István Károly Horváth

István Károly Horváth [iŝtvAn kAroj horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Horváth István Károly estis hungara klasika filologo, tradukisto, altlerneja instruisto.

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM58530 hungarlingva datenaro de muzeohttps://magyarnemzetinevter.hu/szemelyi-nevter/?id=672210&date=2025-03-10 nemzeti névtér naskiĝis  en Sárvár, li mortis  en Szeged.

 Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szombathely en 1950, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1954. Post la diplomo li estis asistanto jaron samloke, poste aspiranto 3 jarojn ĉe Imre Trencsényi-Waldapfel. En 1958 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio, poste li estis lektoro (1958–1962), poste kaj docento ĝis sia frua morto en Scienca Universitato Attila József. Intertempe li ankaŭ tradukis. Lia edzino naskis filinon.

 Elektitaj kontribuoj 
 A „szépséges rossz” mítosza. (1955)
 Catullus. (disertaĵo, 1957)
 Ovidius számkivetéséről. (1958)
 Az etruszk saeculum-számítás továbbélése a rómaiaknál. (1967)

 Elektitaj tradukaĵoj 
 Petronius Arbiter:
 Trimalchio lakomája. (parto, 1958)
 Trimalchio lakomája. (parto, 1970)
 Eŭripido: Hekabé. (1961, denove 1984)
 Catullus versei. (kuntradukisto, 1978)
 Quintus Horatius Flaccus legszebb versei. (kuntradukisto, 1993)
 Publius Ovidius Naso: Szerelmek. (kuntradukisto, 1998).

 Fontoj 
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare kun foto
 biografio hungare
 biografio hungare

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj