Vespera kanto (poemo)

La vespera kanto (germane Das Abendlied), ankaŭ konata kiel "La luno nun ekhelas" (germane Der Mond ist aufgegangen) estas germana lulkanto de Matthias Claudius kaj unu de la plej konataj verkoj de germana literaturo. Ĝi estis publikigita en 1779.

La kanto estis multfoje tradukita al Esperanto, i.a. de Otto Bonte, Adolf Burkhardt, Wolfram Diestel, Joachim Gießner, Guido Holz kaj Manfred Retzlaff.

 Teksto (la unuaj tri strofoj) 
en la germanaen esperanto - tradukita de Guido HolzDer Mond ist aufgegangen

Die goldnen Sternlein prangen

Am Himmel hell und klar:

Der Wald steht schwarz und schweiget, 

Und aus den Wiesen steiget

Der weiße Nebel wunderbar.

Wie ist die Welt so stille,

Und in der Dämmrung Hülle

So traulich und so hold!

Als eine stille Kammer,

Wo ihr des Tages Jammer

Verschlafen und vergessen sollt.

Seht ihr den Mond dort stehen?

Er ist nur halb zu sehen,

Und ist doch rund und schön.

So sind wohl manche Sachen,

Die wir getrost belachen,

Weil unsre Augen sie nicht sehn.La luno nun ekhelas,

steletoj oraj belas

en la ĉiela klar';

l'arbaro nigra revas.

el la herbejo levas

mirige sin nebula mar'.

Slentas nun la mondo

kaj en krepuska rondo

hejmecas kun favor'!

Similas pacan ĉelon,

kie vi la kverelon

de via tago dormu for.  

Ĉu vi la lunon konas?

Aspekte ĝi duonas,

sed plenas ĝia bel'.

Do ankaŭ estas multo,

loganta al insulto,

okulojn ĝenas ja malhel'.

La tuata poemo konsistas el sep strofoj, sed ofte nur la unua strofo estas uzata kiel lulkanto.

 Melodio 
La melodio konektita al la poemo estis kreita de Johann Abraham Peter Schulz kaj publikigita en 1790.

Eksteraj ligiloj
 Diversaj esperantaj tradukoj ĉe poezio.net

Kategorio:Germanaj poemoj