Pierre Charles Le Monnier

Pierre Charles LE MONNIER (aŭ Lemonnier) (Parizo, 20a de novembro 1715 – Bayeux, 3a de aprilo 1799) estis franca astronomo, kiu faris gravajn atingojn kaj en astronomio kaj en geodezio. 

Biografio
Li estis filo de la filozofo kaj matematikisto Pierre Lemonnier, registris sian unuan astronomian observadon antaŭ iĝi 16-jarulo, kaj la prezentado de prilaborita luna mapo havigis al li nomumon kiel membro de la Akademio de Sciencoj de Francio en 1736, kiam ŝi estis nur 20-jaraĝa. Tiun saman jaron li estis elektita por partopreni en la ekspedicio de 1736–1737 al Laplando, estrita de Pierre Louis Maupertuis kaj Alexis Claude Clairaut, por determini ĉu la Tero estas elipsoido ebena en la polusoj. En 1738, tuj post sia reveno, li prelegis memortekston antaŭ la Akademia, pri la avantaĝoj de la metodo de John Flamsteed por determini la rektascensiojn. La Royal Society nomumis lin membro la 5an de aprilo 1739.

Li estis instruisto en la Collège de France el 1746, estante la unua instruisto pri astronomio de Joseph Lalande, kun kiu li ege disputis. Li estis ankaŭ la  astronomo preferita de Ludoviko la 15-a , kiu havigis al li la necesajn rimedojn por akiri la multekostajn astronomiajn instrumentojn de tiam, multaj el ili de angla produktado.

La determinado de la ŝanĝoj en la atmosfera refrakcio en somero kaj vintro kaj la reformo de la sunaj tabeloj, estas inter liaj plej bonaj kontribuoj al la astronomio. La observoj de Le Monnier, faritaj en 1743 helpe de gnomono en la Preĝejo Saint-Sulpice de Parizo, indikis, kompare kun mezuroj fare de Giovanni Cassini en Bolonjo en 1656, malpliigon de la aksa kliniĝo. 

Li aktive partoprenis en la disvastigo de anglaj verkoj de astronomio, ĉefe de tiuj de John Flamsteed kaj Isaac Newton, kontribuante tiel al la reformo de la franca praktika astronomio. Oni atribuas al li ankaŭ nombrajn observojn de la supozita stelo kiu finfine estis la planedo Urano, ĝis ĝi estis malkovrita de Sir William Herschel en 1781.

 Ĉefaj verkoj 
 Histoire céleste, 1741
 Théorie des comètes, 1743
 Institution astronomique, 1746
 Nouveau zodiaque, 1755
 Observations de la lune, du soleil, et des étoiles fixes, 1751–1775
 Loix du magnétisme, 1776–1778
 Astronomie nautique lunaire, 1771
 Essai sur les marées, 1774

Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Geofizikistoj
Kategorio:Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj