João Cabral de Melo Neto

João Cabral de MELO NETO (prononcita ˈʒwɐ̃w kaˈbɾaw dʒi ˈmɛlu ˈnɛtu ; n. la 9-an de januaro 1920 en Recife, Pernambuko; m. la 9-an de oktobro 1999 en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila diplomato, poeto kaj verkisto, unu el la plej gravaj figuroj de la malfrua brazila modernismo.

Ĝis lia morto li estis konsiderita ĉiujara kandidato por la Nobel Premio en Literaturo.  Li ja ricevis la Premion Camões en 1990 kaj la Premion Neustadt en 1992.

 Kariero kaj verkado 
En 1940 li aliĝis al la rondo de la avangardaj poetoj de la ĉefurbo (Jorge de Lima, Carlos Drummond de Andrade). En 1946 li eniris la diplomatian servon, kie li pasigis sian karieron. Fine de la 1940-aj jaroj li servis en Barcelono, kie li proksimiĝis al Miró, Joan Brossa kaj aliaj membroj de la grupo Dau-al-Set : Tàpies, Cuxart .

En sia poezio li gravitis al objektivisma, nepersona poetiko (Mallarmé, Valéry ) kaj striktaj formoj, kio donis al kritikistoj kialon paroli pri lia unika konstruktivismo.

 Verkaro (eleko) 

 Pedra do sono (Ŝtono de dormo) 1942
 O engenheiro (La Inĝeniero) 1945
 Joan Miró 1950
 A escola das facas (La Lernejo de Tranĉiloj) 1980
 Agrestes 1985

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Academia Brasileira de Letras profilo de João Cabral de Melo Neto
 Encyclopædia Britannica Joao Cabral de Melo Neto

Kategorio:Brazilaj diplomatoj
Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Membroj de Brazila Beletristika Akademio