Hinda trielo

La Hinda trielo, Burhinus oedicnemus, estas birdo kiu reprezentas en Sudorienta Azio la genron Burhinus, vadbirdoj de la familio Burinedoj. Ĝi estis iam inkludita kiel subspecio de la Eŭrazia trielo. Tiu specio troviĝas en ebenaĵoj de Suda kaj Sudorienta Azio. Ili havas grandajn okulojn kaj estas brunaj kun strioj kaj palaj markoj kiuj malfaciligas vidi ilin inter la fono de tero kaj rokoj. Ili estas aktivaj ĉefe krepuske.

 Taksonomio 
La Hinda trielo estis formale priskribita en 1866 fare de la itala zoologo Tommaso Salvadori baze sur specimenoj akiritaj en Barato. Li stampis la duvortan nomon Oedicnemus indicus. Kvankam 1865 aperas prese en la titolpaĝo, la artikolo estis publikigita en 1866. La specia epiteto estas Latina kun la signifo "hinda". La Hinda trielo estas nun metita en la genron Burhinus kiu estis kreita en 1811 de la germana zoologo Johann Karl Wilhelm Illiger en 1811. La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspeciojn.

Tiu specio estis iam traktita kiel subspecio de la Eŭrazia trielo, Burhinus oedicnemus, sed la hindia populacio estas distingita laŭ plumaro, kaj nemigranta, kio kondukis al traktado kiel plenrajta specio fare de Pamela Rasmussen en 2005. Ne estis tamen gravaj filogenetikaj studoj de la genro.

 Aspekto 
eta|maldekstre|La grandaj okuloj indikas noktemon.
Ĉi tiu fortika kaj bruna surgrundema birdo kun grandaj okuloj estas proksimume 41 centimetrojn longa. Ĝi havas malhelajn striojn sur sablobruna grunda koloro kaj estas pluviosimila. La granda kapo havas malhelan strion limantan kreman lipharan strion sub la okulo. Estas ankaŭ mallarĝa krema superokula strio. La gamboj estas fortaj kaj la genuoj estas dikaj, donante al ili la gruponomon de "dikgenuuloj". Ili havas grandajn flavajn okulojn. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj la nematurulo estas pli pala ol plenkreskulo kun pli markataj sablokoloro kaj strioj en la subaj partoj. Dumfluge, ili havas du elstarajn blankajn makulojn sur la pli malhelaj primaraj flugilplumoj kaj en ripozo larĝa pala bando estas videbla sur la flugilo.

La Hinda trielo estas aktiva ĉefe mateniĝe kaj krepuske kaj ili alvokas ĉefe nokte. La alvoko estas serio de akraj fajfaj notoj pik-pik-pik-pik kun fino foje kiel pik-ŭik, pik-ŭik. Ili troviĝas en malgrandaj grupoj kaj dumtage ili troviĝas stare kaj senmovaj je la ombro de arbusto.

eta|Plenkreskulo kun apuda kaŭranta ido.

 Distribuado kaj habitato 
Ili troviĝas en sekaj deciduaj arbaroj kaj dornarbaroj, arbustaraj riverbordoj, hortoj kaj eĉ ĝardenoj.
Tiu specio estas limigita al Bangladeŝo, Butano, Kamboĝo, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano, Srilanko, Tajlando kaj Vjetnamo. BirdLife International (2016). "Burhinus indicus". IUCN Red List of Threatened Species. 2016: e.T45111544A95142370. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T45111544A95142370.en. Alirita la 12an de Novembro 2021.  Ĝi troviĝas en maldensaj sekaj deciduaj arbaroj, arbustaroj, ŝtonaj montetoj kaj malplenaj teroj.
eta|maldekstre|Ripoze ombre.

 Kutimaro 
 Reproduktado 
La reprodukta sezono okazas ĉefe en marto kaj aprilo. La normala ovodemetado estas de 2 ĝis 3 ŝtonkoloraj ovoj demetitaj ene de skrapaĵo sur nuda grundo, foje ĉe la bazo de arbusto. La ovoj estas kovataj ĉefe de la ino, dum la masklo staras apude. La nidifugaj idoj estas lanugaj kaj kripte koloraj kaj sekvas la gepatrojn baldaŭ post eloviĝo. La junaj idoj kvietas aŭ kaŭras kiam estas alarmitaj kaj la kripta plumaro malfaciligas detekti ilin.
eta|dekstra|240ra|Kamufle en la medio.

 Manĝado 
La dieto konsistas ĉefe de insektoj, vermoj kaj malgrandaj reptilioj kaj fje kelkaj semoj.

 Referencoj 


 Eksteraj ligiloj 

 BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Burhinedoj
Kategorio:Birdoj de Barato