Ledanca

Ledanca [leDANka] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Estas du ĉefaj domaroj nome Ledanca mem kaj Valfermoso de las Monjas (bela valo de la monaĥinoj). Estas malgranda vilaĝo en kiu travivas multaj de la antikvaj domoj el adobo, ĉirkaŭita de malgrandaj fruktoĝrdenoj kaj kampoj de seka agrikulturo, vitejoj, fruktarboj kaj olivarboj. La loĝantoj nomiĝas ledancos [leDANkos] respektive ledancas [leDANkas]. 

 Situo 
Ledanca situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la provinco Gvadalaĥaro, do en ties centro, je altitudo de 924 m super marnivelo; je 42 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°52′11″N 2°50′33″Ok.

Ledanca situas en la valo de la rivero Badiel, ĉirkaŭ la km 94,5 de la ŝoseo N-II.

 Nordokcidente: Villanueva de Argecilla Norde: Jadraque Nordoriente: Argecilla Okcidente: Utande 75px Oriente: Argecilla Sudokcidente: Gajanejos Sude: Brihuega Sudoriente: Brihuega

eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
 Historio 
En la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro preskaŭ atingis milon da personoj, poste malrapide malaltiĝis ĉefe post la Hispana Enlanda Milito kaj laŭlonge de la dua duono de la 20-a jarcento, ĝis oni venis al 110 lokuloj en 2016, tio estis oni perdis preskaŭ 900 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Ledanca oni supreniris al 640 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Ledanca kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

 Histori-arta heredo 
Elstaras la preĝejo — de stilo romanika kvankam tre reformita ĉefe pro la bombardado kiun ĝi suferis en la Enlanda Milito de 1936 — kaj la fonto de la placo, de la 18-a jarcento. La pejzaĝo de la zono estas tipa de la Alcarria, kaj en la ĉirkaŭoj troviĝas la ermitejo, la Molino del Cura —(Muelejo de la Pastro, mezepoka — kaj la ruinoj de antikva teksejo.

 Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro