Odoardo Focherini

Odoardo FOCHERINI (naskiĝinta la 6-an de junio 1907 en Carpi, mortinta la 27-an de decembro 1944 en Hersbruck) estis itala kompanio-direktanto kaj katolika intelektulo, ora medalo pri civila merito. Li estas enskribita en la Libro de la Justuloj inter la Nacioj en Jad Vaŝem pro sia agado favore al la judoj dum Ŝoaho, pro kiu - kune kun lia engaĝiĝo en la katolika ĵurnalo L'Avvenire d'Italia (La Estonteco de Italio) - li estis arestita kaj mortis en la koncentrejo de Hersbruck apud Nurenbergo en Germanio.

La 10-an de majo 2012 papo Benedikto la 16-a aprobis la dekreton agnoskantan sian martirecon in odium fidei (pro malamo de la kredo). Focherini estis deklarita beatulo en Carpi la 15an de junio 2013. 

 Vivo 
maldekstra|eta|185x185ra|Maria Marchesi kaj Odoardo Focherini en la tago de ilia geedziĝo
eta|170ra|Plato en Celentino
Odoardo Focherini naskiĝis en Carpi en la provinco Modena de gepatroj el la areo apud Trento. Lia patro Tobia malfermis en la emilia urbo butikon de fervaroj kaj la juna Odoardo vizitadis bazlernejojn kaj teknikajn lernejojn.

En 1924, sub la gvidado de Zeno Saltini (kiu poste fondis Nomadelfia), li estigis L'Aspirante (La Kandidato), ĵurnalo por knaboj, en kiu li publikigis siajn unuajn artikolojn. En 1926 li fondis skoltan klubon en Carpi.

La 9an de julio 1930 li edziĝis kun Maria Marchesi (1909-1989), kun kiu li havis sep infanojn inter 1931 kaj 1943.

En 1934 li estis dungita de katolika asekurkompanio ĉe agentejo en Modeno. Poste li iĝis inspektoro de tiu asekurkompanio.

 Eklezia engaĝiĝo 
eta|196x196ra|La unua eŭkaristia kongreso de la Episkopujo de Carpi, kies sekretario estis Focherini
maldekstra|eta|Odoardo Focherini parolas per radio
Dume Focherini daŭrigis sian laboron ene de la Azione Cattolica (Itala Asocio pri Katolika Agado). En 1929, li estis sekretario de la unua eŭkaristia kongreso de la Episkopujo de Carpi kaj komencis kunlabori kun L'Avvenire d'Italia, ĝuste kiel kronikisto de tiu okazaĵo. La ligo kun la katolika ĵurnalo daŭris ĝis sia morto: en 1939 li prenis taskon simila al administra direktoro.

 Agado por la persekutitoj 
maldekstra|eta|Paroloj de Focherini: «Se vi estus vidinta, kiel mi vidis en tiu ĉi malliberejo, kiel ili suferigas la Judulojn, vi nur bedaŭrus ke vi ne savis pli grandan kvanton...»
Jam ekde 1938, laŭ atestoj de membroj de la juda komunumo en Modeno, Focherini estis aktiva por faciligi la fuĝon de persekutitoj al Hispanio kaj Latinameriko. En 1942 la ĉefepiskopo de Ĝenovo, kardinalo Petro Boetto, kiu jam estis en proksima kontakto kun la Delegacio por la Helpado de la Judaj Migruloj (DELASEM), atentigis la tiaman direktoron de Avvenire d'Italia, Raimondo Manzini, pri kelkaj Polaj judoj, alvenintaj en Ĝenovo per trajno de vunditoj. Manzini konfidis la taskon al Focherini.

Post la 8-a de septembro 1943 kaj la sekva germana okupo de Italio, la agado de Focherini favore al la judoj iĝis pli intensa kaj riska. Li komencis kontakti fidindajn homojn por akiri blankajn identigilojn por helpi persekutitojn eniri en Svislando. Kun la kunlaboro de la amiko don Dante Sala (paroĥestro en la komunumo de Mirandola), Focherini starigis efikan sekretan organizon, kapablan konduki en sekurecon pli ol cent judajn virojn, virinojn kaj infanojn, kiuj fidis al li.

 Aresto kaj malliberigo 
La 11an de marto 1944 Focherini aranĝis la fuĝon de la koncentrejo de Fossoli de la juda kuracisto Enrico Donati kun la preteksto de urĝa kirurgia operacio. Alveninte ĉe la malsanulejon de Carpi, Focherini estis arestita de la lokaj faŝistoj.

