Marguerite Gourdan

Madamo GOURDAN (naskiĝinta Marguerite Stock en Béziers, mortinta en Parizo la ) estis fama franca bordelistino kaj entreprenistino. Pri ŝia antaŭnomo ekzistas aliaj versioj: jen Alexandrine-Ernestine,Eroticabibliophile.com, nr. 25 jen Margueritebandoli.no, kromnomate la petite comtesse. Ankaŭ oni ne konas la daton de ŝia naskiĝo. 
 Vivo 
Komence estis ŝi vendistino en la modaĵ-vendejo Commerce de modes veninte Parizon kun juna oficiro. De li ŝi baldaŭ separiĝis por edzigi François-Didier Gourdan el Larzicourt (Marne). En 1759 ŝi malfermis sian unuan malĉastejon en la strato Rue Sainte-Anne. Inter la fruaj klientoj nombriĝis Jean-Baptiste du Barry.genealogio de Barry-oj

 Domo urba/malurba 
La bordelo Chateau de Madame Gourdan troveblis (ĉefsideje) ĉe la nuna rue Saint-Sauveur 12 kiun frekventis riĉuloj, influhavaj politikistoj, nobeloj kaj eĉ klerikoj: temis pri grandega institucio dislokita plurloken. Fifama estis Salon de Vulcan por ŝatantoj de sado-masoĥismo. Iwan Bloch rakontas en recenzo al aĵo de Markizo de Sade pri la tiea kutimgasteco de Sire de Fronsac, filo de Kardinalo Richelieu.Iwan Bloch: Der Marquis de Sade und seine Zeit. Ein Beitrag zur Cultur- und Sittengeschichte des 18. Jahrhunderts. Mit besonderer Beziehung auf die Lehre von der Psychopathia sexualis (1900, pseŭdonime)

Sed tenadis Gourdan ankaŭ domon kampare, kiun la lokuloj ŝerce nomis monaĥinejo: tie loĝis knabinoj malsanaj aŭ gravedaj. Ĝin uzis kiel literaturan motivon la anonima verkisto Mademoiselle Sappho por priskribi la iniciĝon de filino kamparana al la profesio ĉiesulina kaj aniĝo ŝia al la sekto Anandryne de nobelaj lesbianinoj.unua ĉapitro en germana traduko de Conrad Heinrich (1907) Gourdan ankaŭ evoluigis diversajn amorludilojn, i.a. gadmeson per kiuj ŝi komercadis. 
Historiaj kaj literaturaj referencoj 
Unu ŝia dungitino estis 'Mademoiselle Lange kiu poste estis la reĝa amaĵistino Madamo de Barry. Ŝin prezentis la karierema nobelo Jean-Baptiste du Barry ĉekortege, post edzinigo de ŝi kun la frato Guillaume du Barry.  Inspiris la domoj de Gourdan ankaŭ la verkiston de Sade. Ŝi entreprenistinis ĝismorte.Eugen Defrance, La Maison de Madame Gourdan, Paris, 1908 Baldaŭ post ŝia morto publikigis anonimulo (eble  Charles Théveneau de Morande)Simon Burrows: "A Literary Low-Life Reassessed: Charles Theveneau de Morande in London, 1769–1791'". Ĉe: Eighteenth-Century Life, 1/februaro 1998, p.  76–94 la pornan verkon Le Porte-feuille de Madame Gourdan dite La Comtesse (alititole: Correspondance de Madame Gourdan dite Petite Comtesse)  kvazaŭ biografion de Gourdan. Ĝi ĝuis plurajn eldonojn. ĝis la 20-a jarcento. 

 Literaturo 
 A. Londres: J. Nourse. Verŝajne reimpreso de la anonima eldono Le Portefeuille de Madame Gourdan, Londono 1784,interrete
 Érica-Marie Benabou: La Prostitution et la police des mœurs à Paris au XVIIIème siècle, kun antaŭparolo de Pierre Goubert, Perrin, Parizo 1987, ISBN 978-2-2620-0434-7 
 Olivier Blanc: L’Amour à Paris au temps de Louis XVI, Perrin, Parizo 2003, ISBN 978-2-2620-1716-3 
 Eugène Defrance: La Maison de Madame Gourdan, Société du Mercure de France,  Parizo 1908

 Notoj 

Kategorio:Prostituado
Kategorio:Francaj entreprenistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1783
Kategorio:Mortintoj en Parizo