Adolf Grohmann

Adolf GROHMANN (naskiĝinta la  en Graz, mortinta la  en Insbruko) estis aŭstra orientalisto (araba lingvo, ŝemida lingvaro, diplomatiko) 
 Vivo
Post studoj de ŝemida lingvaro, egiptologion, arĥeologio kaj kulturhistorio orientalaj li doktoriĝis en 1911; habilitiĝo sukcesis en 1916 kaj nomumiĝo je eksterorda profesoreco en 1921.

En 1918 li fariĝis estro de la papiraj kolektoj de la Aŭstria Nacia Biblioteko.Ekkehard Ellinger: Deutsche Orientalistik zur Zeit des Nationalsozialismus 1933–1945. Deux-Mondes-Verlag, Edingen-Neckarhausen 2006, p. 485. En 1923 li vokiĝis al Prago je la katedra pri ŝemida filologio gvidonte la tiean Orientalan Instituton instalitan fare de la Regna Heydrich-fondaĵo. Inter 1949 kaj 1956 li profesoris en Kairo; honorprofesore li krome aktivis inter 1949 kaj 1962 ĉe la Insbruka universitato.

En 1914 li estis partoprenanta aŭstri-hungariajn elfosadojn je Balata apud Nablus kaj plenumis ekde 1930 la tiklan komision pri eldonado de arablingvaj papirusoj de la Reĝa biblioteko kaira; pro tio li ĉiujare po kelkajn monatojn restis Kaire inter 1930 kaj 1939). En januaro 1939 li aniĝis al NSDAP.Partimembra numero 6.652.055; Bundesarchiv R 9361-IX KARTEI/12040424 En marto 1941 li devis inspekti grandegan privatan bibliotekon de judo en Ostrava pri ebla utiligo por universitataj institucioj en Prago. De aŭgusto 1941 li estis orda profesoro en Prago. Li rifuzis peton de la hamburgaj kolegoj Arthur Schaade kaj Carl Rathjens, ke li helpu al la doktoriĝonta judino Hedwig Klein.Stefan Buchen: "Die Jüdin und 'Mein Kampf'". - ĉe: TAZ, 28.2.2018, p. 5. En 1945 fuĝis li Insbrukon. 

Grohmann ege gravis kiel fakulo pri papirologio kaj epigrafio.Gudrun Harrer: "Orientalistik war nie ein Orchideenfach" - ĉe: Der Standard, 20.12.2018

 Skribaĵoj (elekto)
 Über den Ursprung und die Entwicklung der äthiopischen Schrift, 1914
 Äthiopische Marienhymnen Leipzig 1919.
 Süd-arabien als Wirtschaftsgebiet. Band 1 (=Schriften der philosophischen Fakultät der Deutschen Universität in Prag, 7). Rohrer, 1930
 Stand und Aufgaben der arabischen Papyrologie im Rahmen der Arabistik. 1939
 Arabic Papyri in the Egyptian Library, Egyptian Library Press, 1955
 Einführung und Chrestomathie zur arabischen Papyruskunde. Band 1, Státni pedagogické nakladelstvi, Prago 1955
 Studien zur historischen Geographie und Verwaltung des frühmittelalterlichen Ägypten, Rohrer, 1959
 Paläographische Probleme im Rahmen der arabischen Papyrologie, Rohrer, 1960
 Papyrologische Studien : zum privaten und gesellschaftlichen Leben in den ersten islamischen Jahrhunderten, Otto Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1995

 Literaturo 
 Ludmilla Hanisch: Die Nachfolger der Exegeten. Deutschsprachige Erforschung des Vorderen Orients in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts,  Otto Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 2003, ISBN 3-447-04758-5 Guglolibro, p. 188
 Pavel Kolář: Geschichtswissenschaft in Zentraleuropa. Die Universitäten Prag, Wien und Berlin um 1900. Band 1, Akademische Verlagsanstalt, 2008, ISBN 3-931982-54-8, p. 115, 237
 Wolfdieter Bihl: Orientalistik an der Universität Wien. Forschungen zwischen Maghreb und Ost- und Südasien. Die Professoren und Dozenten, Böhlau, Wien 2009, ISBN 978-3-205-78371-8 Guglolibro, p. 99

 Eksteraj ligiloj

 etartikolo pri Adolf Grohmann ĉe: Nachlässe in Österreich – Personenlexikon
Vikifontaro

 Notoj

Kategorio:Aŭstraj orientalistoj
Kategorio:Arabistoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Papirusologoj 
Kategorio:Universitato de Innsbruck 
Kategorio:Membroj de NSDAP 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1887
Kategorio:Mortintoj en 1977  
kategorio:Ŝemidologoj