La Filozofio en la Buduaro

La Filozofio en la Buduaro aŭ la Malicaj Instruistoj aŭ Filozofio buduare (originale ) estas verko de la verkisto Markizo de Sade publikigita en 1795. La subtitolo estas "destinita al edukado de fraŭlinoj".

La verkaĵo, verkita kiel "eduka legado" en la formo de teatra dialogo, konsistas el antaŭparolo "al la libertinoj", sep dialogoj kaj ekskurso en la daŭro de la kvina dialogo kun la ekzaltita proklamo "Francoj, ankoraŭ unu peno pli se vi volas esti respublikanoj".

En ĉi tiu rakonto, kelkaj "instruistoj", dum kelkaj horoj, prezentas junajn Eugenia en la mondon de diboĉo. Eugenia pruvas esti elstara studento, kruele torturante sian propran patrinon.

Dum la teatraĵo, la roluloj intence okupiĝas pri serio da praktikoj konsiderataj malmoralaj tiutempe - kaj eĉ hodiaŭ - farante aŭ rakontante agojn de samseksemo, blasfemo, koprofagio, malĉasteco, sodomio, incesto, kidnapo, torturo, pedofilio, seksperforto kaj provo de murdo. 

En la tipa alterno de de Sade de seksa diboĉo kaj filozofiaj disertaĵoj, malĉasta deziro estas prezentita kiel la motoro de intelekta engaĝiĝo kun la mondo, sekseco kiel instinkta, simbioza komplemento al la menso.

 Enhavo 
Noto: La informoj rilatas al la originala franca teksto. De Sade uzas la stilan aparaton de troigo dum disponado de kvantaj informoj pri potenco, nombro da seksaj partneroj kaj anatomiaj trajtoj.
La ago okazas en la kampara domo de sinjorino de Saint-Ange ekster la urbo. La tempo kovras du sinsekvajn tagojn, de la posttagmezo de la unua tago ĝis la vespero de la dua tago.

 Roluloj 

 Madame de Saint-Ange, 26-jara, edziĝinta dum 12 jaroj al pli maljuna, riĉa libertino. Dum ĉi tiu tempo ŝi havis ekstergeedzecan seksumado kun ĉirkaŭ dek ĝis dek du mil homoj. Ŝia edzo havas inklinon al koprofilaj praktikoj kaj elspezas grandajn monsumojn ĉiujare por kontentigi siajn seksajn dezirojn.
 Chevalier de Mirvel, 20 jarojn maljuna, la frato de Madame de Saint-Anges. La du havas incestan rilaton unu kun la alia.
 Dolmancé, 36-jara, alta libertino kun eleganta aspekto kaj amiko de la Chevalier de Mirvel. Li esence kaj senescepte malŝatas vaginan sekskuniĝon.
 Eugénie de Mistival, 15 jarojn maljuna, la komence virga filino de Monsieur de Mistival. Li estas 36-jaraĝa libertino, kiu estas konata de Madame de Saint-Ange kaj estas unu el la plej riĉaj impostfarmistoj en la ĉefurbo. Eugénie havas longan kaŝtanhararon kiu atingas malsupren al ŝia fundo, malhelajn okulojn kaj malgrandan buŝon.
 Augustin, proksimume 18 ĝis 20 jarojn maljuna, la dungita ĝardenisto de Madame de Saint-Ange, kiu ankaŭ regule provizas ŝin per seksaj servoj. Lia peniso longas 13 colojn kaj havas cirkonferencon de 8½ coloj (ekvivalenta al proksimume 35 kaj 23 cm).
 Madame de Mistival, la pia patrino de Eugénie, ne pli aĝa ol 32, elspezas la monon kiun ŝi ricevas de li por bonfaraj societoj kiel ekzemple la Société Maternelle, la Société Philantropique kaj multaj aliaj, al la ĝeno de ŝia edzo.
 Lapierre, unu el la servistoj de Dolmancé, havas tre belan penison, sed estas infektita kun sifiliso.

 Intrigo 
Komence de sia verko, la aŭtoro rekomendas, ke patrinoj diru al siaj filinoj legi lian verkon. La liberspirita sinjorino de Saint-Ange kaj amiko de ŝia frato, la libertino Dolmancé, transprenas la seksan edukadon de la 15-jaraĝa knabino Eugénie laŭ eksplicita peto de ŝia patro. La lecionoj inkluzivas la anatomian diskuton pri la seksorganoj kaj erogenaj zonoj, la praktikan testadon de tio, kio estis lernita en konkretaj seksaj agoj, kaj ankaŭ moralajn kaj moralismajn konsiderojn pri la seksa konduto de la seksoj aparte kaj ilia socia konduto ĝenerale.

En la kurso de la praktika eduka laboro, aliaj homoj kiel la frato de sinjorino de Saint-Ange kaj ŝia ĝardenisto estas alvokitaj por doni subtenon. La kvin homoj reordigas sin denove kaj denove en malsamaj pozicioj kaj atingas sian kulminon plurajn fojojn. Krom masturbado, buŝa kaj vagina sekskuniĝo, edukistoj precipe rekomendas anusan sekskuniĝon por eviti gravedecon. Gadmesoj de malsamaj grandecoj de la kolekto de Madame de Saint-Ange estas uzitaj. Flagelacio (skurĝado) ankaŭ estas uzata.

