Armand d'Angosse

Armand-Mathieu D'ANGOSSE (n. la 27-an de februaro 1776 en Arthez-d'Asson - m. la 8-an de junio 1852 en Corbères) estis franca politikisto kaj pireneisma montogrimpisto.

 Biografio 
Armand d'Angosse estis la kvina infano de Jean-Paul d'Angosse kaj de Louise-Pétronille d'Usson de Bonnac. Li edziĝis la 24-an de marto 1805, en Parizo, kun Henriette-Françoise-Cécile de Lambert.

Post studoj en la kolegio de Sorèze, Armand d'Angosse revenis al Arthez-d'Asson en 1791 kaj helpis sian patron administri la forĝejojn de Arthez-d'Asson kaj de Nogarot en la valo Ouzom. Pro tio, li estis sendevigita de militservo kaj liveris feron al la revolucia armeo de okcidentaj Pireneoj, kio alportis al li multajn atestojn de kontento fare de la militaj aŭtoritatoj.

La 2-an de aŭgusto 1802, li entreprenis la trian konatan grimpadon de la pinto Midi d'Ossau akompanate de sia servisto, ĉasisto kaj kvar paŝtistojArmand Mathieu d'Angosse, Voyage au pic du Midi de Pau, exécuté le 14 Thermidor de l'An 10. À Paris, de l'imprimerie d'Antoine Bailleul, rue Helvétius, n-o 71, 16 paĝoj.Alia eldono fare de Louis le Bondidier, « Les premières ascensions au Pic du Midi d'Ossau », Bulletin pyrénéen, n-o 223, 1937..

En 1804, 24-jara, li estis nomumita ĝenerala konsilanto de la departemento Basses-Pyrénées. La 2-an de decembro 1804, li ĉeestis la kronadon de la imperiestro Napoleonon la 1-an. Lasante la forĝejojn al sia frato Charles, li sin dediĉis ekde tiam al sia politika kariero kaj al la administrado de siaj posedaĵoj en Vic-Bilh. Li estis prezidanto de la ĝenerala konsilio kaj urbestro de Corbères kiam okazis la Resurtronigo. En 1816, li estis elektita deputito de Basses-Pyrénées, kaj reelektita en 1819, sed li estis tre diskreta en la ĈambroBiographie des députés composant la représentation nationale pendant les sessions de 1820 à 1823, Paris, Plancher libraire, 1822, p. 190. :

Li forlasis politikon en 1824, por trankvila vivo de kampara nobelo. En 1835, la subita morto de lia frato Charles devigis lin repreni la gvidadon de la forĝejoj.

La 9-an de julio 1845, li eniris la Ĉambron de pajroj, kie li sidis ĝis la revolucio de 1848, kiu nuligis tiun asembleon. Li mortis en sia kastelo de Corbère en 1852.

 Fontoj 
Pierre Machot, L’Industrie sidérurgique dans les Pyrénées occidentales (1803-1868), disertaĵo por doktoriĝo en historio, 2000, Universitato de Paris I Panthéon-Sorbonne.
Diane de Maynard, La Descendance de Jean-Paul d'Angosse (1732-1798), Paris, éd. Christian, 1998.

 Referencoj 

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Deputitoj de Pyrénées-Atlantiques
Kategorio:Pireneistoj