Emmanuel Le Maout

Jean-Emmanuel-Marie Le Maout  (29a de Decembro 1799, Guingamp – 23a de Junio 1877, Parizo) estis franca  natursciencisto.

En 1842, Le Maout diplomiĝis kiel kuracisto en la Universitato de Parizo, kie li iĝis fakulo pri naturaj sciencoj en la Fakultato de Medicino. Li poste li instruis private pri literaturo kaj natura historio. Li ricevis la Legion de Honoro en 1869.

En 1854, la botanikisto Hugh Algernon Weddell publikigis Maoutia kiu estas genro de arbustoj de arboj en la familio Urtikacoj kaj nomis ĝin liahonore.

Verkoj 
Le Jardin des Plantes  (1842, 2 vol. in-8), kun Louis Couailhac (1810–1885)  kaj Pierre Bernard (1810–1876).
Cahiers de physique, de chimie et d'histoire naturelle (1841, in-4)
Leçons analytiques de lecture à haute voix (1842, in-8; nouvelle édition, 1856)
Leçons élémentaires de botanique, précédées d'un Spécimen, en 1843 (2 part, avec 500 gravures, 1845, 3e édition, 1867)
Atlas élémentaire de botanique (1848, 1684 fig.)
Les Mammifères et les Oiseaux (1851–1854, 2 vol. gr. in-8, illustrés),
Flore élémentaire des jardins et des champs (1855, in-18, 2e édition, 1865)
Traité général de botanique (1867, in-4, 5 500 figures) kun Joseph Decaisne (1807–1882).
Les Trois Règnes de la Nature Tournefort Linné Jussieu (Curmer, 1851).

 Referencoj 

 Bibliografio 


Kategorio:Francaj natursciencistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio