Osman la 1-a

Osman la 1-a aŭ Osman Ghazi (en otomana turka: عثمان غازى, latinigita: ʿOsmān Ġāzī; en turka: I. Osman aŭ Osman Gazi; mortis en 1323/4), foje transliterumita arkaike kiel Othman, estis la estro de la tribo Kaji kaj la fondinto de la Otomana dinastio. La dinastio kiu portas lian nomon poste establis kaj regis en la Otomana Imperio (unue konata kiel Otomana Bejlik aŭ Emirlando). Tiu ŝtato, kvankam dekomence malgranda Turkomana Osman I, also called Osman Gazi, (born c. 1258—died 1324 or 1326), ruler of a Turkmen principality in northwestern Anatolia who is regarded as the founder of the Ottoman Turkish state. princlando dum la vivo de Osman, transformiĝis en monda imperio dum la jarcentoj post lia morto.The Ottoman Empire, 1700-1999, Donald Quataert, p. 4, 2005 Ĝi ekzistis ĝis tuj post la fino de la Unua Mondmilito.

Pro la malabundo de historiaj fontoj datataj el lia vivodaŭro, tre malmulte certa informo pri Osman survivis. Eĉ ne unusola verkita fonto survivas el la regotempo de Osman, kaj la Otomanoj ne registris la historion de la vivo de Osman ĝis la 15-a jarcento, pli ol cent jarojn post lia morto. Pro tio, historiistoj trovas tre defia diferencigi inter fakto kaj mito en la multaj historioj kiujn oni rakontas pri li. Unu historiisto eĉ deklaris tion malebla, priskribante la periodon de la vivo de Osman kiel "nigra truo".

Laŭ lasta Otomana tradicio, la prauloj de Osman estis posteuloj de la Kayı tribo de Oguzaj Tjurkoj. Tamen, multaj fakuloj pri fruaj Otomanoj konsideras tion kiel posta inventaĵo por plifortigi la dinastian legitimecon.Kafadar, Cemal (1995). Between Two Worlds: The Construction of the Ottoman State. p. 122. Lowry, Heath (2003). The Nature of the Early Ottoman State. SUNY Press. p. 78. ISBN 0-7914-5636-6. Rudi Paul Lindner (1983). Nomads and Ottomans in Medieval Anatolia. Indiana University Press. p. 10.

La Otomana princlando estis unu el multaj Anatoliaj bejliklandoj kiuj aperis en la dua duono de la 13a jarcento. Situa en la regiono Bitinio en la nordo de Malgranda Azio, la princlando de Osman trovis sin aparte bone lokigita por lanĉi atakojn al la tiam jam vundebla Bizanca Imperio, kion liaj posteuloj finfine konkeros.

 Vidu ankaŭ 
 Listo de osmanidaj imperiestroj

 Notoj 

 Bibliografio 
 Lindner, Rudi P. (1983). Nomads and Ottomans in Medieval Anatolia. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 0-933070-12-8.
 Imber, Colin (1987). "The Ottoman Dynastic Myth". Turcica. 19: 7–27. doi:10.2143/TURC.19.0.2014268.
 Zachariadou, Elizabeth, ed. (1991). The Ottoman Emirate (1300-1389). Rethymnon: Crete University Press.
 Kafadar, Cemal (1995). Between Two Worlds: The Construction of the Ottoman State. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-20600-7.
 Lowry, Heath (2003). The Nature of the Early Ottoman State. Albany: SUNY Press. ISBN 0-7914-5636-6.
 Finkel, Caroline (2005). Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300-1923. New York: Basic Books. ISBN 978-0-465-02396-7.
 İnalcik, Halîl (2007). OSMAN I - Artikolo publikigita en la 33a volumo de la Turka Enciklopedio de Islamo (en turka). 33. Istanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi. pp. 443–453.
 Murphey, Rhoads (2008). Exploring Ottoman Sovereignty: Tradition, Image, and Practice in the Ottoman Imperial Household, 1400-1800. London: Continuum. ISBN 978-1-84725-220-3.
 Imber, Colin (2009). The Ottoman Empire, 1300-1650: The Structure of Power (2a eld.). New York: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-57451-9.
 Kermeli, Eugenia (2009). "Osman I". In Ágoston, Gábor; Masters, Bruce (eld.). Encyclopedia of the Ottoman Empire. New York: Facts on File. pp. 444–6. ISBN 978-0-8160-6259-1.
 Fleet, Kate (2010). "The rise of the Ottomans". En Fierro, Maribel (eld.). The New Cambridge History of Islam. 2. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 313–331. ISBN 978-0-521-83957-0.

Kategorio:Otomanoj