Konrado de Fohnsdorf-Praitenfurt

Konrado de FOHNSDORF-PRAITENFURT (naskiĝinta en 1254, mortinta la ) estis inter 1285 kaj 1291 episkopo de Lavant kaj de 1291 ĝismorte ĉefepiskopo de Salcburgo. 
Vivo
Originante el grava ministra familio salcburgia-stiria li anis ĉe la kapitulo de la katedralo de Salcburgo de 1281 (ankaŭ kiel edukadfunkciulo). En 1285 li nomumiĝis episkopo de Lavant; post la morto de arkiepiskopo Rudolfo de Hoheneck papo Nikolao la 4-a malakceptis la proponitan bavaran dukfilon Stefano. Anstataŭe, li provizorigis en januaro 1291 Konradon. Post konsekriĝo kaj akcepto de la paliumo en Romo, Konrado ne antaŭ septembro 1291 sukcese eniris Salcburgon - kontraŭ la volo de la katedralkapitulanoj, ministroj kaj la civitanoj kiuj favoris aliancon kun duko Otto el Malsupra Bavario.

Dume armistico kun Otto sukcesis, la rivaleco kun la habsburgo Alberto pliakriĝis. En la 1.1.1292 Konrado kreis kun ribelemaj nobeloj de Stirio kaj Karintio la militan ligon Deutschlandsberger Bund kiun poste eĉ la bavaroj eniris. Post diversaj ŝanĝantaj bataloj (dum kiuj oni povis aresti la karintian dukfilon Ludoviko), oni faris packontrakton en majo 1293 en Linz. En 1295 Konrado troviĝis ĉe reĝo Adolfo de Nassau, de kiu li atendis subenton kontraŭalbertan; ĉiuokaze Konrado gajnis diversajn privilegiojn. 

Pro salejo starigita de Alberto en la valo Gosautal, Konrado en novembro 1295 denove ekkampanjis kun bavaraj taĉmentoj kontraŭ la aŭstroj (ankaŭ post aŭdi la onidiron pri la forpaso de Alberto). Nur en septembro 1297 oni en Vieno faris daŭripovan packontrakton kaj novajn aliancojn. Post la finfina elekto de Alberto je reĝo, Konrado ricevis en novembro 1298 en Nurenbergo la oficialajn potencinsignojn. Jam en 1301 li sendis al la reĝo helparmeon kun salcburgaj soldatoj por militi ĉe Rejno. Li subtenis persone la albertajn kampanojn kontraŭ Bohemio en 1304 kaj 1306 kaj batalis kiel aliancano rgeha en 1307 sukcese kontraŭ Karintio.

Post la morto de Alberto, Konrado lasis enmiksi sin (ĉe la porhabsburga flanko) en milito kontraŭ la dukoj Otto kaj Stefano de Malsupra Bavarujo: repaciĝon eblis kontrakto konkludita en februaro 1311 Salcburge.

Graveco
Decidonfaro for de la bavaroj al la habsburgoj, Konrado fiksis la estontan eksteran politikon de Salcburgio. Malgrau altigitaj impostoj kaj doganoj la financoj de al diocezo ne povis saniĝi. Dauripova estis tamen la akiro de la valo Gasteinertal, la lasta granda eksklavo ene de Salcburgio, kiun venid la bavaroj en 1297 kontrau la sumo de 600 arĝentaj markoj. 
Fonto
Dopsch, Heinz: "Konrad IV. von Fohnsdorf-Praitenfurt" - ĉe: Neue Deutsche Biographie 12 (1980), p. 525-526

Fohnsdorf, Konrado
kategorio:Naskiĝintoj en 1254
kategorio:Mortintoj en 1291