Muzo (persono)

En la kunteksto de arto kaj kreivo, muzo ( greke: Μοῦσα ) estas persono kiu inspiras artiston, verkiston, muzikiston aŭ alian kreivan individuon por produkti artajn verkojn. La termino devenas de la greka mitologio, kie la Muzoj estis diinoj de la artoj kaj sciencoj, sed en moderna uzado, muzo rilatas al reala persono, kiu per sia ĉeesto, beleco, personeco aŭ agoj stimulas kreivan esprimon. Muzoj ofte estas proksimaj al la artisto, kiel amikoj, amantoj aŭ familianoj, kvankam ili ankaŭ povas esti malproksimaj figuroj, kiel publikaj personecoj aŭ eĉ fikciaj roluloj.

 Superrigardo 
La koncepto de muzo estas centra en la kreiva procezo, ĉar ĝi reprezentas la eksteran fonton de inspiro, kiu helpas artistojn transcendi ordinaran pensadon. Muzo povas inspiri per sia fizika aspekto, emocia profundo, intelekta stimulado aŭ per unika rilato kun la artisto. En multaj kazoj, la muzo ne nur instigas kreadon, sed ankaŭ influas la temojn, stilon aŭ emocian tonon de la verko. La rolo de muzo povas varii: iuj artistoj trovas inspiron en unu sola persono dum longa periodo, dum aliaj havas multoblajn muzojn por malsamaj projektoj.

Muzoj estas malsamaj ol personoj, kiuj povas organizi, instrui, amikiĝi, edziĝi aŭ subteni artistojn sen doni inspiron por iliaj verkoj. Personoj, kiuj servas nur kiel modeloj por pentraĵoj aŭ skulptaĵoj, ne nepre estas muzoj (kvankam ili povas esti).

En modernaj tempoj, muzoj estas specifaj homoj, kutime virinoj, amikinoj de artistoj (poetoj), sed kelkfoje viroj. Ili inspiras la artiston krei per sia personeco, karismo, aŭro, amika sinteno aŭ erotiko. En iuj kazoj, la influo de la muzo sur la poeto kombinas plurajn el ĉi tiuj trajtoj. 

Historie, muzoj ofte estis virinoj, kiuj inspiris virajn artistojn, kvankam tiu stereotipo estis defiita en modernaj tempoj, kie personoj de ajna genro povas esti muzoj. La rilato inter artisto kaj muzo povas esti romantika, platona aŭ eĉ simbola, depende de la kunteksto. Kritikoj de la muzo-koncepto, precipe el feminismaj perspektivoj, argumentas ke ĝi foje reduktas la muzon al pasiva objekto de inspiro, ignorante ilian propran agentecon aŭ kreivon. 

Frua ekzemplo de muzo estas Beatrice Portinari (1266−1290), kiu estis la junaĝa amo de Dante Alighieri kaj kiu aperas en pluraj el liaj poemoj. Famaj muzoj en la 19-a jarcento inkluzivas Jeanne Duval, la grandan amon kaj inspiron de Charles Baudelaire, kaj la skulptistinon Camille Claudel, kiu en sia junaĝo havis rilaton kun Auguste Rodin. Pli lastatempa ekzemplo estas Marianne Ihlen, kiu estis la muzo de Leonard Cohen.

 Historiaj kaj famaj ekzemploj 
eta|Charlotte von Stein (1742−1827) estis proksima amiko de Johann Wolfgang von Goethe kaj estis la modelo por Natalie en La lernojaroj de Wilhem Meister kaj Ifigenia en Tauris
Jen kelkaj rimarkindaj ekzemploj de personoj, kiuj servis kiel muzoj por famaj artistoj, kun mallonga priskribo de ilia influo:

 Dora Maar (1907–1997): Maar, mem talentita fotistino kaj artistino, estis la muzo de Pablo Picasso dum la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. Ŝia intelekta kaj emocia intenseco inspiris multajn el liaj pentraĵoj, inkluzive de "La Ploranta Virino" (La Femme qui pleure). Ŝia influo helpis formi la emocian profundon de la kubisma kaj surrealisma fazoj de Picasso. 
 Gala (1894–1982): Naskita Elena Ivanovna Diakonova, Gala estis la edzino kaj muzo de Salvador Dalí. Ŝi aperas en multaj el liaj pentraĵoj, kiel "Gala en la Fenestro" (Gala en la Ventana), kaj ludis pivotan rolon en lia kariero, administrante lian arton kaj instigante liajn surrealismajn esplorojn. 
 Patti Smith (nask. 1946): La poeto, muzikistino kaj artistino estis la muzo de fotisto Robert Mapplethorpe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Ilia profunda amikeco kaj romantika rilato inspiris multajn el liaj ikonecaj fotoj, kiuj kaptis la krudan energion de la novjorka artsceno. Smith mem priskribis ilian reciprokan inspiron en sia memoraĵo Just Kids. 
 Yoko Ono (nask. 1933): Konata kiel la partnero de John Lennon, Yoko Ono estis lia muzo por multaj kantoj, inkluzive de "Julia" kaj "Mother". Ŝiaj avangardaj artaj ideoj ankaŭ influis la solokarieron de Lennon kaj ilian komunan aktivismon por paco. 
 Audrey Hepburn (1929–1993): La ikoneca aktorino inspiris modokreiston Hubert de Givenchy, kiu dezajnis multajn el ŝiaj memorindaj kostumoj por filmoj kiel Breakfast at Tiffany’s. Ilia kunlaboro redifinis modon en kino kaj establis Hepburn kiel stilikonon. 
 Fanny Eaton, modelis por pluraj antaŭrafaelistaj britaj pentristoj de la viktorina epoko.

 Referencoj 

Kategorio:Arto
Kategorio:Kreivo
Kategorio:Kulturo