Eligo

La eligo de la komputilo povas esti dividita en grupojn kaj subgrupojn:

 Eligo al aliaj komputiloj
 Eligo por komputiloj en fermita reto
 Eligo al la Interreto
 En komputila enigita sistemo, la eligo de la komputilo estas gvidilo al la funkciado de la aparato sur kiu la komputilo estas enigita, kiel la funkciado de poŝtelefono, cifereca fotilo aŭ rulseĝmotoro.
 Eligo al ekstera memoro - al datumstokado, por estonta reuzo en la komputilo kiu kreis ilin, aŭ por transfero kiel enigo al alia komputilo. Ĉi tiuj rimedoj inkluzivas: trubendo, trukarto, magneta bendo, sonkasedo, diskaparato, kompakta disko, USB-poŝmemorilo kaj similaj.
 Eligo al fina uzanto (Tuja eligo al persono)
 Vida eligo (ekrano sur la ekrano, sur la projekcia ekrano aŭ presita sur la presilo)
 Aŭda eligo (per laŭtparolilo aŭ aŭdilo konektita al sonkarto )
 Lum-aŭda eligo (plurmedia  ekrano aŭ projekciilo kaj laŭtparoliloj aŭ aŭdiloj)
 Tuŝi kaj senti eligo (per brajla ekrano, brajla presilo aŭ virtuala realeca aparato) - relative malofta

 Historio 
La baza per eligilo, de la frua periodo de la komputado, estas la presita papero, produktita uzanta la komputilan presilo. Modernaj printiloj ankaŭ povas presi grafikan produktaĵon, sed en la fruaj tagoj de la komputilo, printiloj kutimis produkti tekstan produktaĵon nur. Por la produktado de diversaj diagramoj oni kutimis uzi la komplotilon. Alia anstataŭaĵo kiu konkuris kun la presita eligo estas la mikroafiŝo.

En la malfruaj 1970-aj jaroj, la uzo de alia rimedo de eligo komencis esti pli vaste uzata, la monitoro, kiu iĝis la domina rimedo de eligo, kaj kiu ofte eliminas la bezonon de presilo. La uzanto kontrolas la  produktaĵon antaŭ li donas permeson presi ĝin.

 Vidu ankaŭ 

 Enigo
 Interfaco

Kategorio:Komputilo
Kategorio:Komputilaj eligiloj