Franz Götze

Franz GÖTZE (naskiĝinta la  en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Lepsiko) estis germana violonisto, operkantisto kaj kantoinstruisto. Lia filino estis la kantistino kaj pedagogino Augusta Götze.Kp. Hugo Riemann: Franz Götze. Ĉe: Riemann Musilexikon 1919.

 Vivo kaj agadoj 
Franz Götze komence disĉiplis ĉe Louis Spohr en Kaselo. En 1831 li iĝis membro de la Kortega kapelo de Vajmaro. Tie li jesis trejniĝon je operkantado kaj surloke aktivis inter 1836 kaj 1852 kiel unua tenoro. En 1853 li iĝis instruisto ĉe la konservatorio lepsika. En 1867 li iĝis privata kanto-lernigisto en Lepsiko. Lia grandduka moŝto vajmara nomumis lin en 1855 profesoro.

 Verkoj 
 Franz Götze: Fünfzehn Jahre meiner Lehrtätigkeit am Conservatorium der Musik zu Leipzig und mein Verhältniß zum Direktor Herrn Advokat Schleinitz, Lepsiko 1868. (surrete

 Referencoj 

 Literaturo 
 "Götze, Franz". Ĉe: Alfred Einstein (eld.): Riemann Musiklexikon. Naŭa eldono. Max Hesses Verlag, Berlin 1919, p . 415 katalogo
 Nekrologo en la periodaĵo Signale für die musikalische Welt 24/aprilo 1888), p. 369-370 (surrete

Kategorio:Violonistoj
Kategorio:Tenoroj
Kategorio:Germanaj muzikistoj
Kategorio:Operkantistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Leipzig