Carvin

Carvin () estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  laŭ censo plenumita en .

 Geografio 
Carvin etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Carvin cetere situas en la influareo de Lille, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Carvin situas en mezurba aero laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 17 metroj kaj maksimuman altecon de 42 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais. 

eta|none|250ra| 

 Historio 
La historio de ĉi tiu agrikultura kaj komerca urbeto estas markita de mina ekspluatado, komencita meze de la 19-a jarcento kaj ĉesigita en 1975. Unu el la plej malgrandaj privataj minindustriaj kompanioj kun koncesio de la regiono havis sian sidejon en Carvin mem, proksime al la nuna stacidomo. La najbaraj kompanioj de la minejoj de Ostricourt kaj Courrières ankaŭ ricevis koncesion pri la ekspluato de parto de la subtero de la komunumo. Mirinda serio da fotoj faritaj en la profundo de la minejo en Carvin en 1902 eternigas la diversajn laborpostenojn prezentitajn kiel laboraj scenoj. Tiuj fotoj fare de la inĝeniero Corriol estis eldonitaj kiel poŝtkartoj kaj vaste distribuitaj de la loka presejo Plouvier, kiu ankaŭ eldonis poemojn verkitajn de Jules Mousseron kaj broŝurojn de la urbestro Charles Baggio.

Dum la Unua Mondmilito, de oktobro 1914 ĝis oktobro 1918, Carvin troviĝis en okupata regiono. Situante malantaŭ la arteza fronto, ĝi estis garnizona urbo kaj subtena centro por la germana militpenado, kie kunvivis civiluloj kaj militistojLa vie quotidienne en régions envahies - Chronique de guerre de Joséphine Dujardin - Sté de recherches historiques de Carvin-Les Allemands sur le front d'Artois - Charles Chartreux -. La restaĵoj de iom pli ol ses mil soldatoj ripozas en unu el la plej grandaj germanaj tombejoj de Nord-Pas-de-Calais. La komunumo ricevis la militkrucon 1914-1918 la 25-an de septembro 1920, kiel agnosko de ĉiuj suferoj eltenitaj.

En majo 1940, dum la invado de la nordo de Francio, la tuta regiono fariĝis scenejo de grava prokrastiga batalo, kiu permesis al la ĉefaj francaj kaj britaj trupoj ĉirkaŭitaj eskapi al la poŝo de Dunkerko. Post kiam la aliancanoj retiriĝis, la trupoj de la Wehrmacht faris furiozajn reprezajlojn kontraŭ la loĝantoj de la minurbaj kvartaloj de la 4-a fosaĵo de Carvin, same kiel en la najbaraj urboj Courrières kaj OigniesRegards sur mai 40 - Sté de recherches historiques de Carvin -. Sekve de granda striko de ministoj en majo kaj junio 1941, kiu disvastiĝis tra la tuta karbmina baseno de Nordo-Pas-de-Calais, multaj ministoj, plejparte komunistoj, estis arestitaj kaj konsistigis gravan kvoton da ostaĝoj ekzekutitaj en Arras.

 Ekonomio 
La ekonomio de la urbo tradicie baziĝas sur agrikulturo, bildigita sur la vitraloj de la urbodomo, kaj komerco, kun famaj ĉiusemajnaj merkatoj (sur la nunaj placoj Jean-Jaurès kaj Jules-Guesde). Agrikulturo (terpomoj, betoj, endivioj, cerealoj) konservas gravan rolon. En la komunumo ankoraŭ situas pluraj fermobienoj sed ankaŭ agrikultura kooperativo (UNÉAL) situanta en Carvin Saint-Paul..

Dum jarcento kaj duono, aldoniĝis mina ekspluatado, ĉar la urbo situas en la centro de la teritorio de la karboŝtonminejoj de Nord-Pas-de-Calais. La Kompanio de la Minejoj de Carvin estis unu el la plej malgrandaj en la regiono. Ĉi tiu mina aktiveco ankaŭ estas prezentita sur vitralo de la urbodomo, kiu havas kiel atlantojn du subterajn ministojn.

Inter la industrioj kiuj establiĝis en Carvin, notindas la agro-nutraĵa industrio (interalie vinagrejo), mekanikaj konstruoj (konstrumaŝinoj fare de la kompanio Constructions mécaniques carvinoises poste Poclain), agrikulturaj maŝinoj kun la kompanio Sulky Burel kaj konstruaj materialoj (Bonna Sabla).

La vinagrejo de Carvin, fondita en 1848 fare de Jules Duquesne, estis origine amela fabrikejo. Ĝi estas establita en la centro de la komunumo sur areo de 20000 m². Ĝi produktas 24 milionojn da boteloj ĉiujare, el kiuj 55 % estas kristala vinagro kristalo, 25 % vina vinagro, kaj 20 % kolorita vinagro. La vinagrejo de Carvin reprezentas ĉirkaŭ 30 % de la franca produktado de ordinara vinagro, kun 120 000 hektolitroj.

En Carvin pli lastatempe establiĝis loĝistikaj entreprenoj, allogitaj de ĝia geografia situo kaj ĝiaj disponeblaj terenoj.

 Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lens kaj al la kantono Carvin. Ĝi cetere estas membro de la aglomeraĵa komunumaro Hénin-Carvin.

