Arnaldo Pomodoro

Arnaldo POMODORO (n. la 23-an de junio 1926 en Morciano di Romagna; m. la 22-an de junio 2025 en Milano) estis itala skulptisto. Li vivis kaj laboris en Milano ekde 1954.

 Vivo 
De 1949 ĝis 1951, Pomodoro studis scendezajnon ĉe la Akademio de Belartoj de Pesaro. Li poste desegnis scenejojn kaj kostumojn kaj komencis labori kiel oraĵisto kun sia frato, la artisto Giò Pomodoro. 

En 1954, Giò kaj Arnaldo Pomodoro, kune kun Giorgio Perfetti, fondis la grupon 3 P. Post 1955, ambaŭ fratoj - kune kun Piero Dorazio, Gastone Novelli, Giulio Turcato, Tancredi, Achille Perilli kaj Lucio Fontana - apartenis al la artistgrupo Continuità. En 1954, Pomodoro havis sian unuan solludan ekspozicion ĉe la Galleria Numero, Florenco.

Inter 1956 kaj 1959, Pomodoro vojaĝis vaste al Parizo, Bruselo, Frankfurto ĉe Majno, kaj Kolonjo. Li partoprenis en documenta 2 en Kaselo en 1959. En 1960, Pomodoro vojaĝis al Usono por la unua fojo, kie li renkontis la skulptiston David Smith.

Inter 1966 kaj 1968, li havis studion ĉe Universitato Stanford, Palo Alto, kaj vizitantan profesorecon ĉe la Universitato de Kalifornio, Berkelio. De 1980 ĝis 1984, Pomodoro instruis laŭ invito ĉe Mills College, Oakland.

En 1995, Pomodoro fondis la Fondazione Arnaldo Pomodoro en Milano. La fondaĵo dediĉas sin ne nur al esplorado kaj konservado de la verkaro de Pomodoro, sed ankaŭ al la antaŭenigo de nuntempa skulptarto kaj organizado de ekspozicioj, precipe de pli junaj artistoj. Arnaldo Pomodoro, il signore della scultura Corriere della Sera 28 February 2911

Arnaldo Pomodoro mortis en Milano en junio 2025, unu tagon antaŭ sia 99-a naskiĝdatreveno. Arnaldo Pomodoro è morto, addio al gigante della scultura. Sue le iconiche sfere di bronzo 

 Verkado 
La verko de Pomodoro reflektas kaj lian laboron kiel oraĵisto kaj lian intereson pri la teknologia epoko.

Aldone al arĝento, fero, ligno, betono kaj oro, li ĉefe laboris kun bronzo. En la 1960-aj jaroj, li evoluigis sian abstraktan formalan lingvon, kiu ĉefe inkluzivas sferojn kaj diskojn, sed ankaŭ kolonojn, konusojn kaj kvadroidojn. Pomodoro rompis la ŝelon de ĉi tiuj geometriaj formoj, rivelante ilian internan funkciadon al la spektanto.

Ekde 1970, li ankaŭ kreis grafikaĵojn. Aldone al sia laboro kiel skulptisto, Pomodoro ankaŭ laboris kiel sceneja kaj kostumisto por itala teatro.

Ekde la mezo de la 1970-aj jaroj, Pomodoro famiĝis pro sia unika aliro al geometriaj formoj - kolonoj, kuboj, piramidoj, sferoj kaj diskoj. Liaj masivaj arkitekturaj formoj sugestas daŭrantan procezon de memdetruo kaj regenerado.

Sub la brila surfaco de la bronzo kuŝas reguliga mekanismo, kiun Pomodoro nomas "signosistemo", simila al kompleksa sistemo de lingvo aŭ organismo. La sfero, ekzemple, ne nur funkcias kiel geometria formo kaj analogo de la vivanta korpo aŭ minerala formo, sed ankaŭ similas al la globo. Forirante de frontaleco, Pomodoro invitas la spektanton promeni ĉirkaŭ la globo, transdonante senton de kontinua rotacia movado.

