Edith Sitwell

Damo Edith Louisa SITWELL DBE (n. la 7-an de septembro 1887 en Scarborough ; m. la 9-an de decembro 1964 en Londono) estis angla poetino, romanverkisto kaj literatura kritikisto. 

Ŝi publikigis vaste ekde 1913; multaj el ŝiaj poemoj estis muzikigitaj. Ŝia uzo de drama stilo kaj nekutimaj kostumoj gajnis al ŝi reputacion en la gazetaro kiel "ŝajnigisto",  sed la poemoj de Sitwell plurfoje ricevis kritikan laŭdon pro sia lerta poezia tekniko kaj zorgema stila rafinado.

Ŝi estis la pli aĝa fratino de la verkistoj Osbert (1892–1969) kaj  Sacheverell (1897–1988) Sitwell.  Ŝi ricevis la Benson-Medalon (1934) de la Reĝa Societo de Literaturo. 

 Vivo kaj verkado 
Edith Sitwell devenis de ekscentra, ege riĉa, maljuna aristokrata familio kaj pasigis sian junecon ĉe la impona bieno de siaj gepatroj, Renishaw Hall. Ŝia patro estis baroneto. Ŝi havis du pli junajn fratojn, Osbert kaj Sacheverell, kiuj ambaŭ poste fariĝis verkistoj. Ŝia rilato kun ŝiaj gepatroj estis streĉita, precipe kun ŝia strikta patro, kiu, ekzemple, devigis ŝin porti metalan korseton por korekti la vicigon de ŝia spino. En la aĝo de dudek kvin jaroj, Edith foriris al Londono, akompanata de sia guvernistino Helen Rootham, kiu enkondukis ŝin al la poezio de la francaj simbolismaj poetoj kaj kiu poste fariĝis ŝia partnerino.

En 1913 Sitwell publikigis siajn unuajn poemojn en la Daily Mirror, kaj en 1915 aperis ŝia unua poemaro, *The Mother and Other Poems *. Inter 1916 kaj 1921 ŝi redaktis avangardan antologion, *Wheels*, kune kun siaj du fratoj kaj Rootham, kun kiu ŝi formis la poetklubon "The Sitwells". La frua poezio de Sitwell klare montras influojn de la franca superrealismo de la periodo. En 1923 ŝi kaŭzis sensacion per la prezentado de *Façade*, serio de abstraktaj poemoj, kun forta emfazo de ritmo kaj dikcio, deklamitaj de ŝi mem en kaprica etoso, kun akompana muziko de la juna komponisto William Walton. Fakte, Sitwell intence provis provoki sian aŭdantaron kaj la kritikistojn, kiel ŝi poste memoris en sia aŭtobiografio. Multo de la kritiko en tiu periodo estis tial detruiga.

En la jaroj inter 1915 kaj 1930 la sinteno de Sitwell fariĝis malpli provokema kaj naturo, floroj kaj bestoj ekregis ŝian poezion. En la tridekaj jaroj ŝi ĉefe dediĉis sin al verkado de romantikigitaj biografioj, interalie pri Alexander Pope (1930) kaj Jonathan Swift ( 1937). En * The English Eccentrics * (1933) ŝi akre recenzas grandan nombron da ekscentraj personoj el diversaj historiaj periodoj.

La hororoj de la Dua Mondmilito poste revenigis Sitwell al poezio kaj kondukis al kelkaj poemoj, kiuj famiĝis dum la milito, kiel ekzemple *Still falls the rain*, verkita responde al la aviadilaj bombatakoj (la Blitz) sur Londono, muzikigita de Benjamin Britten.

Post la milito, Sitwell, kiu estis multe kalumniata en pli fruaj tempoj, estis subite laŭdata de ĉiuj flankoj. Ŝi ricevis multajn oficialajn premiojn, inkluzive de nomumo al la Ordeno de la Brita Imperio. En 1948 kaj 1950, kune kun sia frato Osbert, ŝi faris ekstreme sukcesajn prelegvojaĝojn tra Usono. Ŝiaj kolektitaj poemoj estis publikigitaj en 1954.

Sitwell mem verkis aŭtobiografion en la kvindekaj jaroj, en kiu ŝi pentras viglajn sed foje iom karikaturajn portretojn de verkistoj kaj poetoj, kiuj estis proksimaj al ŝi, kiel ekzemple Aldous Huxley kaj la juna Dylan Thomas. Ribelema kaj ekscentra publike, ŝi estis, kiel ŝi mem skribis, "ekstreme milda persono private".

 Verkaro 

 Poemaroj A History of Twentieth-Century British Women's Poetry (Dowson and Entwistle 341) 

 Mother and Other Poems (1915)
 Clowns' Houses (1918)
 The Wooden Pegasus (1920)
 Façade (1922)
 Bucolic Comedies (1923)
 The Sleeping Beauty (1924)
 Troy Park (1925)
 Rustic Elegies (1927)
 Gold Coast Customs (1929)
 Collected Poems (1930)
 Five Variations on a Theme (1933)
 Poems New and Old (London: Faber & Faber, 1940)
 Street Songs (1942)
 Green Song and Other Poems (1944)
 The Song of the Cold (1945)
 The Shadow of Cain (1947)
 The Canticle of the Rose: Selected Poems 1920–1947 (1949)
 Façade, and Other Poems 1920–1935 (1950)
 Gardeners and Astronomers: New Poems (1953)
 Collected Poems (1954)
 The Outcasts (1962)

 Biografio 

 Richard Greene: Edith Sitwell: Avant Garde Poeto, angla genio. Virago (2012)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


Kategorio:Damoj Komandoroj de la Ordeno de Brita Imperio
Kategorio:Konvertitoj al romkatolikismo
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj