Grigor Magistros

Grigor Magistros  (armene: Մագիստրոս Մագիստրոս; "Gregorio la magistro"; ĉ. 990-1058) estis armena princo, lingvisto, akademiano kaj publika funkciulo. Laiko de la princa familio Pahlavunidoj, kiu asertis devenon de la dinastio establita de Sankta Gregorio la Iluminanto, li estis filo de la milita komandanto Vasak Pahlavuni. Post kiam la Bizanca Imperio aneksis la Reĝlandon Anio, Gregorio daŭris kiel la guberniestro de la provinco Edeso. Dum lia ofico li aktive laboris por subpremi la Tondrakianojn, disiĝintan kristanan armenan sekton kiun la armenaj kaj bizancaj eklezioj deklaris herezaj. Li studis klerikajn kaj laikajn literaturojn, same siriajn kiel grekajn. Li kolektis ĉiujn armenajn manuskriptojn el filozofiaj aŭ sciencaj valoroj, kiuj estis troveblaj, inkluzive la verkojn de Anania Ŝirakaci kaj tradukojn de grekaj klasikaĵoj. Li tradukis plurajn verkojn de Platono.

Ĉefe inter liaj skribaĵoj estas la "Leteroj", kiuj estas ĉ. 80, kaj kiuj provizas informojn pri la politikaj kaj religiaj problemoj de la tempo. Lia ĉefa poezia verko estas longa metra rakonto pri la ĉefaj eventoj registritaj en la Biblio. Ĉi tiu laboro estis supozeble skribita en tri tagoj en 1045 laŭ peto de islama erudiciulo, kiu, post legi ĝin, konvertiĝis al kristanismo. Grigor estis preskaŭ la unua poeto kiu adoptis la uzon de rimo enkondukita en Armenion de la araboj.

Kategorio:Armenaj lingvistoj
Kategorio:Armenaj verkistoj
Kategorio:Bizancaj guberniestroj