Hans Pleschinski

Hans PLESCHINSKI (naskiĝinta la  en Celle) estas germana verkisto kiu furoris pro la romanoj Bildnis eines Unsichtbaren kaj Königsallee. Ekster tio li verkas eseojn, rakontojn, novelojn, radidramojn kaj eldonadas franclingvajn fontojn. Li ekz. tradukis la leterinterŝanĝon kaj la rememorojn de Frederiko la 2-a (Prusio), Voltaire, Madame de Pompadour kaj Else Sohn-Rethel.

 Vivo 
Hans Pleschinski pasigis la junulajn jarojn en la malsuprasaksia urbo Wittingen "en la engermanlanda landlimzono" (tia la subtitolo de la libro Ostsucht). Li studis germanistikon, romanistikon kaj teatrajn sciencojn en Munkeno laborante paralele por galerioj, la Bavaria ŝtata opero kaj filmproduktantoj. Inter 1984 kaj 2020 li estis sendependa kunlaboranto de Bayerischer Rundfunk. Pleschinski vivas kiel liberprofesiulo en Munkeno. En 2004 li estis urba skribisto en Amano, en 2008 rezidenta skribisto ĉe Miami-altlernejo en Oxford (Ohio). Li membras ĉe PEN-klubo. Inter 2015 kaj 2018 li direktoris ĉe Bavaria akademio de bela artoj.Membrolisto akademia

 Literatura agado 
Hans Pleschinski unuafoje publike verkistis en 1984 per tri verkoj, la satiroj Frühstückshörnchen, Gabi Lenz. Werden & Wollen kaj Nach Ägyppten (kun la subtitolo "Moderna romano"). Per tiaj periodiaĵoj li ribelis kontraŭ la tiutempe moda nova subjektiveco. Kontraŭe li substrekis sian apartenon al la literatura postmoderneco plena de rakontemo, distremo kaj ordodetruemo.Intervjuo kun DLF La aŭtoro en intervjuo radifonia

En la mezepoko-romano Pest und Moor (1985) unuafoje senteblis lia intereso je historiaĵoj. Membiografia estas la en 1993 aperinta romano Ostsucht, kie temas pri la junulaj jaroj pasigitaj ĉe la landlimo inter diktatura GDRo kaj Federacia Respubliko Germanio, kaj Bildnis eines Unsichtbaren (2002), kie temas pri liaj propraj travivaĵoj en la munkena bohemio kaj komunumaro de samseksemuloj dum la ekapero de Aidoso kiel ankaŭ pri la funebro pri la tiam mortinta koramiko Volker Kinnius. Stile li aludas vanec-motivojn el la baroktempa literaturo laŭdeganta la vivoĝojon ĝuste pro la ĉieprezenta mortodanĝero.Friedrich Vollhardt: "Der Herzog, die Künste und das Leben. Hans Pleschinski und die deutsche Barockliteratur", ĉe: Eleganz und Eigensinn, eldonis La ura Schütz kaj Kay Wolfinger. München 2019 Ankaŭ la longegaj romanoj Brabant (1995) kaj Ludwigshöhe (2008) okupiĝas pri la ŝajna malkongruo inter ekstera pompo kaj interna kaduko. Ekz. ĉe Brabant ĉ. 50 personoj de eŭropa kultursocieto surborde de korveto ekŝipumadas al Usono por sendi signalon kanonan kontraŭ la Pentagono kaj manifestacii kontraŭ la amerika hegemonio kultura. Ĉe Ludwigshöhe kolektiĝas lacegaj personoj memmortigemaj en vilao en la urborando de Munkeno por retrovi la vojon al la vivo. En la ampleksaj romanoj Königsallee (2013) kaj Wiesenstein (2018) temas pri epizodoj el la vivo de du germanaj nobelpremiituloj, pri Thomas Mann kaj Gerhart Hauptmann.Recenzo ĉe Die Zeit, 25.7.2013 Ambaŭkaze Pleschinski plilarĝigas la perspektivon de la verkistoj fronte al la beloj kaj malbeloj de sia gloro en la postmilita epoko. Li ekz. skribis ĉe Königsallee pri elpensita revido inter Thomas Mann kaj Klaus Heuser, viro kiun Mann ekamis en 1927 feriumante en Sylt. Ĉe Wiesenstein temas pri la okupo de la samnoma silezia vilao de Gerhart Hauptmann fare de la Ruĝa Armeo.kp. la artikolo "Pleschinski, Hans." Ĉe: Munzinger Online/Personen – Internationales Biographisches Archiv, URL: http://www.munzinger.de/document/00000024076. Malgraŭ iliaj diversaj temoj la romanoj ĉiam metis sur podion la motivon fundamentan de kreiva pluralismo kaj multkultura moviĝemo en la plej bona senco de la vorto.Hans-Rüdiger Schwab: "Hans Pleschinski". Ĉe: Kritisches Lexikon zur deutschsprac higen Gegenwartsliteratur/KLG.Jens Bisky laŭdis lian malegoismon enverkaran kaj la analitikan komprenon de la socio.Jens Bisky okaze de la aljuĝo de la Munkena literaturpremio, laŭ SZ/8.4.2014

