Dionizo la 2-a

Dionizo la Juna (Sirakuzo) estis greka ŝtatestro, kiu regis Sirakuzon inter 367 a. K. kaj 357 a. K. kaj ree inter 346 a. K. kaj 344 a. K. Li estis filo de Dionizo la 1-a kaj Doris de Lokrio.

Biografio
Li estis la filo kaj posteulo de sia patro, Dionizo la 1-a de Sirakuzo, ankaŭ konata kiel Dionizo la Maljuna. Kiam lia patro mortis en 367 a.K. C., Dionizo ekprenis la registaron sub la superrigardado de sia onklo, la filozofo Diono de Sirakuzo (408 a. K. - 354 a. K.) Li devis subskribi pacon kun la kartaganoj, post la decida malvenko de lia patro kontraŭ Lilibeo en 368 a.K. kaj lia posta morto. Kun malpli politika kapablo ol sia patro, la juna Dionizo devis atesti la finon de sirakusa influo sur Granda Grekio.
eta|maldekstre|300px|Dionizo la Juna kapitulacias antaŭ Timoleono (390 a. K. - 336 a. K.)
La malaprobo de Diono pri la diboĉa vivmaniero de la juna Dionizo igis lin inviti sian instruiston, Platonon, por viziti Sirakuzon. Ili provis restrukturi la registaron en ion pli moderan, kun Dionizo kiel la arketipa filozofo-reĝo. Kolerega kontraŭ la intencoj de la filozofoj, Dionizo konspiris kun la historiisto Filisto de Sirakuzo (432 a. K. - 356 a. K.), devigis Dionon en ekzilon, kaj vendis siajn havaĵojn (360 a.K.), transprenante la registaron tute. Sen Diono, la regulo de Dionizo estis ĉiam pli nepopulara, pro sia nekompetenteco en regado de viroj kaj gvidado de soldatoj.

Tamen, Diono, per la subteno de Sparto kaj aliaj grekaj grandurboj, formis malgrandan mararmeon kaj revenis al Sicilio (357 a.K.). Profitante ke Dionizo estis en Kaŭlonia, ili sukcesis bari la citadelon de Ortigia kaj poste facile prenis la urbon (356 a.K.). Dionizo provis atakojn el la citadelo de Ortigio, kaj pacnegocadojn, kiuj estis malsukcesaj. Postlasinte garnizonon en la citadelo sub la komando de sia filo Apolokrato, li estis devigita ekziliĝi en Lokrio.

Post unu jaro, la citadelo de Ortigia falis pro malsato. En 354 a.K., Diono estis murdita.

En ekzilo, Dionizo iĝis tirano de Lokrio, traktante la lokulojn kun granda krueleco. Baldaŭ post kiam li forlasis Lokrion, en 346 a.K. C., por reakiri Sirakuzon, ĝiaj civitanoj leviĝis kontraŭ la ceteraj trupoj kaj venĝis sur la edzino kaj filinoj de Dionizo. Dionizo revenis al Sirakuzo ok jarojn post la murdo de Diono, pro politika malstabileco, sed ĉiam estis nepopulara inter la sirakuzanoj.

En la antaŭaj jaroj, multaj aliaj urboj en Sicilio disiĝis de Sirakuzo, formante lokajn tiraniojn. Pluraj el tiuj urboj rifuzis rekoni lin, kaj aliĝis al la sirakuzanoj en ribelo kontraŭ Dionizo. Li denove estis sieĝita ene de la citadelo de Ortigia. En tiu tempo, 344 a.K., Timoleono alvenis kaj komencis sian invadon de Sicilio. Dionizo, sciante, ke li ne havas ŝancon de venko, organizis la kapitulacon de la citadelo de Ortigia. El la sekva jaro ĝis sia morto, Dionizo vivis private en Korinto, en ĉiam pli mizera stato.Nuna artikolo estis tradukita surbaze de la hispana Vikipedia samnoma dokumento.

Vidu ankaŭ
 Arĥito el Tarento (428 a. K. - 365 a. K.)
 Filistiono de Lokrio (427 a. K. - 347 a. K.)
 Eskino de Sfeto (425 a. K. - 350 a. K.)
 Kalipo de Sirakuzo (390 a. K. - 352 a. K.)
 Hermann Bengtson (1909-1989) germana historiisto

 Referencoj 

396  a. K.
342 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj regantoj
Kategorio:Grekaj komandantoj
Kategorio:Grekaj militistoj