Charles de Saint-Évremond

Charles de SAINT-ÉVREMOND (naskiĝinta la  en Saint-Denis-le-Gast, mortinta la  en Londono) estis franca filozofo, verkisto, juristo kaj (multflanka) kritikisto.

 Vivo 
Post edukiĝo ĉe la jezuitoj en Parizo li studis jursciencon. Poste li soldatis restante ĉiam fidela al la reĝo dum la ribeloj de ĉe Frondo. Pro tio li promociiĝis en 1652 je feldmarŝaleco. Post verko de satira epistolo pri la Traktato de Pireneoj li devis fuĝi tra Nederlando al Britio. Tion li ĝismorte restis estante amiko kaj konsilisto de dukino Hortense Mancini, nevino de Jules Mazarin. La korteganoj kaj aliaj elstaruloj tre ŝatis lin kaj lia tombo troviĝas ĉe Abatejo Westminster.

Liaj verkoj, kiuj longtempe nur manskribite transdonitis, brilas stile, satirece kaj kosmopolitisma filozofio. Li estis konata kritikisto (ankaŭ pri kuirarto) kaj liaj konsiloj ŝatitis kaj en Britio kaj sur la kontinento eŭropa.

Literature menciindas liaj satiraj aĵoj (»La Comédie des académiciens«, 1644) kaj liaj leteroj. La unua impreso de ĉio okazis en Londono 1705.

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 17. Leipzig 1909, p. 435-436, (tie ĉi interrete)

Kategorio:Kritikistoj
Kategorio:Francaj juristoj
Kategorio:Feldmarŝaloj