Ottó Gombosi

Ottó Gombosi [gomboŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gombosi Ottó estis hungara muzikhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia frato estis György Gombosi, lia pseŭdonimo estis Otto Johannes.

Ottó Gombosi  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Lexington (Masaĉuseco) aŭ en Natick (Masaĉuseco).

 Biografio 
Ottó Gombosi komence ricevis pianolecionojn de sia patrino, baldaŭ li lernis en privata konservatorio (1915-1920), fine li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1921. Liaj plej gravaj instruistoj estis Leó Weiner kaj Albert Siklós. Li plulernis en Berlino de Curt Sachs, eĉ li doktoriĝis en 1925. En Budapeŝto en 1926 li fondis muzikan revuon "Crescendo" kaj li kontribuis muzikajn kritikojn, ekde 1927 li estis muzika kritikisto en Berlino. Depost kiam Hitlero akiris la potencon li iris al Romo, en 1937 al Bazelo (kie li edziĝis), fine en 1939 al Usono. Li instruis en pluraj usonaj universitatoj. Li edziĝis duan fojon en 1954. Li esploris la mezepokan kaj renesancan muzikojn.

 El liaj kontribuoj 
 Jacob Obrecht. Mit einem Notenanhang… 31 bischer unveröffentiche Kompositionen aus der Zeit zwischen 1460–1510. (disertaĵo, 1925)
 Zenei élet Mátyás király udvarában (1929; ankaŭ itale Vita musica alla corte di re Mattia)
 Die ältesten Denkmäler der mehrstimmigen Vokalmusik aus Ungarn (1931)
 Bakfark Bálint élete és művei. – Der Lautenist Valentin Bakfark. Leben und Werke. (1935, 1967)
 Studien zur Tonartlehre des frühen Mittelalters (1937)
 Tonarten und Stimmungen der antiken Musik (1939)
 Machaut’s Messe Notre-Dame (1950)
 A németalföldi zene (1986)
 Lajtha László (1992)

 Fontoj 
 hungarlingva biografio
 hungarlingva biografio
 germanlingva biografio
 anglalingva biografio 

Kategorio:Hungaraj muzikhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj