André Couto Godinho

André Couto Godinho estis brazila misiisto en Angolo, la unua nigrulo kiu studis en la Universitato de Koimbro, 

André do Couto Godinho naskiĝis en 1720 en la brazila kapitanlando de Minas-Ĝerajso, en la urbo Mariana, kaj mortis en la Regno de Kongo, verŝajne ĉirkaŭ 1790. Naskita ne nur sklavo sed sklavo de sklavo, li akiris sian liberecon, alfabetiĝinte, poste studinte en universitato, kaj finfine servinte kiel misiisto en Afriko. Inter la komenco de sia vivo, en Brazilo, kaj sia fino, en Afriko, li pasigis kelkajn jarojn en Portugalio, en la urboj Koimbro kaj Lisbono.

Kvankam lia vivrakonto estas certe eksterordinara, ĝi disponigas fenestron por la eblecoj kaj strategiojn de la socia kaj geografia moviĝeblo de liberaj kaj liberigitaj nigruloj en malsamaj partoj de la Portugala Imperio dum la dua duono de la 1700-aj jaroj. Repreni la paŝojn de André Godinho estas ekzerco pri mikrohistorio, tekniko kiu, kiam uzata kiel kontraŭpunkto al pli tutmonda analizo, ofertas freŝajn komprenojn pri konataj temoj, kun la ŝajne sensignifaj detaloj de individua vivo estigantaj demandojn, kiuj pasintus nerimarkitaj en strikte makroskopa analizo.

La vojo de André en vivo, kiel libera viro de koloro helpas kompreni la pli grandajn historiajn kuntekstojn kiuj difinis la eblecojn, elektojn kaj limojn de lia persona historio. La rakonto de Godinho disponigas sciojn pri la eblecoj de afrikaj posteuloj por socia supreniro, ankaŭ klarigante la limigojn truditaj de emerĝantaj sociaj hierarkioj bazitaj sur haŭtkoloro kaj sklava origino.Oxford Research Encyclopedias
Biografio
eta|maldekstre|400px|La kruelaĵoj de la sklavoŝipoj.
André do Couto Godinho estis baptita en la paroĥo de Sumidouro, episkopejo de Mariana, en oktobro 1720, li estis la legitima filo de liberaj nigruloj Victoria do Couto kaj Pedro Alvares Godinho. En Minas-Ĝerajso en la 18-a jarcento estis malgranda elito de nigraj kaj brunaj homoj, kiuj riĉiĝis per la komerco de oro kaj diamanto. Andre Godinho estis la nepo de Cristina da Silva, liberigintino el la angola nacio, kiu aĉetis ŝian emancipadon danke al la abunda oro en la regiono. Lia familio komencis komerci diamantojn kaj danke al tio ili povis sendi André por studi en la plej prestiĝa portugala Universitato.

Ĝis la 1720-aj jaroj, la plimulto de la studentoj el la Portugala Ameriko ĉe la Universitato de Koimbro venis el tri ĉefaj centroj: Bahio, Rio-de-Ĵanejro kaj Pernambuko. Ekde tiam lernantoj el la minregiono ekstariĝis cifere. Inter 1741 kaj 1760, 139 studentoj de la kapitanlando de Minas-Ĝerajso estis rekrutitaj en Koimbraj kursoj. El tiuj, 32 studentoj estis de Mariana, inkluzive de André Couto Godinho, kiu alvenis tie en 1752 kaj enskribiĝis en la kurso pri Kanonoj. Lia elekto certe estis informita de la rimarkindeco de la kurso. Ĝis la reformo de Pombalo, la Fakultato de Kanonoj estis la plej granda kaj plej prestiĝa en Koimbro, sekvita ĉe iom da distanco fare de la fakultatoj de Juro kaj Medicino.

Baldaŭ post diplomiĝo en 1756, aŭ eble en paralela procezo, Godinho kandidatiĝis por la sacerdoteco. Tiucele, li estis submetita al enketprocezo pri "Sanga Pureco". Estis pruvite ke li ne havis judan sangon kaj ke liaj gepatroj kaj geavoj estis katolikaj. Godinho estis ordinita Sekulara Sacerdoto laŭ la kutimo de Sankta Petro en 1759, estante la unua konata nigra brazilano ordinita pastro. Li revenis al sia patrujo en Minas-Ĝerajso kie li restis dum 5 jaroj ĝis li estis nomumita kiel membro de Katekisma Misio en Portugala Afriko en 1779. En Lisbono li estis konata kiel la konfesanto de la reĝino :pt:Mariana Vitória de Bourbon, havante bonegan prestiĝon en la Kortego de la Reĝo Jozefo la 1-a kaj poste la Reĝino Maria la 1-a.

Pro sia scio pri la lingvoj de Angolo kaj de la Reĝlando Kongo, la brazila sacerdoto estis nomumita membro de la granda katolika misio en portugala Afriko. Indas memori, ke Patro André Godinho ne estis escepto. Estis, kiel en Portugala Ameriko, loĝantaro de liberigitaj nigruloj.

Alveninte al Luando "kun arda deziro iri en misio en Kongo", André do Couto Godinho estis alfrontita kun grava krizo en misiaj agadoj en la episkopejo de Angolo kaj Kongo kaj precipe en la antaŭa Regno de Kongo.

La misio de 1779 estis iele respondo de la portugalaj aŭtoritatoj al la multaj plendoj senditaj al la kortego. Godinho kaj Patro Castello de Vide estis, dum pluraj jaroj, la ĉefaj kolonoj de la religiaj kaj ekonomiaj interesoj de la portugala krono kaj Luando en la Kongo teroj detruitaj per la Granda Civila Milito inter la lokaj regantaj domoj.

La brazila pastro estis la ĉefa interpretisto de la portugalaj misiistoj en Kongo kaj Angolo. Intertraktante konfliktojn kun la lokaj monarkoj kiel ekzemple la reĝo José la 1-a Kinzala de Kongo (regis inter 1778 kaj 1784) kun kiu li establis amikan rilaton, akompanante la afrikan reĝon en la Armea Konkero de la Ĉefurbo de San-Salvadoro en 1781.

André do Couto Godinho mortis en Kongo, oni kredas ĉirkaŭ 1790 kun reputacio kiel granda Misiisto kaj Paciganto. Lia libera volo kaj spontanea restado en la teroj de la regno ŝajnas rilati al lia prezento al la aŭtoritatoj de la Regno de Angolo, en 1779, kie liaj "ardaj deziroj iri al la misio en Kongo" restis registritaj. Eblas, ke Patro Godinho ne nur elektis vivi, sed ankaŭ morti en la landoj de Kongo, la naskiĝloko de siaj prapatroj.Facebook

 Referencoj 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1720
Kategorio:Mortintoj en 1759
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 18-a jarcento

Kategorio:Brazilaj misiistoj
Kategorio:Brazilaj religiuloj
Kategorio:Brazilaj pastroj