Pleschinski centrigas la nacisocialismon kaj la sekvojn enverkare kaj krome aliajn pli fruajn evoluojn de la eŭropa kaj germana historioj. Okaze de la 60-datreveno naskiĝtaga li emfazis ne voli esti reduktiĝi je la Tria Regno.Radiintervjuo por DLF

 Eldonista agado 
Hans Pleschinski, ege interesiĝante pri historio kaj kulturhistorio, la reciprokaj efektoj inter spirito kaj potencoj, la franca kulturo (por li ĝi estas stile, elegantece, sprite la unua tutmonde), ja kontribuas al la tradono de ĉio tia per tradukado. Do li dediĉis sin al la leterinterŝanĝo inter Frederiko la Granda kaj Voltero (1992), al la leteroj de Madame de Pompadour (1999) kaj al la sekreta taglibro de la duko de Croÿ (2011). Krome li eldonis elektitajn rakontojn de E.T.A. Hoffmann kaj la rememorojn de Else Sohn-Rethel.

 Verkoj 
 verkiste 
 Frühstückshörnchen, Siegen 1984.
 Gabi Lenz, Zürich 1984.
 Nach Ägyppten, Zürich 1984, ISBN 3-251-00043-8.
 Pest und Moor, Zürich 1985.
 Der Holzvulkan, Zürich 1986, ISBN 3-251-00082-9.
 Ostsucht, München 1993.
 Die Wunder von Glogau, München 1993.
 Brabant, Frankfurt am Main 1995.
 Byzantiner und andere Falschmünzer, Frankfurt am Main 1997.
 Zerstreuung, Zürich 2000.
 Bildnis eines Unsichtbaren, München [u. a.] 2002.
 Leichtes Licht, München 2005.
 Verbot der Nüchternheit. Kleines Brevier für ein besseres Leben, München 2007.
 Ludwigshöhe, Roman, München 2008.
 Königsallee, Roman, Beck, München 2013, ISBN 978-3-406-65387-2.
 Wiesenstein, Roman, Beck, München 2018 (nomo de la Hauptmann-vilao en Jagniątków)

 eldoniste 
 Aus dem Briefwechsel Voltaire – Friedrich der Große, Zürich 1992.
 Jeanne Antoinette Poisson de Pompadour: Briefe, München 1999.
 Jeanne Antoinette Poisson de Pompadour: Seien Sie immer heiter, wenn Sie immer schön bleiben wollen, München 1999.
 E. T. A. Hoffmann: E. T. A. Hoffmanns Erzählungen, München 2000.
 „Ich war glücklich, ob es regnete oder nicht.“ Else Sohn-Rethel – Lebenserinnerungen. C. H. Beck, München 2016, ISBN 978-3-406-69165-2.

 tradukiste 
 Marc David: Farinelli. München 1996.
 pluse eldoniste: Nie war es herrlicher zu leben. Das geheime Tagebuch des Herzogs von Croÿ. C.H. Beck, München 2011, ISBN 978-3-406-62170-3."Pardon, aber meistens bin ich hier der einzige König!"
 Philippe Besson: Hör auf zu lügen. C. Bertelsmann Verlag, München 2018, ISBN 978-3-570-10341-8.

 Premioj 
 1984: Hungertuch-Preis por Gabi Lenz
 1986: Bayerischer Kunstförderpreis
 1986: Literaturförderpreis des Landes Niedersachsen
 1995: Tukan-Preis por Brabant
 2002: Tukan-Preis por Bildnis eines Unsichtbaren
 2006: Hannelore-Greve-Literaturpreis
 2008: Nicolas-Born-Preis
 2012: Ernst-Hoferichter-Preis
 2012: Orda membreco en la literatursekcio de Bavaria akademio pri belaj artoj
 2012: Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres
 2014: Literaturpreis der Landeshauptstadt München
 2014: Niederrheinischer Literaturpreis
 2020: Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo

 Referencoj 

 Literaturo 
 Karl Michael Armer: "Pest und Moor", che: Das Science Fiction Jahr 1987 (Bd. 2), eldonis Wolfgang Jeschke. Wilhelm Heyne Verlag, München 1987, ISBN 3-453-31365-8, p. 608–609.
 Roswitha Schieb: Risse. Dreissig Deutsche Lebensläufe, Lukas Verlag, Berlin 2019, ISBN 978-3-86732-324-6, p. 288–298
 Laura Schütz, Kay Wolfinger (eld.): Eleganz und Eigensinn. Studien zum Werk von Hans Pleschinski, Verlag Königshausen & Neumann, Würzburg 2019, ISBN 978-3-8260-6696-2

 Eksteraj ligiloj 


 Hejmpaĝo de Hans Pleschinski

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj