Eugenia brasiliensis

Eugenia brasiliensis estas mezgranda arbo kun maksimuma alteco de 20 metroj. La specio estas endemia en Brazilo. Ĝi produktas malgrandajn purpurajn fruktojn, la grumiŝamojn kies gusto estas dolĉa kaj ĉerizsimila. La arbo taŭgas ankaŭ por verdigi ĉestratajn areojn.

Ĝi estas gracila arbo kio faras perfekte uzi ĝin en urba pejzaĝigado. Ĝia malrapida kresko kaj malalta disvastiĝo igas ĝin rara, kaj ĝi estas ĝenerale konsiderata kiel endanĝerigita specio.Paulo Backes & Bruno Irgang, Mata Atlântica: as árvores e a paisagem, Porto Alegre, Paisagem do Sul, 2004, paĝo 316.

 Priskribo 
Eugenia brasiliensis estas gracia kaj ĉiamverda arbo, kiu atingas altojn de ĉirkaŭ 7,5 ĝis 10,5 m.

La kontraŭaj folioj estas simplaj kaj peciolaj. La ledeca, brile verda kaj pinta ovala folia klingo longas 9 ĝis 16 cm kaj larĝas 5 ĝis 6 cm. La pluma nervo kun malklaraj flankaj vejnoj havas videble enprofundiĝintan mezripon. La folia surfaco estas ambaŭflanke iomete grajneca. La nova ŝoso estas ruĝeta. La folioj restas sur la arbo ĉirkaŭ 2 jarojn.

La floroj staras individue sur longaj floraj tigoj en la foliaj aksoj. La kvaroblaj, hermafroditaj floroj havas diametron de ĉirkaŭ 2,5 cm. La kvar petaloj estas blankaj. Estas ĉirkaŭ 100 stamenoj kun blankaj stamenoj kaj palflavaj anteroj.

Estiĝas sfereca, platigita kaj brila bero kun diametro de 1,2 ĝis 2 cm kaj - kiam maturiĝas ĝi fariĝas malhele purpura ĝis preskaŭ nigra koloro. La sepaloj restas sur la pinto de la frukto.

Kutime formiĝas nur sfera, ĝis 1,2 cm granda, sunbruna ĝis grizbruna semo; ĝis tri semoj ankaŭ povas esti formitaj, kiuj tiam estas pli malgrandaj kaj platigitaj.

 Distribuado 
La natura teritorio de Eugenia brasiliensis estas la suda Brazilo, precipe la subŝtatoj Paranao kaj Sankta Katarino. Eugenia brasiliensis preferas malaltajn lokojn kun nutraĵaj, acidaj sablaj argilaj grundoj kaj subtropika klimato, eltenante malpezajn frostojn ĝis .

Eugenia brasiliensis estis interalie. ankaŭ enkondukita en La Reunio, kie ĝi nun estas klasifikita kiel enpenetra neofito.Eugenia brasiliensis  bei Pacific Island Ecosystems at Risk (PIER)  (engl.)

 Uzado 
Eugenia brasiliensis kreskas kiel frukto en la regiono Rio-de-Ĵanejro kaj Paragvajo.

La interna karno de la frukto estas blanke flaveca laŭ aspekto, ĝi estas plejparte uzata por freŝa manĝado sed ankaŭ uzebla por fari marmeladojn, ĵeleojn kaj tortojn.

 Literaturo 
 Julia F. Morton: Grumichama. En: Julia F. Morton: Fruits of warm climates. Miami, 1987, S. 390 f, Reta versio ĉe Purdue ().

 Bildoj 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj kaj noto 

 Grumichama – Fruits of Warm Climates
 Grumichama – Trade Winds Fruit
 Eugenia brasiliensis ĉe Useful Tropical Plants.



brasiliensis
Kategorio:Arboj de Brazilo
Kategorio:Fruktarboj