Sekreteco de korespondado

eta|Joseph Wright. Knabino leganta leteron dum maljunulo legas super ŝia ŝultro (ĉ. 1768)
La sekreteco de korespondado estas fundamenta kaj homa rajto kiu protektas la konfidencon de skribaj komunikadoj en leterformo.

La rajto de privateco al oniaj propraj leteroj (komunikadoj) estas la ĉefa laŭleĝa bazo por la antaŭsupozo de privateco de korespondado .

La sekreteco de komunikado (en jura scienco) estas valoro garantiita de la rajto al ĝi. Nuntempe, la rajto al privateco de komunikadoj estas konsiderata integra parto de homaj rajtoj - naturaj kaj neforigeblaj rajtoj de la individuo, agnoskitaj je la internacia nivelo. Malobservo de la konfidenco de komunikadoj estas rekonita kiel alkutimiĝo al protektita mesaĝo fare de iu ajn krom la sendinto kaj ricevanto (aŭ lia rajtigita reprezentanto). En iuj specoj de komunikado, pro ĝiaj teknikaj trajtoj, estas permesate ke individuaj komunikadlaboristoj familiariĝu kun la mesaĝo, kiel, ekzemple, kiam oni transdonas telegramon. En tiaj kazoj, la malobservo estos konsiderata ne la familiarizado, sed la malkaŝo de la enhavo de la mesaĝo. Kune kun la mesaĝo mem, ankaŭ informoj pri la mesaĝo estas protektita; Por telefonaj konversacioj, ĉi tiuj estas la telefonnumeroj de la vokaj kaj alvokitaj partioj, la tempo de la voko kaj ĝia daŭro.

La rajto je privateco estas fundamenta jura doktrino sanktigita en la Artikolo 12 de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, Artikolo 8 de la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj kaj Artikolo 7 de la Ĉarto de Fundamentaj Rajtoj de la Eŭropa Unio, kaj en la konstitucioj de pluraj eŭropaj landoj Roxana Maria Roba. The Legal Protection of the Secrecy of Correspondence, Curentul "Juridic" (arkivita), 2009, number 1, Tîrgu Mureș, Rumanio..

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 poŝta cenzuro

Kategorio:Esprimlibereco
Kategorio:Poŝto
Kategorio:Privateco