Thanh Nghiem

Thanh NGHHIEM (naskiĝis en Francujo en 1966) estis artisto, entreprenisto, inĝeniero kaj verkistoRetpaĝo de Thanh NGHIEM : « Kiu estas Thanh NGHIEM?»  . Ŝi famiĝis pro tio, ke ŝi estis la unua virino, kiun la konsila kabineto « McKinsey » elektis kiel asocian direktiston. Poste, ŝi esploris kaj konceptis projektojn, kiuj rilatas inter la daŭrigebla disvolvo, la libera programo kaj la ekonomia kunlaboroPriskribo de Than NGHIEM sur la retpaĝo de la eldonejo « Massot ».

 Biografio 
 Familia origino 
La avino de Thanh vivis en Hindoĉinujo, je la komenco de la 20-a jarcento. Kvankam virinoj ne havis la permeson studi en la universitato, la avino de Thanh prenis la riskon alivesti sin kiel viron. Poste, kiam la kolonia administrejo rifuzis al ŝi doni ŝian diplomon, ŝi iris ŝipe serĉi ĝin en Francujon. Dum tia epoko, la vojaĝo daŭris multajn monatojn. Kiam ŝi revenis poste en Vietnamujon, ŝi malfermis la unuan apotekon de Hanojo, kie ŝi akiris fortuneton, kaj tiel ŝi liberigis sian familion el la malriĉecoArtikolo pri Thanh NGHIEM en la franca ĵurnalo « Le Télégramme »Prelego de Than NGHIEM pri « komunigi la sciojn » (2012).

Pri la avo de Thanh, li estis la unua vjetnamo, kiu studis en« Politeknika lernejo » de Parizo en 1930. Poste, li studis en « Lernejo pri pontoj kaj vojoj ». Kiam li revenis en Vjetnamujon per ŝipo, li renkontis la avinon de Thanh, kiu revenis de Francujo kun siaj diplomoj. En 1945, li ekestis ministro de la Unua sendependa vjetnama registaro. Tie, li kondukis plurajn aferojn, inter kiuj li starigis la modernan edukan sistemon de Vjetnamujo. Tio konsistis en la tradukado de la tuta franca sistemo kaj li adaptis ĝin, por ke ĉiuj vjetnamoj povu aliri al la scioj. Dum tiu epoko, li ankaŭ serĉis la kulturajn kaj historiajn radikojn de Vjetnamujo, kiuj fakte estis malnovaj skribaĵoj sur ŝton-platoj: li eltiris ilin el la fundo de la lagoj, kiuj estis apud la temploj. La ŝton-platoj troviĝis tie, ĉar la ĉinoj okupis Vjetnamujon antaŭ la milan jaron, kaj ili provis detrui ilin. Poste, la avo de Thanh malkodis la skribaĵon, kiuj estis sur la ŝton-platoj, kaj tio ebligis al Vjetnamujo havi ĝiajn historiajn kulturajn radikojnPrelego de Than NGHIEM en « TED », kiu okazis en Alzaco (2012).

 Studoj kaj laboroj 
Ekde la infaneco kaj pro la historio de sia familio, Thanh ricevis instruon por esti en la plej « alta rango » de la societo: ŝi ekstudis en la alta lernejo « Minoj de Parizo », kiam ŝi nur aĝis 19 jarojnParolado inter Pascal PROUST kaj Than NGHIEM, kiu rakontas sian historion kaj sian aktualan vivon (2021) . Poste, ŝi trapasis magistran diplomon pri administraj aferoj (angle « MBA ») en la Eŭropa administ-instituton pri aferoj (angle « INSEAD » ). Ŝi ankaŭ studis en supera lernejo pri muziko, kie ŝi ludis pianon. Poste, ŝi praktikis konkursan sporton kaj ŝi estis modelino dum iom da tempo. En 1988, kiam ŝi aĝis 30 jarojn, la konsil-kabineto « McKinsey » elektis ŝin kiel asocian direktiston : ŝi tiam iĝis la plej juna direktisto kaj la unua virino de ĝia historio. Dum tiu epoko, la kabineto estis unu el la plej prestiĝa en la mondo, kiel ŝi rakontis :

 Nova vivo 
En 2000, kiam Thanh aĝis 34 jarojn, ŝi lernis ke sia patrino havis nekuraceblan kanceron. Laŭ la diagnozo de la kuracisto, ŝia patrino devis nur vivi ankoraŭ du monatojn, sed la du monatoj fine daŭris ses jarojn. Ĉiunokte, post ĉiu kemiterapio, Thanh restis apud ŝi. La patrino priskribis siajn dolorojn kiel, ekzemple, la malvarmon en siaj ostoj. Tiu periodo ŝagrenis Thanh-n, kiu vidis sian patrinon batalis kontraŭ la malsano. Estas ankaŭ tiam, kiam la patrino matene vekiĝis kun doloroj, ke ŝi diris tiun frazon al Thanh, kiu memoris ĝin dum sia tuta vivo: « Ĉiu tago estas vivo » . Tial, kiam ŝi estis 36 jarojn aĝa, Thanh decidis serĉi sencon al sia vivo kaj tial ŝi forlasis sian laboron de la konsil-kabineto. Ŝi komencis pli interesiĝi pri la daŭrigebla disvolvo kaj ankaŭ pri la libera programo, kiu ebligas al homoj pli facile disvastigi la sciojn. Laŭ ŝi, tio estis pli ol la mastruma sistemo GNU/Linukso aŭ la interreta enciklopedio Vikipedio. Tio ankaŭ temas pri instruistoj, esploristoj, aktivuloj kaj pli ĝenerale ĉiuj homoj, kiuj deziras libere disdoni sciojn. Ŝi klarigis sian ideon tiel: 

En 2002, ŝi fondis sian ne-registaran organizaĵon, kiu nomiĝis « Angenius ». Per tiu organizaĵo, ŝi renkontis centojn da homoj, kiuj havis pasion kaj kiujn ŝi invitis kunlabori en sia hejmo. Tie, en ĉiu ajn horo de la tago aŭ de la nokto, laboris kune komputilistoj, muzikistoj, aktivuloj de asocioj kaj sciencaj esploristoj kiel Mathis Wackernagel, kiu estis la konceptisto de la ekologia premsignoRetpaĝo, kiu prezentas la homojn, kiuj partoprenis en la organizaĵo « Angenius », kiuArtikolo pri Mathis WACKERNAGEL kaj Than NGHIEM en la franca ĵurnalo « Terra eco » (2010). Ĉiuj venis de ĉie el la mondo kaj vivis en simpleco. Ĉiuj multe laboris kaj kreis multajn ideojn, kiujn Thanh kolektis, antaŭ ol ŝi dissendis ilin senpageInterreta artikolo de la franca magazino « Psychologies », kiu temas pri la laboro de Than NGHIEM (2012). Dum tiu epoko, ŝiaj amikoj simpatie mokis ŝin, ĉar ili diris: « Ni aĉetos al vi T-ĉemizon, kies strioj estos flavaj kaj nigraj, ĉar vikomencas aspekti kiel eta abelo, kiu polenas la ideojn ».

 BedZED 
BedZED, kies mallongigo signifas « Beddington Zero Energy Development » en la angla lingvo, estas la unua ekologia kvartalo en la mondo kaj ĝi lokiĝas apud la urbo Londono. La koncepto komencis ĉirkaŭ la 2000-an jaron kaj ĝi celis malpliigi la ekologian premsignonPrezento de la ekologia kvartalo « BedZED » sur retpaĝo de la organizaĵo « Angenius » (2006) . En BedBED ekzistis 82 loĝejoj por loĝigi 250 homojn, kiuj estis feliĉaj vivi en ĝi. Pro tiu daŭrigebla konstruaĵo plaĉis al Thanh, ŝi renkontis la fondintojn de BedZED, kiuj akceptis ŝian proponon: disvastigi la koncepton de BedZED en la mondo. Tiel ŝi venis kun amaso da homoj, kun centoj da decidantoj, kiuj atente studi ĝin por nur memori la ideojn, kiuj funkciis. La rezulto estis, ke ekzistis 82 loĝejoj ĉirkaŭ la jaron 2000, kaj post 10 jaroj ekzistis pli ol unu miliono da loĝejoj en la mondoArtikolo pri la ekologia kvartalo « BedZED » en la franca magazino « Multitudes » (2013). Thanh helpis disvastigi la koncepton de BedZED en la mondo kaj ŝi konkludis en prelego : « Tio ĉefe pruvis, ke oni povas bone vivi laŭ ekologia maniero, sen reiri al la ŝtonepoko, kaj sen esti riĉan burĝon ».

 Loos-En-Gohelle 
Post kiam okazis sia unua vojaĝo en BedZED, Thanh renkontis Jean-François Caron, kiu estis la urbestro de Loos-En-Gohelle. Li demandis ŝian helpon por plibonigi sian urbon. Ĉirkaŭ la jaron 1990, la urbo jam estis la plej sinistra de Francujo: ekzistis du minaj restaĵoj, kiuj estis la plej altaj de Eŭropo, kaj kelkaj urbanoj ankoraŭ mortis de la silikoza malsano. Ekzistis ankaŭ ekonomia situacio, kiu estis la plej katastrofa de la regionoArtikolo pri la urbo « Loos-En-Gohelle » en la franca ĵurnalo « Reporterre.net » (2013). Malgraŭ tio, la urbestro rapide komprenis, ke li devis eliri el tiu situacio. Li demandis al Thanh transformi la urbon, por ke ĝi estu kiel la angla kvartalo BedZED. La diferenco kun BedZED estis, ke 7500 homoj loĝis en la urbo Loos-En-Gohelle. Thanh tamen kolektis la bezonojn de la urbanoj kaj, fine, Loos-En-Gohelle sukcesis esti unu el la unuaj francaj urboj, kiu tiam estis referenco pri daŭribla disvolvo. Tiu projekto ebligis al la anoj de Loos-En-Gohelle kunigi la pasintecon kun la teritorio de la urbo, el kiuj la anoj kunvivis pli boneFilma raporto de la franca televida ĵurnalo « France 3 » pri la « ekologia transiro » de la urbo Loos-En-Gohello (2015). En 2012, Thanh rakontis siajn projektojn, kiuj ebligis al ŝi renkonti mirindajn homojn kaj ŝi konkludis per tiuj vortoj: 

 Manifesto de freneza bufo 
En 2017, la matematikisto Cedric Villani kaj Thanh verkis « La manifeston de freneza bufo ». Ambaŭ esprimis, ke estas la homoj, kiuj vidas la mondon alimaniere, kiuj povas solvi la problemojn al tri grandaj ŝanĝoj de nia epoko: la klimatan ŝanĝon, la artefaritan intelekton kaj la falsajn novaĵojn sur socia reto. Thanh elektis la nomon « frenezan bufon » pro tiu teorioRetpaĝo de la « Manifesto de freneza buzo » (2017):En la konkludo de sia manifesto, Thanh klarigis ke la konduto de la « freneza bufo » estas malserioza, kaj ke la freneza bufo ne pretendas savi la mondon: « Fine, la freneza bufo estas retrovi infanan rigardon pri la mondo, por ekpaŝi apuden. Ĝi ne agas tiel por atingi profiton por si aŭ la aliulo, ĉar ĝi unue amuziĝas ».

 Rajto ripari 
En 2019, ŝi kreis projekton, kiu nomiĝis « Right to Repair » (esperante « Rajto ripari »)Prezento de la projekto « Right to Repair » sur enciklopedia retpaĝo de« Freneza bufo ». La ideo estis prepari la homojn por ripari la aĵojn kaj la planedon. Pli precize, la titolo de la projekto estis « El la lulilo ĝis la planedo, liberigi lokan materialon kaj la homajn kapablojn por agi kontraŭ la monda urĝeco »Dokumento, kiu prezentas la projekton « Right to Repair » por la projekt-alvoko « UIA ». Tiu projekto celis batali kontraŭ la objektoj, kiuj rapide ne plu funkciis, kaj disponigi la teknologian novigon al la plej multo da homoj. La projekto ankaŭ celis atingi homojn, kiuj tro frue foriris el la eduka sistemo. Per tiu projekto, ili povus ekzemple fabriki aŭ ripari poŝtelefonon, kiu multe kostis en la poŝtelefon-vendejoj. Thanh prezentis la projekton al la Franca ministrejo pri laboro, kiu apogis ĝinArtikolo el la franca ĵurnalo « L’Alsace » pri « la apogo de la franca ministejo por la projekto "Right to Repair" » (2019). La 11-an de Decembro 2019, Thanh kun multaj kunlaborantoj respondis al la projekt-alvoko « Urbaj Novigaj Agoj » (angla mallongilo « UIA »). Tiu proponis financi ses milionojn kaj kvin centmil da eŭroj al iu ajn noviga projekto, sed la organizantoj de UIA ne elektis la proponon « Right to Repair »Retpaĝo de « Freneza bufo », kiu anoncis sian respondon al la projekt-alvoko « UIA » (2019) . Ekde 2020, post kiam okazis la kronvirusa periodo, Thanh dediĉis sin al la legado, la filozofio, la sporto kaj la arto.

 Sportoj kaj artoj 
Thanh praktikis jogon kaj ŝatis marŝadon en alta montaro. Ŝi havis pasion por la apneo kaj ŝi konstatis, kiam ŝi iris 40 metrojn profunda en la Mediteranea maro, ke tio ebligis al ŝi akiri pli grandan kvieton ol ĉiujn aliajn metodojn. Laŭ ŝia sperto, kiam homo atentas siajn agojn, ĝi tiam atingas feliĉon.

Cetere, Thanh estis artisto, kiu ŝatis fari akvarelon kaj ankaŭ desegni. Laŭ ŝia opinio, artisto estas homo, kiu bezonas esprimi ion, kio estas interne de ĝi mem. Laŭ ŝia difino, ĝi estas iu, kiu estas sentema: « Se via sento povas ŝanĝi vin, estas jam bone. Se ĝi ankaŭ povas ŝanĝi la aliulojn, estas pli bone ». Pro tio ŝi pensis, ke artisto serĉas ion, kio estas super ĝi, kio estas bela, kaj kio povas plie esti utila por la pukliko: « Per sia laborado pri beleco, artisto starigas la mondon kaj plibonigas la vivon de la homoj ».

 Verkoj 
 Terres d'avenir pour un mode de vie durable, kun Philippe DESBROSSES kaj Emmanuel BAILLY, Alphee Jean-Paul Bertrand (eldonejo), 2007, 
 Des abeilles et des hommes : Passerelles pour un monde libre et durable, Bayard Jeunesse (eldonejo), 2010, 
 Le manifeste du crapaud fou : Appel à l'action pour un nouveau monde, kun Cédric VILLANI Florent Massot Eds (eldonejo), 2017, 

 Referencoj 

Kategorio:Francaj inĝenieroj