Hemaĉandra

Hemaĉandra, aŭ pli esperantlingve Hemaĉandro, estis hindia ĝajnisma sanktulo, fakulo, poeto, matematikisto, filozofo, jogulo, gramatikisto, jurteoriulo, historiisto, leksikografo, retorikisto, logikisto, kaj prozodiisto de la 12-a jarcento (ĉirkaŭ 1088  – ĉirkaŭ 1172/1173 n.e.). Konsiderita geniulo fare de siaj samtempuloj, li ricevis la titolon kalikālasarvajña, "konanto de ĉiu sciaro siatempe" kaj patro de la Guĝarata lingvo.

Naskita kiel Ĉangadeva, li estis ordenita en la skolo Śvētāmbara de Ĝajnismo en 1110 kaj ekhavis la nomon Somaĉandra. En 1125 li iĝis konsilisto de la reĝo Kumarapala kaj verkis Arhanniti, nome verko pri politiko el ĝajnisma vidpunkto. Li produktis ankaŭ Triŝaŝti-ŝalaka-puruŝa-ĉarita (“Faroj de 63 Gravuloj”), Sanskrita eposa poemo pri la historio de gravaj figuroj de Ĝajnismo. Poste, li ŝanĝis sian nomon al Hemaĉandra.

Referencoj



Kategorio:Guĝarato
Kategorio:Barataj filozofoj
Kategorio:Barataj verkistoj
Kategorio:Ĝajnismo