Trajneto de Universala Ekspozicio de Parizo de 1889

La Trajneto de Universala Ekspozicio de Parizo de 1889 estis etŝpura fervojo () "Decauville",  longa, enservigata dum Universala Ekspozicio de Parizo de la  ĝis la ; ĝi ekveturis de Esplanado des Invalides por finalveni al Avenuo de Suffren.

 Itinero 
La areo de Universala Ekspozicio de 1889 estis tro vasta por povi trairi ĝin piedire. Tial, interna fervojo estis konstruita por kunligi la ekspoziciajn konstruaĵojn de esplanado des Invalides al tiuj situantaj sub Eiffel-Turo. La fervoj-linio, 3 km longa, ekiris je  de ponto de la Concorde, al Ministerio pri eksteraj aferoj apud Sejno. Ĝi trairis Esplanadon des Invalides kaj laŭiris kajon d'Orsay sur bordo de Sejno, interne de la ekspoziciejo, inter du vicoj de arboj la plej malproksimaj de la bordo. Ĝi trairis Bulvardon de La Tour-Maubourg tra traknivela pasejo, trairis tunelon  longa sub Avenuo Rapp kaj Avenuo Bosquet, trairis Avenuon de La Bourdonnais, kaj trairis subteran pasejon apud Eiffel-Turo, kaj ort-angule, iris maldekstren al Avenuo de Suffren kaj laŭiris ĝin ĝis la finstacio ĉe Galerio de Maŝinoj.

Krom la du finstacioj, estis tri stacioj sur Kajo d'Orsay: la unua ĉe interkruciĝejo kun Malar, la dua ĉe Palaco de Nutraĵoj, la tria ĉe la angulo de Kajo d'Orsay kun Avenuo de Suffren. La infrastrukturo kaj fervojaj veturiloj estis provizitaj de kompanio Decauville. La linio estis du-traka kun inter-vojo de du metroj.

La stacidomoj estis konstruaĵoj sufiĉe bone videblaj de malproksime por esti rimarkitaj de vizitantoj. La filo de unu el la koncesiuloj, Louis Gaillot, juna arĥitekto, donis al ili nekutime originalajn kaj praktikajn formojn. La markezoj, kiuj superis la kajojn, havigis ŝirmon kontraŭ malbona vetero. En la finstacioj estis bufedoj kie pasaĝeroj povis kunveni kaj ripozi.

 Konstruo 
La vojo estis dezajnita de Adolphe Alphand, ĝenerala direktoro de konstruoj, kiu komisiis al Antoine Gaillot kaj Paul Gallotti mendi ties konstruon al Gaillot kaj Kompanio sub la superrigardo de , inĝeniero de la ekspozicio. La konstruo estis estrita de vic-ĉefinĝeniero kaj responsulo pri metalaj konstruoj, J. Charton, kiu interalie prizorgis la konstruon de fervojo en Marsa Kampo.

 Ekspluatado 
Nur vaporlokomotivoj plurtipaj estis uzitaj. Unu el la plej interesaj devenis de artileria kapitano Péchot. Tiu ĝemela lokomotivo Fairlie estis speciale elpensita por esti uzata de armeo. Ankaŭ estis lokomotivoj Mallet. La veturiloj uzitaj por la transporto de vizitantoj estis de malsamaj tipoj, similaj al tiuj de la Ministerio pri armeo.

Estis reguloj kiuj regis la ekspluatadon de tiu fervojlinio fare de la koncesiulo. Trajnoj devis eliri ĉiujn tri minutojn ekde la 9-a horo ĝis noktomezo el la finstacioj, tio estas ses trajnoj hore aŭ  tage en ĉiu direkto. Dimanĉe, oni povis stiri ĝis  en ĉiu direkto. Kvankam la itinero estis tute segregita de publikaj transportoj en la plejparto de ties trairo, maksimuma rapideco de  estis difinita. Tiu ĉi eĉ devis esti limigita al  en kelkaj lokoj, notinde en traknivelaj pasejoj, kie ĉiu trajno devis esti antaŭirita de signalisto. La longeco de trajnoj ne povis superi  kaj ili ĉiuj estis ekipitaj de tuja bremso.

La tarifo estis unika, po  por pasaĝero en la somera veturilo kaj po  en la salon-veturilo, kia ajn la daŭro de la trairo. Vizitantoj povis antaŭ-aĉeti siajn biletojn en multnombraj vendejoj. Sufiĉis transdoni la biletojn al la fervojaj deĵorantoj por eniri en la veturilon. En la elirejo, ili estis deponitaj apud turnpordoj. laŭ oficiala censo,  vizitantoj estis transportitaj dum tiu ses-monata ekspluatado,.

