Christian Bartholomae

Friedrich Christian Leonhard BARTHOLOMAE (n. la 21-an de januaro 1855 en Forstleithen, Reĝlando Bavario; m. la 9-an de aŭgusto 1925 ĉe Langeoog, Orientfrislando) estis germana hindeŭropisto, iranisto kaj hindisto.  Li estas plej bone konata por la sianoma leĝo de Bartholomae, pri la hindirana lingva familio. 

Bartholomae estis profesoro en Hajdelbergo de 1909 ĝis 1924, kaj kune kun Friedrich Carl Andreas unu el la plej elstaraj nuntempaj reprezentantoj de irana lingvistika esplorado. La esplorado de Bartholmoae koncernis ĉefe la materialon de la malnova irana lingvo. Lia plej grava verko en la kampo estas la Altiranisches Wörterbuch (1904, kun postskribo en 1906).

Aliaj signifaj verkoj estas Das altiranische Verbum in Formenlehre und Syntax dargestellt (1878), Handbuch der altiranischen Dialekte (1883), Arische Forschungen (1886-87), same kiel Vorgeschichte der iranischen Sprachen kaj Awestasprache und Altpersisch de Philosophy. (1895-96).

En siaj fundamentaj verkoj pri la klarigo de antikvaj iranaj lingvoj (precipe en la Malnova Irana Vortaro , 1904), Bartholomae kombinis filologiajn kaj komparajn lingvometodojn kaj plene resumis la staton de esplorado de sia tempo.

 Verkaro 

 Das altiranische Verbum. Munkeno, 1878.
 Die Gāθā's des altiranischen Volkes. Halle, 1879.
 Arische Vorsehungen. Hefte 1-3. Halle, 1882-1887.
 Handbuch der altiranischen Dialekte. Leipzig, 1883.
 Beiträge zur Flexionslehre der indogermanischen Sprachen. Gütersloh, 1888.
 Studien zur indogermanischen Sprachgeschichte. Hefte 1-2. Halle, 1890-1891.
 Arisches und Linguistisches. Göttingen, 1891.
 Vorgeschichte der arischen Sprachen. Straßburg, 1895.
 Avestasprache und Altpersisch. Straßburg, 1895.
 Altiranisches Wörterbuch. Straßburg, 1904.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Germanaj lingvistoj
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Bavaroj