Parujr Sevak

Parujr Sevak (armene: Պարույր Սևակ ) (24an de januaro 1924 - 17an de junio 1971) estis armena poeto, tradukisto kaj literatura recenzisto. Li estas konsiderata unu el la plej grandaj armenaj poetoj de la 20a jarcentoPortraits of hope: Armenians in the contemporary world, by Huberta von Voss - 2007 - p. 116.

 Vivo 
Sevak naskiĝis kiel Parujr Ghazarjan ( armene : Պարույր Ղազարյան ) en vilaĝo Ĝanakĉi (nuna Zangakatun), Armena SSR, Sovetunio, filo de Rafael Ghazarjan kaj Anahit Soghomonjan la 24an de januaro 1924. Juna Parujr studis en la vilaĝa lernejo kaj poste en 1940 translokiĝis al Erevano por studi ĉe la filologia fakultato de la Erevana Ŝtata Universitato. Li studentiĝis en 1945.  La saman jaron li komencis postbakalaŭran studon de armena literaturo ĉe la Akademio de Sciencoj, Abeghjan Instituto de Literaturo.  En 1951 Sevak iris al Moskvo por studi ĉe la Gorkij Instituto de Monda Literaturo. Por diplomiĝo en tiu instituto Parujr laboris tie en 1957-1959 kiel tradukprofesoro.

Inspirita de la okcident-armena poeto Ruben Sevak, Parujr Ghazarjan adoptis la nomon Parujr Sevak kiel sian plumnomon.

En 1960 Sevak revenis al Erevano kaj komencis sian fekundan kaj signifan literaturan, sciencan kaj publikan aktivismon.  Li komencis labori ĉe la Abeghjan Instituto de Literaturo kiel scienca esploristo.  De 1966-1971 Sevak laboris kiel la Sekretario de la Estraro de la Unuiĝo de Armenaj Verkistoj de Armenio.

En 1967 Sevak fariĝis doktoro pri filologio post disertacia defendo.  En 1968 li estis elektita en la Supera Konsilio de la Armena SSR.

Sevak mortis la 17-an de junio 1971 en aŭtoakcidento dum veturado reen al Erevano. En antaŭaj jaroj, li esprimis sian kritikon pri la koruptado de la sovetia reĝimo kaj pro tio, multaj armenoj kredas, ke li estis murdita de la soveta registaro. Lia edzino, Nelly Menaghariŝvili, ankaŭ mortis en la aŭtoakcidento. Li estis entombigita en la postkorto de lia hejmo, en Zangakatun, kiu poste fariĝis muzeo malfermita al ĉiuj.

 Literatura verko 
La poemo La Nesilentebla Sonorilturo de Sevak estas dediĉita al armena komponisto Komitas Vardapet kaj al la memoro de la Armena genocido.

 Publikaĵoj 
 Senmorta Komando (Անմահները հրամայում են) - 1948
 Senkompromisa Intimeco (Անհաշտ մտերմություն) - 1953
 Amvojo (Սիրո ճանապարհ) - 1954
 La Nesilentebla Sonorilturo (Անլռելի Զանգակատուն) - 1959
 Viro ĉe la rando (Մարդը ափի մեջ) - 1964
 Sajat Nova (Սայաթ Նովա) - 1969
 Estinta lumo (Եղիցի լույս) - 1969
 Viaj Konatoj (Ձեր ծանոթները) - 1971

 Heredaĵo kaj memoro 
Unu el la ĉefaj stratoj de la distrikto Kanaker-Zejtun de Erevano estas nomita laŭ Sevak.  Lernejo numero 123 de Erevano ankaŭ portas lian nomon.

 En popola kulturo 
 Filmo "Parujr Sevak" (1984) reĝisorita de Levon Mkrtĉjan, Armenfilm

 Referencoj 

Kategorio:Armenaj poetoj