Sufleo

En la franca kuirarto, sufleo ( ) estas plado de bakita ovaĵo, kiu povas esti dolĉa aŭ sala.

 Priskribo 
La sufleo konsistas el du ĉefkomponantoj:
 Kustardo aŭ beŝamelo kiel bazo
 Kirlita ŝaŭma ovoblanko
La bazo provizas la ĉefan guston (dolĉan aŭ salan), kaj la ŝaŭmplena ovoblanko provizas la aerplenan, molan senton.

Al tiu du ĉefkomponantoj, oni ofte aldonas kromajn ingrediencojn, ekzemple:
 Por dolĉaj sufleoj: beroj, ĉokolado, citrono, konfitaĵo, aŭ aliaj fruktoj;
 Por salaj sufleoj: fromaĝo, spicherboj, legumoj.

Tiuj ingrediencoj estas bakitaj, ĝis kiam la aerŝaŭmo en la sufleo pligrandigas la sufleon. La sufleo devas esti manĝata tuj post kuirado; ĝi malvarmiĝas kaj malgrandiĝas post 10 minutoj.

 Historio 
La sufleo originis en Francio dum la frua 18-a jarcento.
La franca kuiristo Vincent de la Chapelle (?–1745) mencias la sufleon, kaj poste la franca kuiristo Marie-Antoine Carême plibonigis la recepton.

La termino devenas de la franca vorto , laŭlitere “blovitaĵo” (de  “blovi”).

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Ovaĵoj
Kategorio:Franca kuirarto
Kategorio:Desertoj