Gagiko la 1-a (Vaspurakano)

Gagiko la 1-a Arcruni (armene: Գագիկ Ա Արծրունի; 879/880 - 943) estis reganto de Vaspurakana reĝlando en suda Granda Armenio, unue kiel princo de nordokcidenta Vaspurakano (Gagiko la 3-a, 904-908) kaj post tio ĝis lia morto kiel reĝo. Ankaŭ la titolo de "Reĝo de Armenio" de la Bagratida linio.

Gagiko estis aliancano de la sajida emiro de Azerbajĝano Jusuf ibn Abi'l-Saj, de kiu li ricevis agnoskon kiel reĝo en 908 kontraŭ Bagratida Smbato la 1-a. Lia ŝtato estis rekonita de la Bizanca Imperio, kiu donis al li la titolon de "princo de princoj" tradicie portita de la eminenta armena reganto, kaj lia legitimeco ricevis plian akcelon kiam la armena katolikoso, Johano la 5-a,  la historiisto, forlasis Dvin, tiam regata de islamanoj, favore al Vaspurakano en 924. Tamen, Gagiko poste inversigis sian pozicion kaj alianciĝis kun la filo kaj posteulo de Smbato, Aŝoto la 2-a. Li ankaŭ estas rimarkinda kiel la fondinto de la Armena Katedralo de la Sankta Kruco.

Kategorio:Armenaj reĝoj