Plezuroj kaj tagoj

Plezuroj kaj tagoj, en franca Les plaisirs et les jours, estas kolekto de prozpoemoj kaj noveloj de Marcel Proust. Ĝi estis por la unua foje publikigita en 1896 fare de Calmann-Lévy, kaj estis la unua publikaĵo de Proust. Daum, Pierre (Januaro 1997). "The Modern Language Review". The Modern Language Review: 203–204.  La titolo Plezuroj kaj tagoj estas parodio de Laboroj kaj tagoj de Heziodo. 

En 1896 Proust publikigis je sia propra kosto tiun verkon, kiu estas kompilaĵo de prozpoemoj, portretoj kaj rakontoj laŭ dekadenca stilo, ilustrita de Madeleine Lemaire, posedantino de la salono en kiu Proust oftis kun sia franc-venezuela amanto Reynaldo Hahn, kiu kontribuis al la libro per partituroj komponitaj de li mem, kaj prologita de Anatole France. La libro altiris al Proust reputacion de diletanta diboĉulo kiu ne disaperos ĝis la publikigo de la unuaj volumoj de Reserĉe al la perdita tempo el 1913. 

 Strukturo 
La kolekto estas komponita de jenaj partoj:

 Avant-propos, al amiko Willie Heath, mortinta la antaŭan jaron
 La Mort de Baldassare Silvande, vicomte de Sylvanie
 Violante ou la Mondanité
 Fragments de comédie italienne
 Mondanité et mélomanie de Bouvard et Pécuchet
 Mélancolique villégiature de Mme de Breyves
 Portraits de peintres et de musiciens
 La Confession d'une jeune fille
 Un dîner en ville
 Les Regrets, rêveries couleur du temps
 La Fin de la jalousie

Notoj

Kategorio:Libroj de Marcel Proust