Vitus Huonder

eta|blazono lia

Vitus HUONDER (naskiĝinta la  en Trun,  mortinta la  en Wangs) estis svisa episkopo romkatolika."Im Herrn verstorben: emeritierter Bischof Vitus Huonder"  - ĉe: bistum-chur.de, 3.4.2024 Episkoplanda sidejo lia estis inter 2007 kaj 2019 Koiro. De 2019 li troviĝis inter anoj de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a. 

Post trapaso de la abiturienta ekzameno en 1963 ĉe la Monaĥejo Lernejo de Disentis li fariĝis benediktano. Je Disentis li faris la novicadon studonte filozofion je Einsiedeln kaj de 1965 teologion ĉe la Pontifika Anselma Atenejo en Romo. Eksfrokuliĝon kaŭzis malcertoj ĉe li pri aŭtentikeco de vokiĝo je animzorgado. Sed post kiam li laboris kun junuloj en Zuriko dum unu jaro, iĝis daŭrigo de la sutdoj teologiaj en Friburgo. En la 25-a de septembro 1971 lin sacerdotecen ordinis Johannes Vonderach en Thalwil. Friburge li doktoriĝis en la jaro 1973-a post defendo de la tezo Israel, Sohn Gottes. Zur Deutung eines alttestamentlichen Themas in der jüdischen Exegese des Mittelalters. Sekvis Friburge universitata asistanteco kaj poste docenteco pri la Malnova Testamento ĉe la Koira teologi-altlernejo. Inter 1976 kaj 1988 li estis paroĥestro en Kilchberg ZH (1976–1982), Sachseln OW (1982–1984) kaj Egg ZH (1984–1988).

En 1989 li habilitiĝis pri liturgiaj sciencoj ĉe la universitato de Friburgo. En 1990 nomumis lin episkopo Wolfgang Haas katedrala kanoniko de Koiro kaj ĝenerala vikario por la kantono Grizono, la kantono Glaruso kaj Liĥtenŝtejno.  Inter 1993 kaj 1998, Huonder plenumis diversajn docentad-vokiĝojn en Friburgo kaj Koiro. En 1998 episkopo Amédée Grab konfirmis lian ĝeneralan vikariecon por Grizono nomumante lin moderiganto de la episkopa kurio  (moderator curiae). Huonder ankaŭ engaĝiĝis por multaj iniciativoj en la Sankta Lando. En 1991 li fariĝis kavaliro de la Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo. Sekvis lia ordena grandprioreco por Svisujo kaj (de 2008) lia ordena grandoficireco. 

En la 6-a de julio 2007 li elektiĝis episkopo de Koiro."Tod von Bischof Vitus Huonder" - ĉe: bischoefe.ĉ, 4.4.2024 Konsekro okazis en la 8.9.2007 en Einsiedeln. Devizo episkopa lia estis Instaurare omnia in Christo. En 2008 li partoprenis kun 340 junuloj ĉe la Monda Junulara Tago 2008 je Sidnejo. 

Inter 2008 kaj 2011 prezidantis li AGCK (Laborrondo de Kristanaj Eklezioj de Svisujo). Profesia retiriĝakcepto fare de papo Francisko estis en al 20.5.2019."Vitus Huonder ist nicht mehr Bischof von Chur" - ĉe: tagesanzeiger.ch, 20.5.2019 Tuj poste li ekloĝis en Wangs."50 Jahre Priester: Altbischof Vitus Huonder feiert mit den Piusbrüdern" - ĉe: kath.ch

 Skribaĵoj (elekto) 
 Israel, Sohn Gottes: Zur Deutung eines alttestamentlichen Themas in der jüdischen Exegese des Mittelalters. Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1973, ISBN 3-525-53307-1 (disertacio).
 Auf der Suche nach Gott: Der christliche Glaube und die anderen Religionen. Kanisius, Freiburg 1982, ISBN 3-85764-141-X.
 Gnadennovenen. Kanisius, Freiburg 1984, ISBN 3-85764-170-3.
 Zur Feier des Sonntags. Kanisius, Freiburg 1986.
 Die Psalmen in der Liturgia horarum. Universitätsverlag, Freiburg 1991, ISBN 3-7278-0758-X (habilitiĝa faklaboraĵo).

 Eksteraj ligiloj 

Huonder ene de la katolika hierarkio
ligiloj ĉe DDB
informoj ĉe gcatholic.org 

 Notoj 

Kategorio:Svisaj episkopoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Svislando
Kategorio:Svisaj teologoj
Kategorio:Profesoroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1942
Kategorio:Mortintoj en 2024 
kategorio:Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a