Atiko (arkitekturo)

Atiko estas la supra ero de fasado uzata por ornamo aŭ por kaŝado de tegmento. Estas diversaj tipoj de atikaj konstrupintoj, el kiuj oni povas mencii la jenon:Fatás G. & Borrás G.M. (1980). Diccionario de términos de arte y arqueología. Alianza Editorial. ISBN 84-206-0292-2. p. 28. 

 Romia atiko (5-a jarcento a.K. al 1-a jarcento a.K.): estis ortangula bloko de ebena tegmento kiu estis metita sur kelkaj triumfarkoj kaj kiu kutime montris aludan surskribon. Sur ĝi aperis la statuo de la triumfa komandanto honore al kiu oni starigis la monumenton. Ĝi plu estis uzata en la triumfarkoj de la Novklasikismo kaj postaj (ekz. Brandenburga pordego). Morales Gómez, Adoración (2008). Diccionario visual de términos arquitectónicos. Cátedra. ISBN 978-84-376-2506-5.
 Flandra aŭ ŝtupa atiko (14-a jarcento al 16-a jarcento): nome ŝtuparfoma triangulo metita kiel pinto de la fasado de domoj de Belgio kaj Nederlando (iama Flandrio), cele al la kaŝado de duflanka tegmento de la loĝejoj. Morales Gómez, Adoración (2008). Diccionario visual de términos arquitectónicos. Cátedra. ISBN 978-84-376-2506-5. p. 253
 Lasta etaĝo en retablo, kiam oni plilongigas la centran zonon. Lajo Pérez, Rosina (1990). Léxico de arte. Madrid - España: Akal. p. 179. ISBN 978-84-460-0924-5. 

Francisko Azorín parolas pri la atika arkitekturo kaj priskribis ĝin tiele:
Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 25. Tiele li indikas ankaŭ la teknikajn esprimojn atika bazo, atika oro kaj atika etaĝo.

 Vidu ankaŭ 
 Atiko

 Notoj 

Kategorio:Arkitekturaj eroj