Li estis kondukita al pluraj malliberejoj: Bolonjo (de la 13-a de marto ĝis la 5-a de julio), Fossoli, Bolzano; fine li estis portita en Germanion, al la Koncentrejo Flossenbürg, kien li alvenis la 7-a de septembro. Mallonge poste li estis translokigita al la kunligata subkoncentrejo en Hersbruck (proksime de Nurenbergo).

Focherini mortis en Hersbruck la 27-an de decembro 1944 pro sepso, rezulto de ne kuracita krurvundo. En tiuj momentoj li ricevis la konsolon de sia amiko Teresio Olivelli, kiu mortis la postan monaton pro la frapoj ricevitaj de gardisto.

Pri la teruraj monatoj en malliberejoj kaj koncentrejoj restas kiel atesto 166 leteroj (publikitaj unuafoje en 1994) kiujn Focherini, kaŝe kaj nekaŝe, sukcesis alvenigi al sia edzino Maria, siaj gepatroj kaj siaj amikoj. En sia testamento Odoardo skribis, ke li mortos "oferante sian vivon kiel brulofero por sia episkopujo kaj por Azione Cattolica (la asocio pri katolika agado)". 

 Honoroj kaj agnoskoj 
La unuaj agnoskoj venis post la milito de la Unio de la Italaj Israelaj Komunumoj, kiu en 1955 atribuis al li la Ora Medalon en la Memoro por la savado de multaj senkulpaj vivoj, "agante aktive kaj senlace dum longa tempo por la judoj, precipe por savi tiujn serĉatajn".

En 1969 lia nomo estis registrita, kune kun tiu de la amiko don Dante Sala, en la Listo de la Justuloj inter la Nacioj en jad Vaŝem; plato laŭ la Vojo de la Justuloj atestas lian sinoferon favore al la persekutitaj judoj.

La 25an de aprilo 2007, en solena ceremonio ĉe la Altaro de la Patrujo en Romo, la Prezidanto de la Itala Respubliko Giorgio Napolitano transdonis la Ora Medalon pri Civila Merito en la memoro de Odoardo Focherini.
dekstra|eta|Plato en la urbo Mirandola.
eta|Stumbloŝtoneto en placo de la Konstituanto en Mirandola
En 2012 la Regiono Emilio-Romanjo agnoskis la historian valoron de la Memora Arkivo de Odoardo Focherini, entenante centojn de leteroj, ĵurnaloj, fotoj ktp.

La 16-an de januaro 2019 estis inaŭgurita stumbloŝtoneton en lia honoro en Mirandola, antaŭ lia domo.

 Kulto 
En 1996 la Episkopujo de Carpi komencis la proceson por deklari Odoardon beata. La proceso pasis al Romo en 1998.

La 10-an de majo 2012 papo Benedikto la 16-a aprobis la dekreton pri martireco kaj la 15-an de junio 2013, sub papo Francisko, okazis en Carpi la ceremonio por la beatigo, prezidita de kardinalo Angelo Amato, prefekto de la Kongregacio por la Kazoj de la Sanktuloj. Odoardo Focherini estas la unua itala ĵurnalisto, kiu supreniris al la Altaroj.

La memortago de Odoardo Focherini ĉe la Katolika Eklezio estas la 27-a de decembro (mortotago). Tamen en Emilio-Romanjo, kie li naskiĝis, kaj en la regiono de Trento la memortago estas la 6-a de junio (naskiĝtago).

 Notoj 

 Bibliografio 












 Maria Marchesi, Kun la tuta angoro de mia kor-konsilio: Novantaj leteroj al Odoardo Focherini, Bologna, EDB, 2018

 Eksteraj ligiloj 

 Focherini, Odoardo, ĉe Treccani.it - Enciclopedias en la reto, Instituto de la Enciclopedia Italiana. ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P3365|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata
 Odoardo Focherini, en Virinoj kaj viroj de la Rezisto, Nacia Asocio Partizanoj de Italio. ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P12003|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata
 Odoardo Focherini, en Historio kaj Memoro de Bolonio, Municipo de Bolonio. ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P9331|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata
  (EN) Focherini Odoardo (1907-1944), ĉe db.yadvashem.org, Yad Vashem. ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P1979|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata
 Odoardo Focherini, pri Sanktuloj, beatified kaj witnesses, santiebeati.it.ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P6126|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata
 Odoardo Focherini, pri la afero. ligilo=https://www.wikidata.org/wiki/Q3880942#P9588|klaso=noprint|senkadra|10x10ra|Modifica su Wikidata



Kategorio:Katolikaj martiroj
Kategorio:Italaj rezistantoj
Kategorio:Italaj justuloj inter la popoloj
Kategorio:Mortintoj en naziaj koncentrejoj
Kategorio:Italaj beatuloj