Johann Friedrich Schulze

Johann Friedrich SCHULZE (naskiĝinta la  en Rottenbach-Milbitz, mortinta la  en Rottenbach-Paulinzella) estis germana orgenfaristo originante mem el orgenfarista familio.

 Vivo 
eta|Orgenfasado de Johann Andreas Schulze (1789) en la protestantisma paroĥuja Mario-kirko en Stadtilm
1806 Johann Friedrich ekestis kompaniano de la patro Johann Andreas Schulze (1753–1806) komenciĝinte trejniĝon ĉe la orgenfaranto Johann Benjamin Witzmann en Stadtilm. Gefratojn Johann Friedrich ne havis. En 1815 li fariĝis nedependa inĝeniero translokonte la firmaon al Paulinzella. Sed kelkajn jarojn li aktivis ankaŭ en Mühlhausen. Baldaŭ li taksitis unu el la plej bonaj orgenfaristoj en tuta Eŭropo. Krom Eberhard Friedrich Walcker li estis la plej eksperimentema kaj progresema orgenfaristo en Germanlando.Uwe Pape: Lexikon norddeutscher Orgelbauer, vol.2 (Sachsen und Umgehung), eldonejo Pape, Berlino 2012, p.361, ISBN=978-3-921140-92-5

En 1820 li edzinigis Johanna Dorothea Sophia (fraŭline: Kühn) el Oberrottenbach. El iliaj infanoj du, nome Edmund Schulze (1824–1878) kaj Eduard Schulze (1830–1880), ankaŭ fariĝis orgenkonstruistoj. Post la morto de la patro ambaŭ, kune kun la frato Oskar (1825–1878, fizikisto, kemiisto kaj filozofo), entreprenistis sub la nomo J. F. Schulzes Söhne. Alia frato, Herwart Schulze (1836–1908) laboris en la sama entrepreno kiel skulptisto. La entrepreno tamen malfondiĝis en 1881 post la morto de Edmund, Oskar kaj Eduard Schulze.

Adolph Oskar Schulze (* 1857; mortojaro lia nekonatas), ununura filo de Edmund, iris en Usonon kie liaj spuroj perdiĝis. Ĉu li ankaŭ faris orgenojn oni ne scias.

 Verkoj (elekto) 
De Johann Friedrich Schulze konatas pli ol 100 orgenoj. Jenas tie ĉi nur kelkaj el ili:
eta|Gräfinau-Angstedt
eta|Iserlohn
eta|Eischleben
 1815: Unua orgeno el la vilaĝa kirko de Horba
 1827: Urba paroĥuja kirko en Rastenberg (kune kun la vajmara orgenteoriisto Johann Gottlob Töpfer)
 1830: Kirko en Gräfinau-Angstedt
 1831: Preĝejo Sankta Marteno (Heiligenstadt) - ĝi funkciis ĝis 1973
 1843: Mikaelo-kirko en Heringen/Helme
 1845: Jakobo-kirko en Berlino/Kreuzberg - ĝi forbrulis en 1945 Informoj ĉe orgendatenlisto
 1847: Reformita preĝejo en Iserlohn
 1850: katedralo de Bremen
 1851: ĉefa orgeno en la Mario-kirko de Lübeck - forbrulis la instrumento en 1942
 1851: Crystal Palace en Londono
 1853: Mario-kirko en Darłowo
 1857: Nikolao-kirko en Hausen/Bufleben
 1857: Preĝejo Nia kara Sinjorino (Linderbach)
 1868: Bartolomeo-kirko en Leeds (de Edmund Schulze)
 1868: Matiaso-kirko en Eischleben (de Edmund Schulze)

 Disĉiploj 
Schulze ne nur majstre konstruis sed ankaŭ majstre instruis. Inter liaj disĉiploj jenas i.a.:
 Friedrich Wilhelm Winzer
 Friedrich Albert Mehmel
 Wilhelm Heerwagen
 Karl-August Witzmann kaj Heinrich Louis Witzmann

 Literaturo 
 Hans-Christian Tacke: Johann Gottlob Töpfer, Leben - Werk - Wirksamkeit. Kassel 2002, ISBN 3-7618-1577-8.
 Markus Vette, Rolf Bothe, Albrecht Lobenstein: Zur Restaurierung der Schulze-Orgel in der Coudray-Kirche in Rastenberg. Eugenia-Verlag, Rastenberg 2011, ISBN 978-3-938853-15-3. (Schriftenreihe des Heimatvereins Rastenberg Nr. 2.)
 Wolfram Hackel: Die Orgelbauerfamilie Schulze. In: Einweihung der restaurierten Schulze-Orgel in der Reformierten Kirche Iserlohn. 40 Jahre Evangelische Kantorei Iserlohn. Iserlohn, 1994.
 Archiv der ev.-luth. Kirchgemeinde Königsee: nuptokatalogo de Milbitz kaj Oberrottenbach, noto de l 15.6.1820

 Notoj 

Kategorio:Germanaj orgenkonstruistoj