Kanonfuraĝo

Kanonfuraĝo estas protesta termino por soldatoj (precipe malaltrangaj) kiuj estas senditaj al sia morto amase, en batalo kiu estas perdita deanticipe aŭ estas sencela.

Metafore, la soldatoj estas nomataj "furaĝo" por la malamikaj kanonoj aŭ armiloj. La frazo defias iliajn sendintojn, kiuj oferas ilin al malamika pafado. Kiel en la tranĉea milito de la Unua Mondmilito, kie soldatoj estis amase senditaj al la fronto, kiam estis klare, ke multaj estos mortigitaj. 

 Uzoj 
La frazo ankaŭ estas uzata en pruntita signifo por protesti kontraŭ ajna esprimo de malestimo por homa vivo (inkluzive de tiu de civitanoj), privateco kaj rajtoj, vane aŭ por la profito de persona aŭ fremda profito. Iafoje ĝi estas uzata kiel kolektiva kaj malestima nomo por la infanterio (kontraste al supozeble "pli altkvalitaj" trupoj, kiel ekzemple la aerarmeo, kiuj ne renkontas la malamikon en rekta batalo) aŭ por senhelpa viktimo, kiu estas en klare malsupera pozicio kaj tial povas suferi perdon, hontigon kaj damaĝon de iu pli forta ol li.

Simila esprimo en la kino estas "ruĝĉemizulo", kiu rilatas al roluloj, kies tuta rolo estas esti mortigitaj de la heroo aŭ la fiuloj en la verko. Efektive, roluloj kiel la imperiaj ataksoldatoj en Stelmilito aŭ malbonaj ninĵoj en luktosportaj filmoj servas kiel kanonfuraĝo por la heroo-roluloj. 

 Origino 
La paraboligo de la soldatoj pri "manĝaĵo konsumita de militoj" datiĝas de la 16-a jarcento, kiel ĝi troviĝas en la teatraĵo Henriko la 4-a de William Shakespeare (en la formo de manĝaĵo por pulvoro, ). La unua mencio de la frazo mem estas en la franca: François-René de Chateaubriand, protestante en pamfleto, kiun li eldonis en 1814, pri la mizero de la vivoj de soldatoj en la armeo de Napoleono, direkte al la fino de lia regado. Tiu ĉi esprimo havas hispanan ekvivalenton, nome . En la germana lingvo (kanonenfutter). La esprimo solidiĝis sekve de la Unua Mondmilito. 

Referencoj

Kategorio:Milita terminologio
Kategorio:Frazoj