Anton Deusing

Antonius Deusingius estis germana kuracisto, filologo, latinisto, filozofo kaj fakulo pri fiziko, matematiko kaj astronomio. Li estis patro de la teologo Hermann Deusing (1654-1722). Kiel multfakulo kaj medicina eklektikulo kun skolastika dispozicio, li verkis multajn medicinajn tekstojn en la 1640-aj kaj 1660-aj jaroj. Locke posedis kaj legis plurajn el ĉi tiuj verkoj, prenante notojn el ili, kaj indeksante almenaŭ du el ili dum sia medicina esplorado en Oksfordo meze de la 1660-aj jaroj. La retrovo de ĉi tiu manuskripto plue substrekas la propran medicinan eklektikismon de Locke en ĉi tiu tempo, elstarigante la kontraston inter liaj vidpunktoj en ĉi tiu parto de lia kariero kaj la empiriismo, kiun li poste montris. Deusing studis en la Universitato de Lejdeno kie Jakobo Golio, fama profesoro pri orientaj lingvaĵoj, estis lia protektinto. En la Universitato de Groningo li estis profesoro pri medicino.

Vivo
Li naskiĝis en urbo Meurs, malgranda urbo en la Duklando de Jülich, kie li naskiĝis la 15-an de oktobro 1612, filo de Jean Othon el la urbo Saint-Goar, militinstruisto en la trupoj de Holando; kaj Agnes Vermeiren, el Delft. La malmulta helpo, kiun li havis en sia patrujo por daŭrigi siajn studojn tie, malrapidigis lian komencan progreson; li translokiĝis al Harderwijk, kien lia patro sendis lin en 1628. Sed kiam la milito forpelis lin de ĉi tiu urbo la sekvan jaron, li iris al Wesel, kie li apenaŭ finis sian kurson pri homsciencoj, li iris studi filozofion en Lejdeno sub Franciscus Burgersdicius. 

Li poste loĝis ĉe Jacobus Golius, kiu instruis al li la elementojn de matematiko kaj la araban, turkan kaj persan lingvojn; sed ĉar li samtempe studis medicinon, li baldaŭ gajnis la honorojn de doktoreco, kiu estis koncedita al li en la lernejoj de Leiden la 25-an de septembro 1634. Tri jarojn poste, li estis nomumita profesoro pri matematiko ĉe Meurs. En 1639, li sukcedis la faman Johannes Pontanus en la katedro pri fiziko kaj matematiko, kiun li okupis ĉe Harderwijk. 
eta|maldekstre|300px|Bildo de la germana kuracisto Antono Deŭzingo.
Apenaŭ kelkaj monatoj pasis post tiu promocio, kiam li anstataŭigis Reinier Bachovius (m. 1614) en la posteno kiel ordinara kuracisto de la sama urbo, al kiu katedro de medicino estis aldonita en 1642. Ĉi tiuj avantaĝoj ŝajnis sufiĉaj por alligi lin al tiu akademio; ĉagrenoj igis lin forlasi ĝin en 1647. Kelkaj homoj, kiuj enviis lian meriton, fanfaronis pri tio, ke ili havas sufiĉe da kredindeco por malhelpi lin atingi aliajn postenojn ol tiujn, kiujn li okupis; kaj por kontraŭdiri ilin, li kandidatiĝis por la posteno de ĉefa profesoro en Groningen, kiun li akiris. La magistratanoj kaj la ĉefaj loĝantoj de Harderwijk vidis lin foriri kun iom da malĝojo. 

Ili faris ĉion eblan por teni lin en sia lando; ili eĉ ofertis al li la unuan katedron de medicino en la universitato. Deusingius, kontenta ĉar li konfuzis siajn malamikojn, cedis al la petoj de la magistratanoj de Harderwijk; sed tiuj de Groningen rifuzis lian eksiĝon, pliigis liajn honorariojn kaj nomumis lin kuracisto de la provinco kun novaj salajroj. Tiuj proponoj skuis lin, kaj li fine decidis ekloĝi en Groningo, kie li ricevis la titolon kiel magistro pri artoj la 19-an de oktobro 1647. La honoraĵoj sekviĝis unu post la alia. Li estis elektita rektoro de la universitato de tiu ĉi urbo la 16-an de aŭgusto 1648, kaj presbitero de la preĝejo de la sama urbo en 1649. 

