Internacia Komitato pri Intelekta Kunlaboro

Internacia Komitato pri Intelekta Kunlaboro (Ĝenevo) 
La Internacia Komitato pri Intelekta Kunlaboro estis formale establita en aŭgusto 1992. Je la komenco, ĝi havis 12 membrojn, kaj poste la nombro kreskis ĝis 19, plejparte el Okcidenta Eŭropo. La unua sesio okazis je la 1a de aŭgusto 1922. Henri Bergson estis la estro. Dum sia ekzisto, la komitato inkluzivis multajn eminentulojn, ekzemple Albert Einstein, Marie Curie, Kristine Bonnevie, Jules Destrée, Robert Andrews Millikan, Alfredo Rocco, Paul Painlevé, Leonardo Torres Quevedo, Gonzague de Reynold, Jagadish Chandra Bose, kaj Sarvepalli Radhakrishnan. Einstein eksiĝis en 1923, protestante publike la senefikecon de la komitato, kaj realiĝis en 1924 por kontraŭi germanajn ŝovinistojn.Albert Einstein, Ideas and Opinions (New York: Bonanza/Crown, 1954), p. 84. La komitato havis tri estrojn:

 Henri Bergson (1922–1925)
 Hendrik Lorentz (1925–1928)
 Gilbert Murray (1928–1939).

La komitato havis pluraj subkomitatojn (ekzemple, Muzeoj, Artoj, Intelektaj Rajtoj, aŭ Bibliografio), kiuj kunlaboris kun famuloj, ekzemple, Béla Bartók, Thomas Mann, Salvador de Madariaga, kaj Paul Valéry.

La komitato laboris multe kun la Internacia Eduka Kina Instituto kreita en Romo en 1928 de la itala registaro sub Mussolini.

La fina sesio okazis en 1939, sed la komitato formale disiĝis en 1946, kun la Ligo de Nacioj.

 La Internacia Instituto de Intelekta Kunlaboro (Parizo) 
eta|Flanko de la Palais-Royal (Parizo), kie la Internacia Instituto de Intelekta Kunlaboro laboris en 1926.
Por subteni la laboron de la komitato de Ĝenevo, Francio proponis helpon al la organizaĵo por establi plenuman branĉon, la Internacia Instituto de Intelekta Kunlaboro en Parizo en 1926. Tamen, la instituto havis aŭtonoman statuson, kaj financiĝis plejparte de la franca registaro. Ĝi havis rilatojn kun la membroŝtatoj de la Ligo de Nacioj, kiuj establis naciajn komisionojn por intelekta kunlaboro kaj nomumis senditojn por reprezenti siajn interesojn ĉe la instituto en Parizo. Ĝiaj tri direktoroj ĉiuj estis francaj:

 Julien Luchaire (1926–1930)
 Henri Bonnet (1931–1940)
 Jean-Jacques Mayoux (1945–1946)

De 1926 ĝis 1930, Alfred Zimmern – la bone konata brita klasikisto kaj ĉefrolanto pri internaciaj rilatoj – estis la vicdirektoro de la instituto.

Pro la dua mondmilito, la instituto fermiĝis de 1940 ĝis 1944. Ĝi remalfermis mallonge de 1945 ĝis 1946. Kiam ĝi fine malfermis en 1946, Unesko heredis ĝiajn arkivojn kaj partojn de ĝia misio.

 Referencoj 
 Ĝeneralaj 





 Specifaj 



  (PDF)





  See also: French version (PDF) and English summary.



 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Esplora Gvidilo pri Intelekta Kunlaboro de Arkivoj de Unuiĝintaj Nacioj Ĝenevo.
 Intelekta Kunlaboro kaj Sekcio Internacia Buroo ĉe Arkivoj de Unuiĝintaj Nacioj Ĝenevo.

Kategorio:Unesko
Kategorio:Iamaj internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 1946
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1922
Kategorio:Ligo de Nacioj
Kategorio:Internaciaj sciencaj organizaĵoj