Senkulpeco de la iĝado

La senkulpeco de la iĝado estas filozofia koncepto elpensita de Friedrich Nietzsche. Ĝi esprimas la rezulton de metoda kaj malmoralisma senjuĝigo de la homo, kiun atingas saĝulo, kiu kunigas la principojn amor fati (amo al la fatalo) kaj senfina reveno. Ĝi estas difinebla kiel "estmaniero en kiu la kaĝo de lingvo-teologio-moralaj principoj estas trapasita kun rigardo al ekzisto dediĉita al la senfina neantaŭvidebleco kaj mirindeco de la kosmo".Filaci, Luca. 2025. "Nietzsche y la inmanencia animal: hacia un nuevo enfoque de la relación cuerpo-lenguaje. Revista Latinoamericana de Estudios Críticos Animales 11(2): 276. 

Laŭ la kritikoj de Nietzsche kontraŭ religio kaj moralo, ili mise dividas la homaron de la naturo, kredigante ke tiu estas libera kaj ĉi tiu regiĝas de la neceso. Saĝulo, kiu malakceptas tiajn erarojn, "kuraĝ[as] esti malmorala kiel la naturo" kaj spertas la veran liberon ne plu juĝi siajn agojn kiel kulpajn aŭ senkulpajn. Nietzsche substrekis, ke li ne rigardas la senkulpecon de la iĝado kiel revenon al la naturo, sed kiel venon por la unua fojo, "ĉar neniam estis natura homaro ĝis nun".Nietzsche,  Friedrich. 1979. ''Frammenti  postumi  1887-1888.  II  parte.  Milano,  Italia: Adelphi. Li pensis ke la tuta distingo inter la mio kaj la universo estas eraro estigita de la lingvo. 

La termino "senkulpeco de la iĝado" referencas al Heraklito, laŭ kiu la tempo estas senkulpa kiel ludanta infano.. Ĝi reinterpretas doktrinojn pri anima sano devenintajn de la antikva epoko kaj oftegajn en eŭropa filozofio. Siavice, ĝi fariĝis grava koncepto por nehomcentraj filozofioj inspiritaj de Nietzsche.Filaci, Luca. 2025. "Nietzsche y la inmanencia animal: hacia un nuevo enfoque de la relación cuerpo-lenguaje." Revista Latinoamericana de Estudios Críticos Animales 11(2): 268-279. 

Referencoj

Kategorio:Friedrich Nietzsche
Kategorio:Metafiziko