Milita fotografio

Militfotarto estas ĝenro de fotarto kiu traktas dokumentadon de armitaj konfliktoj kaj la vivmaniero en batalzonoj. Roger Fenton estis la unua bonkonata fotisto asociita kun tiu kampo, kiam li fotis la Krimean Militon en 1854-1855  .

Militfotarto kutime priskribas la militon en ĉiuj ĝiaj aspektoj, kaj montras kaj la agojn de heroeco kaj la agojn de abomenaĵoj. La influo de fotarto sur publika politika konscio iĝis ŝarĝita temo post kiam pli kaj pli da kazoj estis malkovritaj en kiuj fotistoj reĝisoris kaj aranĝis la scenojn kiujn ili fotis, por pliigi la dramecan aspekton. La epoko de cifereca fotado kaj grafika redaktado kaŭzis gravajn dubojn pri la fidindeco de ĉi tiu kampo de fotarto kaj, do, ĝia ĵurnalisma utileco.

 Historio 
Fotarto estis uzita de la komenco por dokumenti informojn kaj historiajn okazaĵojn, sed la komenca fotartekniko uzita tiutempe, dagerotipo, postulis multe da tempo kaj penado por produkti, kaj fotistoj estis postulataj por porti la pezan kaj maloportunan ekipaĵon de tiuj tagoj kaj dokumenti la rapidajn batalajn agojn, sed fakte, ĉiu bildo bezonis eksponon de pluraj minutoj por esti registrita, do ne eblis registri vivan agadon, kaj tial ĝi ne estis uzata por ĉi tiu tipo de foto .

La unua militfotisto estis nekonata usonano, kiu faris plurajn dagerotipajn fotojn dum la Meksik-usona milito en 1847 Daguerrotypes of the Mexican–American War. Roger Fenton ekiris en 1855 kun maloportuna ekipaĵo, kaj estis limigita al fotoj de pejzaĝo aŭ fiksaj objektoj. La epikaĵo estis portita la tutan vojon per granda ŝarĝvagono. Li revenis al Anglio kun pli ol 350 grandformataj negativoj . En la malfruaj 1850-aj jaroj, Felice Beato vojaĝis al Brita Hindio por foti la Grandan Hindan Ribelon, kaj produktis grandan nombron da fotoj. Post tio li iris al Ĉinio, kie li fotis la Duan Opian Militon .

Ĉar fruaj fotistoj estis nekapablaj foti kortuŝajn objektojn, ili temigis pli senmovajn aspektojn de milito, kiel ekzemple fortikaĵoj kaj la deplojo de soldatoj sur la grundo antaŭ kaj post batalo. Portretoj de soldatoj ankaŭ estis tre akcepteblaj, sed por produkti bildon, la temo de la bildo devis esti tute kvieta dum kelkaj minutoj. Estis fotistoj kiuj rekreis scenojn de la batalo por foti ilin denove. Alexander Gardner kaj Mathew Brady eĉ prenis kadavrojn de soldatoj kaj rearanĝis ilin dum la Usona Enlanda Milito (1861-1865) por vide komuniki la abomenaĵojn kiuj okazis en la milito .

La Dua Angla-Afgana Milito en la jaroj 1878-1880 estis fotita de John Burke, kiu vojaĝis kun la britaj trupoj. Tio estis komerca projekto, kaj li esperis vendi albumojn de fotoj de la milito. Dum la 20-a jarcento, fotistoj kovris ĉiujn ĉefajn konfliktojn, kaj multaj el ili eĉ estis mortigitaj dum tiuj konfliktoj. Unu el la famaj fotistoj estis Robert Capa, kiu kovris la civitan militon en Hispanio, la tagon de la invado de Eŭropo kaj la falo de Parizo, kaj estis mortigita kiam li paŝis sur mino en Vjetnamio (tiam Hindoĉinio) en majo 1954.

La fotado de la milito permesis al publiko esti bone informita pri la novaĵoj de la milito. La kapablo amase reprodukti bildojn ne nur permesis al la publiko esti ĝisdatigita, sed ankaŭ permesis historian kaj maloftan dokumentadon de eventoj.

 Militfotistoj 
dekstra|eta|Militfotistoj dum la invado de Normandio
Fotistoj implikitaj en dokumentado de militsituacioj estas tre elmontritaj, kaj tial povas finiĝi vunditaj, kaj foje eĉ mortigitaj dum laborado sur la kampo. Ĵurnalistoj kaj fotistoj ja estas protektataj de internacia konvencio, sed la historio montras, ke foje ili estas celoj de unu el la militantaj partioj, se la celo estas venĝi kontraŭ la malamiko aŭ malebligi ke la fotita materialo estu alportita al la ceteraj. la mondo. Militfotado fariĝis pli danĝera kun la disvolviĝo de terorismo, kiu malobservas la militleĝojn kaj internaciajn traktatojn. En la Iraka milito, pluraj fotistoj estis kaptitaj kaj ekzekutitaj, kaj kelkaj estis mortigitaj per reala paffajro. Du irakaj fotistoj laborantaj por la novaĵagentejo Reuters estis mortigitaj fare de usonaj trupoj dum aviadila atako, kaŭzante gravan skandalon ĉirkaŭ la mondo.

Itala fotisto nomata Raphael Cirialo, kiu ofte kovris militojn en la mondo, inkluzive en Sieraleono, Afganio, Ruando, Libano kaj Kosovo, estis mortigita en 2002 en Ramalaho. Hiro Muramoto, fotisto de "Reuters" estis mortigita en 2010 kovrante tumultojn en Tajlando.

 Por plia legado 
 Capa, Robert (1999). Heart of Spain: Robert Capa's photographs of the Spanish Civil War: from the collection of the Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. [Denville, N.J.]: Aperture Foundation, Inc. 
 Harris, David (1999). Of battle and beauty: Felice Beato's photographs of China. Santa Barbara, California: Santa Barbara Museum of Art. 
 Hodgson, Pat (1974). Early war photographs. Reading: Osprey Publishing. 
 Katz, D. Mark (1991). Witness to an era: the life and photographs of Alexander Gardner: the Civil War, Lincoln, and the West. New York, N.Y.: Viking. 
 James, Lawrence (1981). Crimea 1854-56: the war with Russia from contemporary photographs. New York: Van Nostrand Reinhold. 
 Lewinski, Jorge (1978). The camera at war: a history of war photography from 1848 to the present day. London: W. H. Allen. 

 Vidu ankaŭ 
 Fotoĵurnalismo
 Milita korespondanto
 Roberto Capa
 Roger Fenton
 Felice Beato
 Postmortem-fotado
 Morto de lojala soldato
 Hisante la flagon en Iwo Jima

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 PBS pri milita fotografio 
 Anne S. K. Brown Military Collection, Brown Universitata Biblioteko. Inkluzivas militajn fotojn de Roger Fenton, Felice Beato, Alexander Gardner, Mathew Brady kaj aliaj.
 Eyemo fotilo uzita en 1942 de Damien Parer filminta la Akademian Premion-gajnatan dokumentarion, Kokoda Fronta Linio!, En Nova Gvineo kaj estas tenita ĉe Nacia Muzea Aŭstralio Canberra
 All the Mighty World: The Photographs of Roger Fenton, 1852–1860, ekspozicia katalogo plene enreta kiel PDF de La Metropola Muzeo de Arto, kiu enhavas multe de la milifotografio de Fenton

Kategorio:Milito
Kategorio:Fotado