El Recuenco

El Recuenco estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

 Situo 
El Recuenco situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordorienta pinto de la sudokcidenta kvarono de la provinco Gvadalaĥaro, tio estas en ties sudo, je pli ol 100 km el Gvadalaĥaro, la provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok. Najbaras la municipoj .

 Geografio 
La municipa teritorio konstituas altebenaĵo, kun averaĝa alto de 1200 msm, loĝata de pinoj kaj anzinoj kun aliaj minoraj arbustoj kiel rosmareno, la fenica junipero kaj la ordinara junipero. Ties akvo estas kolektata al depresio tre profunda, 982 metroj de altitudo kaj 5 km de longo, kie kuŝas la urba kerno kaj malseka valo. Ĝi alfluas al la valo tra variaj ravinoj, tre profundaj: Ocino, Culico, Corzos, Queso, Valdelacueva, Valdepeñas, Escalerón, Mostajo, Cochinos, Pericón kaj Atalaya. Ili alfluas al la rivero Guadiela.

La plej alta punkto de la teritorio situas en la Morra del Ja, 1302 metroj, en ties norda parto, kroninte Umbrías, kiuj fluas tra Cecar, al la rivero Taĵo. La plej malalta, 900 metroj, situas en la Herrería, elfluejo de la ravino de Atalaya, limo kun la provinco Kvenko.

Ĉe la valo, tute kultivita, estas diversaj brutovojoj, de malgranda etendo, dise tra la teritorio, la plej parto el ili kun arteza puto ne tre profunda: Pozo Miga, Pozo de la Nava, Pozo de las Navas, Pozo de la Hoya, Pozo de las Culebrillas, Pozo el Villar, ktp.

Kiel distingaj pejzaĝoj menciindas: El Ceño, la Fernadilla, Los Corzos, La Atalaya, La Corralilza, Valdelacueva kaj Ocino.

 Historio 
La teritorio estas plenplena je restaĵoj de la pasinto, el fosilioj de vertebruloj de la epoko de la Plioceno-Plejstoceno (Vojo de la Serranos, Solanillas, Llano Hernando), tra tomboj, kiuj povus esti el visigotoj, de la 3-a al 4-a jarcentoj, al la ruinoj de multaj brutarejoj, abandonitaj ĉirkaŭ la mezo de la 20-a jarcento.

Ekzistas ankaŭ restaĵoj de trunkoj el ŝtonigita ligno laŭ la altebenaĵo de la loko konata kiel La Virgen (la virgulino).

Menciindas la setlejo de Santa Cruz (Sankta Kruco), tiel nomata de la lokanoj, probable el iberoj pro sia formaĵo kaj situo.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 73 en 2016, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj kialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe El Recuenco, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe El Recuenco kie la nombro de loĝantoj falis al la nunaj  en .

Kiel kuriozaĵo menciindas ke el la Hispana Transiro al demokratio la urbestro estis ĉiam la sama, nome Paulino Collada Ruiz de 1979 ĝis 2019, sed dekomence el dekstra Popola Alianco, poste ekde 1987 sep fojojn el maldekstra partio PSOE kaj fine ekde 2015 el dekstra Popola Partio.

 Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro