Tezo, antitezo, sintezo

La triopo tezo, antitezo, sintezo (; origine: Tezo, antitezo, sintezo) estas ofte uzata por priskribi la pensaron de la germana filozofo Georg Wilhelm Friedrich Hegel.Robert C. Solomon (1986), In the Spirit of Hegel, Oxford UP, p. 23. Hegel neniam uzis la terminojn mem, ĉar anstataŭe lia triopo estis konkreto, abstrakto, absoluto. Tezo, antitezo, sintezo originiĝis de Johann Fichte."Revizio de Aenesidemus" ("Rezension des Aenesidemus", Allgemeine Literatur-Zeitung, Februaro 11–12, 1794). Trad. Daniel Breazeale. En 

La rilato inter la tri abstraktaj terminoj de la triopo, konata ankaŭ kiel dialektika metodo, estas resumita en la jena vojo en la Encyclopedia of Sciences and Religions:
(1) dekomenca propozicio nomata tezo, (2) rifuzo de tiu tezo nome antitezo, kaj (3) sintezo kie ambaŭ konfliktantaj ideoj estas reunuigitaj por formi novan propozicion.

Referencoj

Vidu ankaŭ
 Antitezo
 Tezo

Kategorio:Dialektiko
Kategorio:Filozofiaj esprimoj
Kategorio:Teorio de historio
Kategorio:Hegelismo