Kay Cottee

Kay COTTEE (naskiĝinta la 25-an de januaro 1954, en Sidnejo) estas fama aŭstralia maristo, kiu fariĝis la unua virino kiu ĉirkaŭnavigadis la mondon sola, senhalte kaj senhelpata. Ŝia historia vojaĝo, kiu daŭris 189 tagojn, komenciĝis kaj finiĝis en Sidnejo, Aŭstralio inter novembro 1987 kaj junio 1988.

 Frua vivo kaj kariera vojo 
Naskiĝinte en familio kun profundaj radikoj en la marveturada mondo, ŝi jam ekde frua aĝo disvolvis naturan ligon kun la maro. Ŝia patro, kiu estis sperta maristo, gvidis ŝiajn unuajn paŝojn sur la onduma surfaco de la oceano, transdonis al ŝi valorajn lecionojn pri velado kaj instilis en ŝi senton de nehavebla aventuremo.

Kreskante apud la ondoj kaj brizoj de la aŭstralia marbordo, Cottee pasigis siajn junaĝajn jarojn veladante kaj esploradante la vastajn akvojn kiuj ĉirkaŭas ŝian hejmlandon. Ŝiaj fruaj spertoj en la kontraŭvento formis ne nur ŝiajn teknikajn kapablojn sed ankaŭ ŝian karakteron, konstruante la fortikon kaj persistemon kiuj poste famiĝos. Antaŭ ol entreprenante sian historia vojaĝon, Cottee jam akiris konsiderindan sperton kiel velŝipisto kaj boatkonstruisto, laborante en la jaftindustrio kaj partoprenis en pluraj konkuraj maraj veladoj.

Kiam ŝi decidis entrepreni la defion ĉirkaŭnavigi la mondon, Cottee jam estis multsperta maristino. Ŝia profesiaj kvalifikoj kaj vasta mara sperto provizis solidan fundamenton por la giganta tasko antaŭ ŝi. Tamen, la vojo al ŝia granda entrepreno estis pavimita ne nur per teknika lerteco, sed ankaŭ per senŝanceliĝa decido kaj rigora preparo.

 La ĉirkaŭmonda vojaĝo 

 Preparado kaj planado 
La prepara fazo por la mondĉirkaŭa vojaĝo de Cottee estis intensega kaj multfaceta. Konsiderante, ke ŝi strebis fariĝi la unua virino por ĉirkaŭnavigi la mondon sola, senhalte kaj senhave, la planado devis esti metika kaj ampleksa.

La tasko komenciĝis per la adapto de ŝia 11.2-metra (37-futa) S&S 37 velŝipo, kiu ricevis la nomon "Blackmores First Lady". Ŝi persone instalis pli ol 100 modifojn por certigi, ke la ŝipo povus rezisti la plej severajn kondiĉojn. Ĉiu detalo, de la navigada ekipaĵo ĝis la provizaj sistemoj, estis zorge konsiderita kaj adaptita por la preskaŭ ses-monata vojaĝo.

Krom la teknikaj preparoj, Cottee ankaŭ devis zorgi pri la korpaj kaj mensaj postuloj de tia elprovo. Ŝi entreprenis rigorajn trejnadprogramojn por konstrui sian fizikan eltenon kaj lertecojn, trejnante sin por trakti ĉiuimagebla stato senhelpa meze de la oceano. Samtempe, ŝi enpakis adekvantan kvanton da nutraĵoj, akvo, fuelo, kaj aliaj esencaj nemalhaveblaĵoj por la longa veturo.

 La vojaĝo mem 
eta|La velŝipo de Blackmores First Lady
La 29-an de novembro 1987, Kay Cottee ekveturis por sia historia vojaĝo. Antaŭ ŝi kuŝis la malfacila tasko navigii ĉirkaŭ la tuta globo, frontante la plej severajn oceanajn kondiĉojn, malfacilan solecon, kaj la psikologiajn defiojn de longdaŭra izoleco.

Ŝia itinero kondukis ŝin orienten tra la Pacifika Oceano, ĉirkaŭ la timigan Kabo Horno, norden laŭ la Atlantika Oceano, poste orienten ĉirkaŭ Kabo de Bona Espero, kaj fine tra la Hinda Oceano, antaŭ ol reveni al Aŭstralio.

Dum sia vojaĝo, Cottee frontis terurajn ŝtormojn, ondegojn pli altajn ol ŝia masto, kaj eĉ timigajn renkontiĝojn kun maraj bestoj. Unu el la plej danĝeraj momentoj okazis en la Suda Oceano, kie severa ŝtormo preskaŭ renversis ŝian ŝipon. Spite al ĉi tiuj defioj, ŝi navigadis per miksaĵo de tradiciaj kaj modernaj metodoj, fidante sian sekstanton kaj sian instinkton tiom kiom sian satelitan navigadan sistemon.

Malgraŭ la fizikaj danĝeroj, eble la plej granda defio estis la psikologia efiko de la longdaŭra izoleco. Semajnoj pasadis sen homa kontakto krom la okaza radio-komunikaĵo. La senĉesa bruo de la vento kaj ondoj, la konstanta movo de la ŝipo, kaj la senfina etendo de la oceano postulis eksterordinaran mensan forton kaj rezistencon.

 Reveno kaj rekordo 
Post 189 tagoj kaj pli ol 22,000 marajn mejlojn (41,000 kilometroj), Kay Cottee finfine revenis al Sidnejo la 5-an de junio 1988. Ŝia alveno estis bonvenigata per historia akcepto, kun pli ol 100,000 homoj amasiĝintaj ĉirkaŭ la haveno por vidi ŝian triumfan revenon.

Ŝia vojaĝo estis historia en pluraj aspektoj. Krom fariĝi la unua virino kiu ĉirkaŭnavigiis la mondon sola, senhalte kaj senhave, Cottee ankaŭ starigis plurajn aliajn rekordojn. Ŝi estis la unua virino kiu veladis solo ĉirkaŭ Kabo Horno, la unua virino kiu traveladis la mondon el ambaŭ direktorj, kaj la rapida virino kiu ĉirkaŭnavigiis la mondon.

Malgraŭ la fizikaj kaj psikologiaj defioj kiujn ŝi frontis, Cottee revenis en rimarkinde bona stato, atestante ŝian eksterordinaran preparadon kaj resartan kapablon. Ŝia atingaĵo ne nur skribis ŝin en la historiajn annalojn sed ankaŭ pruvus, ke virinoj povas superi eĉ la plej terurajn defiojn de la oceano.

 Vivo post la vojaĝo kaj heredaĵo 
La reveno al la firma tero post preskaŭ ses monatoj sur la oceano ne estis facila transiro por Kay Cottee. La brua akcepto kaj subita famo, kvankam meritita, efikis kiel drasta kontrasto al la profunda silento de la maraj ondoj. Tamen, ŝi rapide adaptiĝis al sia nova rolo kiel nacia heroino kaj inspira figuro.

Rekonante la valoron de ŝiaj atingoj, la aŭstralia registaro honoris ŝin per la titolo "Aŭstralia de la Jaro" en 1989. Ŝi ankaŭ ricevis la Ordenon de Aŭstralio kaj estis indukita en la Aŭstralian Sportan Halo de Famuloj — honoroj kiuj reflektas ŝian eksterordinaran kuraĝon kaj kontribuon al la marvetura mondo.

Post sia historia vojaĝo, Cottee ne ripozis sur siaj laŭroj. Ŝi dediĉis multon de sia tempo kaj energio por bonfaraj celoj, precipe tiuj ligitaj al maraj konservadaj projektoj kaj junularaj edukprogramoj. Ŝia vojaĝo kolektis pli ol 1 milionon da aŭstraliaj dolaroj por la "Life Education Program", kiu helpas junulojn kontraŭ drog-misuzado.

Ŝi ankaŭ verkis plurajn librojn pri siaj aventuroj, inkluzive de la populara "First Lady" (1989). Ŝiaj verkoj ne nur rakontas la detalojn de ŝia vojaĝo sed ankaŭ dividis la profundajn personajn lecionojn kaj spiritigajn pensojn derivitajn de ŝiaj spertoj.

En la postaj jaroj, Cottee daŭrigis sian engaĝiĝon en la marina mondo, laborante kiel jaftkonstruisto kaj projektante novajn velŝipojn. Ŝi ankaŭ fariĝis populara preleganto, dividanta siajn spertojn kaj la valorojn de persistemo, kuraĝo, kaj memfido kun publikoj tutmonde.

La heredaĵo de Kay Cottee restas firma en la aŭstralia kultura historio. Parto de ŝia ŝipo, "Blackmores First Lady", nun estas konservita en la Nacia Mara Muzeo en Sidnejo, servante kiel konstanta memorigilo de ŝia eksterordinara atingaĵo. Pli grave, ŝia historia vojaĝo fariĝis simbolo de la nehaltigebla homa spirito kaj de la potenca vero ke kun sufiĉa dedičo kaj persisto, neniu barilo — inkluzive de tiuj trudataj de sekso aŭ socia atendo — povas bari la homan ambicion.

Hodiaŭ, Kay Cottee restas potenca inspiranto por homoj ĉie, precipe por junaj virinoj kiuj aspiras al grandaj atingoj en kampo tradicionaligita al viroj. Ŝia vojaĝo ĉirkaŭ la mondo estis multe pli ol fizika entrepreno; ĝi estis vojaĝo kiu redifinis limojn kaj malfermis novajn horizontojn de eblecoj por generacioj venontaj.

 Vidu ankaŭ 

 Ĉirkaŭnavigado
 Solvelado
 Naomi James - la unua virino kiu ĉirkaŭnavigiis la mondon sola tra Kabo Horno
 Jessica Watson - juna aŭstralia virino kiu ĉirkaŭnavigiis la mondon sola je la aĝo de 16 jaroj
 Ellen MacArthur - brita maristino kiu rompis la mondrekordon por la plej rapida sola ĉirkaŭnavigado
 Solveturado

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Australian Geographic: Kay Cottee - 30 jaroj post la historia vojaĝo
 Nacia Mara Muzeo - Kay Cottee ekspozicio

Kategorio:Homoj de Sidnejo
Kategorio:Aŭstraliaj esploristoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954