Fats Domino

Fats DOMINO, naskiĝis kiel Antoine Dominique DOMINO(New Orleans, 26-an de februaro 1928 – Harvey, 24-an de oktobro 2017Zanger Fats Domino (89) overleden, NU.nl, 25-an de oktobro 2017Fats Domino, 89, One of Rock ’n’ Roll’s First Stars, Is Dead, New York Times, 25-an de oktobro 2017), estis ritmenblusokantisto-pianisto.

 Biografio 
La kariero de Fats Domino komenciĝis en 1949 per The Fat Man (La grasa viro), unu el la unuaj roknroldiskoj kaj la kaŭzo de lia kromnomo. Tiu kanto kaj la furoraj kiuj sekvis li verkis kune kun Dave Bartholomew, bandestro kaj produktisto de diversaj ritmenblus-artistoj el New Orleans. La kantoj dum la 1950-aj jaroj ĉiuj estis surdiskigitaj en la studio de Cosimo Matassa en New Orleans kaj eldonitaj sub la Imperial-etikedo. Vendiĝis pli ol unu miliono da diskoj de The Fat Man.

Post nombro da furoretkantoj Fats Domino en 1955 definitive trarompis ĉe la granda publiko per Ain't That a Shame, kiu en Usono atingis la pintdekon. Sekve li faris plurajn kantojn inter kiuj Whole Lotta Loving, Blue Monday kaj Blueberry Hill. Li ankaŭ rolis en la filmoj Shake, Rattle & Rock!  IMDb - Shake, Rattle & Rock kaj The Girl Can't Help It  IMDb - The Girl Can't Help It. Dum la 1970-aj jaroj li ankoraŭ daŭre aktivis, sed ne tiel kiel dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. En 1980 li por la unua fojo aperis ĉe la North Sea Jazz Festival (Norda-Mara Ĵaz-Festivalo) en Hago, Nederlando.

Post kiam en 2005 la uragano Katrina transpasis lian naskiĝurbon, Fats Domino mallongtempe estis netrovebla, ĝis kiam lia filino rekonis lin sur foto de evakuitoj. Fats Domino perdis dum tiu naturkatastrofo ankaŭ siajn orajn diskojn. De la diskokompanio li pro tio ricevis reproduktaĵojnFats Domino receives gold record replacements in New Orleans, CBC News, 14-an de aŭgusto 2007.

Fats Domino aperis por la lasta fojo je la 19-a de majo 2006 en Tipitina's, ĵazo- kaj blusoklubo en New Orleans. Tiu apero estis surbendigita en 2008 por la dokumenta filmo Walking Back to New Orleans (Retroiro al New Orleans).eta|Fats Domino estis en 1956 gasto ĉe The Alan Freed Show, kie li disaŭdigis la kanton "Blueberry Hill"eta|Grafitio sur la domo de Fats Domino post onidiro ke li mortis pro la uragano Katrina en 2005
eta|Fats Domino (maldekstra) manpremas kun la usona prezidento George W. Bush, post kiam li ricevis medalon (29-an de aŭgusto 2006)

 Oraj diskoj 
Diskoj de kiuj pli ol unu miliono da ekzempleroj estas venditaj:

 1951 - The Fat Man (1949)
 1952 - Going Home
 1953 - Going to the River
 1953 - Please Don't Leave Me
 1953 - You Said You Love Me
 1953 - Don't Leave Me This Way
 1955 - Ain't That a Shame
 1955 - All by Myself
 1955 - I Can't Go On (Rosaly)
 1956 - Don't Blame It on Me / Bo Weevil
 1956 - My Blue Heaven / I'm in Love Again
 1956 - So Long / When My dreamboat Comes Home
 1956 - Blueberry Hill / Honey Chile 1956 - Blue Monday
 1957 - I'm Walkin'
 1957 - It's You I Love / Valley of Tears
 1958 - Whole Lotta Lovin'
 1959 - I'm Ready / Margie
 1959 - I'm Gonna Be a Wheel Someday
 1959 - Be My Guest
 1960 - Walkin' to New Orleans
 1960 - Three Nights a Week
 1960 - My Girl Josephine
 1961 - Shurah / Fell in Love on Monday
 1961 - Let the Four Winds Blow

Fonto: Fats Domino: Big Beat Blues de Paul MacPhail

 Referencoj 

Kategorio:Usonaj blusaj pianistoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj ritmenblusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj ritmenblusaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj rokkantistoj‎
Kategorio:Usonaj kantverkistoj
Kategorio:Bugiopianistoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj