Parko Alamillo

La Parko Alamillo ( kun signifo Parko de la Popleto) estas natura parko, kiu estas en verda zono de la municipaj teritorioj de Sevilo kaj Santiponce. La tieaj specioj estas propraj de arbaro de mediteranea klimato. Post ampleksigo en 2014, ĝi enhavas jam 120 hektarojn.

La verda areo estas historia, kaj estis citita jam de Miguel de Cervantes en 1615 kaj de Lope de Vega ankaŭ en la 17-a jarcento. La aktuala Parque del Alamillo estis malfermita en 1993,José Luis Losa (20a de aprilo 2007). «La Expo 92 cumple 15 años con la isla de la Cartuja al borde de la saturación». ABC. Konsultita la 11an de oktobro 2008. post la Internacia ekspozicio de Sevilo (1992), kaj norde de la areo okupita de tiu.

Inter la arboj estas specioj propraj de mediteranea ĉerivera arbaro: salikoj (Salix atrocinera), poploj (Populus alba kaj Populus nigra), ulmoj (Olmus minor) kaj fraksenoj (Fraxinus angustifolia). Estas ankaŭ naturaj olivarboj (Olea europaea variaĵo sylvestris), karoboj (Ceratonia siliqua), korkokverkoj (Quercus suber) kaj pinoj (Pinus pinea), krom kelkaj indiĝenaj anzinoj (Quercus rotundifolia). Francisco Bueno Manso kaj aliaj (2000). Parques y jardines de Sevilla. Diario de Sevilla kaj Caja Rural del Sur. ISBN 0427145100. 

En la parko estas ankaŭ kampardomego (cortijo), monumentoj al Antonio Machado, al instruistoj, galegia krucmonumento, asturia "hórreo", monumento al du poetoj de Ekstremaduro, kenotafo al Gustavo Adolfo Bécquer, inter aliaj. José Gallego Espina (10a de aprilo 2013). «Bécquer, un siglo esperando su museo y su monolito... oficial». El Correo de Andalucía.  Estas senfervoja kvazaŭvagonaro kiu veturas la parkon.

 Bildaro 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 oficial retejo de la Parque del Alamillo
 virtuala vizito al Parque del Alamillo
 oficial retejo de la vagonaro Alamillo



Kategorio:Sevilo
Kategorio:Parkoj en Hispanio