Koluma pluvio

La Koluma pluvio aŭ Kolumpluvio, Anarhynchus collaris, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro Anarhynchus kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ili vivas laŭlonge de marbordoj kaj riverbordoj de tropika ĝis moderklimata Ameriko, el centra Meksiko suden ĝis Ĉilio kaj Argentino.

Tiu malgranda pluvio estas 18 cm longa kaj pezas 35 g. La supraj partoj estas brunaj kaj la malsupraj partoj estas blankaj en ĉiuj plumaroj. Plenkreskuloj havas nigran brustobendon. La masklo havas blankan frunton, bordita supre per nigra frunta zono, kaj malsupre per nigra pli fajna strio intee la beko kaj la okulo. La meza krono kaj orelareo estas ruĝecbrunaj, dum nuko kaj supraj partoj estas makulecaj ruĝecbrun-malhelbrune kaj la kruroj estas flavaj. Dumfluge, la flugilplumoj estas malhelaj kun blanka flugilstrio, kaj la vosto montras blankajn flankojn.

La ino de kolumpluvio estas kutime tre simila al la masklo, sed kelkaj individuoj povas esti seksigitaj per bruna nuanco en la nigraj areoj. Al nematuraj birdoj mankas ajna nigro sur la kapo, kaj la brustobendo estas anstataŭigita per brunaj makuloj sur ĉiu flanko de la brusto. La flugvoko estas akra metala pip.

Du simpatriaj specioj de Charadrius estas tre similaj: nome la Neĝopluvio estas simila laŭ grandeco kaj strukturo al tiu specio, sed estas pli pala supre, havas malhelajn krurojn, kaj neniam havas kompletan brustobendon. La Duonretaj pluvioj estas pli grandaj, pli dikbekaj, kaj havas palan kolumon. Ironie, estas la manko de pala kolumo kio donas al la kolumpluvio sian ordinaran kaj sciencan nomojn.

La kolumpluvio troviĝas sur sablaj marbordoj, estuaraj kotejoj, internaj riverbordoj kaj malfermaj sablaj savanoj. Ĝi reproduktiĝas el Meksiko suden tra Centrameriko kaj plejparto de Sudameriko. Ĝi ankaŭ ekzistas sur kelkaj el la sudaj insuloj de Karibio, kaj en Trinidado kaj Tobago. Ĝi ŝajne estas plejparte sidlokema, kvankam ekzistas iu indico por limigitaj laŭsezonaj movoj. Kolumpluvioj manĝas insektojn kaj aliajn senvertebrulojn, kiuj estas akiritaj per kur-kaj-paŭza tekniko, prefere ol la konstanta sondado de iuj aliaj vadbirdgrupoj. Tiu specio ne estas precipe gregema, kaj malofte formas arojn. Ĝi estas kutime tre singarda.

La tempo de reprodukta agado varias laŭ loko: novembro ĝis decembro en okcidenta Meksiko, marto ĝis junio en Kostariko, januaro en Venezuelo, kaj marto en la malaltaj teroj de Ekvadoro. La memmontra ceremonio de la masklo implikas ŝveligon de liaj brustplumoj kaj kurado post la ino; la specio havas neniun konatan aermontron. La nesto estas nuda grunda skrapaĵo tuj super la tajdo aŭ inundolinio ĉe marbordoj kaj riverbordoj aŭ insuloj, aŭ interne, ofte apud malalta kovrilo, kiel herbotufoj. La ovodemetado estas du palaj sablokoloraj ovoj, makulecaj brune. Kiel ĉe multaj grundnestaj specioj, plenkreskuloj ŝajnigas rompitajn flugilojn por dislogi supozeblajn minacojn for de siaj nesto kaj idoj.

 Referencoj 

 Shorebirds de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Ameriko