Lorenzo Bartolini

Lorenzo BARTOLINI (n. la 7-an de januaro 1777 en Vaiano, provinco Prato en Toskanio; m. la 20-an de januaro 1850 en Florenco) estis itala skulptisto. Li venis el simpla metiista familio en Vaiano, kaj jam kiel infano iris al Florenco por labori en artaj manufakturoj. Kiel adoleskulo li iris al Kararo, la marmora urbo, kie li renkontis la trentinan skulptiston Giovanni Insom, kiu instruis lin. En 1795, 18-jara, li translokiĝis al Volterra kaj laboris en la metiejo de la skulptisto Valinteri. En 1797, 20-jara, li iris al Parizo por okupiĝi pri artaj studoj kune kun sia metia laboro. Li trovis amikon en la iom pli juna Jean-Auguste-Dominique Ingres, per kies perado li venis al la Académie des Beaux-Arts. Kiam Bartolini gajnis duan premion en akademia konkurso, Dominique Denon, la ĝenerala inspektoro de ĉiuj parizaj muzeoj, rekomendis lin kaj kiel rezulto Bartolini ricevis plurajn tre enspezigajn ŝtatkontraktojn. Interalie, li estis komisiita krei buston de Napoleono  super la pordego de la "Institut de France". Por la triumfa kolono sur la placo Vendôme li kreis la reliefon de la batalo de Austerlitz.

En 1807/1808 Napoleono sendis lin al Kararo por fondi Akademion de Skulptarto (), kies direktoro li estis nomumita. Li administris la lernejon ĝis Napoleono estis devigita abdiki en 1814. Li estis atakita de la loĝantoj de Kararo kiel napoleonisto, do li fuĝis kaj akompanis la imperiestron al Elbo. En junio 1815, post la batalo de Waterloo, Bartolini moviĝis al Florenco, kie li ekloĝis kiel sendependa artisto. Unu el liaj unuaj verkoj estis la statuo de vinfaristo premanta vinberojn. Kiam la skulptisto Stefano Ricci mortis, Bartolini sukcedis lin kiel profesoro ĉe la Akademio de Belartoj en Florenco.

 Galerio 

Kategorio:Italaj skulptistoj