Janko Veselinoviĉ

Janko VESELINOVIĈ (; la 13-an de majo 1862 en Salaš Crnobarski, Mačva – la 26-an de junio 1905 en Mačvačc) estis serba verkisto kaj romanisto.

 Vivo 
Veselinović, kiu estis filo de pastro, iĝis publiklerneja instruisto en la serba kamparo de Mačva okcidente de Beogrado, de kie li ankaŭ devenis "Jugoslovenski književni leksikon" . Fine de la 1880-aj jaroj li publikigis la novelaron Bildoj de Kampara Vivo, kiu kun realismo kaj psikologia vereco pentras la malnovan serban kamparanan vivon kaj ĝiajn patriarkajn kondiĉojn per forta emfazo de la sankteco de familia vivo. Super tiuj realismaj idilioj kuŝas io el la melankolia humoro de Ivan Turgenjev. 

Veselinović estis influita fare de Milovan Glišić, Milano. Miličević, Djura Jakšić, kaj rutena verkisto Marija A. Marković, kiu verŝajne verkis sub la supozita nomo Marko Vovchuk.

Li apartenis al serba realismo kaj skribis romanojn kaj rakontojn kiuj traktis la iom post iom malkreskantan patriarkan socion de la serba grandfamilio ( zadruga ). Kun granda atento al detaloj, multaj etnografie interesaj detaloj de malnova kampara vivo en Serbio estas priskribitaj. Lia plej sukcesa libro estas la historia romano Hajduko Stanko, kiu priskribas la tempon de la Unua Serba Ribelo kontraŭ la otmanoj kun riĉa koloro kaj ekscita intrigo.

 Verkaro 

 Pastoralo: Rakontoj de Kampara Vivo (), novelo 1888
 Bildoj de Kampara Vivo (), rakonto, 2 volumoj, 1886–88
 Sovaĝaj Floroj (), rakonto, 1890–1891
 Paradizo de la Animo (), rakonto, 1893
 Stari poznavitsi (), rakonto, 1891–96
 Hajduko Stanko (), romano, 1896
 Batalantoj (), rakontoj
 Leteroj de la Vilaĝo (), rakontoj
 Kompletaj laboroj () 9 volumoj
 La Fluta Ludisto, rakonto
 Poteru, teatraĵo (en kunlaboro kun Čiča Ilija Stanojević), 1895

 En Esperanto aperis 
 Referencoj 

Kategorio:Serbaj verkistoj
Kategorio:Mortintoj en 1905
Kategorio:Naskiĝintoj en 1862