Kultura efiko de Madonna

eta|Madonna, vidita ĉi tie sur ŝia Ribela Koro Turneo (2015–2016). Intelektuloj ĉirkaŭ la mondo notis la daŭrantan kulturan influon kaj heredo de Madonna en la 20a kaj 21a jarcentoj.
Ekde la komenco de ŝia kariero en la fruaj 1980-aj jaroj, usona kantisto kaj kantverkisto Madonna havis soci-kulturan efikon al la mondo tra ŝiaj kantoj, rilatoj, stilo de robo kaj vivstilo. Laŭlonge de ŝia kariero, Madonna estis priskribita fare de multoblaj internaciaj verkintoj kiel la "plej sukcesa virino de ĉiuj tempoj" en muziko, aŭ verŝajne la "plej influa artisto de ĉiuj tempoj". Ŝi ankaŭ atingis la statuson de "kultura ikono" kiel notite fare de kulturteoriulo Stuart Sim.

La kultura heredo, kiun Madonna kreis tra la jaroj, estis studita de sociologoj, historiistoj kaj sociaj sciencistoj, kiuj faris ampleksajn studojn pri Madonna Madonna Is The Queen Of Pop (And Also 2016, According to Billboard) - MTV, web.archive.org, ‏2020-07-25Bad Subjects: Madonna's Revenge, web.archive.org, ‏2014-02-289 razones que explican por qué Madonna es la Reina del Pop de todos los tiempos, VIX (hispana). Ŝia muzika influo estis komparita kun aliaj muzikikonoj kiel ekzemple The Beatles kaj Elvis Presley. Laŭ vendokvanto, Madonna estas konsiderita plej vendanta muzikisto kaj ŝiaj registraĵoj vendis centojn da milionoj da kopioj, igante ŝin la plej vendata artisto de ĉiuj tempoj. Multaj kritikistoj asertis ke retrospektive ŝia kariero, mondfama sukceso kaj arta-kultura kontribuo tiel pavimis la komercan vojon por multaj artistoj kaj ŝanĝis la muzikan scenejon por virinoj en muziko, precipe en popmuziko kaj dancmuziko. Recenzoj de ŝiaj verkoj ankaŭ funkcias kiel "vojmapo por ekzamenado de virinoj en ĉiu stadio de siaj muzikkarieroj" laŭ multaj kritikistoj. Laŭ la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo, Madonna estas la unua plurmedia popikono en la historio. La franca akademiulo Georges Claude Gilbert sentas ke ŝi havas pli grandan kulturan gravecon ol estis pensita kaj argumentis ke ŝi estas postmoderna mito, kiu havas universalecon kaj eternecon. Akademiano Camille Paglia nomis ŝin "grava historia figuro". Referencoj al Madonna en popola kulturo estas trovitaj en la artoj, literaturo, muziko kaj eĉ scienco. En ĝenerala signifo, ĵurnalisto Peter Robinson notis ke "Madonna inventis la nuntempan popkulturon tiel ke ekzistas almenaŭ malmulto de ŝi en la DNA de io ajn en moderna popmuziko". Krome, Madonna estas konsiderita polarizanta figuro; dum ŝia kariero, Madonna altiris konfliktan kulturan atenton de konservativaj familiaj organizoj, kontraŭ-pornaj feministoj, kaj religiaj grupoj ĉirkaŭ la mondo tra bojkotoj kaj protestoj. Ŝiaj kantoj, ŝiaj albumoj kaj la muzikfilmetoj kiujn ŝi publikigis dum sia kariero, iĝis neforigebla nemateriala kultura posedaĵo en diversaj landoj ĉirkaŭ la mondo Rob Sheffield, Rob Sheffield, Women Who Rock: The 50 Greatest Albums of All Time, Rolling Stone, ‏2012-06-22 (usona angla).

 Superrigardo 
eta|Monda mapo montranta landojn kie Madonna aperis por ŝiaj koncertoj kaj aliaj vizitoj kiel humanitaraj aferoj aktuale de 2021.
maldekstra|eta|La fiziko de Madonna estis komparita al Romia statuo aŭ renesanca bildigo.
maldekstra|eta|Madonna estas unu el la unuaj virinaj publikaj figuroj iam ajn por prezenti ambicion, potencon kaj forton en unu sinpoviganta pakon laŭ usona aŭtoro Rene Denfeld 
Kelkaj akademiuloj kaj verkistoj notis la pliiĝantan kulturan influon de Madonna ĉar ŝi komencis sian karieron en la 80'oj de la 20-a jarcento kaj komentis pri ŝia daŭra influo kaj heredo en la sekvaj jardekoj. Fine de la 2010-aj jaroj, la muzikologo Eduardo Viñala de la Universitato de Oviedo, en konversacio kun Radio France Internationale, respondis ke "Madonna-analizo" estas enprofundiĝi en la evoluon de multaj el la plej gravaj aspektoj de la socio.

En 1998 Ann Powers de The New York Times difinis Madonna'n kiel "delongan idolon kiu estas difinita fare de ŝia spektantaro kaj funkcias kiel la homa vizaĝo de la nuntempa socia ŝanĝo". Ĉirkaŭ tiu tempo, kelkaj akademiuloj priskribis ŝin kiel "kulturan barometron kiu direktas atenton al kulturaj transformoj, luktoj kaj ŝanĝoj". La brita verkinto, George Pendle, skribanta por la organizo Bidoun klarigis ke por multege da junuloj ŝi difinis vivmanieron en la 80'oj kaj 90'oj kaj tio rezultigis ke ŝi estis konstante priskribita kiel "kultura ikono". Al li aliĝis la brita akademia esploristo Brian McNair, kiu aldonis, ke ŝi estas "pli ol ikono kaj kultura influanto". Kanada profesoro Carlena Faith argumentis ke la strangeco/kvireco de Madonna estis ke "ŝi flosis tiel libere tra tiel multaj kulturaj terenoj kaj ŝi estis figuro de admiro inter homoj de tuta gamo da kulturoj kiuj sekvis ŝin pli kaj pli kiam ŝi iĝis pli centra figuro". La usona poeto, Jane Miller, diris ke "Madonna funkcias kiel rekta arketipo ene de nuntempa kulturo", komparante ŝin kun la Virgulino de Ĉenstoĥovo. En la priskribo de la usona verkisto Strawberry Saroyan, Madonna estas "rakontanto" kaj "kultura migrovojisto". Li ankaŭ diris: "La kapablo de Madonna transdoni ŝian mesaĝon preter muziko kaj influi la vivojn de virinoj estis ŝia heredaĵo." Rumana profesoro Doru Pop de Universitato Babeș-Bolyai priskribis en sia libro "The Age of Promiscuity" (La epoko de promiskuiteco, 2018) ke ŝi estas "unuigita kultura ikono" kaj notis la fakton ke pluraj verkistoj nomis ŝin "heroo". Profesoroj kaj verkintoj de la enciklopedio "Encyclopedia of Women in Today's World, Volume 1" (Virinoj en la nuntempa mondo , volumo 1) (2011), skribis:

Komentaĵoj pri la kultura influo aŭ heredaĵo de Madonna ankaŭ povas esti trovitaj en tradiciaj gazetoj kaj alia amaskomunikilaro. Janice Min de Billboard skribis en 2016 ke "Madonna estas unu el malmulto de supersteluloj kaj muzikartistoj kies influo kaj kariero iris preter muziko." Rebecca Harrington, redaktisto de la New York revuo skribis: "La veraj atingoj de Madonna estas tro multe por moderna viro eĉ pensi pri." William Langley de The Daily Telegraph sentis ke "Madonna ŝanĝis la socihistorion de la mondo, kaj faris pli da aĵoj ol aliaj homoj iam eble faros". Kontribuanto de Spin Media finis ke "Madonna ŝanĝis socion tra sia fajra ambicio kaj malemo kompromisi." Marisa C. Muller de W skribis ke "Madonna postlasis sian markon sur ĉiu aspekto de kulturo".

 Usono 
eta|Bell hooks (fotita) koncentris ŝian studon de Madonna pri ŝia interrilato de nigraj spektantaroj .
maldekstra|eta|Madonna estas ankaŭ notita por ŝiaj prezentoj kaj kantoteksto kiu inkluzivas politikajn mesaĝojn. En la bildo, la kantisto ligita en elektra seĝo interpretanta la kanton "Lamento"
En Usono, Madonna estis referita kiel "usona ikono" fare de multaj usonanoj kaj internaciaj verkistoj kaj dank'al ŝia frua influo kaj ŝia heredaĵo en usona kulturo. Diversaj akademiuloj komparis ŝin kun aliaj usonaj ikonoj kiel ekzemple Marilyn Monroe, Elvis Presley kaj Koka-kolao. Ili sentis, ke ŝia bildigo "estas tuj rekonebla ĉirkaŭ la mondo kaj tuj komunikas kun multaj el la valoroj de usona kulturo." Konsultisto pri sekso kaj muzikologio en kurso dediĉita al Madonna ĉe la Universitato de Oviedo en 2015, diris ke ŝia historio kaj evoluo estus "kompareblaj" kaj povus esti "utilaj por analizi la historian evoluon de Usono". La argentina verkisto, Rodrigo Fresán, konsideris ŝin unu el la "klasikaj simboloj de usona faritaĵo". Alia ekstera percepto venis de la franca akademiano Georges Claude Gilbert kiu esprimis (ĉirkaŭ 2002) ke "Usono scias pli pri Madonna ol pri iu ajn parto de la Biblio". La usona redaktisto Annalee Newitz deklaris ke la kantisto disdonis usonan kulturon ĉirkaŭ la mondo, ne kolekton de kantoj, sed kolekton de bildigoj". Kulturhistoriisto kaj verkinto Jim Cullen skribis ke "malmultaj figuroj en usona vivo povis kontroli sian propran sorton tiel multo kiel ŝi havas, kaj la fakto ke ŝi faris ĝin kiel virino estas eĉ pli mirinda."

Profesoro Berta A. Smith Shumade sentas, ke nur Madonna konkuras en la spaco okupita de Oprah Winfrey fine de la 20-a jarcento kaj en la animo de la nacia kulturo. Dum la 80-aj kaj 90-aj jaroj ŝi estis traktata kiel propra feminisma, politika kaj seksa movado. Anne Powers diris ke "intelektuloj priskribis ŝin kiel la formadon de sekso, kapitalismo kaj famuleco mem." Sarah Marcus diris ke "la kantisto kaŭzis ŝanĝojn en usona kulturo". Krome, ŝi diris ke "la disvastiĝo de seksa liberigo al Mezameriko ŝanĝis ĉi tiun mondregionon por pli bone. Kaj ĉi tio ne estas malnova novaĵo; ni ankoraŭ travivas tion procezon." En la konkludo de ŝia artikolo ŝi skribis: "Madonna transformis usonan kulturon." Profesoro kaj historiisto Glenn Ginson diris ke ŝi "liberigis usonanojn de iliaj inhibicioj kaj igis ilin sentiĝi bone ĉirkaŭ plezuro." Skota verkisto Andrew O'Hagan skribis: "Madonna estas kiel heroa kontraŭulo al la kultura kaj politika aŭtoritatismo de la usona establo."

