Ahmad Jamal (pianisto)

eta|Jamal ĉe Bozar en Bruselo, Belgio (Jan 2014)

Ahmad Jamal (la 2-an de julio 1930 - la 16-an de aprilo 2023) estis ĵazpianisto kiu havis influon, precipe sur kolegaj muzikistoj Considering Genius: Writings on Jazz p. 95 kiel la gvidanto de malgrandaj ĵazaj ensembloj bazitaj sur minimumisma kaj virtuoza pianludado. Interalie li estis konata pro lia kontrolo de la streĉiteco de la muziko. En 2011 li estis elektita fare de la legantoj de revuo Down Beat al la Ĵaza Halo de Famo.

 Vivo 
Li naskiĝis nomita Frederick Russell Jones en Pittsburgh kaj komencis ricevi profesian trejnadon 7-jaraĝa. En 1950 li translokiĝis al Ĉikago kaj en 1952 konvertiĝis al Islamo kaj translokiĝis al la Ahmadismo. En 1951 li surbendigis sian unuan diskon kun la grupo nomita "The Three Strings (La Tri Kordoj)" kiu inkluzivis ŝanĝiĝantan grupigon de kontrabasistoj kaj gitaristo Ray Crawford. En 1955, la nomo de la triopo estis ŝanĝita al la "Ahmed Jamal Trio" kaj la grupo estis subskribita al la "Argo" firmao de Chess Records. En 1958, drumisto Vernel Fournier anstataŭigis gitariston Crawford kaj la diskon kiun ili registris tiun jaron, kune kun basludanto Israel Crosby, ‏Not for Me iĝis sukceso kiu ankaŭ marŝis sur la popfurorlistoj kaj transiris la limojn de ĵazo. La financa sukceso permesis al Jamal malfermi klubon-restoracion nomitan "La Alhambro".

En la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento, Jamal publikigis kaj kune kun la triopo kaj en aliaj ensembloj kelkajn albumojn kiuj estis komerce kaj kritike sukcesaj kiel ekzemple Listen to the Ahmad Jamal Quintet, Alhambra, ‏ of You, ‏ kaj Ahmad Jamal ĉe la La eksterordinara Penthouse registrita kun 15-peca kordorkestro.

En la 1970-aj jaroj, la kariero de Jamal spertis certan malkreskon, kvankam li publikigis danĝernivele aklamitajn kaj influajn diskojn kiel ekzemple The Awakening de 1970 kaj Freeflight de 1971.

En la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento, la diskoj, kiujn li registris en kunlaboroj, estis sukcesaj, kiel In Concert, kiun li registris kun la vibrafonludanto Gary Burton, kaj The Essence, kiujn li registris kun la saksofonisto George Coleman. En 1985 li prezentiĝis ĉe la Montreala Ĵaza Festivalo kaj la disko kiu dokumentis la prezenton Live at the Montreal Jazz Festival 1985 ricevis precipe pozitivajn recenzojn. En la fruaj 90-aj jaroj de la 20-a jarcento, la diskoj Chicago Revisited: Live at Joe Segal's Jazz Showcase kaj I Remember Duke, Hoagy & Strayhorn, en kiuj li ludis normojn de Duke Ellington, Hoagy Carmichael kaj Billy Strayhorn, kaj sekve ricevis pozitivajn recenzojn.

 Stilo kaj influo 
La ludstilo de Jamal estas unika en lia trankvila virtuozeco, kiu ne superfortas la aŭskultanton per sonoj sed male, uzas tre ekonomian ludadon, kie la trankvilaj momentoj kreas senton de streĉiteco kaj dinamiko. Lia ludado havis decidan influon sur Miles Davis kaj Red Garland Biografio en la retejo Allmusic.

 Premioj kaj honoroj 
 Diskaro 
 Kompilaĵoj 
 1967: Standard Eyes (Cadet)
 1972: Inspiration (Cadet)
 1974: Re-evaluations: The Impulse! Years (Impulse!)
 1980: The Best of Ahmad Jamal (20th Century)
 1998: Ahmad Jamal 1956–66 Recordings
 1998: Cross Country Tour 1958–1961 (GRP/Chess)
 2005: The Legendary Okeh & Epic Recordings (1951–1955) (Columbia Legacy)
 2007: Complete Live at the Pershing Lounge 1958 (Gambit)
 2007: Complete Live at the Spotlite Club 1958 (Gambit)
 2014: Complete Live at the Blackhawk (Essential Jazz Classics)
 2022: Emerald City Nights: Live at the Penthouse 1963-1964 (Jazz Detective)

 Kun Ray Brown 
 Some of My Best Friends Are...The Piano Players (Telarc, 1994)

 Kun Shirley Horn 
 May the Music Never End (Verve, 2003)

 Referencoj 

 Literaturo 
 "Ahmad Jamal: 'Ahmad Jamal at the Pershing: But Not For Me'". Basic Jazz Record Library. NPR. August 1, 2001. Radio.
 "Ahmad Jamal On Piano Jazz 1985." Piano Jazz. NPR. August 29, 2008. Radio.
 Crouch, Stanley. Considering Genius: Writings on Jazz. Cambridge: Basic Civitas Books, 2006. Print.
 Early, Gerald (ed.). Miles Davis and American Culture. St. Louis: Missouri Historical Society Press, 2001. Print.
 Holsey, Steve. "Sepia on the Record". Sepia (Fort Worth, TX), April 1, 1980: 14. Print.
 "Jamal, Ahmad – Ahmad's Blues." Colin Larkin (ed.), Encyclopedia of Music, 4th edition. Oxford Music Online. Web. April 17, 2012.
 "Jamal, Ahmad." Colin Larkin (ed.), Encyclopedia of Popular Music, 4th edition. Oxford Music Online. Web. April 17, 2012.
 Macnie, Jim. "Intricacy & Groove: At Home with Ahmad Jamal". Downbeat, March 2010, Vol. 77, Issue 3: 26–31. Microfilm.
 Norris, Michele. "1,000 Essential Recordings You Must Hear". All Things Considered. By Tom Moon. August 22, 2008. Radio.
 Walz, Jay. "Pianist-Investor Is A Hit in Cairo: Jazz Musician Ahmad Jamal Finds Moslem Faith Aids Him on African Visit". The New York Times, November 20, 1959: 14. Print.
 Waltzer, Ben. "Always Making Jazz Seem New: The Pianist Ahmad Jamal is an Innovator Who Finds Originality by Taking a Long at the Tradition of Small-Group Jazz". The New York Times, November 11, 2001: A27. Print
 Wang, Richard and Barry Kernfeld. "Jamal, Ahmad". Barry Kernfeld (ed.), The New Grove Dictionary of Jazz, 2nd edition. Grove Music Online. Oxford Music Online. Web. April 17, 2012.
 Wright, Todd and John Higby. "Appalachian Jazz: Some Preliminary Notes". Black Music Research Journal 23, 1/2 (2003): 58, 59. Print.

 Eksteraj ligiloj 

 Oficiala retejo
 Ĉefajreja konversacio kun Ahmad Jamal
 "Poinciana" Turniĝas Kvindek" de Ted Gioia (www.jazz.com)
 Ahmad Jamal ĉe NPR

 Discografio de Ahmad Jamal ĉe Discogs


Kategorio:Usonaj ĵazpianistoj
Kategorio:Usonaj ĵazkomponistoj
Kategorio:Usonaj islamanoj
Kategorio:Konvertitoj al islamo