Frederick Abel

Frederick Augustus Abel (1827-1902) estis angla kemiisto, fakulo pri eksplodaĵoj, kiu kune kun James Dewar, inventis la korditon, kiu pli malfrue estis adoptita kiel norma eksplodaĵo de la brita armeo. Abel studis kemion ĉe la "Reĝa Politeknika Instituto" kaj en 1845 fariĝis unu el la unuaj dudek ses studentoj de August von Hofmann en la "Reĝa Kolegio pri Kemio".
alternative="Minakcidentoj kaj ilia preventado", verko eldonita en 1889.|eta|"Minakcidentoj kaj ilia preventado", verko eldonita en 1889.
En 1852 li estis nomumita profesoro pri kemio ĉe la "Reĝa Militista Akademio" en Woolwich, sukcedinte al Michael Faraday. Inter 1854 kaj 1888 Abelo aktivis kiel municia-kemiisto en la "Kemia Departemento de la Reĝa Arsenalo en Woolwich, establante sin kiel la elstaran britan aŭtoritaton pri eksplodaĵoj.ART UK Li estis la unua kiu sukcese preparis la stabilan "nitrocelulozon" boligante kaj mueligante ĵusajn nitritajn fibrojn. Li ankaŭ malkovris kiel stabiligi nitrocelulozon kun "dufenilamino".

 Biografio 
eta|dekstre|300px|Strukturo de la dufenilamino, substanco kiun Frederick Abel uzis por stabiligi la "nitrocelulozon".
Unu el la plej gravaj el liaj esploroj rilatis al la fabrikado de "trinitrocelulozo". Li kaj James Dewar estis sensukcese procesitaj de Alfred Nobel pro patenta malobservado de simila eksplodaĵo nomata "balistito", la kazo fine estis aranĝita en la Ĉambro de la Lordoj, en 1895.

Li ankaŭ intense esploris la konduton de la nigra pulvo kiam ekbruligita, kune kun la skota fizikisto Sir Andrew Noble. Laŭ peto de la brita registaro, li elpensis la teston de Abel, rimedo por determini la flampunkton de petrolaj produktoj.

Lia unua instrumento, la aparato kun malferma testo, estis specifita per Ago de Parlamento en 1868 por oficiale specifi petrolajn produktojn. Ĝi estis anstataŭita en aŭgusto 1879 per la multe pli fidinda proksimprova instrumento de Abel.

Sub lia gvidado, unue, la trinitrocelulozo disvolviĝis en la Royal Gunpowder Mills de Waltham Abbey, patentita en 1865, poste la kordita fuzaĵo, estis patentita en 1889. En la elektro, Abel studis la konstruadon de elektraj fuzeoj kaj aliajn aplikojn de elektro por militaj celoj.

 Verkaro 

 Handbook of Chemistry, Charles Loudon Bloxam, 1854
 Account of Recent Researches on the Application of Electricity from Different Sources to the Explosion of Gunpowder, 1860
 On Some of the Causes, Effects, and Military Applications of Explosions, 1862
 On Recent Investigations and Applications of Explosive Agents, 1871
 On Recent Investigations & Applications of Explosive Agents, 1871
 On the More Important Substitutes for Gunpowder, 1872
 Notes Relating to Electric Fuzes, 1874
 On Accidental Explosions, 1875
 Electricity Applied to Explosive Purposes., 1884
 Accidents in Mines, 1887
 Mining Accidents and Their Prevention, 1889
 Smokeless Explosives, 1890
 Address to the Iron and Steel Institute, 1899

 Literaturo 
 Personensuche
 WorldCat Identities
 ChemEurope
 High Explosives, Propellants, Pyrotechnics
 Engineering and Mining Journal, 1890

 Vidu ankaŭ 

 Leopold August Abel (1718-1794)
 Berzelius (1770-1848)
 Michael Faraday (1791-1867)
 Johann Leopold Abel (1795-1871)
 August von Hofmann (1818-1892)
 Andrew Noble (1831-1915)
 Alfred Nobel (1833-1896)
 James Dewar (1842-1923)

 Referencoj 

Kategorio:Anglaj kemiistoj
Kategorio:Anglaj esploristoj