Gonzague de Reynold

Gonzague de Reynold (naskita la 15-an de julio 1880, en la kastelo Cressier en Cressier FR; mortis la 9-an de aprilo 1970, en Friburgo) estis svisa verkisto, historiisto, literatura fakulo, ekologiisto, instruisto kaj dekstrula politikisto.

Dum sia sesdekjara kariero, li verkis pli ol tridek librojn, en kiuj li prezentis sian tradiciistan katolikan kaj svisan naciisman mondkoncepton.

La friburga patricio kaj dekstrula konservativa intelektulo estis apologiisto de la aristokrata pasinteco de Svislando kaj pasia kontraŭulo de liberalismo, kaj estis disputema kaj polemika dum sia tuta vivo.

En 1915 li fariĝis profesoro ĉe Universitato de Berno kaj Friburgo pri moderna franca lingvo kaj literaturo Baroque New Worlds edited by Lois Parkinson Zamora and Monika Kaup, pg 102Ulrich Lins, La Danĝera Lingvo, Rotterdam, 2016 (paĝoj 59-61), famiĝis kiel poeto (L'âge d'or, 1899, Les bannières flammées, 1915, kaj aliaj) kaj dramisto (La gloire qui chante, 1919, kaj tiel plu) kaj aktive vigligis la svisan nacian senton (interalie per sia Contes et légendes de la Suisse héroique, 3 volumoj, 1914-20). El liaj sciencaj verkoj povas esti menciitaj Histoire littéraire de la Suisse au 18:e siécle (2 vol'oj, 1909-12), JJ Rousseau et ses contradicteurs (1904) kaj Charles Baudelaire (1920).
 Rilato al Esperanto 
En sia libro La Danĝera Lingvo, Ulrich Lins mencias Gonzague de Reynold, kiel unu el la ĉefaj malamikoj de Esperanto ene de la Ligo de Nacioj. Tie fakte li estis svisa delegito. Publike, li asertis, ke Esperanto lingve nesufiĉas kaj cetere ke la latina estus la plej bona rimedo por internacia komunikado, ĉar ĝi estis jam "konata de katolikoj kaj intelektuloj". Tamen, private li letere eĉ skribis ke, "malantaŭ Esperanto kaŝiĝas internaciisma kaj revolucia misitkismo". Tial li firme kontraŭbatalis ĝin. En siaj memoraĵoj, Mes Mémoires, li ankaŭ skribis pri tiu periodo ĉe Ligo de Nacioj, ke sia komisiono spertis "la atakon de absolutaj utopiistoj kaj integralaj internaciistoj : la esperantistoj"Gonzague de Reynold, Mes Mémoires, Ĝenevo, 1963 (tria volumo).

 Verkaro (elekto) 

 Histoire littéraire de la Suisse au XVIIIe siècle, Volume I : Le Doyen Bridel, Bridel, Lausanne 1909, Volume II Bodmer et l'École suisse, Bridel, Lausanne 1912
 Contes et Légendes de la Suisse héroïque, Payot, Lausanne, 1913
 Cités et pays suisses, Payot, Lausanne, 3 volumes entre 1914 et 1920
 La Gloire qui chante, Poème dramatique, Spes, Lausanne, 1919
 Charles Baudelaire, Georg, Genève et Paris, Crès, 1920
 La Suisse une et diverse, Fragnière, Fribourg, 1923
 La démocratie et la Suisse : Essai d’une philosophie de notre histoire nationale, Les Éditions du Chandelier, Bienne, 1934
 Europe tragique, Spes, Paris, 1934
 Le Génie de Berne et l'Âme de Fribourg, Pavot, Lausanne, 1935
 Conscience de la Suisse, Baconnière, Neuchâtel, 1938
 Défense et Illustration de l’Esprit suisse, Baconnière, Neuchâtel 1939
 D’où vient l’Allemagne ? Plon, Paris, 1939
 Grandeur de la Suisse, Baconnière, Neuchâtel, 1940
 La Suisse de toujours et les Evénements d’aujourd’hui, Zurich, 1941
 La Formation de /'Europe:
 I. Qu’est-ce que l’Europe ? LUF, Fribourg, 1944
 II. Le Monde grec et sa Pensée, LUF, Fribourg, 1944
 III. L’Hellénisme et le Génie européen, LUF, 1944
 IV. L’Empire romain, LUF, Fribourg et Paris, 1945
 V. Le Monde barbare: Les Celtes, LUF, Paris, 1949
 VI. Le Monde barbare: Les Germains, Plon, Paris, 1953
 VII. Le Monde russe, LUF-Plon, Paris, 1950
 VIII. Le Toit chrétien, Plon, Paris, 1957
 Impressions d’Amérique, Marguerat, Lausanne, 1950
 Fribourg et le Monde, La Baconnière, Neuchâtel, 1957
 Mes mémoires, Éditions générales, Genève, 1960—1963
 Synthèse du xviie siècle, La France classique et l’Europe baroque, Éditions du Conquistador, Paris, 1962
 Gonzague de Reynold raconte la Suisse et son Histoire, Pavot, Lausanne, 1965
 Destin du Jura, Rencontre, Lausanne, 1967
 Expérience de la Suisse, éd. De Nuithonie, Fribourg, 1970

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Gonzague de Reynold, Radio Télévision Suisse arkiva video de Reynold donanta travojaĝon de lia praula hejmo en 1957.

Kategorio:Mortintoj en 1970
Kategorio:Naskiĝintoj en 1880
Kategorio:Svisaj historiistoj