Pekka Simojoki

Pekka Samuli Simojoki (nask. la 5-an de januaro 1958 en Kemi, finna Laponio) estas finna komponisto, kantaŭtoro, lirikisto kaj organizanto de spirita muziko vivanta en Kangasala, provinco Pirkanmaa de Finnlando. Li havas magistron pri teologio.

La gepatroj de Pekka Simojoki estas pastoro Väinö Samuli Simojoki (n. 1930) kaj Aila Tellervo Simojoki (n. en Kurikka, n. 1933). Väinö Simojoki laboris kiel misia pastro en Ovambolando en la 1960-aj jaroj, interalie zorgis pei trejnado de novaj diakonoj, kaj Pekka Simojoki studis en la finna lernejo en Swakopmund. La familio loĝis en Ovambolando dum ok jaroj, dum Pekka estis inter la aĝoj de 6 kaj 15. La patro ankaŭ estas konata kiel kreinto de spirita muziko.

La nuna himnaro de la Evangelia Lutera Preĝejo de Finnlando havas kvin himnojn komponitajn de Pekka Simojoki: numeroj 502 (Jeesus, kosketa meitä nyt, "Jesuo, tuŝu nin nun"), 503 (Taivaan Isä suojan antaa, "La Ĉiela Patro donas protekton"), 513 (Jeesus, huomaat meistä jokaisen, "Jesuo, vi rimarkas ĉiun de ni"), 517 (Herra kädelläsi, "Sinjoro, sur via mano"La kristana kanto aŭ himno Herra kädelläsi, "Sinjoro, sur via mano", en luteranaj eklezioj internacie ankaŭ konatas interalie en versioj sveda kaj germana, Gud, i dina händer kaj Gott, in deinen Händen, do "Dio, en viaj manoj", simile en la angla versio God, your hands enfold me, "Dio, viaj manoj tenas min") kaj 581 (Kiitos, Jumalamme, kun annoit meille kauniin maan, "Dankon, nia Dio, pro doni al ni belan landon"). Ĉiuj tiuj himnoj havas vortojn de Anna-Mari Kaskinen. Simojoki multe kunlaboris kun Kaskinen. Iliaj plej famaj komunaj verkoj inkludas Afrikkalainen gospelmessu ("Afrika gospela meso"), la muzikalon Liekit (flamoj) kaj la mesojn Hiljaisuuden messu "Meso de silento") kaj la Pyhiinvaeltajan messu ("Meso de la pilgrimo").

Simojoki faris ĉirkaŭ 600 spiritajn kantojn. Li publikigis pli ol 30 gospelmuzikregistraĵojn kun diversaj ensembloj. Liaj kantoj ankaŭ estis tradukitaj en aliajn lingvojn.

Simojoki publikigis kaj redaktis librojn de kantoj kaj partituro, ekzemple Tänään häneen uskon ("hodiaŭ mi en li kredas", 1996, ĉiuj kantoj estas verkitaj de Anna-Mari Kaskinen), Kaikki tai ei mitään ("la ĉio aŭ nenio", 2000), Syttyköön sydämiin ("estu ekbruligita en koroj", 2003) kaj Juhlien juhla ("Jubileo de jubileoj", 2008).

Simojoki fondis la grupon Exit kaj la ĥoron "Jakaranda". Krome, li estas la artdirektoro de la ĥoro "Et Cetera" el Riihimäki. Li ricevis la premion Golden Gospel Award en 1998 kaj la ĥoro "Jakaranda" ricevis la daman honorigon en 2010.

Simojoki apogas tradician religian doktrinon en temoj kiel seksneŭtrala geedziĝo kaj la beno de samseksemaj registritaj partnerecoj.

Li estas edziĝinta kun kvar infanoj kaj unu nepo.

Elias Simojoki estis la kuzo de la patro de Pekka Simojoki. La vivo de Elias Simojoki estis la temo de la muzikalo "Sovinto", kiu premieris en 2018, kaj estis verkita de Pekka Simojoki kune kun Lasse Heikkilä.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
  ()

kategorio:Finnaj teologoj
kategorio:Finnaj muzikistoj
kategorio:Finnaj komponistoj