Esprit Fléchier

Esprit FLÉCHIER  (naskiĝinta la  en Pernes-les-Fontaines, dep. Vaucluse, mortinta la  en Montpellier) estis franca verkisto.

 Vivo 
Flechier estis kelkan tempon membro de la ordeno de la jezuitoj kaj poste profesoro pri retoriko en Narbonne. En la jaro 1659-a li iris Parizon, kie li baldaŭ famiĝis kiel brila disdeambona oratoro frekventante la rondojn en Hôtel de Rambouillet. Liaj funebraj paroladoj, aparte tiu por Henri de la Tour d'Auvergne de Turenne, estis veraj ĉefaj verkoj en stilo perfekta.

Samtempe kun Racine li akceptitis ano de Franca Akademio. Li iĝis danke al lia reĝa moŝto Ludoviko la 14-a episkopo de Lavaur en 1685 kaj de Nimes en 1687. Tie li ankaŭ fondis akademion.

 Verkaro 
El liaj verkoj (Nimes 1728, 10 vol.) menciindas - krom la ofte eldonitaj »Oraisons funèbres« (Paris 1681): »Histoire de Théodose le Grand« (Paris 1679), »Histoire du cardinal Ximenes« (Paris 1693, 2 vol.) kaj »Panégyriques des Saints« (Paris 1690, 3 vol.). Liaj poemoj en franca kaj latina lingvoj presitis ĉe »Œuvres posthumes« (Paris 1712).

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 6. Leipzig 1906, p. 668, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Jezuitoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Retorikistoj
Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio