Dominiko (presbitero)

Dominiko (germane: Dominikus, latine ankaŭ: Minigo) estis germana kleriko en la 9-a jarcento kaj notario de reĝo Ludoviko la Germano. Li estis la unua nome konata kristana misiisto en la Princlando Moosburg ĉe la duka kortego. Origine li estis verŝajne el la Orientfranka imperio.Paul Fridolin Kehr: Die Urkunden der deutschen Karolinger, 3. Die Urkunden Arnulfs (MGH Diplomata regum Germaniae ex stirpe Karolinorum 3) Berlin 1940, p. XXIV Pro lia kirkostarigo en Pilgersdorf tiu ĉi komunumo taskiĝas la plej malnova de Burgenlando.

 Sekretario kortega 
eta|dokumento signita de Dominiko (latine: Dominicus notarius), 18.8.841 
En 837 Dominiko estis ĉefsekretario de la arkikapelano de Ludoviko la Germano kaj ratisbona episkopo Baturich.Harry Bresslau: Handbuch der Urkundenlehre für Deutschland und Italien, Band 1 Verlag De Gruyter, 1969, ISBN 978-3110012811 Post la morto de la franka reĝo Ludoviko la Pia la reĝa kancelario estis nove organizita. Abato Raatleich el Seligenstadt iĝis nova supera kanceliero; verŝajne li venigis Dominikon kancelarien. En dokumento de decembro 840 oni unuafoje legis pri la notarieco de Dominiko. Li estis ano de la skribejo de la abatejo Sankta Marteno en Tours.Paul Fridolin Kehr: Die Schreiber und Diktatoren der Diplome Ludwigs des Deutschen Ĉe: „Neues Archiv der Gesellschaft für ältere deutsche Geschichtskunde“ 50, 1935

 Misioj en la Princlando Moosburg 
De ĉ. 844 troviĝis Dominiko ĉe la kortego de la moosburg-a princo Pribina en rolo de pastro; komence li estis submetita al Pribina laŭ la regularo propropreĝaja. 

La misio tiea estis sub la ŝirmo de la salcburga ĉefepiskopo. Sekve Liupram enoficigis en 836 misiĉefe arĥidiakonon Osbald por la regionoj de Karantanio kaj Panonio. Verŝajne aktivis Osbald ankaŭ en Zalavár mem, eble dum la konstruado de la Johano-preĝejo.

Dominiko, kiu almenaŭ laŭjure estis pli malaltranga ol Osbald, estis influita de siaj jaroj en Ratisbono. El tio naskiĝis kvereloj inter Pribina kaj la salcburga arkiepiskopo Liupram daŭrante ĝis la jaro 850. Ĉi-jare fariĝis kontrakto laŭ kiu Liupram cedis al Dominiko la rajton celebri mesojn laŭkutime. Por tio Dominiko devis prezenti maldungan dokumenton de la ratisbonanoj kaj ekdeĵori por Salcburgio. 

Dominiko misiistis ĉe la slavoj ĝismorte. Samfunkcie posteulis lin la klerulo Swarnagel el Salcburgio.Herwig Wolfram: Salzburg, Bayern, Österreich. Die Conversio Bagoarium et Carantanorum und die Quellen ihrer Zeit, Verlag Oldenbourg, Wien/München 1996, p. 196 ss.

 Bienposedanto apud Brunnaron 
En la 15.9.844 Dominiko ricevis de reĝo Ludoviko la Germano, laŭ peto de episkopo Baturich kaj la karantaniaj grafoj Pabo kaj Werner el la konfiskitaj havaĵojHans Wagner: Urkundenbuch des Burgenlandes. Die Urkunden von 808 bis 1270 . Verlag Böhlau, p. 4 de la kleriko Ratpero aĵojn apud Brunnaron. Ili troviĝis ĉe la landlimo de la orientmarkia prefekto Ratpot kaj la grafujo de Szombathely de Rihheri apud la rojo Zöbernbach (proksime de Lockenhaus).RI I n. 1379 (donacoj de Ludoviko la Germano al Dominiko) Tiu ĉi donaco-dokumento estas la unua kaj unusola endokumenta nomo de la grafujo de Szombathely sub la grafo Rihheri. Uta von Freeden, Herwig Friesinger, Egon Wamers (eld.): Glaube, Kult und Herrschaft. Phänomene des Religiösen. Kolloquien zur Vor- und Frühgeschichte. Band 12, Römissch-Germanische Kommission des Deutschen Archäologisĉen Instituts, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-7749-3663-8, p. 400 ss.

Tie ĉi Dominiko konstruigis super la romia tombejo ŝtonan preĝejon kiu latinlingve nomiĝis Ecclesia Minigonis. La restaĵoj de karolida kirko troviĝis en 1975 dum malkonstruo de lernejo en Pilgersdorf. Tre verŝajne la trovitaĵoj apartenis al la kirko kies starigon ordonis Dominiko.Die romanische Kirchenruine von Pilgersdorf

 Notoj 


Kategorio:Germanaj teologoj
kategorio:Sekretarioj
Kategorio:Germanaj misiistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Regensburgo
kategorio:Notarioj
kategorio:Katolikaj misiistoj