Jicĥak Barik

Yitzchak (Itzik) Barik (naskita la 7-an de novembro, 1947, hebrea kalendaro la 24-an en Ĥeŝvan 5778) estas emerita israela soldato, kiu kompletigis sian servon en la IDF kun la rango de kolonelo Batalis kiel firmaokomandanto en la Milito de Jom Kippur kaj servis proksimume jardekon kiel la Soldatoj-Akcepto-Komisaro, kaj eĉ pli post tio, Barik iĝis konata kiel severa kritikisto de la IDF kaj la Ministerio pri Defendo.

 Liaj opinioj pri la funkciado de la IDF 
La kritiko de Barik de la IDF estis disvastigita super multaj areoj, de la organiza strukturo de la IDF, tra la organiza kulturo ĝis la nomumsistemo de altrangaj IDF-oficiroj, la maniero kiel la IDF estas ekipita kaj la malkonekto kiu ekzistas inter la armea sistemo kaj la politika sistemo.

En artikolo, kiun li publikigis en aprilo 2020, Kabal Barik parolis pri la "perdo de batalspirito en la IDF", kaj priskribis ĝin: "Kiu vizitas la trejnadon kaj trejnadbazojn hodiaŭ, ne sentos eĉ etan puŝon de batalspirito, kaj de ĉi tiu povas kompreni la malbonan kompetentecon de la unuoj kaj la mankon de instigo de la batalantoj por ĝuste prepari por milito la venontan La situacio inter la altrangaj oficiroj estas eĉ pli malbona: ili esperas ke miraklo okazos kaj la milito ne eksplodos dum ilia tempo kaj sub ilia respondeco." Kontraŭ tiuj pozicioj ekestis kontraŭargumentoj, akuzantaj Barik pri "kampanjo de timigado" kaj popolismo. 

 Antaŭ la milito de Feraj Glavoj 
En 2018, li publikigis severan kritikon de la preteco de la IDF por milito. En intervjuo kun la Zeman Emet-spektaklo pri Kaan 11, Barik diris ke "se milito ekas hodiaŭ, la milito de Jom Kippur estos vojaĝo al ŝi."

Koncerne la organizan strukturon de la armeo, li asertas ke ekzistas anomalio en la strukturo de la branĉoj de la IDF Dum la aeraj kaj maraj branĉoj havas rektan komandanton kun aŭtoritato kaj respondeco, la rekta komandanto de la rimedriĉa tera branĉo estas ankaŭ. la Ĉefo de Kunlaborantaro, kiu estas la komandanto de la tuta IDF kiu supozeble okupiĝas pri planado kaj strategio, Tial, li ne havas la tempon kaj kapablon administri la terarmeon laŭcela maniero, dum la Vicĉefo de Kunlaborantaro, kun siaj ambicioj esti Ĉefo de Kunlaborantaro kiu preferas okupiĝi pri strategio, ne havas la deziron praktike administri la IDF. La solvo, laŭ la opinio de Barik, estas nomumi teran brakkomandanton sub kiu la generaloj de la komando kaj armea komandanto super kiu estos la stabestro kies tasko estas sinkronigi ĉiujn brakojn. Kaj li ankaŭ proponis provizoran solvon: la nomumon de emerita generalo kiel vicĉefo de stabestro kaj ĝenerala direktoro de la IDF kiu havas sperton en civila administrado kaj servos dum almenaŭ 5 jaroj kaj li administros la armeon, la buĝetojn, la dungitaro kaj la rimedoj.

Laŭ Barik, komence de 2023, la Armeo ne povos respondi en ĉiuj arenoj samtempe pro sia grandeco. La Aera Forto ne pretas trakti precizecajn misilajn kaj dronajn atakojn sur siaj bazoj. Laŭ lia opinio, la IDF havas gravajn problemojn en la kampo de loĝistiko pro la vasta privatigo de servoj, kiujn la armeo ricevas nuntempe de civilaj kompanioj. La malantaŭo ne estas preta sorbi milojn da misiloj tage.

Laŭ lia opinio, la procezo de nomumado de stabestroj estas tre misa. La nomumo de stabestro estas farita en la mallumo laŭ la subjektivaj kriterioj de la Ministro pri Defendo. La procezo devus esti travidebla kaj ankrita en klaraj normoj kiuj ne estas anstataŭigitaj per ŝanĝo de defendministro. Laŭ la opinio de Barik, devus esti establita profesia komitato de iamaj sekurecaj oficistoj, kiu elektos plurajn kandidatojn por la registaro, kaj ne kiel hodiaŭ kiam la ministro pri defendo alportas unu kandidaton al la registaro por akcepto aŭ malakcepto.

En la kampo de la organiza kulturo de la IDF, ekzistas organiza kulturo de mensogoj kaj neakcepto de respondeco En enketoj de kalumnioj kaj mensogoj, estas malkontinueco de procezoj kaj manko de organiza memoro, la oficperiodoj de. la oficiroj estas tro mallongaj, kaj sen ekzekuto kaj sperto en larĝaj roloj ne estas orda paso de la bastono dum ŝanĝado de personecoj Pro ĉio ĉi, la rado devas esti reinventita. Laŭ lia opinio, la rejuniga modelo de la IDF estas kulpa por la malkresko de profesieco kaj la elpelo de talentaj oficiroj, kio kaŭzas problemon de personaro en la mezaj vicoj de la oficiroj.

Laŭ lia opinio, la malmoderna sekureckoncepto de la IDF establita en la mezo de la 20-a jarcento, kaj kiu estas resumita en translokigo de la milito al la tero de la malamiko, tiel permesante al la civitanoj vivi en speco de paco, devas esti ĝisdatigita. En la lastaj jaroj, laŭ lia opinio, la Ŝtato de Israelo fariĝis la plej minacata lando en la mondo La terbrako ne estis konstruita por trakti kvin arenojn samtempe, kaj tial ĉar ne ekzistas taŭga sekureca koncepto por la situacio. tio estiĝis, ĉiu stabestro improvizas laŭ sia kompreno. Ekde 2006, la situacio en Mezoriento ŝanĝiĝis antaŭ la atribuitaj minacoj de Hamas, Hizbulaho, Joŝ, Sirio kaj la interno de Israelo 250 mil raketoj kaj UAV estas starigitaj antaŭ Israelo, al kiuj la Aera Forto ne povas provizi taŭga respondo, kaj la Fera Kupolo kaj la Sago-misilo kun la malgrandaj akcioj ne povos interkapti dum pli ol kelkaj semajnoj, kio lasos la ĉielon malfermita al la malamiko. Laŭ lia opinio, la militaj kapabloj en la kampoj de TIC, laseroj, moveblaj kontraŭaviadilaj misiloj kaj la tera armeo devus esti ĝisdatigitaj. La aerarmeo postulis multi-armita integriĝo. Laŭ lia opinio, ekzemple, misila forto devus esti establita por respondi al la moveblaj lanĉiloj dum la aviadiloj traktos strategiajn celojn.

Alia aserto de Barik estas la manko de kontinueco en konstruado de la armeo de Ĉefo de Kunlaborantaro ĝis Ĉefo de Kunlaborantaro. Ĉiu ĉefkomandanto de la armeo kreas sian propran novan planon kiu nuligas la antaŭajn planojn. Ne estas kontrolo pri la decidoj de la Ĉefo de la Plej granda ŝtato de la Defenda Kabineto, kiu fariĝis kaŭĉuka stampo Li kredas, ke anstataŭ la Ĉefo de la Plej granda ŝtato konstruas la armeon laŭ la atribuaj minacoj, kiuj estas multaj, li konstruas. fikcia minaco kontraŭ areno kaj duono kiu ne inkluzivas, ekzemple, la minacojn de Sirio kaj trian intifadon en Israelo.

Briko ofertas trejnan procezon por ĉiu ministro, kiu traktas sekurecajn aferojn. Laŭ lia opinio, estas problemo en tio, ke la Ĉefsidejo de Nacia Sekureco havas oficirojn kiuj estis parto de la problemo de la IDF, kaj tial necesas meti fakulojn pri la afero de malsamaj kampoj, kiuj ne estas rekte rilataj al la Ĉefministro antaŭ ili Ŝin Bet, Mosado, kaj Amn prezentos al la fakuloj de la ĉefstabejo la minacojn atribuitajn al la Ŝtato de Israelo Kaj la registaro petos laborplanon taŭgan por la atribuaj minacoj de la Ĉefo de la Ĉefo, kaj de ĝi. derivas la buĝeton, kaj tiel la Stabestroj povos konstrui tavolojn, unu super la alia.

En intervjuo kun li, Barik diris ke li renkontiĝis kun Netanyahu dum sia permanenta ofico kiel la 35-a ĉefministro de Israelo kaj prezentis al li raporton kiun li preparis pri la preteco (aŭ manko de preteco) de la IDF por milito. Laŭ Barik, Netanjahu promesis starigi enketkomisionon pri la afero, sed tio ne okazis (eĉ ne en la sekvaj terminoj).

