Ernesto (Saksio-Meiningen)

Ernesto Bernardo Viktoro Georgo (naskiĝinta la  je Meiningen, mortinta la  je Kastelo Altenstein) estis germana nobelo kaj princo de Saksio-Meiningen. Estis li artisto kaj kolonelo de la armeo de Prusujo. Patro lia estis duko Georgo la 2-a. Edzigis lin en septembro 1892 Katharina Jensen.

Edukiĝis li kun la frato Frederiko en Meiningen, i.a. fare de Heinrich von Eggeling. Poste ambaŭ ekfrekventis la Vitzthum-instituto en Dresdeno kaj la gimnazio de Hildburghausen. Ĉi tie estis de ili pasigita la abiturienta ekzameno. Ernesto ekstudis en 1879 jursciencojn ĉe la Bonna universitato ironte en 1880 Strasburgon. De 1881 estis li studento ĉe la universitato de Lepsiko. Post restado longa en Franclando li fariĝis kavaleriisto en 1882. 

Ankoraŭ dum soldatado (ĝis 1884: tiam li ekhavis oficirecon) li studis en Munkeno penradon. Tiam ekis lia artista kariero kun rekonto de kolegoj en Meiningen, Munkeno, Bremeno kaj Nederlando: i.a. de Franz von Lenbach, Adolf von Hildebrand kaj Arthur Fitger. Propra ateliero de li malfermiĝis en 1885 Munkeno kaj en 1888 estiĝis liaj unuaj portretoj. En 1890 li vojaĝis kun la patro al Grekujo kaj Konstantinopolo. Post 1892 li loĝis en Florenco kun la edzino: tie ankaŭ aktivis Adolf von Hildebrandt. Ĝis 1914 estis lia plej fekunda artista kreiveco, kaj li kreis aferojn por de li vizitataj urboj. Nek neglektiĝis de li reprezentaj devoj por sia dukujo.

Dum la Unua Mondmilito li estis ĉe la uesta fronto de aŭgusto 1914 kun la Dua Turingia Infanteriregimento n-ro 32Stahlgewitter  En 1915 li servis komandante la Duan Ĉasregimenton en Sudtirolo. Dummilite falis liaj du filoj Ernesto (1915) kaj Georgo (1916); dum la militaj jaroj ĉesis lia artista agado. En la 12.11.1918 li subskribe rezignis pri ĉiaj tronpretendoj.

Ankoraŭ en 1918 li transloĝigis kun la familianoj al Haubinda, en hejmegon de la amiko Hermann Lietz. Kun Adolf von Hildebrand kaj la arĥitekto Karl Behlert kreis li en 1920 la tombojn de la duka paro en Meiningen. En 1921 li ekhavis propran domon en Haubinda. Instruinte li reestigis pentradon en 1922. La sekvajn jarojn li plenumis gravajn reprezentajn taskojn de sia dinastio. Por li nomiĝis en Meiningen strato Ernststraße en la kvartalo Ost. Erwin Kurz kreis buston marmoran de li de Mein
 Verkoj (elekto) 
eta|la du reliefoj de Talio kaj Melpomeno ĉe la teatro je Meiningen 
multaj portretoj de la patro kaj duko Georgo
du vandbildoj je Carlotta-vilao ĉe la lago de Como
ĝenerala artista plibeligo de la nova teatrejo de Meiningen
 portretoj de dinastianoj, artistoj kaj industriuloj: Käthe mit den Kleinen, Porträt Georg II. in einem Lehnstuhl sitzend mit einem offenen Pelz (1903), Bildnis Frau Professor Hildebrand (1905), Bildnis Bildhauer G. Römer (1907) kaj Reiterbildnis Kurfürst Johann Friedrich (ĉ. 1909).
multo da bildoj por la nova ejaro de la universitato de Jena - por tio li nomumiĝis honora doktor
dizajno de industriaj produktoj el la regiono de MeiningenBellinger, Gerhard J. kaj Regler-Bellinger, Brigitte: Schwabings Ainmillerstraße und ihre bedeutendsten Anwohner, Norderstedt, 2003, p. 208 (interrete)

 Eksteraj ligiloj 

 Notoj 

Kategorio:Germanaj dukoj
Kategorio:Germanaj pentristoj 
Kategorio:Homoj rilataj al Meiningen
Kategorio:Naskiĝintoj en 1859
Kategorio:Mortintoj en 1941