Borba Gato

Manuel Borba Gato estis brazila bandejrano kaj sklavigisto de indianoj kaj nigruloj. Kune kun lia bopatro Fernão Dias Pais Leme, li vojaĝis la internlandon de Brazilo serĉe de altvaloraj ŝtonoj kaj sklavoj.

Biografio
Manuel de Borba Gato estis bandejrano kiu naskiĝis en 1649 en la urbo San-Paŭlo, edziĝis en 1670 kun Maria Leite, filino de Fernão Dias Pais Leme (1608-1681), la tiel nomata smeraldĉasisto.

Antaŭ la malkovro de oro en la regiono Minas-Ĝerajso, estis jam malkovrita oro en Brazilo. En la 15-a jarcento estis jam esploritaj ĉirkaŭ 150 minejoj, en San-Paŭlo estis minejo sur la Monto Jaraguá kaj en la regiono kie hodiaŭ troviĝas interalie la flughaveno Kumbiko, kaj pro tio troviĝis en San-Paŭlo la unua orfandejo, kvankam ne estis grava kvanto da oro.
eta|maldekstre|300px|Ciklo de ĉasado al la indianoj. Pentraĵo de Henrique Bernardelli.

Kun la malkresko de la sukerkanciklo kaj la falo en enspezo el aliaj kolonioj, Portugalio decidis intensigi la serĉon de minejoj en Brazilo, instigante la loĝantojn de San-Paŭlo eniri la landinternon. Homoj de San-Paŭlo estis elektitaj por tiuj ekspedicioj ĉar ili jam situis pli proksime al la centro, pro la miksiĝo kaj kono de indiĝenaj padoj kaj kutimoj kaj la havebleco de riveroj kiuj prenis ilin enlanden.

En 1674, Fernão Dias estis rajtigita fare de la portugala krono por iri serĉe de la minejoj Sabarabuçu, kio estis indiana legendo integrigita en la deziroj de la bandejranoj. Borba Gato partoprenis la projekton de sia bopatro. Ili pasigis 7 jarojn serĉante oron kaj smeraldojn en la internlando de Brazilo. En 1681 Fernão Dias mortis kaj Borba Gato daŭrigis la serĉon, trovis oron kaj komencis esploradon.

En 1682, kun onidiroj de la eltrovoj de gravaj orminejoj, reprezentanto de la portugala krono nomita :pt:Rodrigo Castelo Branco estis nomumita por petado de la loko de tiuj minejoj al Borba Gato. Laŭ la tiamaj kronikistoj, la bandejrano ĵetis la reprezentanton sur la klifo malsupren, mortigante lin, kaj fuĝis en la arbaron por eviti punon.

Estas raportoj ke li restis kaŝita en la arbaro dum proksimume dek kvin jaroj vivante inter indianaj triboj, malsovaĝigante la indianojn kaj estante traktita kvazaŭ li estus respektata ĉefo.

En 1698, kun la ascendo de nova generalgubernatoro de Brazilo, :pt:Arthur de Sá Meneses, Borba Gato estis pardonita pro sia krimo en interŝanĝe de la lokoj de la minejoj, li iĝis ĝenerala inspektoro de la minejoj kaj generalleŭtenanto de la landinterno.

Borba Gato ankaŭ partoprenis la "Milito de la Emboaboj" (inter 1707 kaj 1709), konfrontiĝon inter bandejranoj de San-Paŭlo kaj la EmboabojEmboaboj: Kromnomo donita, en koloniaj tempoj, al portugaloj kaj brazilanoj (el aliaj regionoj), kiuj serĉis oron aŭ valorajn ŝtonojn. kun la rajto esplori minejojn en la regiono de Minas-Ĝerajso.

Kiam li mortis, en 1718, kun la aĝo de 69, li okupis la postenon de ordinara juĝisto de la urbo Sabará. Aldone al malkovrado de minejoj, li estis konsiderita lerta administranto ĉe la fino de lia vivo.

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1649
Kategorio:Mortintoj en 1718
Kategorio:Naskiĝintoj en la 17-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 18-a jarcento

Kategorio:Brazilaj bandejranoj
Kategorio:Brazilaj internlanduloj
Kategorio:Brazilaj sklavigistoj
Kategorio:Brazilaj ministoj