Avelpluma rokarkolombo

La Avelpluma rokarkolombo, Petrophassa rufipennis, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj reproduktanto kaj endemio en norda Aŭstralio. Temas pri tre malhelbruna kolombo kun distinga brilbruna makulo en sia flugilo videbla dum flugo. Ĝi havas distingajn palajn liniojn tra sia vizaĝo kurbe supre kaj sub siaj okuloj. Ĝi estas tre simila laŭ kutimo kaj habitato al la Blankbrusta rokarkolombo, sed ĝi estas trovebla nur sur rokaj elstaraĵoj en okcidenta Arnhemlando en la Norda Teritorio de Aŭstralio.

 Taksonomio kaj sistematiko 
La Avelpluma rokarkolombo estis observita de la germana natursciencisto Ludwig Leichhardt ĉe la ekfluejo de la rivero Suda Aligatoro en la Norda Teritorio de Aŭstralio, la 11an de Novembro 1845 dum vojaĝo al Port Essington, sed neniu specimeno estis kolektita. La specio estis formale priskribita kaj ilustrita en 1898 fare de la norvega natursciencisto Robert Collett bazita sur specimeno kiu estis kolektita el la sama loko fare de la esploristo Knut Dahl. Collett stampis la dunomojn Petrophassa rufipennis.

La ordinara nomo rokarkolombo estas referenco al la asocio de la genro al la tropikaj sabloŝtonaj rokejoj. La genronomo derivas el vortoj de la greka: nome petros kun la signifo roko (ties preferataj habitatoj) kaj phassa kiel kolombo rezulte en Petrophassa. La specinomo derivas el la Latina rufus signife ruĝa kaj penna signife plumo kaj de tie pennis alude al la flugilbildo de granda avelruĝa makulo.

 Priskribo 
eta|maldekstre
Temas pri tre malhelbruna kolombo kun distinga brilbruna makulo en sia flugilo videbla dum flugo. Tiu makulo estas ofte kaŝita en la faldita flugilo. Tiu kolombo havas enverguron de 138 ĝis 155 mm, bekon 11.0 ĝis 14.5 mm longa kaj pezas inter 130 kaj 178 gramoj.

Ĝi havas nigran okulstrion kaj heajn punktojn en kapo kaj kolo, dum la mentono kaj la gorĝo estas blankecaj. Fajnaj grizaj linioj etendas ĉirkaŭ la okulo "etende el sub la beko kaj turne ĉirkaŭ kaj malantaŭ okuloj; la alia el la bekobazo pasante subokule kaj al la orelkovriloj."

 Kutimaro kaj ekologio 
Tiuj kolomboj estas plej ofte vidataj elirantaj, en paroj aŭ malgrandaj grupoj, el roka kornico. Ili flugas per laŭta flugilfrapado ofte rekte el gorĝo.  Tiu tipa kutimo estis observata de Leichardt en la unua registrita observado de la specio:

La konservostatuso de tiu kolombo en la Norda Teritorio estis listita kiel Preskaŭ Minacata (NT) dum la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj identigis la konservostatuson kiel Malplej Zorgiga (LC).

Referencoj

 Literaturo 
 Trounsen kaj Trounsen, "Australian Birds: A Concise Photographic Field Guide, Cameron House. ISBN 1-875999-47-7.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio