Alabastrono

Alabastrono (en antikva greka αλάβαστρον; (angle) Alabastron, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, en Perseus  Konsultita la 27an de Novembro 2017.​ plurale: alabastra aŭ alabastronoj) estas malgranda ujo uzita en la antikveco por enhavi esencojn aŭ parfumojn. Vial, Claude (1983). Léxico de antigüedades griegas. Madrid: Taurus Ediciones. p. 52. ISBN 84-306-5705-3.

Foje ili estis fabrikitaj el alabastro; de tie la sama etimologio.

Laŭ Francisko Azorín ĝi estas Antikva vazo por enteni parfumojn, ungventojn. Estis fama tiu de oro, eltrovita en Nemrido, kun surskribo pri Sargono, la asira reĝo. Kaj ankaŭ la "Ŝranko por enmeti alabastronojn."Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 9.

 Notoj 

Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Ceramiko
Kategorio:Parfumoj
Kategorio:Masaĝo
Kategorio:Ujoj