Apiolo

|-style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;"|Apiolo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Plata kemia strukturo de la Apiolo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Tridimensia kemia strukturo de la Apiolo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Tridimensia kemia strukturo de la Izoapiolo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Apiolo troviĝas en la foliaro de la Petroselo.|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Alternativa(j) nomo(j)
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |
 Kamfora petroselo
|-
||Kemia formulo||{{KemiaFormulo|C|12|H|14|O|4}}
|-
|CAS-numero-kodo||523-80-8
|-
|ChemSpider kodo||21106259
|-
|PubChem-kodo||10659
|-
|Merck Index||15,720
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Fizikaj proprecoj|-
|Aspekto||blankaj kristaloj
|-
|Molmaso||162,1852-1
|-
|Denseco||1,151g/cm−3
|-
|Fandpunkto||29,5 °C
|-
|Bolpunkto||285Pharmacognosy And Pharmacobiotechnology °C
|-
|Refrakta indico||
|-
|Ekflama temperaturo||30 °C
|-
|Solvebleco||Akvo:Nesolvebla
|-
|Mortiga dozo (LD50)||1515 mg/kg (buŝe)
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |GHS etikedigo de kemiaĵoj
|-
|GHS Damaĝo-piktogramo||
|-
|GHS Signalvorto||Averto
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25 °C kaj 100 kPa)
|}Apiolo' estas fitokemiaĵo derivata el la fenilpropanoidoj trovata en la esencoleo de la Petroselinum crispum, en la foliaro de la Apium graveolens'' kaj en la plantoj de la familioj de la Piprujacoj, Apiacoj kaj Miristikacoj. Heinrich Christoph Link (1767-1851), apotekisto el Lepsiko, malkovris la substancon en 1715 tiel kiel verdecaj kristaloj ekstraktitaj per vaporo el la oleo de la petroselo.

 Proprecoj 
En 1855 Joret kaj Eugène Homolle malkovris ke apiolo estis efika terapio en la traktado de la "amenoreo", manko de menstruo kaj kontraŭfebraĵo. Apiolo estas ne solvebla en malvarma aŭ varma akvo, kun akra odoro kaj gusto. Ĝi estas bruligebla kaj solvebla en alkoloj, acetono, benzeno, kloroformo, etero, glacia acetata acido, etila acetato kaj aliaj organikaj solvantoj.

En altaj dozoj ĝi estas toksa, irita kaj povas kaŭzi renaj aŭ hepataj damaĝoj. Mortokazoj pro abortopruvo per uzo de apiolo ofte estas raportataj. Hipokrato verkis pri petroselo kiel abortoherbo. Apiolo ankaŭ estas uzata por sintezado de la psikedela amfetamino nomata "DMMDA" aŭ 2,5-Dumetokso-3,4-Metileno-Duokso-Amfetamino, kiu unue estis sintezita de Alexander Shulgin (1925-2014).

La apiolo de aneto troviĝas en la esencaĵoj de aneto kaj de la Foeniculum vulgare. Ĝi diferenciĝas el la apiolo de petroselo per la pozicio de etera-oksida grupo. La agado de la kalio ankaŭ transformas ĝin en izoapiolon. Foliaro de petroselo enhavas ĉirkaŭ 0,04%-0,4% da esencoleoj kune kun a-pineno, b-pineno, mirceno, limoneno, α-felandreno, "p-cimeno", α-terpinoleno, α-terpineolo, apiolo kaj miristikino kiel ĉefaj konstituaĵoj.Handbook of Herbs and Spices

Ĝia uzo estas ĝeneraligita en Usono, ofte kiel ergoapiolo aŭ apergolo, ĝis kiam tre toksa falsita produkto enhavanta apiolon kaj tri-orto-kresilfosfaton (ankaŭ fama kiel adulterantaĵo aldonita al jamajka zingibro) estis enkondukita en la amerikan merkaton. 1'-Sulfokso-metabolita formaĵo por apiolo estas proksimume 1/3 same aktiva kiel safrolo. Neniu karcinogeneco estis detektita kun petroselo-apiolo aŭ aneto-apiolo en musoj. Per oksidado kun kalia permanganato apiolo donas la korespondan aldehidon aŭ apiolata acido.Journal of the Society of Chemical IndustryChemical Book

Likva apiolo havas karakterizan odoron kaj malagrablan, akran guston. Izoapiolo aŭ apiolo kaŭzas kapdoloron, forpaseman toksiĝon, apetitomankon, sonoradon en la oreloj, kaj vertiĝo, kaj estis siatempe utiligita kiel kontraŭperiodaAntiperiodaĵoj estas substancoj kiuj malhelpas regulan ripetiĝon de simptomoj. en febro post ripetitaj uzoj. Izoapiolo aŭ apiolo plenumas klaran agon sur la vazomotora sistemo kaj ekscitiĝo de la koro kaj pulsoj.

Sur klinika bazo, apiolo povas funkcii kiel antioksidiganto, kontraŭfungaĵo, kontraŭkanceraĵo, abortigaĵo, akaricidaĵo, fitotoksaĵo, kontraŭtumoraĵo, kaj kontraŭproliferajAntiproliferaĵoj estas substancoj kiuj inhibas la ĉelkreskojn aŭ la mutobliĝon de la ĉeloj. agentoj.Science Direct Apiololeo estas likvaĵo donita al beboj kun koliko, gastrointesta malkomforto, dentodoloro, refluo kaj aliaj stomakaj malsanoj."Gripe water" aŭ anetoleo estas kontraŭkolika substanco donita al beboj.

 Reakcioj 
 Reakcio 1 
 En alkala medio apiolo estiĝas en izoapiolon:
apiolo|120raizoapiolo|120ra

 Reakcio 2 
 Per traktado kun kalia permanganato apiolo estiĝas en "apiolatan acidon":
apiolo|140raapiolata acido|140ra

 Literaturo 
 New Remedies
 Herbal Drugs and Phytopharmaceuticals
 Handbook of Essential Oils
 Pharmacognosy And Pharmacobiotechnology
 Henriette's Herbal Homepage
 Science Direct

 Vidu ankaŭ 
 Terpenoj
 Izoapiolo

 Referencoj