Senco

Senco estas la "maniero, kiel vorto aŭ frazo estas komprenota".PIV NPIV Alirita la 4an de decembro 2019. Tio estas la signifo kiu estas aljuĝita al vorto, esprimo, parolado ktp. Temas pri la elementa komponanto de la parolo. La vortoj posedas apartan signifon propran al la lingvo, kaj krome ili havas apartan sencon (vidu artikolon pragmatiko), depende de la parolinto, la intenco, la situacio kaj la kunteksto (tempo kaj spaco). Ekzemple en Esperanto la vortoj sama kaj ideo havas proprajn signifojn, sed la kunmetaĵo "samideano" havas apartan sencon.

Tiu radiko estas tre uzata en kunmetaĵoj, kiel dusenca, dubasenca, plursenca, sencohava, sencoriĉa kaj sensenca.

 Vidu ankaŭ 
 Konotacio
 Senso
 Sento

 Notoj 

 Bibliografio 

 Barthes, Roland. Elements of Semiology (trans. Annette Lavers & Colin Smith). London: Jonathan Cape. (1967).
 Chandler, Daniel. (2001/2007). Semiotics: The Basics. Londono: eldonejo Routledge.
 Fiske, John. Introduction to Communication Studies. Londono: eldonejo Routledge. (1982)

Kategorio:Pragmatiko
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Semantiko