Ildefonso de Toledo

Ildefonso de Toledo (en latina: Ildefonsus, Ildephonsus (rare Ildephoses aŭ Ildefonse), Toledo, 607-667) estis ĉefepiskopo de Toledo de la jaro 657 ĝis 667 kaj estas unu de la Patroj de la Eklezio. 

Li naskiĝis inter la jaroj 606 kaj 607, dum la regado de Viteriko en Toledo, de ĝermana stirpo, esti membro de unu de la diversaj familioj de la reĝaj visigotoj. Ŝajne li estis nevo de la episkopo de Toledo Sankta Eŭgenio la 3-a, kiu zorgis pri sia edukado. Ĉiuokaze li ricevis brilan kleran formadon. Li mem asertis, ke li estis farita diakono (ĉirkaŭ 632-633) fare de Eladio, episkopo de Toledo (De vir. ill. 7: PL 96, 202). Ŝajne li eniris en la Monaĥejon Agali, en Toledo, kontraŭ la gepatra volo, al kiu li restis ligita. Li fondis konventon de monaĥinoj per siaj propraj havaĵoj, kaj en nekonata dato (650?), estis elektita abato. Li subskribis inter la abatoj en la 8a kaj 9a Koncilioj de Toledo, sed male ne troviĝas lia subskribo en la 10a (656). Post la morto de la episkopo Eŭgenio la 3-a estis elektita episkopo de Toledo en la jaro 657, kaj laŭ la Elogium, devigis lin okupi sian sidejon la reĝo Recesvinto.

Verkoj
 De virginitate Sanctae Mariae contra tres infideles
 Liber de cognitione baptismi unus
 De progressu spiritualis deserti
 De viris illustribus

Referencoj

 Eksteraj ligiloj 

 Sankta Ildefonso
 Teologia studo pri Sankta Ildefonso 



Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Toledo
Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Visigota Hispanio