Michael Weber (teologo)

Michael Weber estis germana luterana teologo, hebreisto, fakulo pri la ŝemida lingvaro, diakono kaj universitata profesoro pri teologio.
Vivo
Michael Weber estis la filo de la samlandano Johann Gottfried Weber kaj lia edzino Regina Schmalz. Li ricevis sian edukon en la lernejo en Gröben kaj Teuchern. Li tiam finis sian sekundaran edukon ĉe la Zeitz-kolegia lernejo kaj enskribiĝis ĉe la Universitato de Lepsiko la 6-an de majo 1774 . Ĉi tie li kompletigis siajn unuajn studojn kun Johann August Ernesti kaj Christian August Crusius (1715-1775). Li daŭrigis siajn studojn en la vintra semestro de 1777 ĉe la Universitato de Wittenberg, kie li akiris sian magistrecon la 30-an de aprilo 1778 sub la rektoreco de Johann Matthias Schröckh (1733-1808).
eta|maldekstre|250px|Silueto de Michael Weber (1752-1833), protestanta teologo.
Revenante al Lepsiko, li decidis okupiĝi pri akademia kariero en teologio kaj kvalifikiĝis kiel majstro en scienco la 14an de oktobro 1778. En la sama jaro li iĝis Vespera predikisto ĉe la Preĝejo de la Universitato de Lepsiko; en St. Pauli, li ricevis sian bakalaŭrecon pri arto en teologio la 15-an de oktobro 1779 kaj en 1780 li moviĝis al la pozicio kiel unua predikisto ĉe la universitata preĝejo. Ĉar liaj predikoj estis tre popularaj, li estis nomumita lektoro ĉe la Universitato de Lepsiko en 1783 kaj doktoriĝis kun la traktaĵo "Crisis loci Paulini 1. Tim 3, 14.16." la 13-an de majo 1784 kiel doktoro pri teologio.

En la sama jaro de sia doktoreco, la 21-an de majo 1784, li ricevis la katedron kiel kvara plena profesoro pri teologio ĉe la Universitato de Wittenberg, ankaŭ ricevis inspektadon kiel eforo (aŭ religia estro) de la balotkunuloj kaj funkciis kiel predikisto en la Preĝejo de la Wittenberga Kastelo. En la kurso de sia laboro en Wittenberg, li estis promociita al la tria katedro pri teologio en 1789, al la dua katedro de teologio en 1792 kaj al la unua katedro kiel "primarus" en 1805. Li ankaŭ partoprenis la organizajn taskojn de la universitato.

Dum la liberigaj militoj, lia hejmo viktimiĝis pro la sieĝo de Wittenberg, do la familio fuĝis al Bad Schmiedeberg en 1814. Post kiam la universitatoj de Wittenberg kaj Halle estis kunigitaj, Weber oficiale translokiĝis al Halle la 21-an de junio 1817, kie li laboris kiel profesoro pri teologio ĉe la teologia seminario. En 1825 li iĝis membro de la teologia ekzamenkomisiono, festis sian 50-an datrevenon kiel preleganto kaj estis premiita per la Ordo de la Ruĝa Aglo.

Vebero mortis en la lastjara klaso de la teologia fakultato de Halle en 1833. Provizita de riĉeco je dogmaj kaj ekzegetikaj scioj, li faris siajn prelegojn plejparte en la latina. Li tiel konis la novtestamentajn tekstojn, ke li povis reprodukti ilin laŭvorte de memoro. Tamen, li havis nur malmulte da intereso pri la emerĝanta raciismo. Antaŭ ĉio, li estis bone sperta en la hebrea kaj semida lingvoj, kaj liaj skribaĵoj kovris ĉiujn areojn de la teologio.

Verkaro

 Commentatio ad locum Gal. 3, 19-22, Lepsiko 1777
 De usu versionis N.T. Syricae hermeneutico etc., 1777
 Commentatio ad Ebr. 2, Lepsiko 1778
 Versuch einer Übersetzung des Briefs Pauli an die Galater, Lepsiko 1778
 Specimina exegetico-critica ad nonnullos N.T. locos, 1778
 Etwas für junge Freunde der Philosophie, Lepsiko 1779
 Kurtzer Entwurf der allg. christl. Tugendlehre, Lepsiko 1780
 Hat der Dekalogus weislich keine verbindende Kraft mehr?, 1782
 Morgen- und Abendandachten für vernünftige und fromme Christen auf alle Tage..., 1782, 1783
 Crisis loci Paulini 1. Tim. 3, 14-16, Lepsiko 1784
 Predigt am ersten Osterfeiertag 1785 über 1. Cor 5, 6-8, Wittenberg 1785
 Tischandachten für vernünftige und fromme Christen, Wittenberg 1785
 Prog. De intempestiva lectiones cura a jeremia illustrata, 1785
 Eclogae, Lepsiko 1791
 Ad epistolas Pauli minores, Lepsiko 1791, 1794
 Progr. Adit de intempestiva ac nimia lectionis emendandae cura, 1793
 Symbola catholica, 1809
 De coniugiis in codice Sacro vere prohibitis, 1812
 Opuscula academica eaque apologetica, Vitebergae publice scripta, 1825
 Eclogae exegetico-criticae ad nonnullos librorum N.T. locos, 1827
 Opuscula Academica, eaque apologetica, Vitebergae publice scripta, 1828
 Dubitationes adversus Bechtoldi orationem, qua Bessici judicium de Decalogo latum defendere conatur, 1832

Vidu ankaŭ

 Johann Brenz (1499-1570)
 Martin Lipenius (1630-1692) germana pedagogo kaj bibliografo
 Johann August Ernesti (1707-1781)
 Christian August Crusius (1715-1775) germana filozofo kaj teologo
 Johann Matthias Schröckh (1733-1808) germana kuracisto, poeto, historiisto kaj beletristo
 Michael von Weber (1768-1845) germana juristo
 Heinrich Döring (1789-1862) germana verkisto, tradukisto, teologo kaj mineralogo
 Ernst Heinrich Weber (1795-1878)
 Wilhelm Eduard Weber (1804-1891) germana fiziologo
 Eduard Friedrich Weber (1806-1871) germana fiziologo kaj anatomo
 Georg Weber (1808-1888) germana historiisto
 Paul Tschackert (1848-1911) germana evangelia eklezihistoriisto
 Walter Friedensburg (1855-1938) germana kronikisto kaj historiisto
 Nikolaus Müller (1857-1912) germana evangelia teologo, eklezihistoriisto kaj kristana arkeologo

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1754
Kategorio:Mortintoj en 1833
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 19-a jarcento

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj luteranaj teologoj
Kategorio:Germanaj hebreistoj
Kategorio:Universitato de Lepsiko
Kategorio:Universitato de Wittenberg