Montemor-o-Velho

Montemor-o-Velho estas portugala vilaĝo en la distrikto Koimbro, kiu apartenis al la iama provinco Beira Litoral kaj al la Centra regiono (Regiono Beiras), kaj nuntempe estas inkluzivita en la subregiono Regiono Koimbra (NUT III), kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de la Municipo Montemor-o-Velho, kiu havas areon de  km² kaj  loĝantojn (2011), subdividita en 11 fregezioj. La municipo estas limigita norde de la municipo Cantanhede, oriente de Koimbro kaj Condeixa-a-Nova, sude de Soure kaj okcidente de Figueira da Foz. Ĝi situas je meza alteco de 5 m super la meza marnivelo.

Temas pri unu el la malmultaj teritorie malkontinuaj municipoj en Portugalio. La kazo de Montemor-o-Velho estas unika en la portugala kunteksto, ĉar la malkontinueco de la municipo ŝuldiĝas al la ekzisto, en la sudorienta parto de ĝia teritorio, de tre malgranda enklavo apartenanta al la najbara municipo Soure (fregezio Figueiró do Campo), situanta inter la Montemoraj fregezioj Pereira kaj Santo Varão.

 Fregezioj 
maldekstra|240ra|eta
 Abrunheira, Verride e Vila Nova da Barca
 Arazede
 Carapinheira
 Ereira
 Liceia
 Meãs do Campo
 Montemor-o-Velho e Gatões
 Pereira
 Santo Varão
 Seixo de Gatões
 Tentúgal

Historio
eta|maldekstre|300px|La kastelo.
Montemor-o-Velho estas antikva urbo kies origino datas el Prahistorio, nome de la Neolitiko. Estas dokumentoj pri la kastelo ekde la 9-a jarcento. En 848, Ramiro la 1-a de Asturio ekregis la kastelon de Montemor, sed la definitiva kristana konkero de la areo de Mondego estis entreprenita de la reĝo Fernando la 1-a de Leono, kiu donis la kastelon al la grafo Sesnando. Tiu kastelo nun estas vizitinda kaj bone konservita; de tie estas rigardejo al rizkampoj de la rivero Mondego kaj aliaj kultivkampoj.

La strategia loko de la urbo helpis ĝian disvolviĝon, kaj ĝi ricevis la unuan foruon en 1212. Montemor estis ankoraŭ, dum jarcentoj, tero de infantlando, unue de Sanĉo la 1-a kaj de D. Teresa, poste de D. Afonso la 4-a (1322), de D. Pedro, Duko de Koimbro (1416). En 1472, D. Afonso la 5-a donis la titolon de Markizo de Montemor-o-Velho ak D. João de Portugalio, sed poste Duko de Braganzo.

 Vidindaĵoj 
 Preĝejo de Nossa Senhora dos Anjos kaj de Misericórdia de Tentúgal
 Kastelo de Montemor-o-Velho, kaj Preĝejo de Santa Maria da Alcáçova 
 Pilorio de Póvoa de Santa Cristina 
 Preĝejoj kaj kapeloj

Bildoj

 Vidu ankaŭ 
 Montemor-o-Novo
 Bifurcação de Lares (stacidomo)
 Formoselha - Santo Varão (stacidomo)
 Marujal (stacidomo)
 Pereira (stacidomo)
 Reveles (stacidomo)
 Verride (stacidomo)

 Eksteraj ligiloj 
  ()


Kategorio:Urbetoj de Portugalio