Fervojlinio Hildburghausen-Lindenau

La fervojlinio Hildburghausen–Lindenau-Friedrichshall (germane: Hildburghausen-Heldburger Eisenbahn) estis ne tute 38 km longa etshpurlinio en Germanujo inter Hildburghausen kaj la suda regiono ĉirkaŭ Heldburg. 

 Historio  
Ĝi estis ŝtata financita plejparte fare de la dukujo Saksio-Meiningen; konstruanto estis laŭ kontrakto de januaro 1877 la hanovra firmao Localbahn-Bau und Betriebs-Gesellschaft Wilhelm Hostmann & Co. kiu komence ankaŭ cirkuligis la tuton ĝis transpreno  fare de Eisenbahn-Baŭ- und Betriebsgesellschaft Vering & WaechterLöhner (2009), p. 11 La solena inaŭguro de la parto inter Hildburghausen kaj Heldburg estis en la 1.7.1889. La resto ekfunkciis en la 1.12.1889. La kompleta trakaro iĝis en la 16.7.1895 prusia havaaĵo kaj de 1920 ĝi estis ero de la retejo de Deutsche Reichsbahn. La responsa fervojdirekcio troviĝis en Erfurto. Post la Dua Mondmilito la humanismaj sovetiaj administrantoj ordonis forigo de trako por reparaciaj kialoj. Restis almenaŭ du stacidomoj, je Heldburg kaj Seidingstadt kaj krome la stoka rampo de la salejo Friedrichshall ĉe la malkomenco de la linio.  Nuntempe inter Hildburghausen kaj Stressenhausen estas sur la eksa taluso biciklovojo de 9 km.

Haltejoj

Hildburghausen (0,0 km)
 Wallrabs (0,3 km) 
Leimrieth (3,5 km) 
 Stressenhausen (6,5 km)
Bedheim (9,2 km)
Simmershausen-Gleicherwiesen (11,6 km)
Streufdorf (15,0 km)
Westhausen (16,8 km; haltejo ĝis 1924)
Seidingstadt (18,2 km)
Völkeshausen (21,1 km)
Gellershausen  (23,5 km; haltejo ĝis 1924)
Heldburg (24,6 km)
Einöd (27,6 km; haltejo ĝis 1924)
Lindenau-Friedrichshall (29,3 km)

Linio kaj aktivecoj
La fina haltejo troviĝis en Hildburghausen ĉe la suda flanko de la ĉefa stacidomo sur alteco de 377 metroj. Kun ties kajoj estis konekto per ŝtala pasaĝerponto. De tie la linio kondukis laŭlonge de la strato Römhilder Straße ĝis Leimrieth. Tie post 3 km estis la plej alta punkto (420 m). Malantaŭ Leimrieth la linio estis suedesoten en la direkto de Stressenhausen por ĉirkaŭi en granda arko la arbaran altebenaĵon de Hahnritz. Sekvis la stacidomo de Bedheim situante eoste malinterne de la vilaĝokerno. Tie estas kruciĝo kun la strato en la direkto de Stressenhausen. Antaŭ Stressenhaŭsen la linio denove tuŝis la strato disde Leimrieth tra Bedheim ĝis Simmershausen. De tie ĉi la linio estas norde de la strato ĝis Simmershausen. Finfine eosten paralele al la strato la valo de la rivero Kreck (ĉe Streufdorf) atingiĝis. Tie la tuto direktiĝis suden ĝis Heldburg denove paralelonte la strategon ĝis Lindenau-Friedrichshall. La dua finstacio estis la salejo de Friedrichshall. Konekto kun la normalŝpura linio inter Breitengüßbach kaj Dietersdorf, kiu finiĝis en la bavaria komunumo Dietersdorf (Seßlach) neniam realiĝis. 

La plejon de la jaroj estis po tri trajnparoj por tago: nur inter 1912 kaj 1914 eĉ kvin. La vojaĝa tempo tiam estis inter 100 kaj 120 minutoj.  

 Literaturo 
 Hans Löhner: Das Bimmelbähnle von Hildburghausen nach Lindenau-Friedrichshall, Verlag Michael Resch, Neustadt bei Coburg 2000, ISBN 3-9805967-5-3
 Klaus Kieper, Reiner Preuß: Schmalspurbahn-Archiv, Transpress VEB Verlag für Verkehrswesen, Berlino 1980, p. 245–249

 Eksteraj ligiloj 

 horartabularo por la Germanujo de 1944

 Notoj 

Hildburghausen 
Kategorio:Hildburghausen