Esperantigo de vortoj el greka fonto

Esperantigo de vortoj el greka fonto estas sistemo skribi grekajn vortojn per la esperanta alfabeto kaj integri ilin en la esperanta morfologia sistemo.

 Esperantigo de la moderna greka lingvo 

 Unuopaj literoj (la alfabeto) 
Grek.Eo.EkzemplojVd ankaŭΑ αaalfo < άλφααι, αυΒ βvVengos < ΒέγγοςΓ γg/jgamo < γάμμαγγ, γκ, γξ, γχΔ δddelto < δέλταΕ εeepsilono < έψιλονει, ευΖ ζzzeto < ζήταΗ ηiThanasis < ΘανάσηςηυΘ θtteto < θήταΙ ιi/jjoto < (γ)ιώταϊ, ΐΚ κkkapo < κάππαΛ λllambdo < λάμ(β)δαΜ μmmuo < μυμπΝ νnnuo < νυντΞ ξksksio < ξιΟ οoomikrono < όμικρονοι, ουΠ πppio < πιΡ ρrroto < ρωΣ σ ςssigmo < σίγματσ τζΤ τttaŭo < ταυΥ υiciklopo < κύκλωψυι, ϋ, ΰΦ φffio < φιΧ χĥĥio < χιΨ ψpspsio < ψιΩ ωoomego < ωμέγα

 Aliaj literkombinoj 

 αι → e;
 αυ → av (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), af (aliloke);
 γγ → ng; γκ → g (en la komenco de la vortoj), nk (aliloke); γξ → nks; γχ → nĥ;
 ει → i;
 ευ → ev (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), ef (aliloke);
 ηυ → iv (antaŭ vokalo aŭ voĉa konsonanto), if (aliloke);
 μπ → b (en la komenco de la vortoj), mp (aliloke);
 ντ → d (en la komenco de la vortoj), nt (aliloke);
 οι → i;
 ου → u;
 τσ → c (foje ankaŭ uziĝas la laŭlitera transliterigo "ts", tiu variaĵo tolereblas);
 τζ → dz;
 υι → i;
 ϊ, ϋ → j (ĉiam ĉie);
ΐ, ΰ → i (ĉiam ĉie).

 La finaĵoj kaj vortobazoj 

 Esperantigo de la antikva greka lingvo 

 Unuopaj literoj (la alfabeto) 
Grek.Eo.EkzemplojVd ankaŭΑ αaalfo < ἄλφααι, ᾳ, αυΒ βbbeto < βῆταΓ γggamo < γάμμαγγ, γκ, γξ, γχΔ δddelto < δέλταΕ εeepsilono < ἔψιλονει, ευΖ ζzzeto < ζῆταΗ ηeeto < ἦταῃ, ηυΘ θtteto < θῆταΙ ιi/jjoto < ἰῶταΚ κkkapo < κάππαΛ λllambdo < λάμ(β)δαΜ μmmuo < μῦΝ νnnuo < νῦΞ ξksksio < ξεῖΟ οoomikrono < ὄμικρονοι, ουΠ πppio < πεῖΡ ρrroto < ῥῶΣ σ ςssigmo < σίγμαΤ τttaŭo < ταῦΥ υuupsilono < ὕψιλονυιΦ φffio < φεῖΧ χĥ/kĥio < χεῖΨ ψpspsio < ψεῖΩ ωoomego < ὠμέγαῳ, ωυ

 Aliaj literkombinoj 

 αι, ᾳ → aj;
 αυ → aŭ;
 γγ → ng; γκ → nk; γξ → nks; γχ → nĥ;
 ει → ej;
 ευ → eŭ;
 ῃ → ej;
 ηυ → eŭ;
 οι → oj;
 ου → u;
 τσ → c;
 τζ → ĝ;
 υι → uj;
 ῳ → oj;
 ωυ → oŭ;
 ϊ, ΐ → i (ĉiam ĉie);
ϋ, ΰ → u (ĉiam ĉie).

 La finaĵoj kaj vortobazoj 

 En simpla latinliterigo 
En simpla latinliterigo de greka nomo, kiam la celo ne estas krei esperantan vorton, sed nur en esperantaj latinaj literoj montri grekan nomon, tolereblas montri la literon Θ θ teto per du literoj "th", por distingi ĝin de simpla Τ τ, do "t". La sono estas komparebla al anglalingva senvoĉa sono "th", tute ne ekzistas en Esperanto, sed transdoni ĝin per du signoj "th" ne estas pli malbona ol transdoni ĝin ambigue per esperanta "t" por ambaŭ grekaj literoj. Tiel cetere faras ĉiuj latinliteraj lingvoj, do la variaĵo Θ θ > "th" ankaŭ signifas plian internaciecon en la latinliterigo de grekaj nomoj.

 Vidu ankaŭ 
 Esperantigo
 Greka alfabeto
 Transliterumo
 Transliterumaj sistemoj
 Transliterumo de Esperanto

Bibliografio
 Francisko Degoul, Transskribo de propraj nomoj helenaj (escepte de nomoj hebredevenaj), Sennacieca Revuo, 2014, , n-ro 142, pp 33-57.

Kategorio:Greka lingvo
Greka