Friedrich Carl Andreas

Friedrich Carl ANDREAS (n. la 14-an de aprilo 1846 en Batavio ; m. la 4-an de oktobro 1930 en Göttingen) estis germana iranisto kaj orientalisto de germana, malaja kaj armena gepatreco (posteulo de la Bagratuni reĝa familio). Andreas, Friedrich Carl In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, , S. 284. Li estis la edzo de psychoanalyst Lou Andreas-Salomé.

Andreas fariĝis profesoro ĉe la Universitato de Göttingen en 1904, kaj estis unu el la plej elstaraj reprezentantoj de irana filologio de sia tempo. Inter la multaj kontribuoj, per kiuj li riĉigis sian esploradon, menciindas liaj teorioj pri la arsacida redaktado de la Avesto, kaj pri la sonsistemo de la avesta , la distingo inter norda kaj suda pahlavia, kaj la malkovro de la sogda, same kiel multaj inĝeniaj trovaĵoj, kiuj utilis al irana epigrafio kaj paleografio. Kune kun Franz Stolze, li vojaĝis al Persujo en 1879–1882, kio rezultigis la verkon Persepolo (2 volumoj, 1882). 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Germanaj lingvistoj
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Iranologoj