Deokaro

Sankta Deokaro (latine: Deocarus; germane diversmaniere: Deocar, Deotker, Dietger, Theotgar; mortinta antaŭ 826) estis germana sanktulo kaj ermito. Lia festotago estas la 7-a de junio.

Kun Rabano Maŭro li disĉiplis en la abatejo de Fulda ĉe Alcuinus. Eble post 771 li kortegkapelanis ĉe la kancelario de Karolo la Granda. Ĉirkaŭ 790 li fariĝis abato de la abatejo de Herrieden. En 793 vizitis lin Karolo mem; en 796 Alcuinus peris pro kvereloj kun kelkaj monaĥoj. De 802 Deokaro ankaŭ reĝa legato estis: pro tio en 819 li engaĝiĝis en la transigo de la ostoj de sankta sankta Bonifaco al Fulda. En 829, Deokaro partoprenis ankaŭ sinodon en Majenco.  

Tombo lia troviĝas en Herrieden. Erojn relivajn kiel predon en al 1316-a jaro reĝo Ludoviko donis al la kirko Sankta Laŭrenco (Nurenbergo) - por la tiea Deokara kapelo. Spekteblas tie ĝis nun la belega Deokara altaro. Ili finfine venis en 1845 al Eichstätt. Alian relikvaran parton, por la munkena Alter Hof, detruis dum la Dua Mondmilito la Aliancanoj. 

Eksteraj ligiloj
ekumenisma leksikono pri sanktuloj
"Der Hl. Deocar und seine Reliquien" - ĉe: pfarrverband-herrieden.de (kun strofoj de kanto por Deokaro, el 1980/81)

kategorio:Germanaj sanktuloj
kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
kategorio:Nurenbergo