Eta parvipsito

Eta parvipsito (Parvipsitta pusilla) konata ankaŭ kiel malgranda lorio, estas specio de papagaj birdoj, en la familio Psittaculidae. Ĝi troviĝas kiel endemio en orienta Aŭstralio. Ĝi estas malgranda papago, ĉefe verda kun ruĝa vizaĝo. Iliaj naturaj habitatoj estas moderklimataj arbaroj de eŭkalipto, subtropikaj kaj tropikaj sekaj aŭ malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

Taksonomio
La eta parvipsito estis por unua fojo priskribita de la ornitologo George Shaw en 1790 kiel Psittacus pusillus. Ĝia specia epiteto estas Latina pusilla "malgranda". Aliaj ordinaraj nomoj estas eta lorio, ruĝvizaĝa lorio, gizzie, slit, kaj iama loka indiĝena termino gerryang.

Aspekto
Ili estas 15 cm longaj, kaj la masklo kaj ino estas similkoloraj, kvankam ĉi-lasta estas iom pli senkolora. La krono, bridoj kaj gorĝo estas ruĝaj, la nuko kaj ŝultro bronzkoloraj kaj la cetero de la plumaro verda. La ventro estas pli pala kaj flavverda. Ĉe plenkreskuloj, la beko estas nigra kaj la irisoj orkoloraj. Nematuraj individuoj havas pli palan oranĝan vizaĝon kaj brunajn irisojn kaj bekon.

Distribuado kaj habitato
La malgranda lorio troviĝas en orienta kaj suda Aŭstralio, de la ĉirkaŭaĵo de Cairns suden tra Kvinslando kaj Novsudkimrio de la okcidentaj deklivoj de la Granda Disiga Montaro orienten ĝis la marbordo, tra plejparto de Viktorio kaj sudorienta Suda Aŭstralio. Ĝi ankaŭ troviĝas en Tasmanio kvankam ĝi estas malofta tie. Ili troviĝas en arbaro, ĉefe proksime de floranta aŭ fruktanta vegetaĵaro.

Kutimaro
La eta lorio estas gregemaj kaj ofte ariĝas kun ĉielarkaj, muskaj kaj purpurkronaj lorioj.

Manĝado
Malgrandaj lorioj manĝas plejparte nektaron kaj polenon de floroj en la malferma kanopeo de arbaraj arboj kiel eŭkalipto, angoforo kaj Melaleuca. Ili ankaŭ estas konataj kiel manĝantoj de indiĝenaj herboarbojn (Xanthorrhoea spp.), kaj foje fruktojn kiel la indiĝenan viskon kaj enkondukitan mespilon (Eriobotrya japonica). Ili foje vizitas fruktoĝardenojn.

Reproduktado
La reprodukta sezono estas de majo en la nordo, aŭ aŭgusto en la sudo, ĝis decembro. La nesto estas kavaĵo en arbo kaj la ino demetas 3-5 senbrile blankajn rondecajn ovojn, 20 x 16 mm grandajn. La kovada periodo estas de ĉirkaŭ tri semajnoj.

Bildo

Referencoj

 Forshaw, Joseph M. (2006). Parrots of the World; an Identification Guide. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio