Lovatj (rivero)

Lovatj (; , la pli malnova formo:  — Lovotj ) estas rivero en la Vicebska regiono de Belorusio, la Pskova kaj la Novgoroda provincoj de Rusio. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro.

 Geografio 
La riverkomenco de Pola situas en la Garadoka distrikto de Vicebska regiono de Belorusio, tuj apud la limo kun Rusio. La rivero elfluas el belorusia parto de la marĉo Ĉistik, kiu marĉo ĉirkaŭas la lagon Lovatec, tiu lago situas en la Nevela distrikto de la Pskova provinco de Rusio. Komence la rivero estas la ĉeno de lagoj kaj marĉoj, kunigataj per fluejoj (ĝi trafluas sep lagojn). En la Belorusio Lovatj fluas 47 km kaj eniros en Rusion. En sia meza fluo la rivero iras tra Valdaja Altaĵo, en malsupra — tra la Ĉe-ilmenja malaltaĵo kaj fine enfluas en la lagon Ilmenj, formante komunan delton kun la rivero Pola. Ambaŭ tiuj riveroj kuniĝas per fluejo, sed enfluas en Ilmenj aparte.С.А. Агафонова, В.А. Жук, la artikolo Ловать en la reta scienc-populariga enciklopedio “Akvo de Rusio” (ruse).La rivero Lovatj en la ŝtata akva registro (ruse).

Ĉe Lovatj situas urboj Velikije Luki kaj Ĥolm kaj la urbotipa loĝloko Parfino. En Lovatj enfluas ĉirkaŭ 30 riveroj, la plej granda el ili estas la rivero Kunja, kiu enfluas en la riveron Lovatj ene de la urbo Ĥolm. Lastaj 70 km de Lovatj estas navigeblaj.

 Historio 
Ĉe la belorusa parto de la rivero oni trovis  arkeologiajn lokojn: remparburgon de ferepoko kaj loĝlokon de neolitiko.Природа Белоруссии: Популярная энциклопедия / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — 2-е изд. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1989 (ruse).

Je 30 km de Velikije Luki situas “La urbeto ĉe Lovatj” — remparburgo de 10-a—12-a jarcentoj. Ĝi estas tute elfosita kaj multe esplorita. La remparburgo estas unika, ĉar ĝiaj tavoloj de 10-a jarcento preskaŭ ne estis malordigita poste, malsame kiel en Velikij Novgorod, Pskov aŭ aliaj plu loĝitaj lokoj, kaj al esplorado ne malhelpas nuntempaj konstruaĵoj. Do la trovaĵaro estas unika kiel kvante tiel kvalite. Estas sciata la plano de la tuta urbeto kaj apartaj konstruaĵoj kaj la evoluo dum pli ol du jarcentoj. Oni esploris la vivon en la urbeton, metiojn, ligojn kun aliaj lokoj k.t.p.Горюнова В. М. Городок на Ловати X—XII вв. (К проблеме становления города Северной Руси)  (ruse).Вознесенська Г. О. Техніка ковальського виробництва в Городку на Ловаті(ukraine).

Laŭ Komenca kroniko Lovatj estis parto de la fama mezepoka komerca vojo “De la varengoj ĝis la grekoj”.

Pri la vorto “Lovatj” ekzistas diversaj versioj, en kiu oni supozas la devenon de la vorto el la finna aŭ el la baltaj lingvoj.Фасмер М. Этимологический словарь русского языка. — Т. II. — С. 508.Откупщиков Ю. В. Об этимологии гидронима Ловать // Индоевропейское языкознание и классическая филология — X. Материалы чтений, посвященных памяти профессора И. М. Тронского. СПб., 2006. С. 215—219.

 Bildaro 

eta|none|400px|La panorama bildo pri Lovatj en Velikije Luki

 Notoj kaj referencoj 
eta|maldekstre|250 px|La rivero Lovatj apud la urbo Velikije Luki, 1909

Kategorio:Riveroj en Belorusio
Kategorio:Riveroj en Pskova provinco
Kategorio:Riveroj en Novgoroda provinco
Kategorio:Alfluantoj de Ilmenj