Nilla Fischer

Åsa Nilla María FISCHER (naskiĝis la  en Kristianstad) estas eksfutbalistino sveda. Ŝi ludis kiel defendulo kaj ŝia lasta teamo estis Linköping FC de la Damallsvenskan, kie ŝi retiriĝis en decembro 2022. Dum sia restado ĉe Wolfsburgo (2013-2019) ŝi estis kvaroble campionino de la Bundesliga, levis kvin pokalojn de Germanio, kaj venkis en la Ligo de Ĉampionoj 2013-14.

De 2001 ĝis 2022, ŝi kolektis 189 ludojn en la sveda nacia teamo, gajnante arĝentan medalon en la Olimpikaj Ludoj de Rio de Janeiro 2016 kaj bronzan medalon en la Mondpokaloj de Germanio 2011 kaj Francio 2019.

 Kariero 
Dum sia kreskiĝado, Nilla Fischer ludis por la teamo de sia naskiĝurbo Verums GOIF, kiu en 2017 ŝanĝis la nomon de sia ludejo al Nillavallen en ŝia honoro. La juna 14-jarulino daŭrigis sian vojon en Vittsjö GIK de la tria sveda divizio kaj debutis en la plej alta klaso en 2000 kun Kristianstads DFF, ĝis sia foriro de la klubo en 2003.
maldekstra|eta
En 2003, ŝi subskribis kun LdB Malmö, kie ŝi pasigis ok jarojn. Tie ŝi tuj konfirmiĝis kiel regula ludantino kaj kontribuis al la teamo starigante sin en la supraj pozicioj de la tabelo sed nekapabla rompi la superecon de Umeå IK. Nur en 2010, ŝi unue gajnis la svedan ĉampionecon por poste defendi la titolon la sekvantan jaron kaj kapti la Svedan Superpokalon.

En 2012, ŝi aliĝis al Linköping. Post granda sukceso en la Eŭropa Ĉampioneco 2013, kie ŝi estis dua plej multe skoranto malgraŭ ludado kiel centra defendulo, ŝi subskribiĝis al Wolfsburgo, kie ŝi atingis siajn plej grandajn sukcesojn.

Kun la germana teamo, ŝi debutis la 7an de septembro 2013 en la unua ludo de la Bundesliga 2013-14, egalvenko kontraŭ Bayern Munchen. Ŝi gajnis la Ligon de Ĉampionoj 2013-14 venkinte en la finalo kontraŭ Tyresö FF per 4-3 kaj estis nomumita kiel la tria plej bona ludantino en Eŭropo de UEFA. Kun La Lupoj, ŝi gajnis la Bundesliga en la sezonoj 2013-14, 2016-17, 2017-18, 2018-19 kaj ĉiujn eldonojn de la Pokalo de Germanio ekde 2015 ĝis 2019. Post ses jaroj en la klubo kaj unu jaron antaŭ la fino de sia kontrakto, Fischer anoncis sian foriron de Wolfsburgo.

En 2019, ŝi forlasis Germanion por reiri al la sveda Linköping.

La 12an de decembro 2022, ŝi anoncis sian retiriĝon el futbalo kun la intenco ekstudadi por iĝi policoficisto.

 Statistiko 

 Kluboj 
KluboLandoJaroVittsjö GIK1998 - 2000Kristianstads DFF2000 - 2003LdB FC Malmö2003 - 2012Linköpings FC2012 - 2013VfL Wolfsburgo2013 - 2019Linköpings FC2019 - 2022

 Nacia teamo 
La sveda futbalistino ludis en kvar Mondpokaloj (Ĉinio 2007, Germanio 2011, Kanado 2015 kaj Francio 2019), tri Olimpikaj Ludoj (Pekino 2008, Londono 2012 kaj Rio de Janeiro 2016) kaj tri Eŭropaj Ĉampionecoj (Finnlando 2009, Svedio 2013 kaj Nederlando 2017). Ŝi gajnis bronzmedalojn en la Mondpokaloj de 2011 kaj 2019 kaj arĝentmedalon en Rio de Janeiro.

Fischer debutis kun la ĉefa sveda teamo la 12an de januaro 2001 en amika perdoludo kontraŭ Norvegio. Samtempe, ŝi faris sian vojon en la junaj kategorioj de sia lando.

Ŝi partoprenis en la Mondpokalo 2007, sed la svedinoj ne sukcesis trapasi la grupfazon. En la Olimpikaj Ludoj de 2008, ŝi trafis la golon de venko kontraŭ Argentino en la grupfazo. Ŝia lando atingis la kvarfinalojn sed trovis siajn punoprovizorojn en Germanio, kiu eliminis ilin per 0-2 en la prokrastita tempo.

Ankaŭ, ŝi partoprenis la Eŭropan Ĉampionecon 2009, kie ŝi estis eliminita en kvarfinalo de Norvegio. Tamen, la konsola premio por la svedinoj estis la kvalifiko por la Mondpokalo 2011. En la mondpokalo, ŝi eniris kiel rezervisto en la du unuaj ludoj de la grupfazo. En la konfronto kontraŭ Usono por decidi la unuan de la grupo C, ŝi anstataŭigis la suspenditan kapitaninon Caroline Seger en la komenca teamo. En tiu renkontiĝo, Fisher surprizis la golgardiston Hope Solo per deviigita frapeto de liberaĵo, kiu metis la 2-0 parte favore al Svedio, kiu finiĝis per 2-1 venko por la norda lando, estante la unua malsukceso de Usono en grupfazo de Vir.
eta
Fischer estis ĉe la Olimpikaj Ludoj de 2012, piedbatante en tri ludoj. Ŝi markis la unuan golon de la svedinoj en la turniro en la venko de 4-1 kontraŭ Sudafriko. Ankaŭ ŝi donis al Svedio avantaĝon de 1-0 en la kvarfinalo kontraŭ Francio, sed estis eliminata post la remontado de Francio per 1-2.

La 1an de junio 2013, ŝi aliĝis al la Klubo de la 100 de FIFA post ludado de sia centa internacia ludo en venko de 2-1 kontraŭ Norvegio.

Ŝi estis ĉe la Eŭropa Ĉampioneco 2013, kiu ekis kun Fischer savante poenton por sia lando per goligo de 1-1 kontraŭ Danio. Poste en la kontraŭbatalo kontraŭ Finnlando, ŝi kontribuis per 2 goloj en la 5-0 gajnajdo de Svedio. Post la venko de 3-1 kontraŭ Italio, la svedinoj atingis la kvarfinalojn kie ili renkontis Islandon, kiun ili eliminis de la turniro per preta 4-0. La gviditaj de Pia Sundhage konfrontiĝis kun la favoritoj de Germanio en la duonfinalo kaj la kontinenta revo de la svedinoj finiĝis post la venko de la eventualaj ĉampionoj per la minimumo.

En majo 2015, ŝi estis vokita por la Mondpokalo de 2015. Ŝi partoprenis en la kvar ludoj, markis golon en la grupfazo kontraŭ Niĝerio sed Germanio estis ŝia punoprovizoro en la dek sezonoj. Pro tio, la svedinoj ankaŭ perdis la rektan kvalifikon por la Olimpikaj Ludoj de 2016, sed ili povis gajni la bileton en la kvalifikado turniro en marto 2016.

En la Olimpikaj Ludoj, kie ŝi ludis la ses ludojn de sia lando, ŝi atingis la finalon kun sia teamo, gajnante la olimpikan arĝenton por dua fojo sinsekve. En la vojo, ŝi markis la solan golon en la unua venko de Svedio en la grupfazo kontraŭ Sudafriko. Poste ili eliminis la titoldefendantan Usono kaj la gastigantan Brazilo en la penaloj, kie Fischer ne desapontis sian ŝancon. Tamen la kutimo forlasi turniron en la manoj de la germanoj plenumiĝis denove, kaj en la finalo, kie Fischer festis siajn 150 internaciajn ludojn, ili falis 2-1 antaŭ la germaninoj.

Pli frue post la Olimpikaj Ludoj, ŝi kvalifikigis sin kun sia teamo al la Eŭropa Ĉampioneco 2017. Fischer ludis en la ludoj de la grupfazo kontraŭ Germanio (unua egalvenko inter la du teamoj) kaj Rusio (2-0) kaj en la kvarfinalo, kie la svedinoj falis 2-0 antaŭ Nederlando.

En la kvalifikado al la Mondpokalo de 2019, ŝi ludis la sep ludojn kaj atingis la bileton por la turniro. Jam en la Mondpokalo, ŝi ludis du el la tri kontraŭdolĉoj en la grupfazo, kiun Svedio sukcesis superi kun dua loko. Post venko per la minimumo antaŭ Kanado en la dek sesonoj, la svedinoj trovis sian propran plezuron kontraŭ Germanio en la sekva instanco kaj, post 24 jaroj sen scii la venkon antaŭ la germanoj, la sveda teamo forigis la germanan dornon per venko de 1-2, ankaŭ kvalifikante al la Olimpikaj Ludoj de 2020. En la duonfinalo ili malvenkis antaŭ la eŭropaj ĉampionoj de Nederlando kun golo je 99 minutoj de la aldono, sed poste ili povis gajni la ludon por la tria loko kontraŭ Anglio.

La 27an de septembro 2022, Fischer anoncis la finon de sia kariero en la nacia teamo.

 Titolaro 

 Naciaj titoloj 
TitoloKluboLandoJaroDamallsvenskanLdB FC Malmö2010DamallsvenskanLdB FC Malmö2011Supercopa de SueciaLdB FC Malmö2011BundesligaVfL Wolfsburgo2013-14DFB PokalVfL Wolfsburgo2014-15DFB PokalVfL Wolfsburgo2015-16BundesligaVfL Wolfsburgo2016-17DFB PokalVfL Wolfsburgo2016-17BundesligaVfL Wolfsburgo2017-18DFB PokalVfL Wolfsburgo2017-18BundesligaVfL Wolfsburgo2018-19DFB PokalVfL Wolfsburgo2018-19

 Internaciaj titoloj 
TitoloTeamoSidejoJaroCopa de AlgarveSveda virina nacia teamo de futbalo2009Virina ĉampiona ligo de UEFAVfL Wolfsburgo2013-14ligilo=Dosiero:Silver_medal_olympic.svg|15x15ra|Olimpika ormedalo Olimpikaj LudojSveda virina nacia teamo de futbalo Rio-de-Ĵanejro2016

 Personaj informoj 
Fischer laboras plentempa en la informteknika departamento de Svenska Handelsbanken.

Fischer estas malferme lesba. En decembro de 2013, ŝi geedziĝis en Svedio kun sia partnero, Mariah-Michaela, kiu naskis ilian filon en decembro de 2017.

 Referencoj 

Kategorio:Virina futbalo
Kategorio:Svedaj futbalistoj
Kategorio:GLAT-sportistoj