Gus Van Sant

Gus Green Van Sant Jr. (24a de Julio, 1952) estas usona kina reĝisoro, produktoro, fotisto kaj muzikisto. Li ricevis laŭdojn kiel kinisto kaj sendependa kaj ĉeftendenca. Liaj filmoj tipe temas pri temoj de marĝenigitaj subkulturoj, precipe pri samseksemo; Van Sant estas konsiderata kiel unu el la plej elstaraj aŭtoroj de la movado New Queer Cinema.

 Kariero 
Lia frua kariero estis dediĉita al reĝisorado de televidaj reklamaĵoj en la Pacifika nordokcidento. Li faris debuton por kina reĝisorado per Mala Noche (1985). Lia dua longa filmo, nome Drugstore Cowboy (1989), estis laŭdita, kaj havigis al li premiojn pri scenaro el kritikistoj de Los-Anĝeleso kaj Novjorko kaj la premion al Plej Bonkvalita Reĝisoro el la National Society of Film Critics. Lia venonta filmo, nome My Own Private Idaho (1991), estis simile laŭdita, same kiel la nigrakomedia To Die For (1995), la drama Good Will Hunting (1997), kaj la biografia filmo Milk kun Sean Penn (2008); por la du lastaj, Van Sant estis nomumita por la Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Reĝisoro kaj ambaŭ filmoj ricevis nomumojn al Plej Bonkvalita Filmo.

En 2003, la filmo de Van Sant pri la Masakro de Columbine, nome Elephant, ricevis la Oran Palmon en la Festivalo de Cannes. Van Sant ricevis ankaŭ la premion al Plej Bonkvalita Reĝisoro de la festivalo tiun saman jaron, kio faris lin unu el nur du filmistoj —la alia estas Joel Coen— kiuj ricevis ambaŭ premiojn en la festivalo en la sama jaro. Kvankam ankaŭ plej el la aliaj filmoj de Van Sant ricevis favorajn recenzojn, kiel Finding Forrester (2000) kaj Paranoid Park (2007), kelkaj el liaj klopodoj, kiel la artkina Last Days (2005) kaj la primedia drama filmo Promised Land (2012), ricevis pli mezbonajn kritikojn, dum lia adaptaĵo de la filmo de Tom Robbins nome Even Cowgirls Get the Blues (1993), lia refaro de 1998 de la filmo de Alfred Hitchcock nome Psycho, kaj The Sea of Trees (2015), estis malsukcesoj kaj de kritiko kaj de biletvendado.

Krom reĝisorado, Van Sant verkis la scenarojn por kelkaj el liaj plej fruaj verkoj, kaj estas aŭtoro de romano, Pink. Oni publikigis libron de lia fotaro, nome 108 Portraits, kaj li publikigis du muzikajn albumojn.

Li estas samseksemulo kaj loĝas en la kvartalo Los Feliz de Los-Anĝeleso, Kalifornio.

 Filmoj 
JaroTitoloReĝisoroVerkistoProduktoro Eldonisto 1985 Mala Noche jes jes jes eksterliste 1989 Drugstore Cowboy jes jes ne ne 1991 My Own Private Idaho jes jes ne ne 1993 Even Cowgirls Get the Blues jes jes jes jes 1995 To Die For jes ne ne ne 1997 Good Will Hunting jes ne ne ne 1998 Psycho jes ne jes ne 2000 Finding Forrester jes ne ne ne 2002 Gerry jes jes ne jes 2003 Elephant jes jes ne jes 2005 Last Days jes jes jes jes 2007 Paranoid Park jes jes ne jes 2008 Milk jes ne ne ne 2011 Restless jes ne jes ne 2012 Promised Land jes ne ne ne 2015 The Sea of Trees jes ne ne ne 2018 Don't Worry, He Won't Get Far on Foot jes jes ne jes

 Nur plenuma produktoro 
 Kids (1995)
 Speedway Junky (1999)
 Tarnation (2003)
 Wild Tigers I Have Known (2006)
 Lightfield's Home Videos (2006)
 Howl (2010)
 Virginia (2010)
 Act Up! (2012)
 Laurence Anyways (2012)
 Revolution (2013)
 I Am Michael (2015)
 Age Out (2018)

 Kurtoj 
 Fun with a Bloodroot (1967) 2 min 20 sek, 8 mm plurkolora
 The Happy Organ (1971) 20 min, 16 mm nigrablanka
 Little Johnny (1972) 40 sec, 16 mm nigrablanka
 1/2 of a Telephone Conversation (1973) 2 min, 16 mm nigrablanka
 Late Morning Start (1975) 28 min, 16 mm plurkolora
 The Discipline of DE (1978) 9 min, 16 mm nigrablanka, adaptaĵo de la rakonto de William S. Burroughs, rakontita de Ken Shapiro
 Alice in Hollywood (1981) 45 min, 16 mm plurkolora
 My Friend (1982) 3 min, 16 mm nigrablanka
 Where'd She Go? (1983) 3 min, 16 mm plurkolora
 Nightmare Typhoon (1984) 9 min, 16 mm nigrablanka
 My New Friend (1984) 3 min, 16 mm plurkolora
 Ken Death Gets Out of Jail (1985) 3 min, 16 mm nigrablanka
 Five Ways to Kill Yourself (1986) 3 min, 16 mm nigrablanka
 Thanksgiving Prayer (1991) 2 min, 35 mm plurkolora, verkita kaj stelulita de William S. Burroughs
 Four Boys in a Volvo (1996) 4 min, plurkolora
 Paris, je t'aime (2006) segmento de "Le Marais"
 To Each His Own Cinema (2007) segmento de "First Kiss" (3 min)
 8 (2008) segmento de "Mansion on the Hill"

 Muzikfilmetoj 
 "Thanksgiving Prayer" de William Burroughs (1990)
 "Fame '90" de David Bowie (1990)
 "I'm Seventeen" de Tommy Conwell & The Young Rumblers (1991)
 "Under the Bridge" de Red Hot Chili Peppers (1992)
 "Bang Bang Bang" de Tracy Chapman (1992)
 "Runaway" de Deee-Lite (1992)
 "The Last Song" de Elton John (1992)
 "San Francisco Days" de Chris Isaak (1993)
 "Just Keep Me Moving" de k.d. lang (1993)
 "Creep" (alternativa versio) de Stone Temple Pilots (1993)
 "Understanding" de Candlebox (1995)
 "Ballad of the Skeletons" de Allen Ginsberg kun Paul McCartney, Philip Glass, Lenny Kaye et al. (1996)
 "Weird" de Hanson (1998)
 "Who Did You Think I Was" (fonografa versio) de John Mayer Trio (2005)
 "Desecration Smile" de Red Hot Chili Peppers (2007)   Notu, ke la kanto de Chris Isaak Solitary Man (1993) ne estis reĝisorita de Van Sant sed de Larry Clark.
 "Ain't it Funny" de Danny Brown (2016)

 Registraĵoj 
 The Elvis of Letters (1985) kun William S. Burroughs
 Millions of Images (1990) kun William S. Burroughs

 Aktoro 
 Jay and Silent Bob Strike Back (2001) kiel li mem
 Entourage- Sezono 5a, Epizodo 12a: Return to Queens Blvd. (2008) kiel li mem
 The Canyons (2013) kiel Dro. Campbell

 Televido 
 The Devil You Know (2015) – reĝisoro, plenumproduktoro
 When We Rise (2017), usona serieto verkita de Dustin Lance Black – reĝisoro de la unua du-hora parto
 Boss, sezono 1 Ep 1, reĝisoro

 Notoj 

 Bibliografio 
 Weber, Christian (2015). Gus Van Sant: Looking for a Place Like Home (doktoriga disertacio, Universitato de Mainz). Berlin: Bertz + Fischer. ISBN 978-3-86505-321-3.

Kategorio:Usonaj reĝisoroj