Georg Neumark

Georg NEUMARK (naskiĝinta la  en Bad Langensalza, mortinta la  en Vajmaro) estis germana poeto.

 Vivo 
Neumark frekventis la gimnazion Ernestinum (Gotha) kaj paralele tre okupiĝis pri muziko kaj poezio (li mastris la ludadon de gambovjolo). Kiam li forlasis la patrujon por iĝi studento li priŝtelitis kaj perdis ĉion. Do li komencis migradon de unu loko al alia (Magdeburg, Lüneburg, Hamburgo) serĉante vane postenon por perlabori monon por povi vivi. Finfine li liberigitis el la mizerego danke al deĵoro kiel privata instruisto en Kiel. Ĝojante prie li verkis la faman kanton »Wer nur den lieben Gott läßt walten«.

En 1643 li iris al Kenigsbergo por studi jursciencon. En 1652 li estis duka bibliotekaro kaj registristo en Vajmaro. Sub la nomo "Der Sprossende" li membriĝis al la Fruktodona Societo, kies historion li priskribis en »Neusprossender Teutscher Palmbaum« (Nürnberg 1668).

 Graveco verkisto 
KIel ne malmultaj de la kleraj poetoj de la 17-a jarcento li estis iel malfekunde kaj komplike skribanta. Nur kelkaj el liaj edifaj poemoj el »Poetischer Lustwald« (Jena 1657) estas pli agrablaj kaj malkomplikaj. Antologion de li enhavis kolekto de M. Müller, nome »Bibliothek deutscher Dichter des 17. Jahrhunderts« (11-a volumo, Leipzig 1828). Lia busto staras en la ĝardeno de la Memorigloko Menantes en Wandersleben.

 Literaturo 
Knauth, Georg Neumark nach Leben und Dichten, Langensalza 1881

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 566, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Ekleziaj kantoj