Sinjorino Philarmonica

S-ino Philarmonica (fl. 1715) estis la pseŭdonimo de frua-18a jarcento angla virino, kiu estis baroka komponisto.

 Vivo 
Ŝi publikigis kolekton de 6 triopaj sonatoj por du violonoj kun violoncello obbligato kaj continuo, tiel kiel aro de 6 divertimenti por 2 violonoj, violonĉelo aŭ klavikordo (aŭ organo) kun Richard Meares en Londono ĉirkaŭ 1715. Ŝia reala identeco estas nekonata.

Ŝia vera identeco kaj detaloj pri ŝia vivo restis nekonataj, sed ŝia muziko konserviĝas kaj nun oni povas aŭskulti ĝin:

 Verkoj 
Elektita verkojn inkluzivas:

 Sonatoj por du violonoj kun violoncello obbligato kaj continuo (violone, harpsichord aŭ organo) Vol I. Redaktita de Barbara Jackson (Clar-Nan Eldonoj , 2002).
 Sonatoj por du violonoj kun violoncello obbligato kaj continuo (violone, harpsichord aŭ organo) Vol II. Redaktita de Barbara Jackson (Clar-Nan Eldonoj , 2003).
 Sonatoj parte seconda: Divertimenti da Fotilo por 2 violonoj, violoncello aŭ harpsichord (aŭ organo). Vol. III. Redaktita de Barbara Jackson (Clar-Nan Eldonoj , 2004).
 Sonatoj parte seconda: Divertimenti da Fotilo por 2 violonoj, violoncello aŭ harpsichord (aŭ organo). Vol IV. Redaktita de Barbara Jackson (Clar-Nan Eldonoj Clar-Nan Eldonoj , 2005).
 Triopa Sonato en Por 2 violonoj, violoncello, harpsichord (Louisville, KY: Eldonoj Ars Femina, 2000) (Kontrolo worldcat.Org por loko aŭ deprunti de Universitato de Miĉigana biblioteko.)

 Fono 
La muzikaj agadoj de virinoj kiel komponistinoj kaj interpretistoj laŭlonge de la historio vekas grandan intereson de esploristoj. Sed ili rimarkas la gravajn obstaklojn trovitajn en sia laboro rilate specife al malfacilaĵoj, kiujn virinoj havis dum jarcentoj pro ilia ekskludo el la publika vivo kiel profesiaj muzikistinoj. Tio reliefiĝas en la koncerna malabundo de virinoj en la historia katalogo de konsekritaj muzikistoj.

La tiamaj literaturaj tekstoj reliefigas la gravan socian lokon, kiun ludis muziko, kaj la rolon de virinoj rilate al ĝi. En supraj sociaj tavoloj, muziko kaj danco estis parto de la virina edukado, ĉar virino devis produkti muzikon por oferti belecon per aŭdado same kiel vido. Do muziko fariĝis preteksto por la publika montrado de iliaj kvalitoj.

Tamen estis virinoj, kiuj sukcesis atingi muzikan profesion al la servo de aristokrataj nobelaj ĉambroj, en la korusaj teatraj spektakloj de la urboj, aŭ en konventoj.

Ĉi tiuj ekzemploj ampleksas virinojn en tre malsamaj situacioj rilate al sia individua eniro en la historion de la muziko. Malmulte el ili postlasis publikigitajn verkojn, de aliaj troviĝis nur manuskriptoj. Hodiaŭ oni povas aŭskulti iliajn verkojn produktitajn de orkestroj, korusaj ensembloj aŭ esploraj grupoj dediĉitaj al protektado de forgesitaj valoraĵoj.

Tamen el multaj muzikistinoj kiuj estis famaj kaj agnoskataj dum sia vivo, restis nur iliaj nomoj aŭ aktivaĵoj en precizaj situacioj. Iuj el ili neniam sukcesis publikigi siajn verkojn, aliaj ne trovis la sufiĉan konsideron de siaj posteuloj, kaj iliaj produktaĵoj perdiĝis. La ceteraj restis nekonataj, anonimaj.

 Vidu ankaŭ 
 Esther Elizabeth Velkiers
 Leonora Baroni
 Amalia Catharina
 Cornelia Calegari
 Michielina della Pietà
 Marie-Anne-Catherine Quinault

 Referencoj 

Kategorio:Sen indiko de mortodato
Kategorio:Klasikaj komponistoj de Anglio
Kategorio:Naskiĝjaro nekonata