Olivér Brachfeld

[braĥfeld], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Brachfeld Olivér Ferenc estis hungara tradukisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia parenco estis Siegfried Brachfeld.

https://opac-nevter.pim.hu/ro/record/-/record/PIM48827 hungarlingva datenaro de muzeo naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Kito.

 Biografio 
 devenis el juda-katolika familio. Li maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1926, post 4 jaroj li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány, sed li studis ankaŭ en Vieno kaj Parizo. Inter 1930–1938 li instruis en Universitato de Barcelono, dum li prelegis ankaŭ en Sorbonne kaj en Munkeno, inter 1936–1938 li estis ankaŭ pupteatrestro en Barcelono. Pro finiĝo de la respubliko li rifuĝis al Francio en 1938, sed post 3 jaroj li rerifuĝis al Hispanio pro alveno de la naziismo. Baldaŭ li translokiĝis al amerikaj landoj. En 1957 li revenis al Barcelono, kie li edziĝis kun kataluna virino. Li instruis en Münster, Karakaso, Bogoto kaj Kito. Liaj kontribuoj ne aperis en Hungario, ĉar li apogis la hungaran revolucion en 1956. Li neniam ricevis hispanan ŝtatanecon.

 Elektitaj kontribuoj 
 Magyar irodalomtörténet kínai nyelven (1929)
 Contra Maranon. Critica de suos teorias sexuales (1933)
 Violante de Hungría (1942, 1950, 1991, 2000)
 Sándor Márai: A la luz de los candelabros (tradukaĵo, 1946, 1951)
 La reina mas olvidada de la historia (1947)
 Lajos Zilahy: Vida serena (tradukaĵo, 1954)
 Historia de Hungria (1957)
 Frigyes Karinthy: Viaje en torno de mi craneo (tradukaĵo, 1961)
 Los sentimentos de inferiorad (1970)

 Fontoj 
 hungarlingva biografio
 hungarlingva biografio
 hungarlingva biografio legebla pli malsupre

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj