Marguerite-Marie Alacoque

Marguerite-Marie Alacoque (naskiĝis la 22-an de julio 1647 en Verosvres, departemento Saône-et-Loire, mortis la 17-an de oktobro 1690 en Paray-le-Monial), estis franca romkatolika monaĥino (de la ordeno Ordo Visitationis Beatissimae Mariae Virgini) kaj mistikulino, kiu antaŭenigis sindonemon al la Sankta Koro de Jezuo (france "Sacré-Coeur") en ĝia moderna formo. Ŝi estis beatigita en 1864 kaj kanonizita en 1920. 

Ŝi laboris por pruvi la sincerecon de sia alvokiĝo kaj de siaj vizioj (inter 1673 kaj 1675) . de Jesuo kaj Maria rilate al la Sankta Koro. Ŝi estis komence rebatita de sia monaĥineja superulino kaj estis nekapabla konvinki teologojn pri la valideco de siaj vizioj. Rimarkita escepto estis la jezuito Sankta Klaŭdio de la Colombière, kiu subtenis ŝin. La sindono al la Sankta Koro estis oficiale agnoskita 75 jarojn post la morto de Alacoque.

Pri sia religia ekstazo ŝi verkis la misteran verkon “La dévotion au coeur de Jésus”, eldonita en 1698 de pastro Croizet kaj kiu servis kiel kialo por la fondo de la kulto al la Sankta Koro de Jesuo. Pro tio Paray-le-Monial iĝis konata pilgrimejo.

 Referencoj 

eta|maldekstre|200px|Apero de la Sankta Koro al  sankta Marguerite-Marie Alacoque (pentraĵo de Antonio Ciseri, 1880). 

Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Francaj romkatolikaj sanktuloj