 Madonna kiel ikono 
dekstra|eta|Bildo de Madonna el la kampanjo de la asocio "APLA Health"
Marcel Dancy, profesoro pri semiotiko kaj lingva antropologo ĉe la Universitato de Toronto diris ke la vorto ikono estas esprimo kiu estis uzita en religia kunteksto sed kun la sukceso de Madonna, ĝi ankaŭ komencis esti uzita inter famuloj. Krome, li asertis, ke oni uzis la vorton por priskribi virojn, sed dank' al Madonna, tiu vorto estas uzata ankaŭ por virinoj. Sekve de tio, pluraj bonkonataj vortaroj uzis Madonnan por doni ekzemplon de la uzo de la vorto.

Madonna estis nomita "ikono" en multaj kampoj inkluzive de feminismo, amoro, kvireco kaj socia sekso en tiuj kiuj studoj estis faritaj. Profesoro Diane Pecknold diris en 2006 ke "la fakto ke ne nur ŝia laboro sed ŝia personeco estis malfermaj al multoblaj interpretoj kontribuis al la pliiĝo en esplorado ĉirkaŭ ŝi." En Rolling Stone estas skribite ke: "Ŝi estas vivanta simbolo ne nur pro ĉi tiuj aferoj sed kiel ideo, kiel ekzemplo kiel arketipo kiu aperas samtempe kiel la reala virino".

 Feminismo 
eta|Ĉiaokaze ŝia muziko ludis duan lokon por multaj, multenombraj observantoj laŭdis muzikan influon de Madonna kaj multebleco malgraŭ ke fariĝi muzikisto estis neniam ŝia aspiro dekomence.
maldekstra|eta|oleo-pentraĵo de Madonna. Por aŭtoroj kiel akademiulo Camille Paglia, ŝi fariĝis historia figuro.
Madonna kiel feminisma ikono kreis diversajn opiniojn tra la mondo dum jardekoj. Kanada komentisto Mark Stein klarigis ke "Ŝi havas gravecon por feminismo tra kolegiokursoj" kaj nomis ŝin "metaforo por industrio". Richard Appignanesi kaj Chris Garrett skribis en Introducing Post Modernism: A Graphic Guide ‏ 2014ke por kelkaj, "Madonna estas la cibermodelo de la nova virino". En 2012, aktivulo kaj verkinto Jennifer Baumgardner sentis ke Madonna "naskigis novan rason de feministoj". Profesoro Sut Jahali diris, ke la kantisto "estas preskaŭ sankta feminisma ikono". En 1990, la akademiano Camille Paglia nomis Madonnan "vera feministo" kaj "la estonteco de feminismo". En 2017 li diris ke efektive Madonna estis la estonteco de feminismo. En 2011, The Guardian gazeto inkludis Madonnan en la listo de "100 gvidaj virinoj de nia tempo" kiam la redaktisto de la gazeto skribis: "Ne grave la jardeko aŭ la modtendenco, ŝi ĉiam estis sincera koncerne she fortecon kaj ambicion." Ŝi ankaŭ aldonis ke Madonna "ne inspiras ĉar ŝi donas al aliaj virinoj manon, sed ĉar ŝi rompas la limojn kiuj estas ĝenerale konsideritaj neakcepteblaj." En 2012, la hispana kulturkritikisto Victor Lenore kunvokis komisionon de esploristoj por diskuti la fakton ke Madonna estas feminisma ikono. Unu el la reagoj estis: "Ŝi alportis la ideon de virinoj kiel herooj kaj agentoj de iliaj agoj", dum aliaj homoj en la komitato deklaris, ke ŝi "kontribuas al la povigo de virinoj en minoritataj grupoj, okcidentaj virinoj, homoj el la meza klaso, kaj homoj de la GLAT-komunumo, sed tiu povigo ne estas feminismo, ĉar tio estas individuisma." Por aliaj, kiel ekzemple la aŭstralia komentisto, Melinda Tankard Reist, "Madonna turnis ŝian dorson al la kaŭzo de virinoj" kaj ankaŭ skribis pri tio en ŝia artikolo en 2016 kie ŝi priskribis Madonnan kiel "minacon al la status quo".

 Sekssimbolo 
maldekstra|eta|Brazila kantisto Rodrigo Sá, tenanta revuon sur kies kovrilo Madonna aperas por <i id="mwAtw">Q</i> revuo.
Dum ŝia kariero, Madonna estis referita kiel "seksa ikono" kaj "seksa simbolo" . Eĉ en la fruaj jaroj da ŝia kariero, ŝi estis nomita tiel kaj multaj kredis ke ŝi daŭros esti tiel en lumo de sia maturiĝo. Seksa signifo estis parto de ŝia kariero, dum Courtney A. Smith skribis en la libro "Women's Record Collection" (2011) ke la plej multaj homoj asocias Madonna'n kun sekso. Chuck Klosterman en la libro "Sex, Drugs and Cocoa Puffs " (2003) asertas ke "kiam ajn mi aŭdas intelektulojn paroli pri la hodiaŭaj seksikonoj, la plej menciita nomo estas Madonna". Fizikisto Stephen Hawking iam ŝercis pri ĉi tiuj disvastigintaj perceptoj kiam li diris: "Mi vendis pli da libroj pri fiziko ol Madonna pri sekso."

La uzo de Madonna de ŝia sekseco ekde la komenco de ŝia kariero estis dokumentita kaj emfazita en la lumo de la fakto ke la plej multaj el la homoj kiuj estis sukcesaj en tiu tempo en la muzika kampo estis viroj kaj tial ŝia sekseco elstaras pro la fakto ke ŝi laboris en kampo kiu estis konsiderata ĉefe vira. Profesoro Santiago Foz-Hernández kaj verkinto de la libro "Madonna's Drowned Worlds" (2004) skribis ke Madonna: "servis kiel rolmodelo por virinoj en multaj malsamaj kulturoj, simbolante profesian kaj personan sendependecon en vira-dominita socio, same kiel seksa liberigo." Inter nuntempaj vidoj, ŝia sekseco estis analizita fare de kinistoj Wendy Lee kaj Steven Curten kiam ili notis ke ŝi "mastris la manipuladon de ĉiu viro en sia atingo", dum esploristoj Sherry Benstock kaj Susan Ferris komentis ke "knaboj estas ludiloj al ŝi". Tiu opinio, kunhavita per multaj, estis prezentita fare de la psikiatro kaj verkinto Jules Eisenbod kiu deklaris ke la rifuzo de Madonna akcepti la potencon kaj virinecon igis ŝin "egala al viroj" kaj "permesis al ŝi konservi ŝian pozicion kiel sekssimbolo". Akademiuloj kaj verkistoj daŭre reekzamenis ŝian seksecon en la sekvaj jardekoj, kaj D-ro Susan Hopkins en ŝia libro, "Girl Heroes: The New Power in Popular Culture" (2002), diris ke "Madonna povas maljuniĝi antaŭ ĉiuj aliaj, sed ŝi daŭre prezentas sin kiel seksa revoluciulo." Freya c Reman, muzikakademiulo ĉe Universitato de Liverpolo, diris en 2018 ke Madonna "montras novan specon de graveco" kaj emfazis ke "kvankam ŝi jam estas plenkreskulo, ŝi daŭre estas en la publikatento kiu igas ŝin daŭre grava."

Inter la retaksoj de kaj ŝia influo kaj ŝia heredaĵo, usona redaktisto Janice Min skribis ke "Madonna posedis ŝian seksecon", plue klarigante ke "ŝi igis homojn timigi sed ankaŭ pensi alimaniere pri inaj prezentistoj" kaj vidis "ŝian rolon kiel provokanto kiel iu. kiu ŝanĝis la limojn por estontaj generacioj." Tamen, homoj kiel ekzemple Shmuel Botah kritikis Madonna'n kaj diris: "Antaŭ Madonna, virinoj eble estis pli famaj pro siaj voĉoj ol sia deklivo, kaj tiel ili aperintus kiel supersteluloj de muziko" kaj konklude li diris: "En la post-Madona universo, multaj artistoj sentas Nun la premon elmontri siajn korpojn en nacia televido por vendi albumojn." En aliaj reagoj, kulturkolumnisto Robin Meltzer de la New Statesman, certigis ke la kantisto "nereveneble ŝanĝis la bildon de la amaskomunikilaro de ina sekseco." Jaime Anderson, kiu instruis ĉe la Eŭropa Lernejo de Administrado kaj Teknologio, diris ke ŝi estis unu el la unuaj inaj artistoj en la mondo kiu "sukcesis manipuli religiajn kaj seksajn aferojn samtempe."

 Modo 
eta|gif dosiero de Madonna montranta multenombran de ŝiaj stiloj. Pli da ol iu ajn alia antaŭ ol, la reinvento de Madonna ligis skemojn kiu estis antaŭe vidita kiel neakordigebla (ekz. religia/sekseco aŭ subkulturo/ĉeftendenco)
Muzikologo Susan McClary skribis ke "multe da inko estis verŝita en la diskuto ĉirkaŭ la vida bildo de Madonna". La brita profesoro kaj lingvisto Sarah Mills en sia libro, Gendering the Reader (1994), nomis Madonnan "noviganto", precipe en ŝia uzo de bildoj kaj koncentriĝis superforte sur ŝiaj videoklipoj, kiuj estis distribuitaj dum ŝia kariero. Du jardekojn poste, skribante la ĵurnalon "Journal of Popular Culture" en 2014, lektoro Jose P. Blanco ke akademiuloj kaj modkritikistoj rilatis al la influo de Madonna en modo. Blanco plue aldonis sian opinion de Madonna en tiu artikolo dirante ke ŝi "uzas vestaĵojn por simboli kulturon. Por peri ŝian rolulon kaj ankaŭ por krei multe da personeco en ŝi." Profesoroj pri Modo en 1994 skribis ke "la modo kaj identeco de Madonna estas neapartigeblaj de ŝiaj estetikaj praktikoj".

maldekstre|eta|Vaksa figuro de Madonna en Meksiko prezentas kun la flago de Usono kaj provokativa vestomodo.
Aldone al tio, ili asertis ke ŝia modo nutras ŝian bildon kaj rilatis al ŝia stilo de vestaĵo en muzikfilmetoj, filmprezentoj, ktp. Sabrina Barr de The Independent citis la kritikojn de akademiulo Douglas Kellner de la uzo de modo kaj la identeco de Madonna kun ŝiaj vestaĵoj kaj emfazis ke "la maniero kiel la kantisto uzis ŝian stilon por reprezenti ŝian identecon estis nova koncepto kiam ŝi unue eniris la muzikan scenejon." De la komenco de ŝia kariero, Madonna estis konata pro konstante ŝanĝado de sia bildo kaj stilo, dum la aŭstralia akademiulo Mackenzie Wark komparis ŝin kun David Bowie. Nov-Zelanda moda akademiano Vicky Karminas kaj aŭstralia preleganto kaj artisto Adam Gessi diris ke Madonna konstante ŝanĝas sian stilon en maniero kiel kiu igas ŝin atingi ikonecan statuson. Krome, ili asertis ke Madonna estis la unua virino farendaĵo tion.Ŝia influo en la modsceno estis aprezita fare de verkinto Diane Esitimbe kiu deklaris ke "Madonna ŝanĝis modon eterne kiam ŝia mamzono estis portita publike". Asistimbai aldonis ke ŝi kaj Michael Jordan "faris pli por la modindustrio en Usono ol multaj el niaj modkolektoj kombinitaj." Brita verkinto kaj historiisto Michael Pai sentis ke la kantisto "ne ĵus faras modon, ŝi estas modo". Anna Wintour, la ĉefredaktoro de la modmagazeno Vogue diris: ŝi "igas modon okazi" kaj diris ke "Madonna estis unu el la plej potencaj stilformistoj de nia tempo". Kiel rezulto, Wintour elektis Madonna'n kiel la unuan virinon kiu ne estis modelo estanta sur la kovro de la revuo. Krome, la revuo Time nomis ŝin unu el la 100 plej influaj homoj de ĉiuj tempoj en la kampo de modo, stilo kaj dezajno en 2012. Omaĝe al la 30-a datreveno de la doku-filmo "En lito kun Madonna" estas skribite: "La modaj dancoj, kiuj eliris el la marĝena kulturo sur la scenejojn, la obsedo pri senhalta mem- dokumentaro kaj eĉ la fotoj de Billie Eilish en korseto - la dokumentario kiu anticipis la hodiaŭajn tendencojn".

 La GLAT-komunumo kaj kviruloj 
eta|Madonna elfaranta Human Nature (Homa Naturo), konata kiel "responda "kanto" al ŝiaj kritikantoj kiuj mallaŭdis ŝian provokativan bildon en la frua-1990aj jaroj
eta|la bildigo kaj identeco de Madonna estas amplekse debatata inter kulturaj scienculoj. Al granda etendo multaj de ili demandas "Who's That Girl" (Kiu estas tiu knabino)?.
Profesoro Judith A. Fraino diris ke "neniu laboris pli forte ol Madonna por esti samseksema ikono, ŝi faris tion en ĉiuj eblaj platformoj kiel ekzemple muzikvideoj, filmoj kaj prezentoj. Esploristoj Carmine Saracino kaj Kevin Scott en The Porning of America diris ke ŝi "akiris specialan popularecon inter la komunumo, kreante longperspektivan admirantaron kiu kondukis al ŝi esti kronita la plej granda samseksema ikono de ĉiuj tempoj." Ŝia influo ankaŭ estis menciita inter GLAT-komunumoj kaj inter multaj artikoloj kiam, inter aliaj, la GLAT-revuo The Advocate nomis ŝin "la plej granda samseksema ikono de ĉiuj tempoj". Out revuo skribis ke ŝi "establis sian pozicion kiel samsekseman ikonon eĉ antaŭ ol estis mojose esti unu." La prezidanto kaj ĉefoficisto de la Homo-Lesba-Kontraŭ-Kalumnio-Ligo rimarkis en 2019, ke "Madonna ĉiam estis kaj ĉiam estos la plej influa rekta geja ikono."

Madonna ankaŭ estas identigita kiel ikono de Kviro kaj ilia "simbolo de reĝeco". La teologo Robert Goss diris: "Por mi, Madonna estis ne nur kvira ikono sed ankaŭ kristana ikono kiu fandis la limojn inter kvira kulturo kaj religiaj komunumoj." Muzikologo Sheila Wheatley skribis en sia libro "The Sexy Beat: Music and Gender" (2013) ke "Madonna venis plej proksima al iu alia nuntempa famulo en esti supertera kvira ikono." Redaktoro ĉe The New York Times diris en 2016 pri la dokumenta filmo "In Bed with Madonna": "Ĉi tiuj dancistoj, al kiuj ŝi sentis sin tiel proksimaj, trapasis la epokon de aidoso kaj la stigmato kiu akompanis la malsanon" (rilatante al la fakto. ke aidoso estis tiutempe identigita kun la geja komunumo). Ĵurnalisto Daryl Dino de The Huffington Post ankaŭ skribis tiun saman jaron kiel la filmo influis lin kiel juna knabo en Ilinojso : "Ekzistis sceno de la Fiereca Parado en la filmo, io mi neniam antaŭe vidis." Poste, li aldonis ke "la dancistoj de Madonna staras flanke, dum homoj marŝas kaj fiere krias: "Ni estas ĉi tie. Ni estas kviraj. Kutimiĝu al ĝi!" Mi pensis al mi, eĉ mi povas konveni tie. Tiu momento ŝanĝis mian vivon, kaj la dancistoj de Madonna tuj fariĝis miaj herooj. Ili montris al mi, ke estas bone esti malsama. Kiel adoleskanto en la fruaj 90-aj jaroj, ili sentis min kiel mi apartenis." Ynet skribis pri la filmo: "Ĉiu maniero, de socia perspektivo, la graveco de la filmo estis registrita plejparte en reala tempo, kiam ĝi helpis normaligi la sintenon direkte al la GLAT-komunumo. Samseksaj rilatoj estis prezentitaj en ĝi, same kiel la diskurso pri la aidosa epidemio, kiu estis en sia apogeo tiutempe." En 2019, la libro Madonna: The Greatest Homosexual Obsession of All: Deciphering of the Essence of Emotion, The Rationale and the Unprecedented Admiration of Gays for the World's Greatest Diva estis publikigita en Israelo fare de Doron Brownstein kiu esploras la originojn de la samseksema admiro al la kantisto.

 Postmodernismo 
eta|Madonna 57-jaraĝa. la koncertoj de Madonna kutime postulas altan nivelon de aerobia kaj atleta prepariteco kaj alta-energia reĝisorado. Kvankam ŝi ricevis laŭdojn pro tio laŭlonge de ŝia kariero, tamen tio eĉ pliiĝis des pli ŝi maljuniĝas.
La brita verkisto kaj ĵurnalisto, Lucy O'Brien, nomis Madonna'n "postmoderna ikono". Lektoro Olivier Scardin diris ke Madonna estas la epitomo de postmodernismo. La kristana verkisto, Graham Cray, ankaŭ donis sian vidpunkton dirante ke "Madonna estas eble la plej videbla ekzemplo de kio estas konata kiel postmodernismo" dum por la verkisto Martin Amis komentis ke ŝi estas "eble la plej postmoderna personeco sur la planedo". Tamen, la akademiuloj Sudhir Venkatesh kaj Foat Pirat konsideris ŝin "reprezentanto de la postmoderna ribelo".

La prelegantoj Stephanie Gantz kaj Benjamin Barbon skribis en la libro "Postfeminismo: Kulturaj Tekstoj kaj Teorioj" (2009) ke "Ĉu kiel virino, kiel popikono, aŭ kiel 50-jara virino, la usona kantisto defias nian antaŭkonceptitan. nocioj pri kiu "Madonna" estas kaj larĝe Pli, kion tiuj identecaj kategorioj signifas en postmoderna kunteksto."

 Muziko 
eta|Plej oftaj tonaloj en la kantoj de Madonna, aktuale de 2015.
Multaj kritikistoj vidis Madonna'n kiel muzika ikono en lumo de ŝia kontribuo al la muzika industrio kvankam ili ankaŭ vidis ŝian muzikon kiel kontestata.

Verkintoj kaj kritikistoj Roger Blackwell kaj Stephen Thomas Earlwein diris ke ŝi estis "la unua virino se temas pri havi kompletan kontrolon de sia bildo kaj ŝia muziko". Anna Legler, redaktisto de Batanga Media klarigis ke antaŭ Madonna, diskokompanio determinis ĉiun paŝon de artistoj sed ŝi esprimis siajn ideojn kaj she stilon en ĉiu parto de sia kariero. Profesoro Carol Benson diris ke "Madonna membrigis la muzikkomercon kun definitivaj ideoj pri ŝia bildo, sed estis ŝiaj atingoj kiuj permesis al ŝi pliigi ŝian nivelon de kreiva kontrolo de ŝia muziko." Poste en ŝia kariero, Madonna fondis Maverick Records, diskokompanion kiu estis filio de Warner Records. La firmao estis tre sukcesa kiam ĝi rastis miliardo da dolaroj kaj tiel iĝis la plej sukcesa diskokompanio prizorgita fare de kantisto.

Multaj homoj taksis ke la sukceso de Madonna en la muzika scenejo kaŭzis grandan ŝanĝon kaj malfermis la pordon por ke pli da virinoj eniru la kampon de muziko, precipe la pop- kaj dancscenon. Deutsche Welle asertis ke la kampo de pop-muziko dum la eksplodperiodo de Madonna estis konsiderita vira kampo kaj tiel priskribis ŝin kiel "la unuan virinon se temas pri domini popmuzikon". The Times revuo ankaŭ asertis ke "Madonna revoluciigis virinojn en la mondo de muziko." Simile, Joe Levy, ĉefredaktisto de Blender, diris ke ŝi "malfermis la pordon al tio, kion virinoj povas atingi kaj rajtas fari." En la percepto de la aktorino kaj aktivulo, Susan Sarandon: "La historio de virinoj en populara muziko povas esti dividita antaŭ kaj post Madonna." La revuo Billboard ankaŭ skribis la samon. Krome, Marissa Mueller de W sentis ke ŝi "normaligas la ideon ke popsteluloj povas kaj devus skribi siajn proprajn kantojn".

Ankaŭ, multaj homoj nomis ŝin "la plej granda artisto en la historio de muziko" kaj "la plej influa artisto" en la historio de muziko.

 Madonna en nuntempa arto 
eta|205x205ra|Pentraĵo desegnita de fervorulo de Madonna kadre de speciala projekto de la kantisto, kiu instigas junajn artistojn. La pentraĵo gajnis unuan lokon en la konkurso de la projekto .
maldekstra|eta|Akademia Lynn Spigel notis ke Madonna estas "produktisto" de kultura ambigueco kaj malfermiteco" .
Dum ŝia kariero, Madonna ankaŭ influis la artan mondon kiam ŝi "faris ĝin malantaŭ la scenoj" Stephanie Eckardt, raportisto por W- revuo Madonna estas sekreta influanto de arto mondo , W Magazine (angla). Inter aliaj aĵoj, dum ŝia kariero ŝi donacis financon aŭ sponsoris diversajn artekspoziciojn kiuj ricevis pozitivajn recenzojn inkluzive de la unua grava retrospektivo de Tina Modotti, kiun la kuratoro kaj arthistoriisto, Anne Harnoncourt diris ke ŝi [Madonna] "prezentas ŝin [Modotti] al publiko pli larĝa". Similaj sentoj venis de Rosie Millard, la artraportisto de BBC, kiam ŝi prezentis la premio Turner ĉe Tate Britain en 2001. Ŝi sponsoris ekspozicion de fotisto kaj artisto Cindy Sherman ĉe la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko (MoMA) en 1997 John A. Walker, MADONNA KAJ LA VIDARTOJ. Madonna estas konata kiel artaĵkolektanto; ŝi havas artaĵojn kun valoro de 100 milionoj da dolaroj, inkluzive de proksimume 300 verkoj de farbistoj kiel Frida Kahlo kaj Salvador Dalí. En 1996 ŝi estis inkludita en la listo de "100 Greatest Art Collectors" fare de Art & Antiques kaj en la listo de "Top 25 Art Collectors" de The Hollywood Reporter en 2013.

Artkritikistoj kaj arthistoriistoj kiel ekzemple John A. Walker ankaŭ ekzamenis ŝian karieron en la perspektivo de la artoj . Krom ŝiaj agadoj ligitaj al la artareno, dum ŝia kariero Madonna laboris kun multaj videofaristoj, modfotistoj kaj dizajnistoj kaj eĉ kun plastikaj artistoj kiel ekzemple Andy Warhol, Keith Haring kaj ŝia ekspartnero, Jean-Michel Basquiat Elton John, Madonna Among Entertainment Industry "Supra 25 Artkolekto" , archive.ph, 2021-04-05 Kial Madono Volas Fari "Arton por Libereco?" | Arto por Vendo | Artspace , web.archive.org, 2015-12-29. La laboro de Madonna kun la samaj homoj ricevis pozitivajn recenzojn. Sekvante tion, la Irlanda Times revuo skribis ke Madonna "estis la unua ina popstelulo se temas pri plene engaĝiĝi kun la vidaj elementoj de ŝia arto emfazante ŝiajn kunlaborojn" La 9 Aĵoj, kiujn Madono inventis, ke vi ne rimarkis, ke Madono inventis | W Revuo | Novaĵoj pri Virina Modo kaj Famulo , web.archive.org, 2020-02-28. Raportisto de YGO-revuo W diris ke Madonna estis "la unua se temas pri rutine kunlabori inter popartistoj kaj dizajnistoj" . Kuratoro kaj fotartkritikisto Vince Alty diris ke Madonna atingis "ikonecan statuson" en la kampo Madono - Paĝo - Intervjua Revuo , web.archive.org, 2014-12-01.

Raportisto de W- revuo priskribis ŝin kiel pioniron en la kampo de kombinado de popmuziko kaj arto. Ŝi estis priskribita per multaj kiel la unua se temas pri uzi la plenan potencialon de videoklipoj, kiel Lucy O'Brien ankaŭ priskribis en la Encyclopædia Britannica Encyclopaedia Britannica, Inc. "100 Virinoj" . Encyclopaedia Britannica . Arkivo .. Filmkritikisto Armond White diris ke ŝi igis kelkajn artistojn "arte konsciaj" kaj sentas ke "ili neniam ripetos la momenton kiam la ligo de Madonna al la Zeitgeist iĝis historia" Reklamoj por Ŝi: Kiel Madono perfektigis artan formon | El Revuo , web.archive.org, 2015-03-12.

En la percepto de la grafitiisto kaj kultura komentisto, Pub Five Freddie "estas la perfekta ekzemplo de la bildartisto" . Post la morto de Michael Jackson, grupo de argentinaj artkritikistoj konsideris ŝin "la nura universala artisto forlasita". Multaj kritikistoj, inkluzive de Daniel Molina, Graciela Speranza kaj Alicia de Arteaga klarigis ke ŝi mem estas "multmedia esprimo kiu alportas kune modon, dancon, fotarton, skulptaĵon, muzikon, vidbendon kaj pentraĵon" La última revolución del arte - LA NACION , web.archive.org, 2021-03-21. Simila koncepto notiĝis fare de John Parles kiam li invitis la spektantaron por vidi ŝin kiel "daŭranta multmedia artprojekto" Kajero de kritikisto; Sur la Rando de la Permesebla: la Evoluanta Persona de Madono - New York Times , web.archive.org, 2013-05-17. Iluziartisto David Blaine priskribis ŝin kiel "en si mem sian propran plej bonegan artverkon - io tiel influa por esti neimagebla". Profesoro John R. Anglaj kaj Sikh Studies-maĵoro majo eltrovis ke ŝi estis " gazmatkunstwerk " kaj skota muzikverkisto Alan McGee diris ke ŝi estis "postmoderna arto la similaĵoj de kiuj ni neniam vidos denove" .

 Komerca efiko 
eta|Forbes revuartikolo (2017) deklaris ke Madonna estas la plej riĉa kantisto en Nordameriko, kaj datuma ĵurnalisto Clara Guibourg de BBC rimarkis en ŝia artikolo de 2018 pri multaj el la statistikoj de Madonna inkluzive ŝian plej altan netan valoron .
eta|Madonna estis kronita fare de la Guinness-libro de rekordoj en 1998 kiel la kantisto kiu vendis la plej multajn albumojn kaj kantojn en historio kiam ŝia albumo kaj kantvendo estis proksimume 200 milionoj da kopioj, kio ankaŭ igis ŝin la unua kantisto fari tion. Ŝi daŭre tenas la rekordon kun vendo de 345 milionoj da albumoj kaj kantoj, igante ŝin la ununura virino kiu vendis pli ol 300 milionojn da kopioj .
eta|Emblemo de ŝia Kiel Preĝo epoko. La varmarko de Madonna estis vasta analizita de multenombraj agentoj, donita al ŝia kredito de preskaŭ-eksterordinara pozicio
maldekstra|eta|En la pinto de ŝia kariero, la vendaj cifero de Madonna influis la provizon de WarnerMedia kaj havis 20 al 33 procento de ĉiuj diskovendoj de la firmao.
La semiotiko kaj influo de Madonna ankaŭ etendiĝis en la kampon de fakaj lernejoj kaj la merkatika komunumo. Ekonomiistoj, merkatistoj, entreprenistoj aŭ aliaj komercaj fakuloj analizis aŭ faris kursojn, kiuj esploras ŝian sukceson kaj komercajn "strategiojn"; ekzemple, la akademiulo Douglas Kellner diris ke "estas maleble plene ekteni la Madonna-fenomenon sen analizado de ŝiaj merkatigstrategioj".

Ekonomiisto kaj esploristo Robert M. Grant prelegis pri ŝi en 2008 kaj emfazis la kuntekston de la distra mondo por konkurencivo. Merkatadeksperto kaj profesoro Stephen Brown de la Universitato de Ulstero nomis ŝin "merkatiga geniulo" dum esplorado de ŝia kazo. Komerca profesoro Oren Harari elpensis la frazon "Madonna-efiko" inspirita per ŝiaj komercaj taktikoj kaj ŝanĝoj, vidante ĝian uzon por kaj individuoj kaj organizoj. Doktoro Peter van Ham de NATO Review klarigis la "Madonnan-kurbon", frazon uzatan de kelkaj komercaj analizistoj por priskribi "adaptiĝi al novaj taskoj konservante viajn proprajn principojn". Li plue klarigis ke "komercoj utiligas Madonna'n kiel rolmodelon por mem-reinvento." La psikologo Christopher Bergland analizis ankaŭ la sukceson de la kantisto, sed el neŭroscienca vidpunkto.

Ankaŭ, Madonna estis aprezita fare de gamo da ekspertoj en la industrio kiel komercistino kaj kelkaj el ili nomis ŝin "la plej inteligenta komercistino en Usono". La Kelly Lernejo de Komerco diris ke ŝi estis pli ol popolkulta ikono "kaj estis imperio de la unua tago." Profesoro Robert Miklich priskribis ŝin kiel korporacion en si mem, kiam li parolis pri ŝi en sia libro de "Hegelo ĝis Madonna". Colin Barrow, alvojaĝanta akademiulo ĉe la Cranfield Lernejo de Administrado, konsideris ŝin "organizo al si mem." Eksperto pri entreprenemo Martin Cope kaj teoriulo Jamie Anderson nomis ŝin iu kiu estis "naskita por esti entreprenisto". En 2018, Patricia Lippa Davis de Campaign, engaĝiĝis kun Madonna en la aĝo de 60, proponante sian kazon kiel bonan ekzemplon por merkatistoj celantaj pli malnovajn demografiojn de virinoj. Ŝia kontribuo en helpi formi la muzikkomercon estis aprezita fare de Lucy O'Brien, kiu diris ke Madonna iĝis la unua se temas pri "ekspluati la ideon" de la popartisto kiel marko en la 1980-aj jaroj. Redaktisto Gerald Marzoretti diris ke la celo de Madonna estis enkonduki la fenomenon de "steluleco" en multmedian.

Jam en la 80-aj kaj 90-aj jaroj de la 20-a jarcento, multaj organizaĵoj kaj homoj nomis ŝin la plej sukcesa kantisto kiu ekzistas, dum en 1998 Guinness-libro de rekordoj oficiale kronis ŝin kiel la kantisto kiu vendis la plej multajn albumojn kaj kantojn de ĉiuj tempoj. Esploristoj de la Journal of Business Research nomis ŝin ne nur la plej komerce sukcesa kantisto en la historio, sed ankaŭ la plej sukcesa vojaĝanta kantisto de ĉiuj tempoj; Por tio, ili deklaris ke ekzistis "rekono de ŝia marko kaj vivstilo". En 2015, seksa konsultisto kaj muzikologo Laura Vignale instruis en kurso dediĉita al Madonna ĉe la Universitato de Oviedo ke "ŝi estas la nura virino kiu havas tiel longan kaj sukcesan karieron en la mondo de muziko."

Madonna iĝis la unua virino aperanta sur la kovro de Forbes revuo. Krome, ŝi estis inkludita en pluraj el iliaj enspezoj kaj riĉaĵlistoj ekde ŝia frua kariero en la 1980-aj jaroj kaj eĉ estis nomita la plej riĉa kantisto. La usona komercrevuo, Fast Company nomis ŝin "la plej granda popmarko sur la planedo". En 2021, estis publikigita en Forbes ke dum ŝia kariero, Madonna gajnis pli ol 1.2 miliardojn da dolaroj Madono , Forbes (angla).

 Kulturaj tendencoj 
eta|Madonna kaj Nathan Rissman ĉe la premiero de I Am Because We Are (mi estas ĉar ni estas) ĉe la Tribeca Filmo Festo en 2008.
eta|Kokakola botelo inspirita fare de Madonna .
Dum la plej granda parto de ŝia kariero, la asocio kun Madonna kaj la tendencoj desegnis interpretojn de kelkaj observantoj, inkluzive de amaskomunikilaro kaj akademiuloj egale. Kanada asistanto profesoro Ken McCloud de la Universitato de Toronto konfirmis en sia libro "We Are the Champions" (2011) ke "ŝi ludis rolon en pluraj kulturaj tendencoj". Arthistoriisto John A. Walker konsideris ŝin "akra tendenca kreinto" (en kampoj kiel ekzemple arto aŭ kinejo ) kaj profesoro Mary Cross ankaŭ rimarkis ŝian "alĝustigon al kulturaj tendencoj". Tamen, preleganto Susan Hopkins de la Universitato de Suda Kvinslando, skribante por "The Conversation" retejo en 2016, diris ke Madonna "pioniris multajn kulturajn tendencojn kiuj faris neniujn favorojn al averaĝaj laboristinoj".

Madonna estas ĝenerale konsiderata kiel helpinta, motivigita, enkondukinta aŭ popularigi kelkajn aferojn kiel terminoj, lokoj, kulturaj praktikoj, modotendencoj aŭ produktoj kiujn "MuchMusic" konsideris "la plej grandaj tendencoj en la mondo."

Manuel Heredia, la ministro de turismo en Belizo diris, ke la kanto La Isla Bonita altiris turistojn al San Petro en Belizo. Simila ekzemplo okazis kiam ŝi translokiĝis al Lisbono ĉirkaŭ 2017, tiel altirante turistojn al la lando kaj igante turistojn interesiĝi pri la nemoveblaĵoj de la lando. Multaj fontoj kiel ekzemple la The Independent gazeto kreditis Madonna'n je la populareco de juda mistikismo en la okcidenta mondo. Usona verkistino kaj iama edukisto Alison Strobel diris tion: Madonna fariĝis tiel populara, ke estis facile trovi lokon por lerni pri ŝi. The New York Times asertis ke Madonna alportis jogon al publika konscio. Profesoroj Isabel Dyke kaj Pamela Moss precipe kreditis ŝin je la populareco de Aŝtanga Jogo. Stephen Orsprung de Smith College parolis pri la influo de Madonna en la kampo de modo kaj asertis ke ŝi kreis "novan merkaton de modo" kaj krome asertis ke ŝia arto "lasis markon sur la mondo". La dana preleganto Henrik Volgaard asertis, ke Madonna popularigis la fakon de danca muziko en la mondo danke al siaj kantoj kaj ŝiaj muzikfilmetoj.

Usonaj profesoroj argumentis ke ŝi ankaŭ kontribuis al la populareco de vortoj kaj frazoj en la angla leksikono. Ili inkluzivis la anglan esprimon "wannabe" (volestulo) ke Time revuo uzis en 1985 por priskribi la "Madonna Wannabe" (tiuj kiuj deziras esti kiel Madonna) fenomenon, en kiu multaj homoj volis esti kiel Madonna kaj superforte imitas ŝin. Alia termino, kiu estis populara danke al ŝi, estas el la nomo de la unua filmo en kiu ŝi aktoris. En la angla la filmo nomiĝas: Desperately Seeking Susan (Senespere serĉante Suzanan). La nomo de la filmo estis vaste cirkulita en gazettitoloj kaj iĝis populara frazo. Kristin Lieb de BuzzFeed News asertis ke Madonna popularigis la esprimon "Celesbian" (interkruciĝo inter la vortoj celebra-famula kaj lesba) dank'al sia kiso kun Britney Spears kaj Christina Aguilera ĉe la premioj VMA en 2003. Dank' al tiu ĉi ceremonio ankaŭ estis inventita la termino "Madonna-Britney", kiu estis vaste uzata en 2004.

Akademiano Juliana Tsovatkova notis ke Dolce & Gabbana "ricevis sian unuan internacian rekonon dank'al Madonna", dum ĵurnalistoj kiel ekzemple Lynn Hirschberg skribis ke la atento ĉirkaŭa modokreanto Olivia Wiskens estis intensigita dank'al la kantisto. La Daily Telegraph asertis ke dank'al Madonna, la pentraĵoj de Frida Kahlo iĝis popularaj inter artkolektantoj. Esploristoj Rhonda Hammer kaj Douglas Kellner raportis al la klipo de la kanto Frozen en kiu Madonna portis hindan kostumon kaj asertis tiutempe, ke virinoj, kiuj estas vestitaj sub la influo de sud-aziaj virinoj, estas atendita esti populara fenomeno en la proksima estonteco, ili asertis ke "kvankam Madonna ne iniciatis la belecon de akcesoraĵoj de hinda modo [... ] tamen ŝi alportis ilin al la publikatento altirante la atenton de la monda amaskomunikilaro." Laŭ latinaj kritikistoj, ŝi alportis burleskaĵon en amaskulturon.

Raportisto Mark Bego asertis ke Madonna kune kun Michael Jackson helpis establi la sukceson de la MTV-kanalo. Muzikrecenzisto Stephen Thomas Earlwein diris ke ŝi havis "enorman rolon en la popularigo de danca muziko". Aliaj kritikistoj asertis ke Madonna havis efikon en levado de la populareco de elektronika muziko. Verkistoj kiel Lucy O'Brien asertis ke Madonna ankaŭ havis influon sur la rave movado, precipe en la 1990-aj jaroj. Laŭ The Vinyl Factory, ŝia unuopaĵo Vogue popularigis la uzon de la Korg M1-instrumento. Krome, la kanto levis konscion pri la Vogue-dancoj.

 Madonna en popola kulturo 
eta|Madonna vidita de ŝia londona spektantaro dum ŝia turneo ribela koro en 2015
Madonna kiel popikono kaj figuro pri popola kulturo igis multajn homojn analizi ŝian personecon kaj ŝiajn muzikajn kaj vidajn verkojn tra la jaroj. En la 1990-aj jaroj, akademiulo Douglas Kellner konsideris ŝin "tre influa popkulturikono" kaj "la plej parolita pri kantisto en populara muziko". La daŭra percepto de Madonna kiel subjekto en popola kulturo estis esprimita fare de komunikadkonsultistoj kaj amaskomunikilstudaj esploristoj kiam ili diris tion: "Madonna daŭre estas malfacila ĉeesto ene de popola kulturo."

En 2012, latinaj kritikistoj kiel Victor Lenor perceptis Madonna'n kiel la plej influa persono pri popola kulturo en tiu tempo. En 2015, esploristo de la programo "Esplorado en Kampoj" de Rutgers University diris ke "Madonna fariĝis la plej granda kaj plej socie grava popikono, same kiel la plej kontestata." Kiam ŝi fariĝis 60-jara en 2018, The Guardian prezentis serion de artikoloj diskutantaj ŝian karakteron el la vidpunkto de pluraj aŭtoroj, inkluzive de kolumnistoj aŭ muzikistoj. Kiel parto de tiuj komentoj, la verkisto de la "Observanto" kolono Barbara Allen skribis ke "ŝi volis difini la zeitgeist, kaj ne ĵus reflekti ĝin" kaj diris ke "populara kulturo daŭre odoras je sia influo". En ŝia artikolo ŝi ankaŭ deklaris ke Madonna estas "la plej granda pluvivanto de popmuziko"

Georges Claude Gilbert notis ke "Madonna estis longe akceptita kiel popikono kiu indikas ŝin kiel postmodernan miton kun ŝajna universaleco kaj eterneco". Same, Russell Ilipa de PRS por Muziko skribis ke "Dum ŝia kariero, Madonna transcendis la esprimon "popstelulo" por iĝi tutmonda kultura ikono."

 Publika kaj amaskomunikila figuro 
eta|Kolombia aktivulino Íngrid Betancourt (post la Operacio Emmanuel), tiam prezidanto de Argentino, Cristina Fernández de Kirchner kaj Madonna en 2008.
Aŭtoroj en la akademia komplekso "The Connection Madonna" trovis ke "aliaj esploristoj analizas konversaciojn kaj reprezentadojn de Madonna en la amaskomunikilaro." Profesoro Anne Kwatkovich diris ke figuroj kiel Madonna rivelas la "tutmondan atingon de amaskomunikila kulturo". Diversaj akademiuloj ankaŭ notis la komentaĵon de redaktisto Stephen Anderson pri "The Village Voice" pri Madonna, kiu diris en 1989 : "Ŝi fariĝis deponejo por ĉiuj niaj ideoj pri famo, mono, sekso, feminismo, popkulturo, kaj eĉ morto." En retroaktiva vido de tiu punkto, la brita leganto Deborah Jermyn de la Universitato de Roehampton komentis en 2016 ke Madonna "maljuniĝas kaj ne foriras de vido kaj daŭre funkcias kiel rezervujo".

En la opinio de la hispana filozofo, Anna Marta Gonzalez Madonna havas neniun "kulturan" eminentecon sed ŝi "estos pli kulture signifa ol la plej multaj el la homoj kiuj ŝanĝis la kurson de historio". Skribante por Pitchfork en 2015, muzikverkisto kaj instruisto T. Cole Rachel diris: "Se vi ne estas fervora adoranto - aŭ eĉ adoranto entute - ne estas eskapinta Madonna. Ŝi estas ĉie." Kvankam laŭlonge de la jaroj pri la sukceso kaj influo de Madonna en la kampo de muziko estis parolita ankaŭ estis homoj kiuj tra la jaroj sentis ke preter la muzika industrio Madonna estas unu el la plej famaj virinoj en la mondo.

Muzikrecenzisto Stephen Thomas Earlwein skribis en profiloj de ŝi en Allmusic kaj MTV ke "unu el la plej grandaj atingoj de Madonna estas la maniero kiel ŝi manipulis la amaskomunikilaron kaj publikon kun sia muziko, ŝiaj vidbendoj, ŝia diskonigo kaj ŝia sekseco." Becky Johnston de revuo Intervjuo diris ke Madonna ĉiam "incitetis raportistojn bonege" kaj estis "impona kaj sincera kiam la situacio postulis tion". La politika aktivulo, Yasmina Tesanovich nomis Madonna'n "unu el la plej honestaj prezentistoj en popkulturo" kaj plue asertis ke ŝiaj ŝanĝoj estis "bone pripensitaj". En 2013, preleganto Becca Cragin diris ke "Madonna sukcesis teni la atenton de publiko dum 30 jaroj" kun kapabloj kiel ekzemple "esprimado de si". Muzikredaktisto Bill Friskix-Warren skribis ke "la megasteluleco kaj kultura influo de Madonna igis ŝin same multe socia konstruaĵo kiel persono kiu iĝis ideo."

"Multaj malsamaj specoj de homoj aprezas Madonna'n pro multaj malsamaj kialoj. Madonna havas adorantojn junaj kaj maljunaj, honestaj kaj samseksemaj, kleraj kaj nekleraj, homoj kiuj venas el evoluintaj landoj kaj homoj sur Ipe el triamondaj landoj, nigraj, blankaj, brunaj kaj flavaj, kaj de ĉiu seksa prefero, demografia kategorio kaj vivstilo imagebla. Homoj kiuj estas diferencaj de unu la alian laŭ ĉiu maniero, daŭre povas trovi ion signifan en la plurdimensia bildo de Madonna."

 Famo 
eta|Eble pli ol iu ajn alia periodo de ŝia kariero, en la jaroj 1989–1993 ŝi estis ofte opiniita kiel la plej fama virino sur la planedo. Ŝia famo kaj steluleco estis la temo de intelektaj diskutoj, inkluzive de komunikadstudoj kaj takso de ŝia efiko al kampoj kiel ekzemple feminismo.Stan Hawkins de la Universitato de Leeds diris ke Madonna estis la unua ina soloartisto se temas pri atingi superstelulstatuson en la 1980-aj jaroj. Historiisto Gil Troy difinis Madonna'n kiel "la dominan inan stelon de la 1980-aj jaroj". Akademiulo Andrew Ferguson asertis ke "ŝia plej granda krimo estis longviveco" dum akademia Lynn Ferguson fakte asertis ke ŝia populareco malkreskis en la 1990-aj jaroj. La brita verkisto Mark Watts, kiu verkis la akademian revuon "New Theatre Quarterly" en 1996, sentis, ke la (perceptitaj) leviĝo kaj falo de Madonna iris, se tiel diri, man en mano kun tiu de postmoderna teorio - "sed tamen ŝi multe influis ĝin".

Preter dividitaj perceptoj, Erin Skarda skribis al "Time" en 2012 ke "ŝi baze redifinis tion kion signifas esti fama en Usono." Brita verkinto Peter Robinson ankaŭ diris ke "Madonna sufiĉe multe inventis nuntempan popfamon tiel ke ekzistas iom da ŝi en la DNA de io ajn moderna popmuziko". La redaktisto Anali Newitz notis en la naŭdekaj ke " teologiaj kampoj por kviraj studoj skribis studojn sur la signifo de Madonna por seksaj rilatoj, por usona kulturo kaj por la estonteco".

Dum kvar sinsekvaj jardekoj Madonna estis priskribita de multaj amaskomunikiloj kiel "unu el la plej famaj virinoj" aŭ la "plej fama artisto". En respondo al tiu punkto, la franca akademiano Georges Claude Gilbert registris ke "en la usona, brita, aŭstralia kaj franca gazetaro" (liaj kvar ĉefaj fontoj) "estas klare kiel tago, ke Madonna estas la plej fama virino en la mondo". La brita akademiulo kaj ekonomiisto Robert M. priskribis ĝin en similaj manieroj. Grant kiel "la plej fama virino sur la planedo" en 2008. Politika konsultisto Aaron Klein diris en 2007 ke ŝi estas verŝajne "la plej konata usona famulo en la Proksima Oriento." Rosie Millard de la BBC diris ke ŝi "ne povas esti dirita kiel la plej fama persono vivanta en Britio" (rilatante al la fakto ke Millard vivas en Britio). Brita verkisto Matt Keane skribis en 2018: "Ŝi estas unu el la plej famaj virinoj, kiuj iam vivis." Cornell University kronis Madonnan en 2014 kiel "la plej influa virino en historio" en studo bazita sur algoritmoj de Vikipedio. Krome, financa konsilisto Alvin Hall nomis Madonnan en 2003 la "plej potenca famulo en la mondo" tiutempe.

 Honoraj titoloj por Madonna 
eta|Madonna en intervjuo por la internacia MTV-kanalo, aprilo 2019.
Dum ŝia kariero, Madonna ricevis plurajn honorajn titolojn. La ĉilia revuo "Qué Pasa" deklaris en 1996 ke "Madonna povas esti atribuita multajn kromnomojn kaj neniam troigi. Ŝi estas la senkontesta reĝino de popmuziko, la diino de sekso kaj la reĝino de merkatigo." Aŭstralia profesoro Robert Clarke de la Universitato de Tasmanio skribis en "Salonitic Colonialism" (2009) ke "Madonna estas identigita kun gamo da kromknomoj kiel ekzemple "materialisma knabino" aŭ "reĝino de popmuziko" rilatanta al ŝia grandkomerca popkariero". Skota muzikverkisto Alan McGee asertis ke Madonna kaj Michael Jackson elpensis la esprimojn "Reĝino kaj Reĝo de Popmuziko", dum usona ĵurnalisto Edna Gundersen priskribis Michael Jackson, Prince kaj Madonnan kiel "poptriopon kiu eltenas ilian duonjarcenton" en 2009.

En akademiaj artikoloj de la naŭdekaj ŝi estis nomita "moderna meduzo" kaj de kelkaj kiel la "reĝino de seksa malordo" kaj "reĝino de rasismo". Ŝi ankaŭ estis nomita la "Reĝino de Allowances". Profesoro Matthew Donahue, kiu prelegas pri Madonna en multaj el siaj klasoj en la popolkultura sekcio en Bowling Green State University, nomis ŝin "la reĝino de ĉiuj amaskomunikiloj." La brita gazetaro kromnomis ŝin "Madge" kiam ŝi translokiĝis al Londono en la finaj 1990aj jaroj. Ŝi ankaŭ estis nomita la reĝino de MTV kaj CNN diris ke MTV povus fari kanalon kiu estas nur por Madonna.

 Influoj 
 Aferoj kiuj influis Madonna'n 
eta|Aŭtoroj ofte rimarkis la alproprigon de Madonna de nigrula, azia (montrita) aŭ latina kulturo.
maldekstra|eta|Pli ol iu ajn, Madonna estas tipe kreditita por popularigi la judan mistikismon kaj Kabalo'n ambaŭ en okcidenta mondo kaj popola kulturo
National Geographic trovis ke historiistoj aŭ antropologoj spuras ŝiajn influojn de pluraj kulturaj inspiroj kiel ekzemple sudokcident-azia spiriteco ĝis feminisma arthistorio. Ŝi ankaŭ estis inspirita fare de aliaj kantistoj kaj famuloj, dum multaj filmoj dokumentis ke ŝiaj ĉefaj inspiroj venis de la mondo de arto kaj filmo, prefere ol muziko. Observantoj rilatis al ŝia influo sur aliaj prezentistoj kiel ekzemple Howard Kramer, direktoro de la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo diris ke "kvankam Madonna havis influojn, ŝi kreis sian propran personan stilon". Li aldonis ke la kantisto "skribis sian propran formulon; ŝi ne devis sekvi la formulon de iu ajn alia."

 Aferojn kiujn Madonna influis 
eta|Madonna surmura stratafiŝo de ŝia albumo de 2019, Madame X.
eta|Diversaj fontoj, inkluzive de artaj revuoj kaj artaj historiistoj, rimarkis ke Madonna ludis gravan rolon en alportado de Frida Kahlo (fotita) kaj ties "Fridamania" en populara kulturo kaj kolekto de la mondo
Granda nombro da internaciaj verkistoj kaj ĵurnalistoj kiuj traktas muzikon notis la influon de Madonna sur aliaj, precipe inter inaj artistoj. Jocelyn Vena de MTV diris ke "ŝi influis aliajn" "kaj eĉ sin". Ian Youngs de la BBC skribis ke "ŝia influo sur aliaj venas same multe de ŝia bildo kiel de ŝia muziko". Kaj Young kaj Paul Rees de Q notis ke Madonna estas "konscia pri la efiko kiun ŝi havas sur aliaj".

La muzikĵurnalisto Diego A. Manrique notis la dominecon en la furorlisto de "Herirs" kaj notis ke "laŭ popkulturo ni vivas en la epoko de Madonna". La eseisto Gillian Barnstetter, kiu skribis por la "Daily Dot", ankaŭ dividis similajn pensojn kaj trovis pli da graveco en ŝia influo kaj skribis ke Madonna estas unu el la "plej grandaj faktoroj en tiu influo" Li notis la periodon de la 80-aj jaroj en kiu Madonna. eksplodis, kaj rilatis al la fakto ke tiam Plej elstaraj muzikistoj estis viroj. Branstetter sentis ke la kantisto estis "disigita ĉie en ĉiu centra ago" kaj ŝia efiko estis "preskaŭ plene sufoka". Fontoj kaj verkintoj kiel ekzemple "Branstetter" konsciis pri la influo de artistoj de aliaj generacioj ol Madonna, dum Nick Levine de iD klarigis en 2018 ke "ŝi ne fiksis la ŝablonon sole" sed "pli ol iu ajn alia, Madonna kreis la regulojn. de engaĝiĝo kiuj nun estas sekvitaj fare de Ĉiuj". En la sama jaro, 2018, la Billboard-teamo komparis ŝin kun Michael Jackson kaj Prince kaj aldonis ke "Madonna daŭre estas tiu kiu plej starigis la ŝablonon por kio popstelulo povas kaj devus esti."

En pli ampleksa recenzo, Michelle Castillo de "Time" finis en 2010 ke ĉiu popstelulo (en la lastaj du aŭ tri jardekoj) devas danki Madonna'n iel pro ŝia sukceso." Similaj pensoj venis de profesoro Mary Cross kiu skribis ke "novaj popikonoj ŝuldas al Madonna dankon" kaj aldonis ke "ŝia influo estas nekontestebla kaj ampleksa." Tony Scalpani skribis por MSNBC en 2008 ke "artistoj daŭre uzas ŝiajn ideojn kaj aspektas modernaj farante tion." La vasta influo de Madonna sur inaj artistoj kaj la influo kiun ŝi havis en iliaj verkoj notiĝis per Vice revuo: "Recenzoj de ŝia laboro funkciis kiel vojmapo por ekzamenado de virinoj en ĉiu stadio de iliaj muzikkarieroj."

Ekstere de la muzika industrio, Madonna estis la temo de multaj libroj, artikoloj kaj aliaj literaturaj verkoj, kie la plej multaj verkistoj notas ŝian grandan influon. Verkisto Maura Johnston traktis tiun punkton kaj diris ke "la apetito por libroj pri Madonna estas bonega, kaj la gamo da aliroj kiujn verkistoj, redaktistoj kaj fotistoj prenis por formi siajn portretojn estas signoj de kiel ŝia kariero ankaŭ inspiris." Ekzemploj inkludas la italan verkinton Francesco Falconi, kiu diris ke ŝi inspiris sian skribkarieron. Fotisto Mario Testino estas alia ekzemplo. En intervjuo kun Nigel Ferndale, li diris ke Madonna estis la unua ne-modelo kun kiu li kunlaboris: "Kun ŝi mi sciis ke mi malkovris mian stilon ĉar mi ŝatas kredi je kion mi fotas." Modokreanto Anna Sui citis Madonna'n kiel influon en ŝia kariero. Ŝi komentis, ke renkonti la kantiston donis al ŝi "konfidon" kaj donis al ŝi "motivon efektivigi la ideon komenci sian propran unuan startlenan spektaklon."

Ŝia influo ankaŭ estis trovita en nuntempaj artistoj. Ĝenerala ekzemplo inkludas "Dazed" artikolon de kuratoro Jefferson Hack (2014) kiam li analizis artaĵojn de nuntempaj artistoj en la kunteksto de Madonna. Unu el ili estis Silvia Prada kiu diris: "Por mi, Madonna fariĝis eĉ pli grava ol iu ajn artmovado laŭ historio kaj popola kulturo." La skota pentristo Peter Howson, kiu dediĉis multajn verkojn al la kantisto de la urbo iam ĉar "ŝi estas temo al kiu ĉiuj estas altiritaj". La meksika farbisto Alberto Gironella dediĉis preskaŭ ĉiujn siajn verkojn en siaj lastaj tagoj al Madonna kaj li priskribis ke "pli ol popmuziko, ŝi estas la lasta superrealisto".

 Madonna kiel kromnomo aŭ titolo por aliaj 
dekstra|eta|Rihanna diris al la amaskomunikilaro en 2007 ke ŝi volis esti "la nigra Madonna"
Ekde la 1980-aj jaroj, diversaj artistoj (ĉefe inaj muzikistoj) tra la mondo estas nomitaj "Madonna" fare de la gazetaro, kritikistoj aŭ intelektuloj. Ĉi tiu temo ankaŭ ricevis signifan priraportadon en la literaturo de kelkaj el ili. Ekzemple, la kantisto Britney Spears poste estis nomita la "heredanto de Madonna" kaj la "princino de popmuziko" pro la fakto ke Madonna estis nomita la "reĝino de popmuziko". Kanada filozofo Paul Thagard klarigis ke "kiam homoj diras ke (Lancoj) estas la nova Madonna, ili ne laŭlitere signifas ke ŝi estas Madonna, sed ili indikas kiom multe da sistema simileco ekzistas inter la du." En superrigardo de tiu afero, Billboard revuo deklaris en 2017 ke Madonna "devas akcepti la rolon de komandanto staranta ĉe la avangardo de virinoj" same kiel "la kontestatan kompleksecon de homa sekseco, malgraŭ la neevitebla liberigo por okazi". Krome ili skribis ke Madonna "devas esti tendenco aŭ muzo por produktantoj, kantverkistoj, modokreantoj aŭ direktoroj egale egalante kaj ŝiajn diskovendojn kaj ŝiajn atingojn". La kinejoj Issa Muguruza kaj Los Prieto Flores skribis en 2021 ke ĉiufoje "estas meksika Madonna, latina Madonna kaj eĉ nigra Madonna" ĉar ŝi kreis sian propran bildon kaj multaj homoj perceptas ŝin kiel manieron fari aĵojn.

Ekde ŝia sukceso en la 1980-aj jaroj, diversaj diskokompanioj inkluzive de CBS Records International kaj Reprise Records vidis Madonna'n kiel modelo por sukceso kaj deziris ke iliaj kantistinoj estu same sukcesaj kiel Madonna. Kantistoj kiel Martika kaj Hindio kiuj estis signitaj al tiuj muzikeldonejoj eĉ elektis siajn artistajn nomojn inspiritajn fare de Madonna. Ekzemple, la latina diskokompanio Hispavox deziris ke iliaj kantistinoj estu tiel sukcesaj ke ili povus nomi ilin la "Hispana Madonna". Komence de la naŭdekaj, ĉi tiu fenomeno estis priskribita de Gloria Trevi en intervjuo kun la Los Angeles Times : "Multaj artistoj en Meksiko batalas por esti la latina Madonna". Tiutempe, Trevi mem ricevis la titolon "Latina Madonna" aŭ "Meksika Madonna". Dum la 2000-aj jaroj, kantistoj kiel Rihanna, Anitta aŭ Dua Lipa ricevis kromnomojn inspiritajn de Madonna. La kantisto Sandra Cretu ankaŭ ricevis titolon inspiritan de Madonna kiam ŝi ricevis la titolon "La eŭropa Madonna". La kantisto Alisha Chinnay ankaŭ ricevis similan titolon kiam ŝi ricevis la titolon "Indian Madonna" dum la sudafrika kantisto Brenda Pisci estis kromnomita "La Nigra Madonna". Madonna mem ankaŭ uzis ĉi tiun esprimon kiam en 2015 ŝi nomis Kanye West la "nova Madonna" kaj la "nigra Madonna".

 Konfliktaj opinioj 
eta|Dum la 1990-aj jaroj, Madonna estis nomita fare de akademiuloj la "moderna Meduzo".
eta|Kvankam ŝi ricevis kritikon de politikistoj kaj religiaj gvidantoj, Madonna ankaŭ kritikis ilin publike en ŝiaj prezentaĵoj kaj paroladoj. Ĉi-tie kun la gvidantoj de la Respublikana Partio dum la balotoj de 2012.
Profesoro Diane Pecknold skribis en American Icons (2006) ke Madonna ankaŭ estis "polariga figuro". Teoriulo kaj kritikisto, Stuart Sim skribis ke "Madonna nun akiris la statuson de kultura ikono, sed ŝi estas ekstreme problema" kaj finis ke" ŝi faras tre malfacila klasifiki ŝin; depende de onies vidpunkto". Esploristo Audra Gugler de Lehi University klarigis ke "ekzistas granda grupo de kritikistoj kiuj laŭdis ŝin komence, sed poste iĝis seniluziigita kun ŝi kiam ŝi iĝis pli kaj pli polemika."

Dum ŝia kariero, Madonna altiris la atenton de familiaj organizoj, kontraŭ-pornaj feministoj kaj religiaj grupoj ĉirkaŭ la mondo kun bojkoto aŭ protesto. Verkisto Jock McGregor de la kristana organizo "L'Abri" diris: "La sektoro de socio kiu estis plej trafita fare de Madonna, estis la kristana komunumo." Profesoro kaj ministro Bruce Forbes esprimis ke "kelkaj el la plej gravaj kaj interesaj tekstoj en lastatempa usona kulturo kiuj havas interkovrajn zorgojn kun teologioj de liberigo estas tiu de Madonna."

Multaj kritikistoj ankaŭ akuzis Madonna'n je kultura transpreno. Sociologioprofesoro kaj verkinto David Cheney dokumentis en sia libro The Cultural Turn (1994) ke "por multaj politikaj aktivuloj, la pli ĝena implico estas ke Madonna subfosis bazajn signojn de subkultura membreco. Eĉ se ŝia sukceso nun malkreskis." Sociologo John Shepard skribis ke la kulturaj trajtoj de Madonna elstarigas la "bedaŭrinde daŭrantan socian realecon de kontrolo kaj submetiĝo". Prezidanto de Boston University John R. Silver diris ke "Madonna ne plu havas la rajton diri al niaj infanoj kion fari kiel Adolf Hitler kaj Saddam Hussein ne havis la rajton. Ĉi tiu estas la verkinto de la libro "Sex Symbols" (1999) diris ke Madonna "puŝis la limojn. ke la plej multaj virinoj ne volas rompi". Ĉe la pinto de ŝia kariero, kelkaj observantoj kiel ekzemple itala artkritikisto Bonito, Alica Oliva kaj verkisto Camille Paglia trovis ke por iuj "Madonna alportis reen [la bildon de la] Meretrico de Babilono, la pagana diino malpermesita fare de la Nova Testamento.

La verkintoj de la akademia artikolo "The Madonna Connection" komparis Madonna'n kun Sukubo (), kampfiguro de mezepokaj legendoj kiuj tentus virojn por amori kun ŝi. Juda rabeno Shmuli Butach diris en 2004: "Dum pli ol du jardekoj, Madonna estis permesita detrui la inan registradindustrion forviŝante la limon inter muziko kaj pornografio." Krome, li priskribis la agojn de Madonna kiel "timigajn" kaj asertis ke Madonna kaj homoj kiel ŝi "naskigis tragedian mondon." Profesoroj Sheila Jeffries kaj Cheryl Obers diris ke "Madonna estis grava elemento en donado al la prostituitinoj la aspekto de alta modo kaj tiel helpis normaligi prostituadon en la kulturo."

La verkintoj de la libro "Representing gender in cultures" asertis ke Madonna malaltigis sian statuson kiel vera muzikisto, dum en la okuloj de la belga kritikisto Luc Santa "ŝi estas apenaŭ adekvata kiel kantisto". Ludovic Hunter-Tilny de la Financial Times diris ke "ŝi pravas nomi sin komercistino sed malĝusta nomi sin artisto". Verkinto Michael Campbell sentis ke "nek [Mikaelo] Jackson nek Madonna estis muzikaj novigantoj", kvankam li klarigis ke "iliaj plej influaj kaj novigaj kontribuoj venis en aliaj kampoj". En alia ambivalenta punkto, aŭstralia publika intelektulo Jermaine Greer koncedis ke ŝi estis de la opinio dividita per multaj ke "ŝi [Madonna] povas nek danci nek kanti", sed priskribis ke "Madonna havas la nuran talenton kiu vere gravas en la 21-a jarcento" kiu estas "merkatado".

 Kritiko tra la mondo 
maldekstra|eta|Protesto de religiaj subtenemuloj kontraŭ Madonna en Pollando por ŝia Sticky & Sweet (algluiĝa k. dolĉa) muzikturneo.Dum ŝia kariero Madonna estis bojkotita fare de landoj kaj komunumoj ĉirkaŭ la mondo. En 2016, la estro de brita grupo por Nord-Koreio riproĉis Madonnan pro la kolapso de Sovet-Unio igante homojn aŭskulti "la plej stultajn aspektojn de burĝa imperiisma popkulturo". Alia aserto en tiu ĉi kunteksto venas de la rusa ĵurnalisto Maksim Ŝevĉenko, kiu skribis en 2012 ke ŝi estas parto de "viva simbolo de ĉio supraĵa, trompa kaj malama, kiun Okcidento montras al Rusio".

Politika konsultisto Aaron Klein en sia libro "Schmoozing with Terrorists" ke ĉiuj konas Madonnan en Mezoriento en negativa maniero kaj ke la teroristoj akuzas ŝin pri "koruptado de la homaro sur la tero". Krome, li rezonis, ke multaj ŝejĥoj vidas Madonna-n kiel iun, kiu provas igi junajn islamanojn devii de sia vojo. En 2015 estis raportite ke la Islama Ŝtato en Irako kaj la Levantenio nomis ŝiajn prezentojn kaj ŝian muzikon "Harmon" kaj diris ke ŝi reprezentis kontraŭ-islamajn valorojn. Mezorienta esploristo Patrick Clawson diris ke "iranaj radikaluloj ankaŭ malakceptas Madonnan". Ŝia decido koncerti ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso en 2019 provokis kritikojn inter palestinaj aktivulaj grupoj, akademiuloj kaj intelektuloj de PACBI ĝis BDS.

