La Normandaj Rakontoj

La Normandaj Rakontoj () de Guy de Maupassant estas novelaro pri rakontoj kolektitaj de parolaj fontoj en Normandio.Guy de Maupassant, La Normandaj Rakontoj, tr. R. Dupuis de Les contes normands, eld. ESE, Stockholm, 1953. 210 pp.  Plimulto temas pri malfacilaĵoj suferitaj de malriĉaj kamparanoj, ofte maljunaj, ruzaj, trompemaj ktp. En multaj el la historioj tuj okazonta morto (aŭ alitipaj mortoj) ludas gravan rolon en la intrigo. 

Enhavo

Krom tri prologaj tekstoj (Antaŭparolo, Biografia Resumo kaj Enkonduko de Henri Defontaine) estas la jenaj 19 tekstoj:
 Normando
 Boitelle: malpurigisto dediĉis sin al tiu laboro, ĉar li seniluziiĝis pro la perdo de nigrula fianĉino.
 Toni: drinkejestro malsaniĝas kaj finfine trovas profitan taskon kiel ovokovisto.
 La Ŝnureto: kamparano trovas kaj prenas el grundo ŝnureton kaj sekve estas kulpigita je trovo de monujo.
 La Brandobareleto: maljunulino vendas sian bienon retenante la uzadon ĝis sia morto; la aĉetanto deziras ŝian morton kaj donacas al ŝi brandon.
 La Diablo: (simila historio) maljunulinon zorgas zorgistino dum ties filo rikoltas. La zorgistino ŝajnigas sin diablo por akceli ŝian morton.
 Onklo Julio: nevo rakontas pri diboĉema onklo kiu elĉerpis la familian heredaĵon kaj migris al Ameriko; li neniam revenis, sed hazarde la familio renkontis lin surŝipe.Vidu Las inquietudes de Shanti Andía.
 Stranga Vendo: ebriaj porkobredisto kaj drinkejestro estas juĝataj, ĉar ili metis la edzinon de la unua en akvobarelo kaj poste eligis ŝin por mezuri ŝian volumenon, kial?
 Peĉjo: maljuna kamparanino helpita de maljuna servistino akiras hundon cele al protektado, sed la malgranda hundo ne utilas, kaj ili decidas abandoni ĝin en minputo. Tamen la hundo bojegas plende kaj ambaŭ pentegas.
 En la Kamparo: du malriĉaj najbaraj familioj havas plurajn gefilojn. Iam venis riĉa paro kiu volis adopti la plej junan, sed la patrino forte malakceptis, dum la najbara familio akceptis ricevante monon, kiu helpis ilin disvolviĝi. Kiam ambaŭ knabetoj iĝis junuloj, venis la adoptito viziti sian familion, kaj le "nevendita" akre riproĉis siajn gepatrojn ne estis vendinte lin, tiel ke la familio restis malriĉega.
 Sankta-Antonio: Maljuna ŝercema kamparano devas gastigi prusan soldaton dum okupacio de la lando. Li primokas lin fitraktante lin kvazaŭ porko, manĝegigante kaj drinkegante lin, sed ili ebriiĝas kaj ĉio finas malbone.
 Legendo pri la Monto Sankta-Mikaelo: normanda kamparano rakontas legendon pri kiel Sankta Mikaelo akiris la monton kaj la apudan kamparon kontraŭ la diablo; ili negocis disdividi rikolton; tio supertera por la diablo kaj tio subtera por Sankta Mikaelo, kaj li plantis karotojn, napojn kaj aliajn subterajn produktaĵojn, tiel ke la diablo ricevis nevaloraĵojn; por la sekva jaro ili interŝanĝis la traktaĵon kaj Sankta Mikaelo plantis cerealojn, do denove la diablo ricevis nevaloraĵojn.
 La Konfeso de Théodore Sabot: ŝercemula malpia lignaĵisto devas repaciĝi kun la pastro por ricevi gravan laborkomision; la pastro devigas lin konfesi.
 La Besto de Mastro Belhomme: dum kolektiva veturado per diliĝenco al urbo, kamparano brue plendas, ke li suferas terurajn dolorojn ene de sia orelo fare de besteto; la kunveturantoj esploras la aferon kaj dum haltoj, kelkaj el ili klopodas por eligi tiun supozitan besteton el la orelo de mastro Belhommme, kion finfine ili sukcesas atingi: temas pri pulo. Tiam la suferinto decidas ne pluigi sian vojaĝon al sorĉkuracisto en la urbo kaj reveni, pro kio ekestas disputo ĉu pagi la tutan vojaĝkoston aŭ nur la duonon. 
 Patro Milon: maljuna kamparano devis gastigi prusajn soldatojn dum milito. Li mortigis unu kaj uzis lian uniformon por ŝajniĝi prusa soldato kaj tial mortigi aliajn, ĝis dek ses, revenĝe pro la morto de patro kaj filo en antaŭaj militoj, do po ok. Finfine oni malkovris, ke estas li la mortiginto, oni juĝis, li konfesis kaj oni mortpafis lin.
 Kristnaska Noktomanĝo: Kristnaske du kuzoj iras al la noktomeza meso kaj poste vizitas la familianojn de ĵus mortinta maljunulega kamparano, nome liaj du genepojn. Ili ne montras la kadavron ĝis ili konfesas, ke ili havas nur unu liton kie dormis la triopo, kaj nun anstataŭ dormi surplanke ili dormos enlite, dum la avo kuŝas sub la tablo, sur kiu ili noktomanĝas. 
 La Maljunulo: maljunegulo estas mortonta, dum la bofilo estas okupita pri kampolaboro kaj la filino preparas manĝaĵojn por alvenontoj al funebro. Sed alvenas la tago de la "planita" morto kaj la maljunulo ankoraŭ ne mortis, tamen la funebrantoj alvenis, oni klarigis al ili la aferon kaj oni decidis ĉiuokaze festeni. Je la manĝofino, la mortanto finfine mortis kaj ĉiuj akceptis prokraston de la enterigo. La filino kaj bofilo bedaŭras, ke ili devos denove prepari manĝaĵojn.
 Reveno: fiŝkaptisto malaperas en la maro, lasante vidvinon kaj du filinojn; post jaroj ŝi reedziniĝas al alia lokano; post pluaj jaroj la unua edzo revenas kiel vagabondo, kaj la tuta familio timiĝas nesciante kiu li estas.
 La Farmisto: servisto de terposedanto enamiĝas pasie je bela servistino kaj malakceptita deprimiĝas tiom ke la sinjoroj insistas ŝin, ke ŝi akceptu la enamiĝinton. Ili geedziĝas kaj foriras. Poste oni scias, ke ŝi malsaniĝis kaj mortis. Poste la trista edzo konfesas, ke ŝia edzino mortis fakte pro deprimiĝo, ke ŝi ne povis resti ĉe sia amata sinjoro. Ekde tiam forta ligo ekestis inter sinjoro kaj servisto, ke ambaŭ estis tialoj de la morto de la virino.

Recenzoj
Pri La Normandaj Rakontoj

 Referencoj 

Kategorio:Verkoj de Guy de Maupassant
Kategorio:Francaj noveloj
Kategorio:Verkoj de 1880-1889