Badal Sarkar

Badal Sircar, ankaŭ konata kiel Badal Sarkar,  (naskita la 15-an de julio 1925 – mortis la 13-an de majo 2011), estas internacie fama bengala dramaturgo. Li estas konata kiel la ĉefrolulo de teatroĝenro nomata la Tria Teatro, ankaŭ konata kiel Bhuma Teatro(bengala) Tria Teatro en Bengalio kaj Badal Sarkar . Li partoprenis en la restarigo kaj disvastigo de surstrata teatro ("Nectar Natak") en Bengalio en la 1970-aj jaroj, dum la tempo de la naksalitoj, kiam li popularigis teatraĵojn ekster la scenejo al ordinaraj homoj. En tiu tempo li famiĝis pro la verkado de teatraĵoj kiuj kontraŭstaris la tiaman baratan registaron kiu siavice kontraŭbatalis la naksalitan movadon. Kiel moderna dramaturgo en Barato, la nomo de Badal Sarkar estas menciita en Bengalio kune kun Habib Tanvir, Vijay Tendulkar, Mohan Rakesh kaj Girish Karnad.

Lia altiĝo kiel eminenta dramaturgo en la 1960-aj jaroj estas vidata kiel la alveno de epoko de moderna barata dramaturgio en la bengala.

 Vivkuro 
Li estas diplomiĝinto de la Bengala Inĝeniera Kolegio (Civila) sed li neniam faris inĝenierarton sia profesio.

La 13-an de majo 2011 li forpasis en Kolkato en la aĝo de 85 pro kolonkancero.

 Filmo 
Sarkar estis la temo de du dokumento-filmoj, unu reĝisorita de filmisto kaj kritikinto, Amshan Kumar kaj alia de Sudeb Sinha (Vizaĝo en la Procesio)(en) "Charmed by celluloid". The Hindu. la 3-an de marto 2011.

 Badal Sarkar kaj Esperanto 
En 1987 Badal Sarkar lernis Esperanton. Li esperantigis kune kun Probal Dasgupta la verkon "Ho ĝo bo ro lo" de Sukumar Ray, publikigita en la revuo FontoProbal Dasgupto, Flugilhava ŝtono: la poezio de Jiří Karen , paĝo 50, 1991, Academia.edu kaj poste en la Nova Esperanta Krestomatio (1991, Red. William Auld).

Sarkar verkis en la bengala ankaŭ kvar lernolibretojn de Esperanto, kaj biografion de Zamenhof, Ni esperu. Ĉiuj ĉi estis redaktitaj kaj arigitaj en unu volumon, Bishshobhasha Esperanto (La mondolingvo Esperanto, sen dato, Red. Probal Dasgupta).Sarkar, Badal. (Sen dato). Bishshobhasha Esperanto (La mondolingvo Esperanto), kaj Ni Esperu, Red. Probal Dasgupta, Kolkato: Federacio Esperanto de Barato.

En 1994, Sarkar estis invitita kiel vizitprofesoro fare de Sangit Bhavana (la centro de arto), Visva-Bharati, Santiniketan, kie li instruis ne nur la teatrajn artojn sed ankaŭ Esperanton. Li kredis ke lia Tria Teatro kaj la planlingvo Esperanto komune havas tagordon por ebligi al la homaro kune progresi al paca, interkomprena kaj egaleca kunvivado sen enfalo en konsumismajn kaptilojn kiuj detruas la medion.

 Listo de teatraĵoj 

 Ebang Indrajit (kaj Indrajit) (1963)
 Basi Khabar
 Baaki Itihaash (Restanta Historio) (1965)
 Pralap (Deliro) (1966)
 Tringsha Shatabdi (Trideka Jarcento) (1966)
 Pagla Ghoda (Freneza Ĉevalo) (1967)
 Shesh Naai (Ne estas fino) (1969)
 Spartacus
 Prastava
 Michhil (Procesio)
 Bhoma
 Solvo X
 Baropishima
 Saara Raattir
 Baro Pisima
 Kabi Kahini
 Manushe Manushe
 Hottomalar oparey
 Bollovpurer rupkatha
 Sukhapathya bharoter itihash (Hinda Historio Farita Facile)
 Gondi (adapto de 'Kaŭkaza Kreta Cirklo' de Bertolt Brecht)
 Nadite Dubiye Dao (Adapto de 'Ni venas al la rivero' de Edward Obligacio)
 Sinri
 Bagh
 Ka Cha Ta Ta Pa (satiro)
 Bagala Charit Manas
 Erco Bihanga
 Dwirath
 Manushe Manushe
 Janmavumi Aaj (poezio)
 Mara-Saad
 Choruivati (adapto de "Pikniko en la Batalejo" de Fernando Arrabal)

 Verkaro 

 La Tria Teatro. Pub. Sircar, 1978
 La ŝanĝanta lingvo de Teatro (Azad memorigaj lekcioj). Pub.. Indian Council for Cultural Relations (angla), 1982.
 Sarkar, Badal. (Sen dato). Bishshobhasha Esperanto (La mondolingvo Esperanto), kaj Ni Esperu, Red. Probal Dasgupta, Kolkato: Federacio Esperanto de Barato.

 Literaturo 
Insights into Indian English Fiction and Drama, Eld. Nawale, A. Roy, Pinak, "The First Man of the Third Theatre: Badal Sircar" New Delhi, Access-Authors Press, 2012, ISBN 978-81-921254-3-5، paĝoj 164–81.

 Referencoj 

Kategorio:Bengallingvaj verkistoj
Kategorio:Barataj aktoroj
Kategorio:Barataj dramistoj