Fidelis de Sigmaringen

Fidelis de Sigmaringen (fakta nomo Markus Rey aŭ Roy, n. la 1-an de oktobro 1578 en Sigmaringen; m. la 24-an de aprilo 1622 en Seewis en Grizono) estis doktoro pri filozofio kaj juro, katolika pastro kaj martiro. La 29-an de junio 1746 la katolika papo Benedikto la 14-a deklaris lin sanktulo.

Li studis filozofion kaj juron en la universitato de Frajburgo. En 1603 li doktoriĝis pri filozofio. De 1604 ĝis 1610 li akompanis la baronon Wilhelm von Stotzingen dum ties vojaĝoj tra Francio, norda Italio kaj Hispana Nederlando, perfektigante siajn konojn de eŭropaj lingvoj kaj kulturoj. La postajn du jarojn li en Frajburgo ankoraŭ restis ĉe la barono, sed samtempe daŭrigis la studon de juro. En 1611 li doktoriĝis pri "ambaŭ juroj", do pri la civila kaj eklezia juroj. Poste li ricevis prestiĝan pozicion de juĝisto de la supera juĝejo de la ŝtato Hohenzollern-Sigmaringen; laŭ siatempaj dokumentoj li ricevis la kromnomon "advokato de la malriĉuloj". Malgraŭ tiu favora posteno, malinstigita de misadministrado kaj korupto, li jam la sekvan jaron 1612 aliĝis al la monaĥa ordeno de kapucenoj. Lia frato Georg jam apartenis al la kapucenoj, ricevinte la monaĥan nomon Apollinaris, kaj Markus mem ricevis la religian nomon "Fidelis" ("la lojala"). Li estis altirita al la ordeno pro ĝia engaĝiĝo en la katolika renoviga movado post la Koncilio de Trento.

En 1616 li fondis kapucenan monaĥejon en Biberach an der Riß, en 1617 li servis kiel predikisto en Altdorf apud Weingarten (Virtembergo), Bludenz en Vorarlbergo kaj Kientzheim apud Kaysersberg en Alzaco, en 1618 li funkciis kiel "gardisto", do gvida monaĥo (en aliaj ordenoj kun pli da hierarkio nomata abato aŭ prioro, sed la kapucenoj malŝatis hierarkion), en Rheinfelden (Badeno). En 1619 li servis kiel predikisto en Feldkirch kaj en 1620 li servis kiel superulo en Friburgo en Svislando. En 1621 li iĝis gardisto de la Kapucena monaĥejo Feldkirch. Li vojaĝis kiel misiisto nome de la papa kongregacio por katolika misiado tra la teritorioj de Svislando, kie multaj kristanoj preferis la novajn reformistajn ekleziojn. Tiam li ankaŭ kontaktiĝis kun la religiaj perturboj en Grizono, kie la konfesiaj disputoj fariĝis perfortaj kaj pliseverigitaj de politikaj tensioj. Kiam kadre de la Tridekjara milito trupoj de la habsburga regno Aŭstrio okupis partojn de la "Libera Ŝtato de la Tri Ligoj", el kiu poste kreskis la svisa kantono Grizono, laŭ la oficiala regulo de la okupantoj la reformismo de Lutero estis tolerata, kaj neniu estu devigita transiri al la katolikismo, sed predikistoj de la reformismoj de Zvinglo kaj Kalvino devus forlasi la regionon kaj diservoj de tiuj reformismoj estus kontraŭleĝaj. La lokuloj tre malkontentis pri tiuj leĝoj, kaj kvankam Fidelis ne respondecis pri ili, li tamen kiel reprezentanto de la katolikismo iĝis tiom atakata de la ribelantoj, ke fine la 24-an de aprilo 1622 apud Seewis grupo de ribelaj kamparanoj mortigis la sole irantan monaĥon.

Kategorio:Katolikaj sanktuloj