Rozkapa konuro

La Rozkapa konuro (laŭ la latina scienca nomo Pyrrhura rhodocephala, sed ankaŭ Ruĝkapa konuro kaj Ruĝkrona konuro) estas malgranda papago el genro Pyrrhura specio en la familio Psittacidae. Ĝi estas endemio de Venezuelo.

Taksonomio
La Rozkapan konuron priskribis la unuaj Philip Sclater kaj Osbert Salvin en 1871. BirdLife International (2016). "Pyrrhura rhodocephala". IUCN Red List of Threatened Species. 2016: e.T22685877A93090758. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22685877A93090758.en. Alirita la 12an de Novembro 2021. 

Aspekto
La rozkrona konuro estas malgranda papageto, 24 cm longa kun flugillongo de 13 ĝis 14,2 cm, vosto 9,7 ĝis 11,5 cm longa, kaj beko 1,6 ĝis 1,8 cm longa, kun tarslongo de 1,4 ĝis 1,6 cm. Kiel plenkreskulo ĝi estas plejparte verda; ĝia brile ruĝa ĉapo kaj blankaj primaraj kovriloj (bluaj ĉe junuloj) helpas distingi ĝin de ĉiuj aliaj longvostaj, papagetaj specioj en Sudameriko. Ĝi havas bluajn unuanrangajn flugilplumojn kaj ruĝan voston, kaj ambaŭ seksoj estas similaj. Neniuj aliaj membroj de la genro Pyrrhura troviĝas en ĝia teritorio. Ankaŭ la Pentrita konuro havas ruĝon sur sia kapo, sed havas rimarkindajn, skvamecajn ŝablonojn sur sia brusto kaj gorĝo. La nuda haŭto ĉirkaŭ la okulo estas blanka

Distribuado kaj habitato
Ĝi estas endemio de Venezuelo, trovebla nur en Andoj de nordokcidento de la montaro Cordillera de Mérida, el Táchira ĝis Trujillo. Ilia natura vivmedio estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj, je altaĵoj de 800 m ĝis 3 100 m super marnivelo, sed ĉefe ĉe 1 500 – 2 500 m. Ili povas troviĝi ankaŭ ĉe farmoj kun disaj arboj kaj ĉe arbarbordoj.

Ĝia ĉirkaŭkalkulata amplekso de ĉeesto estas de 17 000 km². En 1988 ĝi estis taksita por la Ruĝa Listo de IUCN kiel Preskaŭ Minacata, ĝisdatigita al Malalta Risko en 2000 kaj Malplej Zorgiga ekde 2004; en 2002 ĝi estis priskribita kiel "sufiĉe ofta." Raportita populacia malkresko kaŭzita de senarbarigo ne fariĝis problema ekde 2010, sed Parr kaj Juniper konsideris, ke ĉe specio kun tia malgranda teritorio tio devas prezenti longdaŭran minacon. La nuna populacia tendenco estas "stabila" kvankam la nombro de maturaj individuoj estas nekonata. La rozkrona papago estas en la CITES Apendico II, kiu "inkluzivas speciojn ne nepre minacatajn de formorto, sed kies komerco devas esti kontrolita por eviti utiligon malkongruan kun ilia supervivo."

Kutimaro
La rozkrona papago estas sociema, formante bruajn arojn de 10–30 birdoj kiam ĝi ne reproduktiĝas, kaj kolektiĝas en pli grandaj nombroj por ripozi. Ĝi faras movojn ĉiutage, sed la specio verŝajne estas loĝanta birdo. La voĉo estas priskribita kiel "raŭka [kaj] kaneca", kvankam "ŝajne pli silentemta ol aliaj Pyrrhuraj konuroj." La flugo estas "rapida kaj rekta." Nenio estas konata pri la dieto de la specio, kvankam oni suspektas, ke ĝi manĝas berojn, semojn, fruktojn kaj florojn. Oni supozas, ke ĝi reproduktiĝas en aprilo, majo kaj junio, verŝajne demetante 4–6 ovojn.

Referencoj

 Arndt, T. (2008). Anmerkungen zu einigen Pyrrhura-Formen mit der Beschreibung einer neuen Art und zweier neuer Unterarten. Papageien 8/2008.
 Joseph, L. (2002). Geographic variation, taxonomy and distribution of some Amazonian Pyrrhura parakeets. Ornitologia Neotropical 13(4): 337–363.
 Juniper, T., kaj M. Parr (1998). A Guide to the Parrots of the World. Pica Press, East Sussex. 
 Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, T. S. Schulenberg, F. G. Stiles, D. F. Stotz, kaj K. J. Zimmer. Versio 6a de Septembro 2007.  A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union.
 Ribas, C. C., L. Joseph, C. Y. Miyaki (2006). Molecular systematics and patterns of diversification in Pyrrhura (Psittacidae), with special reference to the picta-leucotis complex. Auk 123(3): 660–680.
 Juniper, Tony, kaj Mike Parr; bildoj de Kim Franklin. 1998. Parrots: A Guide to Parrots of the World. Yale University Press. .

Eksteraj ligiloj

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Venezuelo