Alo (slava mitologio)

Alo (ankaŭ — Ĥalo; serbe, montenegre, bulgare kaj ) en la mitologio de la balkanaj slavoj estas ina (plejofte — malica) spirito, fluganta serpento (drako), kiu voras rikolton kaj atakas brutojn kaj homojn. Славянские древности. Этнолингвистический словарь: В 5 тт. (Под ред. Н. И. Толстого). Т. 5. — М.: "Международные отношения", 2012. Стр. 405.

 Imago 
Alo estas imagata diverse:
 kiel atmosferan fenomenon (venton, nubon, nebulon, kometon);
 kiel animalon (drakon, flugantan serpenton, lacertegon, aglon, korvaron ktp.);
 kiel malgrasan gluteman homon. Славянские древности. Этнолингвистический словарь: В 5 тт. (Под ред. Н. И. Толстого). Т. 5. — М.: "Международные отношения", 2012. Стр. 405.

 Popolaj kredoj 
Oni kredas, ke alo ruinigas (voras) rikolton en kampoj (aperante kiel hajla nubo aŭ ĝia kondukanto). Oni ankaŭ opinias, ke alo estas la kialo de subitaj malsanoj (paralizo, mensa malsano ktp.). En iuj tradicioj aloj estas defendantoj de siaj teritorioj — ili batalas en aero kontraŭ aliaj aloj pro la rikolto de la vilaĝo, kiun ili gardas. En Kruŝevacka regiono (orienta Serbio) oni kredas, ke alo defendas la kampojn kaj vinberĝardenojn de la tuta regiono kontraŭ hajlo, kaj petis Dion, ke li gardu "nian defendanton — alon". Славянские древности. Этнолингвистический словарь: В 5 тт. (Под ред. Н. И. Толстого). Т. 5. — М.: "Международные отношения", 2012. Стр. 406.

 Referencoj 

Kategorio:Slava paganismo
Kategorio:Dioj, spiritoj kaj mitaj estaĵoj