Claude-Carloman de Rulhière

Claude-Carloman de RULHIÈRE (n. la 12-an de junio 1735 en Bondy apud Parizo - m. la 30-an de januaro 1791) estis franca poeto kaj historiisto Nota biográfica de la Academia Francesa.

 Vivo 
Rulhiere akompanis Marŝalon Richelieu kiel adjutanto ("asistanto de tendaro") dum la Sepjara Milito en Germanio kontraŭ Hanovro kaj ankaŭ sekvis lin al Bordeaux en 1758. En 1760 li akompanis la francan ambasadoron Barono de Breteuil kiel sekretario de la ambasadejo al Sankt-Peterburgo, kie li atestis la puĉon de Katerina la 2-a en 1762, en kiu la franca spionservo estis implikita (caro Petro estis tro porprusa por ili). Laŭ instigo de siaj amikoj, li verkis manuskripton pri ĝi kaj cirkuligis ĝin. Catherine plurfoje postulis ĝian detruon, kaj Rulhiere povis publikigi ĝin nur post ŝia morto. Ĉi tiuj "anekdotoj" pri la Rusia Revolucio establis lian famon kaj finfine gajnis al li akcepton en la Akademion en 1787 (Fotelo 40). En 1765 li forlasis la armeon. En 1771 li estis dungita kiel politika verkisto ĉe la Eksterlanda Ministerio. En 1773 li ankaŭ estis sekretario de la Grafo de Provenco, pli posta Ludoviko la 18-a. Li estis konata figuro en la parizaj salonoj, kie li ekspoziciis, interalie, kunlaborante Nicolas Chamfort kaj Antoine de Rivarol. Ĝis la preskaŭ neevitebla kverelo kun li, li ankaŭ zorgis pri la maljuna Jean-Jacques Rousseau. Post vojaĝo al Germanio kaj Pollando en 1776, li komencis verki historion de Pollando, " Historio de la Anarkio en Pollando kaj la Divido de Tiu Respubliko ", kiu estis publikigita postmorte kaj nefinita. Rulhière dediĉis multajn jarojn al verkado de ĉi tiu verko. La rakonto pri la okazaĵoj atingas nur ĝis 1670).

En sia biografio de Frederiko la 2-a, Thomas Carlyle laŭdas ĝian stilon sed plendas pri la malbona prezento de faktoj por historia verko. En 1788 li ankaŭ verkis verkon pri la revoko de la Edikto de Nanto, en tempo kiam protestantoj estis ronde reakiri pli da rajtoj. Li provis sian karieron kiel poeto en Les jeux de main (Parizo 1808).

 Verkaro 

 Auguis (Editeur) Oeuvres, 6 vol. 1819
 Anecdotes sur la revolution de Russie en l’annee 1762 (Paris 1797), Gallimard 2006
 Eclaircissements historiques sur les causes de revocation de l’edit de Nantes et sur l'état des protestants en France, depuis le commencement du règne de Louis XIV jusqu'à nos jours, tirés des différentes archives du gouvernement (Paris 1788, 2 volumoj) Enreta teksto
 Le Comte de Vergenne, première cause des Etats-généraux, 1789 Enreta teksto
 Histoire de l’anarchie de Pologne et du demembrement de cette republique (redaktita de Pierre Claude François Daunou, Parizo: H. Nicolle et Desenne, 1807, 4 volumoj), 4-a eldono, Paris 1862, 3 volumoj

 Literaturo 

 Jules Le Fèvre-Deumier (1797–1857) skribis sian biografion en Célébrités d'autrefois: essais biographiques et littéraires . – Parizo: Amyot 1853
 Charles-Augustin Sainte-Beuve Causeries des Lundis , Vol. 4
 Asse, biografio en la antaŭparolo al de Rulhieres Anekdotoj de Marechal de Richelieu 1890
 Ruth P. Dawson: Sekso, Sekseco, Legitimation: Claude-Carloman de Rulhière on Catherine the Great . En: Falko Schnicke kaj Christian Klein (red.): Legitimigaj mekanismoj de la biografia: kuntekstoj - aktoroj - teknikoj - limoj. Peter Lang, Berno 2016. 117–133. [Jarlibro de Internaciaj Germanaj Studoj 117]

 Referencoj 

Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio