Raul Hilberg

Raul HILBERG (naskiĝis la 2-an de junio 1926, en Vieno - mortis la 4-an de aŭgusto 2007, en Williston, Vermonto, Usono) estis usona historiisto kaj esploristo pri holokaŭsto de aŭstra-juda origino. Konsiderate la fondinto de la holokaŭstaj studoj kaj verŝajne la plej eminenta historiografo de la holokaŭsto, per sia disertacio The Destruction of the European Jews (La Detruo de la Eŭropaj Judoj) li verkis la norman verkon pri la historio de la Holokaŭsto.

 Vivo kaj verkado 
Li forlasis Aŭstrion kun sia familio en 1938. Li partoprenis Duan Mondmiliton, servante en la Military Records Division de la usonaj armetrupoj. Post la milito, li studentiĝis ĉe Universitato Kolumbio kaj defendis sian disertaĵon sub la konsilado de Franz Neumann. Li instruis dum multaj jaroj en la Universitato de Vermonto. En 1961, lia monografio " La Detruo de la Eŭropaj Judoj ", verkita ekskluzive surbaze de naziaj dokumentoj, aperis - laŭ la vortoj de Hannah Arendt en ŝia verko " Eichmann en Jerusalemo" (1963), " la unua klara priskribo de la nekredeble kompleksa detrua mekaniko evoluigita fare de la nazioj." La verko iĝis referencverko por holokaŭsto -esploristoj kaj historiistoj de la 20-a jarcento. Hilberg reviziis la laboron dum sia vivo, en la lumo de nova esplorado. En 1985, ĝi estis publikigita en signife vastigita kaj ampleksigita formo en tri volumoj; alia trivoluma eldono estis publikigita en 2003.

 Heredo 
Hilberg estis konsiderita profesia aŭtoritato kaj eksperto pri la plej multaj aspektoj de la holokaŭsto, dum kiel persono li havis reputacion kiel malfacila kaj kolerema kiu eble malhelpis lin akirado de prestiĝaj profesorecoj.  Hilberg estis implikita en serio de historiografaj disputoj de 1960 pluen. Laŭ la usona profesoro Jonathan Bush, Hilberg estis sufiĉe malavara kun aliaj esploristoj, precipe pli junaj, kaj akademie postulema kaj kontraŭ la fluo.

Konsekvenca punkto kun Hilberg estas ke la holokaŭsto estis aranĝita fare de pluraj miloj da germanoj en sendependaj sed funkcie interplektitaj hierarkioj; la gvidantoj estis nemalhaveblaj sed estis burokratio de plurmiloj kiu mortigis la judojn. Hilberg konsideris la karakterizaĵojn kaj motivojn de la individua kriminto esti sufiĉe negravaj.

La modelo de Hilberg de la holokaŭsto estas politika scienco kun emfazo de konkurantaj respondecoj en la ŝtata aparato kaj interŝanĝeblaj oficialuloj; samtempe, li malmulte emfazis ideologion, rasismon, antisemitismon kaj puran malbonon. La ĉefa laboro de Hilberg estas konsiderita fundamenta en holokaŭsto-esplorado, sed estas neklare kiu influo lia aliro kaj konkludoj havis sur posteularo.

Hilberg tiel distancigis sin de intencismaj historiistoj de nazia esplorado kiel ekzemple Eberhard Jäckel, Helmut Krausnick kaj Klaus Hildebrand, kiuj asertis ke kun la "Fina Solvo" Hitler rigore efektivigis la planojn kiujn li faris longe antaŭe. Simile al la funkciaj historiistoj, nome Martin Broszat, Hans Mommsen kaj Christopher Browning, li interpretis la decidon fari la holokaŭston kiel procezon de akumula radikaliĝo, kiu tamen estus nepensebla sen la persono de Hitler:"Hitler estis la ĉefa arkitekto de la juda katastrofo. Estis li kiu transformis la fluidajn ideojn de 1940 en la severan realecon de 1941. Hitler faris ĉi tiun lastan paŝon la neevitebla rezulto de ĉiuj kontraŭjudaj aranĝoj [...] kaj li forĝis la malcentralizitan administran aparaton de Germanio en reton de organizoj kiuj funkciis glate kune por ke la pafadoj, deportadoj kaj gasumoj povus esti faritaj unu apud la alia. kaj samtempe.– Hilberg : Farintoj, Viktimoj, Ĉeestantoj.

Hilberg opiniis ke la strikta labordivido en la "Fina Solvo" ebligis al la krimintoj vidi sin kiel "malgranda dentaĵo en la maŝino" kaj absolvi sin de persona respondeco Hilberg: Täter, Opfer, Zuschauer, S. 9.. Tiu interpreto estas parte kontestata laŭ kritiko, ĝi ignoras la fakton ke signifa proporcio estis rekte implikita en la mortiga procezo kiel ĉeestintoj aŭ krimintoj Michael Kißener: Das Dritte Reich. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2005, ISBN 3-534-14726-X, S. 39..

Interalie, Hilberg estis unu el la fondintoj kaj scienca eksperto de la Usona Holokaŭsta Memormuzeo en Vaŝingtono. Partoprenis en la filmo Shoah de Claude Lanzmann.

 Verkaro 

 The destruction of the European Jews (Yale Univ. Press, 2003, c1961).
 The Holocaust today (Syracuse Univ. Press, 1988).
 Sources of Holocaust research: An analysis (I.R. Dee, Chicago, 2001).
 Hilberg, Raul (ed.). Documents of destruction: Germany and Jewry, 1933-1945 (Quadrangle Books, Chicago, 1971).
 Hilberg, Raul (ed.), et al. The Warsaw diary of Adam Czerniakow: Prelude to Doom (Stein and Day, NY, 1979).
 The politics of memory: The journey of a Holocaust historian (Ivan R. Dee, Chicago, 1996).
 Perpetrators Victims Bystanders: The Jewish catastrophe, 1933-1945 (Aaron Asher Books, NY, 1992).
 Raul Hilberg, "The Fate of the Jews in the Cities." Reprinted in Rubenstein, Betty Rogers (ed.), et al. What kind of God?: Essays in honor of Richard L. Rubenstein (University Press of America, 1995).
 Raul Hilberg, "The destruction of the European Jews: precedents." Printed in Bartov, Omer. 'Holocaust: Origins, implementation, aftermath'' (Routledge, London, 2000).

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 librorecenzo de biografio de Raul Hilberg, La Politiko de Memoro: La Vojaĝo de Holokaŭsta Historiisto, de Berel Lang
 "La Detruo de la Eŭropaj Judoj"

Kategorio:Usonaj politologoj
Kategorio:Usonaj ateistoj
Kategorio:Historiistoj de la Holokaŭsto
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Personoj de Novjorko