Henrique Bernardelli

Henrique Bernardelli estis brazila pentristo, kiu naskiĝis en Ĉilio, kaj venis al Brazilo kiam li estis okjara. Li estis frato de la skulptisto Rodolfo Bernardelli (1852-1931) kaj de la pentristo kaj violonisto Félix Bernardelli (1866-1908).

 Vivo kaj verkoj 
eta|maldekstre|300ra|Pentraĵo de Machado de Assis, brazila verkisto kaj fondinto de la Brazila Beletristika Akademio.

En 1865 li moviĝis kun sia familio al Suda Rio-Grando kiam liaj gepatroj (violonisto kaj dancistino), estis kontrakitaj fare de la imperiestro Petro la 2-a por esti mentoroj de la imperiaj princinoj. En 1867 ili translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro.

En 1870 li enskribiĝis en la Academia Imperial de Belas Artes en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo, studante kun pentristoj de elstara graveco kiel ekzemple Victor Meirelles kaj Agostinho José da Mota (1824-1878). En 1878 li prenis brazilan naciecon por esti elektebla por la eŭropa vojaĝpremio de la Akademio. Li perdis la premion al :pt:Rodolfo Amoedo (1857-1941) sed vojaĝis al Romo en 1879 uzante siajn proprajn rimedojn. Tie li renkontis la laboron de tiaj artistoj kiel Francesco Paolo Michetti (1851-1929) e Giovanni Segantini (1858-1899).

Revene al Rio-de-Ĵanejro, en 1888, li partoprenis kelkajn ekspoziciojn: En 1889 en la Pariza Universala Ekspozicio, kie li gajnis bronzan medalon per la pentraĵo "La Bandejranoj"); en 1890 ĉe la Ĝenerala Ekspozicio de Belartoj, kie li montris la verkojn "Dicteriade", "Tarantella" kaj "Calle de Venezia"; kaj en 1893 ĉe la Ĉikaga Universala Ekspozicio kun "Messalina", "Mater" kaj "Proklamado de la Respubliko".
eta|maldekstre|300ra|Bildo de Henrique Bernadelli, brazila pentristo.

En 1891 li iĝis instruisto pri pentrado de la ĵus inaŭgurita Nacia Lernejo pri Belaj Artoj . Li konservis kontakton kun la itala metafora kulturo, konstante vojaĝante al grandurboj kiel ekzemple Romo, Napolo kaj Venecio. Li instruis en la lernejo ĝis kiam li estis anstataŭigita per :pt:Eliseu Visconti en 1906 kiam li komencis doni privatajn lecionojn en sia studio, en la sama tempo li ricevadis privatajn komisionojn.

Lia agado kiel dekoraciisto meritas atenton, laborinte en la Urba Teatro en Rio-de-Ĵanejro, la Nacia Biblioteko kaj la Nacia Muzeo de Belartoj. En 1916 li gajnis unu el la plej altaj premioj, kiun artisto povas aspiri en Brazilo: la Honormedalo. Li ankaŭ estis membro de la Supera Konsilio de Belartoj al kiu li faris gravajn servojn.
eta|dekstre|300ra|Pentraĵo de la Marŝalo Deodoro, unua prezidanto de Brazilo.

Granda parto de la laboro de Henrique Bernardelli estis donacita al la artokolekto de la ŝtato. Estas busto de li kun lia frato Rodolfo en Praça do Lido, Copacabana, Rio-de-Ĵanejro, de la skulptisto :pt:Hildegardo Leão Veloso.La nuna artikolo estis tradukita el la Angla Vikipedio.

 Vidu ankaŭ 
eta|maldekstre|300ra|La Bandejranoj, pentraĵo de Henrique Bernadelli, 1889.

 Artur Timóteo da Costa (1822-1922) brazila pentristo kaj dekoraciisto
 Agostinho José da Mota (1824-1878) brazila pentristo, desegnisto kaj instruisto
 Victor Meirelles (1832-1903)
 Machado de Assis (1839-1908) brazila romanverkisto
 Zeferino da Costa (1840-1915) brazila pentristo, instruisto kaj dekoraciisto
 Francesco Paolo Michetti (1851-1929) itala pentristo
 Rodolfo Bernardelli (1852-1931) meksikdevena brazila skulptisto
 Rodolfo Amoedo (1857-1941) brazila pentristo, desegnisto, instruisto kaj dekoraciisto
 Giovanni Segantini (1858-1899)
 Félix Bernardelli (1866-1908) meksikdevena brazila pentristo kaj muzikisto
 Eliseu Visconti (1866-1944) brazila pentristo, desegnisto kaj dezajnisto
 Eugênio Latour (1874-1942) brazila pentristo kaj gravuristo
 Afonso d'Escragnolle Taunay (1876-1958)
 Lucílio de Albuquerque (1877-1939) brazila pentristo, desegnisto kaj instruisto
 Helios Seelinger (1878-1965) brazila pentristo, desegnisto kaj karikaturisto
 Georgina de Albuquerque (1885-1962) brazila pentristino, desegnistino kaj instruistino

 Referencoj 

Kategorio:Brazilaj pentristoj
Kategorio:Brazilaj desegnistoj
Kategorio:Desegnistoj