Tilla Durieux

Tilla DURIEUX (naskita Ottilie Godeffroy; la 18-an de aŭgusto 1880 en Vieno, Aŭstrio-Hungario – la 21-an de februaro 1971 en Okcidenta Berlino) estis aŭstra teatra kaj filma aktorino.

Dum la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento, ŝi laboris kiel teatra aktorino sur diversaj scenejoj en Aŭstrio kaj Germanio, kaj ankaŭ aperis en kelkaj filmoj. Ŝi forlasis Germanion en 1933, kaj ne aktivis tie dum la Tria Regno. En la 1950-aj jaroj, ŝi revenis al okcidentgermana filmo kaj televido en roloj kiel pli maljunaj virinoj. Ŝi mortis en la aĝo de 90 jaroj pro komplikaĵoj post kirurgio "Leopold Museum widmet sich Filmstar Tilla Durieux", ORF .
eta|Portreto de Tilla Durieux kiel la sorĉistino Kirke, pentrita de Franz von Stuck en 1913 
maldekstra|eta|Tilla Durieux, . 
eta|Portreto de Durieux (1914) de Renoir

 Vivo 
Tilla estis la filino de kemioprofesoro Richard Godeffroy kaj ŝia edzino, la hungara pianistino Adelheid Ottilie Godeffroy Augustine, née Hrdlicka.  Ŝi finis siajn studojn pri drama arto en Vieno. ŝi debutis en 1902 en Olmütz, de kie ŝi translokiĝis al Breslau kaj de 1903 ĝis 1911 ŝi laboris ĉe la Germana Teatro en Berlino. De 1911 ĝis 1914 ŝi prezentis en la Lessingtheater, de 1915 en la Reĝa Teatro ( Königliches Schauspielhaus ) kaj de 1919 en la Staatstheater. En 1927 ŝi okupiĝis pri Piscator de Erwin Piscator - '' Bühne ''.

En 1933 ŝi forlasis Germanion post kiam la NSDAP ekregis kaj prezentis sin ĉe la Theater in der Josefstadt en Vieno kaj ankaŭ en Prago. Dum la Dua Mondmilito ŝi loĝis en Zagrebo. En 1952 ŝi revenis al Germanio kaj prezentis en Berlino, Hamburgo kaj Monastero.

Durieux edziniĝis al la pentristo Eugen Spiro (1874-1972), de kiu ŝi divorcis en 1906. En 1910 ŝi edziniĝis al la germana eldonisto kaj galeriposedanto Paul Cassirer (1871-1926). Post ŝia morto, ŝi edziniĝis al Ludwig Katzenellenbogen (1877–1944), administra direktoro de la grupo Schultheiß Patzenhofer en Berlino.

Apud Potsdamer Platz en Berlino estas la parko Tilla Durieux, kiu estis nomita honore al ŝi. Ŝi estas entombigita en la Friedhof Heerstraße.

 En Esperanto aperis 

 Tilla romano de Spomenka Štimec (2002)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


 Tilla Durieux kaj ŝia Arta Kolekto
 Portreto de Tilla Durieux pentrita de Renoir: Metropola Muzeo de Arto
 Spielen und träumen,  1922 aŭtobiografio pri la infanaĝo de Durieux ĉe la Instituto Leo Baeck en Nov-Jorko

Kategorio:Aŭstraj aktoroj