Hynek Minsterberský

Henriko la Juna de MÜNSTERBERG (ĉeĥe: Hynek Minsterberský aŭ Hynek z Poděbrad; naskiĝinta la  en Prago, mortinta la  en Poděbrady) estis regna barono kaj grado de Glatz. Inter 1462 kaj 1471 li dukis, kun la fratoj Victorinus kaj Henriko en la Duklando Münsterberg. Kun ili li posedis krome la Dukujon Troppau. Henriko, kiu ankaŭ verkistis, intertempe eĉ provizore administris tutan Bohemujon. 

 Vivo 
Estante filo de la reĝo Georgo de Podebrado kaj de Johanino de Rosental li edukiĝis laŭ humanismaj ideoj kaj ŝatis partopreni kavalirajn duelojn. En 1471 li fianĉiĝis al Katerino, filino de elektisto Vilhelmo la 3-a (Saksio). En 1472 la georgaj posedaĵoj estis partigitaj kaj Henriko ricevis, krom Poděbrady kaj Kostomlaty, ankaŭ teritoriojn en Silezio. De la patrino il heredis aĵojn en Lichnice, Mělník kaj Teplice. Laŭ rekomendo de la patrino Johanino (kiu de tempo al tempo anstataŭis lin), oni elektis lin en 1472 en Benešov landan administranton. Sed kontraŭe al ŝi, li apogis la hungaran reĝon Matiaso: kaŭzo estis verŝajne la preteco de Matiaso forstreki monŝuldojn de li sen diskutoj, dume Vladislao la 2-a Jogajlido ne faris tion. La regado pri Kolín, kiun ricevis Henriko fare de la frato Victorinus, aĉetis en 1472 la hungara Matiaso. Post kiam Henriko nomumis la pormatiasan despoton Racek Kocovský administranto de Konopiště, la sekvantoj vladislaaj kaj matiasaj unuiĝis. En 1478, danke al la kontrakto de Brunno, venis repaciĝo inter Vladislao kaj Henriko. 

Sekve Henriko subtenis la estontan reĝecon de Vladislao kaj laboris por paca interkonfesia kunvivo kaj jura sekuro en Bohemujo. En 1488, Henriko helpis sileziajn princojn batalontajn kontraŭ Matiaso. Sed post fiasko de ĉi ribelo, Johano Korvin, ekster geedza filo de Matiaso, ricevis la henrikajn posedaĵojn en Poděbrady kaj Kostomlaty. Tamen Henriko ĝismorte tie havis fruktuzon. Oni entombigis Henriko en la kirko de la franciskana monaĥejo de Kłodzko. En 1558 la ostoj de li kaj ok aliaj familianoj estis transigita en la samurban kirko Ĉielenpreno de Mario. Ĉefa heredanto de liaj aferoj estis la frato Henriko la Maljuna kiu ankaŭ pretis zorgi pri la vidvino kaj ties infanoj. Bopatro de Henriko estis Vilhelmo la 3-a (Saksio).

 Idoj 
 Kun la edzino Katerino de Saksio: Anno (1471–1517), kiu edziniĝis en 1493 al Henriko la 4-a (Neŭhaus), supera ĉambristo en Bohemujo. 
 Kun la konkubino Katerino de Štítar-Straßnitz: pluraj infanoj, i.a. Frederiko (kiu aktivis en Kostomlaty) 

 Verkisteco  
Henriko ankaŭ skribadis. En siaj verkoj temis pri aktuala historio, konvertiĝo al katolikismo, heredaj kvereladoj kaj politikaj sintenoj. Liaj poemoj pri feliĉo, vito, kavalireco kaj saĝeco tipas por la stilo de finiĝanta mezepoko kaj komenciĝanta renesanco. Krome li tradukis plurajn novelojn kaj verkis distrajn prozaĵojn. Vojaĝante kun reĝo Matiaso li konatiĝis kun multaj humanistoj. Danke al li la bohemoj ekkonis verkojn de Giovanni Boccaccio, kiujn Henriko tradukis (el la germana) al la ĉeĥa lingvo. 

 Verkoj  
 Májový sen (Maja revo)
 Frantova práva
 Veršové o milovníku

 Eksteraj ligiloj 
 pri Henriko verkista
 genealogiaĵoj

Kategorio:Tradukistoj al la ĉeĥa lingvo
Kategorio:Bohemiaj nobeloj
Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1452
Kategorio:Mortintoj en 1492
kategorio:Naskiĝintoj en Prago