Hidantoino

|-style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;"|Hidantoino
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|100ra
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Plata kemia strukturo de la Hidantoino
|-
|colspan="2" style="text-align: center;"|100ra
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Tridimensia strukturo de la Hidantoino
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Alternativa(j) nomo(j)
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" |
 Glikolil-ureo
 Imidazolidino-duketono
|-
||Kemia formulo||{{KemiaFormulo|C|3|H|4|N|2|O|2}}|-
|CAS-numero-kodo||461-72-3
|-
|ChemSpider kodo||9612
|-
|PubChem-kodo||10006
|-
|Merck Index||15,4799
|- style="background: green; color: white"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Fizikaj proprecoj|-
|Aspekto||blankaj kristaloj
|-
|Molmaso||100.077 g·mol-1
|-
|Denseco||(DMDM Hidantoino):1.16 g cm−3
|-
|Fandpunkto||220 °C
|-
|Acideco (pKa)||9.0Wiley Online Library
|-
|Solvebleco||Akvo:
 397 g/L
|-
|Mortiga dozo (LD50)||(Dantocol)>5000 mg/kg (buŝe)Handbook of Preservatives, Michael Ash
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Sekurecaj Indikoj
|-
|Risko||R36/37/38
|-
|Sekureco||S24/25 S26 S27 S36/37/39
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |Pridanĝeraj indikoj
|-
|colspan="2" style="text-align: center;" | Danĝero 
|- style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center;" |GHS etikedigo de kemiaĵojSafety Data Sheet
|-
|GHS Damaĝo-piktogramo|| 
|-
|GHS Signalvorto||Averto
|-
|GHS Deklaroj pri damaĝoj||
|-
|GHS Deklaroj pri antaŭgardoj|| 
|-style="background: yellow; color: black"
|colspan="2" style="text-align: center with=50%;"|Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25 °C kaj 100 kPa)
|}Hidantoino aŭ glikolilureo estas heterocikla organika komponaĵo, senkolora aŭ blanka solido rezultanta el reakcio inter la glikolata acido kaj ureo. Ĝi estas la oksidita derivaĵo el la imidazolino. Ĝeneralsence, hidantoinoj povas referenci al klaso da komponaĵoj kun la sama ringa strukturo. Ekzemple, fenitoinoConcepts in Clinical Pharmacokinetics, Joseph T. Di Piro, fosfenitoinoStatus Epilepticus: Mechanisms and Management, Claude G. Wasterlain, David M. Treiman kaj etotoinoThe AARP Guide to Pills: Essential Information on More Than 1,200 ..., Maryanne Hochadel posedas fenilajn grupojn ligitajn al hidantoina molekulo. Hidantoinaj derivaĵoj posedas gamon da biokemiaj kaj farmakologiaj proprecoj tiaj kiaj antikonvulsiaj, antioksidigaj, antikanceraj, antimikrobaj kaj antiepilepsiaj.

 Historio 
La unuaj hidantoinoj estis izolitaj en 1861 far Adolf von Baeyer (1835-1917) dum liaj esploroj pri la ureata acido. Li sintezis ĝin per hidrogenigo de la alantoino pro tio li kreis la nomon hidantoino. En 1870, Adolph Strecker (1822-1871) determinis la strukturon de tiu substanco. En 1873, Friedrich UrechWiley Online Library sintezis la hidantoinon per interagado de aminoacidoj kaj kalia cianato en akva solvaĵo kaj varmigante la salon de la peranta hidantoata acido kun klorida acido.Hawley's Condensed Chemical Dictionary, Michael D Larrañaga, Richard J. Lewis, Robert A. Lewis La cikla strukturo de la hidantoino estis konfirmita en 1913 far Dorothy Hahn (1876–1950).

Sintezo de la hidantoino ekde la ureata acido600ra<center>Ureata acido<center>Alantoino<center>Hidantoino

 Sintezoj 
 Sintezo 1 
 Per varmigado de alantoino kun jodida acido oni preparas hidantoinon kaj ureon:Elements of Chemistry: Theoretical and Practical, Volume 3, William Allen Miller
500ra|eta|centre|Sintezo de Hidantoino ekde la alantoino.

 Sintezo 2 
 Sintezo de Adolf Strecker:Hidantoino estas sintezada per interagado de la glicino sub kalia cianato sekvata per senhidratigo de la hidantoata acido:
500ra|eta|centre|Sintezo de Hidantoino ekde la glicino.

 Sintezo 3 
 Sintezo de Thomas (2003):Hidantoinon eblas sintezi per hidrogenigo de la aloksanata acido aŭ per forigo de la bromida acido elde la bromo-acetil-ureo''' (Sintezo de E. Ware, 1950):
500ra|eta|centre|Sintezo de Hidantoino ekde la aloksanata acido.

 Reakcioj 
 Hidantoino, per hidrolizo donas glicinon, ureon, amoniako kaj karbona duoksido:Natural Products
700ra|eta|centre|Sintezo de Glicino ekde la hidantoino.

 Literaturo 
 Drugs.com
 Organic Chemistry Portal
 University of Maryland
 Hydantoin Anticonvulsants—Advances in Research and Application: 2012 ...
 Neurology of the Newborn, Volume 899, Joseph J. Volpe
 Syndromes of the Head and Neck, Robert J. Gorlin, M. Michael Cohen Jr., D.M.D., Ph.D., Raoul C.M. Hennekam M.D., Ph.D.
 Elements of Chemistry: Theoretical and Practical, Volume 3, William Allen Miller
 Chemicalland21
 International Journal of Cancer Research and Treatment

 Kunrilataj kemiaĵoj 

 Vidu ankaŭ 
 Adolf von Baeyer (1835-1917)
 Dorothy Hahn (1876–1950)
 Adolph Strecker (1822-1871)
 Barbiturata acido
 Alantoino
 Glikolata acido
 Glicino
 Aminoacidoj
 Ureo

 Referencoj 

Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Heterociklaj kombinaĵoj