Liban-araba lingvo

La libana varianto de la araba, liban-araba lingvo aŭ libana lingvo estas varianto de la nordlevantenia araba, indiĝena kaj ĉefe parolata en Libano, kun gravaj lingvaj influoj depruntitaj de aliaj mez-orientaj kaj eŭropaj lingvoj. Multamaniere ĝi diferencas de aliaj variantoj de la araba. Pro plurlingveco inter libananoj (la plimulto da libananoj estas dulingvuloj aŭ trilingvuloj), ne estas malofte, ke libananoj intermiksas la liban-araban, la francan kaj la anglan dum sia ĉiutaga parolado.

 Diferencoj de la normiga araba 
La liban-araba kunhavas multajn trajtojn kun aliaj modernaj variantoj de la araba. La liban-araba, kiel multaj aliaj parolataj levanteniaj variantoj de la araba, havas silabostrukturon tre malsaman de tiu de la moderna normiga araba. Kvankam la normiga araba povas havi nur unu konsonanton komence de silabo, post kiu vokalo devas sekvi, la liban-araba ofte havas du konsonantojn en la silabokomenco.

 Morfologio: pli simpla, sen ajna modaj aŭ kazaj indikoj.
 Nombro: verba akordo laŭ nombro kaj sekso estas deviga por ĉiuj subjektoj, ĉu jam menciitaj aŭ ne.
 Vortprovizo: multaj pruntovortoj el aliaj lingvoj, plej elstare la siria-aramea, la okcidenta-aramea, la fenica, la osmonida turka, la franca, kaj, malpli grave, el la angla.
 Kelkaj aŭtoroj, kiel Nassim Nicholas Taleb, kredas, ke grava parto de la liban-araba gramatika strukturo estas pro arameaj influoj.

 Ekzemploj 
eta|Intervjuo kun la libana kantisto Maya Diab; ŝi parolas liban-arabe.

 La jena ekzemplo montras du diferencojn inter la normiga (literatura) araba kaj la parolata liban-araba: kafo (), literatur-arabe: ; liban-arabe: . La senvoĉa uvula plozivo  respondas al la glota halto  kaj la fina vokalo ([æ~~ɐ]), ofte skribata kun  (), estas levita al [e].
 Iom regulare, la senvoĉa uvula plozivo  estas anstataŭita de glota halto , ekz.  "minuto" fariĝas . Tiu glotenigo de /q/ estas kvalito ankaŭ de la siria araba, la palestina araba, la egipta araba kaj la malta.
 La escepto por ĉi tiu regulo estas la dialekto de la druzoj de Libano, kiuj, kiel la druzoj de Sirio kaj Palestino, retenis la prononcon /q/ en la centro de rektaj najbaroj, kiuj anstataŭigis tiun sonon per [ʔ]. La druza reteno de /q/ estas precipe ofta en la montoj kaj malpli ofta en urbaj areoj.
 Malkiel la plej multaj variantoj de la araba, kelkaj dialektoj de la libana araba retenis la klasikajn diftongojn /aj/ kaj  (prononcataj en la libana araba kiel  kaj ), kiuj estis aliloke monoftongigitaj al [eː] kaj [oː], kvankam la plej multaj libanaj arabaj dialektoj realigas ilin kiel  kaj .
  kaj  estas ambaŭ prononcataj kiel .

 Vidu ankaŭ 
 Arabaj variantoj
 Levantenia araba dialekto

 Referencoj 

Kategorio:Lingvoj de Libano
Kategorio:Lingvoj de Azio
Kategorio:Arabaj lingvoj
Kategorio:Levantenio