Castillazuelo

Castillazuelo  (Kasteleto) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

 Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la centro de la komarko Somontano de Barbastro, sur la valo de la rivero Vero, je ties maldekstro, sed kun kvartalo sur la dekstra bordo. Ĝi limas okcidente kun Pozán de Vero, norde kun Salas Altas kaj Salas Bajas, kaj oriente kun Barbastro. 

La loĝloko Castillazuelo mem (368 msm) Gobierno de Aragón. «Zonas altimétricas por rangos en Aragón y España, y altitud de los municipios de Aragón.». Datos geográficos. Arkivita el originalo la 4an de decembro 2011. Konsultita la 15an de aŭgusto 2012.  estas je 58 km oriente de Huesca kaj je 6,5 km de Barbastro. Ĝi estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1232 kun Huerta de Vero kaj Pozán de Vero norde, kaj kun Barbastro sude.

Historio
La areo ja estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio kaj loknomojn. POCKLINGTON, Robert (2016). «Lexemas toponímicos andalusíes (I)». Alhadra. Revista de la cultura andalusí 2. ISSN 2444-5282.  Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj. Estis iam islama fortikaĵo. Petro la 1-a konkeris la lokon fine de la 11-a jarcento kaj en 1095 jam aperis mencio de la loko Castellazol en dokumento de tiu monarko. Post la konkero de Barbastro en 1100 kaj probable ekde tian omi ekkonstruis romanikan preĝejon reuzante la tiamajn islamajn dependaĵojn.-CASTILLAZUELO. RUINAS DEL CASTILLO-  Alirita la 21an de marto 2023.

Inter 1126 kaj 1199 almenaŭe, la loko estis de reĝlando (ne de senjorlando) kaj havis tenantojn. (UBIETO ARTETA, Los Tenentes, p. 135.). En 1330 ĝi apartenis al Ruy Pérez de Castillazuelo. (UBIETO ARTUR, Nobiliario, p. 408). En 1610 ĝi apartenis al la Barono de la Laguna. (LABAÑA, pag. 65). En la 16-a jarcento la loĝloko disvolviĝis sur la aktuala loko trans la rivero.

Kiel atesto de la pasinteco en la municipa blazono videblas ponto (gravo de la rivero) super kastelo (defenda gravo).

Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. 

Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj. 

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Castillazuelo kie oni malaltiĝis el 780 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 164 loĝantoj (2022). INE (eld.). «Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional».

 Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, kaj ĉefe vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, ermitejo, ruinoj de la kastelo, interpretejo pri la rivero, azudo, akvedukto, rigardejo kaj aliaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon. 

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de la provinco Ŭesko

 Referencoj 

Bibliografio
 Aragón constante histórica. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
 Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). Historia de Aragón. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
 Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
 CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

 Eksteraj ligiloj 




Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko