Ernesta farmo (Koburgo)

Ernesta farmo (germane: Ernstfarm) estas iama duka kulturbieno ĉe la urborando de la koburga kvartalo Scheuerfeld (Germanujo). Duko Ernesto la 2-a komisiis en 1878 (laŭ instigo de la frato kaj reĝin-edzo Alberto) la koburganon Georg Konrad Rothbart ekplani kaj ekkonstrui modelan kulturbienon laŭ ideoj de la angluja Agriculture-movado. 

 Estiĝo 
Alberto, prezidanto de Royal Agricultural Society, kreigis proksime de Kastelo Windsor (ĉ. en 1850) Windsor-farmon kiel agrikulturkemian laboratorion (ekz. pri modernaj semado kaj sterkado). Ĝi estis imitata je aliaj, kiel Shaw-farmo, Prince-Albert-farmo kaj Osborn-farmo. Multo ĉe ili aliis, ekz. nelongdistancaj vojoj por pliefikigi la laboradon, rezigno pri luksoj kaj skrupula atento pri higieno kaj bona akvoprovizado. Akvo ankaŭ nepris por malvarmigi la lakton kaj funkciigi vapormaŝinojn.Peter Morsbach und Otto Titz, Denkmäler in Bayern - Stadt Coburg (=Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland, IV.48), Karl-M-Lipp-Verlag, München 2006, p. 204 kaj 434 Alberto planis eksporti tiajn ideojn kion malfaciligis kamparana obstineco multloke.Michael Eckstein: Vortrag in der 3. Sektion (=Prinz-Albert-Studien, 25), Verlag K.G. Saur, München 2007

La progresema frato Ernesto en Koburgo bonvenigis tiaĵojn. Tamen du kulturbienoj en Koburgo realiĝis nur post la frua morto de Alberto: inter 1861-1863 rande de la parko de Kastelo Callenberg kaj en 1878 inter Kürengrund, Scheuerfeld kaj Weidach. La du koburgaj modelaj farmobienoj atestis fundamentan ŝanĝon de la agrikulturo en la kuro de la 19-a jarcento. Post eldono de verko de Justus von Liebig de 1840 (pri agrikultura kemio) kaj post varbadoj ĉe la Granda Ekspozicio (1851) ankaŭ en Germanujo naskiĝis tiutemaj eksperimentejoj. Demografia kreskego en la Unuiĝinta Reĝolando estis la ĉefa kaŭzo por la modernigoj: ĉiuj novaj atingoj kaj scioj ankaŭ Koburge efektiviĝis.  
 Nuna utiligo 
En 1920 la tuto venis en la manojn de Bavarujo]. Komence de la 1920-aj jaroj la garbejoj suedokcidentaj kaj la staloj porkaj/bovaj/ĉevalaj ŝanĝiĝis. En 1953 kaj en 1968/69 estis novigoj ĉe la distilejo kaj la staloj. En 1976 oni eksplodigis la kamentubego pro ĉesintaj vapormaŝino kaj distilado. Pli kaj pli domoj ne plu necesis estonte senfunkcie ĝis kiam en 2003/04 estis ŝanĝo je metiista komplekso; tiam oni necesis konstrui i.a. lernoknabajn loĝejojn. En 2007 funkciis tie 14 memstaraj eroj (ekz. el la sekcioj de gastronomio, metiado, bio-tavernoj, dezajnado, ĉevalbredado) konsistigis la nunan tuton. Malgraŭ konstruaj ŝanĝoj eĉ hodiaŭ bone rekoneblas ne malmultaj originaj arkitekturaj detaloj. Ĝis 2023 oni ofertis spacon por privataj festoj. De 2024 atendatas planoj reformi la uzokonceptojn.

 Literaturo 
 Peter Morsbach und Otto Titz, Denkmäler in Bayern – Stadt Coburg, Reihe Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland Band IV.48, Karl-M-Lipp-Verlag, München, 2006, ISBN 3-87490-590-X, S. 204–205.

 Eksteraj ligiloj 

 hejmpaĝo

 Notoj 

Kategorio:Konstruaĵoj en Coburg
Kategorio:Agrikulturaj konstruaĵoj