Lorenzo Bellini

estis historia itala anatomo, kuracisto, poeto kaj universitata instruisto. Li naskiĝis la 3-an de septembro 1643 en Florenco kaj mortis 60-jaraĝa la 8-an de januaro 1704 en la sama urbo. Aparte lia nomo ligiĝas al la tradicia Universitato de Pizo, kreita jam en 1343.
Vivo
En la aĝo de dudek jaroj, kiam li jam komencis siajn esplorojn pri la strukturo de la renoj kaj priskribis la papilajn duktojn (ankaŭ konatajn kiel la duktoj de Bellini; latine: ductus Bellini, tubulus Bellini, tubuli Belliniani, vidu duktokarcinomo de Bellini), kiel publikigita en lia libro Exercitatio Anatomica de Structura Usu Renum (1662), li estis elektita profesoro pri teoria medicino en Pizo, sed baldaŭ poste li estis translokigita al la katedro pri anatomio. Post tridek jaroj en Pizo, li estis invitita al Florenco kaj nomumita kuracisto de la grandduko Kozimo la 3-a, kaj ankaŭ fariĝis ĉefa konsulta kuracisto de Papo Klemento la 11-a. Liaj verkoj estis publikigitaj en kolektita formo en Venecio en 1708.

eta|maldekstra|280ra|

Kategorio:italaj anatomoj