La studento estas konsilita liberiĝi de moralaj konvencioj kiuj estas malamikaj al ŝiaj instinktoj. Laŭ la instruoj de edukistoj, seksa kaj intelekta emancipiĝo ankaŭ inkluzivas konscion pri kaj vira kaj ina agreso. Ĝenerale, virinoj estas rekomenditaj okupiĝi pri sadomasoĥistaj praktikoj kiel ellasejo por kontentigi sian volupton je potenco, kaj viroj rekomendas starigi bordelojn kun plezursklavoj.

Ĉe la fino de la eduka programo, la servisto de Dolmancé Lapierre estas petita penetri vagine kaj anuse la patrinon de Eugénie, kiu nun alvenis en la scenon por rehavi ŝian filinon, tiel infektante ŝin kun sifiliso. Kiel kroma torturo, Eugénie tiam kudras ŝiajn vulvajn lipojn kaj Dolmancé sian anuson per kudrilo kaj fadeno. Ŝi tiam estas sendita foren, sed ŝia filino Eugénie restas kun siaj instruistoj.

 Ekskurso 
En la traktaĵo de de Sade Francaj homoj, se vi volas esti respublikanoj, estas postulata alia klopodo post la forigo de la monarkio, por forigi kristanismon kaj tiel ankaŭ por liberiĝi morale. De Sade alvokas romian paganismon kiel modelon de liberigita kredo. Kutimoj kaj moroj laŭdire baziĝas sur respublikaj devoj de homeco kaj solidareco, dum kristanismo kun sia pastraro elmontris sin kiel superstiĉon kaj ilon de subpremo kontraŭ la homoj. Krom libereco de esprimo, ĝenerale mildaj leĝoj kaj forigo de la mortopuno - la kazo La Barre estas citita kiel ekzemplo de sensenca mortkondamno pro blasfemo - de Sade ankaŭ postulas la liberecon de civitanoj plenumi siajn agresemajn instigojn. Anstataŭ ĉasteco kaj lojaleco, ĝenerala malĉasteco devus ĝeneraliĝi.

La broŝuro finiĝas per glorado de perforto kiel sekvo de la nature egoismaj aspiroj de homoj, kiuj degeneras en batalon de ĉiuj kontraŭ ĉiuj. La aŭtoro sekvas la filozofiajn pripensojn de la Leviathan de Hobbes, kvankam de Sade neas al siaj respublikanoj la socian kontrakton, kun kiu la socia komunumo submetiĝas al ĝenerala leĝo aŭ absolutisma reganto por aĉeti internan pacon. Anstataŭe validas la nuda principo de konkurenco, laŭ kiu la pli forta venkas la pli malforta.

 Adaptaĵoj 

 Filmo 

 1969: Paradizo ( OT : La philosophie dans le boudoir, angla titolo: Beyond Love and Evil ). Loza adapto de la literatura originalo. Reĝisoro: Jacques Scandelari ; kun Souchka, Lucas de Chabaneix, Fred Saint-James, Jean-Christophe Bouvet; Paradizo ĉe IMDb, Paradizo en la leksikono de internacia filmo.
 1970: La Virgulino kaj la Vipo (OT: De Sade 70 / Eugenie ). Reĝisoro: Jesus Franco ; kun Maria Rohm (Madame de Saint-Ange), Jack Taylor (Mirvel), Christopher Lee (Dolmancé), Marie Liljedahl (Eugénie), Paul Müller (Monsieur de Mistival) kaj María Luisa Ponte (Madame de Mistival); La Virgulino kaj la Vipo ĉe IMDb  .
 1991: La philosophie dans le boudoir. Mallonga filmo. Reĝisoro: Olivier Smolders; kun Jean-François Stévenin (Dolmancé), Sylvaine Maias (Madame de Saint-Ange), Marc Chapiteau; La Filozofio en la Boudoir ĉe IMDb.
 2017: Filozofio en Alcova. Reĝisoro: Ivam Cabral, Rodolfo García Vázquez; kun Eduardo Chagas, Phedra de Córdoba, Silvio Eduardo; Filozofio en Alcova ĉe IMDb.

 Teatro 

 1969: Filozofio en la Boudoir. Reĝisoro: Christoph Roethel, ĉe la Teatro im Zimmer, Hamburgo.
 2002: XXX. Produktado de La Fura dels Baus, prezentita ĉe la Schauspiel Frankfurto, inter aliaj . 
 2018: Filozofio en la Boudoir. Reĝisoro: Herbert Fritsch, ĉe la Schauspielhaus Bochum.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Originala franca teksto ĉe Wikisource
 La philosophie dans le boudoir, ouvrage posthume de l'Auteur de Justine, vol. 1, vol. 2,  Londres, Aux dépens de la Compagnie, 1795.

Kategorio:Sangadulto en fikcio
Kategorio:Filozofiaj romanoj