Judaso pentanta, redonante la arĝentajn monerojn

Judaso pentanta, redonante la arĝentajn monerojn estas pentraĵo de Rembrandt. Ĝi prezentas la rakonton de Mateo 27:3: "Tiam Judaso, kiu lin perfidis, vidante, ke li estas kondamnita, pentis, kaj reportis la tridek arĝentajn monerojn al la ĉefpastroj kaj pliaĝuloj".

Farita en 1629 dum li laboris en Leiden, la pentraĵo estas unu el la plej fruaj verkoj de Rembrandt. Ĉirkaŭ 1630, Constantijn Huygens verkis analizon pri la figuro de Judaso en ĝi, argumentante ke Rembrandt superis la pentristojn el la antikveco, same kiel la grandajn italajn artistojn de la deksesa jarcento rilate al la reprezentado de emocioj esprimitaj de figuroj kiuj agas en historia pentraĵo.

Ĉi tie Judaso estas portretita kiel mizera kaj pentanta figuro. Sangmakuloj sur la kapo de Judaso montras, ke li elŝiris siajn harojn. Huygens uzis la vortojn "freneza" kaj "senespera" por priskribi Judason, kaj Rembrandt ilustras tion per la tordiĝantaj manoj kaj dolora grimaco de Judaso. La ĉefpastro dramece forturniĝis de Judaso kaj la aliaj pliaĝuloj ŝajnas ne scii, kion fari. Tiu, kiu legas kodekson, ŝajnas nombri la arĝentajn monerojn (estas 30). Neniu renkontas la rigardon de iu alia: tekniko uzita de Edward Hopper jarcentojn poste.

Referencoj

Literaturo
 David Bomford, Art in the making - Rembrandt, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p. 54–61.

Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Kategorio:Pentraĵoj de novtestamentaj homoj
Kategorio:Apostoloj