Gea de Albarracín

Gea de Albarracín [ĤEa dealbaraZIN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Sierra de Albarracín. 

Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Albarracín, je 24 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara. Gea de Albarracín estas unu el sudokcidentaj municipoj de la regiono. Gea de Albarracín estas sur tre montara areo je 1 031 msm, komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1512 oriente al Teruelo kaj okcidente al Albarracín. 

Ĝi estas ĉe la fluejo de la rivero Guadalaviar (el araba ŭadi al-abjad, "blanka rivero" ), konata sudoriente, en Valencilando kiel rivero Turia. Parto de ĝia municipa teritorio estas okupata de la protektita loko de la Pinaroj de Rodeno (pinastroj); ĝi etendiĝas laŭlonge de 623 Ha. 

Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro. Ĝis la 20a de Aŭgusto 1610 ĝi estis loĝloko de araboj tre grava en la komarko, ĉar estis 2 340 loĝantoj (452 domoj laŭ datumoj de la Markizo de Aytona, Vicreĝo de Aragono). Tiun tagon estis forpelitaj 2 260 moriskoj, el kiuj, kun 750 de Teruelo kaj Bezas, foriris al la marhaveno de Los Alfaques, en San Carlos de la Rápita (Taragono). Sekve ĝi estis reloĝata de kristanoj  ĉefeel Navaro, Kastilio, Valencilando, Katalunio kaj Andaluzio.

Ekde 2010 la Kultura Asocio El Solanar de Gea en la lasta semajnfino de julio rekreas la tragedion kiun tiu forpelo okazigis al la loĝloko. La moriska pasinteco aperas simbole ankaŭ en la municipa blazono kiel kapo de maŭro.

Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el 1 151 loĝantoj en 1930-aj jaroj ĝis nunaj 378 loĝantoj.

Altiraĵoj estas la preĝejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj.

Vidu ankaŭ
 Municipoj de la provinco Teruelo

Notoj

Kategorio:Municipoj de Teruelo