Jacques Cazotte

Jacques CAZOTTE (naskiĝinta la  en Dijon, mortinta la  en Parizo) estis franca verkisto.

 Vivo 
Li ekdeĵoris ĉe la mararmea administracio kiel kontrolisto kaj senditis al Martiniko. Post la reveno li estis privatulo. Li aliĝis al la sekto de la Martinistoj kaj arestitis en la 10.8.1792. La kuraĝo de lia filino nur kelkajn tagojn plilongigis la vivon antaŭ senkapitiĝo gilotine.

Li famiĝis per la lulkanto (Tout au beau milieu des Ardennes), kiun li verkis por la mamnutristino de la duko de Burgundio. Tiu gloro superitis per liaj ĉefverkoj: Ollivier (Paris 1762), kavarlira poemo laŭ la stilo de Ludoviko Ariosto, kaj Le diable amoureux (1772), fabelo en hispana maskado kaj ĝis nuntempe alloga pro spriteco elstara. Lia lerto de versfarado estis pruvita per la verkado dumununokta de sepa kanto por la voltera Guerre civile de Genève; la rezulto estis tiom konvinka ke tuta Parizo povis esti trompita. Inter la aliaj verkoj menciindas la kontinuigo de Mil kaj unu noktoj kun la helpo de la araba monako Dom Chavis (=vol. 37–40 de Cabinet des Fées). La verko eldonita sub la titolo La prophétie de Cazotte estas vere verko de Laharpe.

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 3. Leipzig 1905, p. 826, kio legeblas interrete tie ĉi.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Viktimoj de Franca Revolucio
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Francio