Ladislao la Ulnolonga

Ladislao la 1-a (, laŭvorte: "la Ulnolonga"; naskiĝis en 1260, mortis la  en Krakovo) estis reĝo de Pollando. Li estis filo de duko Kazimiro de Kujavio.
eta|400px|Mapo de Pollando dum la regado de Ladislao la 1-a (Pollando) (Ladislao la Ulnolonga)(dum la jaroj: 1275–1300)

 Vivo 
En 1288 li akceptitis fare de parto de la nobeloj kiel reĝo sed devis cedi la dignecon al duko Henriko la 4-a (Silezio) el Vroclavo, poste al la reĝo Venceslao la 2-a (Bohemio). Nur post ties morto, vivinte plurajn jarojn en ekzilo kaj petinte la papan benon kiel pilgrimulo en Romo li akiris la regadon en Krakovo. Sed la grandpollandanoj daŭre rifuzis lian agnoskon. Krome Ladislao perdis Malgrandan Pomerion al la Ordeno de germanaj kavaliroj. Nur en 1312 li sukcesis venki la malamikojn, kiuj konfidis en la apogon fare de la kavalirordenanoj kaj de la sileziaj Piastoj. Post permeso fare de la papo rezidanta tiutempe en Avinjono li kroniĝis la 20-an de januaro 1320 kiel pola reĝo en Krakovo apud sia edzino Hedvigo.

Lia posteulo estis la filo Kazimiro la Granda. Danke al ties edzinigo de Ano, filino de la litova princo Gediminas, prepariĝis la unuiĝo inter Pollando kaj Litovio.

 Fonto 
 Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 20. Leipzig 1909, p. 710, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Polaj reĝoj
Kategorio:Piastoj