Sinagogo de Meiningen

La sinagogo de Meiningen estis de la inaŭguro en 1883 ĝis la Kristala nokto (novembro 1938) la religia centro de la sudturingia urbo Meiningen (Germanujo). Ĝi ankaŭ estis la ĉefsinagogo ka sidejo de la landa ĉefrabeno de la dukujo Saksio-Meiningen.

 Arkitekturo 
Konstruo ĝia efektiviĝis de 1881-1883 laŭ orientalisma konstrustiloLexikon zur Stadtgeschichte Meiningen, Bielsteinverlag, Meiningen 2008, p. 127 kaj povis konsekriĝi en aprilo 1883 fare de la supera rabeno Moritz Dessauer.Christoph Gann: "Der Novemberpogrom in Meiningen" - ĉe: Meininger Heimatklänge, 94/2010 Arĥiektis la duka ĉefkonstruisto Ernst Abesser. La riĉe ornamita ŝtonaĵo troviĝis ĉe la kruciĝo de la stratoj Maŭergasse / SynagogenwegĈi strato intertempe nomiĝis Pulverrasenweg. en la sudokcidento de la urbokerno, rekte ĉe la fosaro Mühlgraben, flanka branĉo de la rivero Werra. Kostis la komplekso ne tute 80 miloj da markoj kiu ankaŭ havis orgenon el la ateliero Schlimmbaĉ & Sohn (Würzburg) ofertante 340 sidlokojn. 

 Historio 
maldekstre|eta|monumento por la malkonstruita ejo
Mezepoke en la Princepiskopujo Würzburg almenaŭ de 1242 setlis judoj kies sakrala unuiĝejo estis ĉe la nuna placo Platz an der Kapelle. Oni detruis ĝin dum pogromo den aprilo 1349, kune kun la mortigo de la fidelularo. De 1384 ilia sinagogeto estis uzata kiel pentofara kapelo fare de kristanaj anoj de Meiningen ĝis konstruaĵa forigo post Reformacio. Jam de la 15-a jarcento denove vivis judoj je Meiningen ĝis ilia forpelo en 1566: tiam la judoj ekloĝis en la najbaraj komunumoj de Dreißigacker kaj Walldorf. Depost 1840 judoj rerajtis loĝi en la grandurbo mem. Ili fondis en 1866 kultkomunumon (kehillah). En 1871 Meiningen iĝis sidejo de landa rabeno kaj 316 uloj formis la kredantaron. Sed luprenita preĝada salonego jam ne sufiĉis por ekfloranta komunumo kaj pro tio konstruiĝis ĝis 1883 propra sinagogo je kies solena malfermiĝo ĉeestis lia duka moŝto Georgo la 2-a kun edzino Heleno de Heldburg, princino Mario, la ĉefurbestro kaj aliaj gravuloj. Ĉefrabenis ĝis 1895 Moritz Dessauer postote (inter 1896-1938) de Leo Fränkel.

La lasta diservo de la ne tute kvin centoj da judojKun la loĝantoj en la ĉirkaŭaĵoj: en Meiningen mem vivls 293 judoj en la 1925-a jaro. eblis en 1936. Malfruevespere en la 9-a de novembro 1938 sturmprenis taĉmenteroj de SA kaj SS la sakralejon por marodi kaj detrui la meblaron, inklude de la orgeno. Bruligo ne okazis pro danĝero por najbaraj domoj. Fine de 1938 estis perforta vendo de la grundo kaj en 1939 ĉiuj spuroj estis malaperigitaj. Surkonstruo tamen neniam okazis. Inter 1946-1948 kelkaj responsuloj estis kondamnitaj.Christoph Gann: "Juristische Aufarbeitung der Pogromnacht vom 9. November 1938 in Meiningen nach 1945" - ĉe: Thüringen. Blätter zur Landeskunde 2011 (90), eldonis Landeszentrale für politische Bildung Thüringen Nur en 1988 estis farita memorejo plifajnigota fine de 1992 (ekz. per gazona strio). Tio pretas ankaŭ al la ĉiujaraj memorigoj novembraj."Erinnerung an Synagoge", ĉe: Neues Deŭtschland, 18.7.1992 (regiona versio de Suhl), p 3

 Eksteraj ligiloj 

Alemannia Judaica

 Notoj 

Kategorio:Meiningen
Meiningen
Meiningen
Meiningen
kategorio:Malaperis en 1938