Kurt Latte

Kurt LATTE (naskiĝinta la  en Kenigsbergo, mortinta la  en Tutzing) estis germana klasika filologo. Edzigis lin en 1950 Hermine Rackebrandt.
Vivo
Estante filo de kuracisto li frekventis la kenigsbergan gimnazion Collegium Fridericianum; poste li studis inter 1908 kaj 1913 klasikan filologio en Kenigsbergo, Bonn kaj Berlino (ekz. ĉe Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, Hermann Diels). En 1913 li doktoriĝis Kenigsberge post defendo de la tezo De saltationibus Graecorum capita V (pri ritaj dancoj en helenaj kultoj). Poste oni komisiis lin, en la kadro de eldonado de malfruantikvaj grekaj leksikonoj, zorgi pri vortaro de Hesychius Alexandrinus el la 5-a jarcento. Ĉi taskon Latte interrompis por esti soldata volontulo dum la Unua Mondmilito, promociite rezerva artileria leŭtenanto. Post la milito li iĝis asistanto ĉe la Instituto pri aktivaj sciencoj de la universitato de Münster. Tie sukcesis habilitiĝo danke al la laboraĵo Heiliges Recht. Untersuchungen zur Geschichte der sakralen Rechtformen in Griechenland (1920). En ĝi, Latte prezentis gravajn fundamentojn pri la arĥaika justisistemo: furoro ŝuldas al la klarigo pri densega interplekto inter antikvaj kultoj kaj arĥaikaj leĝoj.

En 1923 oni vokis lin al Greifswald, en 1926 al Bazelo. En la 1931-a jaro li iris la Göttingen por postanti Richard Reitzenstein. Pro juda origino, Latte post 1933 pli kaj pli estis repuŝata rilate al docentado kaj en 1935 li kontraŭvole pensiiĝis. Post transloĝiĝo Hamburgon li, danke al apogo de amikoj, povis kaŝe postvivi ĝis liberiĝo de Germanujo en 1945. Je 1937/38 li gastprofesoris en Ĉikago. En 1945, Latte reprenis siajn agadojn en Göttingen kaj inter 1949-54 li meritis kiel prezidanto kaj vicprezidanto de la Akademio de Göttingen (pri la solvo de sciencpolitikaj aferoj kaj kreo de novaj kontaktoj kun fremdaj landoj). Dankege al li eblis en la 1951 por la germanaj akademioj esti akceptate ree fare de la Union Académique Internationale. Ankaŭ ĉe Mommsen-Gesellschaft li de 1950 estraranis helponte ke ĉi societo ja ĝuis internacian fakulan kunlaboradon.La numero 106/1962 de la gazeto "Philologus" (p. 155-319) takseblas festolibro por Snell.

Graveco
Lia scienca famo baziĝas sur du grandaj entreprenoj: du volumoj (1953 kaj 1966; la planita tria neniam aperis) de Hesychi Alexandrini lexicon kaj Römische Religionsgeschichte (1960), en kiu (iel troigite) legeblas pri laŭdira kreskanta politikigo de la romia sakralaro. Sed Latte estis ankaŭ majstro de pli kurtaj aĵoj, ekz. verkinte plurajn eseojn: Kaiser Julian (1928), Sallust (1935), Eine Ode des Horaz (1935), Griechische und römische Religiosität (1948), Vergil (1954).kolektite je: Kleine Schriften zu Religion, Recht, Literatur und Sprache der Griechen und Römer, 1968 En ili li sukcesis precize peradi la antikvan kulturon ankaŭ al nefakuloj. Timataj estis liaj recenzoj pro akreco kaj senindulgeco. En ili diafanas ankaŭ ĝeneralaj ideoj de Latte pri sciencaj metodoj. 

Honoroj
 membro de la Scienca Akademio de Göttingen
 vicprezidanto de Internacia federacio de asocioj pri klasikaj studojWard Briggs: etbiografio kun foto - ĉe: Rutgers. School of Arts and Sciences
 vicprezidanto de Internacia Akademia Unio
 honora doktoro pri juro (Heidelberg 1951)

Fonto
Dörrie, Heinrich: "Latte, Kurt" - ĉe: Neue Deutsche Biographie 13 (1982), p. 685-686

Eksteraj ligiloj
ligiloj ĉe DDB
Notoj

kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
kategorio:Germanaj profesoroj
kategorio:Naskiĝintoj en 1891
kategorio:Mortintoj en 1964
kategorio:Germanaj judoj