Pandaro (Iliado)

En kelkaj mezepokaj verkoj, kiel la Roman de Troie, la Filostrato de Boccaccio kaj la poemo Troilus and Criseyde de Chaucer, Pandaro agadas kiel peranto en la amafero inter sia nevino Kresido kaj la troja princo Troilo. Tiu legendo ne formas parton de la greka mitologio, sed ĝi estis inventita en la 12-a jarcento. En la versio kiun Shakespeare verkis en sia teatraĵo Troilus and Cressida, 1609, Pandaro estas montrita kiel voluptema kaj degenerita.

Pandaro estas ankaŭ la nomo de kompano de Eneo en la Eneido de Virgilio.

 Vidu ankaŭ 
 2674 Pandaro

Kategorio:Roluloj de la Eneado
Kategorio:Roluloj de la Iliado
Kategorio:Batalantoj en la Troja milito
Kategorio:Grekaj militistoj
Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Roluloj de Shakespeare
Kategorio:Trojanoj