Anatolij Marĉenko

Anatolij Tiĥonoviĉ MARĈENKO (; n. la 23-an de januaro 1938 en Barabinsk, Novosibirska provinco, Rusia SFSR, Sovetunio - m. la 8-an de decembro 1986 en Ĉistopolo, Tatara Aŭtonoma Soveta Socialista Respubliko, Rusia SFSR, Sovetunio) estis sovetia disidento, verkisto kaj homaj-rajtoj-aktivulo. Li estis malliberigita plurfoje pro sia kritiko de la soveta registaro. 

 Vivo 
Marchenko naskiĝis kiel filo de fervojisto en Barabinsk, Siberio. ok- jaraĝa, li forlasis la lernejon kaj fariĝis membro de la Komsomolo. Marchenko laboris kiel konstrulaboristo ĉe hidroelektraj centraloj kaj tiam estis malliberigita por la unua fojo. Post provo eskapi al Irano en 1960, li denove estis malliberigita de 1960 ĝis 1966, dum kelka tempo en la Centra Malliberejo de Vladimir.  Li skribis pri tio en la libro "Miaj Deklaroj", publikigita en Novjorko kaj Frankfurto ĉe Majno en 1969. , pg. 17, pg. 25 

Li fariĝis politika disidento. Interalie, li estis fondinta membro de la Moskva Helsinka Grupo kaj avertis la ĉeĥoslovakojn pri la sovetianoj, kio gajnis al li plian punon. La KGB proponis al li la ŝancon elmigri al Israelo, sed li rifuzis, ĉar kvankam lia edzino estis juda, li ne estis. Pro lia ekzila raporto " De Tarusa al Ĉunskij", li estis malliberigita en 1981 en malliberejo UE148/2 en Ĉistopolo, kie li mortis komence de decembro 1986 post cerba hemoragio.  Entute, li estis kondamnita ses fojojn kaj pasigis 19 jarojn en malliberejo. , pg. 5

Marĉenko estis la dua edzo de Larissa Bogoras. Li postmorte ricevis la Saĥarov-premion en 1988. 

 Referencoj 

Kategorio:Saĥarov-Premio gajnintoj
Kategorio:Sovetiaj memoraĵistoj
Kategorio:Moskva Helsinka unio
Kategorio:Sovetiaj aktivuloj
Kategorio:Sovetiaj homrajtaj aktivuloj
Kategorio:Sovetiaj disidentoj