Hu Ŝih

Hu Ŝih aŭ Hu Shih ( 胡适; 17a de Decembro 1891 – 24a de Februaro 1962), konata ankaŭ kiel Hu Suh en fruaj referencoj,} estis ĉina diplomato, eseisto, literatura fakulo, filozofo, kaj politikisto. Hu estas amplekse agnoskita nuntempe kiel ŝlosila kontribuanto al la ĉinaj liberalismo kaj lingva reformo en sia defendo de la uzado skriba de la popola ĉina lingvo. Li estis influa en la Movado de la 4-a de majo, unu el la estroj de la Ĉina Novkultura Movado, estis prezidanto de la Pekina Universitato, kaj en 1939 estis nomumita por la Nobel-premio pri literaturo. Li havis ampleksan gamon de interesoj kiel literaturo, filozofio, historio, teksta kritiko, kaj pedagogio. Li estis ankaŭ influa fakulo en "redologio" kaj tenis la faman Jiaxu manuskripton ( 甲戌本) dum multaj jaroj ĝis sia morto.
eta|maldekstre|Hu Shih (maldekstre) kaj Ĉiang Kai-ŝek en Tajpeo, Aprilo 1958.

 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 "The Chinese Renaissance": a series of lectures Hu Shih delivered at the University of Chicago in the summer of 1933. (see print Reference listed above)
 "Hu Shih Study" en newconcept.com ĉine
 "Hu Shih in The Chinese Student Club At Teachers College" at pk.tc.columbia.edu
 Hu Shih Memorial Hall  en Nangang Distrikto, Tajpeo, Tajvano
 Hu Shi. A Portrait by Kong Kai Ming  en Portrait Gallery of Chinese Writers (Hong Kong Baptist University Library).

Kategorio:Ĉinaj ambasadoroj en Usono
Kategorio:Ĉinaj eseistoj
Kategorio:Ĉinologoj
Kategorio:Ĉinaj instruistoj
Kategorio:Ĉinaj filozofoj
Kategorio:Lingvoreformistoj
Kategorio:Politikaj movadoj en Ĉinio