Torre de Moncorvo

Torre de Moncorvo estas portugala urbeto kun ĉirkaŭ 2 612 loĝantoj, en la sudo de la Distrikto Bragança, en la subregiono Douro de la norda regiono. 

Ĝi estas la sidejo de la municipo Torre de Moncorvo, kun 531,56 km² de areo kaj 6 826 loĝantoj (2021), subdividita en 13 fregezioj. La municipa teritorio limas norde kun Vila Flor, Alfândega da Fé kaj Mogadouro, sudoriente kun Freixo de Espada à Cinta, sudokcidente kun Vila Nova de Foz Côa kaj okcidente kun Carrazeda de Ansiães. 

 Historio 
La areo jam estis loĝata en prahistoria epoko (proksima rokarto), en la epoko de kastrumoj kaj dum la Romia Imperio (romiaj vojoj). La areon konkeris inter 1063 kaj 1065 la reĝo de Leono Fernando. 

La pilorioj kaj foruoj simbolas la aŭtonomecon de la tiamaj municipoj kaj atestas pri la administraciaj ŝanĝoj. Torre de Moncorvo ricevis foruon de Denizo la 1-a en 1285. Kaj ĝi estis posedo de la Ordeno de Kristo. La kastelon oni menciis en la jaro  1295. Dum la regado de la reĝo Afonso la 4-a (1325-1357), kontrakto inter la municipo kaj du ŝtonĉizitoj por la konstruado de barbakano (1337), ebligis identigi la konstruadon de tiu ekstera defendostrukturo. Sed poste, ankoraŭ en tiu jarcento, dum la regado de Fernando la 1-a (1367-1383), oni ekstarigis ok kvarlaterajn turetojn (1376). Informo de 1530, asertas, ke murego de la urbo estis detruita, kio postulis riparadon fine de tiu jarcento, kiu rezultis nesufiĉa tamen por haltigi la procezon de dekadenco de la komplekso en sekvaj jarcentoj. Tiukadre, en 1721 alia informo indikis, ke kelkaj pordegoj kaj muregpecoj estis detruitaj. Komence de la 19-a jarcento, la municipo jam konsideris la kastelon nerekuperebla. Pro ĝia loko inter la malnova kaj la nova urbetoj, kun ĉefa alirejo nur laŭ mallarĝa kaj kruta strateto, la municipo aprobis ĝian detruon (1842). La tutan zonon oni malaltigis, kaj oni starigis novajn publikajn konstruaĵojn.

La loĝantaro de la municipo atingis pli ol 18 700 loĝantojn en la 1960-aj jaroj, sed poste malpliiĝis pro elmigrado ĝis 6 800; tio estas, oni perdis multe pli ol duonon. Dum la 20-a jarcento estis ferminado, kiu finfine dekadencis.

 Submunicipoj 
Torre de Moncorvo havas la jenajn fregeziojn:

 Açoreira
 Adeganha e Cardanha
 Cabeça Boa
 Carviçais
 Castedo
 Felgar e Souto da Velha
 Felgueiras e Maçores
 Horta da Vilariça
 Larinho
 Lousa
 Mós
 Torre de Moncorvo
 Urros e Peredo dos Castelhanos

 Vidindaĵoj 
 Kastelo kaj preĝejo de Torre de Moncorvo
 Kapelo de Santo Cristo de Carviçais
 Carmelo da Sagrada Família
 Kastelo de Mós
 Kastrumo Cabeço de Alfarela; kapeloj de Nossa Senhora dos Prazeres; de Santo António; de Sagrado Coração de Jesus; de Santo António; preĝejo de Misericórdia de Moncorvo; pilorio; kaj fontano Chafariz Filipino de Torre de Moncorvo	
 Preĝejo de Santo Apolinário, fontano kaj krucmonumento en Urrós
 Ermitejo de Nossa Senhora da Teixeira en	Açoreira 	
 Preĝejo de Santiago Maior en Adeganha 	
 Ruinoj de Santa Cruz en Santa Cruz de Vilariça
 Kastrumo de Baldoeiro en Adeganha 	IIP 	1992 	41.22324705° N 7.08605205° O 	
 Arkeologiejo de Cilhades kaj Kapelo de Santa Bárbara en Felgar 	
 Preĝejo de Larinho

Bildoj

 Vidu ankaŭ 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 A Capital Mundial do Ferro 



Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Bragança