Abraham Vater

Abraham Vater (1684-1751) estis germana matematikisto, kuracisto, botanikisto, anatomo kaj pioniro por unue mencii la "hepatopankrean ampolon" en siaj esploroj (1720). Pro tio, la eponimo "ampolo de Vater" estis kreita liaomaĝe. Li same estis profesoro pri botaniko kaj medicino en la Universitato de Wittenberg. Tie li fondis gravan kolekton je anatomiaj preparaĵoj. Abraham Vater estas tre konata ankaŭ pro la “Papilla Vateri” ("Papilo de Vater" aŭ Papilla duodeni major, "Duodena papilo plej granda") kaj la “Corpuscula lamellosa” (aŭ Korpusklo de Vater-PaĉiniTermium Plus), kiuj ricevis tiun nomon honore al Abraham Vater kaj Filippo Pacini (1812-1883).PubMed

 Biografio 
eta|maldekstre|300px|"Theoriam Chymiae Mechanicam" verko eldonita de Abraham Vater en 1713.

Vater doktoriĝis pri filozofio en la Universitato de Wittenberg, en 1706, kaj ricevis sian medicinan diplomon en la Universitato de Lepsiko, en 1710. Poste li ekis sciencan vojaĝon tra Germanio, Nederlando kaj Anglio. En Amsterdamo li konatiĝis kun Frederik Ruysch (1638-1731). Li poste akiris sian kapabligon en Wittenberg, iĝante asocia lektoro en 1719, titulara profesoro pri anatomio en 1732, kaj profesoro pri terapeŭtiko en 1746.

Vater estas ĉefe konata pro sia laboro pri anatomio, sed li ankaŭ publikigis verkojn en la kampoj de kemio, botaniko, farmakologio kaj ginekologio. Li estis la unua kiu priskribis la hepatopankreatan ampolon, kiu estas la kuniĝo de la pankreata dukto kun la komuna galdukto, kaj nun estas nomata "ampolo de Vater".

En 1719, Vater estis la unua, kiu rimarkis ovalformajn organojn de samcentraj tavoloj de la konektiva histo envolvita ĉirkaŭ nervaj finaĵoj de la haŭto. Ili longis inter 1 kaj 4 mm kaj estis nomitaj la strukturoj papilaj nervaj. Ŝajne lia esploradoj estis forgesita, ĉar en 1831 ili estis retrovitaj de anatomo Filippo Pacini (1812-1883) dum plenumado de mandissekcio.

Pacini estis la unua kiu priskribis ilian funkciecon kiel mekanikan receptorojn sentemajn al vibradaj kaj premaj ŝanĝoj, kaj tiel la strukturoj estis konataj kiel Pacini-aj korpuskloj.

Hodiaŭ la esprimo "Korpuskloj de Pater-Pacini" foje estas uzata por kreditigi la eltrovaĵojn de ambaŭ. Ĉi tiuj organoj estas unu el pluraj tipoj de mekanikaj receptoroj en la korpo, iuj aliaj estas "Korpuskloj de Meissner" (ili estas tuŝaj riceviloj), la Korpuskloj de Ruffini (kiuj respondas al haŭto-streĉado kaj haŭtotordo), kaj la Korpuskloj de Krause.

Lia nomo ankaŭ rilatas al "Faldoj de Vater", difinitaj kiel faldoj en la mukoza membrano de la duodeno situanta tuj super la hepatopankrea ampolo.

 Verkaro 
eta|maldekstre|300px|"La pankrea dukto, kie oni povas trovi la ampolon de Vater.

 Svcci Nervei Secretionem Mechanicham, 1711
 Diss. ... qua theoriam chymiae mechanicam ... sistit atque vendicat, 1713
 Frederici Ruschii Responsio ..., 1715
 Ad Orationem Inavgvralem De Anatomico Acerbivs Castigato, 1719
 Dissertatio Anatomica Qua Novum Bilis Diverticulum Circa Orificium Ductus Cholodochi ..., 1720
 Dissertatio Inavgvralis Medica Qva Ignem Incendii Febrilis, 1724
 Resp. Dissertatio qua arcem podagræ armis chimieis expugnabilem esse, Præs. A. Vatero ... demonstrabit J. F. C. G., 1724
 Ordinis Medicorvm in Academia Wittenbergensi, 1727
 Ordonis Medicorvm in Academia VVittenbergensi, 1728
 Dissertatio inauguralis medica de prudentia et circumspectione in uroscopiae administratione a medico rationali adhibenda. ..., 1729
 Dissertatio inauguralis de Ipecacuanhæ virtute febrifuga atque antidysenterica, 1732
 Osteogenia naturalis et praeternaturalis illustrata, 1733
 Dissertatio Inavgvralis Medica De Chole hvmida, 1733
 Rvta Eivsdemqve Virtvtibvs, 1735
 Programma de Ossificatione. 1726.-A. Vater Et F. Gensler de Antidoto Novo Adversus Viperarum Morsum Praesentissimo in Anglia Haud Ita Pridem Defecto, 1736
 De polypo post febrem epidemiam ex utero egresso, 1739
 Diss. de consensu partium corporis humani, 1741
 Ordinis Medici in Academia Wittenbergensi..., 1747

 Literaturo 
 Personensuche
 WorldCat Identities
 Clinical Anatomy Associates, Inc. 
 WhoNamedIt? 
 Deutsche Biographie
 Deutsche Digitale Bibliothek
 Treccani
 History of the Pancreas: Mysteries of a Hidden Organ
 The Pancreas: An Integrated Textbook of Basic Science, Medicine, and Surgery

 Vidu ankaŭ 

 Johann Georg Wirsung (1589-1643)
 Abraham Calov (1612-1686)
 Johann Deutschmann (1625-1706)
 Frederik Ruysch (1638-1731)
 Frederik Ruysch (1638-1731)
 Christian Vater (1651-1732)
 Johann Georg Zimmermann (1680-1734)
 Christian Gottfried Stentzel (1698-1748)
 Johann Gottfried Schaumburg (1703-1746)
 Karolo Lineo (1707-1778)
 Johann Julius Hecker (1707-1768)
 Johann Gottlob Lehmann (1719-1767)
 Johann Ernst Wrede (1719-1745)
 Johann Gottlob Wilhelm Dunkel (1720-1759)
 Georg Rudolf Böhmer (1723-1803)
 Gotthold Ephraim Lessing (1729-1781)
 Johann Georg Meusel (1743-1820)
 Filippo Pacini (1812–1883)
 Ernst Krause (1839-1903)
 Karl von Bardeleben (1849-1918)
 Julius Pagel (1851-1912)

 Referencoj 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj