Tarsega ŝterno

La Tarsega ŝterno aŭ Aŭstralia mevbeka ŝterno, Gelochelidon macrotarsa, iam Sterna nilotica macrotarsa (Bridge et al., 2005), estas specio de marbirdo de la familio de Laredoj kaj de la subfamilio de Ŝternenoj. La genronomo devenas el vortoj de Antikva greka gelao, "ridi", kaj ĥelidon, "hirundo". Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Mevbeka ŝterno.

Taksonomio
John Gould priskribis Sterna macrotarsa el specimeno el King's College, Londono, en 1837.

Aspekto
Tio estas sufiĉe granda kaj potenca ŝterno, simila laŭ grandeco kaj ĝenerala aspekto al Sandviĉa ŝterno, sed la mallonga dika mevosimila beko, larĝaj flugiloj, longaj kruroj kaj fortika korpo estas distingigaj. La somera plenkreskulo havas grizajn suprajn partojn, blankajn subajn partojn, nigran kronon, fortan nigran bekon kaj nigrajn krurojn. La voko estas karakteriza ker-ŭik. Ĝi estas 33–42 cm longa kaj 76–91 cm en enverguro."Gull-billed Tern". All About Birds. Cornell Lab of Ornithology. "Gull billed Tern (Gelochelidon nilotica)". Planet of Birds. 2011. Arkivita el la originalo en 2019-06-23. Alirita en 2019-06-23.  Korpa maso varias de 150–292 g. Dunning, John B. Jr., eld. (1992). CRC Handbook of Avian Body Masses. CRC Press. ISBN 978-0-8493-4258-5. 

Vintre, la kronkoloro perdiĝas, kaj estas malhela makulo tra la okulo kiel ĉe Forstera ŝterno aŭ Nigrakapa mevo. Junaj aŭstraliaj ŝternoj havas pli malfortan maskon, sed alie aspektas tre kiel vintraj plenkreskuloj.

Teritorio
Ili reproduktiĝas en Aŭstralio kaj Nov-Gvineo.

Kutimaro
Tiu specio reproduktiĝas en kolonioj ĉe lagoj, marĉoj kaj marbordoj. Ili nestumas en grunda skrapaĵo kie la ino demetas du ĝis kvin ovojn.

Tiu estas iom maltipa ŝterno, en aspekto kiel Sterna ŝterno, sed kun manĝokutimoj pli kiel la Chlidonias marĉoŝternon, la nigra ŝterno kaj la blankflugila ŝterno.

La Aŭstralia mevbeka ŝterno kutime ne plonĝas por fiŝoj kiel la aliaj blankaj ŝternoj, kaj havas pli larĝan dieton ol la plej multaj aliaj ŝternoj. Ĝi plejparte manĝas insektojn prenitajn dumfluge, kaj ankaŭ ofte ĉasas super malsekaj kampoj kaj eĉ en arbustaj lokoj, por preni amfibiojn kaj malgrandajn mamulojn. Ĝi ankaŭ estas oportunema manĝanto, kaj oni observis ĝin preni kaj manĝi mortajn libelojn de la vojo. Sivakumar, S. (2004). "Gull-billed Tern Gelochelidon nilotica (Gmelin, 1789) feeding on insect road kills" (PDF). Newsletter for Ornithologists. 1 (1–2): 18–19. 

Bildaro

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Ŝternoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio