Grevillea juniperina

La Grevillea juniperina estas planto de la familio Proteaceae devenanta de orienta Novsudkimrio kaj sudorienta Kvinslando en Aŭstralio. Skota botanikisto Robert Brown priskribis la specion en 1810, kaj sep subspecioj estas agnoskataj. Unu subspecio, G. j. juniperina, estas limigita al Okcidenta Sidnejo kaj ĉirkaŭaĵoj kaj estas minacata per perdo de vivejo kaj loĝado.

Kiel malgranda frukta tufarbusto inter 0,2 kaj 3m alta, G. juniperina kreskas ĝenerale sur argil-bazitaj aŭ aluviaj grundoj en eŭkalipta arbaro. La florfluoj, nomataj infloreskoj, aperas de vintro ĝis frua somero kaj estas ruĝaj, oranĝaj aŭ flavaj. Birdoj vizitas kaj polenigas la florojn. Plantoj de Grevillea juniperina estas mortigitaj per fajro, regenerante poste el semo. Grevillea juniperina adaptiĝas facile al kultivado kaj gravis en hortikulturo, ĉar ĝi estas la gepatro de multaj popularaj ĝardenaj hibridoj.

 Priskribo 
Grevillea juniperina havas disvastiĝan aŭ erektan kutimon kaj ĝi kreskas ĝis 0,2 ĝis 3 m en alteco. La branĉoj estas dikaj kaj fortikaj. La folioj estas ĝenerale malmolaj, kaj longas 0,5-3,5cm kaj 0,5–6 mm larĝe. Ĝi amasiĝas laŭ la tigoj. Florigado okazas dum la tuta jaro, inter maksimuma vintro kaj frua somero, kvankam varias inter la diversaj subspecioj. Subspecioj allojohnsonii floras de septembro ĝis februaro, Plant Net subspecioj trinervis floras de aŭgusto ĝis decembro,kaj subspecioj juniperina, amphitricha, sulphurea, villosa kaj fortis floras en aŭgusto kaj septembroPlant Net. La floroj estas ruĝaj, rozaj, oranĝaj, flavaj aŭ verdaj, kaj estas plejparte finaj - ekestantaj sur la ekstremoj de la tigoj - kvankam ili de tempo al tempo ekestas de burĝonoj akzelaj. Ĝi longas 2,5-3,5 cm. La perianto estas fajne pelita sur la ekstero, dum la pistilo estas glata; ĝi longas 1,5-2,7 cm. Florigado sekvas la disvolviĝon de semoj, ĉiu kapsulo longas 10–18 mm longa, kaj liberigas unu aŭ du semojn kiam maturiĝas. La mallarĝa ovala semo estas 7,5-12 mm kaj 2,2-3,3 mm larĝa, kun ŝvelaĵo ĉe la vertico kaj mallonga flugilo. Ambaŭ surfacoj estas kovritaj de etaj haroj.

 Fotoj 

 Referencoj 

Kategorio:Proteacoj