Haveno de Indioj

La Haveno de Indioj () de Sevilo, Hispanio, estis la ĉefa river-mara haveno kiel ligilo kun la hispania Ameriko, eltenante monopolon kiel en- kaj el-irejo de varoj en kaj el Indias pere de asiento havigita per  reĝa dekreto.

Por ties administrado, la Katolikaj Gereĝoj fondis la Casa de Contratación de Indias, kun sidejo en Sevilo de 1503 ĝis 1717. En Sevilo oni regis kaj kontraktis la veturojn, oni kontrolis la riĉaĵojn kiuj venis el Ameriko kaj oni regulis la komercajn, sciencajn kaj jurajn rilatojn kun la Nova Mondo. Tio rezultis en granda urba ekspansio, superante Sevilo la 100 000 loĝantojn, iĝante la plej granda urbo de Hispanio kaj la plej urbigita de la epoko, en kiu elstaris pavimitaj stratoj. La problemoj de navigado okazigitaj de la novaj ŝipoj, pli grandaj, kaj la plibonigo de la kadizaj fortikaĵoj estis tialo por la translokigo de la institucio al Kadizo en 1717. 

En 1506 eliris el la haveno 35 ŝipoj kaj en 1550 la nombro pliiĝis al 215, kaj oni pasis de la 3 000 al 30 000 tunoj. Al Ameriko oni sendis vinon, oleon, farunon, tolojn, vestojn, sapon, mielon, vakson, biskvitojn, paperon, ceramikon, vitron, instrumentojn, medicinojn, fikojn, sardinojn, ŝuojn, olivojn, ilojn, librojn ktp. El ĉiuj tiuj produktoj, la plej eksportitaj estis vino, oleo kaj faruno. La sendado de faruno estis polemika, ĉar eksporti cerealojn aŭ farunon povis okazigi malsategojn. La ŝipoj venintaj de Ameriko kunportis oron, arĝenton, perlojn, felojn, sukeron, sebon, smilakaĵon, kotonon, brazil-lignon, aliajn valorajn lignojn, indigajn tinkturojn, kaj aliajn varojn. Morales Padrón, op. cit., pp. 527-567 

Referencoj

 Bibliografio 
 Antonio E. Cuesta López kaj Antonio Guerra (2005). Sevilla, hospital de Indias. Sevilla: Almuzara.
 Francisco Morales Padrón, Francisco (1992). Historia de Sevilla. Publicaciones del Diario 16. ISBN 847405818X.

 Eksteraj ligiloj 
 Puerto de Indias
 El Puerto de Indias



Kategorio:Transporto en Sevilo
Kategorio:Historio de Hispanio