Kantileno

Kantileno (, , ) estas mezepoka eŭropa poezia ĝenro.

 Priskribo 
En mezepoka Eŭropo, kantileno estis ĝenro de kortega poemo, origine ĝermana, kies stilo estis lirika, eposa, aŭ milita, kiu estis kantata dum kortegaj okazaĵoj (ne simple laŭtlegata).

Post la mezepoko, la termino kantileno daŭre uzadiĝis kiel ĝenerala termino de lirika melodio.

 Ekzemploj 
Jen ekzemploj de famaj mezepokaj kantilenoj:
 Kantileno de Sankta Faron (7-a jarcento)
 Kantileno de Hildebrand (9-a jarcento, pri la batalo inter la patro kaj filo Hildebrand
 Kantileno de Sankta Eŭlalio (ĉ. 880), pri la vivo kaj martiriĝo de la sanktulino Eŭlalio de Merido. Tiu ĉi estas notinda kiel la plej frua konata verko de latinida lingvo nelatina.
 Kantileno de Saucourt, pri la venko (881) de Ludoviko la Tria de Francio kontraŭ normandoj
 La Kantileno (, ĉ. 1470?), la plej frua konata verko de la malta lingvo

 Etimologio 
La termino kantileno devenas de la latina verbo cantāre “kanti”. En la nuntempa itala lingvo,  estas la ordinara vorto por lulkanto.

 Eksteraj ligiloj 



Kategorio:Poeziaj ĝenroj
Kategorio:Muzikaj ĝenroj