Belga Ruĝa Kruco

{{Informkesto Asocio
|kestokoloro = #ff0000
|eonomo = Belga Ruĝa Kruco
|nomo = <small> Rode Kruis België / Croix-Rouge de Belgique</small>
|emblemo = 
|lando = 
|tipo = societo de humanitara helpo
|celo = nacia kriza, katastrofa, ambulanca kaj sango-banka servo
|fondiĝdato = 
|fondiĝloko = 
|fondinto = 
|titolo de fondinto = fondinto
|sidejo = 
|prezidanto = vakas (ekde 2008)
|titolo de prezidanto = prezidanto
|vicprezidanto = 
|titolo de vicprezidanto =
|ĝenerala sekretario =
|titolo de ĝenerala sekretario =
|aliulo1 =Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento
|titolo de aliulo1 = membro de
|aliulo2 = 
|titolo de aliulo2 = dungitoj
|ttt-ejo = 
|notoj = 
|lastmodifa dato = 
}}

La Belga Ruĝa Kruco - nederlande Belgische Rode Kruis, france Croix-Rouge de Belgique, germane Belgisches Rotes Kreuz - estas societo de humanitara helpo en Belgio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en .

 Esperanto kaj la Ruĝa Kruco 
La iniciatinto de aplikado de Esperanto ĉe la Ruĝa Kruco estis la propagandisto de Esperanto en la franca armeo, Georges Bayol. Antaŭ la 2-a Universala Kongreso li eldonis libreton pri utileco de Esperanto por flegado de diverslingvaj vunditoj, ankaŭ specialajn ŝlosilojn kun necesa frazaro por flega servoEsperanto kaj la Ruĝa Kruco, Monato, nro 10, oktobro 2018. Post tio Esperanto komencis penetri en la naciajn societojn de Ruĝa Kruco.

Ekzemple en 1907 en la urbodomo de Antverpeno Van der Biest legis referaton pri Esperanto por anoj de la Belga Ruĝa Kruco. Kelkan tempon (1910) aperis faka gazeto Espéranto et Croix Rouge.'' Samkiel en la Universalaj Kongresoj de 1908 kaj 1909, ankaŭ dum la 7-a UK de 1911 en Antverpeno reprezentis sin la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco per Adolphe Moynier kaj okazis ekzercoj de flegado de diverslingvaj vunditoj; ordonoj, demandoj k. a. estis farataj sole en Esperanto. En ili partoprenis plurdek portilistoj kaj multaj militaj kuracistoj; poste pri tio estis eldonita serio de poŝtkartoj.

Fine de la Unua Mondmilito la Ruĝa Kruco uzis la delegitan reton de UEA por retrovi homojn kaj kunvenigi gefamilianojn. Delegitoj skribis tiucelen proksimume 180 000 leterojn.

 Eksteraj ligiloj 
  ()

 Notoj 

eta|maldekstra|250ra|<center>busto de Henri Dunant sur la parkeca "placo Ruĝa Kruco" en Elsene, Brusela Ĉefurba Regiono

Kategorio:Ruĝa Kruco
Kategorio:Ne-profitaj organizaĵoj en Belgio
Kategorio:Sanservo en Belgio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1863