Antonio Di Benedetto

Antonio Di Benedetto (Mendoza, 2a de novembro 1922 - Bonaero, 10a de oktobro 1986) estis argentina verkisto, ĵurnalisto kaj instruisto.Alfredo Serra, Antonio Di Benedetto, el gran autor argentino que el cine rescató del olvido 23a de septembro 2019, alirita l 20an de februaro 2023, en Infobae, arkivita en  la 3an de novembro 2022.

 Biografio 
 Unuaj jaroj 
Antonio Di Benedetto naskiĝis la 2an de novembro 1922 en Mendoza, ĉefurbo de la samnoma provinco, en Argentino. Liaj gepatroj, de itala deveno, estis José Di Benedetto, naskiĝinta en Argentino, kaj Rosario (Sara) Fisígaro, de brazila ŝtataneco. Li vivis infanaĝon en Bermejo kaj ekde 1927 studas en Mendoza.Carlos Dámaso Martínez, Vida y obra de Antonio Di Benedetto alirita la 20an de februaro 2023 en Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes arkivita en  la 1an de novembro 2023 Li ekverkis adoleskulo, inspirita de verkistoj kiel Fjodor Dostojevskij kaj Luigi Pirandello. Plenkreskulo, li ekstudis juron, sed li dediĉis sin al ĵurnalismo, ĝis iĝi subdirektoro de la argentina gazeto Los Andes. Gelós, Natalia, Antonio Di Benedetto, periodista: una historia que pone en tela de juicio el rol de la profesión 2011, Capital Intelectual, Bonaero, ISBN=978-987-614-320-2 Li iĝis redaktoro de novaĵoj kiu opoziciis kontraŭ la cenzuro. Krome, li estis korespondanto de la same argentina ĵurnalo La Prensa.

 Literatura itinero 
Di Benedetto publikigis sian unuan verkon, Mundo animal, en 1953. Lia unua romano, Zama, aperinta en 1956, estas konsiderata ofte de latinamerikaj kritikistoj kiel lia majstroverko. Juan José Saer, "El concepto de ficción" 2004, Seix Barral, Bonaero, ISBN=978-950-731-423-0 alirita la 21an de februaro 2023, pp. 44-50, ĉapitro=Zama, arkivita en  la 17an de majo 2022. Poste li publikigis la romanojn El silenciero (1964) kaj Los suicidas (1969); kroniko melankolia konstruita per mallongaj frazoj.

Dum la lasta militista diktaturo en Argentino, li estis persekutata kaj malliberigita la 24an de marto 1976 en sia oficejo de la ĵurnalo Los Andes, enkarcerigita kaj torturita. Prie li komentis: Néspolo, Jimena, Entre líneas 12a de septembro 2004, alirita la 21an de februaro 2023, en Página/12, Bonaero, arkivita en  la 29an de novembro 2010

Li ne rajtis verki, kaj oni rompis liajn skribaĵojn; tial Di Benedetto solvis la aferon. Adelma Petroni, amikino de Di Benedetto, rakontis en intervjuo kun la verkistino María Esther Vázquez jenon:abc-Autores Argentinos alirita la 21an de februaro 2023 en Dirección General de Cultura y Educación de la Provincia de Buenos Aires, arkivita en  la 21an de februaro 2020.

Di Benedetto suferis kvar mortpafajn ŝajnigojn kaj nombrajn batadojn. Li estis elkarcerigita pli ol unu jaron poste, nome la 4a de septembro 1977, anime detruita. Tuj li eliris el la lando kaj ekziliĝis en Eŭropo; unue en Francio, kie instruis, kaj poste en Hispanio. Vivis ses jarojn en Madrido, kie li amikumis kun la prestiĝa argentina pentristo Enrique Sobisch. Li revenis al Argentino en 1984, post la restarigo de demokratio.

 Morto 
Li pasigis siajn lastajn jarojn laborante en la Domo de Mendoza, en Bonaero. Li mortis pro cerba sangado la 10an de oktobro 1986, en la argentina ĉefurbo kaj estis entombigita en la Panteono de Ĵurnalistoj de la Tombejo de Mendoza, ĝis en 2017 liaj restaĵoj estis translokigitaj al Panteono de Gravuloj, de la sama tombejo. Los restos de Di Benedetto ya descansan en el Panteón de los Notables 10a de oktobro 2017, alirita la 21an de februaro 2023, en Ciudad de Mendoza, arkivita en  la 28an de aŭgusto 2022. Los restos de Di Benedetto descansan ahora entre los notables 10a de oktobro 2017, alirita la 21an de februaro 2023 en ĵurnalo Los Andes, Mendoza, 2017, arkivita la 5an de oktobro 2022 en 

 Heredo 
Di Benedetto ricevis nombrajn premiojn pro siaj verkoj. Per sia romano Zama, li atingis kulminon, pere de profunda realismo, arida kaj arda, kiu akceptas precize la produktojn de la kreiva fantazio. La kritikistoj komparis liajn verkojn al la nivelo de aliaj gravaj tutmondaj verkistoj kiel Franz Kafka, Alain Robbe-Grillet, Julio Cortázar kaj Ernesto Sabato.

