Lucila Gamero de Medina

Lucila Gamero Moncada (naskiĝis  en Danlí, Honduro, mortis  en Tegucigalpo) estis unu el la unuaj honduraj verkistinoj kiuj sukcesis produkti solidan kaj avangardan literaturan verkon, por la socio kaj virinoj de sia epoko, en la ĝenro de romano.

La recenzisto kaj verkisto Luis Mariñas Otero nomis ŝin «la granda damo de hondura beletro».

 Ĉefaj verkoj 
Lucila Gamero de Medina verkis, inter aliaj, la sekvajn romanojn:

 Amelia Montiel (1892)
 Adriana y Margarita (1893)
 Páginas del Corazón (1897)
 Blanca Olmedo (1908)
 Betina (1941)
 Aída, novela regional (1948)
 Amor Exótico (1954)
 La Secretaria (1954)
 El Dolor de Amar (1955)

 Morto 
ŝi mortis  en San Pedro Sula, ŝi estas entombigita en privata tombejo en la urbo Danlí, El Paraíso, Honduro, Centra Ameriko.

 Vidu ankaŭ 
 Feminismo

 Fonto 

Kategorio:Honduraj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj