Sansistemo en Finnlando

La sansistemo en Finlando estas plejparte ŝtata.

 Malsanulejoj 
La kvin plej grandaj kaj plurfakaj malsanulejoj (finne sairaala, svede sjukhus) en Finnlando estas universitataj malsanulejoj (finne yliopistollinen sairaala, svede universitetssjukhus). Ili estas Universitata centralmalsanulejo de regiono de Helsinko (la plej granda hospitalo en Finnlando), Universitata malsanulejo de Tampere, Universitata centralmalsanulejo de Turku, Universitata malsanulejo de Oulu kaj Universitata malsanulejo de Kuopio. Universitata malsanulejo en Finnlando konsistas el ĉefa malsanulejo situanta en la urbo menciita en sia nomo kaj pluraj pli malgrandaj submalsanulejoj, kelkaj el kiuj povas esti en najbaraj municipoj de la urbo menciita en la nomo de la malsanulejo. La medicina fakultato de la universitato situanta en la urbo menciita en la nomo de la malsanulejo funkcias lige kun la universitata malsanulejo, kaj instruado estas donita al studentoj en diversaj kampoj de medicino kaj flegado en la malsanulejo. Ĉiuj aŭ preskaŭ ĉiuj medicinaj specialaĵoj estas reprezentitaj en universitataj hospitaloj.

La centra malsanulejo (finne keskussairaala, svede centralsjukhus) estas la plej centra malsanulejo de neuniversitata medicina distrikto, kie la plej multaj medicinaj kampoj estas reprezentitaj. La plej granda el ili estas Malsanulejo Nova de Meza Finnlando en Jyväskylä. Ekzistas unu universitata aŭ centra malsanulejo en ĉiu provinco, kun la escepto de Suda Savonio kaj Laponio, kie ekzistas du. Ekzistas 20 malsanulejaj distriktoj en Finnlando, kaj iliaj limoj malglate sekvas la provincajn limojn kun kelkaj esceptoj. Ĉiu centra malsanulejo apartenas al subeco de iu universitata malsanulejo, kie pacientoj povas esti translokigitaj se necese, se la centra malsanulejo ne povas proponi taŭgan kuracadon. En la centraj malsanulejoj ekzistas 24-hora krizservo por speciala medicina prizorgo.

Regiona malsanulejo (finne aluesairaala, svede kretsjukhus) estas pli malgranda malsanulejo en medicina distrikto, kie kutime funkcias nur centraj specialaĵoj. Malsanulejoj povas esti specialigitaj en kampo aŭ pacienta grupo. Multaj regionaj malsanulejoj havas almenaŭ sekciojn de interna medicino, ofte ankaŭ sekciojn de kirurgio. Foje grandaj malsanulejoj estas dividitaj en unuojn kiuj estas fizike situantaj en malsamaj konstruaĵoj; taŭgaj ekzemploj estas infanmalsanulejoj kaj psikiatriaj malsanulejoj. Malsanulejoj ankaŭ povas esti privataj; Ĝis nun, tamen, ne ekzistas privataj universitataj malsanulejoj en Finnlando.

 Lingvoj 
En dulingvaj komunumoj (ankaŭ en Helsinko kaj Turku, kvankam tie la svedparolantoj estas nur eta minoritato) la ĉiuj kuracistoj kaj dentistoj de publika duono devas povi servi kaj finne kaj svede (iomete negativa termo pri tio devo estas pakkoruotsi, kion oni uzas ankaŭ pri la deviga svedinstruo de la baz- kaj mezlernejoj, kaj tiun devon de kuracistoj kaj dentistoj kritikas iuj samaj personoj, kiuj malapogas la devigan lernejan svedan kiel politikistoj de Veraj finnoj). Ekde 2016, kiam Närpes libervole fariĝis oficiale dulingva, ne plu ekzistas unulingve svedlingvaj komunumoj en la aliaj provincoj ol Alando kaj tial en la tuta lando krom en Alando oni devas povi kuracistan kaj dentistan servon finne. Aliflanke pli kaj pli multaj kuracistoj servas ankaŭ en la angla. En la hejmreĝiono de la sameoj  oni devas ricevi kuracistan kaj dentistan servon ankaŭ samee.

*