Amácio Mazzaropi

Amácio MAZZAROPI (naskiĝinta la 9-an de aprilo 1912 en San-Paŭlo, mortinta la 13-an de junio 1981 en San-Paŭlo) estis brazila aktoro, kantisto, reĝisoro kaj kinproduktoro.

Konsiderita kiel la plej bona komediisto de la brazila kino, li estas la sola artisto, kiu iĝis milionulo farante filmojn en la lando. Liaj produktaĵoj estis publika fenomeno dum pli ol tri jardekoj. festivaldorio.com.br/

 Vivo 
Filo de Bernardo Mazzaropi, itala enmigrinto kaj Clara Ferreira, brazila filino de portugalaj enmigrintoj, Mazzaropi mortis pro osta medola kancero en la aĝo de 69 jaroj en la hospitalo Albert Einstein en San-Paŭlo. Li estis entombigita en la urbo Pindamonhangaba, en la sama tombejo, kie lia patro jam ripozis. Li neniam edziĝis, sed, laŭ deklaroj faritaj de sia filo André Mazzaropi, li nutris dum sia tuta vivo platonan amon al la prezentisto kaj amiko Hebe Camargo; forlasante ankaŭ kvin adoptitajn infanojn: Péricles Moreira (1943-?), Pedro Francelino de Souza (1954-2009), João Batista de Souza (1953-1983), Carlos Garcia (1942-2008) kaj André Luiz Mazzaropi.

 Kariero 
Kun la Konstituciisma Revolucio de 1932, sekvis granda kultura agitado kaj Mazzaropi debutis en sia unua teatraĵo, nomata La heredo de patro João. Jam en 1935, li sukcesis konvinki siajn gepatrojn ekskursi kun sia kompanio kaj agi kiel aktoroj. Ĝis 1945, Troupe Mazzoropi vojaĝis tra multaj urboj en la interno de San-Paŭlo.

En 1944 li debutis en la Teatro Oberdan kune kun Nino Nello, kiel aktoro kaj reĝisoro de la teatraĵo Filo de ŝuisto, ŝuisto devus esti.

En 1946 en Rádio Tupi, la dimanĉa programo Rancho Alegre premieris, prezentita vive en la aŭditorio de la stacio en la kvartalo Sumaré kaj reĝisorita de Cassiano Gabus Mendes.

En 1950, ĉi tiu sama programo debutis en televido Tupi, sed nun ĝi havis la subtenon de aktoroj João Restiffe kaj Geny Prado. En 1952 Mazzaropi premieris sian unuan filmon, titolitan Sai da Frente, filmita de Companhia Cinematográfica Vera Cruz, kie li produktis du pliajn filmojn.

Ĝis 1958 li faris kvin pliajn filmojn por diversaj produktentreprenoj. Tiun saman jaron, li vendis sian domon kaj kreis PAM Filmes (Produções Amácio Mazzaropi) kaj komencis ne nur produkti, sed distribui la filmojn tra Brazilo. La unua verko de la nova produktora kompanio estas Chofer de Praça. En 1959 en la tempo de TV Excelsior en San-Paŭlo, li faris varieteon, kiu daŭris ĝis 1962. Tiun saman jaron, li komencis produkti unu el siaj plej famaj filmoj, Jeca Tatu.

En 1961, Mazzaropi akiris bienon, kie li komencis la konstruadon de sia unua registradstudio, kiu produktus lian unuan tutkoloran filmon, nome Tristeza do Jeca, kiu ankaŭ estis la unua filmo montrita televide de Excelsior, gajnante la premion kiel plej bona aktoro, por Genésio Arruda, kaj plej bona kanto. Kvin jarojn poste, li publikigis la filmon O Corintiano, kiu estis nacia kineja biletvendeja rekordo.

eta|Mazzaropi en sceno de la filmo O Grande Xerife (1972)
En 1973, li produktis Portugalion, mian saudadon, kun scenoj registritaj en Brazilo kaj Portugalio. La sekvan jaron, li komencis konstrui grandan kinematografian studion en Taubaté, scenografian laborejon kaj hotelon por aktoroj kaj teknikistoj. De tiam li produktis kaj disdonis kvin pliajn filmojn ĝis 1979.

 Filmaro 
En tri jardekoj, Mazzaropi partoprenis tridek du filmajn produktadojn, la unuaj kiel aktoro, sed de 1958, ankaŭ kiel produktoro. Li mortis antaŭ kompletigado de sia tridek-tria filmo, Maria Tomba Homem .  

 Sai da frente (1952) kiel Isidoro Colepicola
 Nadando em dinheiro (1952) kiel Isidoro Colepícula
 Candinho (1954) kiel Candinho
 A Carrocinha (1955) kiel Jacinto
 Fuzileiro do Amor (1956) kiel José Ambrósio / Ambrósio José
 Chico Fumaça (1956) kiel Chico Fumaça
 O Gato de Madame (1957) kiel Arlindo Pinto
 O Noivo da Girafa (1958) kiel Aparício
 Chofer de Praça (1959) kiel Zacarias
 Zé do Periquito (1960) kiel Zenó, o Zé do Periquito
 Jeca Tatu (1960) kiel Jeca
 As Aventuras de Pedro Malasartes (1960) kiel Pedro Malazartes
 Tristeza do Jeca (1961) kiel Jeca
 O Vendedor de Linguiça (1962) kiel Gustavo
 Casinha Pequenina (1963) kiel Chico
 O Lamparina (1964) kiel Bernardino Jabá
 O puritano da rua Augusta (1965) kiel Punduroso
 Meu Japão Brasileiro (1965) kiel Fofuca
 O corintiano (1967) kiel Manoel (Seu Mané)
 O Jeca e a freira (1968) kiel Sigismundo, o Jeca
 Uma pistola para Djeca (1969) kiel Gumercindo
 No paraíso das solteironas (1969) kiel Joaquim Kabrito / J.K.
 Betão Ronca Ferro (1971) kiel Betão
 O grande xerife (1972) kiel Inácio Pororoca
 Um caipira em Bariloche (1973) kiel Polidoro
 Portugal, minha saudade (1974) kiel Sabino
 O Cineasta das Platéias (1975)
 O jeca macumbeiro (1975) kiel Pirola
 Jeca contra o Capeta (1976) kiel Poluído
 Jecão...um fofoqueiro no céu (1977) kiel Jecão
 O Jeca e seu filho preto (1978) kiel Zé
 A Banda das Velhas Virgens (1979) kiel Gostoso
 O Jeca e a égua milagrosa (1980) kiel Raimundo
 Maria Tomba Homem (1982, ne finpretigita)

 Diskaro 
Mazzaropi registris kvar unuopaĵojn en sia kariero. En 1968 kaj 1995, diskoj estis publikigitaj kun kompiloj de liaj plej bonegaj sukcesoj en kino. 
1956Nhá Carola/Na piscina de madame (78 RPM)1958Não chores mais/Isabé (78 RPM)1960Azar é festa/Fogo no rancho (78 RPM)1961Saudade/Jóia do sertão (78 RPM)1968Os grandes sucessos de Mazzaropi1995Os grandes sucessos de Mazzaropi, volume I

 Eksteraj ligiloj 

 Mazzaropi-Muzeo 

 Referencoj 

Kategorio:Brazilaj aktoroj
Kategorio:Brazilaj kantistoj
Kategorio:Brazilaj humuristoj
Kategorio:Brazilaj reĝisoroj