James L. Elliot

.
Li partoprenis al la teamo, kiu malkovris la ringojn de Urano.La Ringoj de Urano, de Elliot, J. L. ; Dunham, E. ; Mink, D ; el Nature, Vol 267, n° 5609, pp. 328-330 (1977)  Li ankaŭ partoprenis al la teamo, kiu observis sezonan plivarmiĝo ĉe Tritono,Teleskopo Hubble helpas trovi pruvon, ke la plej granda Neptuna luno varmiĝas ; 24-a de junio 1998. el Hubblesite  ĉefa luno de Neptuno.

Li ricevis sian sciencan bakalaŭron de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio en 1965 kaj sian Ph.D. de la Universitato Harvard en 1972. Li tenis postdoktoran postenon en la Laboratorio de Planedaj Studoj ĉe la Universitato Cornell kaj aniĝis al la Departemento de la fakultato de Astronomio de Cornell en 1977. Post la malkovro de la ringoj de Urano kun Edward Dunham kaj Douglas Mink ĉe Cornell, li reiris ĉe la MIT en 1978 kie li servis kiel profesoro pri fiziko, pri terscienco, atmosfera scienco kaj planedoscienco ; kaj direktoro de la Astrofizika Observatorio George R. Wallace Jr. ĝis sia morto en 2011.

Estas disputo, pri ĉu Elliot kaj aliaj malkovris la ringojn de Urano, ĉu William Herschel estis observinta ilin en 1797,Uranaj ringoj "estis vidataj en la 1700-aj jaroj", de Paul Rincon ; 18-a de Aprilo 2007, el BBC News  Tamen, la scienca interkonsento estas favora al James Elliot.Ĉu William Herschel Malkovris la Ringojn de Urano en la 18-a Jarcento ? el Phys Org 

James L. Elliot estas kreditita de la malkovro de la objekto (95625) 2002 GX32 kun Marc W. Buie kaj Amy B. Jordan.MPC alfabeta listo de la asteroidaj malkovrintoj

La asteroido 3193 Elliot3193 Elliot (1981 JX), de PL Small-Body Database Browser  kaj la alfrapa kratero Elliot sur Plutono estis nomitaj en lia honoro.

 Notoj kaj referencoj 


 Eksteraj ligiloj 
  James Elliot Mortis 67-jaroj ; Malkovrinto de la Ringoj de Urano, el The New York Times 10-a de marto 2011
  James Ludlow Elliot - Publikaĵoj

Kategorio:Malkovrintoj de astronomiaj objektoj