Anda konuro

La Anda konuro, Orpluma konuro, Orpluma papago aŭ Anda papago (Leptosittaca branickii) estas granda, ĉefe verda papago, ununura membro de la genro Leptosittaca. Tiu iom Aratinga-simila specio troviĝas en malsekaj moderklimataj arbaroj de altaj teroj, speciale kun Podocarpus, en orientaj deklivoj de Andoj en Kolombio, Ekvadoro, kaj Peruo. Ĝi estas ĝenerale loka kaj neofta. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. BirdLife International (2020). "Leptosittaca branickii". IUCN Red List of Threatened Species. 2020: e.T22685755A175279701. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-3.RLTS.T22685755A175279701.en. Alirita la 15an de Novembro 2021.  Senarbarigo de alt-altitudaj arbaroj por agrikulturaj celjo ege damaĝis la vivmedion de tiu papagospecio. Plua malpliigo de tiaj medioj plue malpliigas la nombroj de Andaj konuroj restantaj en Sudameriko.Jacobs, M kaj Walker, J. "Density estimates of birds inhabiting fragments of cloud forest in southern Ecuador". 1999 Ĝi estas la nura konata papagospecio kiu povas detekti ultraviolan radiadon.

 Aspekto 
La Anda konuro estas granda kaj longvosta monta papago, kiu loĝas en la andaj nubarbaroj de Kolombio, Peruo kaj Ekvadoro. Plenkreskaj konuroj estas plejparte helverdaj kun oranĝecaj flavaj bridoj kaj malgrandaj orflavaj krestoj malantaŭ la okuloj. Iliaj ventroj estas nuance flavecaj kun ruĝecoranĝaj plumoj dise ĉirkaŭe. Andaj papagoj havas flavecajn flugilplumojn sur sia malsupra flanko kaj ankaŭ forte ruĝecajn plumojn sur la malsupra flanko de sia vosto. Junaj andaj papagoj forte similas al la plenkreskuloj, sed iliaj ventroj estas pli palverdaj, flavaj kaj oranĝaj kaj ankaŭ havas palrozkolorajn bekojn.

 Kutimaro 
Andaj papagoj kutime vivas en grupoj de 5-15 kaj videblas en grupoj de ĝis 35-40 birdoj. La Anda papago verŝajne havas nomadan movpadronon, forlasante la neston kiam la kokidoj elnestiĝis kaj revenante dum la sekva reprodukta sezono. Ankaŭ, ili kutime troviĝas sur nudaj branĉoj kaj eksteraj kronoj de vaksopalmoj kaj estas tre aktivaj alvokantoj. Ilia krio estas strida sono, kaj dumfluge kaj dum ili ripozas, kaj ĝi povas esti aŭdita la tutan jaron kaj pli ofte en nestareoj dum la reprodukta sezono. Dum pariĝado, la maskloj kaj inoj kunhavas la saman ripozejon kaj iom post iom alproksimiĝas unu al la alia. La masklo malrapide surgrimpas la inon kaj ambaŭ levas siajn longajn vostojn, frotas siajn kloakojn kune, kaj skuas siajn vostojn dum 1-2 minutoj.

 Dieto 
Ili dependas de vaksopalmoj por ŝirmejo kaj forte dependas de konusoj de "Podocarpus" por manĝaĵo. Ili pasigas multan tempon manĝante en la "Podocarpus"-arboj, kiuj estas koniferaj arboj kun pli ordinara nomo kiel la afrika filiko.

 Konservado 
Viveja degradiĝo kaj fragmentiĝo estas la du ĉefaj minacoj kaŭzantaj malkreskon en la nombro de Andaj konuroj en Ekvadoro. Nur ĉirkaŭ 7 300 - 20 000 Andaj konuroj maturaj restas hodiaŭ kiel rezulto de fragmentiĝo kaj habitatperdo. Ekzistas klopodoj kaj konversaciejoj disigitaj tra ilia regiono por helpi ilian survivadon.

 Referencoj 


 Juniper & Parr (1998). A Guide to the Parrots of the World. Pica Press, East Sussex. 
Fundación ProAves

Eksteraj ligiloj

 AvianWeb - Konservostatuso de araoj
 CITES birdoregularo 
BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Papagoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Kategorio:Birdoj de Peruo