Alfredo Bryce Echenique

Alfredo Marcelo BRYCE Echenique (Lima, 19a de februaro 1939)​ estas perua verkisto, fama pro romanoj kiel Un mundo para Julius, La vida exagerada de Martín Romaña kaj No me esperen en abril.​ 

Biografio kaj kariero
Li estas de familio de peruaj bankistoj, el kiuj praavo José Rufino Echenique estis prezidento de Peruo (1851-1855). Alfredo gradiĝis pri juro en la Universitato Sankta Marko kaj en 1964, li translokiĝis al Eŭropo kaj loĝis en Francio —en Parizo diplomiĝis en La Sorbono en franca literaturo klasika (1965) kaj nuntempa (1966), kaj magistriĝis en Literaturo ĉe la Universitato de Vincennes (1975)—, Italio, Grekio kaj Germanio. El 1984 ĝis 2010 li loĝis en Hispanio, sed kutimis pasigi longajn sezonojn en sia naskolando.

En 1968, la generalo Juan Velasco Alvarado enpoviĝis en Peruo kaj du jarojn poste, nome en 1970, ŝtatigis la Banco Internacional del Perú, kies administristo estis lia patro kaj prezidanto lia avo, kio estis enorma malprofito al lia familio. Li revenis por mallonge al Peruo en 1999, sed forlasis la landon pro la politika maltrankvileco. Li revenis al Barcelono en 2002, kie li ricevis la premion Planeta pro El huerto de mi amada, kaj tri jarojn poste publikigis sian duan memorlibron, nome Permiso para sentir, en kiu li kritikis la evoluon de Peruo.

Bryce Echenique deklariĝis sekvanto de la argentinoj Julio Cortázar kaj Manuel Puig, kaj de la peruaj Julio Ramón Ribeyro kaj César Vallejo. Li laboris kiel instruisto en universitatoj de Nanterre, La Sorbono, Vincennes, Montpellier, Yale, Austin, Puerto Rico kaj aliaj. Li prelegis ĉefe en kongresoj de verkistoj en Argentino, Bulgario, Kanado, Kubo, Hispanio, Usono, Francio, Italio, Meksiko, Peruo, Puerto Rico, Svedio, Venezuelo ktp. Li ricevis gravajn premiojn kaj oni tradukis diversajn liajn verkojn al diversaj lingvoj. 

Bryce Echenique estis protagonista en la 2000-aj jaroj de skandalo rilata al plagiato de ĵurnalaj artikoloj, kaj tiukadre la 9an de januaro 2009, perua tribunalo kondamnis lin al monpuno de 177 500 soloj (ĉirkaŭ 53 000 dolaroj), pro la plagiato de 16 tekstoj apartenantaj al 15 verkistoj. Bryce Echenique malsukcesis pruvi, ke la artikolojn oni publikigis sen lia konsento kaj li neis ties aŭtorecon. En septembro 2012, Bryce Echenique ricevis la Premion FIL de Literatura en Lenguas Romances, kio rezultis en nova granda polemiko: konataj verkistoj, kiel la meksikaj Fernando del Paso (1935-2018) kaj Juan Villoro (n. 1956) inter aliaj, kritikis la ĵurion argumentante, ke oni ne donu premion al verkisto kondamnita pro plagiato, dum aliaj defendis la premiatribuon al Bryce Echenique, inter kiuj Jorge Volpi (n. 1968), pravigante tion argumentante, ke Ĵurnalismo ne estis enkalkulita, kaj nur literaturo.

 Verkoj 
 Romanoj 
 1970 - Un mundo para Julius
 1977 - Tantas veces Pedro
 1981 - La vida exagerada de Martín Romaña
 1985 - El hombre que hablaba de Octavia de Cádiz. 
 1988 - La última mudanza de Felipe Carrillo
 1990 - Dos señoras conversan
 1995 - No me esperen en abril
 1997 - Reo de nocturnidad
 1999 - La amigdalitis de Tarzán
 2002 - El huerto de mi amada
 2007 - Las obras infames de Pancho Marambio
 2012 - Dándole pena a la tristeza

 Noveloj 
 1968 - Huerto cerrado, 12 noveloj:
 Dos indios, Con Jimmy en Paracas, El camino es así, Su mejor negocio, Las notas que duerman en las cuerdas, Una mano en las cuerdas, Un amigo de cuarenta y cuatro años, Yo soy el rey, El descubrimiento de América, La madre, el hijo y el pintor, El hombre, el cinema y el tranvía kaj Extraña diversión
 1974 - La felicidad ja ja
 1979 - Todos los cuentos, Mosca Azul, Lima
 1986 - Magdalena peruana y otros cuentos
 1987 - Goig, porinfana rakonto kunlabore kun Ana María Dueñas kaj kun desegnoj de Sonia Bermúdez
 1995 - Cuentos completos
 1999 - Guía triste de París
 2009 - La esposa del rey de las curvas

 Biografiaj tekstoj 
 1977 - A vuelo de buen cubero
 1987 - Crónicas personales (iam A vuelo de buen cubero), Anagrama, Barcelona
 1993 - Permiso para vivir ("Antimemorias" I)Bryce Echenique: "No me moriré hasta ver muerto al último pirata de libros" alirita en 2022-05-10, 2a de junio 2005, en RPP Noticias, arkivita en  en 2007-10-22
 2003 - Doce cartas a dos amigos
 2005 - Permiso para sentir ("Antimemorias" II)
 2021 - Permiso para retirarme ("Antimemorias" III)Alfredo Bryce presenta Permiso para retirarme, su libro de antimemorias 16-5-2019 en La República, Lima, p. 29

 Eseoj kaj artikoloj 
 1996 - A trancas y barrancas 2000 - La historia personal de mis libros, Fondo Editorial Cultura Peruana, Lima
 2002 - Crónicas perdidas, Anagrama, BarcelonaArtículo de Joaquín Marco sobre Crónicas perdidas, El Cultural, 08.05.2002; alirita 13.10.2011
 2004 - Entrevistas escogidas; Fondo Editorial Cultura Peruana, Lima
 2005 - Entre la soledad y el amor, enhavo:
 I LA SOLEDAD: El otro y nostros, La señora X, Soledades contemporáneas kaj La vejez no se cura II LA DEPRESIÓN: Del humor, del dolor y de la risa (crónica de una depresión) III LA FELICIDAD: La felicidad nuestra de cada día IV EL AMOR: El amor absolutamente melancólico, Cuatro estaciones del amor (y su melancolía), El amor juvenil kaj Los amores tardíos''

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 

 Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Alfredo Bryce Echenique
 Enkonduko al libro "Entrevistas escogidas a Alfredo Bryce Echenique" (2006)
 Bryce envuelto en plagio (2007)
 Libroj de Alfredo Bryce Echenique
 Kondamno pro plagiato



Kategorio:Peruaj verkistoj