Pāvilosta

Pāvilosta - jen latve, historie ankaŭ , ambaŭ nomoj nur uzatas ekde la jaro 1879, vidu sube - estas havena urbo en Latvia historia regiono Kuronio, en la okcidento de Latvio. Ĝi ekde julio 2021 apartenas al la tiam fondita municipo Dienvidkurzeme, "municipo Suda Kuronio", kaj situas en okcidenta parto de la municipo apud la Balta Maro. Ĉe la enfluejo de rivero Saka (rivero nur 6 kilometrojn longa, kreita per kunfluo de la riveretoj Tebra iom pli norde kaj Durbe iom pli sude) en la maron ekzistas haveno. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 46 km de Grobiņa, 53 km de Liepāja kaj 210 km de Rigo.Toponavi.com. Distancoj Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

 Historio 
Jam en la 13-a jarcento, kurona haveno Saka situis ĉe la enfluejo de la samnoma rivero. La haveno unuafoje dokumente estis menciita en traktato de 1253 de la germanlingva Livonia Ordeno, kiu tiam finkonkeris la regionon. Ekde tiu jaro la areo estis regita de la same germanlingva episkoplando de Kuronio, poste de la aŭtonoma regiono Piltene.

En 1795 la Piltene regiono, kune kun Saka haveno, estis aneksita al la Rusia Imperio, kaj en 1797 ĝi integriĝis en la Kuronian provincon.Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, v. 2, p. 752. 

En 1879 komenciĝis la konstruado de plentaŭga haveno kaj vilaĝo, kiu estis nomita latve Pāvilosta respektive germane Paulshafen (Paŭla haveno). Evoluo estis malrapida ĝis 1893, kiam la konstruado de la milithaveno en Liepāja/Libau komenciĝis kaj Pāvilosta iĝis liverhaveno. Konstruado de malgrandaj ŝipoj komenciĝis, 15 ŝipoj estis konstruitaj en la vilaĝo. Dum la unua mondmilito, la loka kargo kaj fiŝkapta floto preskaŭ estis tute detruitaj.

Post la Milito de latvia sendependiĝo (1918-1920), Pāvilosta estis inkludita en la novestablita Respubliko Latvio. Ekde tiam, la loĝloko ekzistis plejparte kiel fiŝkaptista vilaĝo. En 1952 Pāvilosta ricevis la statuson de laborista vilaĝo (ekde 1961 - urbovilaĝo), en 1991 akiris urborajtojn. En la 21-a jarcento, la turisma infrastrukturo komencis formiĝi, la Saka estuaro estis profundigita ĝis 4,5 metroj, permesante al malgrandaj pramoj eniri.

 Geografio 
La urbo situas en la marborda malaltebenaĵo borde de la rivero Saka.Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020 

Averaĝa temperaturo estas -3°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 750-800 mm jare.

 Transporto 

La sola aŭtovojo de la urbo estas P111 (Ventspils-Grobiņa).

 Loĝantaro 
 Ŝanĝo de loĝantaro 

 Jaro Homoj  Jaro Homojstat.gov.lv1920718 200012901935795 2011102619671100 2021838

 Etna strukturo 
 Jaro Homoj kune Latvoj Rusoj  Belorusoj Ukrainoj Poloj Litovoj La cetero 2000 1290 947 (93%) 47 (4%) 2 (0%) 9 (1%) 1 (0%) 14 (1%) 6 (0%) 2021 838 772 (92%) 42 (5%) 4 (0%) 7 (1%) 0 (0%) 9 (1%) 4 (0%)

 Vidindaĵoj 
 Naturrezervejo "Pāvilosta griza duno"
 Pāvilosta Granda Ŝtono en maro
 Loka muzeo
 Centjara Parko

 Bildoj 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 retejo de la haveno (,  kaj )
 turismaj informoj de la municipo (,  kaj )

Kategorio:Urboj de Latvio