Blukapa arao

La Blukapa arao aŭ Arao de Coulon (Primolius couloni) estas malgranda, ĉefe helverda arao de la genro Primolius. Ĝi estas arao indiĝena de orienta Peruo, nordokcidenta Bolivio (ĉefe en Pando), kaj en plej okcidenta Brazilo (en Akro). Ĝi havas totalan longon de ĉirkaŭ 41 cm, kio faras ĝin membro de la grupo de araetoj, kiu inkludas ĉiun specion de arao kun totala longo de 50 cm aŭ eĉ malpli. Kiel ĉe ĉiuj araoj, iliaj vostoj estas longaj kaj pintecaj kaj la beko estas granda kaj fortika.

La specia epiteto couloni honorigas la svisan naturscienciston Paul Louis Coulon (1804-1894).

Aspekto
eta|maldekstre|200ra
La blukapa makao estas 41 cm longa. Ĝi havas ĉefe verdan plumaron (ofte nuance oliveckoloran, precipe sube) kun la kapo, flugilplumoj kaj primaraj kovriloj bluaj. La supra vosto havas kaŝtanbrunan bazon, mallarĝan verdan centron kaj bluan pinton. La subvosto kaj subflugiloj estas verdflavaj similaj al tiuj de pluraj aliaj malgrandaj araoj (ekz. la Ruĝventra kaj Orkola araoj). La mezgranda beko estas palgrizeca kun nigra bazo (la amplekso varias, sed la supra mandiblo ĉe plenkreskuloj tipe aspektas plejparte pala). La irisoj estas blankecaj kun mallarĝaj, ofte apenaŭ videblaj, kaŝtanbrunaj okulringoj. Male al plej multaj aliaj araoj, la vizaĝhaŭto kaj bridoj estas malhelgrizecaj. La kruroj estas svage rozkoloraj. Junuloj similas al plenkreskuloj, sed kun la tuta beko nigra, pli grizaj kruroj, pli malhelaj irisoj kaj la vizaĝhaŭto kaj bridoj blankaj.

Taksonomio
En la lastaj jaroj ĝi ofte estis lokita en la genron Propyrrhura; tamen, laŭ la reguloj de ICZN, la specio nun estas konsiderata en la genro Primolius. Antaŭe, ĝi ankaŭ estis lokita en la genron Ara, kiu nuntempe estas uzata nur por kelkaj el la pli grandaj araoj.

Habitato
Ĝi troviĝas en la sudokcidenta Amazonio kaj apudaj orientaj andaj antaŭmontoj. Ĝi preferas malfermaĵojn en malsekaj arbaroj, ekz. laŭlonge de riveroj aŭ maldensejoj, sed ankaŭ estis observita en marĉoj de moriĉaj palmoj kaj periferio de urboj. Ĝi troviĝas de la malaltebenaĵoj ĝis alteco de 1550 m. Kiel pluraj aliaj papagoj, la blukapa arao estas konata pro vizitado de argilejoj.

Kutimaro
Malmulton oni konas pri ĝia reprodukta konduto en la naturo, sed ebla nesto estis registrita en bambua kavaĵo kaj alia en arba kavaĵo. En kaptiteco, la reprodukta ciklo ŝajnas esti proksimume ĉiujara, kun ovodemetado de 2-4 kiel normo. En la naturo ĝi tipe vidiĝas en grupoj de 2-4 individuoj, kun fojaj registroj de grupoj ĝis ĉirkaŭ 60 individuoj. Ĝia krio estas pli alttona kaj pli mallaŭta ol tiu de plej multaj aliaj araoj.

 Referencoj 


 Juniper & Parr (1998). A Guide to the Parrots of the World. Pica Press, East Sussex. 
 To reassign the genus of three macaws South American Classification Committee.
 Tobias, J., kaj D. J. Brightsmith (2007). Distribution, ecology and conservation status of the Blue-headed Macaw Primolius couloni. Biological Conservation. 139: 126–138.

Eksteraj ligiloj

 AvianWeb - Konservostatuso de araoj
 CITES birdoregularo 
 Photo-High Res-(Close-up); Article; Article-2 pbase—"Macaws and Conures"
 Blukapa arao ĉe Avibase

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko