Joseph Maréchal

Joseph MARÉCHAL (n. la 1-an de julio 1878 en Charleroi ; la 11-an de decembro 1944 en Loveno) estis belga jezuito kaj nov-tomista filozofo. 

 Vivo 
Maréchal aliĝis al la jezuita ordeno en 1895. Li studis filozofion, teologion, psikologion kaj zoologion, kaj doktoriĝis ĉe la Universitato de Loveno en 1905. Li estis ordinita pastro en 1908. De 1919 ĝis 1935 li estis profesoro pri filozofio ĉe la jezuita kolegio de Loveno-Eegenhoven en Loveno.

Maréchal alfrontis Neo-Tomismon kun Immanuel Kant kaj Germana Idealismo. Liaj studoj pri la psikologio de mistikuloj ankaŭ estas bone konataj.

En sia ĉefa verko ( Le point de départ de la métaphysique ), li evoluigis sintezon de la kritiko de scio de Kant kun la epistemologia metafiziko de Tomaso de Akvino. Maréchal interpretas la apriorajn kondiĉojn de scio de Kant laŭ la skolastika doktrino pri la formalaj objektoj de scio. Kontraste al Kant, racio ne nur havas reguligan funkcion sed ankaŭ komprenas estaĵon. Kompreno kaj sentemo ankaŭ partoprenas en la scio pri estaĵo laŭ sia propra maniero.

Maréchal havis signifan influon sur la evoluo de Neoskolastikismo (Bernard Lonergan, Karl Rahner, Johannes Baptist Lotz).

 Verkaro (elekto) 

 Le point de départ de la metaphysique , Cahiers I–V. 1922-1947
 Études sur la psychologie des mystiques. Vol. I: 1924, Vol. II: 1937 (Studoj pri la psikologio de la mistikuloj)
 Précis d'histoire de la philosophie moderne. 1933

 Referencoj 

Kategorio:Katolikaj filozofoj
Kategorio:Jezuitaj filozofoj
Kategorio:Belgaj filozofoj