MPEG-2

MPEG-2 estas senmarka normo de la serio MPEG (difinita en 1994 de la teknika grupo Moving Picture Experts Group, MPEG) por kodigado de filmoj kun videokunpremo kaj sonkodigo kun sona kunpremado, kiuj ambaŭ estas perdaj. En ĉi tiu kunteksto, senmarka signifas ke datumformato kaj malkoda metodo estas difinitaj sen specifado de parametroj kiel distingivo, kiuj determinas la kvaliton.

 Enkonduko 
MPEG-2 estis lanĉita en 1994 kaj estas suplemento al kaj posteulo de la unua senmarka normo MPEG-1. La patentoj estas administritaj de la licenca administrejo de la grupo MPEG (MPEG LA). Fine de 2020, 3 patentoj ankoraŭ estis aktivaj kaj 1079 jam eksvalidiĝis.listo de la licenca administrejo de la grupo MPEG (MPEG LA) de la 1-a de aprilo 2011, arkivigita la 5-a de aprilo 2011 per la interreta arkivo Ĉar tiuj patentoj estas nur aktivaj en Malajzio, pro la fino de la patentoj en Usono kaj Eŭropo MPEG-2 fakte estas sen patento, almenaŭ ĉie ekster Malajzio.aktualigo de la licenca administrejo de la grupo MPEG (MPEG LA) al la 1-a de aprilo 2023, arkivigita la 26-a de aprilo 2023 per la interreta arkivo

La normo akiris vastan popularecon per filmaj lumdiskegoj (DVD): Tiuj estas kodigitaj en MPEG-2 (filma). La audioparto de la DVD ankaŭ povas esti ĉifrita kiel MPEG-2 Audio Layer-2 (ISO/IEC 13818-3), sed tio malofte estas uzata en praktiko. La sonsignalo sur DVD estas preskaŭ ĉiam konservita en Dolby Digital (AC-3) kaj foje ankaŭ en normo nomata DTS. 

Ankaŭ la diversaj variaĵoj (DVB-S, DVB-C, DVB-T) de cifereca televido preferas uzi la formaton MPEG-2.

 Referencoj 

Kategorio:MPEG
Kategorio:Cifereca televido