Jyotirindranath Tagore

Jyotirindranath TAGORE (; 4a de Majo 1849 – 4a de Marto 1925) estis barata dramaturgo, muzikisto, eldonisto kaj pentristo. Li ludis gravan rolon en la florado de la talento de sia pli juna frato, nome la unua ne-eŭropa ricevinto de Nobel-premio, nome Rabindranath Tagore.Bandopadhyay, Hiranmay, Thakurbarir Katha, pp. 106-113, Sishu Sahitya Sansad. Li estis frato ankaŭ de same verkistoj Dwijendranath Tagore, Hemendranath Tagore kaj Satyendranath Tagore.

 Verkoj 
 Historiaj teatraĵoj -Purubikram (1874), Sarojini (1875), Ashrumati (Larmovirino, 1879), Swapnamayi (Revovirino, 1882).
 Satiraj teatraĵoj - Kinchit Jalajog (Some Refreshments, 1873), Eman Karma Ar Korbo Na (I will never do such a thing again 1877), Hathath Nabab (Suddenly a Ruler, 1884), Alik Babu (Strange Man, 1900).
 Tradukoj - el Kalidasa Abhijñānaśākuntalam (Rekono de Ŝakuntala) kaj Malati Madhava (Malati kaj Madhava); Mrichhatika de Sudrak (Little Clay Cart); Meditaĵoj de Marcus Aurelius, Julius Caesar de Shakespeare; Gita Rahasja de Bal Gangadhar Tilak.

 Notoj 

Kategorio:Barataj pentristoj
Kategorio:Barataj muzikistoj
Kategorio:Barataj dramistoj
Kategorio:Bengallingvaj verkistoj
Kategorio:Familio Tagore