Jeanne Duval

Jeanne DUVAL [ʒan dyˈval] (n. ĉirkaŭ 1820; m. 1862) estis haiti-franca aktorino, balerino kaj muzo de la franca poeto Charles Baudelaire dum dudek jaroj. 

 biografio 
Baudelaire renkontis la aktorinon kaj dancistinon Jeanne Duval en 1842. Ŝi ludis malgrandajn rolojn ĉe la Théâtre de la Porte-Saint-Antoine de 1838 ĝis 1839. Jeanne Duval fariĝis la amatino kaj muzo de Baudelaire, kiun li nomis  nigra Venuso ( france: Vénus Noire),  kaj por li ŝi simbolis la danĝeran belecon, seksecon kaj misteron de la kreola virino de la mezo de la 19-a jarcento.

Jeanne estas prezentita en La Studio de la Artisto de Courbet ( 1855 ). Poste, Édouard Manet, amiko de Baudelaire, pentris portreton de Jeanne Duval en 1862 (ŝi estis preskaŭ blinda tiam).

Duval mortis pro sifiliso en 1862, kaj Baudelaire mortis kvin jarojn poste, ankaŭ pro sifiliso. Oni kredas, ke Jeanne Duval uzis drogojn; ĉu tio estas vera aŭ ne, estas nekonate, sed Baudelaire ŝatis opion kaj haŝiŝon. Aliaj fontoj ankaŭ asertas, ke Duval postvivis Baudelaire. Nadar asertis esti vidinta Duval por la lasta fojo en 1870, kiam ŝi estis sur lambastonoj, grave suferante pro sifiliso.

Kelkaj poemoj estis inspiritaj de ŝi, kiel ekzemple "Le Serpent qui danse", kiu estis parto de la publikaĵo de 1857 Les Fleurs du mal (La Floroj de l'Malbono). Antaŭ 1858 ŝi estis paralizita kaj Baudelaire, kiu mem ne estis riĉa, pagis por ŝia flegado. 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 la poemo de Baudelaire "La Balkono", estas dediĉita al Jeanne Duval

Kategorio:Francaj aktoroj