Ahmed Shawqi

Ahmed ŜAŬKI ( ; 1868 –  la 23-an de oktobro 1932) estis egipta poeto. Kromnomata la Princo de la Poetoj ( Amīr al-Shu‘arā’), li estas konsiderita pioniro de moderna araba poezio  Esat Ayyıldız, “Ahmet Şevki’nin Mısır İstiklalinin Müdafaası İçin Sömürge Yöneticisine Hitaben Nazmettiği Lâmiyye’sinin Tahlili”, Arap Edebiyatında Vatan ve Bağımsızlık Mücadelesi, ed. Ahmet Hamdi Can – İhsan Doğru (Ankara: Nobel Bilimsel Eserler, 2021), 1-26..

 Vivo 
Kreskigita en riĉa familio de miksdeveno kun egipta, adiga, turka, kurda kaj greka, lia familio estis eminenta kaj bon-konektita kun la kortego de la Ĥedivo de Egiptio . Post ekzamenado de kolegio, Shawqi ekzamenis juran kolegion, kiun li diplomiĝis en 1890 kun diplomo en jura tradukado. Li tiam estis ofertita postenon en la tribunalo de Abbas la 2-a, kiun li akceptis. Liaj unuaj pluvivaj verkoj originas de tiu periodo, plejparte kantoj de laŭdo al la kalifo. Post jaro, Shawqi estis sendita al la universitatoj de Montpellier kaj Parizo por tri jaroj por kompletigi siajn studojn. Dum tiu tempo, Shawqi venis en kontakton kun la verkoj de francaj dramistoj, de kiuj Molière kaj Racine aparte havis daŭrantan influon sur li.

Post lia reveno al Egiptio en 1894, la influo de Shawqi en araba literaturo daŭre kreskis. Li nun integrigis la travivaĵojn kiujn li akiris dum siaj studoj en Francio en tradician araba literaturon. Farante tion, li kreis la unuajn lirikajn teatroformojn en moderna egipta literaturo. Lia dua grava krea periodo nur komenciĝis en 1914, kiam la angloj sendis lin en ekzilon en hispana Andaluzio pro politikaj kialoj. Dum tiu tempo, precipe patriotaj kaj hejmbazitaj poemoj estis verkitaj. Post kiam Shawqi estis permesita reveni de ekzilo en 1920, li verkis poemojn kiuj elstarigis la grandiozecon de la Egiptio de la Faraonoj kaj Islamo. Liaj plej famaj religiaj verkoj, ekzemple la Laŭdoj de Mohamedo, estis verkitaj dum tiu periodo. Li ankaŭ verkis siajn plej gravajn teatraĵojn, kiuj estis forte influitaj per la stilo de liaj poemoj, dum tiu periodo. En 1927, Shawqi ricevis la titolon Amir Al-Sho'araa, tradukita Princo de Poetoj, por liaj verkoj.

Antaŭ sia ekzilo, Shawqi vivis plejparte proksime de la palaco de la kalifo en Sarah El-Qobba. Post sia reveno de ekzilo, Shawqi aĉetis domon proksime de Gizo, kie li laboris ĝis sia morto en 1932. La domo nun estas utiligita kiel la Ahmed Shawky Museum en memoro pri ĝia posedanto.

 Verkaro 
La teatraĵoj de Shawqi aparte pluvivis; Li verkis kvin lirikajn tragediojn - inkluzive de sia plej konata verko La Morto de Kleopatro - du komediojn kaj lian nuran prozpecon La Princino de Andaluzio. En librovendejoj aperis kvarvoluma kolekto de liaj poemoj sub la titolo Esh-Shawqiyyat ; ili ankaŭ enhavas lian plej konatan panegiron al Mohamed, Nahj al-Burda. Historio de Islamo verkita en verso estis publikigita aparte. Krome, pluraj noveloj kaj lia lernolibro por moderna araba poezio plurestis.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Ahmed Shawqi Muzeo en Kairo. 
 Monumento al Shawqi en Vilao Borghese, Romo.

Kategorio:Mortintoj en 1932
Kategorio:Naskiĝintoj en 1868
Kategorio:Grekdevenaj egiptoj
Kategorio:Egiptaj poetoj
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Personecoj sur poŝtmarkoj
Kategorio:Turkdevenaj egiptoj
Kategorio:Kurddevenaj egiptoj
Kategorio:Adigdevenaj egiptoj