Vivu Belorusio !

Vivu Belorusio! (, , estas en Pollando produktita filmo, filmita kun partopreno de belorusaj aktoroj, kiu rakontas pri la subpremoj de la reĝimo de Aleksandro Lukaŝenko en Belorusio kaj baziĝas sur rakontoj de realaj homoj. La filmo ankaŭ levas la temon de Rusigo, kiu estas tabuo en la lando. La titolo de la filmo devenas de la fama slogano "Vivu Belorusio!", kreita de la belorusa verkisto Janka Kupala, kies verko estas parte malpermesita en lia patrujo.

 Intrigo 
La filmo okazas de 2009 ĝis 2010 en Belorusio. La ĉefrolulo de la filmo estas juna belorusa muzikisto Miron Zaĥarko. Pro malsanoj akiritaj, kiel Miron ŝercas, kiel rezulto de la sekvoj de la katastrofo de Ĉernobilo, la milita komisiono donas al li prokraston de la armeo. La amatino de Miron, Vera, estas subtenanto de la belorusa opozicio.

Ĉe unu el la koncertoj, la bando de Miron prezentas kanton pri la revolucio (ne ligante ĝin kun la opozicia movado en Belorusio), kaj poste amiko de la ĉefroluloj provokas la homamason ĉanti politikajn sloganojn kontraŭ la volo de Miron. Miron provas trankviligi la homamason, avertante, ke iliaj nunaj agoj estas danĝeraj por ili, sed tio ne helpas. Rezulte, la koncerto estas interrompita de specialaj fortoj uzante fumobombojn kaj larmigan gason. Miron estas arestita de KGB-oficiroj kaj kondukita al la milita komisariato. La medicina komisiono nuligas liajn diagnozojn dum kunveno, ne donante al la ulo la ŝancon defii ilian decidon. Post batado ĉe la milita komisariato, Miron estas sendita al militunuo situanta en la ekskludzono de la Nuklea Elektrocentralo de Ĉernobilo.

Sekrete de la aliaj batalantoj, Zaĥarko komunikas kun Vera, rakontante al ŝi pri sia vivo en la armeo, kaj ŝi, uzante la informojn ricevitajn de Miron, funkciigas blogon en la nomo de anonima soldato en la formo de taglibro. La blogo fariĝas tre populara kaj altiras la atenton de la Belarusa Ministerio pri Defendo. Miron estas suspektita kiel la aŭtoro. Vera estas vizitata de KGB-oficiroj kaj ŝia disko estas konfiskita kiel materiala pruvo. Dum provludo de la milita ĵuro, unu el la junaj soldatoj, Serij, rifuzas fari ĝin ruse, postulante permeson prononci la ĵuron en la belarusa. La oficiroj rifuzas. Vespere, Serij estas trovita ĝissange kaj grave vundita. Dum la vizito de la Vicministro de Defendo al la unuo, Miron petas lin helpi kun la leĝigo de la belarusa lingvo en la armeo per publikigo de ĉarto en tiu lingvo. Rezulte, Miron estas punita per la gardistaro.

Tio kaŭzas maltrankvilon inter la opozicia junularo: manifestacioj estas organizataj sur la stratoj de Minsko, la popolo postulas liberecon de la belarusa lingvo. Eksciiĝas, ke la aŭtoro de la taglibro estas Miron. Homoj pendigas afiŝojn kun la bildo de Miron ĉirkaŭ Minsko, faras grafitiojn, afiŝas bildojn en la Interreto. La Ministerio pri Defendo anoncas la eldonon de la milita ĵuro en la belarusa lingvo. Sojle de la alveno de televidaj ĵurnalistoj, la komando de la unuo postulas, ke Miron donu al ili intervjuon, dirante, ke li konservis la blogon pro venĝo esti rekrutita en la armeon, sed nun bedaŭras tion. Miron estas kondukita reen al la gardejo, kie la altrangaj soldatoj brutale batis lin.

La sekurecaj taĉmentoj rompeniras en la domon de Miron kaj Vera, kiuj tie presas novajn balotafiŝojn, frakasas ŝian ĉambron, transformante ĝin en ion similan al bordelo, kaj injektas drogojn al Vera, post kio ili filmas reĝisoritan raportaĵon. Ĵurnalistoj eniras la ĉambron kaj inkluzivas ĉi tiun filmaĵon en televida raportaĵo dediĉita al la opozicio. Miron decidas kandidatiĝi por la lokaj elektoj, kion li anoncas en la promesita intervjuo, kaj post ŝtelado en la oficejan ĉambron de la balotejo, li ekscias pri sia venko dum la balotnombrado, sed fariĝas atestanto de la falsaĵo. Li filmas la voĉmanipuladon per fotilo. Konvojo de soldatoj alvenas por Miron, kiu kaŝas sin en balotejo, kaj li forkuras. Post longa kurado for de la aŭto, kiu persekutas lin, la ulo perdas konscion. Li suferas apopleksion kaj estas maldungita el la armeo. Miron afiŝas filmeton pri balotfraŭdo enrete. Tio okazas post la prezidantaj elektoj en Belorusio en 2010, en kiuj, laŭ la oficialaj rezultoj, Aleksandro Lukaŝenko venkis. La ulo partoprenis proteston sur la Sendependeca Placo, kiu okazis en decembro 2010. La filmo finiĝas kun Miron inter tiuj batitaj kaj detenitaj de la belorusa polico kaj specialaj fortoj.

 Akcepto 
La belorusa registaro oficiale malpermesis kaj krimigis la distribuadon de la filmo en Belorusio, dum ĝi ricevis kelkajn premiojn ĉe festivaloj en multaj landoj tra la mondo Блокбастар «Жыве Беларусь» Фильм “Жыве Беларусь!” взял второе место кинофестиваля в Праге “Жыве Беларусь!“ победил на крупнейшем кинофестивале Польши.
 Vidu ankaŭ 
 Kupala

 Referencoj 



Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Belorusaj filmoj