Antonia Pozzi

Antonia POZZZI (n. la 13-an de februaro 1912 en Milano; m. la 3-a de decembro 1938 samloke) estis itala poetino. 

 Vivo kaj morto 
Kiel filino de milana advokato, Antonia Pozzi kreskis en eminenta kaj riĉa familio. En mezlernejo, ŝi evoluigis profundan amrilaton kun sia instruisto pri la latina kaj greka lingvoj, kiu profunde formis ŝian vivon.

En 1930, ŝi komencis studi filozofion kaj literaturon ĉe la Universitato de Milano, ricevante bakalaŭron  pri filozofio en 1936. Pozzi entreprenis multajn longajn vojaĝojn tra Eŭropo. Dum tiu tempo, ŝia aparta intereso estis pri moderna germana, franca kaj angla literaturo.

Ŝi spertis plurajn pliajn seniluziiĝojn en amo. Antonia Pozzi sinmortigis en Milano en 1938, venenante sin per barbiturata acido. En sia suicidletero, ŝi parolis pri sia mortiga malespero. "Preskaŭ ĉiu, kiu skribas pri la sorto de la poetino, metas la ĉefan kulpon pri ŝia tragedio sur [ŝian patron] Roberto Pozzi: li rompis ŝin kun plena zorgo, li rompis ŝian amon; fine, post ŝia morto, li cenzuris ŝiajn leterojn kaj poemojn...". Ŝi estas entombigita en la tombejo proksime al la vilaĝo Pasturo, kie ŝi ofte pasigis somerojn en la familia hejmo.

Ŝiaj verkoj estis publikigitaj postmorte.

 Verkado 
La unua poemaro de Pozzi, "Vortoj", estis publikigita post ŝia morto. La poemoj de Pozzi estis tre laŭdataj de Eugenio Montale.  Pluraj biografioj estis verkitaj. Kolekto de la verkoj de la poetino, inkluzive de taglibroj kaj leteroj, estis publikigita. En 2009, biografia filmo pri ŝi, "Poemoj Gardas Min Sekura", estis farita (reĝisorita de Marina Spada). La poemoj de Pozzi estis tradukitaj en plurajn lingvojn; Lawrence Venuti tradukis ilin en la anglan.

Konsolidita eldono: Tutte le Opere, redaktita de Alessandra Cenni. Milano: Garzanti, 2009

 Akcepto 
La aŭstra komponistino Johanna Doderer komponis kantociklon (10 kantoj) por soprano, baritono kaj piano bazitan sur poemoj de Antonia Pozzi. 

En 2015, la en Milano bazita reĝisoro Ferdinando Cito Filomarino faris sian unuan plenlongan filmon, Antonia, pri la vivo de Antonia Pozzi. La titolrolon ludis Linda Caridi, kiu ankaŭ debutis en plenlonga filmo.

 Verkaro 

 Parole. Liriche, Milano, Mondadori, 1939 (originala postmorta eldono , kun 91 poeziaĵoj)
 Flaubert. La formazione letteraria (1830–1856), con una premessa di Antonio Banfi, Milano, Garzanti, 1940 (tesi di laurea).
 Parole. Diario di poesia (1930–1938), Milano, A. Mondadori, 1943 (dua eldono, kun 157 poeziaĵoj).
 Parole. Diario di poesia, Prefazione di Eugenio Montale, Milano, A. Mondadori, 1948 (tria eldono, kun 159 poeziaĵoj); 1964 (kvara eldono, kun 176 poeziaĵoj).
 La vita sognata ed altre poesie inedite, redaktita de Alessandra Cenni kaj Onorina Dino, Milano, Scheiwiller, 1986.
 Diari, redaktita de Onorina Dino kaj Alessandra Cenni, Milano, Scheiwiller, 1988.
 L'età delle parole è finita. Lettere (1925–1938), redaktita de Alessandra Cenni kaj Onorina Dino, Milano, R. Archinto, 1989.
 Parole, redaktita de Alessandra Cenni kaj Onorina Dino, Milano, Garzanti, 1989.
 A. Pozzi – V. Sereni, La giovinezza che non-trova scampo. Poesie e lettere degli anni Trenta, redaktita de Alessandra Cenni, Milano, Scheiwiller, 1995.
 Mentre tu dormi le stagioni passano..., redaktita de Alessandra Cenni kaj Onorina Dino, Milano, Viennepierre, 1998.
 Poesia, mi confesso con te. Ultime poesie inedite (1929–1933), redaktita de Onorina Dino, Milano, Viennepierre, 2004.
 Nelle immagini l'anima. Antologia fotografica, redaktita de Ludovica Pellegatta kaj Onorina Dino, Milano, Àncora, 2007.
 Diari e altri scritti, Nuova edizione redaktita de Onorina Dino, note ai testi e postfazione di Matteo M. Vecchio, Milano, Viennepierre, 2008.
 A. Pozzi – T. Gadenz, Epistolario (1933–1938), redaktita de Onorina Dino, Milano, Viennepierre, 2008.
 Le Madri-Montagne. Poesie (1933–1938), redaktita de Carla Glori, Foggia, Bastogi, 2009.
 Tutte le opere, redaktita de Alessandra Cenni, Garzanti, Milano, 2009.
 Poesia che mi guardi, redaktita de Graziella Bernabò kaj Onorina Dino, Roma, Luca Sossella, 2010.
 Guardami: sono nuda, redaktita de Simona Carlesi, Firenze, Barbès, 2010.
 Soltanto in sogno. Lettere e fotografie per Dino Formaggio, redaktita de Giuseppe Sandrini, Verona, Alba Pratalia, 2011.
 Poesie pasturesi, Missaglia, Bellavite, 2012.
 Flaubert. La formazione letteraria (1830–1856), redaktita de Alessandra Cenni, Milano, Libri Scheiwiller, 2012.
 Lieve offerta. Poesie e prose, redaktita de Alessandra Cenni kaj Silvio Raffo, Milano, Bietti, 2014, sec.ed. 2015
 Ti scrivo dal mio vecchio tavolo. Lettere (1919–1938), redaktita de Graziella Bernabò kaj Onorina Dino, Milano, Àncora, 2014.
 Nel prato azzurro del cielo, redaktita de Teresa Porcella, illustrita de Gioia Marchegiani, Firenze, Motta Junior, 2015.
 Parole. Tutte le poesie, redaktita de Graziella Bernabò kaj Onorina Dino, Milano, Àncora, 2015.
 Le mimose di Antonia, Milano, Àncora, 2016.
 Nei sogni bisogna crederci, Napoli, Paolo Loffredo, 2016.
Biografio: Alessandra Cenni, In riva alla vita, Storia di Antonia Pozzi poetessa, Milano, Rizzoli, 2001

 En Esperanto aperis 

 Poemoj: Sur la bordo de la viv’; Dormo; trad. Manuela Ronco, aperis en BA48.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Antonia Pozzi. Elektitaj Poemoj en la angla traduko (aŭdio)
 Elektita verkaĵoj tradukitaj en la angla
 Poesie di Antonia Pozzi (itale)

Kategorio:Italaj poetoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Sinmortigintoj