Adalberto la 2-a (Salcburgo)

Adalberto la 2-a (naskiĝinta ĉ. 875, mortinta la ) estis salcburga ĉefepiskopo inter 923 kaj 935 kaj prioro de la arkiabatejo Sankta Petro.  

Originis li el la dinastio de la aribonidoj. Malpost elektiĝo episkopa li vivis sekulare. Ĉe episkopa ekdeĵoro li forlasis la edzinon Rihni (el la dinastio de la luitpoldidoj). Naskis ŝi ses aŭ sep infanojn kaj transloĝiĝis ŝi poste al Rohrdorf. 

Adalberto evidentiĝis tolerema kaj ambicia ekleziulo, kiu kiel suvereno kaj ano de la bavara alta nobelaro ĝuis - malgraŭ komenca nefido - ĝeneralan ŝaton. Pri lia regado konserviĝis ampleksa libro kun dokumentaj kopioj, la plej malnova en la historio de Salcburgio. En ĝi pli ol cent interŝanĝadoj de la suvereno listiĝas. En ili Adalberto skrupule atentiĝis pri daŭripoveca avantaĝo por la naskiĝanta Salcburgio. Ofte Adalberto fordonis multe da posedaĵoj kondiĉe ke la interŝanĝpartneroj redonos al Salcburgio aĵojn porĉiamajn. La adalberta komercpolitiko ankaŭ tre sukcesa estis. 

Krome li ne ĉesis plifajnigi la reton de paroĥoj en Karantanio. Diocezon sian Adalberto diligente transvojaĝis por plenumi siajn taskojn kaj kontroladi. Ekstere de ĝi li nur malofte troviĝis. Sed li ankaŭ, kune kun la bavara duko Arnulf la 1-a, partoprenis kampanojn al Bohemujo en 929 kaj Supra Italujo en 934. 

 Literaturo 
 Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): Geschichte Salzburgs, Stadt und Land. Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 935
kategorio:Benediktanaj abatoj