Paul Bert

Paul Bert (naskiĝis  en Auxerre, mortis  en Hanojo) estis franca kuracisto, fiziologo kaj politikisto.

Lernanto de Claude Bernard, anstataŭanto de Pierre Flourens en Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo, li studis la fiziologion de spirado (altitudo kaj plonĝado) kaj interesiĝis pri transplantado kaj anestezio.

Elektita radikala deputito ekde 1872, dum la krizo de 1877 li estis unu el la "manifesto de 363". Li estis Ministro pri Publika Instruado kaj Kultoj de 1881 ĝis 1882. Antiklerika, li estis unu el la fondintoj de la "Senpaga, sekulara kaj deviga lernejo". Subtenante la politikon de koloniigo, li publikigis plurajn lernolibrojn juĝitaj retrospektive rasismaj. Ekzemple: "Endas meti la indiĝenon en la kondiĉon ĉu asimiliĝi, ĉu malaperi". En januaro 1886, li estis nomumita altranga rezidanto en -Tonkino, Hindoĉinio, kie li mortis kelkajn monatojn poste pro ĥolero.

 Vidu ankaŭ 

 Paul Bert (Tramtransporto en Parizo)
 Tria Respubliko de Francio
 Sekulareco

Kategorio:Francaj fiziologoj
Kategorio:Francaj ministroj pri kultoj
Kategorio:Homoj de Yonne
Kategorio:Ministroj de la tria Franca Respubliko
Kategorio:Ĝeneralaj guberniestroj de Franca Hindoĉinio
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj