Kastelo Lauterburg

Lauterburg estas kastelruino en Rödental, Germanujo, ĉe la rando de la urbokvartalo Oberwohlsbach. Tiam burgposedantoj estis la senjoroj de Wolfeswach (ekz. Herrmann de Sterker-Wolfeswach).

Origine, ĝi estis dekliva kastelo, kiu estis unue menciita en 1156 Castrum Luterberg. La Wolfeswach-oj estis ankau nomdonintaj de la kvartaloj Oberwohlsbach kaj Unterwohlsbach. Grava ano de la Schaumberg-oj (kiu estis la novaj posedantoj) estis Adamo de Schaumberg (li forpasis en 1524): li estis favoranto de Marteno Lutero kaj verkis kiel klerita laiko reformacian varblibreton. En 1635 dum la Tridekjara Milito, ĝi estis atakata, konkerita kaj bruligita de 25 rajdistoj kaj 20 muskedistoj de la imperiestraj trupoj. La sama fisorto trafis la kastelan bienon kaj la najbaran kamparon. En 1695 la burgo venis en la posedo de duko Frederiko la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg) kiu, por neintereso priburga, donis ĝin kiel doton al filio Doroteo Mario; ŝin edzinigis princo Ernesto Ludoviko de Saksio-Meiningen.

En 1704 Lauterburg venis en la manojn de Saksio-Meiningen; Ernesto Ludoviko rekonstruis la nur provizore riparitan komplekson kiel ĉaskastelon en rokoka stilo. La konstruaĵo ricevis du trietaĝajn flankajn alojn kaj li eĉ alinomis la kastelon Ludwigsburg. Tamen, la duko troŝarĝis sin finance per tiu konstruo kaj la kastelo kun ne tute 170 fenestroj restis nefinita. 

En 1743 okazis hereda disputo inter la dukaj domoj de Saksio-Koburgo-Saalfeld kaj Saksio-Gotao-Altenburg pri ĉi burgo, dum kiu oni eĉ forigis la tegmenton por malpliigi la nemoveblaĵan valoron. En 1804, la posedaĵo estis donita al la dukoj de Saksio-Koburgo-Saalfeld per interkonsento. Tamen, ĝi estis elmetita al la vetero dum pli ol 60 jaroj pro la forigita tegmento kaj tiel fariĝis ruino. Lauterburg estis uzata kiel ŝtonrompejo de la loĝantoj de la ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj en 1959 la lastaj muroj, minacataj de kolapso, devis esti eksplodigitaj. Nur la barela volbo en la kelo parte konserviĝis. 

Ekde 1989, fremdultrafika amikaro Heimatverein Rödental zorgas pri la ruino kaj faris ĝin de 1999 alirebla por vizitantoj. Engaĝiĝis la turisma asociestro Ferdinand Fischer, Harald Tischer kaj la posta urbesto Gerhard Preß; helpis i.a. la konstrufirmo Schneider. Hodiaŭ ĝi ankaŭ estas uzata por eventoj (ekz. por ĉiujara mezepokspektaklo kaj koncertoj). Uzeblas i.a. subtera kelo kaj gango Hexenküche. La vasta herbejo en la kastelkorto taŭgas ankaŭ por piknikoj. Ĝuu oni ankaŭ belvidon envalen. Iom for de la ruino en la arbaro troviĝas la Duka Fonto, kiu servis kiel renkontiĝejo por la ĉasaj societoj de la koburgaj nobeloj. Ankaŭ naturscienca klerigpado kondukas preter kastelo Lauterburg, disde Kastelo Rosenau ĝis la areo Fornbachsgrund. 
Literaturo
Fritz Mahnke: Schlösser und Burgen im Umkreis der Fränkischen Krone, volumo 1, tria eldono, Druck- und Verlagsanstalt Neue Presse GmbH, Coburg 1974, p. 84–87 
Eksteraj ligiloj

ekskursocelo Lauterburg
Ingrid Ott: "Die Lauterburg in Rödental" - ĉe: Wir in Franken (periodaĵo, post 2019)
kategorio:Belvidejoj
Lauterburg
Lauterburg
kategorio:Distrikto Coburg