Frederick Howard

Frederick Howard, 5-a grafo de Carlisle ( – ) estis brita ŝtatoficisto, diplomato kaj verkisto.

Vivo 
Li estis filo de Henry Howard, 4-a Grafo de Carlisle kaj de lia dua edzino Isabella Byron. 

Dum sia junaĝo, Carlisle estis mentorita de George Selwyn kaj estis ĉefe konata kiel diletanto. Li estis nomumita Kavaliro de la Kardo en 1767, kaj eniris la Ĉambron de Lordoj en 1770. Post kiam li atingis la aĝon de tridek jaroj, li estris komisionon senditan de Frederick North por klopodi repaciĝon kun la Dektri Kolonioj dum la Usona Milito de Sendependeco. Tiu funkcio estis akceptita kun mokado fare de la politika opozicio. La fiasko de la ambasado ne estis pro iu malkapablo de la grafo, sed pro la nepopulareco de la registaro, de kiu ĝi ricevis sian aŭtoritaton. Oni opiniis, ke li montris tiom da kapablo, ke li ricevis la postenon de vicreĝo de Irlando en 1780.

La tempo estis tre malfacila en Irlando, ĉar dum la trankvilo de la lando estis ĝenata de la Usona Milito de Sendependeco, ĝi estis senigita je regulaj trupoj, kaj grandaj grupoj da volontuloj ne sub kontrolo de la registaro estis formitaj. Tamen, la du jaroj de regado de Carlisle pasis en kvieteco kaj prospero, kaj la fondo de nacia banko kaj aliaj iniciatoj, kiujn li efektivigis, lasis daŭre utilajn rezultojn por la komerco de la insulo. En 1789, dum la diskutoj pri la regenteco, Carlisle havis elstaran rolon flanke de princo de Kimrio.

En 1791 Howard kontraŭis la politikon de William Pitt, kiu volis rezisti la dismembrigon de la Otomana Imperio fare de la Rusa Imperio. Kiam komencis la Franca Revolucio, li tamen forlasis la opozicion kaj energie subtenis la kaŭzon de milito. Li demisiis el la Ordeno de la Kardo kaj estis nomumita kavaliro en la Ordeno de la Ĝartero en 1793. En 1815 li kontraŭis la enkondukon de la Grenleĝo; sed de tiam ĝis sia morto, li ne plu havis gravan rolon en la publika vivo. 

 Referencoj 

Kategorio:Britaj diplomatoj
Kategorio:Britaj verkistoj