Salvatore Viganò

Salvatore Viganò (Napolo, 25-a de marto 1769 – Milano, 10-a de aŭgusto 1821) estis itala komponisto kaj koregrafo.

 Biografio 
Li estis filo de alia elstara koregrafo siatempe, nome Onorato Viganò, studis komponarton kun Luigi Boccherini (sia onklo), kaj en la 1780-aj jaroj li jam estis komponinta originalan muzikon. En 1788 li premieris kiel dancisto en Venecio, ludante en la festoj pro la kronigo de Karlo la 4-a de Hispanio en 1789. Li estis disĉiplo de la franca dancisto kaj koregrafo Jean Dauberval. En 1791 li atingis kun sia edzino la sukceson en Venecio pere de sia unua baleto koregrafiita, nome Raoul de Créqui. Li estis baletinstruisto en Vieno, kie li kunlaboris kun Ludwig van Beethoven en la baleto Die Geschöpfe des Prometheus. Li revenis al Italio en 1804 kaj iĝis la instruisto de la baletlernejo de La Scala de Milano. 

Li estis konsiderata la patro de nova tipo de spektaklo nomata koredramo, kie la danco kunvivas kun la pantomimo kaj aliaj artaj formoj. La stilo de Viganò estis klasikisma, kio atribuis grandan gravon al la baletanaro, nome la dancistaro kiu funkcias kiel koruso, ĝis tiam nur akompanantaro sed kun Viganò ili akiris protagonecon, kun propraj scenoj. 

 Verkoj 
 La vedova scoperta, 1783 
 Die Geschöpfe des Prometheus, 1801 
 Coriolano, 1804 
 Gli Strelizzi, 1809 
 Il noce di Benevento, 1812 
 Numa Pompilio, 1815
 Mirra, 1817
 Otello, 1818 
 Dedalo, 1818
 La Vestale, 1818 
 I Titani , 1819 
 Giovanna d'Arco 1821
 Didone, 1821

Kategorio:Italaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Italaj operkomponistoj
Kategorio:Italaj dancistoj
Kategorio:Italaj koreografoj
Kategorio:Baletaj libretistoj
Kategorio:Italaj baletistoj‎