Vilhelmo la 1-a (Sicilio)

Vilhelmo la 1-a de Sicilio (Palermo aŭ Monreale, 1130 - Palermo, 7-an de majo 1166), reĝo de Sicilio, filo de la reĝo Roĝero la 2-a kaj Elvira de Kastilio, nepo de Alfonso la 6-a de Leono. Li estis moknomita Vilhelmo la malbona, pro la kronikoj de lia regado raportitaj de Hugo Falcandus.

Kun malpli da energia karaktero ol lia patro, kiu fakte regis ĉe la komenco de la regado estis Maio de Bari, kun la titolo de ammiratus ammiratorum, kiu anstataŭigis Thomas Burn. Ekskludita la nobelaro de la administrado kaj provis tranĉi la liberecon ĝuatan de la urboj.

Papo Adriano la 4-a mobilizis la nobelojn kontraŭ li. Tio baziĝis sur la fakto, ke la aŭtoritato de Vilhelmo ne estis rekonita de la bizanca imperiestro, Manuelo la 1-a Komneno, aŭ de la Sankta Romia Imperio, Frederiko la 1-a.

En 1155, grekaj trupoj okupis la urbon Bari kaj komencis sieĝi Brindizion. Vilhelmo tamen ne estis senpova de milita forto. Je la alveno en Italion, li detruis la grekan floton kaj armeon ĉe la sieĝo de Brindizio la 28-an de majo 1156 kaj reakiris Bari. Adriano devis koincidi en Benevento la 18-an de junio 1156, konfirmante Vilhelmon kiel leĝa reĝo, kaj en 1158 subskribis la pacon kun la grekoj.

Li mortis la 7-an de majo 1166 kaj estis entombigita en la katedralo de Monreale. Kun sia edzino Margarita de Navaro li havis kvar infanojn.

kategorio:Reĝoj de Sicilio
Kategorio:Italaj dukoj
Kategorio:Italaj princoj
Kategorio:Normanaj militistoj
Kategorio:Hauteville-familio
Kategorio:Palermanoj