Kliniteco (geologio)

eta|Strekiteco (germane Streichen) kaj kliniteco (germane Fallen) ĉiam staras orte unu kun la alia. <center>Ilustraĵo je klinita tavolfaco.
Kliniteco aŭ kliniĝo estas en la geologio unu el la du parametroj, kiuj difinas la orientiĝon de certa geologia etendaĵo en la spaco. La alia parametro estas la strekiteco.
 Difino 
Je la kliniĝo oni diferencas klinangulon kaj klindirekton. La klinangulo estas la angulo inter la horizontala ebeno kaj la plej kruta linio (fallinio), kiu estas lokebla sur ebeno. La klinangulo do difinas la klinitecon de ebeno. La direkto, en kiun montras la fallinio, projekciita en la horizontala
ebeno, estas la klindirekto. Ĝi indikas, en kiun direkton kliniĝas la ebeno kaj staras ĉiam orte al la strekiteco. Kune kun la strekodirekto la klinangulo klare difinas la spacan orientiĝon de ajna ebeno.

Indiko kiel „035/20SE“ signifas, ke la klinangulo de geologia etendaĵo havas 20 gradojn kaj ke la klindirekto estas sudoriento. „035“ estas ĉi-ekzemple la valoro de la strekodirekto, kiu nerekte ankaŭ indikas la precizan klindirekton (35 gradoj + 90 gradoj = 125 gradoj).

Horizontala ebeno havas la klinangulon 0, vertikala ebeno havas neniun klindirekton.

Kategorio:Geologio 
Kategorio:Dimensia analitiko
Kategorio:Minado