Sigismondo de Volkersdorf

Sigismondo de Volkersdorf (naskiĝinta ĉ. 1395 je Enns-Volkersdorf, mortinta la  en Salcburgo) estis de 1452 ĝismorte salcburga ĉefepiskopo kaj princo. La bona teologo originis el la familio de Gleink-Volkenstorf.
Vivo
Sigismondo fariĝis en 1424 katedralkapitulano, en 1429 hospitalestro kaj katedralpreposto de Salcburgo. Estante kompromiskandidato, li ricevis fare de Nikolao la 5-a la papan konfirmon pri la episkopelektiĝo en la 9.6.1452; la konsekro mem okazis en la 8.8.

Malgraŭ mallonga regado li evidentiĝis taŭga suvereno. Tiam Salcburgio suferis politikajn kverelojn sub imperiestro Frederiko la 3-a. Ankoraŭ en 1452 papo Nikolao la 5-a petis Sigismondon peradi inter Frederiko kaj aŭstria opoziciularo agnoskanta Ladislaon laŭleĝan reĝon de Hungarujo kaj Bohemujo. Tiam Sigismondo gajnis renomon peristan sed tamen ne antaŭ marto 1458 en Wiener Neustadt honoriĝis fare de Frederiko per regaloj kaj la rajto mem juĝi pri korpaj punoj (privililegio ne donita de du cent jaroj). Krome li ricevis la privilegion stampigi monerojn por Salcburgio kaj ĉiuj dependaj urboj, lastatempe por mezepoka salcburga episkopo. 

Problemoj kun la imperiestroj iĝis jam en 1454 pro la administrado de la Princa prepostujo de Berchtesgaden kaj salekspluata kontrakto inter la salcburganoj kaj la Habsburgoj (el la 1449-a jaro). Post apelacioj de Sigismondo kaj preposto Bernardo, la ĉefpontifiko ordonis en la 1.10.1455 la nesekularan memstarecon de Berchtesgaden per jura nesubmetiĝ-devo (exemptio). En 1458 la kverelo kun Frederiko koncerne la salon solviĝis per nova maniero de reguli la prezon de salo. Alian problemon kialigis financa krizo estigita de la imperiestro, cele kontraŭi la dukojn de Bavarujo. Post kiam la faro de nealtkvalita mono (ankaŭ de Sigismondo mem) estigis ondon da prezaltiĝoj kaj la kompleta komercado per salo suferis, necesis stampi novajn monerojn kaj fini tiun tempon de monaĉo (Schinderlingszeit) per leĝo de junio 1460. 

En 1456 Sigismondo kunvokas la salcburgian landan parlamenton pro minacego fare de la turkoj post kio kreiĝis specialaj taĉmentoj. Li ankaŭ tre interesiĝis pri la minejoj de Lungau kion atestis la nova leĝaro Ramingsteiner Bergordnung de 1459 kun 44 paragrafoj. Malgraŭ financaj problemoj la gotika novkonstruaĵo je Mülln; ankaŭ la ĉefa portalo de la salcburga katedralo estis novigita inter 1454 kaj 1461 (verko de Stefan Krumenauer).

En 1456 okazis provinca sinodo je Salcburgo ĉe kiu temis pri eksterorda imposto por plifortigi la militadon kontraŭ la otomanoj, pri malbona traktado de klerikoj fare de nobeloj, pri almozpetantaj ordenoj ktp. Dufoje Sigismondo povis mem elekti novajn episkopojn por Chiemsee kaj Seckau danke al la t.n. privilegium Salisburgense. En 1459 cedis lia papa moŝto Pio la 2-a al la salcburga kapitulanaro libere decidi pri katedralaj prepostoj. 

Tombo de Sigismondo troviĝas ien la Kolomano-kapelo de la malnova katedralo, kies altaron li financis en 1459.

Fonto
Ortner, Franz: "Sigmund I." - ĉe: ''Neue Deutsche Biographie,, 24 (2010), p. 363-364  

kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
kategorio:Mortintoj en Salcburgo
kategorio:Mortintoj en 1461