Heinrich Stürenburg

Heinrich Albert Julius STÜRENBURG (naskiĝinta la  en Hildburghausen, mortinta la  en Dresdeno) estis germana klasika filologo, gimnastikada funkciulo, defendada fakulo kaj pedagogo. Lia lasta deĵoro estis rektoreca ĉe la dresdena Kruclernejo.

Estante filo de instruisto li frekventis de 1857 la Georgian Gimnazion. Sekvis studoj de klasika filologio kaj lingviko je la Bonna universitato ĉe Otto Jahn kaj Jacob Bernays kaj je la universitato de Lepsiko ĉe Friedrich Ritschl, Georg Curtius kaj Reinhold Klotz Membris li je la lepsika porfilologa societo Klassisch-Philologischer VereinM. Göbel, A. Kiock, R. Eckert (eld.): Verzeichnis der Alten Herren und Ehrenmitglieder des Naŭmburger Kartell-Verbandes Klassisch-Philologischer Vereine an deutschen Hochschulen, A. Favorke, Vroclavo 1913, p. 51 havante kontaktojn kun Friedrich Nietzsche mem. De 1869 li volontulis batalonte dum la Francia-Prusia Milito: tiam li estis vundita. Lia lasta rango estis de supera leŭtenantoRichard Sachse, Karl Ramŝorn, Reinhart Herz: Die Lehrer der Thomasschule zu Leipzig 1832–1912. Die Abiturienten der Thomasschule zu Leipzig 1845–1912, B. G. Teubner Verlag, Leipzig 1912, p. 14 de la Kvara Magdeburga Landdefenda Regimento n-ro 67Monatshefte für Politik und Wehrmacht (=organo de Deutsche Gesellschaft für Heereskunde, 32), Schneider, Berlin 1879, p. 105 Stürgenburg kontinuigis la studojn en 1871/72 ĉe Moriz Haupt, Hermann Bonitz kaj Theodor Mommsen en Beerlino. En 1872 li doktoriĝis ĉe Ritschl post defendo de tezo pri la romia poeto Lukrecio. La ŝtata ekzameniĝo estis Lepsike en 1873. Jam jarojn pli malfrue li finekzameniĝis kiel gimnastika instruisto en Berlino. Li do ekdeĵoris ĉe la lepsika Tomasa Lernejo kie li iĝis vicestro en la 1883-a jaro. Krome estis li en 1874/75 adjunkto de la universitata seminario pri rusa filologio. Inter 1879-1880 li stude vojaĝis en Franclando, Grekujo, Italujo, la Otomana Imperio kaj Egipto.

Inter 1889-1910 Stürenburg rektoris ĉe la dresdena Kruclernejo. Tie li instruis la lingvojn helenan kaj latinan, historion kaj literaturhistorion. Inter 1910-1920 prezidantis li ĉe la Landa komitato pri junulara apogo ene de la Reĝlando Saksujo. Li publikigis pri topografiaj kaj lingvaj temoj reklamante por popola gimastikado. Tamen li malŝatis la militpreparan sintaŭgadon por lernantoj kiun propgandis imperiestro Vilhelmo la 1-a proponante pure porkorpajn ekzercadojn. Ĉar ĉi tio finfine estos pli efika por la sano kaj aliaj landa defendpretiĝo.Heinrich Stürenburg: Wehrpfliĉt und Erziehung, p. 32 Jam dum studentaj tagoj Stürenburg estis diversfunkcie gimnastika responsulo en Bonno (Turnverein Bonn), Berlino ( (Berliner Turnerschaft) kaj Lepsiko (Allgemeiner Turnverein zu Leipzig). Por ĉi tiaj meritoj deklaris lin honora membro la tutgermanuja gimnastikŝirmorganizo Deutsche Turnerschaft (DT)Georg Hirth, F. Rudolf Gasch: Das gesamte Turnwesen. Ein Lesebuĉ für deutsche Turner, Rudolf Lion, Hof 1893, p. 649

La lastajn jarojn li trapasis kun la edzo Clara (de 1882; filino de la skulptisto Bernhard Afinger) en vinĝardenista domo je placo Körnerplatz en la vilao kvartalo Loschwitz en Dresdeno.Achim Jannasch: Spuren am Körnerplatz. Eine Kindheit in Dresden-Loschwitz, Verlag Hille, Dresden 2011, ISBN 978-3-939025-25-2, p. 2 Portretis li la pentristo Walther Witting. Li havis filon Bernhard (pianisto) kaj filinon Gertrud.

Li ricevis diversajn soldatajn ordenojn (Landwehr-Dienstauszeichnung; Eisernes Kreuz II; Kriegsdenkmünze 1870–71) kaj fariĝis kavaliro je Zivilverdienstorden (Saksujo, 1-a klaso) kaj je Herzoglich Sachsen-Ernestinischer Hausorden. Dresdene oni nomis straton por li Stürenbergstraße.

 Verkoj 
 "De carminis Lucretiani libro primo" - ĉe Acta Societatis Philologae Lipsiensis, volumo 2,2, Leipzig 1872, p. 367–435 (disertacio)
 Erziehung zur Wehrhaftigkeit, Eduard Strauch, Leipzig 1878
 Wehrpflicht und Erziehung, Carl Habel, Berlin 1879 (=Deutsche Zeit- und Streitfragen, 116)
 De Romanorum cladibus Trasumenna et Cannensi. Adiecta est tabula geographica (=Programm der Thomasschule) A. Edelmann, Leipzig 1883
 Zu den Schlachtfeldern am Trasimenischen See und in den Caudinischen Pässen (=Programm der Thomasschule) A. Edelmann, Leipzig 1889
 "Die Bezeichnung der Flußufer bei Griechen und Römern" - ĉe: Festschrift der 44. Versammlung deutscher Philologen und Schulmänner, p. 287–331, B.G. Teubner, Dresden 1897
 Turnen und Wehrpflicht, Wilh. Walther, Oldenburg i.O. 1921
 Militärische Jugendschulung rings um Deutschland, Wischhöver & Althoff, Münster 1926
 Landschaftliche Schönheit, B.G. Teubner, Leipzig 1926.
 Relative Ortsbezeichnung. Zum geographischen Sprachgebrauch der Griechen und Römer, B.G. Teubner, Leipzig-Berlin 1932

 Literaturo 
 Franz Kössler: Personenlexikon von Lehrern des 19. Jahrhunderts,' vol: Staa-Stutzki,'' Gießen 2008
 hamburga filologa listaro Teuchos

 Notoj 

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Sportaj sciencistoj
Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Dresdeno