Vintila Horia

Vintilă HORIA Iucal (Segarcea, Rumanio, 18a de decembro 1915 - Collado Villalba, Madrido, Hispanio, 4a de aprilo 1992) estis rumandevena verkisto en rumana, franca kaj hispana lingvoj.

 Biografio 
Li estis sekvanto de la ekstremdekstra teoriulo Nichifor Crainic, kaj membro de la redakta teamo de ties revuo Sfarmă piatră. Ornea, 1995, pp. 116, 245. ​ Li verkis artikolojn en Gândirea kaj Porunca vremii en kiuj li laŭdis la italan faŝismon de Benito Mussolini, laŭ li miracolul fascist ('la faŝisma miraklo'), Ornea, 1995, p. 433. ​ dum li atakis prestiĝajn avangardajn verkistojn kiel Tudor Arghezi kaj Eugen Lovinescu, Ornea, 1995, pp. 447-448, 457-458.  kiujn la ekstremdekstruloj rumanaj konsideris "dekadencaj".

Kiam li iĝis ministro de propagando de la reĝa diktaturo de Karolo la 2-a, Crainic sendis Horia kiel diplomaton al Romo en la faŝisma Italio. Rotaru, Marilena. «Întoarcerea lui Vintilă Horia (2)». Memoria.ro (en rumana).  Laŭ li mem asertis, Horia kunhavis la opozicion de la faŝismema Crainic kontraŭ la pli ekstrema branĉo de la rumana faŝismo, nome la La Fera Gvardio. Kiam tiu elpostenigis Karolon kaj enpoviĝis en la nova Nacia Legia Ŝtato, ankaŭ Horia estis elpostenigita kaj translokiĝis al Vieno, tiam jam en Nazia Germanio.

Kiam Rumanio ŝanĝis je flanko dum la Dua Mondmilito, kaj aliĝis al la Aliancanoj en 1944, Horia estis arestita de la nazioj en Vieno kaj malliberigita en la koncentrejoj Krummhübel kaj Maria Pfarr. Post unu jaro li estis liberigita de la Brita Armeo kaj translokiĝis al Bolonjo, Italio, kun sia edzino Olga.

Horia decidis ne reveni al Rumanio, eĉ antaŭ ties falo en la bloko de Sovetunio. En 1946 li estis foreste juĝita kaj kondamnita al porviva malliberigo pro sia helpo al la faŝisma ideologio en Rumanio kaj kunlaboro kun la nazia ambasadejo tiukadre. Tiu kondamno neniam estis nuligita. Wagner, Richard (2a de Aprilo 2007). «A writer in the cold war». Neue Zürcher Zeitung. (en angla en signandsight.com el 30a de Aprilo 2007). 

Horia vivis en Italio, kie li amikiĝis kun Giovanni Papini. En 1948 translokiĝis al Argentino, kie dum peronisma regado estis profesoro en la Universitato de Bonaero. Ekzilita denove, en 1953 setliĝis definitive en Frankisma Hispanio​. Eiroa San Francisco, 2011, p. 488.  Tie li ricevis favorajn postenojn kaj verkis, unue en hispana kaj poste en franca la romanon "Dio naskiĝis en ekzilo".«Radio Romania International - Vintila Horia y el escándalo del Premio Goncourt». Radio Romania International. Konsultita la 9an de januaro 2022. ​ En Hispanio li plu verkis, estis ĵurnalisto de la madriga gazeto El Alcázar, elstara proparolanto de la hispana ekstremdekstro kaj fondinto de diversaj komunikiloj.

En 1960 oni atribuis al li la Premion Goncourt, sed la akuzo de «faŝistema» devigis lin malakcepti la premion. En 1981 li ricevis la premion Dante Alighieri, de Florenco.

 Verkoj 

 Procesiuni. Eld. Pavel Suru, București, 1936.
 Cetatea cu duhuri. Eld. Pavel Suru, București, 1939.
 Cartea omului singur. Eld. Pavel Suru, București, 1941.
 Poesia româneasca noua: antologie, 1956.
 Presencia del mito, 1957
 Poesía italiana contemporánea, 1959
 Poesía y libertad, 1959.
 La rebeldía de los escritores soviéticos, 1960.
 Dieu est né en exil, 1960 (premio Goncourt).
 Le Chevalier de la résignation, 1961.
 Giovanni Papini, 1963.
 Journal d'un paysan du Danube, 1966.
 La septième lettre, 1964.
 El despertar de la sombra, 1967
 Una mujer para el Apocalipsis", 1968
 Literatura clandestina soviética, 1969
 La nueva novela europea, 1968
 España y otros mundos, 1970
 Pepi Sánchez, 1971
 El hombre de las nieblas, 1971
 Viaje a los centros de la tierra, 1972
 Mester de novelista, 1972
 La séptima carta, 1976
 Introducción a la literatura del siglo XX (Ensayo de epistemología literaria), 1976
 Consideraciones sobre un mundo peor, 1978
 Literatura y disidencia, 1980
 Encuesta detrás de lo visible, 1980
 Literatura y disidencia, 1980.
 Los Derechos Humanos y la novela del siglo XX, 1981
 Informe último sobre el reino H, 1981
 Marthe ou la seconde guerre, 1982.
 Persécutez Boèce!, 1983.
 Un sepulcro en el cielo, 1987.
 Reconquista del descubrimiento, 1992
 Las claves del crepúsculo, 1996

 Notoj 

Kategorio:Rumanaj verkistoj
Kategorio:Faŝistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Franclingvaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Goncourt