Ruĝventra arao

La Ruĝventra arao (Orthopsittaca manilatus) estas mezgranda, ĉefe helverda arao de la genro Orthopsittaca.

La ventro havas grandan kaŝtanbrunan makulon, kiu donas al la specio sian nomon.

Ĝi estas endemia de tropika Amazonia Sudameriko (same kiel ĉe la karibia insulo Trinidado), el Kolombio suden ĝis Amazoniaj Peruo kaj Bolivio, kaj centra Brazilo tiom for kiom ĝis nordokcidenta cerrado. Iliaj vivmedioj estas marĉaj arbaroj kaj sablecaj savanoj kun palmaj plantejoj. Ili estas tro dependaj el la Moriche palmo por ripozado, manĝado kaj nestumado. Kvankam la birdo estas surloke ofta, en kelkaj lokoj ĝi estis damaĝita pro senarbarigo de palmoj por uzado kiel fostoj, aŭ por malfermi areon por bovbredado; ankaŭ pro kaptado por la komerco de dorlotbestoj.

Oni devas eviti konfuzon kun la afrika Ruĝventra papago (Poicephalus rufiventris), similnoma pli malgranda papago.

Taksonomio
La Ruĝventran araon priskribis la francan polimaton Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon en 1780 en sia veko Histoire Naturelle des Oiseaux laŭ specimeno kolektita en Kajeno, Franca Gujano. La birdon bildigis per mankolorigita gravuraĵo François-Nicolas Martinet en Planches Enluminées D'Histoire Naturelle kiu estis produktita sub superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon.  Nek la bildo nek la priskribon fare de Buffon inkludis sciencan nomon, sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon Psittacus manilatus en sia katalogo de la Planches Enluminées. La Ruĝventra arao estas nun la nura specio metita en la genron Orthopsittaca, kiun enkondukis la usona ornitologo Robert Ridgway en 1912. La specio estas monotipa. La genronomo kombinas la radikojn de Antikva greka orthos kun la signifo "rekta" kaj psittakē kun la signifo "papago". La specia epiteto kombinas la Latinajn vortojn manus kun la signifo "mano" kaj latus kun la signifo "larĝa" aŭ "granda".

Aspekto
La ruĝventra arao estas mezgranda, pezas ĉirkaŭ 300 g kaj longas ĉirkaŭ 46 cm inkluzive de sia longa pinta vosto. La plumaro estas plejparte verda; la vaksaĵo kaj granda parto de la vizaĝo estas kovritaj per nuda mustardflava haŭto, kaj la irisoj estas malhelbrunaj. La frunto estas blueta. La mentono, gorĝo kaj supra brusto estas grizecaj kun iom da verda skvameco, kaj la malsupra abdomeno ("ventro") havas grandan kaŝtanbrunan makulon. La vosto estas longa kaj pintigita. La subflugiloj kaj subvosto estas svage olivflavaj. Plenkreskuloj havas malhelgrizajn bekojn. Ankaŭ la kruroj kaj piedoj estas malhelgrizaj. 

Komune kun aliaj papagoj, ili havas zigodaktilajn piedojn, tio estas du fingrojn antaŭen kaj du malantaŭen. Maskloj kaj inoj havas identan plumaron, sed maskloj kutime estas pli grandaj kaj havas pli grandajn kapojn. Junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj kaj havas grizan bekon kun okulfrapa blanka mezlinia strio laŭlonge de la bekoverto (supro de la supra beko)..Forshaw (2006). plate 73. La Malgranda arao de Spix estas la sola alia arao, ĉe kiu junuloj havas similan blankan bekoverton.

Distribuo kaj vivmedio
La ruĝventra arao havas tre grandan teritorion tra la Amazona Baseno de la Norda Regiono de Brazilo, escepte de la nordokcidenta kvadranto centrita sur granda regiono de la Rivero Negro al Kolombio-Venezuelo. Ĝi etendiĝas tra la Gujanoj inkluzive de la Gujanaj Altebenaĵoj en orientan Venezuelon, la pli malaltan Orinokan Basenon kaj transe ĝis la insulo Trinidado.

Ĝia suda limo en Brazilo estas la sud-centra kaj nordokcidenta cerado limanta kun la Amazona Baseno.

Kutimaro
Ruĝventraj araoj faras alttonajn kriegojn. Ili ripozas komune en la moriĉaj palmoj, kaj grandaj nombroj videblas ĉe la ripozejoj ĉe tagiĝo kaj krepusko; (vidu artikolon krepuskulo). Ili elektas grandajn arojn de ĉi tiuj palmoj, kiuj havas troabundon de pegotruoj kiel ripozejojn. Ili dormas komune en ĉi tiuj grupoj de kavaĵoj. Depende de la grandeco de la kavaĵo, inter kvin kaj dek birdoj dormas kune. Kiam krepusko alproksimiĝas, ili ĉiuj amasiĝas en ĉi tiujn dormejojn kaj dormas havante ŝultron kontraŭ ŝultron.

Reproduktado
Ruĝventraj araoj nestas en kavaĵoj de moriĉaj palmoj. Kutime estas du ĝis kvar blankaj ovoj en ĉiu ovodemetado. La ino kovas la ovojn dum ĉirkaŭ 27 tagoj, kaj la araidoj elnestiĝas ĉirkaŭ 77 tagojn post eloviĝo. Junuloj atingas seksan maturecon post 2-3 jaroj.

Manĝado
Ilia dieto konsistas preskaŭ ekskluzive el la fruktoj kaj semoj de la moriĉa palmo (Roystonea oleracea) konata kiel kariba reĝa palmo (en Trinidado), kiuj estas 100% karbonhidratoj, 0% grasoj Voren, Howard (4a de Junio 2009). "The Mysterious Macaw (The Unique Red-Bellied Macaws)". Voren.com. Alirita la 29an de Novembro 2021.  kaj tre riĉaj je beta-karoteno.

 Referencoj 



Eksteraj ligiloj

Captive Reproduction of the Peculiar Red-bellied Macaw
Red-bellied Macaw videos on the Internet Bird Collection
Red-bellied Macaw photo gallery VIREO-(includes picture of "Lick") 
Video 1 depicting a pet Red-bellied Macaw
Video 2 depicting a pet Red-bellied Macaw

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko