Friedrich von Hellwig

Karl Ludwig Friedrich HELLWIG (naskiĝinta la  en Brunsvigo, mortinta la  en LegnicaHorst-Rüdiger Jarck, Günter Scheel (eld.): Braunschweigisches Biographisches Lexikon. 19. und 20. Jahrhundert, p. 258) estis prusa oficiro - fine generalleŭtenanto - kiu famiĝis dum la kontraŭnapoleonaj militoj kiel gvidanto de libera korpuso. Li estis la unua persono ricevonta la Feran krucon (de unua klaso) por la agadoj apud Wanfried). 
Edzigis lin en 1804 Josepha Faldern kaj en 1810 Susanne Freytag (naskonta filon kaj filinon).

 Vivo 
Estante filo de kortega konsilisto kaj matematikisto Johann Christian Ludwig Hellwig, li frekventis ĝis la aĝo de 16 jaroj la brunsvigan gimnazion Katharineum. En majo 1791 li fariĝis - danke al perado de duko Karlo Vilhelmo Ferdinando (Brunsvigo-Wolfenbüttel) -  junkro en la prusia Husara regimento H 3 sub Georg Ludwig Egidius von Köhler kies tendaroj troviĝis en Supra Silezio. Tie li baldaŭ estis partoprenonta la kampanojn de 1792/95. Post kiam li ricevis meritordonon por la sturmpreno de Kastelo Münchweler apud Treviro li estis publike konata post la batalo de Jena–Auerstedt. Ĉar en la 17.10.1806 li kun nur 25 husaroj liberigis, proksime de Eichrodt, 4000 prusojn arestitajn fare de la francoj, kiuj antaŭe gardis ĉe la fortreso de Erfurto. Tio psikologie tre gravis por la humiligita prusia sodataro. Por tia kuraĝa aĵo, reĝino Ludovikino honoris lin ordene kaj promociis lin je eskadronestreco. Post la paco de Tilsit li fuĝis al Silezio kaj devis por kelka tempo forlasi la soldatumadon pro vundiĝo apud Kłodzko. 

Sed kiam en 1813 komenciĝis la finaj militoj por forpeli la trupojn de la franca tirano, Hellwig majoris en la regimento Graf Götzen (2-a Silezia husara regimento). En printempo 1813 permesis al li generalfeldmarŝalo Blücher fondi partisanan korpuson. Je ties pinto li en la 25.11.1813 ovaciite enrajdis la liberigitan naskiĝurbon Brunsvigo. Ĉi libera korpuso estis neniigita en aprilo 1814. Sekve li estis komandanto de la 9-a Husara regimento kiun li estris ankaŭ dum la someraj kampanjoj de 1815. Lia lasta batalkampa utiliĝo estis atako kontraŭ ariergardo de bataliono de generalo Emmanuel de Grouĉya inter Wavre kaj Charleroi, en la 28.6.1815. 

Post packontrakto en 1815 li restis enarmee kaj estis nobeligita en 1816. En 1830 li nomumiĝis bridagestro en Kolonjo; en 1838 li pensiiĝis en la rango de generalleŭtenanto.

Literaturo 
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum, volumo 5, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, Hamburgo 1938, p. 134–137 (n-ro 1458)
 Georg Rupprecht k.a.: Festschrift zur Einweihung des Hellwig-Steins in Schloßvippach am 17. Oktober 1913,, Druck Richard Wackes, Großrudestedt 1913
 Horst-Rüdiger Jarck, Günter Scheel (eld.): Braunschweigisches Biographisches Lexikon. 19. und 20. Jahrhundert, Hannover 1996
 Art. "Hellwig, Rudolf Friedrich von" fare de Bernhard von Poten, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 13 (1881), p. 499–500 
 Hans Fabricius, Der Parteigänger Friedrich von Hellwig und seine Streifzüge, 1896 
 Eksteraj ligiloj 

 "200. Jahrestag des Husarenstreiches von Leutnant Hellwig" 
 unformaro de la husaroj de Köhler 

 Notoj 

Kategorio:Prusaj oficiroj
Kategorio:Generalleŭtenantoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1775
Kategorio:Mortintoj en 1845