Szefi Bohuniczky

[sefi bohunicki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Bohuniczky Szefi estis hungara verkisto. Ŝia persona nomvarianto estis Jozefa, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Maller Dezsőné.

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM48073 hungarlingva datenaro de muzeo naskiĝis  (aliaj leksikonoj mencias aliajn datenojn!) en Nagypécsely, ŝi mortis  en Budapeŝto.

 Biografio 
 lernis inter 1901–1906 en katolika edukejo en Eperjes, poste hejme de edukisto. En 1912 la gepatroj trudis ŝin edziniĝi. Dum la 1-a mondmilito ŝiaj poemoj aperis en Nyugat. Post fiasko de la Hungara Sovetrespubliko ŝia edzo perdis sian postenon, poste en Budapeŝto ili vivis ne tro riĉe. Tamen verkista kariero de Bohuniczky komenciĝis, kiu donis ankaŭ salajron. Ilia loĝejo estis renkontejo de verkistoj de Nyugat. Dum la socialismo ŝiaj verkoj ne povis aperi, en 1956 ŝi vidviniĝis. Tiutempe ŝi vivtenis sin el amikaj donacoj. Ŝi ricevis 2 premiojn en 1938 kaj 1942.

 Elektitaj kontribuoj 
 Nők. (noveloj, 1930)
 Szegény ember (romano, 1934; 2-a eldono: 1944)
 Három év. I–II. köt. (romano en 2 volumoj, 1941; itale: 1944)
 Válság (romano, 1943)
 Lázas évek (romano, 1947)
 Emlékezés Szabó Dezsőre (rememoro, 1958)
 Schöpflin Aladár és baráti körünk (rememoro, 1962)
 Otthonok és vendégek. (membiografiaj folioj, kompilaĵo, 1989)

 Memorigiloj 
 memortabulo en Pécsely (2007)

 Fontoj 
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj