Najat El Hachmi

Najat El Hachmi (en araba: نجاة الهاشمي; Beni Sidel, apud Nador, Maroko, 2a de julio 1979) estas hispana verkistino de maroka deveno. Ŝi gradiĝis en araba filologio en la Universitato de Barcelono kaj ricevis la Premion Ramon Llull de romano en 2008 pro L'últim patriarca (La lasta patriarko). Antaŭe ŝi verkis la eseon Jo també sóc catalana (Ankaŭ mi estas kataluna, 2004), kiu temas pri la integriĝo de enmigrintoj en la kataluna kulturo kaj en 2015 ŝi ricevis la Premion Sant Joan de rakontaro. Ŝi kunlaboris en kelkaj amaskomunikiloj kiel Catalunya Ràdio, El 9 Nou de Vic (Barcelono) kaj en La Vanguardia. En 2021 ŝi ricevis la Premion Nadal pro sia romano El lunes nos querrán.

Biografio kaj kariero
Estante ok-jaraĝa ŝi translokiĝis al Vic (provinco Barcelono) kie jam loĝis ŝia patro, kiu elmigris al Katalunio eĉ antaŭ ŝia nasko. Tie ŝi vivis kaj edukiĝis ĝis sia aliĝo al la Universitato de Barcelono. Ŝi havis diversajn laborpostenojn ĝis prezentis en 2004 sian unuan libron: "Ankaŭ mi estas kataluna", verkitan en kataluna kaj poste tradukitan al hispana; temas pri membiografio kiu traktas ŝian sperton kiel enmigrinto, la identecon kaj procezon de enradikiĝo en Katalunio, la lingvon, la religion, la virinojn, la senton de perdo de Maroko kaj la rilaton kun la nova lando.​

Sukceso alvenis en 2008 je "La lasta patriarko" kiu ricevis la Premion Ramon Llull, la Prix Ulysse al la unua romano en 2009 kaj iĝis finalisto de la Prix Méditerranée Étranger 2009. En la libro la verkistino kritikas la maĉismon kaj la perfortemon de la familiestroj dronintaj en konservismo kaj tradicio super ĉio, kontraste kun la historia de filino, junulino kiu ŝerĉas la liberon senigante sin de la socia heredaĵo neelektita. Ĝi estis tradukita al nombraj lingvoj, inter kiuj angla, franca, itala, portugala, turka, rumana kaj araba.​

En 2011 ŝi publikigis "La korpoĉasistino", nome pli erotisma romano pri virino kiu tendencas "ĉasi" ĉiajn korpojn –enmigrintoj, laborkolegoj, dancejaj konatuloj kaj eĉ fervoja kontrolisto, inter aliaj– por liberigi sin de subpremado.​

En 2021 ŝi ricevis la Premion Nadal pro sia romano El lunes nos querrán.

Verkoj
 2004: Yo también soy catalana. Jo també sóc catalana. Editorial Columna. 
 2008: El último patriarca. L'últim patriarca. Editorial Planeta. 
 2008: L'home que nedava, en El llibre de la Marató. Vuit relats contra les malalties mentals greus. Editorial Columna. 
 2011: La cazadora de cuerpos.La caçadora de cossos. Planeta  
 2015: La hija extranjera. La filla estrangera. Planeta 
2018: Madre de leche y miel. Ediciones Destino. "Mare de llet I mel" Edicions 62 
2019: Siempre han hablado por nosotras. Ediciones Destino. 
2021: El lunes nos querrán. Ediciones Destino.
2023: Mère de lait et de miel Verdier. .

 Eksteraj ligiloj 
 Najat el Hachmi en lletrA, Universitat Oberta de Catalunya
 Profilo de Najat el Hachmi
 Ciferecigitaj verkoj de Najat el Hachmi en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Katalunaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Elmigrintoj
Kategorio:Hispanaj romanistoj