Veit Ludwig von Seckendorff

Veit Ludwig von Seckendorff estis germana erudiciulo kaj ŝtatestro, membro de la Domo de Seckendorff, nobela familio, kiu prenis sian nomon de la vilaĝo Seckendorff inter Nurenbergo kaj Langenzenn. La familio dividiĝis en naŭ apartajn liniojn, vaste distribuitajn tra Prusio, Virtembergo kaj Bavario.

 Biografio 
Seckendorff, filo de Joachim Ludwig von Seckendorf (1591-1642), en 1639, iĝis protektato de la sveda duko Ernesto la 1-a, la pia kaj li estis edukita en la Gimnazio Ernestine, en Gotha. Lia patro aktive engaĝiĝis en la Tridekjara Milito kaj estis ekzekutita ĉe Salzwedel en 1642 pro siaj rilatoj kun la Imperiistoj de la Sankta Romia Imperio. Enirante en la Universitato de Strasburgo, en 1642, la rimedoj por la alta edukado de Seckendorff venis el svedaj oficiroj, kiuj estis iamaj kamaradoj de lia patro. Li dediĉis sin al historio kaj jurisprudenco, kaj fine de liaj universitataj jaroj la Duko Ernesto donis al li postenon kiel ĉambroservisto en sia kortego, en Gotha, tie kie Seckendorf starigis la fundamenton de sia granda kolekto da historiaj materialoj kaj regis la ĉefajn modernajn lingvojn.

En 1652, Seckendorff estis nomumita al juĝaj postenoj kaj ankaŭ sendita al eksterlandaj misioj. En 1656, li iĝis juĝisto en la duka kortego ĉe Jena kaj prenis elstaran rolon en la multaj bonfaraj reformoj de la duko. En 1664, duko Ernesto igis lin sia kanceliero, sed baldaŭ poste li prirezignis siajn oficojn ĉe Jena, restante en bonegaj kondiĉoj kun la duko, kaj eniris en la servon de duko Maŭrico de Zeitz (1619-1681) el Altenburgo, kun la intenco malpezigi siajn oficialajn devojn.

Post la morto de Maŭrico, en 1681, Seckendorff retiriĝis al sia biendomo, Mojselvic, en Altenburgo, rezignante preskaŭ ĉiuj siaj publikajn oficojn. Kvankam vivinte en emeritiĝo, li daŭre tenis korespondadon kun la ĉefaj erudiciuloj siaepoke. Li speciale interesiĝis pri la klopodoj de la pietisto Philipp Jacob Spener (1635-1705) por efektigi praktikan reformon de la germana eklezio, kvankam li mem apenaŭ estis pietisto. En 1692, li estis nomumita kanceliero de la nova Universitato de Halle, tamen li mortis post kelkaj semajnoj.

 Verkaro 
 Commentarius historicus et apologeticus de Luteranismo, Gotha 1688 (3 vol'oj., Kompletigita, Frankf. Kaj Leipz. 1692), respondo al Histoire du Luthéranisme de Louis Maimbourg. 1694
 La Germana Princa Ŝtato (Gotha 1655), en kiu S. analizis la bonstaton de la germanaj princlandoj kaj volis doni al la reganto gvidlinion por konservi kaj pliigi riĉecon, justecon kaj ŝtatan sekurecon kaj ordon. Teutscher Fürsten-Staat, Jena 1720 (Google-libro 52.9 MB, 9-a de februaro, 2008).
Germanaj princoj Stat. Götze, Frankfurto (Ĉefa) 1656. Ciferecigita kaj plena teksto en la germana tekstarkivo
 La kristana ŝtato. Lepsiko 1685 kaj aliaj (alirita la 9an de februaro 2008)
 Pharsalia, Marcus Annaeus Lucanus 1695
 Sciagraphia theologorum evang. univers. historiae ... 1677
 Epistola ad illustrem ... Seckendorfium, commentum Samuelis ... 1688
 Reformations-Geschichte in einem Auszug aus Veit Ludwig von ... 1788
 JUS PUBLICUM ROMANO-GERMANICUM, das ist: Beschreibung Des H. ... 1686

Laŭ esplorartikolo de 2017 pri influa ekonomia literaturo antaŭ 1850, La Germana Princŝtato povas esti rigardata kiel la komenco de germana ekonomia literaturo.

 Literaturo 
 Grosses vollständiges Universal-Lexicon Aller Wissenschafften und Künste
 Allgemeine Deutsche Biographie
 WorldCat
 Bibliothèque nationale de France
 Dictionary of Luther and the Lutheran Traditions
 The Visionary Realism of German Economics: From the Thirty ...

 Vidu ankaŭ 
 David Schatz (1668-1750)
 Joachim Ludwig von Seckendorff (1591-1642)
 Ernesto la 1-a, la pia
 Acta Eruditorum
 Kastelo Meuselwitz
 Johann Friedrich Gleditsch (1653-1716)
 Otto Mencke (1644-1707)

 Referencoj 

Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Germanaj politikistoj