Johann Heinrich Kopp

Johann Heinrich KOPP estis germana kuracisto, akademiulo kaj natursciencisto kies ĉefaj aktivecaj areoj estis medicino, kemio kaj mineralogio. Li estis patro de la kemiisto Hermann Franz Moritz Kopp (1817-1892). La alnomo pri la astmo de Kopp estis kreita omaĝe al liaj kontribuoj por la medicino.Stedman's Medical dictionary

 Biografio 
Li studis medicinon en la Universitatoj de Rinteln, Marburgo kaj Jena diplomiĝinte en 1801. Kune kun Ernst Karl Friedrich Merz (1776-1813) kaj Karl Cäsar von Leonhard (1779-1862) li disvolvis la verkon pri la "Ĝeneralaj Tablaj Sistemaj aspektoj pri la mineralaj korpojgermane: Systematisch-tabellarische Uebersicht und Charakteristik der Mineralkörper Kiel kuracisto, li laboris en Rödelheim, tie kie li establiĝis plenumante medicinon en tiu urbo. Ekde 1807 li laboris kiel profesoro pri kemio, fiziko kaj naturhistorio ĉe la Liceo de Hanaŭ.

En 1813, li nomumiĝis oficiala kuracisto kaj en 1815 li ricevis la postenon de konsilisto. En 1815, li iĝis privata kuracisto de la Elektoro de Hesio, en Hofrat. En 1808, li iĝis unu el la fondintaj membroj de la "Societo de Wetteraŭ"Jahresbericht der Wetterauischen Gesellschaft für die Gesammte Naturkunde zu .... La societo de Wetteraŭ estas institucio kreita por homoj amantoj de la naturo kies tasko estis esplori kaj protekti la naturon. Ĝi estis kreita en la 10-a de aŭgusto 1808 de Karl Cäsar von Leonhard kaj Johann Heinrich Kopp. kaj aktivis kiel direktoro inter 1826 kaj 1828. En 1808, li elektiĝis kiel koresponda membro de la Akademio pri Sciencoj de Göttingen. Inter 1808 kaj 1820 li estis eldonisto de la Jarlibro por la Ŝtata Medicina Scienco.

En 1832, Kopp agnoskis la homeopation kiel kuracmetodo por specifaj malsanoj. Sennombraj estas la vasta kvanto da skribitaĵoj dediĉitaj al la tema medicino. Lia plej sukcesa verko estis tiu en la kampo de la jurmedicino. En 1808, li provizis unu el la unuaj priskriboj pri la mineralo bieberito, raportita kiel "kobalta vitriolo" aŭ "sulfato de kobalto".

 Verkaro 
 "De causis combustionis spontaneae incorpore humano factae, (doktoriĝa tezo 1800)
 Grundriß der chemischen Analyse mineralischer Körper, 1805.
 Mineralogische synonymik, 1810
 Medizinische Topographie der Stadt Hanau. 1807
 Ausführliche Darstellung und Untersuchung der Selbstverbrennungen des menschlichen Körpers, 1812
 Beobachtungen auf dem Gebiete der ausübenden Heilkunde. 1821
 Aerztliche Bemerkungen, veranlaßt durch eine Reise in Deutschland und Frankreich. 1825
 Denkwürdigkeiten in der ärztlichen Praxis. 5 volumoj 1830–1845.
 Systematisch-tabellarische Uebersicht und Charakteristik der Mineralkörper. In oryktognostischer und orologischer Hinsicht  kune kun Ernst Karl Friedrich Merz (1776-1813)
 Versuch einer Darstellung des gelben Fiebers, 1805

 Literaturo 
 Hessische Biografie
 WorldCat Identities
 Digitale Sammlungen
 Deutsche Biographie
 Allgemeine Deutsche Biographie
 Personensuche
 Annalen der Wetterauischen Gesellschaft für die gesammte Naturkunde
 Nature

 Referencoj 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj mineralogoj