Papa vakado (movado)

Anoj de la movado de papa vakadoKp. Bernhard Eichkorn je Kristana Glosaro. (itale: sedevacantismo) estas konvinkitaj, ke ekde la morto de Pio la 12-a (1958) respektive de Johano la 23-a (1963) ne plu sidas vera posteulo de Sankta Petro sur la papa trono, do ke temas jam longe pri vaka seĝo. Apologiisto estis la germana kulturfilozofo Gerd-Klaus Kaltenbrunner; grava organo estis en Germanlingvio SAKA-Informationen.

 Estiĝo 
En aŭgusto 1971 publikigis la meksika teologo Joaquín Sáenz y Arriaga la verkon La nueva iglesia montiniana, kie li konkludis ke Montini (=papo Paŭlo la 6-a) fondis novan religion. La episkopoj de lia lando ekskomunikis lin en januaro 1972. En 1973 li verkis Sede Vacante: Paulo VI no es Papa legítimo kun argumentoj pri laŭdiraj herezoj de Montini; referencis li la buleon Cum ex apostolatus officio de Paŭlo la 4-a.

 Argumentoj
La argumento-ĉeno tiaj katolikoj iel jenas: 
 pro la ĉeesto de la Sankta Spirito papo neniam povus instrui aŭ promulgi erarojn kontraŭ la Kredo; 
 la papoj ekde Johano la 23-a multfoje instruis herezojn;
 sekve ili ne povas esti aŭtentikaj ĉefpontifikoj. 
Laŭ la movadanoj perdas papo sian oficon pro morto, abdiko, mensa handikapeco aŭ herezo. Papo troviĝante en herezo aŭtomate ekskomunikiĝus."Catholic Encyclopedia" Kontraŭe, anoj de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a ja agnoskas la papecon de Francisko.

 Propraj episkopoj 
Kelkaj personoj ricevis, memkompreneble sen permeso de la Sankta Seĝo, konsekron episkopan fare de la arkiepiskopo de Hue, Pierre Martin Ngo Dinh Thuc: Clemente Domínguez y Gómez en 1976 kaj Michel-Louis Guérard des Lauriers en 1981.

 Grupoj kaj elstaruloj
Tiel konsekritaj pseudo-episkopoj mem estigis diversajn grupojn, jene: 
 Societo Sankta Pio la 5-a (SSPV), en Usono (formas ĝin amerikaj pastroj forlasintaj la movadon de Marcel Lefebvre); 
 Instauratio Catholica, sacerdota klubo en Usono, fondite de  Daniel Lytle Dolan kaj iamaj membroj de la Societo de Sankta Pio la 5-a; 
 Congregation of Mary Immaculate Queen (CMRI) de Mark Pivarunas (Usono); 
 Istituto Mater Boni Consilii, en Italujo kaj Belgujo kaj Franclando (fare de italaj pastroj forlasintaj la Lefebvre-organizon;
 Fratio Sankta Dominiko, de Michel-Louis Guérard des Lauriers - al kiu aliĝis la Tria ordeno de la pento de Sankta Dominiko de Robert McKenna.

Literaturo
 Maxence Hecquard: La crise de l'autorité dans l'Église : Les papes de Vatican II sont-ils légitimes? (La krizo de aŭtoritato en la Eklezio), Éditions Pierre-Guillaume de Roux, Parizo 2019, ISBN 9782363712820
 Maxence Hecquard: Controverses: La crise de l'autorité dans l'Église (Konfliktoj), XB Éditeur, Parizo 2020  
Frédéric Luz: Le Soufre et l'Encens : enquête sur les Églises parallèles et les évêques dissidents (Sulfuro kaj Incenso), Claire Vigne, Parizo 1995 ISBN 2-84193-021-1
Eksteraj ligiloj
Hanna Jüngling: "Ideologie des Traditionalismus und Sedisvakantismus" (kritiko fare de iama anino)
"Obskure Gruppen und ideologische Hardliner." - fulmorigardo pri diversaj ekstremismaj grupoj, ĉe: religion.ORF.at
 hejmpaĝo de la Societo Sankta Pio la 5-a
 http://www.traditionalmass.org/articles/
 Ortodoksa grekkatolika eklezio ukrainia 
 klubo 'Mater Boni Consilii'
 pri la papa buleo Cum Ex Apostolatus Officio

Notoj

kategorio:Katolika Eklezio
kategorio:Herezo