Jazid la 1-a

Abu Ĥalid Jazid ibn Mu'aŭija (, ankaŭ nomata Jazid la 1-a, (naskiĝis en 644; mortis la  ĉe Damasko) estis de 680 ĝis sia morto la dua Omajada kalifo, kiu ekhavis la regadon de la dinastio post la morto de sia patro Mu'aŭija la 1-a en 680. Lia kaliflando estis agnoskita nek de Ĥusejn ibn Ali nek de Abd Allah ibn al-Zubajr.

Li batalis kontraŭ Ĥusejn ibn Ali, filo de Ali kaj nepo de Mahomedo, kaj venkis super li en la batalo de Karbalo en la jaro 680. Post la morto de Ĥusejn, Karbalo iĝis pilgrimejo por la venkitoj, la ŝijaistoj, kiuj rememoras la funebran tagon aŭ "Aŝuro" ĉiujare, la 10-an de la monato al-muharram.

Zubajr, antaŭ la malkontento kontraŭ la Omajadoj, deklariĝis ribele kaj rifuĝiĝis en Medino, kie li proklamiĝis kalifo. Jazid klopodis finigi la ribelon, sendante al Mekko Ŭalid ibn Utbah por aresti Zubajr. Najeebabadi, Akbar Shah (2001). The History of Islam v. 2. Riyadh: Darussalam. p. 110. ISBN 9960892883.  Ŭalid invadis Heĝazon, kaj konkeris Medino post la sangelverŝa batalo de al-Harra de la jaro 683 sekvita de la sieĝo al Mekko. La subita morto de Jazid la 11-an de novembro 683 metis finon al la kampanjo, kaj la Omajadoj eniris en ĥaoson. Jazid estis entombigita en Damasko kaj estis sukcedita de sia filo Mu'aŭija la 2-a.

 Notoj 

 Bibliografio 
 Michael Jan de Goeje (1911). Encyclopædia Britannica, eld. «Caliphate. The Ommayad Dynasty; Rule of Yazid»

Kategorio:Kalifoj de la 7-a jarcento
Kategorio:Damaskanoj
Kategorio:Omajadaj kalifoj