Johann Eichorn

Johann EICHORN (naskiĝinta en 1524 en Nurenbergo, mortinta la  en Frankfurto ĉe Odro) estis germana libropresisto. Firmao lia estis inter la plej gravaj de la Sankta Romia Imperio.  

 Vivo 
Post trejniĝo en sia naskiĝurbo li enmatrikuliĝis en aŭtuno 1547 ĉe la Frankfurta universitato. Du jarojn poste li transprenis, danke al perado de Jodocus Willich, la altlernejan eldonejon de Nicolaus Wolrab situantan en la eksa monaĥejo franciskana. Tiupostene li agadis ĝis  1581.Irina Modrow: Wonach in Frankfurt jeder, der nur wollte, gute Studien machen konnte. Eine kleine Geschichte der Viadrina anlässlich ihres 500. Jubiläums, Schöneiche bei Berlin, 2006, p. 18. Denove laŭ instigo de profesoro Willich estis presita ĉe li en 1549 la komedio Studentes de Christoph Stymmelius. De tio necesis en 1550 dua kaj en 1554 tria eldono. Lukrega estis la oferto de la t.n. diabla literaturo, do satiraj kaj piecaj kaj moralismaj verkoj pri homaj malvirtoj. En 1555 Eichorn presis Hosen-Teufel de la frankfurta teologo Andreas Musculus, jaron poste ties libron Eheteufel. En 1557 aĉeteblis Spielteufel de la moralisto Eustachius Schildo kontraŭ ĉiuj distroludaj droguloj.  

De 1555 la gamo de Eichorn etendiĝis je notoj. Per la eldono de la eklezia kantolibro en 1558 li aliordigis malpostajn eldonojn enkondukante ordon laŭ sezonoj. Tion (krom kelkaj melodioj) li estis transpreninta de la Bohemiaj fratoj. Tian sistemon poste aplikis ankaŭ aliaj luteranismaj kantolibroj.<ref>Walter Reckziegel: "Das Gesangbuch von J. Eichorn d. Ä. zu Frankfurt/Oder" - ĉe: Jahrbuch für Liturgik und Hymnologie, vol. 7, Vandenhoeck & Ruprecht, 1962, p. 122</ref> En la germanlingva nordo estis lia ateliero la unua specialiĝinta je nota presado: Frankfurto iĝis la kvara plej granda eldoneja urbo de Germanujo kaj po du librofoiroj por jaro helpadis la konatigon kaj la vendadon de liaj produktoj. 

La ligna kaj kupra gravuristo Frantz Friderich kreis eĉ proprajn (dekoraciajn) alfabetojn, titol-enkadrigojn, belajn blazonreproduktojn ktp. Ĝis la 19-a jarcento oni uzis multe ties gravuritajn portretojn.Heinrich Grimm: "Frantz Friderich" - ĉe: Neue Deutsche Biographie, volumo 5, Berlino 1961, p. 436-437 En 1567 lia princelektista moŝto Joakimo la 2-a (Brandenburgio) donis al Eichorn la privilegion havi monopolon en Frankfurto ĝismorte. Por Pomerio li ricevis la saman privilegion nur por la daŭro de 12 jaroj. Filion li havis en Szczecin. La ŝtata ĉambro pagis lin tridek talerojn ĉiujare."Kellner, Andreas" En 1572 la ateliero estis translokita al la strato Oderstraße, proksime de la fakultato pri jursciencoj. Tiutempe ekzistis kvar presiloj en Frankfurto kun 18 dungitoj.Modrow (2006), p. 19

 Familio kaj honoroj
Edzigis lin en 1552 Walpurga Jenike, filo de urba konsiliano el Wriezen; en 1570 Eichorn mem fariĝis urba konsiliano. Lia filo Andreas Eichorn (1553–1615) komencis sian metion en 1575 en Tübingen antaŭ ol postanti la patron Frankfurte en la 1581-a jaro.Reckziegel: (1962), p. 120 La filino Margarethe edziniĝis al la libropresisto Andreas Kellner kiu transprenis en 1572 la filion bopatran en Szczecin. Ties filo Samuel aktivis tie ĝis 1622.  

Ekde 1991 la iama frankfurta strato Straße des Roten Oktober alinomiĝis por Eichorn Johann-Eichorn-Straße.

 Eksteraj ligiloj 

Art. "Eichorn, Johann" de Ernst Kelchner, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie,'' volumo 6 (1877), p. 481 
ligiloj ĉe DDB 
 Notoj 

Kategorio:Presistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1524
Kategorio:Mortintoj en 1583
Kategorio:Personoj rilataj al Frankfurto ĉe Odro