Odetta (kantistino)

Odetta HOLMES, sed fame konata simple kiel Odetta (la 31-an de decembro 1930, la 2-an de decembro 2008) estis afro-usonana popolkantisto, aktorino, gitaristo, lirikisto, kaj civitanrajta aktivulo, ofte referita kiel "La voĉo de la afrikusona civilarajta movado" kaj la "Reĝino de usona popolmuziko". Weiner, Tim (decembro 3, 2008). " Odetta, Voĉo de Civitanrajta Movado, Mortas ĉe 77 " . The New York Times. Prenite la 3an de decembro 2008 . Kreps, Danielo (la 12-an de marto 2008). "Popolkantisto kaj Civil Rights Activist Odetta Dead at 77" . Rulŝtono . Prenite la 24-an de April, 2013 ..

Odetta marŝis kune kun Martin Luther King Jr., aperis antaŭ prezidantoj John F. Kennedy kaj Bill Clinton kaj influis la junan Bob Dylan. Kiel unu el la plej eminentaj kantistoj de usonaj popolkantoj en la 20-a jarcento, Odetta prezentis ĉirkaŭ la mondo en multaj koncertoj kaj partoprenis sennombrajn bonfarajn okazaĵojn.

 Vivo kaj kariero 
Odetta naskiĝis en Birmingham, Alabamo kaj sesjaraĝa ŝi translokiĝis kun sia familio al Los-Anĝeleso. De juna aĝo ŝi koncertis en la preĝeja ĥoro kaj elstaris per sia klara kaj forta voĉo. En la aĝo de 13, ŝi komencis studis voĉpedagogion ĝis ŝia patrino ne povis pagi plue subteni ŝian edukadon. La pupartisto Harry Burnett venis al ŝia helpo kaj financis la daŭrigon de voĉevoluaj klasoj. Poste ŝi daŭre studis muzikon, klasikan kaj operecan kantadon en la Kolegio de Los Anĝeleso.

La unua albumo de Odetta estis publikigita en 1945 kaj estis nomita La Stana Anĝelo. En la aĝo de 19, ŝi partoprenis la teatraĵon Finian's Rainbow kiu venis al San Francisco, kie ŝi unue malkovris blusmuzikon. La sekvan jaron, ŝi aperis dum la somera ferio en la teatraĵo Bernesh and Pieces. En la venonta lerneja jaro en kolegio, ŝi laboris kiel mastrumisto kaj aperis kun la legenda baskantisto Paul Robeson. En 1953, Odetta translokiĝis al Novjorko kaj komencis prezenti en popolmuzika klubo konata kiel Blue Angel. Pete Seeger kaj Harry Belafonte, sekvis ŝian karieron kaj invitis ŝin por prezenti kun ili: Harry Belafonte ĉe Carnegie Hall kaj Pete Seeger ĉe New York City Hall.

Komence de ŝia kariero, Odetta akompanis sin sur gitaro kaj estis konsiderita soprankantisto. Kiam ŝia kantado evoluis ŝia voĉo iĝis mezosoprano, kaj poste, dank'al la trejnado kaj maturiĝo, ŝia voĉo intervalis de soprano ĝis baritono kaj kontraldo.

De 1954 ĝis 1970, Odetta entute registris 19 albumojn, sed post tio periodo ŝi malofte registris solalbumojn, kaj dum la venontaj tridek jaroj ŝi registris nur 4. Ŝi registris kun la firmaoj: Fantasy Records, Tradition Recordings, Vanguard Records, RCA Victor, M.C. Records, Silverwolf, kaj Original Blues Classics.

En la 1960-aj jaroj ŝi aliĝis al la protesta movado por egalrajtigoj por nigruloj, kaj en 1963 ŝi marŝis kun Martin Luther King Jr. en Selma kaj Vaŝingtono.

Pere de sia poezio, Odetta influis multajn konatajn prezentistojn kaj kantistojn, inter ili: Bob Dylan, Joan Baez kaj Janis Joplin.

En 1999, la Prezidanto de Usono Bill Clinton, aljuĝis al ŝi la "National Medal of the Arts & Humanities" (Nacian Medalon de la Arto & Humaneco) por ŝia kontribuo al usona popolmuziko.

En 2007 ŝi estis nomumita por Grammy Award por Best Classical Folk Album, por la albumo "Gonna let it Shine". Entute, Odetta registris 27 solalbumojn, la lastan en 2007, kaj partoprenis kiel kantisto en dekduoj da aliaj albumoj kune kun kantistoj kiel ekzemple Miriam Makeba, Eric Bibb kaj James Cotton.

En 2008, Odetta mortis en Novjorko pro kormalsano, en la aĝo de 77.

 Elektita filmografio 
 1955 - Cinerama Holiday
 1966 - Sanctuary
 1974 - The Autobiography of Miss Janne Pittman

 Vidu ankaŭ 
 James Chaney

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Videaj eltiraĵoj de la voĉa historio de Odetta ĉe The National Visionary Leadership Project
 Nekrologo ĉe AP en The New York Times
 Windsor nun

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Kategorio:Afrik-usonaj muzikistoj