Stanisław Vincenz

Stanisław VINCENZ (naskiĝis la 30-an de novembro 1888 en Słoboda Rungurska, Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ en la distrikto Kolomeo, Ukrainio - mortis la 28-an de januaro 1971 en Laŭzano, Svislando) estis pola verkisto, filozofo kaj tradukisto.

 Vivo 
Pranepo de la franca (provenca) elmigrinto Charles-François de Vincent, kiu post la Franca Revolucio alvenis en Vienon kaj edziĝis kun pola virino el la urbo Stanislav. La patro de la verkisto estis pioniro de naftoproduktado en la regiono Hucula (Stanislav Vincents naskiĝis en la plej granda naftoproduktadcentro de la Orientaj Karpatoj), kaj lia patrino, Sofia Pribilovskaja, devenis de malnova nobela familio, kiu ekloĝis en Galegio. La estonta verkisto havis huculan infanvartistinon, kiu instruis al li la ukrainan lingvon kaj enkondukis lin al la kutimoj de la huculoj.

Laŭ li, Stanislav sciis dek kvar lingvojn. Li studis en la gimnazio en Kolomeo, poste en Strij, kie li amikiĝis kun K. Veĵinskij. Studis juron, biologion, psikologion, filozofion, sanskriton ĉe la universitatoj de Lvivo kaj Viena. En Vieno li defendis sian disertacion pri la influo de la filozofio de Hegelo sur Feuerbach. Li lernis la rusan lingvon (lia unua edzino estis el Rusio) kaj tradukis Dostojevskij-on.

En la Unua Mondmilito li batalis en la aŭstra armeo, post la disfalo de la Habsburga Imperio li transiris al la pola armeo en 1919, partoprenis en la kampanjo de Pilsudski kontraŭ Kievo (vidu la Pola-Soveta Milito), kaj estis malmobilizita en 1922. De 1926 ĝis 1929 li redaktis la ĉiumonatan revuon "Doroga" en Varsovio, publikigante en ĝi eseojn pri la filozofio de religio. Ekde la fino de la 1920-aj jaroj li komencis la verkon de sia vivo - plurvolumenan epopeon pri la multtavola kaj multlingva vivo de la Hucula regiono, "Sur la Alta Polonya".

En 1939, reveninte al Rungurskaja Sloboda, li estis arestita de la sovetaj aŭtoritatoj. Post sia liberiĝo en 1940, li elmigris al Hungario (kie li helpis judojn kaŝiĝi de antisemitaj pogromoj kaj nazia persekutado). En 1946-1947 li loĝis en Okcidenta Germanio, poste ĝis 1949 en la monturbo La Combe en la francaj Alpoj, de kie li translokiĝis al Grenoble, kaj en 1964 al Laŭzano. Li kunlaboris kun la pariza eldonejo "Kulturo", estis proksima al Jerzy Giedroyc, Józef Czapski, sed precipe al Czesław Milosz. Dum multaj jaroj ekzistis ĉirkaŭ li ia "Platona Akademio", kiu inkluzivis homojn de diversaj aĝoj el diversaj landoj, kiuj vizitis la domon de Vincenzo de tempo al tempo, sed ĉiam konservis kontakton kun li kaj inter si.

La cindroj de la verkisto estas entombigitaj en Krakovo, en la tombejo Salwator.

 Verkado 
La nervo de la filozofiaj, historiaj kaj politikaj pripensoj de Stanislav Vincenz, kiu kontraŭstaris tiujn filozofiojn kaj moralon de elmigranta ekzilo kaj elektiteco, estis viva, dinamika ligo de la universalaj horizontoj de homa kompreno kun lojaleco, laŭ liaj vortoj, al la "malgranda patrujo", la specifa vivloko de ĉiu homo. En tio li vidis la spiriton kaj vokon de Eŭropo, kies komencon li trovis en siaj plej ŝatataj Homero kaj Danto. Li tradukis poemojn de Endre Ady, Walt Whitman kaj aliaj. Signifa parto de lia heredaĵo estis publikigita nur post lia morto.eta| Memorplakedo ĉe la gimnastikejo en Kolomyja: Stanisław Vincenz (1888-1971), konata pola verkisto, eseisto, etnografo, humanisto kaj aŭtoro de la epopeo «Na wysokiej połoninie» ("Sur la Alta Karpata Paŝtejo") pri la Hucula regiono, studis ĉi tie de 1898 ĝis 1906.

 Verkaro (elekto) 

 Na Wysokiej Połoninie/Sur la Alta Polonia: cz. 1. Prawda starowieku/ Parto 1 La Vero de la Malnovaj Tempoj (Varsovio, 1936);

 Nowe czasy (Listy z nieba) / Novaj Tempoj (Leteroj el Ĉielo) (Londono, 1974);
 O książkach i czytaniu / Pri libroj kaj legado (Budapeŝto, 1942, eseo)
 Dante und die Volksmythe / Danto kaj la Popola Mitologio (Dortmund, 1963, en la germana)
 Dialogi z Sowietami / Dialogoj kun la Sovetoj (Londono, 1966)
 Tematy żydowskie / Judaj Temoj (Londono, 1977, memuaroj)
 Z perspektywy podróży / Tra la Okuloj de Vojaĝanto (1980, eseo)
 Po stronie dialogu / Flanke de dialogo (1983, eseo)
 Powojenne perypetie Sokratesa / La Postmilitaj Tajdoj de Sokrato (1985)
 Utopos. Zapiski z lat 1938—1944 / Antaŭposteno. Notoj de 1938-1944 (1992)
 Atlantyda. Pisma rozproszone z lat II wojny światowej / Atlantido. Disaj Skribaĵoj el la Dua Mondmilito (1994)

 Kunigitaj eldonoj 

 Postronie pamięci: wybór esejow. Paryż: Instytut Literacki, 1965 .
 Eseje i szkice zebrane / Zebrostrioj kaj sciuroj. Vroclavo: Wirydarz, 1997

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 Stanisław Vincenz, Vita und Fotografien bei vincenz.pl (pl)
 Józef Olejniczak: Stanisław Vincenz, Vita bei Schlesische Universität Katowice (pl, ang)
 Stanisław Vincenz – Prawda starowieku, bei Czesław Białczyński (pl)

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Polaj justuloj inter la popoloj
Kategorio:Homoj de la Pola-bolŝevika milito
Kategorio:Aŭstro-hungaroj de la Unua Mondmilito