Senpaga vendejo

Senpaga butiko, ankaŭ konata kiel interŝanĝbutiko (ne konfuzu kun la altkomerca donacbutiko de publikaj instalaĵoj), estas privata, socie aŭ politike motivigita projekto kiu disponigas novajn aŭ uzitajn erojn senpage. Kompakta speciala formo de senpagaj butikoj estas tielnomitaj senpagaj skatoloj, ankaŭ konataj kiel donu skatolojn, donu kaj prenas bretojn aŭ interŝanĝajn bretojn .

 Kiel ĝi funkcias 

En senpaga butiko, aĵoj kiuj povas esti utilaj al aliaj vizitantoj povas esti dividitaj aŭ interŝanĝitaj. Ĉi tio permesas al vizitantoj kunporti ekspoziciitajn objektojn. Preni la erojn kun vi ne estas ligita al bezona kontrolo, kiel ofte okazas ĉe manĝbankoj kaj vestaĵbutikoj. Kontraste al bonfaraj organizoj, multaj senpagaj butikoj kaj donacgrupoj estas kutime rilataj al politikaj celoj. Jürgen Klute, Sandra Kotlenga: Sozial- und Arbeitsmarktpolitik nach Hartz: fünf Jahre Hartzreformen. Bestandsaufnahme - Analysen - Perspektiven, 2008, ISBN 3-940344-33-8, S. 249, online.

Multaj vendejoj nur permesas novajn, neuzatajn, aŭ bone konservitajn, uzeblajn erojn. Manĝaĵoj kiel marmelaĵoj, mielo kaj longvivaj konservaĵoj ankaŭ povas esti ofertitaj. Ofte estas limigoj pri la nombro da eroj, kiujn vi povas alporti en certajn areojn. Foje oni petas homojn liveri malpli da certaj aferoj, foje estas akceptaj haltoj .

Uzantoj povas kunhavigi pli grandajn kaj malfacile transporteblajn erojn (kiel mebloj, bicikloj, maŝinaro, fridujoj) unu kun la alia uzante notojn afiŝitajn sur anonctabulo - kaj en individuaj kazoj, ili ankaŭ povas oferti reciprokan helpon.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 De ĉiu laŭ ties kapabloj, al ĉiu laŭ ties bezonoj

Kategorio:Senpagaj varoj kaj servoj
Kategorio:Recikligo
Kategorio:Donacado
Kategorio:Konsumado
Kategorio:Daŭripovo
Kategorio:Kunlaboreca ekonomio