Fajnbeka korelo

La Fajnbeka korelo (Cacatua tenuirostris) aŭ ankaŭ Fajnbeka kakatuo, Longbeka korelo kaj Longbeka kakatuo estas mezgranda kakatuo endemia de Aŭstralio. Ĝi estas simila laŭ aspekto al la Sanga korelo. Pizzey, Graham; Knight, Frank (1997). Field Guide to the Birds of Australia. Sydney, Australia: HarperCollins. p. 264. ISBN 0-207-18013-X.  Tiu ĉi specio estas ĉefea blanka, kun ruĝecrozkoloraj vizaĝo kaj frunto, kaj havas longan, palan bekon, kiu estas uzata por fosi serĉe de radikoj kaj semoj. Ĝi havas ruĝecrozkolorajn plumojn ankaŭ sur brusto kaj ventro.

Taksonomio
La Fajnbeka korelo ne havas agnoskitajn subspeciojn. La unuan formalan skribitan priskribon faris la germana natursciencisto Heinrich Kuhl en 1820. Tiu kakatuo estas unu el kelkaj rilataj specioj nomitaj koreloj kaj klasigitaj en la subgenron Licmetis ene de la genron Cacatua, kies membroj estas konataj kiel "blankaj kakatuoj".

 Aspekto 
La plenkreska longbeka korelo estas de 38 ĝis 41 cm longa,Birds in Backyards - Long-billed Corella havas enverguron de ĉirkaŭ 80–90 cm, kaj averaĝe pezas 567 g. Ĝi havas longan, ostokoloran bekon, kaj randon de senpluma, blueta haŭto ĉirkaŭ la okuloj. La plumaro estas ĉefe blanka kun ruĝecaj plumoj ĉirkaŭ la okuloj kaj bridoj. La malsupra flanko de la flugiloj kaj vostoplumoj estas nuancaj per flava koloro.

 Distribuado kaj habitato 
La longbeka korelo troveblas en naturo en Viktorio kaj sudorienta Novsudkimrio. Ĝi etendis sian teritorion ekde la 1970-aj jaroj ĝis Melburno, Viktorio kaj nun troveblas en Tasmanio,
 Suda Aŭstralio kaj sudorienta Kvinslando. Naturiĝinta populacio loĝas en Perto, Okcidenta Aŭstralio ekde la mezo de la 1980-aj jaroj, kio havas konservadajn implicojn, ĉar ĉi tiu specio povus hibridiĝi kun la endanĝerigita Fosanta korelo.

La longbeka korelo troviĝas en herbaj arbaroj kaj herbejoj, inkluzive de paŝtejoj, kampoj de agrikulturaj kultivaĵoj kaj urbaj parkoj.

 Ekologio kaj kutimaro 

 Reproduktado 
Reproduktado ĝenerale okazas de aŭstrala vintro ĝis printempo (de julio ĝis novembro). Longbekaj koreloj formas monogamajn parojn kaj ambaŭ seksoj kunhavas la taskon konstrui la neston, kovi la ovojn kaj zorgi pri la idoj. Nestoj estas faritaj en putriĝantaj derompaĵoj, la kavaĵoj de grandaj malnovaj eŭkaliptoj, kaj foje en la kavaĵoj de lozaj ŝtonetaj klifoj. 2-3 malbrile blankaj, ovalformaj ovoj estas demetitaj sur tegaĵo el putriĝa ligno. La kovado daŭras ĉirkaŭ 24 tagoj kaj la idoj pasigas ĉirkaŭ 56 tagojn en la nesto.

 Manĝado 
La longbeka korelo tipe elfosas radikojn, semojn, bulbotuberojn kaj bulbojn, precipe el Romulea. Indiĝenaj plantoj manĝataj inkluzivas murnongon Microseris lanceolata, sed granda parto de la dieto de la birdo nun inkluzivas enkondukitajn plantojn.

Referencoj

Bibliografio


 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Kakatuedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio