Chairil Anwar

Chairil Anwar (n. la 26-an de julio 1922 en Medano ( Sumatro ); m. la 28-an de aprilo 1949 en Ĝakarto ) estis indonezia poeto kaj tradukisto. Li estis parto de la poeziogrupo Angkatan 45 (Generacio de '45) kaj kunfondinto de la revuo Gema Suasana. 

Kiel la fondinto de indonezia libera verso, kiu malakceptis literaturajn kliŝojn kaj igis poezion paroli la lingvon de la strato. 

Lia poezio kombinis indiĝenan tradicion kun okcidentaj influoj, kaj liaj verkoj havis decidan influon sur la enhavo kaj formala evoluo de indonezia poezio. 

Li ankaŭ estis influita de okcidenta literaturo kaj tradukis anglajn kaj francajn verkojn en la indonezian lingvon.

Oni taksas, ke Chairil verkis ĉirkaŭ 96 lirikajn verkojn kaj preskaŭ 70 poemojn en sia mallonga kariero. La plej multaj el liaj verkoj estis publikigitaj postmorte en tri kolektoj.

 Poeziokolektoj 

 Deru Campur Debu (La Lasta Tendaro, 1949)
 Kerikil Tajam dan Yang Terampas kaj Yang Putus (Akraj Ŝtonetoj kaj La Ŝtelita kaj La Rompita, 1949)
 Tiga menguak Takdir (Tri rivelas Sorton, 1950, kune kun Rivai Apin kaj Asrul Sani)
 Feuer und Asche (1978)

 Galerio 

 Referencoj 

Kategorio:Indoneziaj verkistoj
Kategorio:Indoneziaj poetoj