Hérmedes de Cerrato

Hérmedes de Cerrato [ERmedes dezeRAto] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio angule al provincoj Valadolido kaj Burgoso. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Hérmedes de Cerrato estas etimologie komprenebla kiel Ermitoj de Cerrato, alude al la komarkonomo.

 Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 32,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 78 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 650 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 45 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 61 km de Valadolido.

Ĝi limas kun Cevico Navero, Villaconancio, Castrillo de Don Juan, Vertavillo, Castroverde de Cerrato, Torre de Esgueva, Fombellida kaj Canillas de Esgueva, el kiuj la kvar lastaj apartenas al la provinco Valadolido.

 Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ne estas restaĵoj de iamaj muregoj, kio sugestas pli malfruan fondodaton, kompare kun aliaj proksimaj loĝlokoj. Ĉefa frua enspezofonto estis transmigra brutobredado.

En la 10-a jarcento oni konstruis la ermitejon de la Virgen de la Era, de mozaraba stilo, kaj en la 11-a jarcento estis fondita la Abatejo de Hérmedes kun propra abato en la Katedralo de Palencio. Tiam jam ekzistis la loĝloko San Sebastián, dependanta de la Abatejo de Husillos. En dokumento de la Katedralo de Burgoso datita en la 11-a jarcento oni citas la loĝlokon kiel “San Juan de Heremitas de Cerrato”.

En la 14-a jarcento la du loĝlokoj konstituis la municipon Hérmedes, sed en la 16-a jarcento San Sebastián senhomiĝis kaj nun estas neniu restaĵo. Fine de la 18-a jarcento Hérmedes estis reĝa urbo, kaj nesenjordependa.

Dum la Milito de Hispana Sendependigo (1808-1814) la loko estis rabita de la francaj trupoj. Tiukadre oni devis plugi naturajn terrenojn, kio ŝanĝis komplete la geografion de la teritorio.

 Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, ikona kverkego, ktp., dum la vinkeloj, male al plej najbaraj lokoj, ne estas subteraj en naturaj ĉirkaŭaĵoj, sed sub la propraj hejmoj, pro kio ili ne estas publike viziteblaj, kvankam same konsistigas longegajn (ĝis kilometrajn) subterajn koridorojn kun apartaj ĉambroj.

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de la provinco Palencio

 Notoj 

Kategorio:Municipoj de Palencio