Lia intereso pri lumo kondukis al tio, ke liaj geometriaj skulptaĵoj estas plejparte kreitaj por instalaĵo en malfermaj, publikaj spacoj.

 Verkoj en publika spaco (elekto) 

 1953 Fecondazione, Hirshhorn Muzeo kaj Skulptaĵĝardeno, Vaŝingtono
 1960 Colonna del Viaggiatore, Reĝa Muzeo de Belartoj, Bruselo
 1964 Granda Omaĝo al la Teknika Epoko, Centro por Plenkreskula Edukado en Kolonjo
 1965 Vojaĝanto Kolumno B, Teknologia Universitato de Eindhoven
 1965 Sfero N-ro 4, Guggenheim Muzeo, Novjorko
 1965 Sfero N-ro 6, Muzeo Hirshhorn, Vaŝingtonio
 1967 Sfera grande, antaŭkorto de la itala Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj, la " Farnesina ", Romo
 1968 Grande Disco - Memoraĵo por Georg Büchner antaŭ la Staatstheater Darmstadt en Darmstadt
 1968/72 Rotante minore, MAGI '900, Pieve di Cento (Italio)
 1970 Rotante máximo IV, Belarta Muzeo, Karakaso
 1971 Grande Disco, Gewerbemuseumsplatz, Nurenbergo
 1971 Rotante dal Foro Centrale, Berkeley Art Museum kaj Pacific Film Archive, Berkeley
 1972 Disco Grande, Milano
 1979 Triado, Muzeo de Moderna Arto (Museo d'Arte della Svizzera Italiana), Lugano; Triado, Torino; Triado, Donald M. Kendall Sculpture Gardens, Novjorko
 1980 Sfera con sfera, Subĉiela Muzeo de Hakone, Kanagawa, Hakone
 1983 Sfera con sfera, Trinity College, Universitato de Dublino; bronzaj kolonoj kaj murskulptaĵo, Amaliehavn Park, Kopenhago 
 1984 Disco solare, Muzeo de Nuntempa Arto, Moskvo
 1988 Forme del Mito, Brisbano
 1990 Sfera con sfera, Romo, Vatikanurbo, Cortile della Pigna; Papiruso per Darmstadt, Centra Poŝta Oficejo Darmstadt
 1991 Sfero kun sfero, Placo de Unuiĝintaj Nacioj (d:Q2495264), Novjorko
 1994 Disko en Forma di Rosa del Deserto N. 1, Frederik Meijer Gardens kaj Sculpture Park, Grand Rapids
 1994 La Grande Prua, tomba skulptaĵo por Federico Fellini, Giulietta Masina kaj ilia filo Pierfederico Fellini ĉe la ĉeftombejo en Rimini
 1995 La freccia, Unesko Ĉefsidejo, Parizo
 Sfera Grande, Pesaro
 1999 Asta cielare VI, Arbaro de Skulptaĵoj - Simon Spieler Collection, Hesia Ŝtata Muzeo Darmstadt

 Galerio 
eta|centre|774ra|Forme del Mito (1983), ĉe la Urbodomo de Brisbano, Aŭstralio

 Literaturo 

 Radford, Georgia and Warren Radford, Sculpture in the Sun, Hawaii's Art for Open Spaces, University of Hawaii Press, 1978, 95.
 Arnaldo Pomodoro: Arnaldo Pomodoro: catalogo ragionato della scultura. Milano: Skira, 2007

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 Arnaldo Pomodoro biografio sur la Guggenheim Muzea Retejo
 Fondazione Arnaldo Pomodoro
 Muzeo de Subĉiela Arta MOA>arta peco plenaj detaloj
 gravaj kreaĵoj de Arnaldo Pomodoro    

Kategorio:Italaj skulptistoj
Kategorio:Italaj artistoj
Kategorio:Italaj oraĵistoj
Kategorio:Italaj skulptistoj de la 20-a jarcento