Sofito

Sofito en arkitekturo estas termino uzata por priskribi eksteron aŭ internon de arkitektura elemento; ĝenerale ĝi signifas la subaĵon de ajna konstruelemento. Por ekzemple strukturo kiu plenigas la spacon inter la plafono kaj la pinto de skatoloj muntitaj sur muro estas nomata sofito, kiel la materialo kiu konektas eksteran muron al la rando de tegmento sub la kornico.

 Etimologio 
Sofito derivas el , formita kiel plafono; kaj rekte el suffictus por suffixus, , fiksita sube). Laŭ Francisko Azorín sofito estas Malsupra faco de elstara arkitektura elemento.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 187. Li indikas saman etimologion el la latina sub-fixus, suffixus, suffictus (suba fiksaĵo).Azorín, samloke.

 Sofitoj en hejmoj kaj oficejoj 
En arkitekturo, sofito priskribas la subaĵon de ajna konstruelemento.

Ekzemploj de sofitoj povas esti jenaj:
 la subaĵo de arko aŭ arkitravo (subtenita de pilieroj aŭ kolonoj)
 la subaĵo de ŝtupareca spaco, sub la klasika entablemento
 la subaĵo de projekcia kornico, aŭ flanko de kameno
 la subaĵo de plafono kiu plenigas la spacon sub la kuirejaj ŝranketoj, ĉe la angulo de plafono kaj muro
 la subaĵo de oficeja plafono kie la plakoj (ĝenerale gipsaj) pendas
 la eksponita subaĵo de ajna ekstera elstaraĵo de sekcio de tegmento
 la muro sur kiu oni metas laŭtparolilojn en registreja studio
 la skatolejo por munti aerumilon por kuirejo sub dekliva aŭ alta plafono

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Alero

Kategorio:Plafonoj
Kategorio:Tegmentoj
Kategorio:Arkitekturaj eroj