Rodolfo Gustavo da Paixão

Marŝalo Rodolfo Gustavo da Paixão (São Brás do Suaçuí, tiam distrikto Entre Rios de Minas, 13-an de julio 1853 - 18-an de novembro 1925) estis emerita brazila militisto, politikisto kaj poeto. En 1913 en la rango de brigadirgeneralo, li atingis la rangon de marŝalo dum pasado al la rezervoj. Li estis aboliciisto kaj respublikano, farante grandajn paroladojn al la amasoj.

 Biografio 
Li deĵoris en Cruz Alta, Rio Grande do Sul, kie li geedziĝis, en 1883, kun Josephina Annes Dias da Paixão, filino de kolonelo Diniz Dias, Barono de São Jacó, unu el la fondintoj de la municipo Ibirubá. Li estis kuzo de Antônio Jacó da Paixão, unu el la subskribintoj de la Brazila Konstitucio de 1891.

Post la proklamo de la Respubliko, li estis nomita prezidanto de la ŝtato Gojaso de la provizora registaro de marŝalo Deodoro da Fonseca, la 24-an de decembro 1889. Li ekoficis la 24-an de februaro 1890. La 20-an de januaro 1891 li forlasis la prezidantecon de la ŝtato Gojaso, rekomenciĝanta la 18-an de julio 1891.

Leopoldo de Bulhões kaj liaj aliancanoj promulgis la Konstitucion de la Ŝtato de Gojaso la 1-an de junio 1891. Rodolpho Paixão, en dekreto de la 10-an de julio 1891, revokis la mandaton de la dudek kvar parlamentanoj kiuj subskribis la komencan akton de la Konstitucifara Asembleo kaj procesis ilin pro la krimoj de malobeo, ribelo kaj uzurpo de funkcioj. Kun la eksiĝo de la prezidanto de la Respubliko, marŝalo Deodoro da Fonseca kaj la inaŭguro de la vicprezidanto, marŝalo Floriano Peixoto, li estis forigita de la prezidanteco de la ŝtato Gojaso la 7-an de decembro 1891. Dum la Ribelo de la Mararmeo de 1893, li estis komandanto de la garnizono de Minas-Ĝerajso.

Rodolfo Paixão estis direktoro de la Armea Kolonio de Supra Urugvajo, estro de armeaj laboroj en la ŝtatoj Rio-de-Ĵanejro, Paranao, Minas-Ĝerajso kaj Suda Rio-Grando kaj intervenanto en la ŝtato Maranhão en la registaro de Nilo Peçanha. Li ankaŭ estis federacia deputito por Minas-Ĝerajso en 1897 kaj reelektita por la kvin postaj parlamentoj. Rodolfo Gustavo da Paixão prezidis la Mararmeon kaj Militkomisionon de la Deputitinstanco kaj estis unu el la parlamentanoj kiuj laboris plej genie por la restrukturado de Montepio.

 Verkoj 
 Publikigitaj poemoj 
 Scenas da escravidão (Rio-de-Ĵanejro, 1874)
 Victor Hugo e Castellar (Rio-de-Ĵanejro, 1876)
 Senio (Alto Uruguai, 1881)
 A Inconfidencia (Rio-de-Ĵanejro, 1896)
 Trinos e cantos (Rio-de-Ĵanejro, 1896)
 Miscelânea, líricos, facetos, quadros, turbilhões. (Porto Alegre, 1885)
 Dor!

 Aliaj verkoj 
 Montepio dos empregados públicos de Goiás (Gojaso, 1891)

Rodolfo Gustavo da Paixão estis membro de la redakcia komitato de la Revista da Sociedade Phenix Litteraria en la unua duono de 1878 kaj en la unua duono de 1879.

 Bibliografio 
 Alzira Alves de Abreu (2015). Dicionário histórico-biográfico da Primeira República (1889-1930), Fundação Getulio Vargas.
 MONTEIRO, Norma de Góis (Coord.) (1994). Dicionário biográfico de Minas Gerais: período republicano 1889-1991. Assembleia Legislativa de Minas Gerais.
 Sacramento Blake (1902). Diccionario Bibliographico Brazileiro. Imprensa Nacional, sétimo volume.

Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Brazilaj militistoj
Kategorio:Brazilaj poetoj