Ouvidor

La posteno de ouvidor (juĝisto aŭ magistrato, sed laŭvorte aŭskultisto) de la kapitanlando estis kreita komence de la portugala koloniiga procezo en Ameriko, la 10-an de marto 1534, kun la celo de administrado de justeco kune kun la kapitano kaj la guberniestro.

La decido krei la unuajn tribunaloficirojn establiĝis en 1530, dum la unua koloniiga ekspedicio, ordonita fare de Martim Afonso de Souza. La "Letero de grandaj potencoj al la kapitano-majoro Martim Afonso de Souza, al kiu ajn okupis lian lokon", kaj la "Letero de potencoj por la kapitano-majoro krei notariojn kaj pli da tribunaloficistoj" ankaŭ fiksis la devojn de la kapitano-majoro rilate al la aplikado de justeco. Ĉi tiu persono havis jurisdikcion sur krimaj demandoj, kiel en civilaj aferoj, super ĉiuj homoj en la mararmeo kaj sur la teroj, krom en la kazo de nobeloj, kiujn li ordonus esti arestita aŭ malliberigita, sendante ilin kun la rekordoj de la akuzaĵoj al la reĝo.
eta|maldekstre|400px|Kondamnitoj portantaj provizojn al malliberejo en Rio-de-Ĵanejro, 1819-1820, en kolora litografo de desegnaĵo de :pt:Henry Chamberlain (1796-1844)

Kun la distribuado de ampleksaj strioj de tero, nomitaj heredaj kapitanlandoj, la kapitano kaj guberniestro respondecis pri elektado de mediatoro, kun kiu li partumis la administradon de justeco. Justeco ene de la kapitanlandoj estis, tial, en tiu komenca periodo, koncentrita en la manoj de privataj individuoj, male al la impostadministrado, kiu estis kontrolita fare de oficiroj nomumitaj fare de la reĝo, kiel ekzemple la magazenisto kaj kontrolisto.

Laŭ la donacletero de la kapitanlando de Pernambuko donita al Duarte Coelho la 10-an de marto 1534, la "ouvidor" aŭ "juĝisto" devis prezidi, nome de la kapitano kaj guberniestro, la elekton de ordinaraj juĝistoj kaj tribunaloficistoj, kaj esti konscia pri novaj agoj dek leŭgoj de kie li estis, krom pledoj kaj postuloj de civilaj kaj krimaj kazoj de la juĝistoj de la kapitanlando. En la kazo de civilaj kazoj, la mediatoro povis aŭdi la agojn, sen apelacio aŭ plendo, ĝis la kvanto de 100 mil rejsoj.

En kazoj de krimoj, li agus kune kun la kapitano kaj guberniestro, havante jurisdikcion kaj aŭtoritaton ĝis la natura morto de sklavoj, indianoj, laboristoj, kristanoj, liberaj viroj, sen apelacio aŭ plendo. En la kazo de homoj kun "pli alta kvalito" - la nobeloj -, la juĝisto, kune kun la kapitano, estus kondiĉigita de ĝis dek jaroj da ekzilo kaj puno de 100 krucmilitoj, sen apelacio aŭ pledo. En kazoj de herezo, ŝtatperfido, sodomio kaj falsa mono, la puno estus ĝis natura morto por iu ajn persono. Por helpi lin en liaj agadoj, la mediatoro kalkulus kun la helpo de vokto.MAPA

 Referencoj 

Kategorio:Historiaj profesioj
Kategorio:Politikaj postenoj