Italo (reĝo de la enotroj)

Italo (el la antikva greka: Ἰταλός) estis legenda reĝo de enotroj, kiuj estis inter la plej fruaj registritaj loĝantoj de Italio. En sia Fabularum Liber (aŭ Fabulae), Kajo Julio Higeno registris la miton ke Italo estis filo de Penelopo kaj Telegono (filo de Odiseo). "Telegonus". Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica. 2014. 

Laŭ Aristotelo (Politiko) Aristotelo, Politiko, 7.1329b, en Perseus  kaj Tucidido (Historio de la Peloponeza Milito), Tucidido, La Peloponeza Milito, 6.2.4, en Perseus  Italo estis la eponimo de Italio (Italia). Aristotelo, verkante en la 4-a jarcento a.K., rakontas, ke, laŭ tradicio, Italo konvertis la enotrojn el paŝtista socio al agrikultura kaj havigis al ili variajn regulojn, estante la unua kiu instituis sistemon de komunaj manĝoj.

Verkante jarcentojn poste, la greka historiisto Dionizo de Halikarnaso (ĉ. 60 a.K. – post 7 a.K.) en sia "Rhomaike Archaiologia" ("Antiquitates romanae", "Romiaj Antikvaĵoj"), citis Antiokon de Sirakuzo (fl. 420 a.K.) pri la informo ke Italo estis enotra denaske kaj rakontas la tradicion ke Italio estis nomita laŭ li, same kiel alian rakonton kiu derivigas la nomon "Italia" el vorto por bovido, Dionizo de Halikarnaso, Roman Antiquities, 1.35, en LacusCurtius  etimologio kiu estas havigita ankaŭ de Timeo, Varono, Rerum Rusticarum, 2.5  kaj Festo.

 Notoj 

Kategorio:Romia mitologio
Kategorio:Reĝoj de la helena mitologio
Kategorio:Romio