La kolumo de la kolombo

La kolumo de la kolombo aŭ Tawq al-hamāma estas verko en prozo de la 11-a jarcento verkita en araba lingvo fare de Ibn Hazm. Temas pri libro de cerbumado pri la vera esenco de amo cele al malkovro de tio, kio estas komuna kaj neŝanĝebla trans la jarcentoj kaj la civilizacioj, de influo de novplatonismo, kio estis nomita "amo udria", inkludante detaloj kaj membiografiaj kaj dokumentaj. La verko estas ankaŭ divano, aŭ poezia antologio de amafera temo, ĉar ĝi enhavas plurajn elegantajn kaj rafinitajn komponojn. En la verko oni eksponas diversajn aspektojn de la amafera esperto, pro kio ĝi estas rekta atesto de la realigo de amo en al-Andalus dum la regado de la dinastio de Umajadoj. Ĝi estis verkita en Ŝativo ĉirkaŭ 1023. 

Laŭ Ibn Davud, en kies verko "La libro de la floro" inspiriĝis Ibn Hazm, kio estas citata en La kolumo de la kolombo, tio kio inter homoj estas nomata amo, inter dioj inicitaj estas nomata pteros aŭ "flugetanta kolombo". Aviceno, samtempulo de Ibn Hazm, konfirmis la kutimon de la novplatonismaj poetoj ligi al la kolombo kun la animo asertante, ke la kolombo estas la falinta animo. Aliflanke Ibn Kazm listigas en sia verko la tre diversajn eblojn de amsentoj, kiuj estus simile al la diversegaj kolornuancojn de la kolumo de kolombo.

Eksteraj ligiloj
 La kolumo de la kolombo: teksto en araba lingvo en Wikisource.

Kategorio:Arablingva literaturo
Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Mezepoka islamo