Rituksimabo

Rituksimabo (komerca marko Rituxan) estas gena-inĝeniera biologia kuracilo, destinita por trakti certajn aŭtoimunajn malsanojn kaj kelkajn tipojn de kancero. Ĝi estas uzata por kuracado de lupuso, ne-Hodgkina limfomo, kronika limfocita leŭkemio, reŭmatoidaj artritoj, granulomatozoj kun poliangiitoj, idiopatia trombocitopenio purpura, pemphigus vulgaris, myasthenia gravis kaj buŝaj ulceroj pozitivaj al viruso Epstein-Barr. Ĝi estas enigata forme de envejna infuzio.

Rituksimabo estis aprobita por medicina uzado en 1997 kaj estas en la listo de Esencaj Medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano. La patento malvalidiĝis en 2016, do nun pluraj kompanioj tra la mondo produktas ĝin sub diversaj nomoj.

 Mekanismo 
maldekstre|eta|Mekanismo de funkciado de rituksimabo.

Rituksimabo estas hibrida (muso-homa) monoklona antikorpo IgG1 al la membrana CD20-antigeno, kiu origine troviĝas sur surfaco de B-ĉeloj de la imuna sistemo. CD20-molekulo ĉeestas en ĉiuj etapoj de maturiĝo de la B-ĉeloj (krom iliaj antaŭuloj — plasmoĉeloj). Ligante sin al CD20-molekulo sur la B-ĉeloj, rituksimabo kaŭzas ilian forkonsumiĝon pere de antigeno-dependa ĉela citotokseco, induktado de apoptozo, per-komplementa citotokseco.

 Lupuso 

Por kuracado de lupuso rituksimabo estas uzata ekde 2002. Du grandaj hazardigitaj placebo-kontrolataj esploroj EXPLORER kaj LUNAR malsukcesis pruvi ĝian efikecon, supozeble pro nekorektaj metodoj kaj malĝusta elekto de pacientoj. Tamen ĝi estas aktive uzata tra la mondo kaj pruvis sian efikecon kaj sekurecon en praktiko.

 Hazardigitaj placebo-kontrolataj esploroj de efikeco kaj sekureco de rituksimabo por kuracado de lupusoEsploroNombro de pacientojTempo de observado, skemo de terapioKriterioj de inkludoRezultoj je la 52-a semajnoNedezirindaj reagojEXPLORER (fazo III)  257 (42% azianoj, hispanoj kaj nigruloj)  52 semajnoj, rituksimabo dufoje po 1 gramo, en placebo-grupo oni aldonis la bazan terapion kaj glukokortikoidojn  ≥1 BILAG А aŭ ≥2 BILAG А  Plena respondo en rituksimaba grupo — 12%, en placebo-grupo — 16%. Parta respondo en rituksimaba grupo — 17%, en placebo-grupo — 13%.  nedezirindaj reagoj kaj infuziaj reagoj kompareblas en ambaŭ grupojLUNAR (fazo III)  144 (69% azianoj, hispanoj kaj nigruloj)  rituksimabo dufoje po 1 gramo, en placebo-grupo oni aldoni uzis altajn dozojn de glukokortikoidoj kaj Mycophenolate mofetil (3 gramoj/tage)  Lupusa nefrito de III-IV stadioj, konfirmita per biopsio  Plena respondo en rituksimaba grupo — 26%, en placebo-grupo — 31%. Parta respondo en rituksimaba grupo — 31%, en placebo-grupo — 15%.  Neŭtropenio, leŭkopenio kaj hipotensio pli ofte okazis en rituksimaba grupo

Efikeco kaj sekureco de kuracado de lupuso per rituksimabo, speciale post manko de sufiĉa reago al glukokortikoidoj kaj kemioterapiaj agentoj, estis plurfoje pruvita per malfermaj nekontrolataj esploroj okazintaj en diversaj landoj. Rituksimabo ebligas malaltigi dozojn de glukokortikoidoj kaj tiel preventi nerenverseblajn organajn damaĝojn kaj plilongigi remiton. Iuj esploroj montris ke ĝi speciale efikas rilate nigrulojn kaj hispanojn. Iuj sukcese uzas ĝin ankaŭ ĉe komenca etapo de lupuso. EULAR, ACR kaj la Asocio de Reŭmatologoj de Rusio inkludis rituksimabon en siajn rekomendojn pri kuracado de gravaj formoj de lupuso.

Tamen esploroj montris ke ĝi ne ĉiam efikas kontraŭ haŭtaj damaĝoj. Ekzemple ĉe malsanuloj kun kronikaj haŭtodamaĝoj plu aperadis novaj damaĝitaj lokoj, do oni supozis ke haŭtodamaĝoj ne dependas de forkonsumiĝo de la B-ĉeloj.

Skemoj de terapio varias: kvar ĉiusemajnaj infuzioj po 375 mg/m² aŭ du infuzioj po 1 gramo kun intervalo je du semajnoj por estigi forkonsumiĝon de la B-limfocitoj. Oni ne trovis diferencon en reago al ambaŭ skemoj. Ripetaj kursoj de rituksimabo necesas por atingi kaj subteni remiton kaj malaltigi dozon de glukokortikoidoj.

 Esploroj de efikeco kaj sekureco de rituksimabo por kuracado de lupusoAŭtoroj, jaroNombro de pacientojTempo de observadoDozo de rituksimaboAkompana terapioKlinika efiko, %Ripetaj kursojGracia-Tello В. kaj kunaŭtoroj, 2017  16 pacientoj kun lupuso  4,5 (1 ĝis 7) jaroj  po 1 gramo en la 1-a kaj 14-a tagoj  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, hidroksiklorokino, Azathioprine, Mycophenolate mofetil  70  —Aguiar R. kaj kunaŭtoroj, 2017  115 pacientoj kun lupuso  14 jaroj  2 gramoj  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, hidroksiklorokino  67 (plena respondo — 40, parta respondo — 27)  53Tanaka Y. kaj kunaŭtoroj, 2016  34 pacientoj kun lupuso  53 semajnoj  po 1 gramo je la 1-a, 15-a, 169-a kaj 183-a tagoj  glukokortikoidoj  76,5 (plena respondo — 47,1, parta respondo — 29,4)  100 Iaccarino L. kaj kunaŭtoroj, 2015  145 pacientoj kun lupuso  27,3±18,5 monatoj  2 gramoj  mankas datumoj  85,8 (plena respondo — 45,2, nedezirindaj reagoj — 23,8, infektoj — 16,4, infuziaj reagoj — 3,8)  35Canjan M.E. kaj kunaŭtoroj, 2014  97 pacientoj kun lupuso  18 (12 ĝis 36) monatoj  4×375 mg/m² (n=49), 1 gramo n=37), 1,5 gramo (n=4), 0,5 gramo (n=7)  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, hidroksiklorokino, Azathioprine, Mycophenolate mofetil  82 (plena respondo — 55, parta respondo — 27, neefikeco — 11, morto — 7)  42Moroni G. kaj kunaŭtoroj, 2013  17 pacientoj kun lupusa nefrito  12 monatoj  2 infuzioj po 1 gramo  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, Azathioprine, Mycophenolate mofetil  plena respondo — 70,6, parta respondo — 29,4  —Condon M.B. kaj kunaŭtoroj, 2013  50 pacientoj kun lupusa nefrito (III-IV stadioj)  40,75 monatoj  2 infuzioj po 1 gramo  Mycophenolate mofetil  90 (plena respondo — 72, parta respondo — 18), nedezirindaj reagoj — 18, mortoj — 4  — Jonsdottir T. kaj kunaŭtoroj, 2013  25 pacientoj kun lupusa nefrito  36 (9 ĝis 95) monatoj  4 infuzioj po 375 mg/m² aŭ 2 infuzioj po 1 gramo  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, Azathioprine, Mycophenolate mofetil  88 (plena respondo — 64, parta respondo — 24, akutiĝo — 24)  — Duxbury B. kaj kunaŭtoroj, 2013  1243 pacientoj kun lupuso (metanalizo de 30 esploroj)  mankas datumoj  mankas datumoj  mankas datumoj  BILAG: plena respondo — 46,7, parta respondo — 37,9;SLEDAI: plena respondo — 56,6, parta respondo — 30,9  —Weidenbusch M. kaj kunaŭtoroj, 2013  300 pacientoj kun lupusa nefrito  60 (12 ĝis 120) semajnoj  4 infuzioj po 375 mg/m² aŭ 2 infuzioj po 1 gramo  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, Azathioprine, Mycophenolate mofetil, metotreksato  76  —Diaz-Lagares С. kaj kunaŭtoroj, 2012  164 pacientoj kun lupusa nefrito  12 monatoj  4 infuzioj po 375 mg/m² aŭ 2 infuzioj po 1 gramo  glukokortikoidoj, Cyclophosphamide, Mycophenolate mofetil  plena respondo — 30, parta respondo — 37, neefikeco — 33  —

 Flankefikoj 

Plej ofte flankefikoj aperas du horojn poste kaj inkludas erupciojn, jukon, malaltan sangopremon kaj spirmankon. Povas okazi ankaŭ reaktiviĝo de hepatito B se ĝi jam haveblis, progreso de plurloka leŭkoencefalopatio kaj toksa epiderma nekrolizo. Oni ne scias, ĉu ĝia uzado dum gravedeco estas danĝera por la bebo aŭ ne.

 Analogoj 
Ekzistas pluraj analogoj fare de diversaj firmaoj, produktataj sub diversaj nomoj. En Rusio en 2014 estis registrita Acellbia Rituximab (), kiu kostas 10-oble malpli, sed montris la saman efikecon kaj sekurecon.

 Vidu ankaŭ 
 Belimumabo
 Tocilizumabo

 Referencoj 

Kategorio:Esencaj medikamentoj
Kategorio:Antikorpoj