Azara

Azara  estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

 Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro, inter la riveroj Alcanadre kaj Vero. 

Ĝi limas norde kun Azlor, oriente kun Pozán de Vero, sude kun Peraltilla kaj okcidente kun Lascellas-Ponzano. 

La loĝloko Azara mem (429 msm) Gobierno de Aragón. «Zonas altimétricas por rangos en Aragón y España, y altitud de los municipios de Aragón.». Datos geográficos. Arkivita el originalo la 4an de decembro 2011. Konsultita la 15an de aŭgusto 2012.  estas je 44 km oriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo A-1231 kun Azlor norde, kaj kun Peraltilla sude kaj tie kun la aŭtoŝoseo A-22.

Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio kaj la loknomon mem "Azara", devena de la araba الصخرة, AȘ-ȘAXRA, "la roko", POCKLINGTON, Robert (2016). «Lexemas toponímicos andalusíes (I)». Alhadra. Revista de la cultura andalusí 2. ISSN 2444-5282.  sendube reference al la roko kiu hegemonias la loĝlokon. La ekzistado de fortikaĵo sur tiu roko atestas pri la defenda gravo de la loko. Tiukadre la municipa blazono montras bildon de la roko. Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj.

Ĝis 1104 la loko estis de reĝlando (ne senjorlando), kiam ekhavis tenantojn. (UBIETO ARTETA, Los Tenentes, p. 129) En 1566 la loko estis de la Ordeno de la Hospitalo. (DURÁN, Un Informe, p. 295) Kaj en 1610 same. (LABAÑA, p. 92)

Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj. 

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Azara kie oni malaltiĝis el 491 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 160 loĝantoj (2022). INE (eld.). «Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional».

 Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo de Sankta Lucia, ruinoj de la kastelo, krom la naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon. 

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de la provinco Ŭesko

 Referencoj 

Bibliografio
 Briet, L. Bellezas del Alto Aragón. Huesca, Diputación, 1988, v. 2.
 Aragón constante histórica. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
 Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). Historia de Aragón. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
 Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
 CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

 Eksteraj ligiloj 




Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko