Ego sum principium mundi

Ego sum principium mundi (laŭvorte "Mi estas la komenco de la mondo") estas komenco de ŝerca latinlingva enigmo, kies origino ne klaras.

Quis sum ?, t.e. Kiu estas mi?

 Enigmo 
Ego sum initium (aŭ principium) mundi 
et finis saeculorum
omnia cum me
et nihil sine me (tiuj ĉi du versoj ofte ne skribatas)
triplex sum (aŭ trinus sum, trinus et unus sum)
sed non Deus (aŭ attamen non Deus, et tamen non Deus sum)
quis sum?

 Solvo 
La korekta solvoJen la traduko de la iomete tikla enigmo: Mi estas la komenco de la mondo kaj la fino de la eterno. Ĉio estas kun mi kaj nenio estas malkun mi. Mi estas triforma sed ne Dio! Kiu do mi estas? estas la litero "mo", kiu estas la unua en la latinlingva vorto mundi (=de la mondo) kaj la lasta en la vorto saeculorum (=de la eterno); en la vorto omnia (=ĉio) "mo" ja ĉeestas dume ĝi malĉeestas ĉe nihil (=nenio). Ĝi konsistas el tri interligitaj lineoj. Evidentiĝas ke malgraŭ la unuavide filozofia temo tute ne temas pri sprite komplika respondo: ĉar por atingi ĝin nur laŭvorte oni prenu la pri la litero "mo" diritajn karakterizojn. Interese estas ke Sweet/Moore malgraŭ la banaleco pensas ke tute ne eblas traduki la enigmon.

 Literaturo 
 Gabriel Peignot, Amusements philologiques ou variétés en tous genres Parizo 1808, p. 25
 Demokritos, oder: Hinterlassene Papiere eines lachenden Philosophen..., vol. XI Stutgarto 1843, p. 256
 Нива. Ежемесячные литературные и популярно-научные приложения к журналу. 1907, p. 319 Ĉe: Niva, gazeto el Sankt-Peterburgo (antologio)
 Waldo E. Sweet, Judith B. Moore: Lectiones secundae Wauconda 1993, p. 57

 Fonto 

 Notoj 

Kategorio:Enigmoj
Kategorio:Latina lingvo
Kategorio:Proverboj