Ferdinando de Savojo

Ferdinando Maria Alberto Amadeo Filiberto Vicente Savojo, unua Duko de Ĝenovo (naskiĝis en Florenco, 15-an de novembro 1822, mortis en Torino, 10-an de februaro 1855), estis itala nobelo de la  Savoja dinastia familio.

Li estis la dua filo de Karlo Alberto de Sardio kaj Maria Teresa de Toskanio. Li estis baptita la 16-an de novembro 1822 en la palaco Pitti, sponsorita de siaj patrinaj geavoj, Ferdinando la 3-a (Toskanujo) kaj lia edzino Maria Fernanda de Saksio. Li iĝis Duko de Ĝenovo en 1831.

Elektita la 10-an de junio 1848 kiel reĝo de Sicilio fare de la secesiisma registaro, kiu sekvis la sendependan revolucion, li rezignis la tronon por ne ofendi la laŭleĝan suverenulon Ferdinando la 2-a de la Du Sicilioj (kiu lasus siajn italajn alianculojn meze de la unua milito) de sendependeco kaj subskribis pacon kun la Aŭstra imperio). Dum tiu unua milito de sendependeco, Ferdinando de Savojoa kondutis kuraĝe, meritante la oran medalon pri milita kuraĝo.

Dum la Krimea Milito, li estis nomumita por komandi la helpfosadojn de la Reĝlando Sardio, sed lia sano malfortiĝis, kio signifis ke li ne povis akcepti la mision.

Lia sanstato ne resaniĝis kaj li mortis en Torino en la aĝo de tridek du. Li estas entombigita en la reĝa kripto de la Baziliko de Superga, proksime al Torino. Post lia morto, lia filo Tomaso apenaŭ estis unujaraĝa.

kategorio:Dinastio de Savojo
Kategorio:Florencanoj
Kategorio:Homoj de la unuiĝo de Italio
Kategorio:Poldevenaj italoj
Kategorio:Italaj dukoj