Jan Terlouw

Jan Cornelis TERLOUW (Kamperveen, la 15-an de novembro 1931 - Twello, la 16-an de majo 2025) estis nederlanda verkisto, politikisto kaj fizikisto.

Terlouw estis la plej maljuna de kvin gefratoj. Lia infanaĝo pasis inter la urboj Garderen kaj Wezep pro la oficejo de patro, kiu estis predikisto. En 1948 li komencis karieron en Matematiko kaj Fiziko ĉe la Rijksuniversiteit en Utrecht post kio li esploris dek tri jarojn. En 1964 li daŭriĝis por dediĉi sin al termonuklea energia esplorado. En 1970 li publikigis siajn unuajn librojn, Pjotr ​​​​kaj Onklo Willibrord, kaj iĝis aktiva membro de la urbodelegitaro.

La saman jaron li kandidatiĝis por la Dua Ĉambro por la D66-partio, de kiu li iĝis kunprezidanto du jarojn poste. Sub lia prezidanteco la partio ŝvebis en populareco kaj en 1981 venkis en la elektoj vaste. Terlouw estis nomumita Ministro por Ekonomiaj Aferoj kaj Vicprezidanto en la dua kaj tria oficperiodoj de Dries van Agt, sed la lasta oficperiodo estis mallongdaŭra. Terlouw nomis sian akcepton de Joop den Uyl kiel Ministro de Sociaj Aferoj "la plej granda eraro en sia politika kariero."

Post la balotfiasko de D66 en 1982 li forlasis politikon, moviĝante jaron poste al Parizo kiel Ĝenerala Sekretario de la Konferenco de Eŭropaj Transportministroj. En 1991 li estis nomumita Komisaro de la Reĝo en la nederlanda provinco Gelderland. Li demisiis ĉe la fino de 1996 kaj estis elektita Senatano de la Unua Ĉambro en 1999.

Terlouw estis edzo de Alexandra van Hulst kaj vidviĝis en 2017. Ili havas kvar infanojn.

Kategorio:Nederlandaj politikistoj