Ironiaj citiloj

Ironiaj citiloj estas citiloj apartigantaj vorton aŭ vortgrupon por marki distancon inter ĝi kaj la aŭtoro, por indiki ironian aŭ malaproban rilaton de la aŭtoro. Tio povas aludi, ke la aŭtoro uzas esprimon de iu alia (kvazaŭ dirante «tiel nomata …») kaj sugesti skeptikecon aŭ malkonsenton, la opinion ke la koncernaj vortoj estas misuzataj, aŭ ke la aŭtoro uzas ilin antifraze. 

eta|maldekstre|Michelle Obama uzanta ironiajn «aercitilojn» dum mitinga elpaŝo.
En buŝa komunikado oni iam uzas tiusence la ironiajn «aercitilojn», geston aludantan la tajpilajn citilojn. 

En kelkaj kulturoj aŭ sociaj sektoroj la parolaj ironiaj aercitiloj estas foje uzataj kiel refrenoj fare de nespertaj parolantoj, kiuj tiel perdas ties ironiecon ĉefe pro troa ofteco de tiu uzado. Iel ili faras tiun uzadon kvazaŭ ili deziras nur emfazon, kion certe parolaj ironiaj aercitiloj ne celas.

Ekzemploj pri la skribaj citiloj ironiaj:
 Se Vi tamen timas, ke ni … faros facilanimajn paŝojn, kiuj kompromitos Esperanton en la okuloj de «saĝaj» homoj …Zamenhofo: Nefermita letero al s-ro de Beaufront. «Ruslanda Esperantisto», 1906, № 6/7 (Junio/Julio).
 La «liberigo», kiun vi donos al tiu aŭ alia terpeco, estos nur sofismo …Zamenhofo: Post la granda milito. Alvoko al la Diplomatoj. . Marto, 1915.
 Kaj kiam niaj idistaj kamaradoj asertas, ke ilia lingvo estas la «scienca» solvo de l’ problemo, ni ne povas ne rideti, pensante, ke preskaŭ ĉiuj decidoj de ilia Akademio estas alprenitaj je la plimulto de la voĉdonantoj.Lanti: Nia pozicio. En «Vortoj de Kamarado E. Lanti».

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Citilo
 Tiel!
Kategorio:Interpunkcio
Kategorio:Retoriko