2,5-Piperazino-duketono

2,5-Piperazine-duone 
 Glicina anhidridoKemia formulo{{KemiaFormulo|C|4|H|6|N|2|O|2}}CAS-numero-kodo106-57-0ChemSpider kodo7529PubChem-kodo7817Fizikaj proprecojAspektoblanka aŭ flava solidaĵoSigma AldrichMolmaso114,104g mol−1Denseco1,246 g/cm−3GuidechemFandpunkto300  ChemblinkBolpunkto573,7  ChemsrcRefrakta indicoChemnetEkflama temperaturo301,9  MolbaseSolveblecoAkvo:142 g/LChemical BookMortiga dozo (LD50)500 mg/kg (buŝe)GHS etikedigo de kemiaĵojGHS Damaĝo Piktogramo<center>GHS SignalvortoAvertoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25  kaj 100 kPa)

2,5-Piperazino-duketono aŭ C4H6N2O2 estas ankaŭ konata kiel piperazino-2,5-duketono kaj kiel la ciklodipeptida ciklo (Gly-Gly), estas organika komponaĵo kaj la plej malgranda ebla cikla peptido - ĝi estas ses-membra ringo enhavanta du amidajn ligojn kie la du nitrogenatomoj kaj la du karboniloj sidas en kontraŭaj pozicioj en la ringo. Ĝi unue estis sintezita fare de Theodor Curtius (1857–1928) kaj Goebel en 1888Privileged Scaffolds in Medicinal Chemistry kaj estis la unua kunmetaĵo enhavanta peptidan ligon estanta studita per iksoradia kristalografio en 1938. Ĝi okazas en kakao kaj pano kaj havas metalan kaj amaran guston.

La duketopiperazinoj, kaj naturaj kaj sintezaj, posedas diversajn biologiajn agadojn, inkluzive de: kontraŭtumoraAnti-cancer drugs, kontraŭvirusaTaylor & Francis online, kontraŭfunga kaj kontraŭbakteriaThe Journal of Antibiotics.

 Reakcioj 
 Reakcio 1 
 Preparado de 2,5-Piperazino-duketono per biologia cikliga senhidratigo de la glicilglicino:
Glicilglicino|120ra 2,5-Piperazino-duketono|120ra

 Reakcio 2 
 La dupeptido glicilglicino estis unue sintezita de Emil Fischer kaj Ernest Fourneau en 1901 per hidratigado de 2,5-duketopiperazino (glicina anhidrido) kun klorida acido:

2,5-Piperazino-duketono|120ra Glicilglicino|120ra

 Vidu ankaŭ 
 Piperazinoj

 Referencoj 

Kategorio:Piperazinoj