Erasmo de Formia

Sankta Erasmo de Formia, naskiĝinta ĉirkaŭ 253 kaj mortinta ĉirkaŭ 303 en Ilirio, ankaŭ konata kiel Sankta Elmo, estas sanktulo, episkopo de Formia kaj kristana martiro. Li ankaŭ estas la patrono de maristoj kun Nikolao de Mira. La Fajro de Sankta Elmo estas nomita en lia honoro. Erasmo aŭ Elmo estas ankaŭ unu el la dek kvar Helpantaj Sanktuloj de la okcidenta tradicio, honorataj en Mezeŭropo kiel porpetantoj.

 Fonto 
La "Agoj de Sankta Elmo" estis parte kompilitaj de legendoj, kiuj konfuzas lin kun siria episkopo, Erasmus de Antioĥio, Jakobo de Voraĝino, en sia Ora Legendo, montras lin kiel episkopon ĉe Formia poe ĉie en la itala Kampanio, kiel ermiton sur la libanaj montoj kaj kiel martiro dum la persekutoj de la romia imperiestro Diokleciano.

 Patroneco 
 Patrono de maristoj 
Erasmos laŭdire fariĝis la patrono de maristoj, ĉar li daŭre predikis post kiam fulmo frapis la teron proksime de li. Tio instigis maristojn, kiuj timis la danĝeron de ŝtormoj sur la maro, preĝi al li en ĉi tiuj cirkonstancoj. La elektraj senŝargiĝoj ĉe la mastkapoj de ŝipoj estis viditaj kiel signo de ĝia protekto kaj estis tiel nomitaj "Fajro de Sankta Elmo". 

 Aliaj patronecoj  
Krom maristoj, Erasmon oni preĝas por infanaj koliko, intestaj malsanoj, kramfoj kaj doloroj de virinoj en akuŝo, kaj ankaŭ por batali kontraŭ la pesto. 

 Relikvo 
Gregorio la Granda skribis en la 6-a jarcento, ke liaj restaĵoj estas konservita en la katedralo de Formia (Italio). Kiam tiu urbo estis eldetruita fare de la Saracenoj en 824, la restaĵoj de Erasmo estis transdonitaj al Gaeta. Li nun estas la patronsanktulo de Santeramo in Colle, Gaeta kaj Formia.

Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 303
Kategorio:Ortodoksaj sanktuloj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj martiroj