Humayun Azad

Humayun AZAD (, n. la 28-an de aprilo 1947 en Rarhi Khal, Bikrampur, Bangladeŝo – m. la 12-an de aŭgusto 2004 en Munkeno ) estis bangladeŝa verkisto, poeto kaj lingvisto, kiu verkis pli ol sepdek titolojn. 

Li estas rigardata kaj honorata kiel influa verkisto en la historio de moderna bengala literaturo kaj la plej elstara lingvisto de la bengala lingvo.  Liaj tekstoj kontraŭfundamentismaj ricevis kaj pozitivajn kaj negativajn recenzojn. Li estis persekutita kaj atakita de islamistaj fundamentismaj grupoj pro siaj verkado.

Tial li estis akceptita en la programon Verkistoj en Ekzilo de la PEN-Centro Germanio. Li mortis pro koratako kelkajn tagojn post sia alveno en Munkeno. 

Li ricevis la Premion de la Bengala Akademio en 1986 pro siaj kontribuoj al bengala lingvistiko. En 2012, la Registaro de Bangladeŝo honoris lin per la postmorta Ekushey Padak. 

 Verkaro (elektita) 

 Alaukik Istimar, kolekto de poemoj (1973) 
 Pronominalization in Bengali (1983)
 Naree, traktaĵo pri feminismo (1992)
 Chhappanno Hajar Borgomail, (1994), romano pri militjuro en Bangladeŝo
 Sab Kichu Bhene Pare (1995)
 Nijer Shonge Nijer Jiboner Modhu (2000)
 Pak Sar Jamin Sad Bad (2004)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 Humayun Azad at Banglapedia

Kategorio:Bangladeŝaj verkistoj