Henri Beraldi

Henri BÉRALDI aŭ BERALDI (n. la 6-an de februaro 1849 en Parizo – m. la 31-an de marto 1931 samloke) estis franca bibliofilo, eldonisto kaj verkisto de libroj pri la Pireneoj kaj pri francaj gravuristoj de la 19-a jarcento.

Henri Béraldi estis filo de Pierre Louis Béraldi, senatano de la Tria Franca Respubliko inter 1876 kaj 1885. Henri edziĝis kun Mathilde Gavet en 1880. Ili havis kvin infanojn, inkluzive de Pierre kaj André Béraldi, ambaŭ kavaliroj en la ordeno de la Honora Legio, kaj Jacques Béraldi, oficiro en la sama ordeno.

La kolekto de Henri Béraldi konsistis ĉefe el francaj ilustritaj libroj kaj libroj kun specialaj bindadoj, kaj estis konsiderata unu el la kvar plej gravaj kolektoj de sia speco, kune kun la kolektoj de Ferdinand James von Rothschild, Louis Roederer kaj Robert Schuhmann.

Li ĝuis feriojn en la banurbo Bagnères-de-Luchon en la Pireneoj kaj fariĝis konata verkisto pri la montaro. Oni atribuas al li la kreadon de la termino « pireneismo » en sia verko Cent jaroj en la Pireneoj, rilate al grava arta kaj literatura movado de la 19-a jarcento. Pinto Beraldi, ankaŭ konata kiel Eriste N aŭ Bagüeñola Norte, estas 3.205-metra pinto en la hispana Provinco Huesca kaj estis nomita laŭ li.

Beraldi estis prezidanto de la franca « Societo de la amikoj de libroj » de 1901 ĝis 1931, kaj oficiro de la Honora Legio.

Post lia morto en 1931, lia kolekto (krom selekto de libroj pri la Pireneoj, kiu estis donacita al la biblioteko de Tuluzo) estis vendita okaze de kvin-taga aŭkcio en 1934–35.

 Referencoj 

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj eldonistoj