Vilhelmo Frederiko, Grafo de Nassau kaj Guberniestro de Frislando, nomumis lin sia unua kuracisto en 1652; la sekvan jaron, li estis promociita duan fojon al la rektoreco. Deusingius plenumis ĉiujn siajn devojn kun distingo, kaj zorgis ne malpli pri la laboro de la kabineto ol pri la prizorgo de la malsanuloj. Sed la malsano de la Princo de Oost-Frislando forŝiris lin de liaj amataj studoj en 1666. Li estis devigita iri al Aurich en la plej severa vetero de januaro. El tie li venis helpi la Grafon de Nassau, kiu ricevis danĝeran vundon, pro kiu li mortis. Tiuj lacecoj, kombinitaj kun la severeco de la vintro, atakis lian bruston. 

Li tamen estis transportita de Levardo al Groningo, kie lin prenis la perforto de la malsano, la 30-an de januaro de la sama jaro 1666, kun la aĝo de 54 jaroj. Ĉi tiu kuracisto edziĝis, la 5-an de aŭgusto 1640, kun Sophie van Oosterwyck el la Duklando de Cleves, kaj reedziĝis, la 6-an de januaro 1650, kun Magdelaine-Modeste cheidmans, sola filino de Herman Scheidmans, konsilisto de la imperia ĉambro de Speyer. Ĉi tiu dua edzino, kiu postvivis lin dek kvin jarojn, donis al li du filojn kaj unu filinon. La plej juna, Herman, ŝajnis havi ŝaton por medicino; sed li estis distrita de ĉi tiu studado fare de malnovaj amikoj de sia patro, kiuj memorigis lin, ke iom antaŭ sia morto lia patro diris, ke servante aliajn, li mem elĉerpiĝis kiel torĉo. Efektive, li estis vere klera homo, scivola kaj laborema. 

Li ampleksis ĉiujn fakojn de la medicino. Li studis ĉiujn sciencojn, kiuj havis ian rilaton kun ĝi. Li lernis la lingvojn, kiuj povus malfermi la vojon al ĝi, kaj li kombinis multan legadon kun multe da sperto. Tamen, oni povas akuzi lin pri difektado de sia erudicio per morda spriteco, kiu allogis plurajn kontraŭulojn, el kiuj li estis sufiĉe malbone traktita. Olaus Borrichius kaj François de Le Boë estis inter tiuj. Malgraŭ la tempo, kiun Deusingius devis dediĉi, kaj al akademiaj ekzercoj kaj al praktikaj kursoj, li tamen trovis tempon por verki la multajn verkojn, kiuj restas al ni pri li.Ĉi-tiu dokumentos estis tradukita el la franca enciklopedio Biographie Medicale par Ordre Chronologique, de Antoine Laurent Jessé Bayle, paĝo 423.

Vidu ankaŭ

 Disputationum physicarum decima quinta, de tempore, 1642
 De vero systemate mundi dissertatio mathematica qua Copernici systema mundi reformatur, 1643
 Oratio inauguralis qua idea medici absoluti adumbratur, 1647
 De mundi opificio discursus physicus ..., 1647
 Pri la koro, 1648
 Pri la lieno, 1648
 Pri la hepato, 1648
 Panegyrica oratio de boni medici officio, 1648
 Avicennae De Medicina, 1649
 Oratio funebris, 1650
 Tractatus de peste, 1658
 Dissertatio De Mandragorae Pomis, 1659
⦁	Idea Fabricae corporis humani. Seu institutiones anatomicae ad circulationem ... 1659
 Exercitationes physico-anatomicae de nutrimenti in corpore elaboratione, 1660
 Pri la nutrado de la bestoj, 1660
 Exercitationes physico-anatomicae de nutrimento animalium, 1661
 Historia foetus extra uterum in abdomine geneti consideratione physico-anatomica illustrata, 1661
 Apologeticae defensionis pro oeconomia corporis animalis prodromus, 1662
 In sylvam echo, seu Sylvius heautontimoroumenos, 1663
 Pri la movado de la koro kaj arterioj, 1663
 Sylva-cædua jacens: seu disquisitiones anti-Sylvianæ ulteriores, 1665


 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1612
Kategorio:Mortintoj en 1666
Kategorio:Naskiĝintoj en la 17-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 17-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Kategorio:Mortintoj en Nederlando
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj medicinistoj