Jorge Luis Borges diris, ke Di Benedetto «verkis esencajn paĝojn kiuj emocius kaj emocias min». Gonzales Toro, Alberto, Batalla contra el olvido 10a de oktobro 1986, alirita la 20an de februaro 2023, en El Periodista de Bonaero, arkivita la 25an de januaro 2013 en  Tiukadre, Roberto Bolaño eltenis etendan korespondadon kun li komence de la 1980-a jaroj — kio rezultis en lia rakonto Sensini, en kiu la protagonisto estas la alter ego de Di Benedetto—.Elogio de Antonio Di Benedetto Hernández Gómez, Vicente, 2a de junio 2018 en CTXT, volumo 171, alirita en 20-02-2023, arkivita en  la 29an de novembro 2023. En 2011, Ricardo Piglia asertis, ke dekomence la granda figuro por ĉiuj verkistoj estis Di Benedetto.

Liajn librojn oni reeldonis jam ene de la 21-a jarcento en Bonaero fare de Adriana Hidalgo, pro kio lia nomo refamiĝis. Tiu eldonejo reeldonis, ekde 1999, la romanojn Los suicidas, Zama, El silenciero, Sombras, nada más kaj El pentágono. Krome ĝi publikigis por la unua fojo, en 2006, Cuentos completos de Di Benedetto (kompletaj rakontoj).

Je la 20a datreveno de lia morto kaj la 50a de la publikigo de Zama, en 2006, la Nacia Biblioteko de Argentino kun la Domo de Mendoza kaj la Instituto de Hispanamerika Literaturo de la Universitato de Bonaero organizis semajnon de omaĝo al Di Benedetto, en kiu inter aliaj programeroj oni prezentis la filmon Los suicidas (reĝisorita de Juan Villegas kaj bazita sur la samnoma romano). Semana de homenaje a Antonio Di Benedetto 29a de septembro 2006, alirita la 21an de februaro 2023, en "Los Andes", Mendoza. Alirita la 27an de septembro 2007, arkivita en 

 Verkoj 
 Romanoj 
 1955: El pentágono (reeldonita en 1974 kiel Anabella)
 1956: Zama
 1964: El silenciero
 1969: Los suicidas
 1984: Sombras, nada más...

 Rakontoj 
 1953: Mundo animal
 1957: Grot (reeldonita en 1969 kiel Cuentos claros)
 1958: Declinación y ángel
 1961: El cariño de los tontos
 1978: Absurdos
 1983: Cuentos del exilio
 2006: Cuentos completos

 Pri Di Benedetto 
 Filmaro 
 2006: Los suicidas (filmo reĝisorita de Juan Villegas bazita sur la samnoma romano)
 2010: Aballay (filmo reĝisorita de Fernando Spiner bazita sur la samnoma rakonto)
 2017: Zama (filmo reĝisorita de Lucrecia Martel bazita sur la samnoma romano)

 Premioj kaj omaĝoj 
 1969: Kavaliro de la Ordeno de Merito, itala registaro
 1971: Ormedalo, Alliance Française
 1973: Titolo de Membro Fondinto de la Klubo de XIII
 1973: Stipendio Guggenheim
 1984: Platena Premio Konex
 1986: Granda Honora Premio de la SADE

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Antonio Di Benedetto en Literatura.org
 Colección Antonio Di Benedetto, ĉe la Nacia Biblioteko Mariano Moreno.
 Sonregistraĵo (nekompleta): Antonio Di Benedetto20ra en la programo de La 2 (TVE) A fondo, kun Joaquín Soler Serrano.
 Omaĝoj al Antonio Di Benedetto en Mendoza en 2016, je 30 jaroj de lia morto kaj 60 de la publikigo de lia romano Zama (p. 24).
 Dossier Antonio Di Benedetto en: Marca de agua, revuo de la Biblioteca Nacional, Nº 1, 2016.
 Los restos de Di Benedetto, en el Panteón de los Notables del cementerio de Mendoza capital (p. 37).
 Portalo en la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
 Antonio Di Benedetto: Obra Completa 
 Ernesto Bottini, La obra completa de Antonio Di Benedetto en ctxt, 4/12/2023, konsultita la 28an de decembro 2023.



Kategorio:Argentinaj verkistoj