Buddleja davidii

Somersiringo, Buddleja davidii estas plantspecio el la genro somersiringo (“Buddleja”) en la familio de la Skrofulariacoj (Scrophulariaceae).

 Priskribo 
 Vegetativaj karakterizaĵoj 
Budleo kreskas en Eŭropo nur kiel decidua arbusto, kiu atingas altecon de 0,5 ĝis 5 metroj. La kvareĝaj branĉoj havas karakteristike haran arboŝelo.

La alterne kreskantaj branĉoj longas ĝis 25 centimetrojn kaj larĝas 7 centimetrojn. La folioj estas mallarĝe kun malgrandaj dentoj rande. La stipuloj estas preskaŭ rondaj ĝis ovformaj.

 Generativaj karakterizaĵoj 
La budleo havas densan, vertikalan, grapolan aŭ tirsoidan simpodian floraron.
En junio la arbusto floroj malfermiĝas ĝiajn florojn, kiuj odoras agrable al mieno. La duseksaj floroj havas duoblan Involukron. La kvar 2 ĝis 3,5 mm longaj sepaloj havas sonorilforman aspekton. La ĝardenformoj povas havi blankajn. Rozflorajn, purpurajn purpurajn aŭ malhelviolajn florojn.
La duklabaj brunaj kapsuloj grandas 5 ĝis 9 mm kaj havas diametron de 1,5 ĝis 2 mm.
La kromosomnombro estas 2n = 76.

 Ekologio 
eta|parto de la floraro
eta|kvarnombraj floroj en detalo
eta|floraro kun papilioj (kardo papilio, taga pavo kaj aglajo urtika Fuchs)
La polenigado okazas per longrostraj insektoj, specialaj papilioj kaj rubiosfingoj. Ankaŭ mielabeloj, burdoj kaj ĉarpentabeloj polenigas tiun specion de budleoj. La vento disblovas la semojn. Unu arbusto produktas ĉ. 20 milionoj da semo.

 Veneneco 
La planto estas nur iomete venena.

 Disvastigo 
La somersomersiringo venis el Ĉinujo kaj Tibeto. En moderaj regionoj la arbusto kreskas kiel ornamplanto. En Eŭropo, Nordameriko, Aŭstralio kaj Novzelando la arbusto kreskas kiel neofito.

 Sistematiko 
La unua priskribo okazis en 1887 pere de la franca botanikisto Adrien René FranchetFranchet: „Nouv. Arch. Mus. Hist. Nat.“, sér. 2, 10, 1887, 65. La specia epiteton „davidii“ honoras la francan naturesploriston en Ĉinujo kaj lazarista patro Armand David. Sinonimo por „Buddleja davidii“FRANCH. estas „Buddleja variabilis“ HEMSL.
Jenaj varioj estas malfacile distingeblaj:
• “Buddleja davidii” var. “nanhoensis” (CHITT.) REHDER: sin.: “Buddleja variabilis” var. “nanhoensis” CHITT.
• “Buddleja davidii” var. “superba” (DE CORTE) REHDER & E.H.WILSON: Sin.: “Buddleja variabilis” var. “superba” DE CORTE
• “Buddleja davidii” var. “veitchiana” (J.H.VEITCH) REHDER: Sin.: “Buddleja variabilis” var. „veitchiana“ J.H.VEITCH

 Similaj specioj 
Krom „Buddleja davidii“ kaj ĝiaj kultivaroj estas en parkoj kaj ĝardenoj en la moderaj klimatoj disvastigitaj „Buddleja alternifolia“. Ĝi floras male ol „Buddleja davidii“ nur ĉe dujaraĝaj branĉoj.

 Referencoj 

 Literaturo 
• Mario Ludwig, Harald Gebhard, Herbert W. Ludwig, Susanne Schmidt-Fischer: „Neue Tiere & Pflanzen in der heimischen Natur – Einwandernde Arten erkennen und bestimmen“, BLV Verlagsgesellschaft München, ISBN 3-405-15776-5.
• Bingtao Li, Antony J. M. Leeuwenberg: „Loganiaceae.“: „Buddleja davidii Franchet“, S. 334 – textgleich online wie gedrucktes Werk, In: Wu Zheng-yi, Peter H. Raven (Hrsg.): „Flora of China.“ Volume 15: „Myrsinaceae through Loganiaceae“, Science Press und Missouri Botanical Garden Press, Beijing und St. Louis 1996, ISBN 0-915279-37-1. (Abschnitt Beschreibung)
• Bruno P. Kremer: „Strauchgehölze Erkennen & bestimmen“ – „Steinbachs Naturführer“, 2002, ISBN 3-8001-4275-9.
 David Aeschimann, Konrad Lauber, Daniel Martin Moser, Jean-Paul Theurillat: „Flora alpina.“ Band 2m Seite 178. Bern, Stuttgart, Wien Haupt-Verlag, 2004, ISBN 3-258-06600-0.
 Georg Philippi: „Buddlejaceae.“ In Oskar Sebald et al.: „Die Farn- und Blütenpflanzen Baden-Württembergs.“ Band 5, Seite 16. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-3342-3.

 Eksteraj ligiloj 
 Thomas Meyer: Sommerflieder Datenblatt mit Bestimmungsschlüssel und Fotos bei „Flora-de: Flora von Deutschland“ (alter Name der Webseite: „Blumen in Schwaben“).

davidii
Kategorio:Ornamaj plantoj
Kategorio:Plantoj de Ĉinio
Kategorio:Plantoj de Japanio
Kategorio:Ĝardenplantoj