Blankokula konuro

La Blankokula konuro aŭ Blankokula papago (Psittacara leucophthalmus) estas specio de birdoj en la subfamilio Arinae de la familio Psittacidae, de afrikaj kaj amerikaj papagoj. Ĝi troviĝas en ĉiu sudamerika lando escepte Ĉilio kaj en Trinidado.Remsen, J. V., Jr., J. I. Areta, E. Bonaccorso, S. Claramunt, A. Jaramillo, D. F. Lane, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, F. G. Stiles, kaj K. J. Zimmer. 30a de Januaro 2023. Species Lists of Birds for South American Countries and Territories.  Alirita la 30an de Januaro 2023

Taksonomio kaj sistematiko
La Blankokula konuro estis iam metita en la genron Aratinga, sed el ĉirkaŭ 2013 ĝi estis jam en sia nuntempa genro Psittacara. Ĝi has these three subspecies:

P. l. callogenys (Salvadori, 1891)
P. l. leucophthalmus (Müller, P.L.S., 1776)
P. l. nicefori (Meyer de Schauensee, 1946)

Kio estas nun la Konuro de Finsch (P. finschi) estis iam traktita kiel kvara subspecio de Blankokula konuro, kaj ili nun konstituas superspecion.Collar, N., P. F. D. Boesman, kaj C. J. Sharpe (2020). Crimson-fronted Parakeet (Psittacara finschi), versio 1.0. En Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, kaj E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 8an de Aprilo 2023

La specia epiteto de la Blankokula konuro estas derivita el vortoj de antikva greka leukos "blanka" kaj ofthalmos "okulo".

maldekstre|thumb|En Brazilo

Aspekto
La Blankokula konuro estas 32 ĝis 35 cm longa kun enverguro de 37 ĝis 40 cm. Ĝi pezas 100 ĝis 218 g. Ambaŭ seksoj estas similaj. Plenkreskuloj de ĉiuj subspecioj estas plejparte verdaj, kio estas pli pala sur iliaj malsupraj partoj. Ili havas ruĝajn makulojn sur sia kapo kaj kolo. La kurbo kaj rando de iliaj flugiloj kaj iliaj plej eksteraj malgrandaj subflugilaj kovriloj ankaŭ estas ruĝaj. Iliaj plej eksteraj grandaj subflugilaj kovriloj estas flavaj. La malsupraj flankoj de iliaj flugilplumoj kaj vosto estas oliveckoloraj. Iliaj okuloj estas oranĝkoloraj ĉirkaŭitaj de nuda blanka ĝis flaveca blanka haŭtaĵo kaj ilia beko estas kornokolora. Subspecio P. l. callogenys estas pli granda kaj pli malhelverda ol la nomiga P. l. leucophthalmus. Subspecio P. l. nicefori havas ruĝan bendon sur sia frunto. Junuloj similas al plenkreskuloj, sed havas malmulte aŭ neniun ruĝon sur la kapo kaj flugiloj.Collar, N., P. F. D. Boesman, kaj C. J. Sharpe (2020). White-eyed Parakeet (Psittacara leucophthalmus), versio 1.0. En Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, kaj E. de Juana, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA.  Alirita la 8an de Aprilo 2023

Distribuado kaj habitato
La nomiga subspecio de la Blankokula konuro havas la plej grandan distribuon. Ĝi troviĝas en Trinidado, orienta Venezuelo orienten tra la Gujanoj, kaj suden tra Brazilo en Bolivion, Paragvajon, nordan Argentinon, kaj Urugvajon. Ĝia Brazila teritorio ne inkludas supron de la Amazona Baseno aŭ la sekan nordorientan parton de la lando. Subspecio P. l. callogenys troviĝas en sudorienta Kolombio suden tra orientan Ekvadoron en nordokcidentan Peruon kaj orienten en supra kaj centra Amazona Baseno sude de la Amazona Rivero. P. l. nicefori estas konata nur el la tipa specimeno kiu estis kolektira en centra Kolombio.

La blankokula papago loĝas en vasta gamo da pejzaĝoj, el kiuj la plej multaj estas iom malfermaj. Tiuj inkluzivas la randojn de densaj arbaroj kaj proksimajn savanojn, sekundarajn arbarojn, galeriajn arbarojn, várzeajn arbarojn (precipe en Ekvadoro), palmoplantejojn, mangrovojn kaj maldensejojn en pluvarbaroj. Ĝi estas ĝenerale birdo de la malaltebenaĵoj, atingante 700 m en Kolombio kaj 1 100 m en Ekvadoro, sed troveblas ĝis 2 500 m en Bolivio.

Kutimaro
La blankokula papago kuniĝas en aroj, kiuj povas nombri plurajn centojn da birdoj kaj inkluzivi aliajn papagospeciojn. Ĝi ripozas komunume en arboj kaj ankaŭ en kankampoj kaj kavernoj.

Movoj
La blankokula papago ne migrantas, sed ŝajne vagas laŭ la disponebleco de manĝaĵoj.

Manĝado
La dieto de la blankokula papago estas plejparte fruktoj sed ankaŭ inkluzivas semojn, florojn kaj malgrandajn nombrojn da artropodoj. Ĝi vizitas argilajn lekejojn.

Reproduktado
La reprodukta sezono de la blankokula papago varias multe tra ĝia tre vasta teritorio. Ĝi nestas en kavaĵoj en arboj kaj palmoj. La ovodemetado estas tri ĝis kvar ovoj. En kaptiteco, la kovado daŭras kvar semajnojn kaj elnestiĝo okazas naŭ semajnojn post eloviĝo.

 Referencoj 


 Juniper & Parr (1998). A Guide to the Parrots of the World. Pica Press, East Sussex. 
 Howell, Steven N. G. & Webb, Sophie (1995): A Guide to the Birds of Mexico and Northern Central America. Oxford University Press, Oxford & New York. 
 National Geographic Field Guide to the Birds of North America 
 National Audubon Society The Sibley Guide to Birds, by David Allen Sibley, 

Handbook of the Birds of the World Vol 4,  Josep del Hoyo editor, 

Eksteraj ligiloj

 AvianWeb - Konservostatuso de araoj
 CITES birdoregularo 

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko