Preĝejo Sankta Severino (Mittelhausen)

Preĝejo Sankta Severino (germane: St. Severinus) estas luterana kirko en Mittelhausen, urbokvartalo de Erfurto, Germanujo (Kleine Gasse nr. 4). Ĝia komunumo apartenas nun al la paroĥo Riethnordhausen de la ekleziaro Apolda-Buttstädt de la Evangelia Eklezio en Meza Germanujo (EKMD).

 Historio 
Jam dum la 12-a jarcento ekzistis antaŭula kirko kaj la dua alvenis en la 14-a. La nuna datumas de 1504 (alikonstruiĝo poste ankoraŭ en la 18-a jarcento).
Tion atestas enskribo sur kvadroŝtono ĉe la suduesta angulo de la kirko. La unua paroĥestro post Reformacio nomiĝis Simon Kiesewetter (+ 1561) kaj la plej malnova sigelo estas de 1699 montrante monaĥon kun migradbastono enmane. La lastpasintaj restaŭradlaboroj estis en 1994.

 Arkitekturo kaj meblaro 
Havas la sala kirko triflankan finiĝon de la ĥorejo. La en la noreosta anglo de la longa navo staranta turo estis prenita de la antaŭula konstruaĵo de la 14-a jarcento. Teretaĝe ĝi havas krucripan volbon kaj vostitan turkupolon kun ardeztegmento kaj aperta lanterno.

Interne estas du neinterrompitaj galerioj. Ambonaltaro estas el la mezo de la 18-a jarcento. La orgeno posedas 17 registrojn sur du klavaroj kaj pedalon kiun konstruis en 1896 Friedrich Wilhelm Böttcher.informoj ĉe orgenara listo

En 1864 restaŭriĝis ĉio, inklude de la orgeno kaj la tegmento: frukto de tiam estas la ĝis nun fortimpresa reguleco de la brikaro ĉefe de ĉe la anguloj. Ventoflago havas tri datojn (1865, 1935, 1984) kio indikas la ĉeturajn restaŭradojn. Krome ene estas ligna baptujo el la malfrua 19-a jarcento; la komunio-kalikoj estas parte el la 15-a, parte el la 17-a jarcento. Patrona festotago de Severino el Kolonjo estas la 23-a de oktobro.

La malnovaj bronzaj sonoriloj estis fanditaj por armilfaro dum la Unua mondmilito; anstataŭis ilin en 1918/1923 feraj. La nuna granda sonorilo muldiĝis en 1960: ĉiuj venas el Apolda de firmao Schilling Schilling & Lattermann."Die drei Glocken der St.-Severinus-Kirche in Mittelhausen"

La grundo oriente de la kirko utiliĝis ĝis la 1990-aj jaroj agrikulture. En 1998 amikara societo (Kirchbauverein) decidis novaranĝi la ĉekirkan areon kun moderna pavumo. La turan horloĝon fabrikis firmao Kühl en Gräfenroda en 1905; ĝi servis ĝis 1994 kiam enstaliĝis moderna radiohorloĝa sistemo.

 Paroĥestroj evangeliaj 

 1554-1560: Simon Kiesewetter
 1561-1573: Paul Schnetter
 1573-1616: Wolfgang Femel
 1616-1621: Johann Friedrich Bechmann
 1621-1628: Sebastian Neumeyer
 1621-1629: Johannes Alberti
 1629-1635: Johann Hartmann
 1635-1638: Christoph Hartmann
 1638-1661: Johannes Preßler
 1661-1673: Johann August Preßler
 1674-1679: Johann Samuel Schmidt
 1679-1712: Johann Bernhard Trommsdorf
 1713-1718: Johann Daniel Fischer
 1726-1729: Johann Jakob Blaß
 1753-1762: Georg Friedrich Schlotterhose
 1762-1769: Johann Nicolaus Hoffmann
 1770-1793: Heinrich Nicolaus Crell
 1793-1803: Johann Carl Schwanitz
 1803-1809: Johann Andreas Laupert
 1810-1819: Ernst August Christlieb Slevogt
 1820-1850: Johann Gottlieb Friedrich Wirth
 1850-1878: Moritz Schede
 1879-1897: Adelbert Friedrich Julius Wiegand
 1898-1912: Johannes Paul Julius Eberhardt
 1913-1937: Lubert Bley
 1937-1949: Herbert Wichmann
 1950-1957: Joachim Hauke
 1958-1986: Karl Bothfeld
 1989-2000: Jörg Pfund
 ekde 2000: Matthias Polney

 Literaturo 
 Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen, Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 817
 Friedrich Meinhoff: Thüringer Pfarrerbuch, volumo 10, 2015
 Manfred Schüler, Karl Löbel, Ulrich Rödel: Beitrag zur Ortsgeschichte von Mittelhausen
 Karl Löbel, Ulrich Rödel, Manfred Schüler, Alfred Kirsten, Ines Schnell: Wir in Mittelhausen
 Rotraut Greßler, Ursula Schwientek, Harald Siefert: Kühnsche Turmuhren aus Gräfenroda, IBSN 978-3-932655-53-1

 Eksteraj ligiloj 

 neoficiala hejmpaĝo

 Notoj 

Mittelhausen
Mittelhausen
Mittelhausen