Simon Musaeus

Simon Meusel, latina plumnomo Simon Musaeus (1529-1576) estis germana protestanta teologo, superintendanto, pastro kaj reformisto. Simon Musaeus, talenta teologo, kiu verkis multajn ekzegetikajn, dogmajn, paŝtistajn kaj katekismajn verkojn, studis en Frankfurto ĉe Odro kaj en Wittenberg. Tamen liaj gnesio-luteranaj sentemoj igis lin puŝi de unu posteno al alia, kaj li ofte estis en transiro.

Li aktivis kiel instruisto aŭ profesoro en pli ol dek malsamaj urboj en sia kariero kaj neniam restis en unu loko dum pli ol tri jaroj. Parto de lia daŭra heredaĵo en Luteranismo rezultis en lia teologia influo per familiaj ligoj. Lia pli maljuna filino Barbara edziniĝis kun Tilemann Heshusius (1527-1588) (4-an de februaro 1566).

Lia pli juna filino, Marie, edziniĝis al Daniel Hoffmann (1538-1611), poste eminenta lutera dogmatikisto el Helmstedt. La postilojPostilo: terminoj rilataj al bibliaj komentoj. de Musaeus pri la epistolaj lecionoj estis publikigitaj unue en 1573, unu jaron post kiam Simon Pauli la Maljuna (1534-1591) estis lanĉita sur la merkaton, kaj aperis en la sekvaj jaroj en diversaj formatoj.

 Biografio 
eta|maldekstre|200ra|"Christliche Erklärung des Vaterunser", verko eldonita en (1558).
eta|maldekstre|200ra|Richtige und reine Auslegung des Ersten Buchs Mosy, Magdeburg, 1576.
Simon Meusel devenis el kampara soraba familio. Li iris al la latina lernejo en Cottbus, en 1543 li vizitadis la Universitaton de Frankfurto ĉe Odro kaj en 1545/47 li enmatrikulĝis en Wittenberg. Inter 1547 ĝis 1549 li laboris kiel instruisto en Nurenbergo. Ordenita en Berlino, li unue transprenis la oficon kiel pastro en sia pli proksima hejmo en Fürstenwalde, en 1549 kaj poste en Grossen, sed li estis forpelita de la episkopo de Lebus.

Post la morto de Ambrosius Moibanus (1494-1554), li transprenis la postenon de pastro en la Preĝejo de Sankta Elizabeto en Vroclavo, sed pro lia severa naturo li ne povus resti tie por ĉiam. De ĉi tie li iris al Turingio kaj estis inspektoro en Gotha kaj Eisfeld (1557/58). Li ankaŭ estis pastro en la bohema urbo Psibor.

Ekde 1558 aktivinte kiel profesoro li sekvis al Jena ĝis 1561. En 1561 la gnesioluterano trovis por si taskon en Bremeno, kie Albert Hardenberg (1510-1574) okupis postenon antaŭ li. En 1562 li iris al Schwerin kiel kortega predikisto, kie li restis nur tri jarojn. La 12-an de julio 1563 li enskribiĝis en la Universitato de Rostock kaj la saman tagon en la teologia fakultato.

Li estis superintendanto en Gotha dum du jaroj kaj en Toruń por la sama tempolongo. En 1570 li estis nomumita ĝenerala superintendanto en Koburgo, li laboris dum kelka tempo en Brunsvigo kaj Soest, kaj neantaŭlonge kiel ĝenerala superintendanto en Mansfeld, kie li mortis.

La multflanka kaj talenta viro multe verkis. Li estas kunaŭtoro de la "Weimar Konfutationsbuch" ("Libro pri la Pontifika Refuto de Vejmaro") de 1559, li publikigis la dosierojn de la disputo inter Matthias Flacius (1520-1575) kaj Viktorino Strigelo (1524-1569).

Li turnis sin kontraŭ Flacius en lia "Sententia de peccato, quod non sit substantia" de 1572, redaktis la eklezian regularon de Gerhard Omcke (1500-1562) en Soest. Rimarkindas, ke li ankaŭ verkis librojn pri edifo, kiuj estis vaste uzataj, unu biblia komento, kaj ekzegeziaj kaj katekismaj verkoj.

 Verkaro 

 Propositiones, de quibus respondebunt, Georg Aemilius, Petrus Praetorius, 1554
 Ein Sermon von der Verklerung vnsers lieben Herrn Jhesu Christi, 1555
 Ausslegung des ersten Psalms, 1556
 Nützlicher Unterricht, vom Ersten Gebot, wie mans im gantzen Leben, Glück und Unglück recht üben und gebrauchen sol, 1557
 Christliche Erklärung des Vaterunser, 1558
 Disputatio contra vulgatem evangelii definitionem ..., 1560
 Epistola Theologorvm Ienensivm Ad Qvosdam pios fratres de causa Victorini, 1561
 De Bremensi Sedicione Excicitata A Sacramentarijs, uera narratio, 1562
 Nova Quaedam De statu Religionis in Gallia, 1562
 De Bremensi sedicione excitata a sacramentariis uera narratio, 1562
 Vier Christliche und Tröstliche Sermon, von dem Hochwirdigen Sacrament des Leibs und Bluts Jesu Christi, 1565
 Bericht und heilsamer Rath aus Gottes Wort, wider den Melancholischen Teufel, 1569
 Catechismus, 1571
 Sententia de peccato originali, 1572
 Postilla, Das ist Außlegung aller Episteln, 1573
 Speculationischer Teuffel, 1579
 Gründtliche vnd rechte Vnderweysung der nohtwendigsten Artickeln Christlicher Lehre, 1589
 Wahre Historia Sacramentirischer Auffruhr in der Stadt Bremen, 1617

 Literaturo 
 Luther's Epistle of Straw: The Voice of St. James in Reformation Preaching
 Personensuche
 Worldcat Identities
 Wikisource
 Deutsche Biographie
 Post-Reformation Digital Library
 Kalliope-Verbund

 Vidu ankaŭ 

 Ambrosius Moibanus (1494-1554)
 Gerhard Omcke (1500-1562)
 Georgius Sabinus (1508-1560)
 Albert Hardenberg (1510-1574)
 Maximilian Mörlin (1516-1584)
 Matthias Flacius (1520-1575)
 Bartholomäus Rosinus (1520-1586)
 Simon Musaeus la Juna (1521-1582)
 Viktorino Strigelo (1524-1569)
 Tilemann Heshusius (1527-1588)
 Simon Pauli la Maljuna (1534-1591)
 Daniel Hoffmann (1538-1611)
 Josua Opitz (1542-1585)
 Simon Pauli la Juna (1603-1680)
 Johannes Musaeus (1613-1681)
 Johannes Corfinius (1616-1664)
 Peter Musaeus (1620-1674)
 Frederik Ruysch (1638-1731)

 Referencoj 

Kategorio:Germanaj luteranaj teologoj
Kategorio:Germanaj humanistoj
Kategorio:Germanaj reformistoj
Kategorio:Universitato de Rostock
Kategorio:Universitato de Wittenberg