György Szennik

György Szennik [djordj senik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szennik György estis hungara pentristo, grafikisto, afiŝisto.
eta|<center>Plej konata afiŝo de György Szennik: Ĉu ankaŭ mi estas militcelo?
György Szennik  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

 Biografio 
György Szennik aĝis 16, kiam li komencis pentradi en ateliero de Vilmos Aba-Novák, poste li studis grafikoteknikon en Industriarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Haranghy, Loránd Sárkány kaj Endre Domanovszky. En 1943 li lernis en Romo helpe de stipendio. En la sekva jaro li hejmenvenis kaj kreis kontraŭkomunismajn afiŝojn. En 1944 li edziĝis, tiutempe li apogis la naziojn, en la sekva jaro dum sieĝo de Budapeŝto li vundiĝis kaj li perdis unu el la okuloj. En 1945 li estis kondamnita 7 jarojn. Laŭ la membiografio en la malliberejo li pentradis portretojn pri Stalino por la ŝtataj instancoj. Post la liberiĝo li trude vivis en Sztálinváros, kie li denove edziĝis. En la jaroj 1957 kaj 1958 li plulernis helpe de stipendio en majstrolernejo de Akademio de Belartoj de Vieno, somere li lernis de Oskar Kokoschka en Salzburg. Li estis sekreta informisto, tial la vojaĝo al Vieno povis okazi (tiutempe ordinara hungaro ne povis vojaĝi al Aŭstrio). En 1990 li estis rehabilitita. En 2001 li vidviĝis.

Lia afiŝo (videbla dekstre) ricevis premion en Usono, kiun Szennik ricevis post jardekoj.

 El solaj ekspozicioj 
 Vieno (1958)
 Budapeŝto (1964, 1991)
 Gotland (1985)

 Elektitaj pentraĵoj 
 Fonó asszony
 freskoj kaj altaraj bildoj en Romo

 Elektitaj akvafortoj 
 Tavaszi erdő
 Bagolyirtás
 Halászbárkák

 Elektitaj afiŝoj 

 Memorigiloj 
 memorĉambro en Csepel (distrikto)

 Fontoj 
 hungarlingva biografio kun bildo
 hungarlingva biografio 
 hungarlingva biografio 
 hungarlingva biografio 

 Referencoj 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj malliberuloj‎
Kategorio:Hungaraj sekretaj informistoj‎