Sissi, Schicksalsjahre einer Kaiserin

Sissi, Schicksalsjahre einer Kaiserin (Sissi, fatalaj jaroj de imperiestrino) estas historia filmo reĝisorita de Ernst Marischka, kaj publikigita en 1957. Ĝi estas protagonistigita de Romy Schneider, Karlheinz Böhm, Magda Schneider, Franz Uta, Gustav Knuth, Vilma Degischer kaj Josef Meinrad. La filmo estas la tria parto de trilogio de romantikaj filmoj pri la vivo de la fama edzin-imperiestrino de Aŭstrio, nome Elizabeto de Bavario, konata familiare kiel "Sissi". La aliaj du filmoj estis Sissi (1955) kaj Sissi, die junge Kaiserin (1957)

Ĝi estis prezentita en la Kinfestivalo de Cannes de 1958.

Intrigo

La Imperio estas agitita fare de hungaraj revoluciuloj malkontentaj kun sia alligiteco al la Dinastio de Aŭstrio. Sissi sukcesas konvinki Franciskon lasi ŝin foriri al Hungario por trankviligi la aferojn. Tamen, grafo Andrassy konfesas al ŝi ke li estas ĵus enamiĝinta je ŝi. Sissi tiam decidas forlasi Hungarion. Survoje reen, ŝi trovas Franciskon en gastejo, kiu iris renkonti ŝin. Ili ambaŭ decidas pasigi kelkajn tagojn for de Vieno sed estas devigitaj reveni pli baldaŭ ol atendite ĉar Sissi estas malsana. Kuracistoj deklaras ke ŝi havas tuberkulozon kaj ŝi havas tre malmulte da ŝanco de resaniĝo. Ili sendas ŝin por kuracado en Madejro kaj Grekio kaj, kun la helpo de ŝia patrino Ludovica, Sissi reakiras guston por vivo kaj resaniĝas. Faronta oficialan vojaĝon tien, Francisko trovas ŝin en Italio, lando kie Aŭstrio estas tre malbone perceptita.

En Milano, la imperiestra paro devas ĉeesti operon. Anstataŭ malfermi la prezentadon per la aŭstra himno, ĉiuj ĉeestantaj italoj kantis “La Sklavan Koruson” el Nabucco de Giuseppe Verdi. La konsilistoj de la imperiestro tiam ekkomprenis terure ke, kun maloftaj esceptoj, ĉiuj italaj nobeluloj estis anstataŭigitaj per siaj servistoj. Anstataŭ forlasi la ejon, kiel planite de la disidentoj, kaj laŭ instigo de Sissi, la aŭstroj aplaŭdas, la akcepto okazas, kaj la "nobeluloj" estas prezentitaj al Iliaj Moŝtoj. La milanaj nobeluloj tial estis ridindigitaj, viditaj kiel malpuruloj, ne pli bonaj ol koĉeroj aŭ kuiristinoj.

Kelkajn tagojn poste, la naŭtika procesio pasas tra Venecio ne aklamita, ĝis kiam ĝi alvenas al la placo Sankta Marko, Sissi rimarkas, ke ŝia filino, kiun ŝi delonge ne vidis, atendas ŝin en la malproksimo kaj kuras aliĝi al ŝi. La kortuŝitaj italoj tiam krias: "Viva la mama!"

Geaktoraro kaj roluloj
 Romy Schneider : kiel imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio, aŭ "Sissi"
 Karlheinz Böhm kiel imperiestro Francisko Jozefo la 1-a de Aŭstrio.
 Magda Schneider kiel Dukino Ludovika en Bavario, patrino de Sissi kaj fratino de Sofia
 Uta Franz kiel Princino Helene en Bavario, aŭ "Nené", pli aĝa fratino de Sissi
 Gustav Knuth kiel Duko Maximilian Joseph en Bavaria, patro de Sissi
 Vilma Degischer kiel Arkidukino Sophie, patrino de Francisko Jozefo
 Josef Meinrad kiel Majoro Böckl de ĝendarmaro
 Franz Böheim kiel Johann Petzmacher
 Erich Nikowitz kiel Arkidukino Franz Karl, patro de Francisko Jozefo
 Richard Eybner kiel Poŝtestro de Ischl
 Walter Reyer kiel Grafo Andrássy
 Senta Wengraf kiel Grafino Bellegarde
 Helene Lauterböck kiel Grafino Esterhazy-Liechtenstein
 Peter Neusser kiel Grafino Batthyány
 Senta Wengraf kiel Grafino Bellegarde (Pauline von Königsegg)
 Hans Ziegler kiel Dro. Seeburger

Kuriozaĵoj
Schneider reludis la rolon de Elisabeto en la filmo Ludwig (1972), reĝisorita de Luchino Visconti.

La aktorino Magda Schneider, kiu ludas la rolon de la dukino Ludovika en la tri filmoj de la serio, estas la patrino de Romy Schneider en la reala vivo.

Eksteraj ligiloj
 en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1957
Kategorio:Germanlingvaj filmoj
Kategorio:Aŭstraj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj