Les enfants du paradis

Infanoj de Paradizo () estas franca nigrablanka plenlonga filmo el 1945, dramo reĝisorita de Marcel Carné pri la aktoroj de la pariza teatro en la unuaj jardekoj de la 19-a jarcento. La filmo estis filmita dum la germana okupacio kaj estis scenarita fare de Jacques Prévert.

La filmo rakontas pri la neplenumita amo de pantomima artisto por korteganino (ludita de la aktorino Arlatty) en Parizo en la 1820-aj kaj 1830-aj jaroj, kiu ankaŭ estas enamiĝinta al krimulo, aristokrato kaj aktoro. En la franca teatra asocio, la supra stando kun la plej malmultekostaj sidlokoj nomiĝis "Paradizo", kaj en ĝi sidis la membroj de la komuna klaso, kiuj ne kaŝis sian opinion pri la aktoroj, tial la nomo "Infanoj de Paradizo" rilatas ambaŭ al la aktoroj kaj al la amaso da ordinaraj homoj el la laborista klaso sidantaj ĉe la supra stando. Do la filmo rilatas al ĉi tiu dueco.

La filmo estas konsiderata klasika de la monda kino, ĝi regule aperas en diversaj listoj kaj taksoj de la plej bonaj filmoj de ĉiuj tempoj. Laŭ decido de Unesko ĝi estis agnoskita kiel monda kultura heredaĵo .

 Intrigo 
En la pariza pantomima teatro "Funambul" komencas prezenti sur la scenejo du novaj aktoroj: la talenta juna mimo Baptiste, la filo de la "Funambul" aktoro Debureau, kaj la ambicia flirmanisto Frederic Lemaitre, kiu revas pri vera teatro, sed serĉante. laboro ricevas laboron en pantomimo. De ŝanco, kaj Baptiste kaj Frederic renkontas Garance, iaman modelon kiu estis lasita sen laboro. Baptiste enamiĝas al ŝi, sed en la hotelo kie Baptiste kaj Frederic kaj Garance loĝis, Baptiste ne kuraĝas resti en la ĉambro de sia kara nokte. La favoro de Garance estas serĉita fare de la pli persista Frederick. Garance ankaŭ ricevas taskon en la teatro, kaj Baptiste iĝas pli malĝoja tago post tago ĉar ŝi preferis iun alian. La amo de Batista estas proksime observita fare de lia kolego en la trupo, Natalie, kiu longe enamiĝis al li.

Dume, la fama ŝtelisto Lacenaire kaj lia partnero provas fari murdon por la celo de rabo. Atestantoj montras al Garance kiel eblan komplicon, ĉar ŝi antaŭe estis vidita en la firmao de Lacenaire. Por eviti areston, Garance montras la vizitkarton de la aristokrato Edward de Montreur, kiu promesis al ŝi sian patronecon.

Pluraj jaroj pasas. Frederic iĝas fama aktoro kaj ekzercas novan teatraĵon. Li trovas teatraĵon verkita de tri aŭtoroj enuiga, kaj dum la premiero li multe improvizas. Kvankam la spektantaro estas ravita, la verkintoj estas ofenditaj kaj defias Frederick al duelo. Post la prezento, Lacenaire, kiun Frederiko ne antaŭe renkontis, eniras la vestĉambron de Frederic. Post nokto da drinkado, Frederic invitas Lacenaire kaj lian partneron kiel sekundoj al duelo, kie la aktoro estas facile vundita en la brako. Lia prezento estas nuligita, kaj Frederic venas al la prezento ĉe la Funambul kun bandaĝita mano. Baptiste ankaŭ estas fama, kaj liaj prezentoj estas ĉiam elĉerpitaj. Frederic renkontas Garance en la kesto, kiu iĝis la amantino de de Montreur kaj vojaĝis multe, sed ne povas forgesi la amon de Baptiste kaj sekrete venas al ĉiu el siaj prezentoj. Frédéric aliras Baptiste postscenejon kaj vidas sian edzinon Nathalie kaj ilian junan filon. Li memorigas Baptiste pri Garance, kiu kreas timon en la animo de la mimo. En la sama tempo, Frederic mem travivas ĵaluzon, vidante ke Garance, kiu siatempe forlasis lin, amas Baptiste.

