Tommaso Diplovataccio

Tommaso Diplovataccio aŭ Tommaso Diplovatazio estis bizanca kuracisto, juristo, prijura historiisto, esploristo de la  bizanca kaj romia rajto, fondinto de la Historia Filologio de la Rajto kaj antaŭulo de la Historia Lernejo de la Rajto.

Vivanta
Li naskiĝis en Korfuo en 1468. Lia patro, princo Georgo Diplovatatzis, venis el granda trakia familio kaj estis despoto de Lemnos kune kun Nikolos Gatilouzios ĝis 1457. Tiam li transdonis la insulon al la kavaliroj Johano de Rodoso por ke ĝi ne falu en manojn de la otomanoj kun la promeso ke li irus al aliaj lokoj en la Okcidento kiuj estis konceditaj. Frustrita pro la malsukceso kun la malplenumado de la Papa Eklezio, li unue fuĝis al Napolo kaj poste al Hispanio, al reĝo Fernando la 2-a kaj Reĝino Izabela. Li estis finfine mortigita en 1481 batalante kiel kavaleriokomandanto kontraŭ la maŭroj en Granado. La patrino de Thomas Diplovatatzis estis Maria Laskaris, fratino de la akademiulo Konstantinos Laskaris kaj Janus Lascaris.

Laŭ la peto de sia patrino, Diplovatazis studis filozofion kaj juron ĉe la Universitato de Salerno, Ferrara kaj Padovo sub la protekto de sia onklo Konstantinos. Li iĝis kuracisto en 1490 kaj eniris la servon de Giovanni Sforza (1466-1510), reganto de la ŝtato Pesaro. Li estis nomumita inspektoro de la kortego de Pesaro; en 1492 li alprenis la devojn kiel prokuratoro kaj en la sekva jaro li estis nomumita konsilisto en la Suverena Konsilio. En 1494 li edziĝis kun la filino de riĉa komercisto kaj danke al la akirita riĉaĵo li sukcesis trovi tempon por dediĉi sin al verkado de siaj historiaj, juraj kaj filozofiaj verkoj.

Okaze de la dekreto de Sforza pri la kunmetaĵo de la Konsilio kaj la relativa prioritato de konsilistoj (laŭleĝaj, medicinaj kaj eventuale klerikalaj), la familio Diplovatazis argumentis ke tiuj tenantaj doktorecon devus antaŭi la militistaron kaj sidi pli proksime al la reganto. Li restis en Pesaro kun la pozicio de generaladvokato de Rumanio kaj post la elpelo de la Sforza-oj fare de Cezaro Borgia.

Li eksiĝis en 1505 kaj ekloĝis en Romo, proksime al papo Julio la 2-a, kiu nomumis lin sia vikario kaj reprezentanto ĉe la grava "Koncilio de Pizo", en novembro 1511, por ekleziaj kaj politikaj disputoj. Ĝis 1517 li estis plenrajta pri la aferoj de la reganto de Pesaro. Li tiam prirezignis sian pozicion kaj fuĝis al Venecio dum 15 jaroj, kie li praktikis juron, rifuzinte la oferton de profesoreco farita al li fare de la Universitato de Padovo. Li verkis la historion de la urbo laŭ peto de la municipo. En la lastaj jaroj de sia vivo, ekde 1532 li vivis en Pesaro kaj estis implikita en la reformo de la Ŝtato kun la titolo de gonfaloniero (aŭ komunuma magistrato).Ĉi-artikolo estis tradukita surbaze de la Greka samnoma Vikipedia dokumento.

Verkaro

 De vicariis in temporalibus , id est Sacrosanctae Romanae Ecclesiae et Sancti Imperii, 1504
 Chronicon Pisauri, 1506
 De potentissima Venetiarum urbe deque etiam civitatibus insulis et locis illustrissimo dominio subiectis, 1509
 Tractatus de praestantia doctorum, 1511
 De regulis iuris, 1518
 Tractatus de Venetate urbis libertate et eiusdem Imperii dignitate et privilegiis, Venecio, 1521
 Consilia , quaestiones et tractatus, 1530
 Sanctissimi in Christo patris D. Innocentii Papae IIII, 1548
 Tyberiadis, tractatus de fluminibus tripertitus, 1576
  Kontribuoj al mezepoka jura historio, 1889
 Opus de praestantia doctorum, 1890
 De clariis iurisconsultis, 1919
 De jure Graecorum ("Pri la greka juro")
 Ecthesis canonum Apostolorum
 Explicatio regularum Nicephori CP
 Notae ad sententias sinodales

Vidu ankaŭ

 Franciscus Accursius (1225-1293)
 Bartolus de Saxoferrato (1313-1357)
 Siksto la 4-a (1414-1484)
 Giorgio Natta (1420-1495) itala juristo
 Niccolò Gattilusio (1420-1462) itala nobelulo
 Alessandro Tartagni (1424-1477) itala juristo
 Giovanni Pontano (1429-1503)
 Konstantinos Laskaris (1433-1501)
 Giasone del Maino (1435-1519)
 Julio la 2-a (1443-1513)
 Domizio Calderini (1443-1478)
 Pandolfo Collenuccio (1444-1504)
 Ludovico Bolognini (1446-1508) itala juristo kaj diplomato
 Antonio Maria Ciocchi del Monte (1461-1533) itala kardinalo
 Giovanni Sforza (1466-1510)
 Gian Battista Cipelli (1473-1553)
 Leono la 10-a (1475-1521)
 Cezaro Borgia (1475-1507)
 Battista de Tortis (1481-1536)
 Costanzo la 2-a Sforza (1510-1512)
 Guidobaldo la 2-a della Rovere (1514-1574) itala nobelulo kaj duko de Urbino
 Francesco Maria la 2-a della Rovere (1549-1631) itala kondotiero
 Johann Albert Fabricius (1668-1736)
 Gustav Friedrich Hänel (1792-1878) germana juristo kaj prijura historiisto
 Hermann Kantorowicz (1877-1940) germana juristo

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1468
Kategorio:Mortintoj en 1541
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj kuracistoj
Kategorio:Grekaj juristoj
Kategorio:Grekaj historiistoj
Kategorio:Grekaj esploristoj