Joachim Lange

Joachim LANGE (naskiĝinta la  en Gardelegen, mortinta la  en Halle) estis germana teologo.

 Vivo 
Studinte ĉe August Hermann Francke en Leipzig, Erfurto kaj Halle li iĝis lernejestro en 1696 en Köslin kaj en 1698 ĉe Friedenswerder-gimnazio en Berlino. En 1709 li nomumitis profesoro pri teologio en Halle.

Lange estis ĉefa reprezentanto de pietismo francke-a kaj simpatio kontraulo de la filozofio de Christian Wolff kies maldungon kaj ellandan forpelon de 1723 li ĉefe iniciatis. Liaj ĉefaj verkoj estas: »Antibarbarus orthodoxiae dogmatico-hermeneuticus« (Berlino 1709, kvarpartite); »Causa Dei et religionis naturalis adv. Atheismum, Naturalismum, Judaeos, Socinianos et Ponteficios« (Halle 1727, en tri volumoj); »Die evangelische Lehre von der allgemeinen Gnade« (Halle 1740, 3 Tle.).

Konatas ankaŭ la de li verkitaj t.n. Halle-gramatikoj: »Griechische Grammatik« (unue Halle 1705) kaj »Lateinische Grammatik« (unue Halle 1707).

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Pietismo