Monto Sankta Elio

La Monto Sankta Elio aŭ Monto Sankta Elija estas la kvare plej alta montopinto de Nordameriko kun alteco de 5488 metroj; pli altaj estas nur la montoj McKinley (6160 m), Logan (5959 m) kaj Citlaltepetl (5636 m). Ĝi estis tiel nomita honore al la profeto Elija.

Ĝi estas sur la landlimo inter Alasko (Usono) kaj la teritorio Jukonio (Kanado), je malmultaj kilometroj de la Pacifika Oceano kaj ĉirkaŭ 40 km sudoriente de la monto Logan, nome la plej alta monto de Kanado.

Tiu monto estis esplorita kaj priskribita al la scienco por la unua fojo la 16an de Julio 1741 de la rusa Vitus Bering. Kelkaj historiistoj eĉ atribuas la elekton de la nomo de tiu monto al Bering mem, dum aliaj pensas, ke estis kartografoj de la 19-a jarcento kiuj nomis ĝin tiel. La ĉirkaŭoj estis esploritaj ankaŭ en Junio 1786 de la ekspedicio de La Pérouse.

La monto estas parto de la Nacia Parko kaj Rezervejo Wrangell–Saint Elias sur la usona flanko kaj de la Nacia Parko Kluane sur la kanada flanko. La loko karakteriziĝas per montoj, valoj kaj riveroj kiuj enhavas grandan varion de natura vivo.

La monto Sankta Elija estas konata kiel la plej alta monto plej proksima de maro aŭ oceano. Ties pinto estas nur je 16 km de la fundo de la fjordo Taan. Tio havigas al la monto grandan vertikalan profilon, kompareblan al tiu de la monto McKinley aŭ al la montoj de Himalajo.

 Koordinatoj 60°17′36″N 140°55′46″O

Kategorio:Montoj en Kanado
Kategorio:Montoj en Usono