Purpurkrona parvipsito

Purpurkrona parvipsito (Parvipsitta porphyrocephala) konata ankaŭ kiel porfirkrona lorio, blukrona lorio, estas specio de papagaj birdoj, en la familio Psittaculidae. Ĝi troviĝas en arbustaro de suda Aŭstralio. Ĝi estas malgranda lorio distingebla pro purpura krono, oranĝaj frunto kaj orelkovriloj, kaj helbluaj mentono kaj brusto. 

Taksonomio
La purpurkrona parvipsito estis priskribita de Lionel Dietrichsen en 1837 kiel Trichoglossus porphyrocephalus. Lia unua priskribo en 1832 uzis la nomon Psittacus purpureus, nomo jam okupita en priskribo de alia specio. La specia epiteto devenas de la malnovgrekaj vortoj porfyros "purpura" kaj kefalē "kapo". Alternativaj ordinaraj nomoj estas porfirkrona lorion, Dietrichsen-lorio, kaj Zit-papago, pro ĝia strida krio.

Aspekto
Estante ĉirkaŭ 15 cm longa, la maskla purpurkrona lorio estas malgranda lorio kun malhelviola krono, flav-oranĝaj frunto kaj orelkovriloj, profundiĝantaj al oranĝaj bridoj, kaj verdaj supraĵoj, nuancigitaj bronzaj sur la mantelo kaj nuko. La mentono, brusto kaj ventro estas okulfrapaj pulvorbluaj, dum la femuroj kaj subvostaj kovriloj estas flavec-verdaj. La verda vosto havas iom da oranĝruĝa koloro ĉe la bazoj de la flankaj plumoj. La grandaj karmezinaj makuloj sub la flugiloj estas videblaj kiam la birdo flugas. La malgranda beko estas nigra, la iriso bruna kaj la piedoj grizaj. La ino estas simila sed havas pli malhelan irison, pli palajn orelkovrilojn kaj ne havas la karmezinajn makulojn. Nematuraj birdoj estas pli senkoloraj kaj ne havas la purpuran kronon. Ĝia voko estas altatona laŭta cit, same kiel babilado dum manĝado en arbopintoj. Ĝia voko estas pli malalta ol tiu de la malgranda lorio sed pli alta ol tiu de la muskolorio.

Distribuado kaj habitato
La purpurkrona parvipsito troviĝas en sudokcidenta Okcidenta Aŭstralio, kaj en suda Suda Aŭstralio, oriente de la sudo de Eyre-duoninsulo, tra la montaroj Gawler kaj sudaj Flinders kaj trans Viktorio ĝis Orienta Gippsland. Ĝi ankaŭ troviĝas sur Kanguru-Insulo, sed ne troviĝas en Tasmanio. Ĝi estas la sola indiĝena lorio trovita en Okcidenta Aŭstralio.

Surloke nomada, ĝi ofte troviĝas en sekaj sklerofilaj arbaroj kaj urbaj parkoj kaj ĝardenoj, precipe kie eŭkalipto-arboj floras.

Kutimaro
Ĝenerale trovebla en malgrandaj grupoj, la specio povas kunveni en pli grandaj aroj, kaj povas esti en la kompanio de malgrandaj kaj muskolorioj. Ĝi estas rapida, rekta fluganto kaj loĝas ĉefe en la arbara kanopeo alte super la grundo.

Manĝado
Tiu lorio estas sociema flornomado kiu ofte reaperas en areoj kie ĝi ne estis vidita dum iom da tempo. Floroj de diversaj eŭkalipto- kaj melaleŭkaj specioj, kaj la bubialo (Myoporum insulare) estas inter konsumitaj materialoj.

Reproduktado
La reprodukta sezono estas de aŭgusto ĝis decembro kun unu ovodemetado. La nesto estas malgranda nekovrita kavaĵo en eŭkalipto, ofte kun nodtrua enirejo. Iafoje la specio nestas en kolonioj. Oni demetas 2-4 senbrile blankajn rondecajn ovojn, kiuj estas 20 x 17 mm grandaj. La kovada periodo estas de ĉirkaŭ 17 tagoj.

Birdobredado
Kaptitaj purpurkronaj lorioj havas reputacion kiel mallongvivaj. Ili estas malofte vidataj en kaptiteco ekster Aŭstralio.

Bildaro

Referencoj

 Forshaw, Joseph M. (2006). Parrots of the World; an Identification Guide. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio