Placidus Muth

Vivo 
Estante filo de malriĉa masonisto li lernantis en Volkach, Würzburg kaj Erfurto, kien la familio transkliĝis. Post du jaroj da studo de jurscienco Muth frokuliĝis kaj faris religian voton pri benediktaneco en la 20.10.1778. En la 6.4.1783 li ordinitis pastro kaj iĝis docento enmonaĥeja en 1785. En 1788 li doktoriĝis pri teologio kaj fariĝis samjare profesoro universitata. La temo de lia tezo estis pri la legendo de la bigamiisto Ernesto de Gleichen (latina titolo: Dissertatio historico-critica in bigamiam Comitis de Gleichen). Normalis ke ĉeuniversitate docentis kaj ordenanoj de la benediktana Petersberg-monaĥejo kaj de la komunumo Sanktaj Nikolao kaj Jakobo.

Post la morto de abato Günther Basting (1794) Muth posteulis en la 18.3.1794. Ekde 1796 li krome estris la katolikan gimnazion "Emericianum", fundatan fare de la Jezuitoj kaj post 1773 sub la gvidado de la Aŭgustenanoj. Muth intencis modernigi la konventon kaj revivigi sciencajn laborojn en ĝi. Liajn planojn malhelpis la baldaŭ posta veninta sekularigo. En 1794 Muth dekanis ĉe la teologia fakultato, inter 1796-1800 kaj denove inter 1803-1813 li rektoris en Erfurto. En 1808 li gvidis petdelegacion antaŭ la francan tiranon Napoleono Bonaparte. Post malfondiĝo de la benediktana abatejo erfurta Muth restis privata docento, post la malfondiĝo de la universitato laŭ ordono de la prusoj li iĝis reĝa konsilisto pri lernejaĵoj. La lastajn jarojn li okupiĝis pri komentado je la Nova Testamento, kio ne plu finskribitis.

Muth estis membro de Akademie gemeinnütziger Wissenschaften ekde 1788. Tie li prelegis en la 3.4.1804 pri la influo de la benediktanoj en la erfurta regiono (germana titolo: Über den Einfluß des vormaligen Peterklosters Benedictiner-Ordens zu Erfurt). Pluse li estis membro de la framasonisma loĝio Carl zu den drei Adlern. En Erfurto nomitis strato por li en la urbokvartalo Brühl inter la Marteno-preĝejo kaj la Teatro de Erfurto.

 Verkoj (elekto) 
eta|Malantaŭa parto de la erfurta operejo, kie komenciĝas la Muth-strato
 Dissertatio historico-critica in bigamiam Comitis de Gleichen, cujus monumentum est in ecclesia S. Petri Erfordiae. 1788
 Über die wechselseitigen Verhältnisse der Philosophie und Theologie. Erfurt, 1791
 Predigt beim IV. Jubelfeste der hohen Schule zu Erfurt (17.9.1792)
 Über den Einfluß des Benedictinerstiftes St. Peter in Erfurt auf die erste Urbarmachung der hiesigen Gegenden und auf den Handel. 1798
 Not- und Hilfsbüchlein für die katholischen Leser. Erfurt, 1802
 Über den Einfluß des vormaligen Peterklosters Benedictiner-Ordens zu Erfurt, auf religiös-moralische und wissenschaftliche Kultur nach den verschiedenen Zeitaltern von seiner Entstehung an bis zu seiner Aufhebung 1803. Erfurt: Görling, 1804

 Literaturo 
 Stievermann, Dieter: "Placidus Muth (1753–1821), letzter Abt auf dem Petersberg, langjähriger Rektor und letzter Dekan der theologischen Fakultät in der alten Universität Erfurt, als publizistisch-rhetorischer Teilnehmer am öffentlichen Erfurter Diskurs", en: Ludscheidt, Michael (eld.): Aufklärung in der Dalbergzeit. Literatur, Medien und Diskurse in Erfurt im späten 18. Jahrhundert, Erfurt: Ulenspiegel, 2006, p. 183–199.
GND: 119063603

 Eksteraj ligiloj 
 Biografio ĉe NDB

Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj rektoroj
Kategorio:Benediktanoj
Kategorio:Abatoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj framasonoj