Nacia parko Stora Sjöfallet

La Nacia Parko Stora Sjöfallet situas en norda Svedio proksime al la norvega limo. Ĝi estas parto de la Laponia Monda Heredaĵo. La parko estis fondita en 1909 kaj etendiĝas sur areo de . La lago Akkajaure nun disigas la parkon en nordan kaj sudan partojn. En la tuta okcidento leviĝas pli altaj, parte glacikovritaj pintoj de la montoj Skanden, el kiuj la montaro Akka en la sudokcidento estas la plej impresa. Ĝi ankaŭ nomiĝas "Reĝino de Laponio" kaj fariĝis konata per la junulara libro Nils Holgersson de Selma Lagerlöf . La alpa alteca nivelo, kiu respondecas pri la plej granda areo de la parko, estas per vasta, senarba Fjälltundra dominita. Precipe en la suda bordo de la Akkajaure, maldensaj arbaroj el lanuga betulo etendas ĝis la arbolimo. En la plej malaltaj regionoj en la oriento, ili parte transiras en la praarbojn el piceoj kaj pinaroj. La montaj lagoj de la rivero Stora Luleälven trairas la nacian parkon. La lago Akkajaure nun estas rezervujo, kies digo situas proksime al Suorva. Pro la ekonomia uzo de akvoenergio, la akvorezervejo Akkajaure denove estis disigita de la nacia parko en frua stadio. Pro la fluktuoj en la akvonivelo (inter 423 kaj ), la marborda zono de la rezervujo havas malmultan vegetaĵaron kaj ofte estas senhoma.

Ĉi tiu sveda nacia parko prenas sian nomon de la fama akvofalo Stora Sjöfallet, trovebla en la samnoma urbo. En la lingvo de la sameaj indiĝenoj la akvofalo nomiĝas Muorkke . Antaŭ ol la Akkajaure estis digita, la akvofalo Stora Sjöfallet estis giganta natura spektaklo, ĉar ĝi estis la sola loko, kie la tuta kvanto da precipitaĵoj de la najbara regiono ĝis la okcidento, de partoj de la Nacia Parko Sarek kaj la tuta Nacia Parko Padjelanta, drenitaj ĝis Lago Sitasjaure ĉe la norvega limo estis. Hodiaŭ la akvo estas kondukata tra tre teknike altnivela, kilometron longa subtera tubosistemo, kiu estas uzata por generi energion. Nur malofte, ekzemple kiam la neĝo degelas, la fluo kreskas sur Stora Sjöfallet. Tiam vi povas diveni kiom granda estis ĉi tiu akvofalo en la pasinteco.

 Flaŭro kaj faŭno 
Esence ĉiuj plantaj komunumoj de la eŭraziaj tundroj troveblas en la parko, t.e. ĉefe muskoj kaj likenoj, herboj, nanaj arbustoj kiel la nana betulo kaj arkta eriko, arbustosimilaj kaj nanaj salikaj plantoj kaj filikoj. Precipe por la parko estas la nordia akonito, kiu Fjällpestwurz (Petasites frigidus) aŭ Cicerbita Alpina . Inter la mamuloj, la boacaj gregoj de la sameoj, monta leporo , monta lemado, norda linko kaj gulo devas esti menciitaj precipe. Ora pluvio, buteo kaj lamarko estas oftaj ĉe birdoj.

 Ĉirkaŭaĵoj 
La plej granda sovaĝo marĉregiono de Svedio, Sjaunja, estas najbara al la nacia parko en la nordoriento.

 Agadoj 
La nacia parko estas facile alirebla laŭ partoj, vojo kondukas laŭ la norda bordo de Akkajaures. Krom sekcio de la Kungsleden ekzistas nur kelkaj migraj vojoj ene de la parko. Iuj el la pintoj povas grimpi dum tagaj ekskursoj kun sufiĉa orientiĝa sperto.

 Eksteraj ligiloj 

 Nationalpark Stora Sjöfallet  in der World Database on Protected Areas (angle)
 Retejo pri la parko 

Kategorio:Komunumo Gällivare
Kategorio:Akvofaloj de Svedio
Kategorio:Sameio (Svedio)
Kategorio:Naciaj parkoj de Svedio
Kategorio:Naciaj parkoj en Eŭropo