Lajos Barbarits

Lajos Barbarits [lajoŝ barbariĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Barbarits Lajos, estis hungara redaktoro, agronomo, muzeologo, agrarhistoriisto. Lia familia nomvarianto estis Barbarics [barbariĉ].

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM44038 hungarlingva datenaro de muzeohttps://magyarnemzetinevter.hu/szemelyi-nevter/?id=663808&date=2025-01-24 nemzeti névtér naskiĝis  en Veszprém (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

 Biografio 
 post la lernejaj jaroj en Pápa soldatiĝis (1917–1920), poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio de Keszthely en 1923. Post la diplomo li trovis agronomian postenon, tial li estis ĵurnalisto, post 3 jaroj redaktoro, fine eldonisto en Nagykanizsa ĝis 1944. Dum la nazia erao (1944) Gestapo arestis lin, post la liberiĝo li estis presejestro (1945–1948). Li translokiĝis al Budapeŝto, kie li laboris en ŝtata bredada entrepreno, ekde 1954 ĝis sia emeritiĝo en 1967 en la agronomia muzeo, kie li havis altan postenon. Tamen li laboris plu en la muzeo ĝis 1975 kaj li okupiĝis pri la agrarhistorio. Li ricevis premiojn inter 1956-1967.

 Elektitaj kontribuoj 
 Nagykanizsa. (monografio, 1929)
 Őszi gyónás. (poemoj, 1934)
 Mezőgazdaságunk gépesítésének kezdetei. (1958)
 A gőzekeszántás története. (1960)
 A vetés gépesítésének kezdetei és elterjedése Magyarországon. (1965)
 Gedanken zur künftigen Gestaltung der Sammlungs- und Ausstellungstätigkeit der Museen. (1970)
 A kézi és gépi eszközváltás és az aratómunkás- mozgalmak. (1979)

 Fontoj 
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare
 biografio hungare
 biografio hungare

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj agrarhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj