García Sánchez la 2-a de Pamplono

Garcia Sanĉez la 2-a de Navaro, "El Tremedor" ("La Tremiganto") estis hispana 7-a reĝo de Pamplono (994-1004) kaj 11-a Grafo de Aragono (994-1004). Komence li klopodis liberigi sin de la regado de Al-Andalus, kiun lia patro estis akceptinta, sed post konflikto kun Almanzoro en 997, li estis devigita iri al Korodovo por peti la pacon. Li estis la majoratulo de Sanĉo la 2-a de Pamplono (938-994) kaj Urraca Fernández kaj la dua Pamplona monarko por ankaŭ teni la titolon de grafo de Aragono. Modernaj historiistoj nomas lin "La Tremiganto", kvankam tiu nomo verŝajne origine validis por lia avo, García Sánchez la 1-a de Pamplono.

Biografio
Dum lia regado, lia ekstera politiko ŝajnas estinti proksime ligita al tiu de Kastilio. Lia patrino estis onklino de la grafo Sancho García de Kastilio, kaj ankaŭ de la potenca grafo de Saldaña, :en:García Gómez de Carrión, kaj ŝi ŝajnas esti ludinta rolon en formado de ponto inter la regno kaj la graflando.

Li aliĝis al sia kuzo Sanĉo en provado rompi kun la submetado kiun lia patro ofertis al Kordovo, kiel rezulto el kiu li devis alfronti Almanzoro. En 996 li estis devigita serĉi pacon en Kordovo. En 997 dum ekspedicio en la teron de Calatayud, García mortigis la fraton de la guberniestro. Almanzor venĝis senkapigante 50 kristanojn.
eta|maldekstre|400px|Interfrapiĝo inter kristana kaj islama kavalerio ĉe la Batalo de Cervera en la 30-a de julio 1000-a.
Ĉe la Batalo de Cervera en la 30-a  de julio 1000-a, li aliĝis, kune kun grafo García Gómez de Saldaña, en koalicio gvidita fare de la grafo Sancho García de Kastilio kiu estis venkita fare de Almanzoro (ke grafo Sanĉo gvidis la grupon supozeble reflektas la malkreskon de García). Tradicio nomas lin unu el la kristanaj gvidantoj ĉe la Batalo de Calatañazor, (1002) kiu rezultigis la morton de Almanzoro kaj la sekvan krizon en la Kalifujo de Kordovo, sed ekzistas neniu nuntempa noto pri li post 1004, dum lia kuzo Sanĉo Ramírez de Viguera eble regis en Pamplono en 1002. García estis certe mortinta ĉirkaŭ la 1004-a, kiam lia filo Sanĉo Garcés la 3-a unue aperas kiel reĝo.

Dum sia regado, li donis la gubernion de Aragono al sia frato Gonzalo Sanchez (970-997), sub la kuratoreco de lia patrino Urraka. Tradicio raportas ke li liberigis ĉiujn islamajn kaptitojn estintajn tenita en la regno.

Edziĝo kaj infanoj
García Sánchez la 2-a estis edziĝinta al Jimena Fernández, filino de Fernando Bermúdez, Kalkulo de Cea kaj eminenta membro de la plej altaj rangoj de la nobelaro de la Regno de León. Ili havis la sekvajn infanojn:

 Sancho Garcés la 3-a, Reĝo de Navaro kaj Grafo de Aragono inter 1004 ĝis sia morto en 1035.
 Elvira Garcés, monaĥino en la Monaĥejo de Leyre.
 García Garcés
 Urraca Garcés, reĝinedzino de Leono per ŝia edziniĝo kun Alfonso la 6-a de Leono ekde 1023 ĝis ŝia morto en 1031.Ĉi-artikolo estis tradukita el la angla Vikipedio.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 958
Kategorio:Mortintoj en 1004
Kategorio:Naskiĝintoj en la 10-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 11-a jarcento

Kategorio:Mortintoj la 26-an de junio 
Kategorio:Hispanaj regantoj
Kategorio:Hispanaj grafoj