Alcolea del Pinar

Alcolea del Pinar (A. de la Pinaro) estas municipo  en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Krom la municipa ĉefurbo, la municipo inkludas la domarojn de Cortes de Tajuña, Garbajosa, Tortonda kaj Villaverde del Ducado.

 Domaroj 
 Domaroj Loĝantoj (2015) Alcolea del Pinar 252 Cortes de Tajuña 19 Garbajosa 11 Tortonda 28 Villaverde del Ducado 33

 Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas alcoleanos. 

 Situo 
Alcolea del Pinar estas situanta en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo konsiderita foje en la komarko aŭ distrikto Alkario kaj foje en la Montaro de Gvadalaĥaro, en la norda pinto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1 203 m super marnivelo; je 83 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 183 km el Zaragozo. Geografiaj koordinatoj estas 41°02′13″N 2°27′56″Ok. Ĝi estas trafike bone ligita ĉar ĝi situas ĉe la Nordorienta Aŭtoŝoseo, en la km 135, inter Gvadalaĥaro kaj Zaragozo. La teritorio havas komunan limon kun .

 Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 336, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Alcolea del Pinar, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Alcolea del Pinar kie oni falis al la nunaj 336.

 Ekonomio 
 Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

 Vidindaĵoj 
 Preĝejo de Virgulino de la Rozario, de la 19-a jarcento.
 Roka Domo, loĝejo elfosita en sabloŝtona roko fare de Lino Bueno, komence de la 20-a jarcento. ERIKA H.L. (5a de oktobro 1999). «El proyecto de casa-museo de Máximo Rojo, presupuestado en 80.000 euros». La Nueva Alcarria.  Konsultita la 20an de novembro 2017. Li faris tiun verkon dum deksep jaroj laŭ informo de la ĵurnalo El Imparcial de la 11a de januaro 1925, farite per fosilo kaj torĉoj ĝis ekhavi kelkajn ĉambrojn, pro la manko de resursoj por lui loĝejon. «Un obrero modelo. Se construye una casa en diecisiete años.». El Imparcial. 11a de januaro 1925. p. 2. 
 Muzeo de la Betono, kun skulptaĵoj el betono kaj fero fare de Máximo Rojo.
 Artgalerio de Antonio García Perdices.

 Notoj 

 Bibliografio 
 Díaz Sánchez, Julián (2006). «Un esteta en La Alcarria. El monasterio de las Perdizes (Alcolea del Pinar)». En Ramírez, Juan Antonio (Dir.). Escultecturas margivagantes. La arquitectura fantástica en España. Siruela, paĝoj 417-424. ISBN 84-7844-947-7.

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

 Eksteraj ligiloj 
  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro