Josef Bick

Josef BICK (naskiĝinta la  sur Kastelo Wildeck apud Abstatt, mortinta la  en Vieno) estis germana kaj aŭstra filologo kaj estro de la Aŭstria Nacia Biblioteko.
Vivo
Estante filo de forstisto li studis klasikan filologion ĉe Germana Universitato de Prago. Tie li membriĝis ĉe la katolika studenta korporacio KDStV Ferdinandea Prag ene de CV.Die Ehrenmitglieder, Alten Herren und Studierenden des C.V. Wien 1925, p. 541. Dum esplorada restado je Gießen li anis ankoraŭ ĉe la klubo VKDSt Hasso-Rhenania; post reveno Pragon li en 1905 kunfondis KDStV Vandalia Prag.Gerhard Hartmann: Bick ÖCV-Biolex Sekvis aliaj honoraj membrecoj Viene kaj Insbruke. Li doktoriĝis kaj iĝis aŭstra civitano en la 1907-a jaro. Transloĝiĝis li Vienon kaj eklaboris li ĉe Kortega biblioteko; habilitiĝo ĉe la universitato de Vieno sekvis kaj en 1914 li nomumiĝis eksterorda profesoro.

En 1918 li iĝis biblioteka vicdirektoro post Josef Donabaum; en decembro 1921 li akceptiĝis en la framasonisma loĝio Fortschritt Viene.Günter K. Kodek: Unsere Bausteine sind die Menschen. Die Mitglieder der Wiener Freimaurer-Logen 1869–1938. Wien 2009, ISBN 978-3-85409-512-5, p. 42 En 1923 li ekestris la nove instalita Nacia Biblioteko kaj ŝanĝis ĝin en modernan sciencan publikan uzadinstituton enkondukante novan luprensistemon kaj unuigante ĉiujn grandajn aŭstrajn bibliotekojn. En 1934 li krome estiĝis estro de la kolektaro de muzeo Albertina. En 1931 oni aljuĝis al li la meritordenon Großes Ehrenzeiĉen für Verdienste um die Republik Österreich kaj li iĝis membro de la Aŭstra Akademio de Sciencoj. Dum Aŭstrofaŝismo anis Bick ĉe Federacia Kultura Konsilio kun raportodevo antaŭ la parlamento Bundestag. Helpis li la agojn de la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno.

En la 16.3.1938 li estis arestita kaj poste deportita en la koncentrejojn de Dachau kaj Sachsenhausen. Riproĉis oni al li esti donacinta altvalorajn manuskriptojn vienajn al lia papa moŝto Pio la 12-a. Post liberiĝo li jam ne rajtis loĝi Viene sed nur en Markt Piesting en socia izoleco. Biblioteka sekvanto Viene iĝis la nazio Paul Heigl. Reenoficiĝo solena okazis en la 30.6.1945. La edukadministro Felix Hurdes vokis Bick estri komisionon por malaperigi nacisocialisman literaturon. Post retiriĝo en 1949 li mortis en 1952 en hospitalo en Vieno."Von Tag zu Tag. (…) Der ehemalige Leiter der Nationalbibliothek gestorben" - ĉe: Arbeiter-Zeitung, 8.4.1952, p. 4 post apopleksio.

Honoroj
honormedalo Dr.-Josef-Bick-Ehrenmedaille aljuĝota far de la Ligo de aŭstraj bibliotekistoj (VÖB)
1952: strateto Bickgasse en Liesing 

 Eksteraj ligiloj 

ligiloj ĉe DDB
AEIOU-leksikono
 "Josef Bick 70 Jahre". Ĉe: Anzeiger für die Altertumswissenschaft. Volumo 3 (1950), kol. 65ss.
 Joseph Gregor, August Loehr, Richard Meister: "Josef Bick". Ĉe: Festschrift, herausgegeben zum 25-jährigen Dienstjubiläum. Bauer, Wien 1948, OVB.
 Gertrude Enderle-Burcel: Christlich – ständisch – autoritär. Mandatare im Ständestaat 1934–1938. Dokumentationsarchiv des österreichischen Widerstandes 1991, ISBN 3-901142-00-2, p. 46–48 
 Beate Fechter: Josef Bick. Magistriĝa faklaboraĵo, universitato de Vieno, 2013

 Notoj 

Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Aŭstraj klasikaj filologoj
Kategorio:Aŭstraj bibliotekistoj 
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Aŭstraj framasonoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj 
Kategorie:Naskiĝintoj en 1880
Kategorie:Mortintoj en 1952