Dera Ismail Ĥan

Dera Ismail Ĥan, , paŝtune ډېره اسماعيل خان‎ estas universitata urbego en provinco Ĥajber-Paŝtulando, Pakistano, kie ĝi estas ĉefurboj de la samnoma kantono kaj distrikto. En loka lingvo dera signifas tendaro, Ismail Ĥan estis historia figuro el la 15-a jarcento, supozeble fondinto de la urbo.
eta|maldekstre|<center>Vojo en Dera Ismail Ĥan 
 Bazaj informoj 
 areo:  km²
 supermara alteco: 165 m
 loĝantaro:  (2017 )
 horzono: UTC+ 5 (PKT)
 poŝtkodo:   
 telefonkodo:

 Geografio 
Dera Ismail Ĥan situas en valo sur montetaro laŭ la okcidenta bordo de Induso en Pakistano. Multano troviĝas 189, Fajsalabado 214, Peŝavaro 249, Rawalpindi 281, Islamabado 292, Lahoro 328, Kveta 410, Sukur 500, Hajderabado 758, Karaĉio 863 kilometrojn (aere) .

 Historio 
La regiono ĉirkaŭ Dera Ismail Ĥan estis loĝata dum jarmiloj laŭ la trovitaj arkeologiaj malkovroj. La origina Dera Ismail Ĥan situas 6 kilometrojn oriente de la origina 15-a jarcenta vilaĝo, kiun la inundo forlavis en 1823. La nuna urbo estis establita post 2 jaroj. La rekonstruita urbo havis grandan bazaron por la afganaj komercistoj kaj la urbo prosperis pro komercado. Inter 1836-1849 estis dominado de sikoj, poste dominado de britoj ĝis 1947. Dera Ismail Ĥan ricevis municipan statuson en 1867, la kantono estis fondita en 1894, fine la armea teritorio sudoriente de la urbo. Tiutempe afganaj karavanoj trapasis la urbon, kiu evoluis pro komercado. Post la sendependeco de Pakistano en 1947 la minoritataj hinduoj kaj sikoj migris al la nova ŝtato Barato, samtempe islamaj rifuĝintoj alvenis al Dera Ismail Ĥan. Post la soveta invado de Afganio en 1979 la populacio triobliĝis kaj la urbo iĝis celo de teroristaj bobatakoj ĉefe inter 2007 kaj 2014 (pli malofte ĝis 3017).

 Loĝantaro 
+ Loĝantaro 1901  1972  1981  1998  2017         
Diversaj triboj loĝas en la urbego. La urduo lingvo (la nacia lingvo) estas komprenata kaj parolata de la plimulto de loĝantoj.
eta|maldekstre|<center>Tombo 
 Ekonomio 
Dera Ismail Ĥan estas fama pro siaj lignogravuraĵoj, vitraj kaj eburaj manfaraĵoj. Pli novaj industriaj produktoj ene de la urbo inkluzivas sukerojn, sapojn, tekstilojn kaj oleojn. Kanalo helpas la agrikulturon en la ĉirkaŭaĵo. La plej fama produkto estas la daktilo, krome oni produktas tritikojn, sukerkanojn, rizojn kaj mangojn. Tiuj produktoj ŝanĝiĝas en la urba merkato aŭ bazaroj. Kameloj kaj ŝafoj estas vaste bredataj.

 Trafiko 
Dera Ismail Ĥan havas gravajn ĉefŝoseojn al Kveta, Peŝavaro kaj Karaĉio, krome estas flankaj vojoj al la kantono. La proksima ponto sur la rivero Induso estis konstruita en la fruaj 1980-aj jaroj. La plej proksima fervoja stacidomo troviĝas 20 km sur la orienta kaj kontraŭa bordo de la rivero. En Dera Ismail Ĥan enlanda flughaveno funkcias.

 Klimato 
Dera Ismail Ĥan situas en arida klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La jara averaĝa temperaturo estas 24,2 °C. La jara precipitaĵo estas 269 mm, en ĉiuj monatoj iomete pluvas, tamen dum musono (julio-aŭgusto) pluvas.
eta|Kastelo 
 Eduko 
En Dera Ismail Ĥan la universitato estis fondita en 1974. Nun ankaŭ similaj institutoj, kolegioj, kampusoj troviĝas en la urbego.

 Vidindaĵoj 
 kelkaj partoj restis el la malnova urbomuro
 sanktejo de sikoj
 apuda Arkeologia Loko Rehman Dheri

 Fontoj 
 WikiTrans

Kategorio:Urboj de Pakistano