Publio Valerio Katono

Publio Valerio KATONO (latine: Publius Valerius Cato; naskiĝinta ĉ. 95 a.K.) estis romana poeto kaj filologo. 

Pri lia vivo rakontas Suetonio en sia skribaĵo pri gramatikuloj.Suetonius: de grammaticis 11. Kelkaj fontas indikas ke temis pri liberigita eksa sklavo de certa Burrieno el Gaŭlujo. Suetonio referencas la katonan skribaĵon Indignatio, laŭ kiu Katono naskiĝis en libereco kaj iĝis orfo. Sub Lucio Kornelio Sulao li laŭdire perdis ĉiujn havaĵojn. Ofte li instruadis al riĉuloj. La suetonia rakonto enhavas ankaŭ fragmentojn de Marko Furio Bibakulo kun notoj pri la mizera vivo de Katono apud lia elstareco kiel filologo kaj poeto.

Katono transigis la greklingvan poezion teorie kaj malteorie en la latinlingvan literaturon okupiĝinte ĉefe pri Kalimaĥo. Ĉi laboro iĝis fundamenta por la neoterikoj. Manfred Fuhrmann nomis lin eĉ (sub la nomo Gaius Valerius Cato) eĉ fondinto kaj lernejestro de la neoterikoj.Manfred Fuhrmann: Geschichte der römischen Literatur, (=Universal-Bibliothek 17658), Reclam, Stuttgart 2005, ISBN 978-3-15-017658-0, p. 174-175 Memjuĝo ne eblas ĉar nenio de liaj aĵoj konserviĝis. 

 Literaturo 
 Rudolf Helm: "Valerius 117", ĉe: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE),  Band VII A,2, Stuttgart 1948, Sp. 2348–2352.

 Notoj 

Kategorio:Romiaj verkistoj
Kategorio:Filologoj