Interagisma lingvodidaktiko

Interagisma aŭ sociinteraga lingvodidaktiko estas tendenco en lingvodidaktiko, kiu elstarigas la gravecon de la evoluo de personaj interagoj en la lernado de dua lingvo.Martinez, Pierre. 2021. La didactique des langues étrangères. 9-a eldono. Paris: Presses Universitaires de France. 43.

Historio
Interagisma didaktiko originis en la jardeko de 1980 inter franclingvaj esploristoj pri la rolo de lingvo en la ensociiĝo de enmigrintoj, interalie Pierre Bange kaj Bernard Py. La plej influa rezulto de tiu fluo estis analizo de Py, Jean François de Pietro, kaj Marinette Matthey pri akirigopovaj sinsekvoj, t.e. parolaj interagoj inter lingvolernanto kaj aliaj homoj kies temo estas lingvaĵa formo.

Ekde la jardeko de 1990 interagisma didaktiko influiĝis de tendenco nomata socikultura teorio kaj bazita sur la ideoj de Lev Vigockij. Tiu evoluo rilatis al similaj teoriaj evoluoj en esplorado pri la lernado de denaska lingvo. Ĝi rekonceptis kompetenton kiel econ de interago anstataŭ individuo. Socikulturaj didaktikaj esploroj registris la akiron de lingvaj kapabloj dum intervaloj de tempo kaj demandis pri la rolo en tiuj akiroj de ekstera interagado kun instruantoj kaj kunlernantoj.

La intereso de lingvodaktikistoj pri interagismo kaj la kvanto da esplorado multe kreskis kun la "socia turno" en lingvodidaktiko ĉirkaŭ 1997. Interagisma tendenco bazita sur Vigockij evoluas en Kubo ekde 1995 kaj esprimiĝas plej influe en la lernolibro Interaga Didaktiko de Lingvoj de Rodolfo Acosta kaj José Alfonso (2007).Moisés Gómez, Arnaldo, k. al. 2016. "Didáctica interactiva de lenguas extranjeras en Cuba". Mendive 14(2): 142-149. 

Teknikoj
Interparola analizo uziĝas por diversaj celoj en esploroj pri interagisma didaktiko, kvankam ĝi unue estis evoluigita en aliaj fakoj.Siegel, Aki, kaj Seedhouse, Paul. 2019. "Conversation Analysis and Classroom Interaction". En  C. A. Chapelle (red.), The Encyclopedia of Applied Linguistics.  Ĝi povas identigi apartajn ecojn de la parolado de lingvolernantoj kaj de la socia medio de edukejoj, kie lingvoj estas instruataj, aŭ la specifajn momentojn en interago, kiam lerno okazas.Pekarek Doehler, Simona. 2013. "Social-interactional approaches to SLA: A state of the art and some future perspectives". Language, Interaction and Acquisition 4:2 (2013), 134–160. Interparola analizo uziĝas en esplorado kaj pri interagadoj inter lernanto kaj instruanto kaj pri interagadoj inter kunlernantoj. Komence ĝi estis uzata por priskribi unuopajn interagojn, sed poste ankaŭ por esploroj pri la evoluo de interagado dum longa tempo.

En lingvinstrua praktiko, la sekvoj de interagisma perspektivo povas esti provadoj plibonigi la etoson de la kurso, favori grupan kunlaboradon, kaj konverĝigi la kondutojn de la lernanto kun la strategio de la instruanto. Ĝis nun ĝi kutime fokusiĝis al instruado per interagado, sed povus ankaŭ evoluigi instruadon por interagado.Manoïlov, Pascale, kaj Oursel, Élodie. 2019. "Analyse des interactions et didactique des langues : tour d’horizon des relations". Linx 79. 

Referencoj

Kategorio:Lingvainstrua metodologio
Kategorio:Didaktiko