Ion Barbu

Ion BARBU (naskita Dan Barbilian; la 18an de marto 1895, en Câmpulung Muscel - la 11-an de aŭgusto 1961, en Bukareŝto) estis rumana poeto kaj matematikisto. "Jon Barbu" estis la nomo de lia patroflanka avo kaj la poeto elektis ĝin kiel plumnomo. Kiel matematikisto, Ion Barbu estas konata sub sia reala nomo, Dan Barbillian. Ion Barbu estas konsiderita unu el la plej gravaj rumanaj poetoj de la 20-a jarcento kaj reprezentanto de modernismo en la poezio de sia lando. Li nomis sian stilon "nova liriko" Ioana Em.Petrescu p. 148. Lia poemaro "Joc secund" estas konsiderata de unu el la kritikistoj "en certa mezuro, la plej nuntempa poemaro en la rumana literaturo" Ion Papuc 2007. La poeto vidis poezion kiel speco de "etendo" kaj "kompletigo" de la praktiko de geometrio . Kiel matematikisto li famiĝis sub la nomo de Dan Barbilian, ĉefe en la kampo de geometrio kaj nombroteorio . Li funkciis kiel profesoro pri algebro ĉe la Universitato de Bukareŝto (1942-1959). Post la falo de la komunista reĝimo en Rumanio, en 1990 li estis elektita postmorta membro de la Rumana Akademio.

 Verkado 
Ion Barbu estas konsiderita la definitiva reprezentanto de rumana literatura modernismo inter la du mondmilitoj kaj unu el la plej grandaj rumanaj poetoj.

Liaj literaturaj komencoj estas ligitaj, interalie, al lia amikeco kun Tudor Vianu, edukita junulo de juda origino, kiun li renkontis dum siaj mezlernejaj studoj, kaj kiu poste iĝis unu el la plej gravaj literaturrecenzistoj de Rumanio. Survoje kune vojaĝante al Giurgiu, Barbilliano promesis al lia amiko, kadre de vetludo, ke li verkos libron de poemoj. Vianu poste dediĉis monografion al lia poezio kiu estis konsiderita dum multaj jaroj kiel la plej perfekta. La unua publikigita poemo de Barbu, "Fiinţa", aperis en la literatura revuo de Alexandru Macedonski, "Literatorul". Li poste estis laŭdita fare de la literaturrecenzisto Eugen Lovinescu en lia ĵurnalo, " Sburatorul " (1919). Lovinescu estis tiu kiu konvinkis lin adopti la nomon de sia avo "Ion Barbu" kiel plumnomo. Barbeau faris nomon por si en la literatura sceno en Rumanio precipe ekde 1921, post la publikigo de la poemo "Post Helikoj" (După melci) en la revuo "Viața Românească " (Rumana Vivo). Literaturrecenzistoj dividas lian poezian verkon en tri fazojn: la " Parnasa " periodo (1919-1921) en kiu la poeto turnis sin al mitologio kaj romantikaj priskriboj de naturo, la " Orientaj Baladoj " periodo (1921-1925), kiam lia poezio prenis sin. pli rakonta karaktero, kaj la "Hermetika" periodo" (1925-1930), en kiu li uzis kompleksan lingvaĵon, akompanitan de erotikaj elementoj kaj filozofia liriko. Barbu publikigis siajn multajn poemojn en lokaj ĵurnaloj sed publikigis nur du librojn de poezio. La unua estis După melci (Post la Helikoj, 1921). Naŭ jarojn poste, Barbu publikigis sian duan kaj lastan libron de poezio, Joc secund (1930), kiu ekscitis la rumanan literaturan mondon de tiuj tagoj. La poeto mem zorge elektis la poemojn kaj aranĝis ilin en tri kolektojn: "Joc secund", "Uvedenrode" kaj "Isarlîk".

 Referencoj 

Kategorio:Mortintoj en 1961
Kategorio:Naskiĝintoj en 1895
Kategorio:Rumanaj poetoj
Kategorio:Rumanaj matematikistoj
Kategorio:Geometroj