Gaŭĝo de Lorenz

Je elektromagnetismo kaj aliaj gaŭĝaj teorioj, la gaŭĝo de Lorenz estas parta gaŭĝo-fikso, kiu estas nevarianta laŭ transformo de Lorentz.

 Difino 
Se  estas la 4-vektoro de la elektromagneta potencialo, la gaŭĝo de Lorenz estas la kondiĉo
.
Laŭ la 1+3-malkompono , la gaŭĝo de Lorenz estas
.

La sama difino ankaŭ validas pri la teorio de Yang-Mills, krom ke la potencialo  ankaŭ havas Lie-alĝebran indicon.

 Propraĵoj 
La gaŭĝo de Lorenz estas parta gaŭĝo-fikso: eĉ post la uzo de la gaŭĝo de Lorenz, iom da gaŭĝa libero restas. Nome, la gaŭĝa transformo

plenumas la gaŭĝon de Lorenz, se  estas harmonia funkcio, t.e. .

 Historio 
La gaŭĝon de Lorenz inventis la dana fizikisto Ludvig Lorenz. (Konfuze, la transformo de Lorentz nomiĝas laŭ la nederlandano Hendrik Lorentz.)

 Eksteraj ligiloj 


Kategorio:Elektromagnetismo
Kategorio:Fundamentaj fizikaj konceptoj