Noël Coward

Siro Noël Peirce COWARD (la 16-an de decembro 1899 - la 26-an de marto 1973) estis angla dramisto, komponisto, direktoro, aktoro kaj kantisto.

 Vivo 
Noel Coward naskiĝis en familio de muzikistoj. En la aĝo de 11 li aperis sur la teatra scenejo kiel parto de la trupo de C. Hawtrey kaj akiris larĝan famon kiel dekaĝula aktoro. En 1918 li militservis.

La unuaj teatraĵoj de Coward, I'll Leave It To You kaj  The Young Idea, estis  produktitaj en 1922 kaj 1924 respektive, sed iĝis nerimarkitaj. En ambaŭ produktaĵoj la ĉefan rolon ludis la aŭtoro mem.

Sukceso venis al li en 1924 kun la produktado de la teatraĵo Whirlpool (kaj Coward denove skribis la ĉefan rolon en ĉi tiu teatraĵo por si). La juna aŭtoro, laŭ la sovetia revuo "Teatro", jam en la 1920-aj jaroj "frapis la teatran mondon per sia brila kapablo envolvi la skeleton de teatraĵo per malpeza tavolo de ironio."

En la fruaj 1930-aj jaroj, Coward establis reputacion kiel unu el la plej serĉatajn dramistoj en la anglalingva mondo. Liaj teatraĵoj estis adaptitaj al filmoj kiuj fariĝis klasikaĵoj en Holivudo. Dum lia kreiva glortempo, Coward komponis muzikajn teatraĵojn kaj nombrojn, same kiel la opereton Bitter Sweet kaj la teatraĵon Hay Fever (1925), kiu estis surscenigita sur multaj scenejoj ĉirkaŭ la mondo. Aldone al dramecaj verkoj, Coward skribis rakontojn kaj romanojn: "La Fajro de Bataloj kaj la Triumfo de Venkoj" (1960) kaj Pretty Paulie Barlow (1964). 

La plej sukcesa teatraĵo de Coward, La Sentrankvila Spirito, debutis en Londono en la somero de 1941; la unua produktado kuris por 1997 prezentoj, metante nacian rekordon por teatra longviveco (superita nur en 1957 per The Mousetrap de Agatha Christie).

Komence de la Dua Mondmilito, Coward direktis la britan propagandoficejon en Parizo. Laŭ instrukcioj de la sekretaj servoj, li celvarbis al Usono por decido eniri la militon kontraŭ Germanio. Por la patriota filmo In Which We Serve (1942), filmita en tandemo kun David Lean, Noel Coward ricevis honoran Oskaron. En 1967 li estis altigita al kavaliraro (Siro). Jaron antaŭe, li publikigis libron pri sia idolo, Somerset Maugham "Noel Coward at 70", Time, 26 December 1969, p. 46.

Coward estis samseksema. Lia partnero Graham Payne (1918-2005) poste rakontis siajn jarojn en burĝa geedziĝo kun la aktoro en sia aŭtobiografio, My Life with Noël Coward (1994). Coward mortis en Jamajko la 26-an de marto 1973; Payne poste turnis la jamajkan biendomon en neoficiala muzeo en memoro de Coward.

En 2006, unu el la Londonaj teatroj estis nomita laŭ Noel Coward. 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 






 La Noël Coward Societo
 Coward tempolinio kaj fotoj de Cowardo
 Noel Coward teatraĵoj ĉe la radio

Kategorio:Naskiĝintoj en 1899
Kategorio:Mortintoj en 1973
Kategorio:Anglaj pianistoj
Kategorio:Anglaj komponistoj
Kategorio:Anglaj aktoroj
Kategorio:Anglaj dramistoj