Pilgrim la 1-a (Salcburgo)

Pilgrim la 1-a (mortinta la ) estis prioro de la arkiabatejo Sankta Petro kaj ĉefepiskopo de Salcburgo ekde 907. Li originis el la dinastio de la aribonidoj.

Estante simpla kleriko li ricevis en 889 fare de reĝo Arnolf grandan arbaron (kio ekigis la ĝis 1810 daŭranta regado salcburga pri la nun tirola valo Zillertal. Tio estas pruvilo por proksima rilato kun la karolida dinastio. Post kiam falis en la batalo de Presburgo la antaŭulo Theotmar, li en dificila situacio investiĝis fare de la regna registaro en la 7.9.907; la konsekro okazis antaŭ la 22.10.907. Reĝo Ludoviko la 4-a donacis al li la reĝan kortegon Salzburghofen (nuna kvartalo de Freilassing) kun servistoj, ampleksa ilaro kaj imposta enkasigrajto. Ĉio tia plifortigis la gravecon de Salcburgo por la salejo de Reichenhall kun ĝia monopola pozicio en Eostalpio.

Tio estu ankaŭ kompenso por la salcburganoj pro la perdo de la misia teritorio je Panonujo, favore al la Hungaroj. La transdono de la monaĥinejo Traunsee (en Altmünster), kiun reĝo Ludoviko igis kaj al margrafo Aribono kaj al Pilgrim, supozigas parencon de lia ĉefepiskopa moŝto kun la aribonidoj. Verŝajne la klostro estis marodita pro hungaraj invadoj. Post la fino de la eostfrankiaj karolidoj (911), Pilgrim estis nomumita arkikapelano fare de Konrado la 1-a, reĝo de la Orientfranka imperio. Pilgrim reprezentis ties interesojn ĉe la sinodo de la eostfrankoniaj episkopoj je Hohenaltheim (septembro 916). Oni interkonsentis pri la subteno al reĝo Konrado kontraŭ la ribelantaj dukoj de Bavarujo kaj Ŝvabio, sed ankaŭ pri la intensigo de la rilatoj kun la papo. Duko Arnulf de Bavarujo, kiu kiel kontraŭulo de la reĝo fuĝis al Hungarujo, revenis en 917 kaj ŝajne povis submeti tutan Bavarujon disde Salzburgo. Kopiita fragmento de la plej malnovaj salcburgaj analoj raportas kiel sola fonto, ke post la morto de reĝo Konrado okazis duobla elekto inter Henriko la Birdisto kaj la bavara Arnulf. En ĝi unuafoje uzatas la nomo Regnum Teutonicorum (regno de la germanoj). En sia interkonsento kun Arnulf, kiu rekonis lin kiel reĝon, reĝo Henriko la 1-a en 921 donis al li sendependan pozicion kaj la rajton nomumi episkopojn. Tiel Pilgrim, kies eklezia regiono estis grandparte protektita kontraŭ la sekularigoj de duko Arnulf, perdis la ligon kun la regno kaj sian ĉefkapelanecon; li plue estis nur metropolito de la bavara landa eklezio en plena dependo de la duko.
Fonto
Dopsch, Heinz: "Pilgrim" - ĉe: Neue Deutsche Biographie 20 (2001), p. 441-442 

kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
kategorio:Mortintoj en 923
kategorio:Benediktanaj abatoj