Rudolf Mandrella

(naskiĝinta la 6-an de marto 1902 en Auschwitz (Oświęcim), Aŭstrio-Hungario, murdita la 3-an de septembro 1943 en nazia malliberejo en Brandenburg) estis germana doganisto kaj juristo. Li engaĝite protestis kontraŭ la ŝtate ordonita malhoma traktado de multaj civiluloj en Nazia Germanio, mem enkarceriĝis kaj iĝis viktimo de naziismo. La katolika eklezio konsideras lin inter la "martiroj de la 20-a jarcento".

En la tumulto de la periodo post la unua mondmilito, la tiam 16- ĝis 18-jarulo komence havis german-naciisman sintenon. Li aliĝis al germana defenda asocio de la regiono kaj partoprenis en la armitaj konfliktoj inter germanoj kaj poloj en Supra Silezio. Post diplomiĝo de la germanlingva mezlernejo en 1920, li ne povis studi kiel li volis, sed anstataŭe komencis labori kiel doganisto de la Germana Respubliko. Ĉi tie li altiĝis al la posteno de dogansekretario.

Kreskita en la katolika kredo fare de ŝiaj gepatroj, Mandrella aliĝis al la katolika junulara asocio "Quickborn". Kun financa subteno de liaj katolikaj amikoj, Mandrella ekde 1923 povis studi juron en la universitato de Berlino, kaj finis la studadon en 1933. En 1936 li estis nomumita distrikta juĝisto ĉe la distriktjuĝejo en Berlin-Köpenick kaj translokiĝis en loĝejon en Berlin-Karlshorst. Ĉi tie li apartenis al la katolika paroĥo de Sankta Maria. Mandrella ĉiam pli venis en konflikton kun nazia ideologio tra sia kredo. Liaj duboj estis plifortigitaj per la malpermeso kaj malvola dissolvo de la junulara asocio "Quickborn" en 1939. Mandrella evitis la minacon de konskripcio en la Germanan Armeon en 1941 per libervola membriĝo en la Mararmeo. Li estis komence postenigita en Kiel, sed post mallonga tempo li estis translokigita al Stettin. Ĉi tie li faris kontakton kun rondo de pastroj ĉirkaŭ Carl Lampert kiuj estis malamikaj al la nazia reĝimo. Kun la helpo de enfiltritaj informantoj, la Gestapo finfine sukcesis disrompi la rondon de disidentoj en 1942, la membroj estis arestitaj kaj procesigitaj. En proceso antaŭ la regna militkortumo en Dessau la 12-an de majo 1943, Rudolf Mandrella estis mortkondamnita pro "subfosado de armea forto". Li estis ekzekutita en malliberejo de la urbo Brandenburg la 3-an de septembro 1943.

 Literaturo 
 Heinz Kühn: Blutzeugen des Bistums Berlin ("'sangoatestantoj', do martiroj, de la diocezo Berlino", Klausener, Lichtenberg, Lampert, Lorenz, Simoleit, Mandrella, Hirsch, Wachsmann, Metzger, Schäfer, Willimsky, Lenzel, Froehlich). Morus-Verlag, Berlino 1950.

Kategorio:Germanaj katolikoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo