Ernst Leißling

Ernst Richard LEISSLING (naskiĝinta la  en Markvippach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana speciala pedagogo kaj regionhistoriisto."Verdienstvoller Direktor und herausragender Braillist" - ĉe: TA, 30.12.2019

 Vivo 
Frekventis li de 1897 la porpastran seminarion je Eisenach; en 1903 li tie elstare finekzameniĝis. Poste oni vokis lin al la Burĝa Lernejo de Jena kie li krome partoprenis trejniĝon por instruado de blinduloj. Instruisto estis li de 1903. Ekde 1920 ĝis translokigo de la Instituto por surdmutuloj kaj blinduloj disde Vajmaro al Gotao li ne nur pedagogis sed eĉ supera metia instruisto li fariĝis. Sendiĝo de li tien estis farita rekte fare de la turingia landa registaro. De 1925 Leißling direktoris ĉe Thüringer Blindenanstalt. En nacisocialisma Germanio li eĉ protestis malpor eŭtanaziaj krimoj ĉe malsanuloj. Leißling krome membris ĉe laborkomitato pri la tiam moda junularkulturo.Kurt Haufschild: Die Leuchtenburg als Treffpunkt der Jugendbewegung 1919–1933: Volkskundliche Untersuchung zum Gemeinschaftsleben von Jugendgruppen, Kreisheimatmuseum Leuchtenburg, 1975, p. 35] Vajmare li ankaŭ estris la en 1919 fonditan popolaltlernejon.Gitta Günther, Lothar Wallraf (eld.): Geschichte der Stadt Weimar, dua eldono, Böhlau, Weimar 1976, p. 572Ralf Finke: "Wir wollen mehr Demokratie wagen. Die Volkshochschule im wiedervereinigten Deutschland 1990–2019", ĉe: 100 Jahre Volkshochschule Weimar – Bildung im Wandel, Weimar 2019, p. 20. interreteJustus H. Ulbricht: Klassikerstadt und Nationalsozialismus: Kultur und Politik in Weimar 1933 bis 1945 (=Weimarer Schriften, 56), Glaŭ, Jena 2002, p. 169 

Por pluklerigadoj geografia, geologia, botanika kaj historia li ofte gvidis ekskursojn en al ĉirkaŭaĵojn de Vajmaro; gravis ankaŭ lia engaĝiĝo pri naturprotektado. Inter 1946 kaj 1950 li estis Vajmare urba konsiliano por la liberala partio LPDP.Ulrich Völkel, Hannes Bosse, Ebba Wachler (eld.): Kleines Lexikon Weimarer Persönlichkeiten, 2009, p. 158 La Porblindulan Instituton je Vajmaro li pligrandigis ekde 1946 je la ĉambroj de ĉe strato Schwabestraße kaj klopodis pri daŭra nomo de tiu ĉi areo kiel Altes Zöllnerviertel. Li krome membris ĉe la framasonisma loĝio Anna Amalia zu den drei Rosen kaj inter 1932 kaj 1934 eĉ ties majstro."Stuhlmeister - Logenleben - Freimaurerloge Anna Amalia" Antaŭ la marodo fare de la nazioj li savis ties arkivon."Johannesfreimaurer-Loge Anna Amalia zu den drei Rosen Matrikel 50 i. Or. Weimar stellt sich im Freimaurermuseum Bayreuth vor", sume kvin bretarajn metrojn. Ne klare estas ĝis nun, kiel tio sukcesis. La tuton akiris en 1980 la Germana Centra Arkivo de Potsdam.Michael Wildt: "Nachrichtendienst, politische Elite und Mordeinheit. Der Nachrichtendienst des Reichsführers SS" 

Leißling ankaŭ (fak)verkistis. Liaj verkoj eĉ hodiaŭ gravis rilate al la regionhistoria esplorado de Ilm-valo kaj distrikto Weimarer Land.

Honoroj
Honormembrecon aljuĝis al Leißling la Ĝenerala Germana Porblindula Ligo. 
Laŭ li oni nomis la premion Ernst-Leißling-Preis, kiu estas la plej alta premio de la Turingia asocio de blinduloj kaj vide handikapitoj.Joachim Leibiger: "Der Blinden- und Seeschwachenverband Thüringen e. V. trauert um seinen Ehrenvorsitzenden" - ĉe: bsvt.org, 1.10.2022

 Verkoj (elekto) 
 Wanderwege um Weimar: Heimatkundlicher Wegweiser mit dreifarbiger. Wanderkarte. Thüringer Volksverlag, Weimar 1954.
 Das mittlere Ilmtal. Greifenverlag, Rudolstadt 1966.

 Literaturo 
 Ulrich Völkel, Hannes Bosse, Ebba Wachler (eld.): Kleines Lexikon Weimarer Persönlichkeiten, 2009, p. 158.  ISBN 978-3-939964-07-0

 Eksteraj ligiloj 

 Leißling, Ernst - ĉe: zs.thulb.uni-jena.de

 Notoj 

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Blinduloj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortintoj en 1979
Kategorio:Germanaj politikistoj
kategorio:Germanaj framasonoj