Jacob de Gheyn III

Jacob de Gheyn III, konata ankaŭ kiel Jacob III de Gheyn (1596–1641), estis gravuristo de la Ora jarcento de Nederlando, filo de Jacob de Gheyn II, kanoniko de Utreĥto, kaj temo de olepentraĵo de 1632 de Rembrandt. La portreto estas duono de paro de pendantan portretoj. La alia peco estas portreto de amiko de Gheyn nome Maurits Huygens, kiu vestas simile (krispo kaj nigraj kamizoloj) kaj frontas al mala direkto.Jacob de Gheyn de Rembrandt en RKD

Biografio
De Gheyn lernis gravurarton de sia patro,Jacob de Gheyn (III) en RKD kiu estis ŝatata reĝa artisto, kiu desegnis ĝardenon en Hago por la reĝa familio. Ĉi tio estis komuna intereso kun la familio Huygens, kiu loĝis proksime (Christiaan Huygens Sr estis ŝtata konsilisto). La pli juna De Gheyn studis en Leiden kun Constantijn kaj Maurits Huygens, kiuj restis dumvivaj amikoj. Krom turneoj tra Londono en 1618 kun la fratoj Huygens kaj Svedio en 1620, De Gheyn loĝis en Hago ĝis 1634, kiam li translokiĝis al Utreĥto por iĝi kanoniko de la preĝejo Sankta Maria (malkonstruita en la 19-a jarcento). Liaj gravuraĵoj fariĝis konataj per la skribaĵoj de Aernout van Buchel, kiu admiris lian verkaron.

Referencoj

Eksteraj ligiloj


Kategorio:Nederlandaj pentristoj