Fritz Henning

Fritz Gustav Hermann HENNING (naskiĝinta la  en Strasburg (Uckermark)-Karlsburg, mortinta la  en Bremen) estis germana fizikisto.

 Vivo 
Henning studis ekde 1898 natursciencojn en Halle kaj Berlino kaj doktoriĝis en 1901 en Halle (Saale) pri fiziko pri radiaktivaj substancoj. La saman jaron li iris ĉe la Fizikan-teknikan altlernejon al Berlino. Tie li iĝis en 1921 Supera registara konsilisto kaj neorda profesoro ĉe Humboldt-Universitato. Inter 1927 kaj 1945 li estris la sekcion pri varmo kaj premo.

Henning okupiĝis pri la mezuro de altaj kaj malaltaj temperaturoj kaj pri akvovapora esplorado. Liaj studoj pri temperaturmezuro estis grava frundamento por la enkonduko de la Internacia temperaturskalo en 1927. Liaj priakvovaporaĵoj akceptitis de la farintoj de internaciaj tabuloj vaporpremaj en la tuta mondo.

Henning redaktis la lernolibron Praktische Physik de Friedrich Kohlrausch, kunlaboris la Tabularon fizikan-kemian de Landolt-Börnstein, helpis verki la Fizikan manlibron de Arnold Berliner kaj Karl Scheel kaj kuneldonis Handbuch der Physik de Geiger/Scheel.

 Verkoj 
 Grundlagen, Methoden und Ergebnisse der Temperaturmessung, Vieweg 1915
 mit Ludwig Holborn, Karl Scheel: Wärmetabellen: Ergebnisse aus den thermischen Untersuchungen der Physikalisch-Technischen Reichsanstalt, Vieweg 1919
 Wärmetechnische Richtwerte, VDI Verlag 1938
 Temperaturmessung, Leipzig: Barth 1951, 3-a eldono Springer Verlag 1977 (prilaborinto: Helmut Moser)
 Von tiefen und hohen Temperaturen, Teubner 1951

 Eksteraj ligiloj 
 Carl Tingwaldt, Biografio ĉe NDB

Kategorio:Germanaj fizikistoj