Carl Jacobi

Carl Gustav Jacob JACOBI (la  en Potsdam - la  en Berlino) estis germana matematikisto

Jacobi naskiĝis en juda familio, filo de bonhava bankisto. En 1825 li ricevis en la Humboldt-Universitato en Berlino la titolon de Doktoro. De 1829 ĝis 1842 li estis profesoro ĉe la Universitato de Königsberg.

Li enmiksiĝis en politikon dum la Revolucio de 1848 kaj sensukcese kandidatiĝis al la Parlamento en partio liberalisma, je malkontento de la reĝo, kiu lin subtenis.

Li mortis nur 46-jaraĝa pro variolo kaj lasis edzinon kaj sep infanojn.

 Kontribuoj 
En 1828, sen scii pri paralela laboro de Niels Henrik Abel, li kreis teorion pri elipsa funkcio. En 1839 li sukcese utiligis elipsajn koordinatojn por solvi diferencialajn ekvaciojn.

Jacobi enkondukis la funkciojn teta, kiel trigonometria serio, funkcioj, kiuj poste ludis gravan rolon en la studado de elipsaj funkcioj. Henri Poincaré utiligis ilin en posta esplorado. Elipsaj funkcioj kondukis Jacobi al diversaj teoremoj pri la reprezento de nombroj en la formo de kvadratoj.

Jakob studis certan klason de integraloj, kiuj, en honoro de Abel, li nomis la integran abelianon. Li ankaŭ studis la determinantojn kaj difinis iliajn diversajn proprecojn. Ĝi enkondukis klason de funkciaj determinantoj, kiuj poste nomiĝos Jakobiaj determinantoj (je ordo n, asociita kun aro de n-funkcioj kun n-argumentoj).

Jacobi okupiĝis ankaŭ pri la teorio de variada kalkulo, al kiu li faris gravajn kontribuojn.

 Verkoj 
 1829 -- Fundamenta nova theoriae Functionum elipticorum
 1839 -- Canon mathematicus
 1843 -- Vorlesungen űber Dynamik.

Kategorio:Geometroj
Kategorio:Nombroteoriistoj
Kategorio:Germanaj matematikistoj
Kategorio:Germanaj judoj
Kategorio:Revolucioj de 1848
Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Membroj de la Prusa Akademio de Sciencoj