Manua papageto

La Manua papageto (Nannopsittaca dachilleae), konata ankaŭ kiel Amazonia papageto, estas specio de papageto en la familio Psittacidae. Ĝi estas indiĝena de okcidenta Amazona baseno, el suda Peruo ĝis nordokcidenta Bolivio. Ĝi troviĝas en arbaroj de malaltaj teroj apud bambuo kaj riveroj. 

Ĝi estas klasita kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN. BirdLife International (2020). "Nannopsittaca dachilleae". IUCN Red List of Threatened Species. 2020: e.T22686000A180519561. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-3.RLTS.T22686000A180519561.en. Alirita la 20an de Novembro 2021. 

Taksonomio kaj nomado
La Manua papageto estis malkovrita en 1985 fare de John P. O’Neill, Charles A. Munn III kaj Irma Franke kiam ili esploris la riveron Manuo en la Nacia Parko Manuo en orienta Peruo. La nova specio estis nomita laŭ kolego de la sciencistoj, konservisto kaj ĵurnalisto Barbara D’Achille.Details for D’ACHILLE, BARBARA . Newseum.org. Alirita en 2013-03-26.

La genronomo devenas el Latina nānus (nana), el greka nanos (nana) + Latina psittaca femenino de psittacus (papago), el greka psittakos (papago); dachilleae estas latinigita formo de la familinomo d'Achille, entute "nana papago de d'Achille".

Aspekto
La supraj partoj, nuko, orelareoj, dorso, triarangaj flugilplumoj, flugilkovriloj, pugo, supra vosto kaj vostoplumoj estas helverdaj. La frunto, antaŭa krono kaj bridoj estas palbluaj. La vanga areo, brusto, ventro kaj subvosto estas pli palaj, pli flavecverdaj. Neniu seksa dimorfismo estas ankoraŭ priskribita.

Kutimaro
La birdo estis konstante registrita en grupoj de 5 ĝis 12 birdoj fare de la esploristoj, kiuj priskribis ĝin. Grupoj faras sonojn similajn al kriegado aŭ pepado. Unu ebla nesto estis observita, nestkaverno inter aro da bromeliacoj.

Manĝado
Ĝi ĝenerale tendencas manĝi sur la tero semojn aŭ en mineralaj deponaĵoj lasitaj de riveroj, precipe la semojn lasitajn de bambuo de la genro Guadua.

Alia grava fonto de nutraĵoj por la Manua papageto estas la argilaj lekoj, mallarĝaj horizontoj eksponitaj al vertikala bordo sur riverujo por konsumi natrion kaj aliajn mineralojn, kiuj estas deponitaj tie. La Manua papageto aperis ĉiun duan aŭ trian tagon ĉirkaŭ tagmezo kun grupoj de malhelbekaj papagetoj (Forpus sclateri), tui-papagetoj (Brotogeris sanctithomae) kaj kobaltflugilaj papagetoj (B. cyanoptera), kaj la Manu-papageto manĝas argilon dum ĉirkaŭ 30 minutoj.

Distribuado kaj habitato
La birdo havas disan distribuadon tra Brazilo, Bolivio, kaj Peruo, kie estas la plimulto de ĝia populacio. Ĝi plejparte okupas ĉeriverajn arbarojn, precipe tiujn, kiuj konsistas el Calocophyllum spruceanum kaj Cecropia membranacea.

Konservado
La Manua papageto ĉefe frontas vivejan fragmentiĝon kaj degeneron pro industrio, precipe minado, kaj rilataj ŝoseoj.

Referencoj

Juniper & Parr, Parrots: A Guide to Parrots of the World; 1998, .

Eksteraj ligiloj

Parrot Information & Resources 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Peruo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko