Johann Peter Lange

Johann Peter LANGE (naskiĝinta la  en Wuppertal-Sonnborn, mortinta la  en Bonn) estis germana protestantisma teologo.

La filozofo kaj sociologo Friedrich Albert Lange estis lia filo.

 Vivo 
Lange iĝis paroĥestro en 1826 en Wald, en 1828 en Langenberg, en 1832 en Duisburg. En 1841 li nomumitis profesoro pri teologio en Zuriko kaj en 1854 en Bonn kie li krome iĝis ano de la konsistorio.

Inter liaj multaj, ankaŭ edifaj poeziaĵoj de didaktika kaj lirika ĝenroj kaj diversaj predikadkolektoj menciindas la jenaj: »Vermischte Schriften« (Mörs 1840–41, 4 volumoj; nove Bielefel 1860-1864, 3 volumoj); »Das Leben Jesu« (Heidelberg 1844–47, 3 volumoj); »Christliche Dogmatik« (Heidelberg 1849–52, 3 volumoj); »Das apostolische Zeitalter« (Braunschweig 1853–54, 2 volumoj); »Zur Psychologiein der Theologie« (Heidelberg 1873); »Grundriß der theologischen Enzyklopädie« (Heidelberg 1877); »Grundriß der biblischen Hermeneutik« (Heidelberg 1878); »Grundriß der christlichen Ethik« (Heidelberg 1878); »Die Menschen- und Selbstverachtung als Grundschaden unsrer Zeit« (Heidelberg 1879); »Grundriß der Bibelkunde« (Heidelberg 1881).

Ekde 1857 li kuneldonistis la ampleksan verkon homilian-biblian »Theologisch-homiletische Bibelwerk«.

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Leipzig 1908, p. 163-164 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Luteranaj pastroj