Antaŭ Jom Kippur, la Palestina Aŭtoritato, du semajnojn antaŭ la surprizatako kontraŭ Israelo, avertis el la paĝoj de la lando pri baldaŭa regiona milito, alvokis Binyamin Netanjahu ĉesigi la " reĝiman puĉon ", kiel li nomis ĝin, kaj fari sekurecon nacia prioritato.

 en la milito de feraj glavoj 
Post la komenco de la milito kontraŭ Gaza-strio de 2023 kun la surprizatako de Hamas kaj la Islama Ĝihado kontraŭ la setlejoj ĉirkaŭantaj Gazaon, en kiuj 1,145  israelanoj estis murditaj kaj ĉirkaŭ 253 estis forrabitaj, multaj atentigis la grandan similecon inter la okazaĵoj de la atako kaj unu el la hororaj scenaroj priskribitaj de Barik  . Interalie, lia aserto estis menciita en tiu ĉi kunteksto, ke la setlejoj ne povos kalkuli je helpo de la IDF en la unuaj horoj de la atako, kaj ke nur tiuj kiuj povus defendi sian setlejon  kun la helpo de la civilaj ŝancatendunuoj pluvivus.

La strategia aliro de Barik en la unuaj semajnoj de la milito estis prezentita en kelkaj intervjuoj kiujn li faris en diversaj amaskomunikiloj. Laŭ Barik tiutempe, IDF devus trudi blokadon kaj konscie treni la konflikton dum semajnoj kaj monatoj, kaj ne klopodi por fini ĝin rapide Unue, ĉar IDF surtera eniro en la Gaza Sektoro povus konduki al reago de Hizbulaho kaj elementoj pli, kaj kaŭzi la eksplodon de multarena regiona milito. Due, ĉar rapida eniro en la Gaza Sektoro metus la soldatojn en pli grandan riskon, ĉar la malamiko estas ankoraŭ relative forta. Trie, pro la ideo, ke oni klopodu malkuraĝigi kaj malfortigi la malamikon malliberigante lin en siaj tuneloj kaj kaŝejoj, ĝis li elĉerpas akvon, manĝaĵon kaj brulaĵon.

Naŭ tagojn post la komenco de la milito, ĉefministro Binyamin Netanjahu alvokis Barik por konversacio, por aŭdi liajn poziciojn kaj interkonsiliĝi kun li. En sia renkontiĝo kun Netanyahu, Barik rekomendis prepariĝi kaj ĝisfunde prepariĝi antaŭ eniri Gazaon surtere.

Dum la milito, Barik daŭre estis multe intervjuita en la instituciaj kaj privataj amaskomunikiloj, en retejoj, en Heskat- programoj, kaj pli. Barik esprimis sian pozicion en la amaskomunikilaro, ke la ĉefaj kulpuloj por la fiasko kiu kaŭzis la militon estis la estro de la IDF kaj la komandanto de la Suda Komando, kaj vokis ilin eksiĝi tuj, eĉ dum la milito. Li estis regula gasto sur la TOV-kanalo de Elazar Sturm, kie li daŭre kritikis la IDF kaj ĝiajn gvidantojn en la pasinteco kaj nuna, IDF-reprezentantoj, kaj foje la politikan sistemon.

Tri monatojn en la milito, li publikigis artikolon en kiu li avertis ke la IDF-bazoj en la nordo de la lando ne estis bone preparitaj por signifa kampanjo kontraŭ Hizbulaho Li klarigis ke li jam avertis pri ĉi tiu manko de preteco jarojn antaŭe la estroj de la sekureca establo en la IDF kaj en la politiko, kaj laŭ lia opinio la stato de preteco nur plimalboniĝis Tiutempe kaj ĝis la tempo de la milito. Poste en la milito, li postulis la tuja eksiĝo de la ĉefministro, la defendministro, la stabestro kaj kelkaj el la generaloj de la ĝenerala stabo. 

Komence de aprilo 2024, li publikigis artikolon en kiu li asertis ke Netanjahu ignoras strategiajn minacojn al Israelo - la nuklea minaco de Irano kaj la konvenciaj minacoj de Irano kaj ĝiaj kontraŭiniciatoj (misiloj, raketoj, kaj kontraŭŝipaj misiloj ) - kaj elektas. emfazu la sekundaran minacon de Hamas Laŭ Barik, "Bibi elektas la minacojn al Israelo laŭ siaj personaj interesoj. Li ankaŭ pretas forigi la du ĉefajn strategiajn minacojn, kaj ĉio estas konservi lian regadon." Komence de majo li skribis ke fini la militon en la Gaza Sektoro estas decida neceso por restarigi israelan socion, kaj taksis ke tio ne okazos tiel longe kiel Netanyahu estos en povo. 

Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Kategorio:Israelaj militistoj