Nichita Stănescu

Nichita Stănescu (niˈkita stəˈnesku; denaske Nichita Hristea Stănescu) (31a de marto, 1933 – 13a de decembro, 1983) estis rumana poeto kaj eseisto.

Li studis rumanajn lingvon kaj literaturon en Bukaresto, kaj diplomiĝis en 1957. Dum multo de sia kariero, Stănescu estis kontribuanto kaj eldonisto de la gazetoj Gazeta Literară, România Literară kaj Luceafărul. Li ricevis kelkajn premiojn ĉefe en la 1970-aj jaroj.

 Verkoj 
 1960 - Sensul iubirii ("La signifo de amo")
 1964 - O viziune a sentimentelor ("Sentorigardo")
 1965 - Dreptul la timp ("Rajto je tempo")
 1966 - 11 elegii ("11 Elegioj")
 1967 -
 Roşu vertical ("Vertikala ruĝo"),
 Alfa,
 Oul şi sfera ("La ovo kaj la sfero")
 1968 - Laus Ptolemaei
 1969 -
 Necuvintele ("La nevortoj"),
 Un pământ numit România ("Lando nomita Rumanio")
 1970 - În dulcele stil classic ("Laŭ dolĉa klasika stilo")
 1972 -
 Cartea de recitire ("La re-relega libro")
 Belgradul în cinci prieteni ("Kvin amikoj en Belgrado")
 Măreţia frigului ("La grando de malvarmo")
 1978 - Epica Magna
 1979 - Opere imperfecte ("Neperfektaj verkoj")
 1980 - Carte de citire, carte de iubire ("Legolibro, amolibro")
 1982 - Oase plângând ("Kriantaj ostoj")
 1982 - Noduri şi semne ("Nodoj kaj markoj")
 1982 - Respirări ("Spiroj")

 En Esperanto 
Poemoj de Stănescu aperis en Rumana Antologio kaj Beletra Almanako n-ro 10.

Kategorio:Rumanaj eseistoj
Kategorio:Rumanaj poetoj
Kategorio:Rumanaj verkistoj
Kategorio:Membroj de la Rumana Akademio