Grizkola imperikolombo

La Grizkola imperikolombo (Ducula carola, laŭ kio ankaŭ Karlota imperikolombo) kaj ankaŭ Punktohava imperikolombo, estas specio de birdoj de la kolomba familio Columbidae, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro Ducula, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas endemia de Filipinoj. Ilia natura vivmedio estas tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj del montaroj, sed laŭsezone migras al kalkoŝtonaj marbordoj laŭ grandaj aroj de ĝis 50 individuoj, pro ankoraŭ nekonataj kaj nebone studitaj tialoj, sed la ĉefaj teorioj estas ke ili manĝas en kalkaj kuŝejoj. Inter la imperiaaj kolomboj de Filipinoj, tiu specio estas la plej minacata - taksita kiel Vundebla specio kun populacio ĉirkaŭkalkulita je 1 200 ĝis 3 200 maturuloj kaj konsiderata malpliiĝanta pro la malpliigo de la habitatoperdo, ĉasado kaj kaptado por eksterleĝeca komerco de naturaj specioj. 

Estas kontraleĝe ĉasi, kapti aŭ posedi ekzemplerojn de grizkolaj imperikolomboj laŭ la Filipina Leĝo RA 9147.

Aspekto kaj taksonomio
Tiun specion la unua priskribis kiel Ptilocolpa carola Charles Lucien Bonaparte en 1854. La specia nomo carola estas derivita el la nomo de la filino de Bonaparte, nome Charlotte Honorine Joséphine Pauline, grafino Primoli di Foglia. Ĝenerala longo estas 32-38 cm.

En la masklo de la nomiga subspecio carola, la kapo kaj kolo estas cindrogrizaj (kio nomigas la specion). La dorso kaj flugiloj estas grizaj, kun nigraj makuletoj (kio nomigas la specion per alternativa nomo), kaj kelkaj partoj havas verdan brilon. La malsupra flanko de la flugiloj estas palgriza. La vosto estas nigreca kun verdeta brilo. La gorĝo estas kremblanka, la brusto estas malhelgriza kun blanka lunarko, kaj la ventro estas malhele kaŝtankolora. La piedoj estas purpuraj aŭ rozruĝaj. La beko estas ruĝeta, kaj la irisoj estas blankecaj. La ino havas pli brunajn suprajn partojn kaj ne havas blankan lunarkon sur sia brusto. La junulo estas simila al la ino, sed estas pli senkolora. La aliaj du subspecioj povas esti distingitaj per la ŝablonoj sur iliaj brustoj kaj la koloroj de iliaj supraj partoj.

 Subspecioj 
Oni agnoskis tri subspeciojn, nome la jenaj:
 D. c. carola en Luzono, Mindoro kaj Sibujano; griza brusto kaj ardezgrizaj flugiloj
 D. c. nigrorum en Negroso kaj Sikijoro (kaj eble en Panajo); nigra brusto kaj helbrunaj flugiloj; eble formortinta
 D. c. mindanensis en Mindanao; nigra brusto kaj ruĝecbrunaj flugiloj
La subspecioj mindanensis kaj nigrorum eble estu apartigitaj eo novan specion nomitan Nigrabrusta imperikolombo. 

Distribuado kaj habitato
La Grizkola imperikolombo estas endemia de Filipinoj. Ĝi estis registrita sur Luzono, Mindoro, Sibujano, Negroso, Sikijoro kaj Mindanao, sed povas esti loke formortinta sur kelkaj insuloj. BirdLife International (2017). "Ducula carola". IUCN Red List of Threatened Species. 2017: e.T22691634A110067690. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-1.RLTS.T22691634A110067690.en. Alirita la 17an de Novembro 2021.  Ĝiaj vivejoj estas arbaroj kaj arbarbordoj, inkluzive de areoj kun iom da arbodehakado. Ĝi estas kutime trovita sub altecoj de 2 000 m super marnivelo. Laŭsezone vizitas kalkoŝtonajn marbordojn pro kialoj kiuj ankoraŭ devas esti plene studitaj.

 Kutimaro kaj ekologio 
Tiu kombo ofte troviĝas en aroj de pli ol 30 individuoj. Gibbs, David; Barnes, Eustace; Cox, John (2010). Pigeons and Doves: A Guide to the Pigeons and Doves of the World. A&C Black. pp. 531–532. ISBN 9781408135563.  Ĝi asociiĝas kun la Verda imperikolombo. La voĉoj de la Grizkola imperikolombo inkludas po po po po po, kaj hu hu hu hu hu. Kaptitaj birdoj faras bastonan uuph. Ili manĝas fruktojn el arboj de genroj Eugenia kaj Ficus. Ili probable reproduktiĝas el februaro ĝis julio. Oni registris neston en truo en klifo. 

Aroj reagas al la havebleco de manĝaĵo flugante grandajn distancojn ĉiutage kaj laŭsezone. Laŭsezone ili vizitas kalkoŝtonajn marbordojn pro kialoj kiuj ankoraŭ devas esti plene studitaj. Richard Ruiz, kiu monitoras la ĉiujaran revenon de la kolomboj al marbordo en Pasuquin ekde 2011, diras ke la laŭsezona movado povas esti maniero por la birdoj "socialiĝi". Aliaj teorioj sugestas ke la kolomboj flugas malsupren al la marbordo por konsumi kalcion kaj aliajn nutraĵojn kiuj estas necesaj por plifortigi siajn ovoŝelojn. Aliaj diras, ke la birdoj vojaĝas al la marbordo por trinki aŭ baniĝi en sala akvo.

Oni supozas, ke ilia reprodukta sezono estas de februaro ĝis julio surbaze de birdoj kolektitaj en reprodukta kondiĉo kun pligrandigitaj gonadoj. Nur unu nesto iam estis registrita kiu estis trovita en majo en Mindoro. Nekutime inter kolomboj, ĝia nesto situis en kavaĵo en malalta klifo. Ĝia nesto estis platformo de branĉetoj kaj enhavis nur unu blankan ovon.

 Referencoj 

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj