Panĉaratro

Panĉaratro aŭ Pancharatra (IAST: Pāñcarātra) estis religia movado en Hinduismo kiu originiĝis fine de la 3-a jarcento a.n.e. ĉirkaŭ la ideoj de Naraĝano kaj la variaj avataro de Viŝnu kiel ties centraj diaĵoj.Constance Jones; James D. Ryan (2006). Encyclopedia of Hinduism. Infobase Publishing. pp. 321–322. ISBN 978-0-8160-7564-5.Pancharatra: religious movement, Encyclopaedia Britannica Tiu movado poste kuniĝis kun la antikva Bagavata tradicio kaj kontribuis al la disvolvigo de Vajŝnavismo. La Panĉaratra movado kreis nombrajn literaturajn traktaĵojn en Sanskrito nome Panĉaratraj Samhitoj, kaj tiuj estis influaj "Agamaj" tekstoj ene de la teismaj movadoj de Viŝnuismo.Oriental Institute, Maharaja Sayajirao University of Baroda (1940). Gaekwad Oriental Series, Issue 86, p.7.

Laŭvorte kun la signifo kvin noktoj (pañca: kvin, rātra: noktoj),Jones, Constance kaj Ryan, James D. (2007). Encyclopedia of Hinduism, p.321-322. Infobase Publishing.  la termino Panĉaratra estis varie interpretita. La termino estis atribuita al saĝilo Naraĝano kiu plenumis oferon por kvin noktoj kaj iĝis transcenda estaĵo kaj unu kun ĉiuj estaĵoj.Sharma, C. D. (1991). Critical Survey Of Indian Philosophy, p.336. Motilal Banarsidass Publications.  La Panĉaratraj Agamoj konstitutas kelkajn el la plej gravaj tekstoj de multaj Vajŝnavismaj filozofioj kiel la Madhva Sampradaĝa aŭ la Brahma Sampradaĝa de Madhvaĉarja kaj la Sri Vaiŝnava Sampradaĝa de Ramanuĝa. La Panĉaratraj Agamoj estis komponitaj el pli ol 200 tekstoj;Datta, Amaresh (1987). Encyclopaedia of Indian Literature: A-Devo, p.95. Sahitya Akademi.  plej verŝajne komponitaj inter la jaroj 600 ĝis 850 n.e.

La Ŝandilja Sutroj (~100 n.e.) estas la plej frua konata teksto kiu sistemigis la adoran "Bhakti" panĉaratran doktrinon kaj surskribaĵoj de la 2-a jarcento en Suda Barato sugestas, ke Panĉaratraj doktrinoj estis jam konataj tie tiam. Kritikitaj elementoj de la 8-a jarcento Adi-Ŝankaro pri la Panĉaratra doktrino kun aliaj teismaj alproksimiĝoj asertante la Panĉaratran doktrinon estis kontraŭ monismaj spiritaj celoj kaj ne-Vedaj. La filozofo de la 11-a jarcento Ramanuĝo, influa Vajŝnavisma fakulor, disvolvigis bonkvalitan monisman doktrinon kiu kunigis ideojn de la Panĉaratra movado kun tiuj de monismaj ideoj en Vedoj. La Panĉaratra teologio estas fonto de unuarangaj kaj duarangaj avatar-rilataj doktrinoj en tradicioj de Hinduismo.James G. Lochtefeld (2002). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: N-Z. The Rosen Publishing Group. p. 493. ISBN 978-0-8239-3180-4.

 Notoj 

Kategorio:Viŝnuismo