440.

 En arto 
 Kupala (2020) estas la nura plenlonga filmo dediĉita al la historio de Belorusio tra la vivo de ĝia ĉefa poeto, Ĝanka Kupala, la kulmino de la intrigo estis tiu okazaĵo en 1937.

 Fontoj 

Kategorio:Historio de Belorusio