Uranila karbonato

|-style="background: yellow; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;"|<font face="Arial" color="blue">Uranila karbonato
|-
||Kemia formulo|| UO2CO3
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|300ra|Uranila karbonato
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Plata kemia strukturo de la Uranila karbonato
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|300ra|Uranila karbonato
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Tridimensia kemia strukturo de la Uranila karbonato
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|300ra|Ruterfordino: Erco de uranila karbonato|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |Ruterfordino: Erco de uranila karbonato.
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|300ra|Uranila karbonato|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |Flavaj kristaloj de uranila karbonato
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Alternativa(j) nomo(j)
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |
 Karbonato de uranilo
|-
|CAS-numero-kodo||12274-95-2
|-
|PubChem-kodo||20096206
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Fizikaj proprecoj|-
|Aspekto||flavaj kristaloj
|-
|Molmaso||329,221g mol−1
|-
|Denseco||5,7 g/cm−3
|-
|Solvebleco||Akvo:nesolveblaAmerican Elements
|-
|Mortiga dozo (LD50)||>2000 mg/kg (buŝe)
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |GHS etikedigo de kemiaĵoj
|-
|GHS Damaĝo Piktogramo||<center>
|-
|GHS Signalvorto||Averto
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow;color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)
|}

Uranila karbonato aŭ karbonato de uranilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la uranila hidroksido kaj karbonata acido. Temas pri flavaj kristaloj, nesolveblaj en akvo. Uranila karbonato posedas 1 uraniatomon, 2 oksigenatomojn, 1 karbonatomon kaj 3 oksigenatomojn. Uranila karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj uranilaj derivaĵoj.

En la 1948-a, Paul D. Miller kaj kunlaborantoj unuafoje izolis uranilan karbonaton, preparitan per la ago de karbona dioksido sub premo sur uranio-trioksida-, amonia- kaj natria -uranatoj. Malsaman procedon sekvis Chernyaev kaj kunlaborantoj, kiuj preparis la kunmetaĵon per la traktado de akvaj kaj alkoholaj solvaĵoj de uranila nitrato kun karbona duoksido sub premo aŭ akvaj suspensiaĵoj de uranioksido, UO3, en normalaj kondiĉoj.

La ĝis nun neraportita kunmetaĵo de uranio (IV) oksikarbonato, sur eksponiĝo al seka aero spertas samtempan oksigenadon kaj dehidratiĝon, rezultigante la formadon de la kunmetaĵo UO2CO3, 2,5 H2O, la progreso de la oksigenado estas indikita per la laŭgrada ŝanĝo de koloro de malhelverda al helflava. Ĉi tiu hidratigita uranila karbonato, kiam varmigita en vakuo je 160°, donas la anhidran kunmetaĵon UO2CO3, kiu estas stabila ĝis .Nature

 Sintezoj 
 Sintezo 1 
 Preparado per agado de fosgeno kaj uranila hidroksido:
90ra|fosgeno+270ra|uranila hidroksido250ra|uranila karbonato+numero 2|50ra70ra|klorida acido

 Sintezo 2 
 Preparado per traktado de karbonata anhidrido kaj uranila hidroksido':
120ra|karbona duoksido+210ra|uranila hidroksido250ra|uranila karbonato+90ra|akvo

 Sintezo 3 
 Preparado per reakcio de karbonata acido kaj uranila klorido:
120ra|karbonata acido+210ra|uranila klorido250ra|uranila karbonato+numero 2|50ra70ra|klorida acido

 Sintezo 4 
 Preparado per interagado de natria karbonato kaj uranila klorido'':
120ra|natria karbonato+210ra|uranila klorido250ra|uranila karbonato+numero 2|50ra120ra|natria klorido

 Vidu ankaŭ 
 Karbonatoj

 Referencoj 

Kategorio:Karbonatoj