Juan de Salazar de Espinosa

Juan de Salazar y Espinosa (1508–1560) estis hispana esploristo, fondinto de la paragvaja ĉefurbo Asunciono. Naskita en la urbo Espinosa de los Monteros en Burgoso, Hispanio, malmulte estas konata pri lia frua vivo. Li edziĝis kun Isabel Contreras y Mendoza kaj havis kvin infanojn. Li mortis la 11-an de februaro 1560 en Asunciono.

En aŭgusto 1535, li ekveturis el la hispana haveno de Sanlúcar de Barrameda (Kadizo) kiel membro de la ekspedicio de Pedro de Mendoza, kiu direktiĝis al la regiono de la Plata-Rivero, alvenante al la elfluejo de la rivero en januaro 1536. Post helpi Pedro de Mendoza en la unua fondo de Bonaero, Juan de Salazar de Espinosa tiam estis sendita serĉi Juan de Ayolas, kiu estis pli frue sendita de Pedro de Mendoza por esplori la nordajn riverojn de la riveroj Parano kaj la Paragvajo. Li sukcesis trovi alian membron de la grupo de Ayolas, Domingo Martínez de Irala, kiu estis rifuĝinta en Puerto de la Candelaria, fondita pli frue en februaro 1537 fare de Ayolas.

Dum li plu vojaĝis por serĉi Ayolas, li fondis fortikaĵon ĉe la orientaj bordoj de la Paragvaja Rivero, kiun li nomis "Nia Sinjorino de Asunciono" pro la koincido ke la fondotago, la 15-a de aŭgusto, estis la kristana festo de la Ĉielenpreno de Maria. Poste li vojaĝis ĝis San Pedro por serĉi Ayolas, sed trovis, ke li estis mortigita de la indiĝenoj de la Granda Ĉako.

Juan de Salazar y Espinosa estas agnoskita kiel la fondinto de la unua permanenta eŭropa setlejo en ĉi tiu regiono de la Plata-Rivero, Asunciono. En 1544, li estis ekzilita al Hispanio pro tio, ke li subtenis la malfavorigitan eksan guberniestron de la Plata-Rivero, Álvar Núñez Cabeza de Vaca. Li revenis al la regiono naŭ jarojn poste, kiel gvidanto de la aventurplena ekspedicio de Juan de Sanabria. Li mortis en 1560 en la urbo, kiun li fondis.

 Referencoj 

Kategorio:Hispanaj esploristoj
Kategorio:Historio de Asunciono