Mongola mevo

La Mongola mevo, Larus mongolicus, estas birdospecio, membro de la mevaro inter Arĝentmevo kaj Malhela mevo komplike klasebla mevo, ĉiukaze birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.

Taksonomio
La Mongola mevo estis formale priskribita en 1925 fare de la rusa ornitologo Petr Suŝkin bazita sur specimenoj kolektita ĉe la lago Üüreg en nordokcidenta Mongolio. Li konsideris ĝin subspecio de la tiam granda konsidero de la Arĝentmevo kaj stampis la trivortan nomon Larus argentatus mongolicus. 

Kiam la arĝentmevo estis disigita en pluraj pli difinitaj specioj, tiu Mongolia populacio estis konsiderita subspecio ĉu de la Siberia arĝentmevo (Larus vegae) el plia nordo en nordorienta Siberio, aŭ de la Kaspia mevo (Larus cachinnans) el plia okcidento. En 2024 ĝi estis altigita al statuso de aparta specio baze sur diferencaj morfologio kaj voĉoj.

Aspekto
La Mongola mevo estas tre simila al siaj parencaj Kaspia mevo kaj Siberia mevo, kaj ankaŭ al la Arĝentmevo (Larus argentatus), kaj ĝia identigo bezonas zorgan ekzamenadon de la flugilbildo kaj de la mudo, kaj en junuloj, de la bildoj de flugiloj kaj de vosto. Laŭ pezo, je 1,15–1,58 kg por maskloj kaj 0,85–1,1 kg por inoj, ĝi estas iom pli peza ol la Kaspia mevo sed proksimume sama kiel Siberia mevo kaj la nomiga subspecio de Eŭropa Arĝentmevo. La dorso kaj flugiloj estas mezgrizaj kun nigraj pintoj en primaraj flugilplumoj, klare pli malhelgrizaj ol ĉe Eŭropa Arĝentmevo kaj iomete pli malhelaj ol ĉe la Kaspia mevo, sed proksimume same kiel ĉe Siberia mevo. Estas iom da vario ene de la specio, kun pli malhelgriza en la okcidento de la teritorio en nordokcidenta Mongolio, kaj pli pala en birdoj de Bajkalo; ĉi tiuj lastaj povas esti preskaŭ same palaj kiel la Eropa Arĝentmevo de la subspecio L. a. argenteus. La kruroj estas rozkoloraj ĉe la plej multaj individuoj, sed ĉe kelkaj, nuance flavaj ĝis eĉ brilflavaj; la okuloj estas tre flavecaj, foje brunetaj; la beko estas fortika, kiel ĉe Eŭropa Arĝentmevo kaj Siberia mevo, pli fortika ol ĉe Kaspia mevo.

Distribuado kaj habitato
La Mongola mevo reproduktiĝas ĉefe sur grandaj internaj lagoj, ĉu nesalakvaj aŭ salakvaj, de la Altaja Respubliko ĝis lago Bajkalo en centra suda Rusio, en norda Mongolio, kaj ĉe la Lago Ĥanka en nordorienta Ĉinio; ekzistas ankaŭ malgranda populacio reproduktanta sur insuloj en la Flava Maro okcidente de Sud-Koreio, ene de la normala vintra areo. Vintre ĝi migras sudorienten al la marbordoj de Japanio, la Korea Duoninsulo, orienta kaj suda Ĉinio, Tajvano, kaj norda Vjetnamio. Registroj de la Hinda Oceano estas konsideritaj neverŝajnaj, kun vidaĵoj postulitaj el Barato, Pakistano kaj la Persa Golfo nefidindaj; ekzistas neniu ringa reakiro de tiu regiono, nur de la Pacifikaj marbordoj de Azio.

 Referencoj 

 Paul Doherty & Bill Oddie (2001) Gulls: A Video Guide to the Gulls of Europe, Asia & North America. Videobendo. Birdobildojn.
 John MacKinnon & Karen Phillipps (2000) A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press.
 Craig Robson (2002) A Field Guide to the Birds of South-East Asia. New Holland, Londono.
 George C. West (2002) A Birder's Guide to Alaska. American Birding Association.

 Eksteraj ligiloj 

 Fotoj de Mongola mevo , Japana mevo-tttejo
 Arĝentmevo en Suda Koreio , Birdoj Koreiaj

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj