Rudolf Borchardt

Rudolf BORCHARDT (naskiĝis la  en Kenigsbergo, mortis la  en Trins/Distrikto Innsbruck Land) estis germana verkisto kaj kulturkritiko. Lia juda patro Robert Martin estis direktoro de la Berlina komercsocieto, lia avo tekomercistego. Lia edzino unua (ekde 1906) estis Clara Ehrmann (+1944), la dua (ekde 1921) Marie Luise Voigt (kun ŝi li havis unu filinon).

 Vivo 
Borchardt interesiĝis multflanke je studoj de filologio kaj arkeologio (i.a.) en Berlino, Bonn kaj Göttingen kaj havis la honoron esti instruata de Wilhelm Dilthey, Hermann Usener kaj Friedrich Leo. Estante unue disĉiplo arda de Stefan George li baldaŭ kritikis i.a. ties troigitan ritemaron. Malamiko preferata iĝis ŝajne Friedrich Gundolf, dume venerado respektive amikeco kun Hugo von Hofmannsthal kaj Rudolf Alexander Schröder vere tre influadis lin. Dum la Unua mondmilito Borchardt proklamis plurfoje kaj fiere sian germanecon; feliĉe li sukcesis, antaŭ arestiĝo en aŭgusto 1944, vivi longan tempon en Italujo kien li fuĝis post la potencakiro de la nazioj.

 Graveco 
Brilas lia lingva kompetenco ĉie ajn en la verkaro kiel ankaŭ lia formemo. Li ja batalis kontraŭ minacantaj dekadencoj kultura kaj lingva. Li ankaŭ polemike atakis blindajn imitadojn ekz. de la stilo de Wolfram, de mezepokaj misteriludoj, de lutera biblia lingvo. Inverse li mem provis kombini sian propran iel artefaritan lingvon kun malnovaj idealoj.

Borchardt ankaŭ gravis kiel raportisto de sociaj kutimoj (en 2018 furoris la noveldono de unu lia priskribo de antaŭmilita malmoralema Berlino) kaj kiel tradukisto. La alifaro de La Divina Commedia en 1923 ekz. estis la provo rekonstrui germanan poetan lingvostaton el la komenco de la 14-a jarcento. Borchardt tradukis aĵojn de Algernon Charles Swinburne kaj ĉiajn literaturaĵojn el la mediteranea regiono (disde malnovgrekaj himnoj ĝis provenclingvaj lirikaĵoj). Science li studis pri la unueco de mezepoka mediteranea kultura unueco.

 Verkoj (elekto) 
 Zehn Gedichte. 1896
 Rede über Hofmannsthal. 1905
 Villa. Prozaĵoj. 1908
 Alpenübergang 1911
 Jugendgedichte. 1913
 Der Krieg und die deutsche Selbsteinkehr. 1915
 Das Weltpuff Berlin, 1923
 Ewiger Vorat deutscher Poesie. Antologio. 1926
 Das hoffnungslose Geschlecht. Rakontoj. 1929
 Pamela. Komedio. 1934
 Volterra. Prozaĵoj. 1935
 Vereinigung durch den Feind hindurch. Romano. 1937
 Gesammelte Werke in Einzelausgaben. Stuttgart 1956-1990
 Leben von ihm selbst erzählt. 2002 (postmorte). ISBN 351822350X
 Anabasis - Aufzeichnungen, Memoroj 1943-1945 (postmorte, 2003). ISBN 3446203850
 Deutsche Renaissancelyrik, eld. Stefan Knödler 2008. ISBN 978-3-446-23033-0

 Eksteraj ligiloj 
 Biografio ĉe NDB


 Rudolf Borchardt-arkivo 
 Rudolf-Borchardt-societo
 Rudolf Borchardt kaj literatura kritiko
 Vikifontaro
 Postlasitaĵoj en Marbach 

Kategorio:Germanaj dramistoj
Kategorio:Germanaj eseistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la angla lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la itala lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la antikva greka lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la germana lingvo