Dufenila ureo

|-style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;"|Dufenila ureo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra|Dufenila ureo
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Plata kemia strukturo de la Dufenila ureo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra|Dufenila ureo
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Tridimensia kemia strukturo de la Dufenila ureo
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|200ra|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Dufenila ureo troviĝas en la kokoslakto.|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Alternativa(j) nomo(j)
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |
 Dufenila karbamido
 Karbanilido
 1,3-dufenilureo
|-
||Kemia formulo||{{KemiaFormulo|C|13|H|12|N|2|O}}
|-
|CAS-numero-kodo||102-07-8
|-
|ChemSpider kodo||7314
|-
|PubChem-kodo||7595
|-
|Merck Index||15,1786
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Fizikaj proprecoj|-
|Aspekto||blanka kristaleca solidaĵo
|-
|Molmaso||212,252g mol−1
|-
|Denseco||1,214g/cm−3Chembk
|-
|Fandpunkto||239 °C Chemical Book
|-
|Bolpunkto||374,6 °C Chemsrc
|-
|Refrakta indico||
|-
|Ekflama temperaturo||180,4 °C
|-
|Solvebleco||Akvo:0,15 g/L
|-
|Mortiga dozo (LD50)||197 mg/kg (buŝe)
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |GHS etikedigo de kemiaĵoj
|-
|GHS Damaĝo-piktogramo||<center>
|-
|GHS Signalvorto||Averto
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25 °C kaj 100 kPa)
|}

1,3-Dufenila ureoBioAustralis aŭ C13H12N2O estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la ureoj. Ĝi estas blanka solidaĵo malmulte solvebla en akvo kaj solvebla en acetono, alkoholo kaj kloroformo kaj iom solvebla en piridino. Dufenilureo estas endogena metabolaĵo trovata en plantoj kaj vegetaloj, kaj estis unue izolita el la kokoslakto en 1955. Kune kun la kazeina hidrolizato, ĝi promocias transporton de fotosintezaĵoj en la vaskula histo de la karotoj kaj aliaj plantoj rezultante en plantokreskado. Ĝia citokinina efiko estas malforta, sed aliaj pli potencaj fenilureatipaĵoj estis raportataj.

 Reakcioj 

 Reakcio 1 
 Preparado de dufenila ureo per interagado de klorobenzeno kun ureo:
2 klorobenzeno|50ra + ureo|50ra dufenila ureo|110ra + 2 klorida acido|50ra

 Reakcio 2 
 Preparado de ureo per interagado de benzeno, kloro kaj ureo:
2 benzeno|80ra + 2 kloro|50ra +ureo|50ra dufenila ureo|110ra + 4 klorida acido|50ra

 Reakcio 3 
 Preparado de dufenila ureo per interagado de bromobenzeno kun ureo:
2 bromobenzeno|80ra + ureo|50ra dufenila ureo|110ra + 2 bromida acido|50ra

 Reakcio 4 
 Preparado de dufenila ureo per interagado de anilino kun ureo:
2 anilino|50ra + ureo|80ra dufenila ureo|110ra + 2 amoniako|50ra

 Reakcio 5 
 Preparado de dufenila ureo per hidratigo de la fenila izocianato'''
2 fenila izocianato|60ra + akvo|50ra  dufenila ureo|110ra + karbona duoksido|80ra

 Vidu ankaŭ 
 Ureo
 Tioureo
 Dumetila ureo
 Duetila ureo
 Dupropila ureo
 Duizopropila ureo

 Referencoj