Népomucène Lemercier

Louis Jean Népomucène LEMERCIER (20a de aprilo 1771 – 7a de junio 1840) estis franca poeto kaj dramaturgo.

 Kariero 
Lemercier estis juna genio; antaŭ esti 16-jaraĝa lia tragedio Méléagre estis produktita en la Théâtre Français.

En 1795, Lemercier produktis sian majstroverkon Agamemnon, granda sukceso, aed akre atakita poste fare de Julien Louis Geoffroy kiu akuzis ĝin kiel malbonkvalita karikaturo de Prosper Jolyot de Crébillon. Les quatre métamorphoses (1799) estis verkita por montri kiel la plej maldecaj aferoj povus esti traktita sen ofendo. Pinto (1800) estis la rezulto defio ke ne eblis teatraj plinovigoj post la komedioj de Pierre Beaumarchais. Temas pri historia komedio pri la temo de la portugala sukcedokrizo de 1640.

En 1810, li estis elektita en la Franca Akademio, kie li esence opoziciis al romantikistoj, malakceptante voĉdonis por Victor Hugo – kiu finfine sukcedis al li en la sidloko 14a.Retejo de Académie française  Spite tion, li klopodis esti konsiderata la plej frua el la romantisma skolo. Lia Christophe Colomb (1809), estis reklamita kiel "comédie shakespérienne" [tiel], reprezentis la internon de ŝipo, kaj ne montris respekton por la klasikaj unuoj. Liaj nombraj plinovigoj provokis tiom violentajn tumultojn en la publiko ke unu persono mortis kaj postaj ludoj jam estis kontrolitaj de la polico.

 Verkoj 
 Teatro 
 1788: Méléagre, 5-akta tragedio
 1792: Clarisse Harlowe,
 1795: Le Tartufe révolutionnaire, 5-akta komedio
 1796: Le Lévite d'Éphraïm, 3-akta tragedio
 1797: Agamemnon, 5-akta tragedio
 1797: La Prude, komedio
 1798: Ophis, 5-akta tragedio,
 1800: Pinto, ou la Journée d'une conspiration, historia komedio,
 1803: Isule et Orovèse, 5-akta tragedio
 1808: Baudouin, empereur, 3-akta tragedio
 1808: Plaute ou la Comédie latine, 3-akta komedio
 1809: Christophe Colomb, 3-akta historia komedio
 1816: Charlemagne, 5-akta tragedio
 1816: Le Frère et la Sœur jumeaux, 3-akta komedio
 1817: Le Faux bonhomme, 3-akta komedio
 1817: Le Complot domestique, ou le Maniaque supposé, 3-akta komedio
 1818: Ismaël au désert ou l'origine du peuple arabe, scène orientale en vers (1801),
 1820: La Démence de Charles VI, 5-akta tragedio
 1820: Clovis, 5-akta tragedio
 1821: Frédégonde et Brunehaut, 5-akta tragedio
 1821: Louis IX en Égypte, 5-akta tragedio
 1822: Le Corrupteur, 5-akta komedio
 1823: Dame Censure, ou la Corruptrice, tragedi-komedio
 1824: Richard III et Jeanne Shore, 5-akta historia dramo
 1825: Les Martyrs de Souli, ou l'Épire moderne, 5-akta tragedio
 1826: Camille, ou le Capitole sauvé, 5-akta tragedio
 1828: L'Ostracisme, komedio
 Richelieu ou la journée des dupes, 5-akta komedio
 1835: L'Héroïne de Montpellier, 5-akta melodramo
 1827: Les Deux filles spectres, 3-akta melodramo
 1830: Les serfs polonais, 3-akta melodramo

 Poemoj kaj aliaj 
 1789: Épître d'un prisonnier délivré de la Bastille
 1798: Les Quatre Métamorphoses
 1800: Homère, poemo
 1800: Alexandre, poemo
 1801: Les Trois fanatiques, poemo
 1802: Un de mes songes ou quelques vers sur Paris
 1803: Les Âges français, poemo en 15 kantoj
 1804: Hérologues, ou Chants des poètes rois
 1804: L'Homme renouvelé,
 1806: Traduction des Vers dorés de Pythagoras et de deux idylles de Theocritus
 1806: Discours de la nature
 1807: Épître à Talma
 1808: Essais poétiques sur la théorie Newtonienne tirés de l'Atlantiade [...] - Paris : Collin
 1812: L'Atlantiade ou la théogonie newtonienne, poemo en 6 kantoj: Bizarre poème didactique où des divinités allégoriques représentent le calorique, l'oxygène, le phosphore, etc.
 1812: Ode sur le doute des vrais philosophes
 1814: Épître à Bonaparte sur le bonheur de la vertu
 1814: Épître à Bonaparte, sur le bruit répandu qu'il projetait d'écrire des commentaires historiques
 1815: Réflexions d'un Français, sur une partie factieuse de l'armée française
 1818: La Mérovéide ou les champs catalauniques, poemo en 14 kantoj
 1818: Du Second Théâtre-français, ou Instruction relative à la déclamation dramatique
 1819: La Panhypocrisiade ou la comédie infernale du XVIe siècle, poemo en 16 kantoj
 1819 kaj 1823: Moïse, poemo
 1820: Cours analytique de littérature générale, 4 vol.: collection of lessons given at the Athénée from 1811 to 1814.
 1820: Chant pythique sur l'alliance européenne
 1820: Ode à notre âge analytique
 1823: Le Paysan albigeois
 1824–1825: Chants héroïques des montagnards et matelots grecs
 Ode à la mémoire du Comte de Souza
 Almînti, ou le Mariage sacrilège, fiziologia novelo
 Ode à l'hymen, muzikata de Luigi Cherubini
 Ode sur la Melpomène des Français

 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Népomucène Lemercier en data.bnf.fr
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Lemercier, Louis Jean Népomucéne". Encyclopædia Britannica. 16 (11a eld.). Cambridge University Press.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj dramistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise