Rusalko

Rusalko () en slava mitologio estas spirito (plejofte — ina) de akvo kaj flaŭro.
eta|"Rusalko". La bildo de la rusa pentristo Sergej Panasenko

 Aliaj nomoj 
Aliaj nomoj de tiu ĉi spirito estas kupalko, vodjanico aŭ vodjanajo, ŝutovko, ĉertovko, hitko, leŝaĉiho, lobasto (). Зеленин Д.К. Избранные труды. Очерки русской мифологии: Умершие неестественною смертью и русалки. — М.: Индрик, 1995. Стр. 144. Ankaŭ: navko, mavko ().

 Popolaj kredoj 
Rusalkoj aperas sur la tero en la komenco de Pentekosta aŭ Rusalka semajno (), kiam sekalo komencas flori. Oni vidas ilin sur sekalkampoj, ĉe natura akvujoj, en arbaroj ktp. Laŭ popolaj kredoj, rusalkoj protektas kampojn kaj helpas al florado kaj rikolto. En la fina tago de Rusalka semajno, tiu ĉi spiritoj revenas en la mondon de mortintoj.

Oni kredis ke junulinoj, kiuj mortis antaŭ siaj edziĝoj, iĝis rusalkoj. Krome, ankoraŭ du kategorioj de mortintoj ankaŭ iĝis rusalkoj laŭ popolaj kredoj: junulinoj kaj infanoj, mortintaj dum Rusalka semajno, kaj suĉinfanoj, kiuj mortis antaŭ siaj baptoj.

Rusalkoj estas danĝeraj, ili povas dronigi aŭ sufoki homon, elvoki malsanojn kaj naturkatastrofojn, devojigi homon ktp. Славянская мифология (энциклопедический словарь). — М.: Эллис Лак, 1995. Стр. 337-339.
eta|Rusalkoj. La bildo de Konstantin Makovskij

 Konduko de rusalko 
En orienta Polesio kaj suda Rusio oni faris la riton "konduko de rusalko" (). En la lasta tago de Rusalka semajno grupo de junulinoj vestis unu el ili kiel rusalkon (ornamis ŝin per krono aŭ kronoj, fojfoje tute dekoraciis ŝin per verdaĵo) kaj malfrue en vespero kondukis la maskitan junulinon ekster vilaĝon, en sekalkampon aŭ al rivero, al tombejo. Tie ili deŝiris la kronojn de la "rusalko", ĵetis ilin en akvon, en fajron, trans tombejan barilon kaj forkuris de la loko de "konduko", por ke rusalko ne kaptu kaj ne malutilu. Славянская мифология (энциклопедический словарь). — М.: Эллис Лак, 1995. Стр. 336-337.

 Kulto 
Etnografio konas oferojn por rusalkoj. Vilaĝanoj oferis al ili tolojn Зеленин Д.К. Избранные труды. Очерки русской мифологии: Умершие неестественною смертью и русалки. — М.: Индрик, 1995. Стр. 187., piedveston, panon Кошубарова Н. С. Ткань в русской традиционной культуре: знак и функция. Источник: http://ethnography.omskreg.ru/page.php?id=696 . A. V. Tereŝenko priskribas la oferadon de blinoj al rusalko, kiu estis kunirata de ĉi tiuj vortoj: Терещенко А.В. Быт русского народа. Часть 6. — С-Пб, 1848. Стр. 134.

 ruse:  Esperante: Русалка, царица,
Красная девица,
Не загуби душки
Не дай удавиться,
А мы тебе кланяемся. Rusalko, reĝino,
Bela junulino,
Ne mortigu animonTie ĉi eble signifas "mortigi vivan animon, homon". "Mortigi animon" en la rusa lingva ankaŭ povas havi signifon "damaĝegi (sian) animon, tiel ke la animo iros al inferno" (ekzemple — iĝi sinmortiginto aŭ fari alian pekego). En tiu ĉi teksto ambaŭ signifoj ŝajnas eblaj.
Ne lasu pendiĝi,
Kaj ni al vi kliniĝi

La samaj vortoj estis skribitaj kiel parton de rita popolkanto en Rjazanja provinco. Гаврилов А. Н. Народный календарь Шиловского края. — Шилово, 2004. Источник: https://www.liveinternet.ru/users/2776177/post104419304/

 Vidu ankaŭ 
 "Rusalka", operoj de Antonín Dvořák kaj de Aleksandr Dargomiĵskij.

 Eksteraj ligiloj 
 "Ĉamka". Etnografia dokumenta filmo pri rusalka imago kaj kulto en Rjazanja provinco.

 Referencoj 

Kategorio:Slava paganismo
Kategorio:Mitaj akvaj estaĵoj
Kategorio:Dioj, spiritoj kaj mitaj estaĵoj