Kelta setlejo de Biberg

Kelta setlejo de Biberg () troviĝis sur insula monto ĉe Kehlbach, urbokvartalo suduesta de Saalfelden, Aŭstrujo, inter la montoĉenoj Steinernes Meer kaj Leoganger Steinberge. Biberg havas montan supron de ne tute 70 metroj kiuj pro ŝtonrompeja funkcio inter 1927 kaj 1957 kvazaŭ komplete perdiĝis.

 Trovitaĵoj 
Elfosadoj arkeologiaj regulaj ne fariĝis sed la trovitajn aferojn oni kolektis kaj donis al Salzburg-Muzeo Salcburgon kie ĉiuj konserviĝis ankaŭ nun. Tiaj aferoj datumas grandparte el la meza kaj malfrua La-Tène-epoko (de ĉ. 280 a.K. ĝis la jaro nul). Ĉefe temas pri argilceramikaj rompitaĵoj kun kombilaj ornamaĵoj respektive pri feraj instrumentoj (hakiloj, ĉiziloj, boriloj, tranĉiloj, forĝistaj iloj). El ili oni rajtas konkludi pri viglaj komercaj kontaktoj kun regionoj sude de la Alpoj.

eta|cerva figuro de ĉe Biberg, 275-15 a. K.
Elstara trovitaĵo faritis en 1942, nome Hirsch vom Biberg, ne tute 11 centimetrojn alta bronza statueto el la 2-a aŭ 1-a antaŭkristaneraa jarcento. La cervo estas ekleviĝanta. La prahistoriisto Martin Hell estis akirinta ĝin por sia privata kolekto kaj postmorte ĝi venis en 1975 Salcburgon. Dum la granda prikelta ekspozicio de 1980 en Hallein ĝi furoris kaj aperis sur la kataloga titolpaĝo.Nuntempe ĉi artaĵo spekteblas ĉe Kelta Muzeo (Hallein). Havas la besto ramuro sespinta. Trueto kun spuroj de rezino supozigas ekziston de tie fiksita vosto (el haroj?). Ĝia alteco estas de 10,8 centimetroj: ĉu ekzistas kunteksto kun la kelta dio Cernunnos neklaras.

La tribo de la Ambisontoj (keltoj alpaj) menciatas dufoje, sur Tropaeum Alpium de ĉe La Turbie kaj en la Urbo sur monto Magdalensberg. Eble troviĝas ilia centro tie ĉi sur Biberg. La Biberg-setlejo, eble en la rolo de sanktejo, utiligitis ĝis la tempo de la romiiĝo.

 Aliaj sciindaĵoj 
Post okupiĝo fare de la romianoj Biberg estis fortikigata per muro en formo de plurlatero.Zaisberger (1978), p. 130 Dum la militoj de la Markomanoj starigitis en la jaro 175 interne turo kun murodikeco de 1,65 m. Ja konserviĝis aĵoj el tiu ĉi tempo. En la baseno de Saalfelden la kelto-romia enloĝantaro el la tempo de la migrado de nacioj sen ĝenoj. Eĉ post la okupiĝo fare de la Bojoj daŭris loĝado biberg-a. En 1343 dokumente menciatas bieno de la Biburg-oj el la posedoj de la senjoroj de Kuchl. En 1437 konatas nome certa Chuntz von Pypurg. Laŭdire uzitis sthonoj de la burgo post la fajrego de 1811 por rekonstrui domojn.

 Literaturo 
 Fritz Moosleitner: Das Saalfeldener Becken in vor- und frühgeschichtlicher Zeit. Ĉe: 50 Jahre Diabas-Tagbau in Saalfelden 1927-1977 (=Leobener Grüne Hefte, 170). Montan-Verlag, Wien 1977, p. 27-28
 Fritz Moosleitner: "Eine Weihegabe für Cernunnos." Ĉe: Salzburg Museum (eld.): Das Kunstwerk des Monats, Kunst und Kulturgeschichte der Stadt und des Landes Salzburg, 7-a jarkolekto, folio 77.
 Susanne Sievers, Otto Helmut Urban, Peter C. Ramsl: Lexikon zur Keltischen Archäologie. (=Mitteilungen der prähistorischen Kommission der Österreichischen Akademie der Wissenschafte, 73). Volumo 2. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2012, ISBN 978-3-7001-6765-5, p. 1620.
 Friederike Zaisberger kaj Walter Schlegel: Burgen und Schlösser in Salzburg. Pongau, Pinzgau, Lungau, Birken-Reihe, Wien 1978, ISBN 3-85030-037-4

 Notoj 

Kategorio:Kelta kulturo
Kategorio:Saalfelden
Kategorio:Pereintaj setlejoj
Kategorio:Arkeologio en Aŭstrio