Timono de Flio

Timono de Flio (en antikva greka Τίμων ὁ Φλιάσιος: ĉirkaŭ 320 a.K., Flio - ĉirkaŭ 230 a.K., Ateno), filozofo de Antikva Grekio, poeto kaj satira kaj migranta predikisto.

Timono studis filozofion kun Stilpono kaj kun Pirono, la fondinto de la skeptikismo, kiu profunde influis lin. Fariĝinte fama kaj eĉ riĉiĝante de instruaj kaj paroladaj postenoj ĉe Kalcedono, li pasigis la ceteron de sia vivo ĉefe en Ateno, kie li mortis. Li verkis multajn verkojn en prozo kaj poezio, inkluzive de epopeoj, tragedioj, komedioj kaj satiraj teatraĵoj, laŭ la raportoj de Diogeno Laertio. El liaj verkoj nur kelkaj eltiraĵoj postvivis.

Timono famiĝis ĉefe pro sia poemo Silloi, satira poemo kun tri volumoj de heksametro, kiu ankaŭ servis kiel parodio al la epopeoj de Homero. En la poemo Timono mokis ĉiujn filozofojn, kiuj antaŭis Pironon pro ilia pretendo kaj aroganteco scii ĉion, kiam fakte ili sciis nenion kaj ne rekonis veran saĝon kiam ili renkontis ĝin. Nur de Ksenofono oni ŝparis la mokadon, ĉar Timono konsideris lin la plej honesta el la filozofoj, kaj estas prezentita en "Silloi" kiel unu, kiu sekure gvidis la mallertajn ideojn de aliaj pensuloj. Timono plej respektis Pironon, kiun li admirinde nomas la "Suno".

Nur kelkaj eltiraĵoj de "Silloi" travivis. En alia verko de Timono nomata "Python", estas dialogo inter Timono kaj unu el liaj instruistoj dum ili marŝis al la Orakolejo de Delfo. Ĉar Pirono mem postlasis neniun skribaĵon, Timon, kiel la buŝo de Pirono, fakte tre influis la akcepton de Pirona skeptikismo.

Ne konfuzu Timono de Fliuso kun la mizantropo Timono el Ateno. En postaj anekdotaj raportoj iliaj roluloj reunuiĝis. Ĉi tiu Timon, la hibrida filo, estis la inspiro por la teatraĵo de William Shakespeare, "Timono la viro de Ateno", kiu ne havis multajn historiajn fundamentojn rilatajn al la vivo de Timono de Flio.

Kategorio:Roluloj de Shakespeare
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Ĝermoj pri poetoj