Mem Rodrigues de Vasconcelos

Mem Rodrigues de Vasconcelos estis portugala nobelulo kaj urbestro de la Kastelo de Guimarães, filo de :pt:Rodrigo Anes de Vasconcelos (1230-1279) kaj Mécia Rodrigues de Penela (1250-1297)Genearc. Li estis la unua patrono de São Miguel de Lazarim. Li estis sinjoro de la bieno kaj posedaĵo de Penela, sinjoro de la Turo de Vasconcelos, de :pt:Freiriz kaj de aliaj teroj. La 5an de oktobro 1324, li iĝis sinjoro de la biendomo de Penagate. Li ricevis leteron de Dom Denizo la 1-a por konstrui "fortan domon" (turo) en sia propraĵo en Penagate. La 17-an de decembro 1327, li estis unu el la kvardek nobeloj senditaj kiel ostaĝoj en la paco kaj amikeco traktato subskribita inter Portugalio kaj Kastilio. Li estis Urbestro de Guimarães, kaj ĉefekzekuciisto de :pt:Entre-Douro-e-Minho.

eta|maldekstre|400px|Mem Rodrigues de Vasconcelos estis urbestro de la Kastelo de Guimarães.

Mem Rodrigues estis riĉa viro de la Regno de Portugalio, sinjoro de la biendomoj de Freiriz kaj Penegate, de Torre de Vasconcelos kaj de Penela. Dokumentita ekde 1297 kaj membro de la reĝa kurio de la reĝo Dom Denizo la 1-a ekde 1318, li okupis la postenon kiel ĉefekzekuciisto de la regiono Entre Douro e Minho inter 1321 kaj 1324 kaj ankaŭ estis ĉefurbestro de la Kastelo de Guimarães.

Li estis vasalo de la reĝo Dom Denizo la 1-a en la milito kiu kontraŭstaris tiun monarkon kontraŭ sia filo, la estonta reĝo Dom Alfonso la 4-a. Estis reĝo Dom Denizo la 1-a kiu donis la rajtigon por la konstruado de la Turo de Penegate, kies dokumento estas datita la 5-an de oktobro 1322, kie estas deklarita ke li malpermesis la konstruadon de tiuj fortikigitaj domoj sen sia eksplicita rajtigo. Tiu fortikaĵo havis la funkcion protekti Mem Rodrigues kontraŭ la reprezalioj de la princo Alfonso kiu provis transpreni la urbon Guimarães. La Turo de Penagate pasis en la manojn de la Grafoj de Penela per heredo.

En 1324, kiam princo Alfonso "decidis fari pacon kun Dom Denizo la 1-a, li postulis la elpelon de sia malamata frato Alfonso Sanches (1289-1329) de la regno, kaj Mem Rodrigues de Vasconcelos de la pozicio de ĉefa ekzekuciisto". Post suprenirado al la trono, Alfonso la 4-a inkludis Mem Rodrigues en 1328 en la grupon de portugalaj nobeluloj kiuj devus garantii plenumon pri la pacinterkonsentoj kun Kastilio. Tio estis la lastan fojon kiam Mem aperis en kortego kaj li mortis inter 1330 kaj 1339.

Edziĝoj kaj posteuloj
Lia unua edziĝo estis en 1297 kiam li donacis la Penela bienon kaj aliajn heredaĵojn al Maria Martins Zote, filino de Martim Peres Zote kaj Maria Vicente de Urgeses kaj vidvino de Gil Nunes de Chacim, ŝia unua edzo. Maria mortis antaŭ 1308. Tri infanoj estis naskita de tiu geedziĝo:

 :pt:João Mendes de Vasconcelos, estis la urbestro de Estremoz kaj limgardisto de Alentejo. Li edziĝis kun Aldara Afonso Alcoforado, filino de :pt:Vasco Afonso Alcoforado kaj Brites Martins Barreto. Ili estis la geavoj de la Reĝino :pt:Leonor Teles de Meneses;
 Constance Mendes de Vasconcelos, edziĝinta Gomes Pires de Cervantes;
 Guiomar Mendes de Vasconcelos, subpriorino inter 1341 kaj 1342 kaj abatino ĉe la Monaĥejo de Aroŭko inter 1343 kaj 1353.

Lia dua edziĝo, kiu okazis antaŭ aŭgusto 1308, estis kun Constança Afonso de Brito, filino de :pt:Afonso Anes de Brito kaj Ausenda de Oliveira. Constança Afonso estis la fratino de la Episkopo de Lisbono, Dom João Afonso de Brito, kiu establis la biendomon de :pt:Arega la 7-an de aŭgusto 1329, en favoro de sia nevo :pt:Gonçalo Mendes de Vasconcelos (1320-1407). Naŭ infanoj estis naskita de tiu geedziĝo:

 :pt:Martim Mendes de Vasconcelos, edziĝinta kun Inês aŭ Aldonza Martins de Alvarenga, filino de :pt:Martim Pires de Alvarenga kaj Inês Pais de Valadares.
 :pt:Gonçalo Mendes de Vasconcelos (1320-1407), ĉefekzekuciisto de Além-Douro, sinjoro de :pt:Soalhães kaj Lousã, urbestro de Koimbro kaj edziĝinta dufoje: la unuan fojon kun Maria Afonso Telo, sen posteuloj, kaj la duan fojon kun Teresa Rodrigues Ribeiro de kiu havis tri infanojn.
 Rui Mendes de Vasconcelos, estis kleriko.
 Maria Mendes de Vasconcelos, edzino de Vasco Martins Zote.
 Mécia Rodrigues de Vasconcelos, edziniĝinta kun Vasco Gonçalves Barroso.
 Inês Rodrigues de Vasconcelos, estis monaĥino ĉe la Monaĥejo de Aroŭko;
 Joana Mendes de Vasconcelos, estis monaĥino ĉe la Monaĥejo de Santa Clara en Santarém.
 Brites Rodrigues de Vasconcelos, estis monaĥino ĉe la Monaĥejo de Arouca.
 Mor Mendes de Vasconcelos, edzino de João Anes Coelho, la gepatroj de Pedro Coelho. Mor, nun vidvino, faris testamenton la 4-an de septembro 1396, en kiu ŝi mencias sian edzon kaj filon, ambaŭ forpasintajn, kaj petas esti entombigita en la Monaĥejo de Rendufe.La kuranta artikolo estis tradukita el la Portugala Vikipedio.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1275
Kategorio:Mortintoj en 1339
Kategorio:Naskiĝintoj en la 13-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 14-a jarcento

Kategorio:Portugalaj administrantoj
Kategorio:Portugalaj nobeluloj
Kategorio:Portugalaj urbestroj