Johann Christian Ernesti

Johann Christian ERNESTI (naskiĝinta la  en Helbedündorf-Großbrüchter, mortinta la  en Bad Langensalza) estis germana teologo luteranisma.

 Vivo 
Estante filo de la paroĥestro großbrüchter-a Johann Christoph Ernesti li frekventis unue la lernejon en Arnstadt. Post plukleriĝo en Schleusingen li ekstudentis en 1713 ĉe la Universitato de Wittenberg. Plurajn semestrojn li studentis ĉe la Universitato de Lepsiko antaŭ reveno al Wittenberg, kie li magistriĝis en la 30.4.1716.

Dum la somera semestro de 1716 li ekrajtis docenti ĉeuniversitate (venia legendi) kaj estis privata docento. En 1718, post disputado sub la estrado de Gottlieb Wernsdorf la maljuna pri la temo De primordiis emendatae per Lutherum religionis li habilitiĝis kiel adjunkto ĉe la filozofia fakultato. Tamen li preferis vojon de teologo kaj ekdiakonis post ordinacio en la 11.9.1722 en Kölleda.

Ekde 1729 Ernesti paroĥestris en Frohndorf kaj ekde 1736 ĉe la Nikolao-kirko en Zeitz. En 1741 li iĝis paroĥestro kaj superintendanto en Bad Tennstedt transprenonte en 1749 la superintendantecon en Bad Langensalza, kio aŭtomatigis la paroĥestrecon ĉe la Stefano-kirko. Tie li agadis ĝismorte.

 Familiaĵoj 
Ernesti dufoje nuptis. La unua geedzeco estis ekde la 7.9.1723 en Kölleda kun Maria Agatha († 1724), filino de la vajmara ĉambra konsilisto Ernst Friedrich Vogdt. La dua estis ekde la 17.7.1725 kun Johanna Dorothea (* 1703), filino de la mahrkleeberg-a paroĥestro Friedric h Sc hulze. De la unua geedzeco li havis unu filinon, el la dua tri filojn kaj ses filinojn.

 Verkaro 
 Diss. I (Praes. J. W. Bergero) de incommodo ex litteratis ephemeridibus capiendo. Wittenberg 1716, Diss. II. Wittenberg 1716
 Diss. I et II de cunctatione eruditorum in componeadis libris, ad Fab. Lib. X. cap. 4. Wittenberg 1718
 Diss. de summo eruditionis fastigio. Wittenberg 1718
 Die Schmalkaldischen Artikel, mit einer Vorrede von der Autorität u. Wichtigkeit derselben. Zeitz 1737
 Beweiss, dass die Hüter des Grabes den auferstandenen Jesum nicht gesehen. In: Bartholomäi Fortsetzung von Job. Chstph. Coleri nützlichen Anmerkungen B. l. S. 443
 Anmerkung von Lutheri Ueberfetzung der Worte Judic. XX, 38.; In: Bartholomäi Fortsetzung von Job. Chstph. Coleri nützlichen Anmerkungen. B. l. S. 566
 Prüfung Hrn. D. Hauber’s Harmonie der Evangelisten in den Geschichten der Auferstehung Jesu Christi. In: Bartholomäi Fortsetzung von Job. Chstph. Coleri nützlichen Anmerkungen. B. l. S. 699
 Die Lehre von der Auferstehung Jesu Christi, als der allerwichtigste Glaubensartikel der christl. Religion. In: Homiletische Vorrathskammer Th. 1, S. 870
 Die Nothwendigkeit der Auferstehung Jesu Christi. In: Homiletische Vorrathskammer Th. 1, S. 1089

 Literaturo 
 Johann Samuel Ersch-Johann Gottfried Gruber: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. 1. Sektion vol. 37 p. 257
 Johann Georg Meusel: Lexikon der vom Jahr 1750 bis 1800 verstorbenen teutschen Schriftsteller. Gerhard Fleischer der Jüngere, Leipzig, 1804, vol. 3, 156
 Pfarrerbuch der Kirchenprovinz Sachsen. Leipzig 2004, vol. 2, 478
 Fritz Juntke: Album Academiae Vitebergensis – Jüngere Reihe Teil 3; Halle (Saale) 1966

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt