Ernő Baskai

Ernő Baskai [baŝkai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Baskai Ernő, estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Brummer ĝis ĉirkaŭ 1941, poste Baska.

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/display/manifestation/PIM44624/81df85a5-0fa3-4c64-af58-f95cb97c8cf6/solr/0/24/0/1/authorOrder/ASC hungarlingva datenaro de muzeo naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

 Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1918, poste li akiris kemian diplomon en Teknikuniversitato palatino József en 1923, post 5 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato ĝuste jardekon, poste inter 1932–1945 li instruis en Reĝa Modela Desegna Altlernejo, krome inter 1941-1947 li estis juĝisto en la patenta oficejo. Li estis docento en la teknikuniversitato (1948–1951), poste profesoro ĝis sia frua morto, ankaŭ katedrestro inter 1948–1953. Tiutempe li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

Li okupiĝis implikita pri elektrokemiaj fenomenoj, bazaj esploradoj en la kemia teknologio, krome pri analizo de la kemiaj trajtoj de diversaj farboj. Internacie li ankaŭ estis unu el la unuaj, kiuj atentigis, ke gamaradioj ankaŭ devas esti taŭgaj por la nuklea disrompiĝo.

 Lia patento 
 Készülék a nagyfeszültségű zárási áramok kiküszöbölésére. (1920)

 Elektitaj kontribuoj 
 A sósav-vízgőzelegy vezetőképességéről. (ankaŭ disertaĵo, 1927)
 Műipari kémiai technológia. (1937)
 A freskófestés mestersége. (1942)
 Fény ellen védő színezés és festés. (1944)
 Kémiai technológia. (studenta lernolibro, 1950–1951)

 Fontoj 
 biografio hungare
 biografio hungare
 biografio hungare
 datenoj

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj