Leonardo Castellani

Leonardo CASTELLANI (1899 en Reconquista, Santa Fe  –1981 en Bonaero) estis argentina jezuita pastro, eseisto, romanisto, poeto kaj teologo, aŭtoro de religiaj, filozofiaj kaj socipolitikaj eseoj, same kiel romanoj, noveloj kaj poezio. 

 Vivo 

 Fono 
Castellani naskiĝis en Reconquista, Santa Fe. Lia patro, Luis Héctor Castellani, enmigris el Florenco kaj fariĝis argentinano, kaj lia patrino, Catalina Contepomi, naskiĝis en Argentino kaj apartenis al malnova nobela familio kun radikoj en Fruilio.

 Studoj, ordinado al la pastraro 
Leonardo Castellani fariĝis jezuito, kaj estis ordinita pastro en 1930 en la preĝejo de Sant'Ignazio di Loyola a Campo Marzio fare de Kardinalo Francesco Marchetti-Selvaggiani, kiu servis en la Roma Kurio. Li studis filozofion kaj teologion en Romo.

 Literatura kaj politika verko, konfliktoj 
Reveninte en sian patrujon, li laboris en la katolika gazetaro kaj ekpartoprenis en politiko kiel reprezentanto de katolika naciismo. Li publikigis en pluraj gazetoj kaj periodaĵoj, teologie en Estudios kaj Criterio. 

Li estis inter la kandidatoj de la partio Alianza Nacionalista por seĝo en la Kongreso en la elektoj de 1946. Inter 1946 kaj 1949 li konfliktis kun sia propra pastra ordeno, la jezuitoj, kaj li estis rapide sendita al dujara restado en Manresa, Hispanio.

Post kiam lia peto ĉeesti la funebron de sia frato estis rifuzita, Castellani fuĝis el Manresa kaj revenis al Argentino. Li poste estis forpelita el la ordeno kaj suspendita de siaj pastraj devoj, kiuj tamen estis redonitaj al li en 1966.

 Verkado 
Patro Castellani postlasis konsiderindan kolekton de eseoj, romanoj, rakontoj kaj poezio. Inter la vasta gamo de temoj, kiujn li traktis, liaj religiaj skribaĵoj estas aparte gravaj, precipe liaj predikoj pri la Evangelioj kaj lia ekzegezo de la Apokalipso de Johano. Lia vasta intelekta verkaro ankaŭ inkluzivas prinotitan eldonon de la Sumo de Teologio de Tomaso de Akvino.

Unu el liaj lastaj libroj estas dediĉita al Søren Kierkegaard, por kiu li havis grandan admiron. La stilo de Patro Castellani estas potenca, vigla, kaj kun akra inteligenteco.

Konsiderante, ke liaj dekstraflankaj politikaj simpatioj gajnis al li la malŝaton de la progresema maldekstraflanka intelektularo unuflanke, kaj liaj konfliktoj kun la jezuita ordeno kreis malfidon en gravaj sektoroj de la katolika mondo, ne estas surprize, ke la verkado de Castellani neniam atingis la pozicion, kiun oni alie atendus inter argentinaj verkistoj. Krom limigita grupo de fervoraj admirantoj kiel la argentinaj verkistoj Rafael Squirru kaj Sebastian Randle (aŭtoro de ampleksa biografio pri la pastro publikigita de Vortice en 2003) kaj Kardinalo Antonio Quarracino, kiu konsideris lin unu el la plej signifaj argentinaj intelektuloj de la dudeka jarcento, la verkaro de Castellani estis relative malmulte konata en lia propra lando, precipe ekster katolikaj kaj tradiciistaj rondoj.

 Ĉefa verkaro 

 Eseo 

 Religio:

 Cristo ¿vuelve o no vuelve? (1951)
 El ruiseñor fusilado (El místico) (1952)
 El Evangelio de Jesucristo (1957)
 Las parábolas de Cristo (1959)
 Doce parábolas cimarronas (1960)
 El Apokalypsis de San Juan (1963)
 Domingueras prédicas (1997)
 Domingueras prédicas II (1998) id.
 Cristo y los fariseos (1999)
 Filozofio, Psikologio:
 La catharsis catholique dans les exercises spirituels d'Ignace de Loyola (1934)
 Conversación y crítica filosófica (1941)
 Suma teológica - Santo Tomás de Aquino (1944)
 De Kierkegaard a Tomás de Aquino (1973)
 Psicología humana (1995)
 Freud (1996)
 San Agustín y nosotros (2000)

 Politiko, Literatura Kritiko 

 La reforma de la enseñanza (1939)
 El nuevo gobierno de Sancho (1942)
 Las canciones de Militis (1945)
 Crítica Literaria (1945)
 Lugones. Sentir la Argentina (1964)
 Decíamos ayer (1968)
 Nueva crítica Literaria (1976)
 Las ideas de mi tío el cura (1984)
 Castellani por Castellani (1999)
 Un país de Jauja (1999)

 Fikcio 

 Bichos y personas (Camperas) (1931)
 Historias del Norte bravo (1936)
 Martita Ofelia y otros cuentos de fantasmas (1939)
 Las muertes del Padre Metri (1942)
 Los papeles de Benjamín Benavides (1954)
 Su majestad Dulcinea (1956)
 El enigma del fantasma en coche (1958)
 El crimen de Ducadelia y otros cuentos del trío (1959)
 Juan XXIII (XXIV) (1964)

 Poezio 

 El libro de las oraciones (1951)
 La muerte de Martín Fierro (1953)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 http://hjg.com.ar/txt/lc/index.html
 https://araneaĵo.Arkivo.Org/araneaĵo/20080324033549/http://www.geocities.com/tomistas/castellani.htm
 https://araneaĵo.Arkivo.Org/araneaĵo/20070612220312/http://www.feyrazon.org/castellani.htm
 Serio de tradukita eseojn de Fr. Castellani:
 http://www.statveritas.com.ar/libros/libros-INDICE.Htm
 http://tollers.jack.googlepages.com/etvoil%C3%A0%21

Kategorio:Katolikaj filozofoj
Kategorio:Italdevenaj argentinanoj