Jadraque

Jadraque [ĥaDRAke] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Estas du domaroj nome Jadraque mem kaj Castilblanco de Henares.

 Toponimio kaj loĝantoj 
La loknomo estas toponimo de araba deveno: "Xadraq" [ĥaDRAk]. La loĝantoj nomiĝas jadraqueños [ĥadraKEnjos] respektive jadraqueñas [ĥadraKEnjas]. 

 Situo 
Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la provinco Gvadalaĥaro, do en ties centro, je altitudo de 830 m super marnivelo; je 48 km nordoriente el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°55′36″N 2°55′25″Ok.

Situa sur la valo de la rivero Henares, ĝia monumenta kastelo havigas belan vidaĵon de la valo kio konvertas ĝin en turisma haltejo deviga en La Alcarria. Je 4 km de la vilaĝo, troviĝas Castilblanco de Henares, submunicipo de la municipo de Jadraque.

 Nordokcidente: La Toba Norde: Medranda Nordoriente: Jirueque Okcidente: Membrillera 75px Oriente: Bujalaro kaj Argecilla Sudokcidente: Casas de San Galindo kaj Espinosa de Henares Sude: Miralrío Sudoriente: Villanueva de Argecilla kaj Ledanca

 Historio 
En la ĉirkaŭaĵoj de tiu municipo okazis, en la unua duono de la 15-a jarcento renkonto cele al batalo de la kastilia kaj aragona armeoj dum la regado de Johano la 2-a de Kastilio kaj de lia kuzo Alfonso la 5-a de Aragono. La batalo, finfine, povis esti evitata danke al la interveno de la kastilia reĝino Maria de Aragono, edzinreĝino de Johano la 2-a kaj fratino de Alfonso la 5-a.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de pli ol 2 000 loĝantoj en 1950 al 1 497 en 2016 (en 1860 estis 2 384 loĝantoj), tio estis oni perdis pli ol 500 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Jadraque kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

 Histori-arta heredo 
En la urba kerno elstaras: la preĝejo de la 17-a jarcento, kiu enhavas pentraĵon Kristo kolektante siajn vestojn, de Francisco de Zurbarán, kaj skulptaĵon atribuitan al Pedro de Mena. La domego de la Ursulinoj,Kaj antaŭe nobela domego de la klerisma Arias de Saavedra, kie gastiĝis, kvankam ne koincidis, Jovellanos kaj Goya: Jovellanos: enigmas y certezas, de Manuel Álvarez-Valdés kaj Valdés. Fundación Alvar González. Gijón, 2002; pp.400-401. ISBN 84-922159-9-2. kiu servis de rifuĝejo en 1808 al la politikisto de la Klerismo, Jovellanos,Gaspar Melchor de Jovellanos: Diario de viaje desde Bellver (Mallorca) a Jadraque (Guadalajara). Regreso del destierro. Mallorca, 5 de abril, 23 de junio de 1808. kaj al la pentristo Francisco de Goya. Alia domego, malsimila, estas tiu de la Inkvizicio, en la ĉefa placo kaj kun la blazono de la institucio parte detruita.
eta|maldekstra|Kastelo de la Cido (15-a jarcento).
En la ĉirkaŭoj, la ĉefa monumento estas la menciita Kastelo de Jadraque aŭ Kastelo de la Cido. Alia interesa komplekso estas la Sanktejo de Nia Sinjorino de Valbuena.

 Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

 Notoj 

 Bibliografio 
 José Antonio Ochaíta. La voz de la Alcarria. El Príncipe de la Copla; de Tomás Gismera Velasco. ISBN 978-1534703056

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de provinco Gvadalaĥaro
 Jadraque (stacidomo)

 Eksteraj ligiloj 
  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro