Al-Muktadir

Abu 'l-Fadl Ĝa'far ibn Ahmad al-Mu'tadid () (895 – 31 Oktobro 932), pli bone konata laŭ dia regonomo al-Muktadir bi-llah (, "povega en Dio"), estis abasida kalifo en Bagdado 908 ĝis 932 (295-320 laŭ islama kalendaro).

La longa regado de Al-Muktadir portis Abasidojn al tre malalta tajdo. Oni perdis Nordafrikon kaj preskaŭ Egipton. Mosul forigis sian dependon kaj la grekoj (bizancanoj) faris atakojn laŭlonge de la malbone protektitaj limoj. En Oriento formala agnosko de la Kaliflando restis valida, eĉ por tiuj kiuj postulis sian sendependon; kaj pli proksime, la teruraj Karmatoj estis bremsitaj. En Bagdado, al-Muktadir, simpla ilo de tribunalo, estis dependa de eksterlandaj gvardioj, kiuj, estritaj ĉefe de turkoj kaj de aliaj oficiroj de eksterlanda deveno, venis ofte al ribeloj. Pro la praktika malgranda fakta povo de Al-Muktadir, la prestiĝo kiun liaj tujaj antaŭaĵoj estis reakirintaj perdiĝis.

 Referencoj 

 Fontoj 



 Tiu teksto estis adaptita el la publika verko de William Muir nome The Caliphate: Its Rise, Decline, and Fall.

Kategorio:Abasidaj kalifoj
Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Homoj de la 10-a jarcento