Areteo de Kapadocio

Areteo de Kapadocio (; ; 85–138) estis kuracisto, kiu influita de la greka kulturo, vivis en Romo dum la regado de la Imperifkaestro Nerono aŭ Vespaziano. Li estis unu el la plej renomaj el la antikvaj grekaj kuracistoj. Li naskiĝis en Kapadocio sed li praktikis kaj vivis en Romo kaj Aleksandrio, pioniris la reviviĝon de la instruoj de Hipokrato, kaj onidire li due klasiĝas rilate al la patro de la Medicino mem en la aplikado de rigora observado kaj etiko al la arto.

Komence, li kuniĝis al la pneŭmatika medicina lernejo, kiu kredis ke la sano estis konservita de iu "vitala aero" aŭ pneŭmo. Pneŭmatikistoj asertis ke la malekvilibro de la kvar humuroj - sango, flegmo, kolero (flava galo) kaj melankolio (nigra galo) - perturbis la pneŭmon, kiu estis konsiderata idealan kondiĉon por nenormala pulsado.

 Vivo 
Kopioj de liaj manuskriptoj supervivis la nigran eraon kaj unue printiĝis en la latina versio ĉirkaŭ 1552. Liaj skribaĵoj estas memorindaj pro la vivaj priskriboj de la medicinaj kondiĉoj inklude de diabetoBeyond the 120 Year Diet: How to Double Your Vital Years , Roy L. Walford, astmo kaj celiakio. Kelkfoje li erare kreditatas pri la enkonduko de la nomo diabeto, ĉar evidentaĵoj elmontras ke ĝi jam estis uzata antaŭ ol lia epoko, samkiel li ne sciis ke la urino de la diabetuloj gustis dolĉe. Malgraŭ tio, li estis la unua kiu faris klaran priskribon pri la diabeto, kaj lia verkaro portas plezuron al la legantaro.

Areteo de Kapadocio estis mistera figuro. Liaj priskriboj pri larĝa gamo da malsanoj estis sufiĉe dokumentitaj kaj bele elmontritaj, efektive inda je legado ankoraŭ el la nunaj tagoj. Malgraŭ tio, li apenaŭ estis menciita de nenia medicina verkisto en la antikveco, escepte de Aetius en la 5-a jarcento kaj Paŭlo de Egino en la 7-a jarcento. Sendube, almenaŭ unu verko supervivis lin perfekte sendifekta, tamen, li fariĝis konata nur per latina tradukaĵo publikita en Venecio, en la jaro 1552. La manuskripto de Areteo konsistas je ok libroj priskribantaj la kaŭzojn, karakterizaĵojn kaj traktadojn de akuta kaj kronika malsanoj. Li verkis en la iona greka dialekto ankaŭ konata kiel la malnova Atiko. Oni ne havas aŭtobiografiajn detalojn, tamen ni povas suspekti ke li priskribas mem en unu dokumento, kiam li pentras kiu plej probable suferas pri obskura stomako-malsano.

 Verkaro 
 De Causis et Signis Morborum Acutorum et Diuturnorum (Pri kaŭzoj kaj simptomoj de malsanoj akutaj kaj kronikaj), en kvar volumoj
 De Curatione Morborum Acutorum et Diuturnorum (Pri la kuracado de malsanoj akutaj kaj kronikaj), en kvar volumoj
 Aretæus: Consisting of Eight Books, on the Causes, Symptoms and Cure of ..., 1785
 The Extant works of Aretaeus, the Cappadocian
 Of the Causes and Signs of Acute and Chronic Disease, 1837
 Medici antiqvi graeci, Aretaevs, Palladivs, Rvffs, Theophilvs: physici ..., 1581, Aretaeus of Cappadocia.), Rufus of Ephesus,Theophilos Protospatharios, Palladius Iatrosophista, Stephanus of Athens, Giunio Paolo Grassi, Hippocrates, Agostino Gadaldini
 De pulmonum inflammatione, Aretaeus of Cappadocia, Karl Christian Lebrecht Weigel

 Literaturo 
 Digital Hippocrates
 American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine
 Dictionary of World Biography, Volume 1, Frank Northen Magill
 A Biographical History of Endocrinology, D. Lynn Loriaux
 Bipolar Depression: Molecular Neurobiology, Clinical Diagnosis and ..., Carlos A. Zarate Jr., Husseini K. Manji

 Vidu ankaŭ 
 al-Razio (854-925)
 Oribazo de Pergamo (325-403)
 Hipokrato (460 a. K. - 377 a. K.)
 Paŭlo de Egino (625-690)
 Klaŭdo Galeno (129-216)
 Sorano de Efeso (98-138)
 Praksagoro de Kos (340 a. K. - 280 a. K.)
 Herofilo (335 a. K. - 280 a. K.)
 Aŭlo Kornelio Celso (25 a. K. - 50 AD)
 Aecio de Amedo (502-575)
 Rufo de Efeso (80-150)

 Referencoj 

Kategorio:Helenaj kuracistoj
Kategorio:Romiaj kuracistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 85
Kategorio:Mortintoj en 138