Simon van der Meer

Simon van der MEER (n. la 24-an de novembro 1925 en Hago, Nederlando  - m. la 4-an de marto 2011 en Ĝenevo, Svislando) estis nederlanda fizikisto, gajninto de la Nobel-premio pri fiziko en 1984, kune kun Carlo Rubbia, "por decida kontribuoj al bonega projekto kies efektivigo kondukis al la malkovro de kampopartikloj W kaj Z, perantoj de la malforta interagado." 

Van der Meer inventis la metodon de stokastika malvarmigo de traboj en akceliloj, kio permesis la eltrovon de W kaj Z-bosonoj ĉe la 450-GeV SPS -kolizio ĉe CERN en la UA-1-eksperimento, gvidita fare de Carlo Rubbia.

Unu el kvar infanoj, Simon van der Meer estis naskita kaj levita en Hago, Nederlando, en familio kie ambaŭ gepatroj estis instruistoj . Li estis edukita en la gimnazio de la urbo kie li finis en 1943 dum la germana okupo de Nederlando. Li studis teknikan fizikon ĉe la Teknika Universitato de Delft kie li ricevis inĝenieran diplomon en 1952. Post kiam li laboris kun alttensia elektronmikroskopio ekipaĵo por Philips Research en Eindhoven dum kelkaj jaroj, li aliĝis al CERN en 1956. Li restis tie ĝis sia emeritiĝo en 1990 . 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Simon van der Meer ĉe Nobelprize.org inkuzive la Nobel prelego de la 8a de decembro 1984 Stochastic Cooling and the Accumulation of Antiprotons
 CERN honoras Simon van der Meer

Kategorio:Nederlandaj fizikistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziko
Kategorio:Partiklaj fizikistoj
Kategorio:Eksperimentaj fizikistoj
Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Mortintoj en 2011
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925