Stokholma Konvencio

La Stokholma Konvencio pri Persistaj Organaj Poluaĵoj () estas internacia primedia traktato, subskribita en 2001 kaj ekvalidigita ekde Majo 2004, kiu celas forigi aŭ malpliigi la produktadon kaj uzadon de Persistaj organaj poluaĵoj (POP-oj).

En Septembro 2025, estas 186 partioj en la Konvencio (183 ŝtatoj kaj la Eŭropa Unio). United Nations Treaty Collection: CHAPTER XXVII – ENVIRONMENT – 15. Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants  Rimarkindaj ne-ratifantaj ŝtatoj estas Usono, Israelo, Malajzio kaj Italio.

La Stokholma Konvencio estis adoptita en la juro de la EU per la Regulo (EC) No 850/2004. En 2019, tiu lasta estis anstataŭita de Regulo (EU) 2019/1021.

Ŝlosilaj elementoj de la Konvencio estas la postulo ke disvolvigitaj landoj havigu novajn kaj aldonajn financajn rimedojn kaj decidojn por nuligi la produktadon kaj uzadon de intence produktitaj POP-oj, forigi intence produktitajn POP-ojn kiam eblas, kaj administri kaj disponi pri la rubo de POP-oj en mediprotekta maniero.

 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Stockholm Convention Secretariat
 Teksto de la Konvencio
 Ratifoj
 Earth Negotiation Bulletin, kunsidoj de la Stokholma Konvencio
 Enkonduko al la Stokholma Konvencio 

Kategorio:Traktatoj pri mediprotektado
Kategorio:Kemia sekureco
Kategorio:Insekticidoj
Kategorio:2001
Kategorio:2004
Kategorio:Rubmastrumado