Frosto (slava mitologio)

Frosto () en slava folkloro kaj etnografio estas la diaĵo de tiu ĉi veterkondiĉo.
eta|"Frosto" de la rusa pentristo Nikolao Roerich

 Imago 
En la tekstaro de Pavlo Ĉubinskij legeblas: «(Distrikto Uŝickij). Oni personigis froston en la imago de grizhara, kalva maljunulo, vestita per neĝa vesto kaj glaciaj botoj. (...) (Distrikto Novohrad-Volinskij). Frosto estas kolera viro; li havas grandajn ruĝajn lipojn kaj la saman nazon. Li estas parenco de suno kaj vento, sed la lasta estas pli potenca ol la unuaj. (...) (Podolskaja gubernio). Oni personigis froston kiel maljunulon, tute kovritan per glacipendaĵoj». Труды этнографическо-статистической экспедиции в западно-русский край, снаряж. ИРГО. Юго-запад. отдел. Материалы и исследов., собранные д. чл. П. П. Чубинским. Т. 1: Верования и суеверия. Загадки и пословицы. Колдовство. СПб: 1872. Стр. 31-32.

Aŭtoroj de la vortaro "Slavaj antikvaĵoj" mencias, ke Frosto estis ankaŭ konata inter la poloj de Pomerio. Ili nomis lin "Pan Мгоzewski" aŭ "Mrôzk" kaj imagis kiel vilan, lipharan maljunulon, kovritan per prujno. Славянские древности. Этнолингвистический словарь: В 5 тт. (Под ред.
Н. И. Толстого). Т. 3. М.: 2004. Стр. 303.

 Kulto 
Oni honoris Froston dum la vintraj kaj printempaj kalendaraj festoj (dek du tagoj de Kristnasko, Pasko ktp.). La rito okazis en specialaj loko kaj tempo, oni invitis Froston al la manĝo kaj regalis lin per rita nutraĵo. Tio ĉi ago ankaŭ inkludis ritaj vortoj, ekzemple:

"Avo-Frosto, Avo-Frosto!
Venu por manĝi blinojn kaj kutjon!Kutjo (: кутья) estas slava tradicia manĝaĵo, speco de kaĉo.
Kaj somere ne venu, kukumojn ne manĝu,
Roson ne mortigu kaj infanojn ne forpelu". Мадлевская Е. Л. Кликанье мороза. Источник: http://old.ethnomuseum.ru/klikane-moroza

 Mitoj 
 Frosto havas familion.
En Polesio oni invitis Froston kun lia familio (kun liaj infanoj, edzino, patrino ktp.) Славянские древности. Этнолингвистический словарь: В 5 тт. (Под ред. Н. И. Толстого). Т. 3. М.: 2004. Стр. 303.
 La forto de frosto (veterkondiĉo) dependas de la spiro de Frosto (diaĵo).
En la libro de P. P. Ĉubinskij estas skribita ĉi tio: «(Distrikto Perejaslavskij). Frosto estas tre maljuna viro, kiam li spiras malforte, tiam la frosto estas ne granda, sed kiam li spiras forte, tiam la frosto fariĝas granda». Труды этнографическо-статистической экспедиции в западно-русский край, снаряж. ИРГО. Юго-запад. отдел. Материалы и исследов., собранные д. чл. П. П. Чубинским. Т. 1: Верования и суеверия. Загадки и пословицы. Колдовство. СПб: 1872. Стр. 31-32.
 Frosto devenas de maro.
La citaĵo el la sama libro: «(Distrikto Uŝickij). Frosto estas el maro, kiu, laŭ popola opinio, same kiel tero, povas liveri al ni ion ajn». Труды этнографическо-статистической экспедиции в западно-русский край, снаряж. ИРГО. Юго-запад. отдел. Материалы и исследов., собранные д. чл. П. П. Чубинским. Т. 1: Верования и суеверия. Загадки и пословицы. Колдовство. СПб: 1872. Стр. 30.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Avo Frosto
 Neĝulino

Kategorio:Slavaj dioj‎
Kategorio:Vintro
Kategorio:Slava paganismo