Nautilus (genro)

Naŭtilo aŭ Nautilus estas genro de cefalopodoj.

 Priskribo kaj karakterizaj 
Iliaj multnombraj tentakloj (proksimume 90) ne entenas kupojn. Ilia konko estas disvolvita kaj volvita al la antaŭo, en formo de spiralo. La interno estas dividita en malsamaj loĝioj. La korpo de la naŭtilo okupas la lastan loĝion, kiu estas la plej granda. Sifono trairas la loĝiojn. La neokupitaj loĝioj  enhavas miksaĵon de gaso kaj de likvaĵo. Tiuj bestoj posedas 4 brankojn (2 dekstre kaj 2 maldekstre). Ili moviĝas sin ŝprucigante akvon tra funelo. Ili povas same rampi kiam ili trovas sin sur solida grundo.

Iliaj okuloj estas konstituitaj de simplaj «nigraj ĉambroj» malfermitaj de mallarĝa pupilo. Ĉiu okulo estas ekipita de du oftalmaj tentakloj.

Tiuj bestoj apartenas al Vivanta fosilio ekde la Ordovicio.

 Specioj de la ĝenro Nautilus 
eta|Skema en laŭlonga pokalo de Nautilus pompilius ina. S = Sifono, Coe = Coelum, ST = Stomako, L = Hepato, Hae = Hemocele, PV = Proventricule, DM = Mantle Dorsale, CG = Ganglio Cérébral, CF = Faldo Crescental, Ho = Cagoule, Mm = Muskolo Mantibular, UJ = makzelo supera, LJ = makzelo suba, T = Zorio, P' kaj P = Procezo prélinguales, R = Radula, ILL = Lobo Infra-Labial, CS = Ingo Céphalique, FV =Klapo Funelo, F=Funelo, PG = Komisuro Pedalo, C = Kartilago, PG = Ganglio Pleuro-viscérale, VC = Vena Cava, VM = Mantle Ventrale, G = Brankoj, NG = Glando Nidamentaire (inaj nur), PP = Papille Préanal, PADO = Pore Perikarda, RO = Pore Rena, Per G = Glando Péricardique, 1a = Intesto, H = Koro, PVL = Divido Péricardique de Coelum, OV = Ovujoj.
 Nautilus acicula de Wulfen, 1791
 Nautilus belauensis Saunders, 1981
 Nautilus bicarinatus Montagu, 1808
 Nautilus carinatulus Walker & Jacob, 1798
 Nautilus dissimilis Turton, 1819
 Nautilus entrochus Schroeder, 1803
 Nautilus fascio Linnaeus, 1758
 Nautilus gizensis Forsskål in Niebuhr, 1775
 Nautilus granum Linnaeus, 1758
 Nautilus helicites Gmelin, 1791
 Nautilus inaequalis Gmelin, 1791
 Nautilus laevigatulus Walker & Jacob, 1798
 Nautilus littoreus de Wulfen, 1791
 Nautilus macromphalus G.B. Sowerby 2a, 1849
 Nautilus major Forsskål in Niebuhr, 1775
 Nautilus marisrubri Schroeter, 1803
 Nautilus navicularis de Wulfen, 1791
 Nautilus obliquus Linnaeus, 1758
 Nautilus planci de Wulfen, 1791
 Nautilus pompilius Linnaeus, 1758
 Nautilus rectus Montagu, 1803
 Nautilus repertus Iredale, 1944
 Nautilus rotatus Maton & Rackett, 1807
 Nautilus rugosus Linnaeus, 1767
 Nautilus sceptrum Schroeder, 1803
 Nautilus stenomphalus G.B. Sowerby 2a, 1849
 Nautilus striatulus Schroeder, 1803
 Nautilus umbilicatus Linnaeus, 1758

 La naŭtiloj kaj la homoj 

 La naŭtiloj en arto 
eta|Ekzemplo de nederlanda pokaleto de 1630.
Ekde la 16-a jarcento, la konkoj de naŭtiloj de la okcidentaj landoj estis tre aprezitaj de la kolektantoj, en konsekvenco, ili estas ofte tre riĉe ornamitaj. Ofte, la ekstera tavolo de la konko estos senhavigita kun la celo malkaŝi la perlamotan surfacon lokita sube. La plej bonaj metiistoj transformas ilin en artaj objektojn.

 En literaturo 
La submarŝipo de la Kapitano Nemo en la romano Dudek mil leŭgoj sub la maro de Jules Verne nomiĝas Nautilus, en referenco al tiu besto.

 En konstruado 
La biodinamika betono "Pneumatit" uzas interalie konkojn de naŭtiloj.

Kategorio:Naŭtiloj