Al-Ka'im

Al-Ka'im aŭ Al-Qā'im (, plennome , "kiu plenumas la komandon de Dio"; naskiĝis ĉ. 1000, mortis la ) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1031 ĝis 1075. Li estis la filo de la antaŭa kalifo al-Kadir.

Dum la komenco de lia regado, la situacio de la ĉefurbo Bagdado estis tute ĥaosa; la Bujidoj perdis povon, dum la Selĝukoj ekhavis ĝin ekzemple kontrolante teritoriojn de la nunaj Sirio kaj Armenio, post kio ili celis Bagdadon mem. La selĝuka reganto Toghrül kun ekskuzo de pilgrimado eniris en la ĉefurbo, plutenis la kalifon kaj estis aklamita de la popolo, spite kontraŭstaron de turkoj kaj Bujidoj, kaj estis agnoskita kiel Sultano fare de la kalifo en la publika predikado.

Dum la periodoj de tiu kaj de la antaŭj kalifoj, literaturo, speciale persa literaturo, floris sub la patroneco de la Bujidoj. La turka filozofo al-Farabi mortis en 950; al-Mutanabbi, agnoskita oriente kiel la plej granda el la arabaj poetoj, kaj li mem arabo, en 965; kaj la plej granda el ĉiuj, nome la irana Abu Ali Husajn ibn Abdallah ibn Sina (Aviceno) en 1037.

 Referencoj 

 Tiu teksto estis adaptita el la verko de William Muir en publika havaĵo nome "The Caliphate: Its Rise, Decline, and Fall".
 Bosworth, C. E. (1968). "The Political and Dynastic History of the Iranian World (A.D. 1000–1217)". In Frye, R. N. The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Saljuq and Mongol periods. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–202. ISBN 0-521-06936-X.  Alirita la 7an de Novembro 2016.

Kategorio:Abasidaj kalifoj
Kategorio:Homoj de la 11-a jarcento
Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Bagdado
Kategorio:Bagdadanoj