Paul Nizon

Paul NIZON (naskita la 19-an de decembro 1929 en Berno) estas svisa arthistoriisto kaj verkisto. 

 Vivo 
Nizon estas la filo de rusa kemiisto.  Li studis arthistorion, klasikan arkeologion kaj germanajn studojn ĉe la universitatoj de Berno kaj Munkeno. En 1957 li doktoriĝis pro disertacio pri Vincent van Gogh. Ekde 1961 li estis artkritikisto por la Neue Zürcher Zeitung. Li rezignis pri tiu ĉi posteno por vivteni sin kiel sendependa verkisto. Li loĝas en Parizo ekde 1977.  

Li estis vizitanta profesoro ĉe diversaj eksterlandaj universitatoj, kiel ekzemple la Universitato de Frankfurto en 1984 kaj la Universitato de Vaŝingtono en Sankta Luiso, Misurio, en 1987.

Ekde 1971, Nizon apartenas al la organizaĵo de aŭtoroj Autorenverband Autorinnen und Autoren der Schweiz kaj ekde 1980 al la Deutschschweizer PEN-Zentrum. Ekde 2011, li estas membro de la Deutschen Akademie für Sprache und Dichtung en Darmstadt. Lia arkivo estas konservata en la Svisaj Literaturaj Arkivoj en Berno.

 Verkaro 

 Die gleitende Plätze (1959)
 Canto (1963)
 Untertauchen. Protokoll einer Reise (1972)
 Stolz. Roman (1975)
 Taubenfraß (1999)
 Abschied von Europa (2003)
 Das Drehbuch der Liebe. Journal 1973–1979 (2004)
 Die Republik Nizon. Eine Biographie in Gesprächen (2005)
 Die Zettel des Kuriers. Journal 1990–1999 (2008)
 Urkundenfälschung. Journal 2000–2010 (2012)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Literatura postlasaĵo de Paul Nizon en la arkiva datumaro HelveticArchives de la svisa Nacia Biblioteko
 Eldonoj de kaj pri Paul Nizon en la katalogo Helveticat de la svisa Nacia Biblioteko

Kategorio:Svisaj verkistoj
Kategorio:Svisaj arthistoriistoj