Hispana mezepoka literaturo

Hispana mezepoka literaturo estas komprenata kiel la manifestiĝoj de literaturaj verkoj verkitaj en mezepoka kastilia inter, proksimume, la komenco de la 13-a jarcento kaj la fino de la 15-a jarcento. La referencverkoj por tiuj datoj estas, unuflanke, la Cantar de mio Cid, kies plej malnova manuskripto estus de 1207, kaj La Celestina, de 1499, transira laboro direkte al la Renesanco.

Konsiderante ke, kiel pruvas la glosoj uzataj en Kastilio por klarigi aŭ klarigi latinajn terminojn, fine de la 10-a jarcento la parola latina ege distanciĝis de siaj originoj (komencante cedi lokon al la malsamaj duoninsulaj latinidaj lingvoj), oni devas kompreni, ke parola literaturo estis produktata en la hispana longe antaŭ la skriba literaturo.

Tion pruvas, aliflanke, la fakto, ke diversaj aŭtoroj inter la mezo de la 11-a jarcento kaj la fino de la 11-a povis inkludi, ĉe la fino de siaj poemoj en la araba aŭ la hebrea, versojn kiuj en kelkaj kazoj konsistigis specimenojn de tradicia poezio en la latinida lingvo, kio estas konata kiel ĥarĉoj.

Ĉiuokaze ĉar la starigo de politika ento kiel Regno Hispanio ne estas startigita ekde la unua duono de la 16-a jarcento kaj ke nur samtempe la kastilia lingvo estis ekkonsiderata kiel la oficiala lingvo de la regno, oni devas kompreni, ke la esprimo "hispana mezepoka literaturo" enhavas ne nur tiun skribitan en la kastilia, sed ankaŭ tiujn verkitajn en galega, kataluna, aragona, leona, valencia, mozaraba, hebrea, ktp. En la eŭska apenaŭ restis verkoj skribaj en la Mezepoko, kvankam ja estis fekunda parola literaturo, kiu estis skribita en postaj jarcentoj. 

Aŭtoroj
 Arcipreste de Hita
 Gonzalo de Berceo
 Markizo de Santillana

Kategorio:Literaturo de Hispanio