Vila Flor (Bragança)

Vila Flor estas portugala urbeto kun ĉirkaŭ 2 269 loĝantoj, en la sudokcidento de la Distrikto Bragança, en la subregiono Terras de Trás-os-Montes de la norda regiono. 

Ĝi estas la sidejo de la municipo Vila Flor, kun 265,81 km² de areo kaj 6.050 loĝantoj (2021), subdividita en 14 fregezioj. La municipa teritorio limas norde kun Mirandela, oriente kun Alfândega da Fé, sudoriente kun Torre de Moncorvo kaj okcidente kun Carrazeda de Ansiães. 

 Historio 
La areo jam estis loĝata en prahistoria epoko, en la epoko de kastrumoj kaj dum la Romia Imperio (romiaj vojoj). La areo estis konkerita en la 1060-aj jaroj. Kadre de tiu konkero fare de kristanoj, la loĝlokon oni fondis fine de la 11-a jarcento, kadre de la politiko de reloĝado de la teritorio promociita de la reĝoj de Leono. 

La sidejo de la municipo estis dekomence konata kiel "póvoa de além Sabor" (trans Sabor), ĉar ĝi estis trans tiu rivero rigardite el la regno Leono. Ene de la praregno Condado Portucalense, ĝi iĝis parto de portugala teritorio dum ĝia politika memstarigo.

La loknomo Vila Flor estis referencita dokumente, por la unua fojo, en la foruo  aprobita de Denizo la 1-a (1279-1325), kiu altigis la loĝlokon al la kategorio de vila (urbeto), la 24an de Majo 1286. Laŭ loka tradicio, tiun reĝon survoje al sia fianĉino, Dona Isabel, impresis la bela pejzaĝo kaj la varieco de naturaj floroj (Vila Flor = Urbeto de Floroj). 

En 1295, la monarko konstruigis la muregon de la urbeto. Origine tiu havis kvin pordegojn, el kiuj restas apenaŭ restaĵoj de unu, nomita Porta Sul (Suda Pordego) aŭ Arko de Don Denizo, 4 metrojn alta, defendita per du turoj duoncirklaj. 

La loko pliiĝis fine de la mezepoko kiam akceptis judajn familiojn forpelitaj de aliaj regnoj de Eŭropo, kaj ĉefe el Hispanio, kaj tial disvolviĝis agrikulturo, komerco kaj industrio de tanado kaj juvelarto.

Dum la regado de Manuelo la 1-a (1495-1521), la monarko aprobis foruon nomita Foral Novo (4a de Majo 1512), reformanta la antaŭan. La nova politiko kontraŭ judoj en Portugalio tiam forpelis tiun loĝantaron, kio kondukis al abandono de domoj kaj metioj kaj finfine al la dekadenco de la urbeto. 

La pilorioj kaj foruoj simbolas la aŭtonomecon de la tiamaj municipoj kaj atestas pri la administraciaj ŝanĝoj. 

La loĝantaro de la municipo atingis pli ol 12 000 loĝantojn en la 1950-aj jaroj, sed poste malpliiĝis pro elmigrado ĝis nunaj 6 000; tio estas, oni perdis duonon.

 Submunicipoj 
Vila Flor havas la jenajn fregeziojn:

 Assares e Lodões
 Benlhevai
 Candoso e Carvalho de Egas
 Freixiel
 Roios
 Samões
 Sampaio
 Santa Comba de Vilariça
 Seixo de Manhoses
 Trindade
 Vale Frechoso
 Valtorno e Mourão
 Vila Flor e Nabo
 Vilas Boas e Vilarinho das Azenhas

 Vidindaĵoj 
 Pilorioj de Freixiel; de Vila Flor; de Vilas Boas; 
 Antikva Pendumejo de Freixiel
 Kastelo (arko de murego, nome Arco de D. Dinis), ĉefpreĝejo, preĝejo Misericórdia kaj Municipa Muzeo Berta Cabral de Vila Flor 
 Romia Fontano
 Statuo de la Reĝo D. Dinis
 Kapelo de Santa Lúzia
 Kapeletoj (Sra. da Lapa)
 Fontano Fonte das Bestas
 Arkeologiejo de Lodões 

Bildoj

 Vidu ankaŭ 
 Vila Flor (apartigilo)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Lernejoj de Vila Flor
Blogo À Descoberta de Vila Flor
Foto 360º



Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Bragança