Lacenaire vizitas Garance ĉe la domo de de Montreur, kie li renkontas la posedanton de la domo sur la ŝtuparo, stimulante sian malamikecon. De Montreur malsukcese serĉas la amon de Garance, sed ŝi konfesas lin ke ŝi ĉiam amis iun alian. Post iom da tempo, Frederick rezultas en la teatro kiel Othello. Ĉe la premiero, de Montreur kontaktas lin, kredante ke ĝi estas lin kiun Garance amas, kaj defias Frederic al duelo. Ĉe tiu tempo, Baptiste, kiu ankaŭ venis al la prezento, kaj Garance renkontas, konfesas sian amon unu al la alia kaj retiriĝas al la altano, kie Lacenaire trovas ilin kaj montras ilin tra la fenestro al Frederic kaj de Montreur. De la teatro, Baptiste kaj Garance iras al la hotelo kie ili vivis en sia junaĝo kaj pasigas la nokton kune.

Matene, Lacenaire kaj lia partnero venas al la turkaj banejoj, kie de Montrer atendas la sekundojn de Frederic. Lacenaire mortigas de Montreur per ponardo, liberigas sian partneron kaj restas por kapitulaci al justeco. En la hotelo, Baptiste ne volas lasi Garance iri, sed ŝi rapidas al de Montreur por malhelpi duelon. Natalie kaj ŝia filo venas al Baptiste por iri al la karnavalo kune. Ŝi trovas she edzon kun Garance kaj rakontas al Garance ke kvankam ŝi amas Baptiste, ŝi, Nathalie, estis plej proksime al li dum pluraj jaroj. Garance eliras, sed Baptiste, kiu rapidis post ŝi, ne povas trarompi la karnavalprocesion kaj vidas Garance foriri en kaleŝo.

 Historia fono 
La ĉeffiguroj de la filmo estas realaj historiaj figuroj. La granda mimo Baptiste Deburau, aŭ simple Baptiste (1796 - 1846), en 1819 sur la scenejo de la pariza teatro " Funambul " repensis la bildon de Pierrot, kreante la bildon de rifuzita, malfeliĉa amanto. Frederic Lemaitre (1800 - 1876) estas same fama aktoro, legendo kaj reformanto de la franca teatro. Pierre Lacenaire (1803 - 1836) - fama poeto, ŝtelisto kaj murdinto.

 Rolantaro 

 Arletty  - Garance
 Jean-Louis Barrault  - Baptiste Debureau, mimo
 Pierre Brasseur  - Frederic Lemaitre, aktoro
 Marcel Herrand  - Pierre Lacenaire, ŝtelisto
 Pierre Renoir  - Gericault
 Maria Cazares  - Natalie
 Louis Salou  kiel Grafo Edouard de Montreux
 Gaston Modot  - "blindulo"
 Fabien Loris  - Avril
 Marcel Perez  - direktoro de "Funambul"
 Pierre Palau  - direktoro de "Funambul"
 Etienne Decroux  - Anselme Debureau
 Jane Marken - sinjorino Hermine
 Marcella Montille - Maria
 Louis Florency - policisto
 Raymond Rognoni - direktoro
 Jacques Castelot  - Georges
 Paul Francoeur  - polica inspektisto
 Albert Remy - Scarpia Barigny
 Robert Dery  - Celestin
 Auguste Boverio - unua verkinto
 Paul Demange - dua verkinto

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 





 Infanoj de Paradizo ĉe retejo de Marcel Carné 
 "Konsideroj sur  Les Enfants du Paradis  (Infanoj de Paradizo )" de Stuart Fernie
 Enfants du Paradis Filmographie Pathé
 La Romano de Infanoj de Paradizo eseo de Dudley Andrew ĉe la Kriteria Kolekto

Kategorio:Francaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Parizo en filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1945
Kategorio:Kultaj filmoj