Charles-Marie-Étienne Champion Dubois de Nansouty

Charles-Marie-Étienne CHAMPION DUBOIS DE NANSOUTY (n. en 1815 - m. en 1895) estis franca militisto kaj pireneisto kiu, post sia emeritiĝo kiel generalo, dediĉis sin al la kreado de la observatorio de la pinto Midi de Bigorre en la Pireneoj.

 Familio 
Charles-Marie-Étienne Champion Dubois de Nansouty naskiĝis la 21-an de februaro 1815 en Diĵono. Li estis filo de Eugène Champion de Nansouty, infanteria leŭtenanto-kolonelo, kaj de Herminie du BoisArchives en ligne Côte d'or - Dijon- État civil naissance 1815. Li estis nepo de Jean-Baptiste Champion (naskiĝis en 1730), landsinjoro de Nan-sous-Thil en Burgonjo (kio donis la nomon « Nansouty »), kaj de la grafo Charles de Brosses (la « prezidanto de Brosses »). Li ankaŭ estis nevo de la kavaleria generalo Étienne Marie Antoine, kiu famiĝis dum la francaj revoluciaj militoj kaj la napoleonaj militoj.

Li edziĝis la 14-an de julio 1851 kun Hortense-Fanny-Rosalie de DionAnnuaire de la noblesse de France et des maisons souveraines de l'Europe Volume 21, Bureau de la publication, 1865, Legu.

Lia frato Max Marie Paul Adrien (1816-1844), mararmea leŭtenanto, mortis en Mahaena (Tahitio) dum la francaj-tahitiaj militoj. La insuleto Taaupiri en Mahaena, kie li estis entombigita, portas lian nomon, same kiel strato en PapeetoPapeete en Capitales, Ed. du soleil, 2012, .

 Milita kariero 
Charles-Marie-Étienne ĉeestis Paĝian Lernejon sub la patroneco de Karlo de Burbono dum tri jaroj, sed la franca revolucio de 1830 kaŭzis lian elpelon.

Li aliĝis al la armeo en septembro 1837, kiam li estis asignita al la 12-a regimento de artilerio kaj fariĝis brigadisto kaj poste serĝento en decembro 1838. Poste, li estis asignita en decembro 1840 al la 8-a regimento de husaroj. En aprilo 1841, li fariĝis subleŭtenanto. en la 7-a regimento de husaroj. En julio 1842, li estis sendita al Franca Alĝerio, kie li estis transdonita al la indigena kavalerio. La 19-an de julio 1845, li fariĝis leŭtenanto kaj transiris al la 3-a regimento de alĝeriaj spahoj, fariĝante kapitano en marto 1847 sub la aŭtoritato de Joseph Vantini. 

Li revenis al Francio en junio 1851 al la 7-a regimento de kirasistoj kaj poste en aŭgusto 1852 al regimento de la gvidistoj de la Imperia Gvardio sub la ordonrajto de Auguste Regnaud de Saint-Jean d'Angély.
Élie de Comminges priskribis lin en sia verko Souvenirs d'enfance et de régiment (Parizo, 1930) jene : « S-ro de Nansouty, mia skadrokomandanto, tipo de maljuna afrikano kun enormaj lipharoj kaj barbeto, malafabla, ŝpinante ĉenon de malbenoj, kiu frostigus la sangon, konsiderata tiam kiel kuraĝulo, sabrumanto sen egalo ». En januaro 1853, li estis nomumita eskadronestro kaj poste leŭtenanto-kolonelo en aŭgusto 1857 ĉe la 6-a regimento de lancistoj, kaj fine kolonelo en aŭgusto 1861 ĉe la 8-a regimento de lancistoj. En februaro 1867, li revenis al Afriko por formi la 4-an regimenton de afrikaj ĉasistoj.

Li estis nomumita oficisto de la Nacia Ordeno de la Honora Legio la 7-an de aprilo 1863, post dudek kvin jaroj da servo, dek kampanjoj, kaj unu mencio. kaj komandoro de la sama ordeno la 1-an de aŭgusto 1867. La generalo Nansouty estas entombigita en la tombejo Saint-Pierre en Dax..

 Pireneismo 
Post sia milita kariero, Champion de Nansouty interesiĝis pri konkologio, geologio kaj paleontologio.

Li ne estis inter la fondintoj, la 19-an de aŭgusto 1864, de la societo Ramond, scienca kaj montgrimpanta societo, kies fondintaj membroj estis Charles Packe, Émilien Frossard, la grafo Henry Russell, kaj poste D-ro Costallat, Célestin-Xavier Vaussenat. Tamen, li estis prezidanto de la societo de 1865 ĝis sia morto. El ĉi tiu grupo ekestis la projekto pri studoj bazitaj ĉe la pinto Midi de Bigorre. Célestin-Xavier Vaussenat entreprenis la taskon trovi la necesajn financojn por la projekto. Inter la donacintoj estis la societo Ramond de Montréjeau, Charles Baggio el Carvin, Paul Bert el Auxerre, kaj S-ro Offshein el Parizo.

Nansouty restis ok jarojn ĉe la montpasejo Sencours, sub la pinto Midi de Bigorre, kie li plenumis rutinajn meteologiajn observojn en provizora stacio instalita en 1873. La 14-an de decembro 1874, li devis foriri de tie. Memortabulo estis metita en 1974 ĉe la montopasejo por honori la unuan kaj lastan retiriĝon de la generalo kaj ties akompanatoj en tiu ĉi malafabla loko. La 31-an de decembro 1875, li estis akompanita de Roger de Monts por festi la novan jaron ĉe la supro de la pinto Midi de Bigorre. Tio instigis Roger de Monts al postaj vintraj grimpoj.

La 21-an de majo 1878, la unua ŝtono de la observatorio de la pinto estis metita. Oni devis atendi tri jarojn por ke la unua konstruaĵo estu finita. Tie li pasigis monatojn farante meteologiajn mezurojn.

La asteroido 44263 Nansouty. portas lian nomon ĉar la pinto poste fariĝis astronomia observatorio.

 Bildaro 

 Referencoj 

Kategorio:Francaj generaloj
Kategorio:Pireneistoj