Berilia karbonato

|colspan="2" style="text-align: center;" |Blankaj kristaloj de berilia karbonato.Alternativa(j) nomo(j) Karbonato de berilioCAS-numero-kodo13106-47-3ChemSpider kodo55490PubChem-kodo61577Fizikaj proprecojAspektoblanka, nebrulema solidaĵoChembkAmerican ElementsMolmaso67,9452g mol−1Denseco1,67 g/cm−3Fandpunkto110°C EPA United States Environmental Protection AgencyBolpunkto333,6°C ChemsrcEkflama temperaturo169,8°C ChemnetSolveblecoAkvo:0,218 g/LMalkomponiĝas en varma akvo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en malvarma akvo.Mortiga dozo (LD50)>2000 mg/kg (buŝe)GHS etikedigo de kemiaĵojGHS Damaĝo Piktogramo<center>GHS SignalvortoAvertoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25 °C kaj 100 kPa)

Berilia karbonato aŭ karbonato de berilio estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la berilia hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka, nebrulema solidaĵo, nesolvebla en akvo. Berilia karbonato posedas 1 beriliatomon, 1 karbonatomon kaj 3 oksigenatomojn. Berilia karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj beriliaj derivaĵoj.

Estas tri formoj raportitaj, anhidra, tetrahidrato kaj baza berilia karbonato. La anhidra formo estas raportita kiel malstabila, malkomponiĝanta al berilia oksido kaj karbona duoksido, kaj postulanta stokadon sub CO2. La tetrahidrata laŭdire estas formata kiam CO2 estas bobelata en solvaĵo de Be(OH)2 kaj ankaŭ laŭdire estas simile malstabila.

Baza berilia karbonato estas miksita salo, kiu povas esti preparita per la reakcio de berilia sulfato kaj amonia karbonato, kaj enhavas kaj karbonatajn kaj hidroksidajn jonojn, kun formulo Be2CO3(OH)2. Berilio (Be; CAS No. 7440-41-7) troviĝas en la terkrusto je meza koncentriĝo de proksimume 2.8-5.0 mg/kg. Berilio estis malkovrita de Louis Nicolas Vauquelin en la 1797-a kaj unue izolita de Friedrich Wöhler kaj Antoine Bussy en la 1828-a.

Elementa berilio en ĝia elementa formo havas grizan metalan aspekton. Ĝi estas mola metalo, kiu estas kaj forta kaj fragila; ĝia malalta denseco kaj alta varmokondukteco igas ĝin utila por aerospacaj kaj armeaj aplikoj.

 Sintezoj 
 Sintezo 1 
 Preparado per agado de fosgeno kaj berilia hidroksido:
90ra|fosgeno+210ra|berilia hidroksido180ra|berilia karbonato+numero 2|50ra90ra|klorida acido

 Sintezo 2 
 Preparado per traktado de karbonata anhidrido kaj berilia hidroksido:
120ra|karbona duoksido+210ra|berilia hidroksido180ra|berilia karbonato+90ra|akvo

 Sintezo 3 
 Preparado per reakcio de karbonata acido kaj berilia klorido:
120ra|karbonata acido+210ra|berilia klorido180ra|berilia karbonato+numero 2|50ra90ra|klorida acido

 Sintezo 4 
 Preparado per interagado de natria karbonato kaj berilia klorido:
120ra|natria karbonato+210ra|berilia klorido180ra|berilia karbonato+numero 2|50ra120ra|natria klorido

 Vidu ankaŭ 
 Karbonatoj

 Referencoj 

Kategorio:Karbonatoj