Oskar Schultz-Gora

Oskar SCHULTZ-GORA (naskiĝinta la  en Stara Kiszewa-Góra/ Okcidenta Prusio, mortinta la  en Jena) estis germana romanistikisto kaj fakulo de la provenca lingvo. 

Post trapaso de la abiturienta ekzameno je Malbork en la 1878-a jaro li studis ĝis 1882 en Heidelberg, Romo, Ĝenevo, Lepsiko kaj Berlino. Doktoriĝo sukcesis en 1883 ĉe Adolf Tobler pri italaj trobadoroj (Lebensverhältnisse der italienischen Trobadors). Inter 1886 kaj 1892 li estis instruisto ĉe la Gimnazio frederika je Altenburg. En 1893 li habilitiĝis en Berlino post defendo de la tezo Die Briefe des Trobadors Raimbaut de Vaqueiras an Bonifaz I., Markgrafen von Monferrat (presite en Halle 1893 kaj Florenco 1898). Berline li fariĝis en 1900 eksterorda profesoro kaj vokigis sin je ordan profesorecon fare de la kenigsberganoj. En 1911 li universitatprofesoris en Strasburgo kaj en 1919 en Jena. En Jena li estris, ĝis pensiiĝo en 1928, la seminarion pri latinidaj lingvoj. 

Kun la anglistikisto kaj literaturhistoriisto Alois Brandl li eldonis la fakgazeton "Archiv für die neueren Sprachen und Literaturen". Vande de la (universitata) ejo ĉe Kahlaische Straße 1 en Jena videblas memortabuleto por li."Gedenktafeln Jena"

 Aliaj verkoj (elekto)
 Die provenzalischen Dichterinnen, Leipzig 1888, Genève 1975
 Altprovenzalisches Elementarbuch. Heidelberg 1906, sesa eldono en 1973
 Provenzalische Studien. I, II, Strasburgo 1919, 1921

 Literaturo
 nekrologo Zeitschrift für romanische Philologie, 63/1943, p. 550–560
 Karl Voretzsch: Oskar Schultz-Gora: 1860–1942. Sein Leben und Schaffen, 1943

 Eksteraj ligiloj 
Vikifontaro

ligiloj ĉe DDB
Notoj

Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Universitato de Jena
Kategorio:Okcitana lingvo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1860
Kategorio:Mortintoj en  1942