Michel Guérard

Michel Robert-Guérard (la 27-an de marto 1933 – la 19an de aŭgusto 2024), konata kiel Michel Guérard, estis franca kuiristo kaj unu el la inventintoj de Nouvelle Cuisine.

 Vivo 
Post ekzamenado de la Lycée Corneille en Rueno, li komencis sian bakaĵtrejnadon kun Kléber Alix en 1950. En 1957 li estis dungita kiel ĉefdolĉisto ĉe la Hôtel de Crillon, kie en 1958 li ricevis la francan medalon Meilleur Ouvrier de France en la bakaĵsektoro por siaj atingoj, kiujn Paul Bocuse ankaŭ ricevus tri jarojn poste. Post laborado kiel ĉefkuiristo ĉe la Lido- Teatro, li malfermis sian restoracion Le Pot au Feu en Asnières-sur-Seine en 1965, por kiu li estis premiita du stelojn en la Michelin Guide en 1970.

De 1974, Guérard prizorgis la Hotelon Les Prés d'Eugénie kun sia edzino Christine kaj nur unu jaron poste ricevis du stelojn de la Michelin Guide por ĝia restoracio. En 1976, la unua libro de Guérard estis publikigita, kiu nun estas konsiderita la unua priskribo de Nouvelle Cuisine kaj estis tradukita en plurajn lingvojn: La Grande Cuisine Minceur ("la facila, granda kuirejo por perdi pezon"). En 1977 li ricevis la trian stelon por sia restoracio.

Sekvis en 1978 la malfermo de la gourmetdomo Comptoirs Gourmands Michel Guérard en Parizo kaj finfine en 1983 la aĉeto de la historia biendomo Château de Bachen en la vinkultiva regiono Tursan en sudokcidenta Francio. En 1987 li fondis la dungantojn Chambre Syndicale de la Haute Cuisine Française kun aliaj "grandaj ĉapeloj" (vidu Gault-Millau ) kaj estis ĝia prezidanto inter 1988 kaj 1990. Kun la reanimado de antikva gastejo La Ferme aux Grives en 1993, Michel Guérard tiam turnis pli al regiona kuirarto por helpi ĝin reiĝi kun novaj ideoj.

En 2015, al la restoracio Les Prés d'Eugénie de Michel Guérard en Eugénie-les-Bains estis premiita tri steloj fare de la Michelin Guide kaj 19 Gault Millau- poentoj. 

 Lia fama plado 
Lia plej fama plado estis aleronoj de volaille aux concumbre. Ĝi estis eleganta ĉefverko je minimuma kosto, kiun li inventis dum sia tempo en la fera poto kaj ĝi restis en lia menuo dum multaj jaroj. La inspiro por la plado venis kiam li rimarkis ĉe la Lido Klubo (kie li kuiris), ke ili kutime lasas turistojn manĝi kokidfileon kaj krurojn, dum la flugiloj estas ĵetitaj en la rubon, centoj tage. Kaj venis al lia menso la ideo uzi flugilojn. Post intertraktadoj li aĉetis flugilojn por simbola unu franko (dudek cendoj). La bongustaĵo konsistis el kokaj flugiloj kun kukumoj, askaloto (Aŝkelon-cepo), fungoj kaj tomatoj. Li senintestigis la flugilojn, forprenis de ili la centran oston kaj puŝis la viandon antaŭen en specon de koka bombono, kiun li saltetis ĝis ora. Li faris la samon al la kukumoj, kiuj estis formitaj en olivojn kaj poste metitaj en poton da bolanta butero. Li ankaŭ faris  malgrandan saŭcon de tranĉitaj fungoj kombinita kun askalonoj, tomatoj kaj herboj miksitaj kun Merso -vino kaj iom da kremo.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 retejo de Michel Guerard
 Merci, Eugenie
 En Francio, la Banujoj laŭ Buĝeto

Kategorio:Kavaliroj de la franca Palmordeno
Kategorio:Kavaliroj de agrikultura Merito (Francio)
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj kuiristoj
Kategorio:Homoj de Val-d'Oise
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Naskiĝintoj en 1933