Matando dinosaurios con tirachinas

Matando dinosaurios con tirachinas (Mortigante dinosaŭrojn per katapultoj) estas romano de Pedro Maestre ricevinto de la Premio Nadal de 1996; temas pri romano iom maltrankviliga, ĉar temas pri la supero de la sindromo de Peter Pan (malpreteco de individuo kreski) kaj pri la fino de la revemo.

Intrigo

Junulo 25-jaraĝa frontas por la unua fojo sian vivon de plenkreskulo. La protagonisto trafas la neceson krei bazon por siaj responsoj, por tiel finigi junecon kiu tro daŭris. Li memoras sian familion per ia mikso de karesamo kaj malproksimemo, pro la bildo pri si mem kiun li de tiam konservas: dikegaj okulvitroj kaj maskita pli ol vestita.

Tamen li memoras sian infanaĝon ankaŭ idilie ĉe sia avo, kio okazigas al li nostalgion, kiu kondukas lin al verkado kiel rimedo por ĉio. Evidentas, ke plej granda parto de la rakonto inkludas membiografiajn elementojn: la ĉefrolulo, same kiel la verkisto mem, estas juna gradiĝinto, nedungita, rifuzanto de tiam deviga militservo, alikanta, pretendanto en literaturaj konkursoj ktp.Ricardo Senabre, Matando dinosaurios con tirachinas, ABC literario, nº 223, 9a de februaro 1996, p. 11.

La romano
La verko montras kontinuan strukturon sen apenaŭ interpunkcio montrante tiel la parolema rakontostilon kaj la monologon kiel ĉefa kaj senĉesa esprimrimedo. 

La ĉefa plendo pri la vivo estas la manko de espero trovi laborpostenon kaj ekonomian sendependecon kaj memregadon:
"ni ne havas futuron ĝis almenaŭ post dek jaroj, kiam ni jam estos tro frue maljunaj kaj lacaj je nenikredo", op. cit. p. 20. 

La aŭtoro kaj la ĉefrolulo montras sian profundan desaponton por la vivo, kio rezultas en metaforo kiu havigas la titolon por la romano:
"ĉio estas tiom granda kaj peza ke kiam mi defendas mim ŝajnas, ke mi mortigas dinosaŭrojn per katapultoj", op. cit. p. 154. 

Referencoj

Bibliografio
 Pedro Maestre, Matando dinosaurios con tirachinas, Barcelona, Destino, 1996.


Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1996