Japanio en la Somera Olimpiko 1912

Unuafoje kunordigis la teamon la Japana Olimpika Komitato, kreita la antaŭan jaron, en 1911.

La maratonisto Kanakuri Shisō (aŭ Shizō, japane 金栗 四三) kvalifikiĝis kiel unu el du atletoj kiuj reprezentis Japanion ĉe la Olimpikoj la unuan fojon (la alia estis Jahiko Miŝima, kiu kuris en la konkursoj de 100, 200 kaj 400 metroj). La kunstudantoj de Kanakuri Shizō kolektis monon por ke li povu fari la longan vojaĝon. Por atingi Stokholmon li devis vojaĝi 18 tagojn, unue per ŝipo al Vladivostoko, poste per trajno per la Transsiberia Fervojo tra Rusio kaj tra Finnlando al Svedio. Tute elĉerpita, li prenis kvin tagojn antaŭ ol li povis komenci trejnadon denove.

La maratono okazis en la lasta tago de la Olimpikoj. La nekutima varmo de  ĝenis ĉiujn sportistojn - la portugalo Francisco Lázaro eĉ kolapsis kaj mortis la sekvan tagon. Ankaŭ Kanaguri ne estis escepto. Kurante tra la stokholma antaŭurbo Sollentuna je la kilometro 26.7, li nelonge perdis konscion kaj ricevis trinkaĵojn kaj ŝancon ripozi de familio kiu sidis en sia ĝardeno. Estinginte sian soifon kaj kuŝiĝinte, li tuj ekdormis kaj ne vekiĝis ĝis la sekvanta mateno, kiam la polico jam estis sendita por serĉi la mankantan kuriston.

Kanaguri tiel hontis ke li komence rifuzis reveni al Japanio. Dum la venontaj tri jaroj, Kanaguri tiam venkis en la naciaj ĉampionecoj en maratono. Li finis je 16-a rango ĉe la Somera Olimpiko 1920 en Antverpeno kaj demisiis ĉe la Somera Olimpiko 1924 en Parizo post metado de azia rekordo de 2:36:10 tiun saman jaron.

 Eksteraj ligiloj 
  ()

eta|maldekstra|500ra|



Kategorio:Landoj en la Somera Olimpiko 1912
#
Somera Olimpiko