Sarvastivada

Sarvastivada aŭ Sarvāstivāda (en sanskrito kaj palia: Sabbatthivāda ) estis unu el la skoloj de frua Budhismo establita ĉirkaŭ la regno de Aŝoko (3-a jarcento a.n.e.).Westerhoff, The Golden Age of Indian Buddhist Philosophy in the First Millennium CE, 2018, p. 60. Ĝi estis partikulare konata kiel Abidarma tradicio, kun unika serio de sep Abidarmaj verkoj.Westerhoff, 2018, p. 61.

La Sarvāstivād-anoj estis unu el la plej influaj budhismaj monaĥgrupoj, kiuj floris tra Norda Barato (speciale ĉe Kaŝmiro) kaj Centra Azio ĝis la 7-a jarcento. La ortodoksa Kaŝmira branĉo de la skolo komponis la grandan enciklopedion Mahāvibhāṣa Śāstra ĉirkaŭ la epoko de la regado de Kaniŝka (ĉirkaŭ 127–150). Pro tio, ortodoksaj Sarvāstivād-anoj kiuj subtenas la doktrinojn de Mahāvibhāṣa estis nomitaj Vaibhāṣika.Oni kredas, ke Sarvāstivād-anoj starigis la sekton de Mulasarvastivada same kiel la tradicio Sautrāntika, kvankam la rilato inter tiuj grupoj ne estis tute determinata.

 Notoj 

 Bibliografio 
 Cox, Collett; Dessein, Bart; Willemen, Charles (1998). Sarvāstivāda Buddhist Scholasticism''. BRILL, Handbuch Der Orientalistik. Leiden, New York, Koln. ISBN 9004102310.








Kategorio:Budhismaj skoloj
Kategorio:Historio de budhismo