Jehuda la Makabeo

Jehuda la Makabeo (aŭ Judaso Makabeo; hebree: יהודה המכבי, Jehudah ha-Makabi) estis juda pastro (koheno) kaj filo de la pastro Matitjahu (Matatio). Li gvidis la makabean ribelon kontraŭ la seleŭkia imperio (167–160 a.n.e.). Lia posteulo estis Jonatano Apfo.

Jehuda la Makabeo fondis la Makabean dinastion en -166, sed regis nur kun la titolo kohen gadol. Aristobulo la 1-a estis la unua, kiu ekuzis la titolon "reĝo". La dinastio atingis la pinton de sia potenco teritorie sub Aleksandro Janneo ĉirkaŭ -76. Antigono estis la lasta reĝo kaj estis mortigita de Antonio en -37.

La juda festo ĥanukao ("dediĉo") memorfestas la restarigon de la juda kulto ĉe la Dua Templo en Jerusalemo en 164 a.n.e., post kiam Jehuda la Makabeo forigis ĉiujn statuojn, kiuj prezentis grekajn diojn kaj diinojn, kaj purigis la Templon.

Kategorio:Makabea dinastio