Aleksej Uvarov

Grafo Aleksej Sergejeviĉ UVAROV (; 28-an de februaro 1825 - 29-an de decembro 1884) estis rusa arkeologo ofte konsiderata kiel la fondinto de la studoj de la prahistorio de Rusio.

Uvarov estis filo de grafo Sergej Uvarov, influa ministro pri edukado. Ekde frua aĝo li ekkonis la plej gravajn historiistojn de la epoko, Miĥail Pogodin kaj Timofej Granovskij. Li estis edukita en la universitatoj de Sankt-Peterburgo, Berlino kaj Heidelberg. Post la morto de sia patro, li memorfestis sian nomon per estigo (en 1857) de la Premio Uvarov, donita de la Akademio de Sciencoj al distingitaj verkistoj kaj historiistoj.

La agadoj de Uvarov kiel arkeologo komenciĝis per vizitoj al Rostovo, Vladimir, Ĉernigova kaj aliaj centroj de Kievia Ruslando. Komencante en 1854.

Uvarov estis impresa ĉeesto en la historio de la Rusa Arkeologia Societo. En 1864 li helpis organizi la Arkeologian Societon de Moskvo, de kiu li restis prezidanto ĝis sia morto. Dum la administrado de Uvarov, la societo kunvenis unu fojon en tri jaroj ĉe iu praa rusa urbo. Pli grave en la longa tempo, Uvarov kontribuis al la establado de la Ŝtata Historia Muzeo, kun la intenco promocii nacian mem-konscion.

Kvankam lia juĝo ne ĉiam estis preciza kaj liaj esploraj metodoj eble aspektas amatoraj al moderna observanto, la laboro de Uvarov multe progresis konon de pra kaj antaŭslavaj kulturoj en la eŭropa parto de la Rusa Imperio.

Kategorio:Rusiaj arkeologoj
Kategorio:Fondintoj de muzeoj
Kategorio:Uvarov-familio