Pro sekurecaj kialoj, estis teleregita diskforma signalilo en ĉiu halto, kiu povis esti liberigita nur kiam la barilo estis fermita. Ĉiuj trajnoj estis antaŭanoncitaj per sistemo de elektraj sonoradoj kiuj iris de traknivelaj pasejoj al la plej proksima stacio. Finfine, estis telefona servo en ĉiu stacio.

 Bildgalerio 

 Lokomotivoj 
Estis enservigitaj proksimume 12 vaporlokomotivoj kaj 100 veturiloj plurtipaj. La Svedo Fredrik Arvidsson Posse aĉetis du el la lokomotivoj elmontritaj en Parizo, Massouah kaj Turkestan, du turismajn veturilojn kaj fervoj-materialon, kaj instalis ilin por inaŭguro de "Helsingborg Råå Ramlösa Järnväg", la ,,. Aliaj lokomotivoj ekspoziciitaj estis poste enservigitaj en Tramo de Royan, Fervojoj de Calvados kaj Fervojo Decauville Diego Suarez - Camp d'Ambre,.

   Pezo  Teĥnika numero  Komerca numero  Nomo  Bildo  Notoj 0-4-0T  3 t  Couillet 903/1887  Decauville 56/1887  Ma CamaradePoste: Marc Seguin  Vendita al De Malzine, Carrières de Rogeries, Nord. 0-4-0T  3 t  Decauville 49  La Mignonne  140ra  Vendita al Fervojo Decauville Diego Suarez – Camp d’Ambre. 0-4-4-0TPéchot    Péchot 1  Decauville 57  France  140ra  Malneta pezo de 12 t, vendita al Artileria direkcio de Toul (N° 1). 0-4-4-0TMallet    Tubize 661/1887  Decauville 52  L'Avenir  140ra  Malneta pezo de 12 t, kapabla elporti deklivecon de 8% kun radiusoj de 20 ĝis 35 m sur reloj kun pometra pezo de . 0-4-4-0TMallet    Tubize 697/1887  Decauville 58  Poste: Kosta  140ra  Prezentita en katalogo Canon Legrand en Mons kaj Raismes vendita al Hummel en Svedio. 0-4-4-0TMallet    Tubize 713/1888  Decauville 59/1889Ville de Laon Poste: Diego Ferre  Vendita en 1891 al Tramo de Royan, kaj poste en 1896 pere de reprezentanto de Decauville, Ayulo & Cie, al sukerplantejo de Pardu (Peruo). 0-4-4-0TMallet    Tubize 736/1889  Decauville 72/1889  Kairoruan Poste: Varaville   Vendita en 1891 al Tramo de Royan, poste al Fervojoj de Calvados (N° 6). 0-4-4-0TMallet    Tubize 751/1889  Decauville 74/1889  Australie Poste: Cabourg  Vendita en 1891 al Tramo de Royan, poste al Fervojoj de Calvados (N° 1). 0-4-4-0TMallet    Tubize 752/1889  Decauville 75/1889  Dumbarton Poste: Madagascar Poste: Sallenelles  140ra  Vendita al Fervojoj de Calvados (N° 2, Sallenelles) en 1892, al Bourillon & Pelleron en 1908.

 Referencoj 
F. Frédéric Moreau, Ingénieur civil des Mines: Chemin de Fer-Tramway Decauville de l’exposition Paris 1889. 1889.

Paris Exhibition: The Decauville Railway and Stock. In: The Engineer, 24 majo 1889 (Digitalisat von S. 447).

L’exposition de Paris - 1889.

Trajet du chemin de fer-tramway Decauville.

Plan général de l’Exposition Universelle de 1889.

.

Suzanne Reutt: Histoire: A toute vapeur dans la campagne : les locos de Diego Suarez (2). 25 julio 2012.

Decauville 1853–1953.

T. Kautzor: Les Tramways de Royan. 20 julio 2013.

Kerr Stuart Engravings..

H. Paur:  Neuerungen im Locomotivbau: Vortrag. Schweizerische Bauzeitung, Band (Jahr): 15/16 (1890), Heft 13

Östra Södermanlands Järnväg: Helsingborg-Råå-Ramlösa Railway (HRRJ).

Helsingborg - Råå - Ramlösa Järnväg, HRRJ lok 3 med persontåg.

Liste der Lokomotiven der Tramways de Royan.

Per Englund und Maths Isacson: Decauvillesystemet - från Paris till mörkaste Småland.  27 mai 2009.

Le catalogue du chanoine Legrand à Mons (Belgique) et Raismes (Nord de la France)

Ouvrages et réseaux: le chemin de fer à voie de 0,60 m.

 Vidu ankaŭ 

 Universala Ekspozicio de Parizo de 1889
 Etŝpura fervojo

 Fonto 

Kategorio:Transporto en Parizo
Kategorio:Ŝpuro 600 mm
Kategorio:Internaciaj ekspozicioj en Parizo
Kategorio:Fervojo
Kategorio:Historio de Parizo