Werner Seelenbinder

Werner Bruno Erich SEELENBINDER (naskiĝinta la  en Szczecin, mortinta la  je Brandenburg an der Havel) estis germana luktisto kaj komunisma rezistadanto kontraŭ la nazioj. En la 2008-a jaro oni akceptis nomon lian je la Halo de germanaj elstarulaj sportistaj.

 Biografio 
En 1909 la familio de li translokiĝis al Berlino por malfermi vendejeton de elkoloniaj varoj.Michaela Behrens: Stadtgespräche aus Neukölln. Berlin 2014, p. 138. Post lernejana tempo, Seelenbinder laboris laŭokaze kun tempoj de senlaboreco. Li aliĝis al la laborista sportklubo Sparta Lichtenberg trejnonte sin kiel halterlevisto kaj luktisto. Paralele pluklerigis li sin legante aĵojn de Karl Marx kaj Lenin. En 1928 li venkis en Moskvo je la Spartakaj Ludoj. Reveninte patrujen li fariĝis membro de la Komunista Partio de Germanio (KPD): por ĝi li helpis krei informilojn kaj flugfoliojn.Hans Maur: Gedenkstätten der Arbeiterbewegung in Berlin-Friedrichshain,  Berlino 1981, p. 64–66 Post la potencakiro de la nazioj kaj nuligo de laboristaj sportkluboj en 1933, Seelenbinder ekmembriĝis ĉe Sportvereinigung Ost Berlin. 

Kaŝe li engaĝiĝis je Rote Hilfe Deutschlands (RDH). La neoficale aganta partiestraro komisiis lin strebi ofte sportumi en internaciaj sporteventoj por povi eksterlande agitadi kaj havigi altvalorajn kontaktojn kun sampensantojn. En aŭgusto 1933 li fariĝis tutgermania ĉampiono en luktado de la duonpeza kategorio. Okaze de la medalo-transdono al la ĉampionoj li rifuzis saluti laŭ faŝisma maniero. Semajnojn poste Gestapo arestis lin; post malliberiĝo je Columbiahaus kaj esplordemandoj li jam ne rajtis partopreni sportkonkursojn por la daŭro de unu jaro. 

En 1936 li estis dungita por transportado fare de la AEG-maŝinfrabriko je TreptowWalter Radetz: Werner Seelenbinder. Leben Haltung Wirkung, Berlino 1968, p. 66 Post sukcesa kvalifiko por la Somera Olimpiko 1936 li planis (kun konsento de la KPD) laŭte protesti kontraŭ la nacisocialisma reĝimo dum la premia ceremonio.Klaus Ullrich: Sie spielten gerade Carmen, Berlin 2000, ISBN 3-933544-25-4, p. 29–60 Tio ne realiĝis pro ke li en neniu konkurso atingis unu de la tri unuaj rangoj. 

Samjare ekkontaktis lin la ĵus el la punejo liberigita Robert Uhrig, kiu aktivis en la kaŝa estraro de KPD. En 1937 kaj 1938 Seelenbinder partoprenis sukcese eŭropajn ĉampionadojn kaj profitis ilin por kontaktoj kun alilandanoj komunistaj. En 1939 li devis ekdeĵori ĉe la armilproduktanta ferfabriko Eisenwerk Wannheim (Attilastraße 61, Tempelhof) kie li elfaris rezistan ĉelon de germanoj kaj polaj punlaboristoj. Tiam pliintensiĝis la kontaktoj kun anoj de la rezistada grupo ĉirkaŭ Robert Uhrig kaj Alfred Kowalke, por kiuj Seelenbinder loĝadon kaj novajn kontaktojn peris. En februaro 1942 Gestapo malliberigis ankaŭ Seelenbinder okaze de la neniigo de la Uhrig-grupo. Post pli ol du jaroj pasigitaj en koncentrejoj kaj punlaborejoj (i.a. en Wuhlheide kaj Gorzów Wielkopolski) kondamnis Seelenbinder je mortpuno la juĝistoj de la Popola Kortumo. Post kiam pluraj petoj de graco skribitaj de li estis rifuzitaj, li estis senkapigita en oktobro 1944 en Brandenburg-Görden.

La memoro pri li konservis (sport-)funkciuloj de GDR. Ne malmultaj sportejoj, lernejoj kaj stratoj en Eosta Germanujo portas nomon lian. La stadiono en Neukölln nomiĝas de 2004 Werner-Seelenbinder-Sportpark.

 Eksteraj ligiloj 


Hall of Fame des deutschen Sports
artikolo ĉe Olympedia 
 "Einer von uns" - ĉe: Vereinigung der Verfolgten des Naziregimes – Bund der Antifaschistinnen und Antifaschisten (Köpenick)
 "Todestag von Werner Seelenbinder, deutscher Ringer und kommunistischer Widerstandskämpfer gegen das NS-Regime" - cxe: ''ardaudiothek.de 
 "Größer als seine Legende"
 postlasitaĵoj - Bundesarchiv NY 4039

 Notoj 

Kategorio:Luktosportistoj
Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1904
Kategorio:Mortintoj en 1944
Kategorio:Ekzekutitoj per senkapigo