Mullaŝi

Mullaŝi (; ), antaŭe konata kiel Mullaŝi-Jurtoj () aŭ Mullaliv-Jurtoj () estas vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio), centro de Mullaŝa kampara municipo (), kie ĝi estas la sola setlejo.

 Geografio 
Mullaŝi situas en la sud-okcidenta parto de Tjumena provinco kaj la respektiva parto de Okcident-Siberia Malaltebenaĵo, ĉe rivero Piŝmo, proksimume 37 km for de la sud-orienta rando de Tjumeno.

 Loĝantaro 

En 2002 plejparto de la loĝantoj estis siberiaj tataroj (57%).

 Nomo 

Laŭ legendo komence de la 17-a jarcento en tiu ĉi loko setlis du fratoj, venintaj el la apuda vilaĝo Ĉikĉa. Unu el ili nomiĝis Mullaŝ. Ili konstruis domon surborde de la rivero Duvan, rande de pina arbaro, kaj okupiĝis pri ĉasado kaj fiŝkaptado. Kiam unu frato decidis foriri, Mullaŝ argumentis: "Por kio vi foriras? Ja ĉi tie oro fluas!", aludante riverojn abundajn je fiŝoj. Ilin sekvis pliaj familioj el aliaj vilaĝoj.

Laŭ alia versio, mull en la tjurka lingvo signifas "riĉa" kaj aŝi signifas "manĝaĵo", do Mullaŝi estas "loko riĉa je manĝaĵoj".

 Historio 

Loĝantoj tradicie estis siberiaj tataroj, kiuj okupiĝis pri kaptado de fiŝoj, ĉasado kaj bredado de brutoj, plugeblaj teroj malabundis.

Komence de la 1860-aj jaroj en la vilaĝo, nomita de la aŭtoro Mullalivskije Jurti, estis 30 kortoj, en kiuj loĝis 106 viroj kaj 92 inoj. Vilaĝanoj kultivis  desjatinojn ( hektarojn) da grenaj kampoj, havis 125 ĉevalojn, 180 bovinojn, 280 ŝafojn, 20 kaprojn, sed ne havis porkojn. La vilaĝo situis for de la Irkutska poŝta landvojo (Jalutorovska landvojo). Loĝantoj okupiĝis pri etskala terkultivado, kaptado de fiŝoj kaj bestoj, fojnofalĉado, hakado de brulligno, kolektado de salikaj ŝeloj por ledfabrikoj.

En 1933 estis establita kolĥozo "Sia laboro" (), kiu konsistis el 2 fiŝkaptaj brigadoj. Dum la Dua mondmilito 113 vilaĝanoj foriris al la fronto, el ili 56 revenis kaj 57 pereis. Inter la revenintoj estis Habibulla Jakin, plena kavaliro de la Ordeno de Gloro, honora civitano de Tjumeno kaj Rĵevo.

En 1954 la kolĥozo estis unuigita kun kolĥozo "Vojo al komunismo" (). Komence de la 1960-aj ĝi estis parto de kolĥozo "Komunismo" (), poste de sovĥozo de Miĥail Kalinin en Jembajevo, poste de sovĥozo "Grasiga" () en Bogandinskij, poste de agrokultura entrepreno "Poploj" (). Plejparte oni okupiĝis pri bredado de brutoj kaj nur parte pri terkultivado, ĉar plugeblaj teroj malabundis.

En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj en apudrivera ebenaĵo okazis grundplibonigaj laboroj — parto de marĉoj estis sekigitaj, etskala arbaro forigita kaj sur tiuj ĉi areoj oni komencis plantadon. En 1981 kompanio Sibkomplektmontaĵ establis tie agrokulturejon "Montaĵnik" (Muntisto). Sur la dekstra bordo de rivero Duvan estis konstruitaj novaj kvartaloj kun klubo, infanĝardeno, nova ponto kaj asfaltitaj stratoj. Sur la maldekstra bordo aperis industria areo kun produktejoj, plugkampoj kaj falĉejoj. Estis konstruita digo, kiu protektis la vilaĝon kontraŭ oftaj inundoj. En "Montaĵnik" laboris pli ol 200 homoj. Ĝi funkciis ĝis 1992.

En 1985 estis establita Mullaŝa kampara konsilio de la popolaj deputitoj (lang-ru|Муллашинский сельский  совет народных депутатов).

En 2024 Mullaŝi estis centro kaj sola setlejo de Mullaŝa kampara konsilio (). Areo de la municipo estis , inkluzive de  de agrokulturejoj kaj  de arbaroj.

 Ekonomio 

En la vilaĝo mankas gravaj entreprenoj, nur unu farmo. Ĉirkaŭ ĝi oni minas sablon por konstruado, po pli ol 80 mil kubometroj jare. Malnova fosaĵo pleniĝis je lago kun pura blua akvo kaj ricevis neoficialan nomon la Blua (), sur ĝiaj bordoj aperis ripozejoj. La vilaĝo estas komplete provizata per tergaso. Funkcias mezlernejo kun infanĝardena sekcio. Haveblas biblioteko, sukurejo, moskeo, kulturdomo. 

 Vidu ankaŭ 
 Ĉikĉa
 Habibulla Jakin

 Referencoj 

Kategorio:Vilaĝoj de Tjumena distrikto
Kategorio:Siberiaj tataroj