Municipo Limbaži

La municipo Limbaži () estas municipo en norda Latvio. La municipo estis kreita en 2021 preskaŭ en la lastaj limoj de iama distrikto Limbaži (, 1950-2009), ekskludi paroĥon Lēdurga, donita al distrikto Sigulda, per unuiĝo de ekzistantaj en 2009-2021 3 iamaj pli malgrandaj municipoj (). La centro de la municipo situas en Limbaži.

Ĝiaj najbaraj municipoj estas oriente municipo Cēsis kaj municipo Valmiera, sude municipo Saulkrasti kaj municipo Sigulda, norde Estonia Pärnumaa, kaj okcidente Golfo de Rigo de Balta Maro.

 Historio 
La teritorio de la municipo estas loĝata ekde la 2-a jarmilo a.K. En la 10-a ĝis 13-a jarcentoj la municipo estis la parto de la livonoj ŝtato de Metsepole, tra kiu komercvojo kondukis de Turaida ĝis Viljandi. En la 13-a jarcento, la teritorio estis inkludita en la Livonia Riga Arkidiocezo. Post la Livonia milito, ĝi venis sub polan-litovan regon en Pārdaugava Duklando, kaj post 1627 sub svedia regado.Latvijas Padomju Enciklopēdija - Latva Soveta Enciklopedio, p. 6-184. En 1721 la teritorio estis konkerita de la Rusia imperio, en 1918 ĝi iĝis sub Latvia kontrolo.

 Geografio 
La okcidenta parto de la municipo situas en la Marborda malaltebenaĵo (). La marbordo estas okupata de strio de arbaro kaj marbordaj herbejoj, kiuj atingas la akvon en la nordo proksime de Kuiviži. Plurloke ĉe la marbordo (Dunte, Liepupe, Tūja, Ķurmrags) densaj rokaj amasoj, kelkloke ĉe la bordo sabloŝtonaj nudrokoj (Veczemju klifoj). Oriente de la maro estas la Metsepole ebenaĵo kun multaj praaj rivervaloj (Vitrupe, Svētupe, Vangmuiža), kiuj enhavas serion da lagoj.Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, p. 2-383. La ondiĝanta Limbaži altebenaĵo en la suda parto de la distrikto. En la orienta parto, la distrikto estas trafita per Augstroze montetoj en la sudo (Cēsu kalns 126 m) kaj Burtnieka ebenaĵo en la nordo. Mineraloj: argilo (Tūja, Pāle, Pociems, Viļķene, Vīķi), gruzo (Kaijciems, Lauvas, Lielezers, Tūja), sablo (Katvari, Pociems, Tiegaži), torfo (Puikules-Tēvgāršas, Kodu-Kapzemes, Laugas, Aģes marĉoj), koto (Dūņezers). Grundoj - tipe podzoligitaj (pli proksime al la marbordo), malforte kaj modere podzoligitaj gazonoj, gazonbruno kaj marĉo. Arbaroj kovras proksimume duonon de la municipa areo, marĉoj ĉirkaŭ 8%.

 Klimato 
Averaĝa temperaturo: -5  en januaro, +17  en julio. Precipitaĵo en la okcidenta parto estas 550–600 mm jare, en la orienta parto ĝis 800 mm.

 Akvoj 
La plej multaj el la riveroj fluas rekte en la maron - Salaca, Vitrupe, Svētupe, Aģe. Sudorienta rivero Brasla, alfluanto de Gauja.Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020

49 lagoj pli grandaj ol 1 ha. Plej granda: Augstrozes Lielezers 4 km², Limbažu Lielezers 2,6 km².

 Loĝantaro 
La municipo Limbaži havas 28 546 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 12,8 loĝantoj por kvadratkilometro.

+ La plej grandaj setlejoj N#  Setlejo  Statuso  Paroĥo  Loĝantaro(2021)PMLP.gov.lv Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās (latve)LĢIA.gov.lv Vietvārdu datubāze 29.01.2021 (latve) 1.  Limbaži  Urbo  —  7182 2.  Salacgrīva  Urbo  —  2706 3.  Aloja  Urbo  —  1100 4.  Staicele  Urbo  —  875 5.  Skulte  Vilaĝo  Skultes  823 6.  Ainaži  Urbo  —  721 7.  Ozolaine  Vilaĝo  Limbažu  676 8.  Umurga  Vilaĝo  Umurgas  472 9.  Viļķene  Vilaĝo  Viļķenes  454 10.  Svētciems  Vilaĝo  Salacgrīvas  346

 Administraj unuoj 
 Urbo (pilsēta) 
Ainažu pilsēta, Alojas pilsēta, Limbažu pilsēta, Salacgrīvas pilsēta, Staiceles pilsēta.

 Paroĥoj (pagasts) 
Ainažu pagasts, Alojas pagasts, Braslavas pagasts, Brīvzemnieku pagasts, Katvaru pagasts, Liepupes pagasts, Limbažu pagasts, Pāles pagasts, Salacgrīvas pagasts, Skultes pagasts, Staiceles pagasts, Umurgas pagasts, Vidrižu pagasts, Viļķenes pagasts.

 Bildoj 

 Referencoj 

Limbaži