Ŝi ricevis mortminacojn de multaj grupoj ĉar ŝia kultura influo estas vidita kiel negativa en iliaj okuloj. La Aŭstralia Novaĵagentejo (AAP) notis en 2004 ke palestinaj teroristoj minacis mortigi ŝin "ĉar ŝi reprezentas multajn aferojn kiujn ili malamas pri la Okcidento". Kiel rezulto, ŝi nuligis tri prezentojn kiuj estis planitaj en Israelo en tiu tempo. En 2006 estis raportite ke rusaj mafiaj krimestroj minacis mortigi ŝin dum ŝi estis sur turneo. En 2009, ŝi ankaŭ ricevis minacojn de islamaj ekstremistoj en Israelo, kiel anoncis la historiisto kaj ĵurnalisto Yossi Melman.

La temo de adopto ankaŭ iĝis tre populara post kiam ŝi adoptis du infanojn en 2006. En 2017 ŝi denove adoptis du pliajn infanojn de Afriko-aktivistgrupoj avertis ŝin, ke tiel fari faciligos la trafikadon de infanoj en Afriko. La itala skulptisto Walter Fogni planis statuon de Madonna en 1988 kiun li volis konstrui en Italio ĉar la geavoj de Madonna venis de tie sed la urbestro de Passantero kontraŭbatalis la ideon kaj tiel ĝi ne realiĝis. La parencoj de Madonna en Italio ankaŭ kontraŭbatalis la ideon.

 Adversaj reagoj 
eta|Kvankam ŝi ricevis kritikon de politikistoj kaj religiaj gvidantoj, Madonna ankaŭ kritikis ilin publike en ŝiaj prezentaĵoj kaj paroladoj. Ĉi-tie kun la gvidantoj de la Respublikana Partio dum la balotoj de 2012.
Deborah Jermyn de la Universitato de Roehampton skribis en 2016 ke "multaj akademiaj studoj pripensis kiel Madonna polarizas ŝiajn opiniojn". Kvankam ŝia revizio generis signifan analizon kaj kontraŭreagon, Maria Gallagher skribis en The Philadelphia Inquirer en 1992 ke "ekzistas neniu eskapa Madonna, tiel ke ni povas studi ŝin." Ŝi ankaŭ notis la fakton ke sociologo Cindy Patton priskribis Madonnan kiel "socialkritikiston laŭ maniero" kaj "havas instinkton ne nur por kio igos homojn koleraj, sed kio igos homojn pensi." Muzikologo Susan McClary diris ke Madonna temas pri reverkado de kelkaj tre bazaj niveloj de okcidenta penso. Akademiulo Googler diris pri Madonna: "Ŝi renkontis multajn kritikojn dum sia kariero, sed multe de ĝi estas maljusta." En la percepto de la merkatisto kaj profesoro Stephen Brown de la Universitato de Ulstero: "Kion homoj diras pri Madonna diras pli pri ili ol kion ili diras pri la kantisto." Stan Hawkins de la Universitato de Leeds diris en la malfruaj 1990-aj jaroj ke "la agoj de Madonna povas nur kolerigi tiujn kiuj estas nekonataj kun la ĉiutagaj homaj formoj de esprimo viditaj en reklamoj, filmoj, vidbendoj, modo, literaturo, arto kaj ĵurnalismo".eta|Tipe, Madonna estas kreditita por krei la modernan koncertan turneon en multenombraj manieroj, inkluzive kiel teatra spektaklo en kiu la virina muzika artisto estas lokita en centran scenejon .Alia opinio venis de kanada akademiulo Samantha C. Tripp de Simon Fraser University, kiu diris ke "la korpo de kritiko inspirita per la kultura produktado de Madonna malfermis vojojn por feminisma analizo kiel tiu de Martha Stewart. Profesoro kaj ekonomiisto Robert C. Allen diris ke Madonna estas" fonto de tuta serio de diskursoj, multaj el kiuj estas kontraŭdiraj unu la alian sed kune ili prezentas la malsamajn vidojn de homoj." Nederlandaj akademiuloj en la artikolo "Madonna kiel simbolo de refleksiva modernigo" (2013) konsideris ŝin "simbolo" kaj "reprezento" kaj diris ke: "La socia kaj kultura streĉiteco enkorpigita en la Madonna klarigos la publikan kaj sciencan fascinon kiu ne estas Dua al tio. Kultura fenomeno." En internacia kongreso okazigita en 2005, kataluna tradukisto kaj asistanto profesoro Lydia Bruga de la University of De Vik (Universitato de De Vik) donis ŝian sufiĉe simpatian vidon de Madonna:

"Madonna estas artisto kun multoblaj mesaĝoj kiuj foje estas neklaraj. Ili provokas polemikon, tio estas vera, sed tio preterpasas kreadon de polemikoj. Ŝia influo en la socio estas granda kaj vekas kritikojn ne nur ĉe "madonnafobiaj" "madonnafiliaj" feminismaj grupoj, sed ankaŭ de la plimulto de la monda loĝantaro.

La usona verkistino Jennifer Egan skribis en sia artikolo pri Madonna, ke ŝi dubas pri la homoj, kiuj diris, ke Madonna ne havas talenton. Krome, ŝi diris ke "muziko memstare neniam ampleksis la tutecon de la ambicioj de Madonna." Eĉ Madonna mem konfesis tion, kiam ŝi diris en unu el siaj intervjuoj: "Mi scias, ke mi ne estas la plej bona kantisto aŭ dancisto, sed mi ne interesiĝas pri tio, mi interesiĝas esti politika."

 Kulturaj priskriboj 
eta|Politika karikaturo de brazila karikaturisto Carlos Latuff inspirita en la protestoj kontraŭ la anonco de ŝia prezento ĉe la Eurovision Kantokonkurso 2019 en Israelo.La vivo kaj kariero de Madonna estis prezentitaj en filmo, televido, literaturo, muziko, la artoj kaj eĉ scienco. Akademiulo Georges Claude Gilbert diris "ŝia kariero povas esti konsiderita finfina en pluraj kampoj" sed argumentis ke muzeekranaĵoj estis influitaj fare de ŝi.

En 2006 specio de akvourso estis nomita "Echiniscus madonnae". La zoologoj kiuj malkovris tiun specion diris ke "ili estas feliĉaj nomi la specion laŭ la vera nomo de la plej signifaj artoj de nia tempo". Multaj nuntempaj artistoj estis inspiritaj fare de Madonna. Libro nomita "Madonna in Art" (2004) kolektis bildojn de la kantisto en arta formo de pli ol 116 artistoj de 23 landoj, inkluzive de Andrew Logan, Sebastian Kruger, Al Hirschfeld kaj Peter Husson.

Krome, kial ŝi estis uzata kiel temo por muzikkolektantoj kaj estis unua en la listo de "100 plej kolekteblaj divoj" de la muzikrevuo "Record Collector". Ŝiaj kantoj estis kovritaj de multaj kantistoj en pluraj lingvoj kaj ŝi ankaŭ inspiris la kreadon de novaj muzikaj unuopaĵoj. En 2002, la aŭstralia muzikgrupo "The Androids" publikigis kanton nomitan Do It with Madonna kiu estis ilia unua kanto kiu estis parto de la komencaj kvin en la aŭstralia furorlisto. Simile okazis al Robbie Williams kiam li ĵetis kanton nomitan She's Madonna kiu atingis la unuajn kvin en multaj landoj de Eŭropo. En 2010 la muzikgrupo Secret publikigis kanton nomitan laŭ Madonna kiu atingis numeron unu en ilia hejmlando kaj eĉ publikigis EP nomitan laŭ Madonna.

 Laŭdoj de recenzojn kaj enketojn 
Dum ŝia kariero, Madonna aperis en multaj listoj. Profesoro Diane Pecknold diris en 2006: "Preskaŭ ĉiu enketo de la plej granda, plej bona popola kulturo inkluzivas ŝian nomon." Malsupre estas kelkaj ekzemploj de listoj kie Madonna estis vicigita tra la jaroj:
+Madonna on critics' lists and polls (all-time or century)YearPublicationList or WorkRank2002Life50 Most Influential Boomers142005Discovery Channel100 Greatest Americansn/a2005Variety100 Icons of the Centuryn/a2008Encyclopædia Britannica100 Most Influential Americansn/a2009Igloo BooksPeople Who Changed the Worldn/a2014Smithsonian Institution100 Most Significant Americans of All Timen/a2014University of ToulouseWikipedia's most influential peoplen/a
שנהגוףרשימהדירוגמקום1997סיימון אנד שוסטר365 נשים אשר חוללו שינויn/a1998ליידיז הום100 הנשים החשובות של המאה ה-20n/a  1998בארנס אנד נובל100 הנשים המדהימות של המאה ה-20n/a1999ABC-Clioנשים בולטות בהיסטוריה האמריקאיתn/a2002VH1100 הנשים הגדולות ביותר במוזיקה ()12003VH150 הנשים הגדולות ביותר בעידן הווידאו קליפים12003פיפל200 האנשים הגדולות והאייקוניות בתרבות הפופn/a2005ערוץ דיסקברי100 האמריקאים הגדולים ביותרn/a2005וראייטי100 האייקונים של המאהn/a2007Quercus50 נשים אשר שינו את העולםn/a2008בריטניקה100 האמריקאים המשפיעים ביותרn/a2009אנציקלופדיה בריטניקה100 המוזיקאים המשפיעים ביותר בכל הזמניםn/a2010טיים25 הנשים החזקות ביותר במאה שעברהn/a2011הגרדיאן100 הנשים המובילות בתחומי האומנות, הקולנוע, האופנה והמוזיקהn/a2012VH1100 הנשים הגדולות במוזיקה12012טיים100 אייקוני האופנה של כל הזמניםn/a2014מכון סמית'סוניאן100 האמריקאים שהאשימו את החותם הגדול ביותרn/a2014אוניברסיטת טולוזהאנשים המשפיעים ביותר על ויקיפדיהn/a2015דיילי טלגרף20 כוכבות הפופ הגדולות של כל הזמנים12016אסקווייר75 הנשים הגדולות של כל הזמניםn/a2019בריטניקה100 הנשים הגדולות ביותרn/a2019טיים100 הנשים שהגדירו את המאה הקודמתn/a 2019Laurence King Publishing100 הנשים ששינו את הדרך בה אנו נראיםn/a

 Bildaro 

 Vidu ankaŭ 
 Madonna studoj: la efiko de Madonna sur akademio
 Madonna wannabe: la efiko de Madonna sur modo kaj identeco
 Madonna kiel geja ikono: la efiko de Madonna sur la LGBTa komunumo

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 


Kategorio:Populara kulturo
Kategorio:Popmuziko
Kategorio:Tutmondigo
Kategorio:Subkulturoj
Kategorio:Kontraŭkulturo