Eugen Herzog

Eugen HERZOG (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  en Ĉernivco) estis aŭstra lingvisto kaj romanisto.

 Agadoj 
Eugen Herzog estis privata docento ĉe la Universitato de Vieno estante disĉiplo de Wilhelm Meyer-Lübke. Por posteuli Matthias Friedwagner li iĝis orda profesoro pri romanistiko ĉe la Ĉernivca Universitato en la 1911-a jaro. Tie li restis ankaŭ post la rumaniiĝo de la urbo. Lia pli juna frato estis la ĥemiisto Reginald Oliver Herzog.

 Skribaĵoj (elekto) 
 Untersuchungen zu Macé de la Charité's altfranzösischer Übersetzung des Alten Testamentes, Wien 1900
 Materialien zu einer neuprovençalischen Syntax, Wien 1900
 Streitfragen der romanischen Philologie. Volumo 1. Die Lautgesetzfrage: Zur französischen Lautgeschichte, Halle 1904
 Neufranzösische Dialekttexte, Leipzig 1906, 1914
 Das -to-Partizip im Altromanischen. Ein Beitrag zur Lehre vom syntaktischen Wandel, ĉe: Prinzipienfragen der romanischen Sprachwissenschaft. Festschrift Wilhelm Meyer-Lübke, Halle 1910, p. 76–186
 Französische Phonogrammstudien, Wien 1912
 Historische Sprachlehre des Neufranzösischen: T. 1. Einleitung. Lautlehre, Heidelberg 1913
 (kune kun Sextil Puşcariu) Lehrbuch der rumänischen Sprache. Anfangsgründe, Ĉernivco 1919, dua eldono 1920

 Literaturo 
 Nekrologo ĉe: Revista Filologică (Ĉernivco) 2, 1928/29, p. 232-245 (=Neue Deutsche Biographie 8, 1969, p. 740)
 Salomon Wininger: Große jüdische National-Biographie. Volumo 7. Ĉernivco, 1936, p. 76-77

 Eksteraj ligiloj 


Kategorio:Romanistoj
Kategorio:Aŭstraj profesoroj
Kategorio:Universitato de Vieno
Kategorio:Ĉernivco
Kategorio:Rumanaj filologoj
Kategorio:Aŭstraj filologoj