El anacoreta

El anacoreta (La anakoreto) estas hispana filmo reĝisorita de Juan Estelrich March, kiu verkis la scenaron kun Rafael Azcona, kaj protagonistigita de Fernando Fernán Gómez, Martine Audo kaj Charo Soriano en 1976, per kiu Fernán Gómez ricevis sian unuan internacian premion: nome la Arĝenta Urso de la Festivalo Berlinale, en 1976.Fernando Fernán-Gómez, Premio Príncipe de Asturias de las Artes 1995​

Pro proponita malgranda buĝeto, Azcona promesis seriozan filmon, eĉ se oni devas fari ĝin en banĉambro. Tiukadre Azcona ekverkis la scenaron kun Juan Estelrich, bazite sur la libro de Flaubert titolita La Tentation de Saint Antoine, sed ili anstataŭis la dezerton per banĉambro kaj Sanktan Antonion per Fernando Fernán Gómez. La figuro de la tentistina Reĝino de Ŝeba estis ludita de la bela manekeno Martine Audo, kiu debutis kiel aktorino en tiu hispan-franca kunproduktoraĵo, kaj tiu de la edzino de Fernando estis ludita de la aktorino Charo Soriano.

En tiu filmo la tentoj estas ĉefe amo (la Reĝino de Ŝeba) la mono, la povo, ludita de la edzo de Anabel Lee (la fama franca aktoro Claude Dauphin).

 Intrigo 

Fernando Tobajas, matura viro mezriĉa, decidas uin tagon ekvivi nur ene de la banĉambro, kiun li modifis kiel malgranda apartamento, ne elirante el tiu. Li rezignis pri ĉio escepte pri sia vanteco, kaj liaj kontaktoj kun la ekstera mondo limiĝas al la vizitoj de amikoj kaj al mesaĝoj kiujn li sendas, ene de aspirinaj tuboskatoloj, tra la necesejo, esperante ke iu ricevu ilin. Arabel Lee, belulino, trovas unu de tiuj mesaĝoj, en kiu la moderna anakoreto cerbumas pri Sankta Antonio kaj la Reĝino de Ŝeba. Arabel decidas viziti lin kaj ludi la rolon de la Reĝino de Ŝeba, kaj iom post iom, ili enamiĝas reciproke. Mr. Boswell, angla matura milionulo kaj amanto de la virino, kiu ne volas perdi ŝin, ideigas sistemon por rekuperi Arabel; li lasas la anakoreton kun ŝi, sen helpo kaj sen mono. Ambaŭ malkovras, ke la rilato ne multe pluos: Fernando, ekster la banĉambro, estus vulgara kaj seninteresa homo kaj, aliflanke, kiel li povus havigi al Arabel la vivnivelon al kiu ŝi estas alkutimiĝinta? Fernando montriĝas preta eliri al la strato, sed Arabel komprenigas lin, ke, se li faras tion, ŝi jam ne amos ŝin, ĉar kiun ŝi amas estas la anakoreto kaj ne la normalulo kiu li estus ekstere. Nevidinte solvon, Fernando konvinkas ŝin reveni al Anglio kaj poste memmortigas sin, ĵetante sin tra la fenestro al la interna korto.

 Geaktoraro kaj roluloj 
 Fernando Fernán Gómez ... Fernando Tobajas
 Martine Audó ... Arabel Lee
 José María Mompín ... Augusto
 Charo Soriano ... Marisa
 Claude Dauphin ... Boswell
 Maribel Ayuso ... Clarita
 Eduardo Calvo ... Calvo
 Ángel Álvarez ... Álvarez
 Ricardo G. Lilló ... Lillo
 Isabel Mestres ... Sandra
 Luis Ciges ... Wiz-Buete

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 El anacoreta en la Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
 El anacoreta en Film Affinity
 El anacoreta en la Cineteca Nacional de México



Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976