La municipa konsilio de Carvin konsistas el 33 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

+ Listo de urbestroj de Carvin Eko de mandato Fino de mandato Nomo Partio Profesio Malkompleta
  1945   januaro 1946   Albert HavezNotice HAVEZ Albert par Yves Le Maner, version mise en ligne le 5 aprilo 2010, dernière modification le 3 aprilo 2019(1891-1946)  PCF   Ministo kaj sindikatistoMortis dum mandato
  1946   oktobro 1947   Alfred Henri  Senpartia  
  oktobro 1947   marto 1977   Alfred PeugnetBiografio de Alfred Peugnet (Nacia Asembleo)  SFIO sekve PS   Instruisto en kolegioDeputito de Pas-de-Calais (14-a balotdistrikto)La 14e circonscription du Pas-de-Calais de 1958 à 1986, Wikipasdecalais (1968 → 1973)Anstataŭanto de la deputito Fernand Darchicourt (1967 → 1968)Vicprezidanto de la aglomeraĵa komunumaro Hénin-Carvin marto 1977   januaro 1985   Joseph Legrand  PCF  MinistoDeputito de Pas-de-Calais (14-a balotdistrikto) (1973 → 1986)Ĝenerala konsilanto de Carvin (1973 → 1979)Demisiis
  januaro 1985   marto 2001   Odette Dauchet  PCF   Ĉefoficistino de la minista sociala sekurecoĜenerala konsilantino de Carvin (1979 → 2004)Vicprezidantino de la Ĝenerala Konsilio de Pas-de-Calais
  marto 2001   Philippe Kemel  PS   Universitata profesoroDeputito de Pas-de-Calais (11-a balotdistrikto) (2012 → 2017)Regiona konsilanto de Nord-Pas-de-Calais (2000 → 2015)Vicprezidanto de la Regiona Konsilio (2004 → 2012)Vicprezidanto de la aglomeraĵa komunumaro Hénin-CarvinReelektita por la mandato 2014-2020...Reelektita por la mandato 2020-2026..

 Demografio 
 Loĝantaro de Carvin Jaro Loĝ. Jaro Loĝ. 1793  3 760  1800  3 670  1806  4 522  1821  4 686  1831  4 995  1836  4 953  1841  5 053  1846  5 120  1851  5 022  1856  5 426  1861  6 094  1866  6 546  1872  7 024  1876  7 471  1881  7 759  1886  7 808  1891  8 000  1896  8 614  1901  9 391  1906  10 736  1911  11 846  1921  11 775  1926  16 664  1931  19 543  1936  18 696  1946  20 294  1954  15 780  1962  16 139  1968  17 097  1975  15 601  1982  16 206  1990  17 059  1999  17 772  2006  17 744  2011  17 102  2016  17 167  2021  17 852  2022  17 966    Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Carvin pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Por la komunumoj kun pli ol 10 000 loĝantoj, la censoj okazas ĉiujare sekve de enketado per specimenigo de adresoj reprezentantaj 8 % de la loĝantoj, male al la aliaj komunumoj, kiuj havas veran censon ĉiun kvinan jaron. En , la komunumo havis .

 Vidindaĵoj 
Ekde la 30-a de junio 2012, la universala kaj historia valoro de la karbmina baseno de Nord-Pas-de-Calais estas rekonita kaj enskribita en la listo de la monda heredaĵo de UNESKO. Inter la 353 referencitaj lokoj, tra 109 komunumoj ene de la perimetro de la mina baseno, la loko de Carvin (40-a) konsistas el la urbodomo, kiu estas ligita al la historio de la minejoj per siaj du atlantoj (subteraj ministoj) kaj sia vitralo, kiu bildigas la agrikulturan kaj ministan tradicion de la urbo. La 50-a loko estas formita de la moderna kvartalo Saint-Paul, konstruita en Carvin por la ministoj de la 24-a kaj 25-a fosoj.

La urbodomo de Carvin estas iama kastelo. Konstruita centre rilate al la mezepoka urbeto (nunaj nordaj kvartaloj), al tio, kio estis la vilaĝo Épinoy kaj al la laboristaj kvartaloj ĉirkaŭ la 4-a foso de la minejoj de Ostricourt, la kastelo Delehelle apartenis al familio de lokaj notinduloj, bierfaristoj kaj notarioj. Kiam ĝi estis konstruita, ĝi estis la plej impona loĝkonstruaĵo en la urbo. Ĝi estis aĉetita ĉirkaŭ 1930 fare de la municipo, kiu troviĝis en tro malvastaj kaj malcentre situantaj municipaj oficejoj apud la preĝejo Sankta Martenoartikolo de la 22-a de julio 2010 en la regiona gazeto La Voix du Nord (). Ĝi fariĝis la sidejo de la urbodomo, inaŭgurita la 22-an de julio 1934 fare de la urbestro Marcel Paget, kaj poste estis pligrandigita per du flankaj aldonoj.

La preĝejo Sankta Marteno kaj ties gvatturo starigita en 1702 montras malfrubarokan stilon inspiritan de Hispanio, kiu estas rara en la regiono kaj tute unika en la arondismento Lens. Ĝi estas la ĉefa monumento de la urbo. Estas tomboŝtonoj de membroj de la familio Robespierre sub la pavimo de la preĝejo.

En oktobro 1793, Claude Chappe instalis sur la platformo ĉe la supro de la turo relajson de sia telegrafo liganta Parizon al Lille. La preĝejo enhavas grandan orgenon, konstruitan en 1847 fare de François-Joseph Carlier, restaŭritan kaj reharmoniigitan de la orgenkonstruisto Michel Garnier en 1989. Ĝi estas rigardata kiel unu el la plej famaj muzikaj instrumentoj en la tuta regiono.

 Partneraj urboj 
  ekde 1992
  ekde 1980

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Kantono Carvin
 Komunumoj de Pas-de-Calais

 Eksteraj ligiloj 

 Oficiala retejo () 
 publikaj statistikoj pri Carvin (Insee, ) 

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais