Tombejo nekatolika (Romo)

La Nekatolika tombejo (itale: Cimitero acattolico aŭ Cimitero degli Inglesi aŭ Cimitero dei protestanti) nombriĝas inter la plej famaj tombejoj de Romo, Italujo. Ĝi estas en Testaccio-kvartalo je Via Caio Cestio nr 6, proksime de Pordo de Sankta Paŭlo kaj Piramido de Cestio. 
 Historio
Kiam la t.n. Italujon-sopiro floris, ofte venis ekde la 18-a jarcento Romon eksterlandanoj kiuj ne estis katolikoj, speciale angloj kaj germanoj. Kiam ili mortis en Romo ilia entombigo estis  malpermesata en normalaj tombejoj rezervitaj por katolikoj aŭ judoj. Por ili inaŭguritis oficiale en 1821 tombejo nomita Cimitero degli stranieri acattolici. Krome ĝi estis la entombiĝejo de nekatolikaj italoj (ekz. de Antonio Gramsci).

John Keats, mortinta en 1821, kaj Percy Bysshe Shelley, droninta en 1822, nombriĝis inter la unuaj rimarkinduloj metitaj en ĉi tiun tombejon. La unuaj entombigoj en kampo post Cestio-piramido - jam estis en 1732.La unua entombigito estis William Ellis (1635–1732) kies tomboŝtono ne konserviĝis. Krom li verŝajne ankaŭ aliaj anoj de la ekzilkortego de Jakobo la 3-a kuŝas tie ĉi. La plej malnova ekzistanta slabo apartenas al la studento George Langton mortinta en 1738. Sur la urboplano de Giovanni Battista Nolli en 1748 jam aperas tiu ĉi porprotestanta tombejo.Kiel nr. 1069: Luogo ove si seppelliscono i Protestanti. Kp. Nr. 1036–1099 (Rione Pipa).  Nolli Map Index, University of Oregon.Beck-Friis, p. 8. La papa admininistrado permesis entombigojn tiajn nur dumnokte. Krome malpermesitis la uzo de ĉetombaj krucoj. Ĉio tia validis ĝis la fino de la Papa Ŝtato en 1870.

eta|Dumnokta entombigo ĉe Cestio-piramido de Bartolomeo Pinelli (1831)

Du tiaj dumnoktaj entombigoj faritis por la du filoj de la prusia legato Wilhelm von Humboldt: en 1803 por Wilhelm kaj en 1807 por Friedrich Konstantin Gustav. Tiuj tomboj en la plej malnova parto tombeja (parte atnica; proksimo de la Cestio-piramido) estas sur grundo kiun Humboldt akiris post la filaj mortoj por la tuta familio. Poste petis vane protestantaj diplomatoj ĉe la papa kortego rajti fari ĉirkaŭbarilojn por tombejo-protektado. Tamen eoste de la najbara grundaro, la nuna zona vecchia, oni rajtas fari barilojn por la etendiĝareo. La muro ĉe la kerna tombejo estiĝis nur post 1870. La pligrandiĝo eblis danke al malavara mondono de la ambasadejo germana en 1894.Beck-Friis, p. 10. Tiu ĉi ero havas tri partojn, kaj la sekcioj nomiĝas zona prima, zona seconda kaj zona terza. Stariĝo kapela efektiviĝis en la jaro 1898-a. Inter 1871 ĝis la fino de la Unua mondmilito administris la ambasadoro germana, poste grupo da diplomatoj el diversaj ŝtatoj.

En niaj tagoj la tombejo estas malpermesita por vizitantoj ĝuontaj la ofte pompajn tombojn kaj kriptojn. Por malhelpi kiĉaĵojn ĉiuj novaj tombo-planoj bezonas antaŭpermeson fare de italaj aŭtoritatoj. Malkutime estas ke inter la tomboj ĉi-tieaj vivas amaso da katoj kiujn regule nutras volontuloj. Mondonacoj por konservado bonvenas.

