Marie Koenen

Maria Hubertina Jacoba Isabella ("Marie" aŭ "Mies") KOENEN (n. la 19-an de januaro 1879, en  's-Hertogenbosch - m. la 11-an de julio 1959, en Mastriĥto ) estis nederlanda verkisto.

 Verkado 
Koenen estas konsiderata reprezentanto de nov-romantikismo en la romkatolika literaturo. Ŝia pli posta verkado estas pli realisma. La vivo kaj pejzaĝo de Sud-Limburgo ofte ludas gravan rolon en ŝia verko. Koenen atingis grandan popularecon per siaj regionaj rakontoj kaj noveloj, precipe en la katolika Nederlando. Pro ŝia malmoderna proza ​​stilo kaj la mondkoncepto, kiu nun estas apenaŭ rekonebla, ŝia populareco akre malpliiĝis post ŝia morto. 

 Verkaro 

 1903 - Het hofke
 1912 - Henric van Veldeke's Sint Servatius legende
 1912 - De Witte Burcht. Zeven verhalen
 1913 - Van wenschen en wonderen. Sprookjes en legenden
 1916 - Drie vertellingen, traduko de Gustave Flaubert.
 1916 - Sproken en Legenden
 1916 - De wegen
 1917 - De Moeder
 1918 - De Wilde Jager
 1918 - Vertelsels van Yperdamme, traduko de Contes d'Yperdamme de Eugène Demolder, 1891
 1919 - De Andere
 1919 - De Redder
 1920 - Parcival
 1921-1924 - Het koninkje
 1922 - Limburgse Verhalen
 1923 - Verzen
 1934 - Het Nieuwe Begin
 1941 - De Korrel in de Voor
 1947 - Wassend Graan

 En Esperanto Aperis 

 La Sunkrono. Tradukis Pierre Charles Maria van de Vijver, Eld. Malnova Turo, Eindhoven, 1938(?);

Recenzoj pri La Sunkrono