Anna Amalia zu den drei Rosen

eta|La Vidvina palaco, loĝiejo inter 1808–1848
eta|Strato Amalienstraße 5, kun la loĝiejo inter 1853–1935
eta|La loĝiejoj ĉ. la jaro 1920
Anna Amalia zu den drei Rosen (laŭvorte: Anna Amalia je la tri rozoj) estas la nomo de framasona loĝio fondita en 1764 en Vajmaro, Germanujo.

 Historio 
La 24-an de oktobro 1764, la naskiĝtagon de sia nompatrino dukino Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach, fondiĝis la loĝio sub la nomo Johana Loĝio. Dum la unuaj jardekoj estis akraj disputoj priorientiĝaj, pro ke la loĝio laborado oficiale ĉesis ekde 1782. Tio malebligas ke Ilm-parko, la Templanejo kaj la Sfinga groto ĉe Leutra-fonto ŝuldiĝas estiĝon al konkretaj surlokaj framasonaj intencoj.Susanne Müller-Wolff: Ein Landschaftsgarten im Ilmtal: Die Geschichte des Herzoglichen Parks in Weimar. Böhlau, Wien/Köln/Weimar 2007, ISBN 978-3-412-20057-2, p. 166 kaj 152/noto 39

Post la morto dukina ŝia filo Karlo Aŭgusto komisiis la framasonajn fratojn Johann Wolfgang Goethe kaj Friedrich Justin Bertuch reaktivigi la loĝian laboradon. Tiukoncerne rimarkis Goeto en la 11.5.1808 ke li proponus Bertuch por la posteno de la majstro kion jesas ankaŭ al la suvereno.Wenn die Besetzung der Stelle eines Meisters vom Stuhle bei der Loge Amalia zu den drei Rosen zur Sprache kommt, so gebe ich meine Stimme Herrn Legationsrat Bertuch und bemerke, daß dieses mit der Gesinnung unseres gnädigen Herrn übereinstimmt. Fakte elektitis Bertuch en la 24.10.1808. En 1809 akceptitis kiel kunloĝiano ankaŭ Christoph Martin Wieland. Sidejo estis la festsalonego kaj la apudaj ĉambroj ene de la Vidvina palaco al kiu mankis funkcio post la forpaso dukina.

Dum la 19-a jarcento la loĝio iĝis unu el la sociaj centroj de Vajmaro. Inter 1848 kaj 1853 la loĝia salonego troviĝis en posta alo de Grand Hotel Russischer Hof. En 1853 oni translokiĝis en novkonstruita domo sur grundo kiun postlasis Johann Nepomuk Hummel (nuna adreso Amalienstraße 5).

Post la malpermeso de framasonismo en Nazia Germanio kaj la eksproprietigo la loĝiejo ricevis en 1936 alian funkcion. Dum la Dua mondmilito ĝi ege damaĝitis kaj poste ĝi malkonstruitis. Post 1945 la usona okupadadministrado repermesis la tuton, sed post la potencakiro sovetia en Turingio ekde julio 1945 kaj aparte post la fondiĝo de GDR la mallonga libereco denove malaperis. La malmulto da fratoj, kiuj daŭre havis la esperon je nova komenco, renkontiĝis kiel rondo de privatuloj en la hotelo Russischer Hof. Laŭdire okazis la lasta aniĝo al la fratio private en 1962.

Post Turniĝo la loĝio refonditis en Hamburg en 1990; la lum-alportado estis en Vajmaro en 1992. Ĝi unue gastis en la Luka salonego de Bauhaus-universitato kaj poste por multaj jaroj en la hotelo Amalienhof. De februaro 2006 ĝis junio 2009 la anoj kunvenadis en la volba kelo de la Urbomuzeo de Vajmaro respektive - dum pli grandaj publikaj okazoj - en la samloka prelegsalonego. Inter 2009 kaj 2012 la nova hejmo estis en la Kirms-Krackow-domo kaj poste en la hotelo Leonardo. Festegaj aferoj ankaŭ faratas en la Urba kastelo, Vidvina palaco aŭ Goethe-loĝdomo.

 Majstroj 

 1764–1782: Jakob Friedrich von Fritsch
 1808–1810: Friedrich Justin Bertuch
 1810–1818: Cornelius Johann Rudolf Riedel
 1818–1851: Karl Wilhelm von Fritsch
 1851–1866: Gottfried Theodor Stichling
 1866–1869: Karl Friedrich Wilhelm Mohnhaupt, lernejestro
 1869–1873: Heinrich Carl Gustav Herbst, financulo
 1873–1882: Karl Eduard Putsche
 1882–1899: Hugo Wernekke, lernejestro
 1899–1921: Arthur Ott, instruisto
 1921–1927: Adelbert Bachrodt, apotekisto
 1927–1932: Georg Siefert, instruisto
 1932–1934: Ernst Leißling, instruisto kaj blindulinstitutestro
 1934–1935: Fritz Schirrmeister, entreprenisto
 1990–1994: Reinhard Reubold, advokato
 1994–1996: Günter Dorn, financulo
 1996–2004: Jochen Bretthauer, pastoro kaj hotelestro
 2004–2008: Günther Ahrendt, administranto
 2008–2012: Michael Hasenbeck, juĝisto
 2012–2016: Rolf Kalff, klinikestro
 2016–2018: Gunther Smalian, entreprenisto
 2018-2019: Alexander Weber
 2020-2024: Frank Wolf
 ekde 2024: Georg Schrader

 Aliaj konataj membroj 
eta|Dankskribaĵo de Goethe okaze de la 50-a datreveno ekframasonuliĝo (1830)

 Christoph Martin Wieland († 1813)
 Johann Karl August Musäus († 1787)
 Friedrich Justin Bertuch († 1822)
 Ludwig Ernst Wilhelm von Schardt († 1826)
 Goeto († 1832)
 Justus Christian Loder († 1832)
 Carl Leonhard Reinhold († 1823)
 Karlo Aŭgusto, duko († 1828)
 August Karl von Egloffstein († 1834)
 Wilhelm Hoffmann († 1859)
 Johann Nepomuk Hummel († 1837)
 Friedrich Wilhelm Schwabe († 1842)
 Johann Georg Keil († 1857)
 Caspar von Geismar († 1848)
 Franz Carl Adelbert Eberwein († 1868)
 Karl von Schiller († 1857)
 Ludwig Preller († 1861)
 Christian Gottlob Tröbst († 1888)
 Hermann Böhlau († 1900)
 Louis Jungmann († 1892)

 Literaturo 
 Karl Heinz Francke, Ernst-Günther Geppert: Die Freimaurer-Logen Deutschlands und deren Großlogen 1737–1985. Matrikel und Stammbuch, Edition Quatuor Coronati, Bayreuth 1988, ISBN 3-925749-05-5.

 Eksteraj ligiloj 

 Hejmpaĝo
 Pri kulturaj societoj sur la municipa paĝaro 

 Notoj 


Kategorio:Framasonaj organizaĵoj
Kategorio:Vajmaro