 Elstaruloj entombigitaj ĉi-tie
eta|Tombo de August von Goethe
eta|tombo de Antonio Gramsci
eta|Katoj havantaj gardan deĵoron surtombeje
eta|Kapelo tombeja
Jenas elstaruloj entombigitaj sur la Nekatolika tombejo roma: 
 Walter Amelung (1865–1927), germana arĥeologo
 Hendrik Christian Andersen (1872–1940), norvega skulptisto
 Robert Michael Ballantyne (1825–1894), skkota verkisto
 Dario Bellezza (1944–1996), itala poeto
 Karl Julius Beloch (1854–1929), germana historiisto
 Peter Berling (1934–2017), germana verkisto kaj aktoro
 Emil Braun (1809–1856), germana klasika arĥeologo
 Johan Bravo (1796–1876), deutsch-dana pentristo kaj konsulo
 Karl Brjullow (1799–1852), rusa pentristo
 Leo Bruhns (1884–1957), germana arthistoriisto
 Otto von Bülow (1827–1901), germana diplomato
 Johann Jürgen Busch (1758–1820), germana skulptisto
 Andrea Camilleri (1925–2019), itala verkisto
 Asmus Carstens (1754–1798), germana pentristo
 Jesse Benedict Carter (1872–1917), usona filologo kaj religiscienculo
 Gregory Corso (1930–2001), usona poeto
 Cäsar von Dachröden (1808–1882), germana intendano kaj konsilisto 
 Richard Henry Dana, Jr. (1815–1882), usona juristo, politikisto kaj verkisto
 Esther Van Deman, (1862–1937), usona arĥeologino
 Clotilde von Derp, (1892–1974), germana dancistino
 Adam Eberle (1804–1832), germana pentristo kaj litografo
 Friedrich August Elsasser (1810–1845), germana pentristo
 Karl Philipp Fohr (1795–1818), germana pentristo
 Johann Jakob Frey (1813–1865), svisa pejzaĝisto; tombo de Ferdinand Schlöth[Stefan Hess, Tomas Lochman (eld.): Klassische Schönheit und vaterländisches Heldentum. Der Basler skulptisto Ferdinand Schlöth (1818–1891), Basel 2004, p. 192f.
 Carlo Emilio Gadda (1893–1973) itala verkisto
 Franz Gareis (1775–1803), germana pentristo
 John Gibson (1790–1866), angla skulptisto
 August von Goethe (1789–1830), filo Johann Wolfgang von Goethes
 Antonio Gramsci (1891–1937), itala filozofo
 William Stanley Haseltine (1835–1900), usona pentristo
 Helga von Heintze (1919–1996), germana arĥeologino
 Henriette Hertz (1846–1913), germana mecenatino 
 Christopher Hewetson (1739–1798), ira skulptisto
 Ingeborg Hoffmann (1921–1985), germana aktorino 
 Wilhelm Hopfgarten (1789–1860), germana artisto 
 William Howitt (1792–1879) kaj Mary Howitt (1799–1888), britaj geverkistoj
 Wjatscheslaw Iwanow (1866–1949), rusa filologo poeto kaj verkisto
 Gualtiero Jacopetti (1919–2011), itala reĝisoro 
 Harald Jerichau (1851–1878), dana pentristo
 John Keats (1795–1821), angla poeto 
 August Kestner (1777–1853), germana diplomato kaj artkolektisto
 Adolf Klügmann (1837–1880), germana arĥeologo
 Richard Krautheimer (1897–1994), usona arthistoriisto 
 Trude Krautheimer-Hess (1902–1987), deutsch-usonanische Kunsthistorikerin
 Heinrich Kümmel (1810–1855), aus Hannover stammender skulptisto
 Erwin Küsthardt (1867–1901), germana pentristo kaj skulptisto
 Belinda Lee (1935–1961), englische aktorino
 Wolfgang Lotz (1912–1981), germana arthistoriisto
 Hilde Lotz-Bauer (1907–1999), germana arthistoriistino
 Hans von Marées (1837–1887), germana pentristo
 George Perkins Marsh (1801–1882), usona politikistokaj verkisto
 Malwida von Meysenbug (1816–1903), germana verkistino 
 Eduard Müller (1828–1895) kun frato Gustav Adolf Müller (1828–1901) 
 Egerton Herbert Norman (1909–1957), kanada filologo kaj diplomato
 Friedrich von Ompteda (1770–1819), hanovera legato
 August Wilhelm Pauli (1781–1858), germana-dana komercisto kaj legato 
 Milena Pavlović-Barili (1909–1945), jugoslavapentristino kaj poetino
 Max Peiffer-Watenphul (1896–1976), germana pentristo
 Bruno Pontecorvo (1913–1993), itala fizikisto
 Sarah Parker Remond (1826–1894), usona kuracistino 
 Frederick Reinhardt (1911–1971), usona diplomato
 Johann Christian Reinhart (1761–1847), germana pentristo
 Heinrich Reinhold (1788–1825), germana pentristo
 Gisela M. A. Richter (1882–1972), usona arĥeologino 
 Amelia Rosselli (1930–1996), itala verkistino
 Alexander Sacharoff (1886–1963), rusa dancisto 
 Renato Salvatori (1933–1988), itala aktoro
 Helene Scholz-Zelezny (1882–1974), aŭstra skulptistino 
 Gottfried Semper (1803–1879), germana arĥitekto
 Joseph Severn (1793–1879), angla pentristo
 Percy Bysshe Shelley (1792–1822), angla verkisto
 Franklin Simmons (1839–1913), usona skulptisto kaj pentristo
 Maja Sprenger (1944–1976), germana arĥeologino
 William Wetmore Story (1819–1895), usona skulptisto kaj poeto kaj ŝia edzino Emelyn (1820–1895)
 Alexander Alexandrowitsch Swedomski (1848–1911), rusa pentristo
 Pawel Alexandrowitsch Swedomski (1849–1904), rusa pentristo
 John Addington Symonds (1840–1893), angla verkisto
 Johannes Toepffer (1860–1895), germana historiisto
 Elihu Vedder (1836–1923), usona pentristo
 Wilhelm Waiblinger (1804–1830), germana poeto
 Friedrich Adolf von Willisen (1798–1864), prusia diplomato kaj tombejprotektanto
 Søren Seidelin Winther (1810–1847), dana skulptisto 
 Constance Fenimore Woolson (1840–1894), usona verkistino
 Julius Zielke (1826–1907), germana pentristo

Krome estas tie ĉi tomboj de du infanoj de Wilhelm von Humboldt, kiu iam estis prusia legaro en Romo, nome de Wilhelm (1794–1803) kaj de Friedrich Konstantin Gustav (1806–1807).

 Referencoj 

 Literaturo 
 Johan Beck-Friis: Il Cimitero acattolico di Roma / Der Protestantische Friedhof in Rom. Malmö 1956 kun pluraj noveldonoj, poste Romo 1991.
 Helmut Zimmermann: Hannoversche Gräber auf dem Protestantischen Friedhof in Rom. Ĉe: Hannoversche Geschichtsblätter. N.F. Bd. 9 (1955), p. 131–162.
 Nicholas Stanley-Price, Der Nicht-katholische Friedhof in Rom, Eldonis Der Nicht-katholische Friedhof in Rom, Romo 2014, ISBN 978-88-909168-1-6

 Eksteraj ligiloj

 Hejmpaĝo
 Datenbanko

Kategorio:Tombejoj
Kategorio:Romo