Skvama triĥogloso

Skvama triĥogloso (Trichoglossus chlorolepidotus, ankaŭ Skvambrusta triĥogloso aŭ Skvameca lorio) estas genro de papagaj birdoj, en la familio Psittaculidae. Ĝi estas endemio de orienta Aŭstralio. La ordinaraj nomoj trafe priskribas ĉi tiun birdon, kiu havas flavajn brustoplumojn kun verdaj bordoj, kiuj aspektas kiel skvamoj.

Taksonomio
La Skvama triĥogloso estis por unua fojo priskribita de la germana zoologo Heinrich Kuhl en 1820. La specia epiteto devenas el la grekaj radikoj ĥōros 'verda, flava', kaj lepidōtos 'skvameca'.

Aspekto
La skvambrusta loriko estas ĉirkaŭ 23 cm longa.Forshaw (2006). plato 13. La krono kaj flankoj de la kapo estas smeraldverdaj iomete nuancaj al bluo, dum la plumoj de la nuko, gorĝo kaj brusto estas flavaj, kun tre verdaj bordoj, kio donas skvamecan aspekton. La vosto estas verda kun la bazo de la eksteraj vostoplumoj markitaj per oranĝruĝo. La malsupraj flankoj, femuroj kaj subvostaj kovriloj estas verdaj kaj forte markitaj per flava, dum la subflugilaj kovriloj estas oranĝruĝaj. Ili havas oranĝruĝajn okulojn, kaj iliaj bekoj estas malhele koralruĝaj. Estas malhelaj vaksaĵo, bridoj kaj ĉirkaŭokulaj ringoj. Iliaj kruroj estas ĝenerale grizbrunaj.

Masklo kaj ino estas similaj laŭ ekstera aspekto. Junuloj aspektas similaj al plenkreskuloj, sed iliaj vostoj estas pli mallongaj. Okuloj estas palbrunaj aŭ nigraj, kaj bekoj estas brunaj kun kelkaj flavaj areoj aŭ oranĝaj kun brunaj areoj.

Distribuado kaj habitato
Tiu lorio estas ofta en plej multaj arbarkovritaj areoj de orienta Aŭstralio ekde Bamaga, la pinto de Norda Kvinslando, suden ĝis la distrikto Illawarra ĉe la suda marbordo de Novsudkimrio; ankaŭ sur kelkaj enmaraj insuloj. Ili ĝenerale limiĝas al marbordaj ebenaĵoj kaj apudaj altebenaĵoj; foje troviĝas laŭlonge de akvovojoj okcidente de la Granda Disiga Montaro.Pizzey, Graham and Doyle, Roy. (1980) A Field Guide to the Birds of Australia. Collins Publishers, Sydney.  Ili estas abundaj kaj plejparte sidlokemaj en la nordo; malpli multnombraj kaj nomadaj en la sudo. Ili preferas malfermajn, maldense arbarkovritajn areojn kaj melaleŭkajn arbustarojn.

Kutimaro
La ĉefe verda plumaro de tiu lorio tiel bone miksiĝas kun foliaro tiel, ke la birdon malfacilas detekti. Observanto sub arbo, kie skvambrustaj lorioj manĝas, povas bezoni iom da tempo por vidi la birdojn. Ilia malhela korala beko ofte estas la unua indiko pri ilia loko. Ili ŝajnas preferi malfermajn, maldense arbarkovritajn areojn, sed povas esti viditaj en melaleŭkaj arbustaroj kiam la arboj floras.

La skvambrusta lorio kutime videblas en malgrandaj grupoj, flugantaj supre, aŭ manĝantaj inter la plej ekstremaj branĉoj de florantaj arboj. Ili vizitadas plej multajn arbarkovritajn areojn kaj ofte videblas en ĝardenoj kaj parkoj - eĉ en grandaj urboj.

Skvambrustaj lorioj flugas rapide kaj laŭ rekta vojo. Dum ili pasas supre, la sono de iliaj rapidaj flugilbatoj povas esti aŭdita kune kun ilia altatona krio.

Voĉo
Skvambrustaj lorioj estas ekstreme bruemaj birdoj kaj altiras atenton per sia kriegado kaj babilado. La kontakta krio de ĉi tiuj birdoj estas metaleca, ruliĝanta, kontinua kriego dumfluge. Ili havas stridan babiladon dum manĝado. Dum ripozado, ili havas mallaŭtan, mildan pepadon. Kvankam ĉi tiuj birdoj povas esti sufiĉe bruaj kiam la pariĝa sezono alproksimiĝas. Ĉi tiuj birdoj ofte faras laŭtajn ĉirpojn/kriadojn dum serĉado de sia manĝaĵo.


Manĝado
Skvambrustaj lorioj havas similajn kutimojn al la parenca ĉielarka lorio, kaj la du specioj ofte grupiĝas en miksitaj aroj. Ambaŭ specioj manĝas ĉefe nektaron, kiel ekzemple tiun de la larĝfolia paperŝela Melaleuca quinquenervia, kaj polenon, sed ili ankaŭ manĝas florojn, berojn, aliajn fruktojn, kaj insektojn kaj iliajn larvojn. Ili tre ŝatas kultivitajn fruktojn kaj ofte kaŭzas damaĝon en fruktoĝardenoj; ili ankaŭ rabas sorgon kaj maizon por nutri sin per nematura lakteca greno.

 Reproduktado
Reproduktado okazas en ĉiuj monatoj krom marto kaj aprilo, kvankam kutime aŭgusto-januaro en la suda parto de ĝia teritorio. Ĉi tiuj birdoj nestas en arbaj truoj, kutime alte super la tero, kun tavolo de lignopolvo servanta kiel matraco ĉe la fundo. Ili kutime demetas du ovojn, malofte tri; ili estas blankaj, ovalaj, kaj ĉirkaŭ 26 X 20 mm. La kovado daŭras ĉirkaŭ 25 tagojn. Maskloj pasigas tempon en la nestkavaĵo, sed ŝajne ne partoprenas en la kovado. Ambaŭ gepatroj nutras la idojn, kiuj forlasas la neston ses ĝis ok semajnojn post eloviĝo.

Birdobredado
La skvambrusta lorio adaptiĝas sufiĉe bone al kaptiteco, kaj estas ludema kaj trankvila, kvankam ĝi povas esti agresema.Lendon, p. 15 Blua mutacio, kun malhelblua plumaro kaj blankaj brustmarkoj, estis bredita en Aŭstralio.Low, p. 90

Bildaro

Referencoj

 Forshaw, Joseph M. (2006). Parrots of the World; an Identification Guide. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
 Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
 Arndt, Thomas (2007) Lexicon of Parrots. Alirita en 31/07/07.
 Juniper & Parr (1998) Parrots: A Guide to Parrots of the World; .
 Lendon, Alan H. (1973). Australian Parrots in Field and Aviary (2a eld.). Sydney: Angus and Robertson. ISBN 0-207-12424-8.

Bibliografio



 Low, Rosemary. (1978). Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots. Inkata Press: Melbourne. .

Eksteraj ligiloj

Fotoj, sono kaj filmeto de Skvama triĥogloso el Biblioteko Macaulay  de Cornell Lab of Ornithology

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio