Legionnaire (videoludo)

Legionnaire ( Legiano) estas militsimulada videoludo por 8-bitaj Atari-komputiloj kreita de Chris Crawford kaj eldonita de Avalon Hill en 1982. Rekreante la kampanjojn de Julio Cezaro en duon-historia etoso, la ludanto prenas komandon de romia legio en realtempaj bataloj kontraŭ barbaroj.

 Ludomaniero 
Iom simila al la pli frua noviga Eastern Front (1941) fare de Crawford laŭ grafika stilo kaj ĝenerala ludomaniero, Legionnaire aldonis realtempan komputilan kontraŭulon, kaj estas unu el la plej fruaj ekzemploj de realtempa taktika ludo (RTT).

En la ludo, la ludanto rolas kiel la romianoj, en la rolo de Julio Cezaro, donante ordonojn al siaj trupoj en reala tempo. La komputilo ludas kiel ĝeneralaj barbaraj triboj, en bluo, kun la legioj de la ludanto en rozo. Estas tri specoj de unuoj : infanterio reprezentata de glavo, kavalerio per ĉevalkapo kaj la Imperia Gvardio de Cezaro per aglo. Ordonoj estas donataj al la unuoj movante kursoron super ili per la stirstango kaj tiam premante la butonon. Plenumiĝantaj komandoj estas montrataj kiel moviĝanta sago, kaj novaj ordonoj povas esti enigitaj premante la stirstangon en la kvar ĉefajn direktojn.

Samkiel en Eastern Front, la ludkampo de Legionnaire konsistas el granda reto de kvadrataj ĉeloj kun diversaj terenaj trajtoj. Male al ĝi, tamen, la nova mapo inkluzivas diversajn altojn, montratajn kiel serio de izolinioj. Movado estas influita de la konturoj same kiel de la suba tereno, igante pozician batalon grava parto de la ĝenerala strategio de la ludo. La ekrano montras nur malgrandan parton de la tuta mapo samtempe, glate rulumante ĝin kiam la stirstango-kontrolata kursoro atingas la randon de la ekrano. Male al Eastern Front, la mapo ne enhavas urbojn aŭ strategiajn lokojn, kaj la ludo komenciĝas kun ambaŭ fortoj lokitaj hazarde sur la mapo.

Dum la ludanto enigas ordonojn por siaj unuoj, la komputilo kalkulas movojn por siaj propraj unuoj. Baza formo de komputila plurtaskado okazas danke al la legado de la stirstangaj enigoj de la uzanto dum la « vertikala malpleniga interrompo » (VBI), dum la komputile kontrolata teamo funkcias seninterrompe. La ludanto devas serĉi la malamikon sur la mapo kaj poste aranĝi siajn unuojn en batallinion sur favora tereno. La defio estas fari tion sufiĉe rapide antaŭ ol la malamikaj fortoj alvenas kaj atakas la unuojn de la ludanto. Kiel en Eastern Front, la komputilaj unuoj ne estas aparte fortaj, sed la realtempa ago faras la ludon pli malfacila, kaj forigas plurajn "trukojn" kiujn oni povus uzi por trompi ilin.

Eblas por la ludanto simple moviĝi al avantaĝa pozicio, formi solidan linion, kaj atendi. La sistema poentado de la ludo provis kompensi tion, aljuĝante pli altajn poentojn por pli rapidaj venkoj. Por atingi pli altan poentaron la ludanto devas serĉi kaj ataki la barbarajn unuojn laŭ kondiĉoj kiuj eble ne estas tiel favoraj kaj kiuj, sen rapidaj retiriĝoj post batalo, povus rezultigi ĉirkaŭon aŭ elĉerpiĝon.

 Disvolvo 
Chris Crawford verkis fruan versionon de Legionnaire por Commodore PET en 1979. Tio estis sufiĉe simpla ludo uzanta signografikojn kaj limigitan logikon. Poste li adaptis ĝin al 8-bitaj Atari-komputiloj kaj publikigis ĝin sub la nomo Centurion, sed la ludo vendiĝis nur malmulte.

Post verkado de Eastern Front (1941), Crawford serĉis manierojn uzi la novan ruluman mapteknologion enkondukitan en tiu ludo. Avalon Hill kontaktis Crawford kun pozitivaj komentoj pri Eastern Front, kaj li promesis fari ludon por ili. Post tri monatoj da antaŭlima laboro, li komencis la evoluadon en januaro 1982, liverante la unuan version en februaro kaj la finan version en junio. Crawford sekve publikigis artikolon pri luddezajno en la decembra eldono de Byte, uzante Legionnaire kiel ekzemplon.

Legionnaire estis la lasta ludo kiun Crawford publikigis uzante la originalan ludmotoron de Eastern Front. Lia sekva ludo por Atari estis Excalibur, kiu uzis alian interagan modelon bazitan sur moviĝo de ĉambro al ĉambro en virtuala kastelo. Kiam Atari kolapsis en 1984, li turnis sian atenton al Macintosh, publikigante Balance of Power en 1985.

 Recenzo 
Computer Gaming World en 1982 priskribis Legionnaire kiel "ludo kiun iu ajn povas ludi sen legi senfinajn instrukciojn aŭ lerni komplikajn strategiojn". La recenzisto diris ke "la realtempa ago en ĉi tiu ludo estas mia plej ŝatata punkto ... Mi scias ke mi estos ĉe la komputilo maksimume unu horon", kaj konkludis ke ĝi estis "same defia kiel Eastern Front kaj ege pli ludebla". En 1990 kaj 1993 enketoj pri strategiaj kaj militludoj, tamen, la revuo donis al la ludo du plusajn stelojn el kvin, nomante ĝin "marginale historia simulado de romiaj taktikoj".

Compute! komparis la ludon kun Eastern Front kaj opiniis ke ĝi "allogos multe pli larĝan publikon ĉar la ludo estas pli ritma, havas malpli da kontrolendaj unuoj, kaj estas do pli rapida ludo". Softline nomis Legionnaire "bone dokumentita kaj bone konceptita programo ... facile lernebla kaj malfacila por bone ludi", kun grafiko kiu estis "bela verko", kaj konkludis ke "sur skalo de 1 ĝis 100, ĉi tio estas 95".

La recenzo de Creative Computing estis miksa, nomante ĝin "sukcesa penado" sed montrante plurajn problemojn.James Trunzo, "Legionaire", Creative Computing, December 1983, p. 132 La longforma recenzo de InfoWorld estis multe pli pozitiva, donante al ĝi altan noton en sia recenzo, sed kun iom pli milda konkludo ke "Legionnaire estas speciala ludo por certa tipo de ludanto."Robert DeWitt, "With Legionnaire, fight Caesar's battles on Atari", InfoWorld, 14 February 1983, pp. 56-57 BYTE mokis la kovrilarton de Legionnaire kiel malaltkvalitan, sed nomis la ludon "bonega amuzo, eĉ por tiuj kiuj antaŭe ne estis ŝatantoj de militludoj".

Pli posta recenzo nomis ĝin "la perfekta solula ludo", citante kiel plibonigojn super Eastern Front plurajn scenarojn kaj realtempan ludon, kaj konkludis ke Legionnaire "estas mirinda ludo kiu ... kombinas la grafikon kaj movadon de arkadludoj kun la profundeco de strategiaj ludoj". Kontraste, la kolumnisto de BYTE Jerry Pournelle, ŝatanto de la tabulludoj de Avalon Hill, ne ŝatis Legionnaire. Li diris ke ĝia realtempo faris ĝin "arkadludo maskita kiel strategia ludo", kaj priskribis la interfacon kaj grafikon de la Apple II-versio kiel malbonajn. Dum agnoskante ke "rapidaj refleksoj estas ne esencaj por venki en la ludo", Crawford bedaŭris la malaltan kvaliton de la Apple-versio, dirante ke li avertis kontraŭ tia adapto kaj ne laboris pri ĝi. Li konsilis al Pournelle "akiri Atari-on kaj ludi la 'veran' ludon sur 'vera' ludkomputilo".

La gvidlibro The Addison-Wesley Book of Atari Software 1984 donis al la ludo ĝeneralan takson A, kritikante la "ĝenan" sonon sed laŭdante la grafikon, kaj konkludis ke ĝi estis "tre bona enkonduko al militsimulado".

 Posta influo Legionnaire estis nomumita kiel "Plej Bona Aventurludo por Hejma Komputilo" okaze de la Origins Game Fair de 1983. Eĉ dum la ludo estis eldonata, Crawford esprimis sian dubon ke ĝi havus la daŭran potencon de Eastern Front. Li poste skribis en Chris Crawford on Game Design ke li konsideris ĝin kompetenta, sed "nek la originala versio nek la Avalon-Hill versio de la ludo estis granda ludo ... certe ne majstraĵo. Ĝi estis bona sperto por mi, sed mi pli bone estus uzinta mian tempon por io, kio plistimulis mian imagon."Chris Crawford, '"Chris Crawford on Game Design", New Riders, 2003, p. 218

En 2013, Crawford publikigis la fontkodon de pluraj el siaj ludoj, inkluzive de Legionnaire''.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
Legionnaire ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Militsimuladaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Kategorio:Videoludoj de Avalon Hill
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Kategorio:Videoludoj de Microcomputer Games
Kategorio:Realtempaj strategiaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj okazantaj en la Romia Imperio