Menyhért Lengyel

Vivo kaj verkaro 
Lengyel komencis sian literaturan karieron kiel ĵurnalisto en Kosice, poste en Budapeŝto. Lia unua teatraĵo, „La granda princo“ estis prezentita en 1907 per la Thalia Societo. Lian duan verkon, „La dankeman posteularon“ prezentis la Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1908 kaj ĉi tiu dramo estis honorita de la Hungara Scienca Akademio. „Tajfuno“, lia sekva dramo, verkita en 1909, iĝis tutmonda sukceso.

Lengyel publicis ankaŭ en la plej rekonita hungara literatura revuo Nyugat (Okcidento). Dum la unua mondmilito li restis en Svislando komisie de la ĵurnalo Az Est (La Vespero), li sendis raportojn, artikolojn, kontraŭmilitajn publikaĵojn, kiuj estis transprenitaj ankaŭ de germanaj kaj francaj ĵurnaloj. Ĉi tiuj skribaĵoj aperis ankaŭ en la libro „Simplaj pensoj“ en 1918.

Li verkis la rakonton „La mirakla mandareno“ en 1916 al kiu Béla Bartók komponis muzikon kaj kreis la mondfaman baleton de la sama tilolo.

Post la unua mondmilito Lengyel faris pli longan vojaĝadon en la Usono. Liaj tieaj travivaĵoj inspiris lin resumi la spertojn en la libro „Amerika taglibro“ kiu aperis en 1922.

En la 1920-aj jaroj Lengyel intensive okupis sin ne nur pri dramoj sed ankaŭ pri filmoj. Dum difinita tempo li estis dramaturgo de la berlina filmfabriko May Film. En la jaroj 1929–1930 li estis kundirektoro (kune kun Frigyes Karinthy) de la teatro Belvárosi Színház.

En 1931 li haltadis en Londono kaj sendis regule raportaĵojn al la ĵurnalo Pesti Napló (Peŝta Raporto).

1937 estis la jaro kiam Lengyel translokiĝis en la Usonon, en la centron de la filmindustrio Hollywood. Li verkis scenarojn. Multaj da liaj filmoj havis mondsukceson, kelkaj estas sur la bildekrano ankaŭ nuntempe, ekzemple „Ninoĉka“ kaj „Esti aŭ neesti“. La ĉefrolulo de Ninoĉka estis Greta Garbo kaj ĉi tiu filmo estis nomumita al Oskar-premio en 1942. La muzikalo kaj filmo „Silka ŝtrumpo“ (Silk Stockings) de Cole Porter baziĝis sur la rakonto de ĉi tiu filmo.

En la fino de la 1960-aj jaroj Lengyel relokiĝis en Eŭropon, li loksidiĝis en Romo, Italio. Li ĉiutempe sentis sin hungaro kaj redeziris en lian naskolandon. Sekve 1956 li kelkafoje vizitis Budapeŝton kaj parolis kun hungaraj verkistoj, teatraj fakuloj. Li povis senrevene reveni en 1974 sed nelonge, en la sama jaro li mortis en Budapeŝto. Li vivis 94 jarojn.

La taglibro de Lengyel, kiun li regule skribis dum lia plena vivo, estis transdonita al la budapeŝta Petőfi Literatura Muzeo. La urba biblioteko de lia naskiĝurbo, Balmazújváros adoptis la nomon „Lengyel Menyhért Urba Biblioteko“ en 2004. Apud la Biblioteko staras la busto de Lengyel.

 Teatraĵoj de Lengyel 

 La plej gravaj filmscenaroj de Lengyel 
 Tiltott paradicsom (Forbidden Paradise) (1924) – Dir.-o: Ernst Lubitsch
 Nagy Katalin, a cárnő (Catharine the Great) (1934) – Dir.-o: Paul Czinner, Ĉefrolulo: Elisabeth Bergner
 Helyet az öregeknek (Donu lokon al la maljunuloj!) (1934, verkita kune kun Géza Cziffra kaj Adorján Stella, el la teatraĵo de Siegfried Geyer kaj László Bús-Fekete)
 Egy frakk története (Tales of Manhattan) (1934, verkita kune kun László Vadnay kaj László Fodor) – Dir.-o: Julien Duvivier, Ĉefroluloj: Charles Laughton, Paul Robeson
 Karaván (Caravan) (1934) – Dir.-o: Erich Carr, Ĉefroluloj: Charles Boyer, Loretta Young
 Rembrandt (1934) - Ĉefrolulo: Charles Laughton
 A cár és a muzsikus (The Tzar and the Musician) (1935) - Ĉefrolulo: Arthur Richmann
 Hotel Imperial (1935, kune kun Lajos Bíró) – Dir.-o: Otto Preminger
 Angyal (Angel) (1937) – Dir.-o: Ernst Lubitsch, Ĉefrolulo: Marlene Dietrich
 Ninocska (Ninotchka) (1939) – Dir.-o: Ernst Lubitsch, Ĉefrolulo: Greta Garbo
 Lenni vagy nem lenni (To Be or Not to Be) (1942) – Dir.-o: Ernst Lubitsch, Ĉefrolulo: Carole Lombard
 Dicsőség napjai (Days of Glory) (1944) – Dir.-o: Casey Robinson, Ĉefrolulo: Gregory Peck
 Királyi botrány (Royal Scandal) (1945) – Dir.-o: Otto Preminger
 Selyemharisnya (Silk Stockings) (1957, filmvarianto de la muzikalo Ninoĉka) - Ĉefroluloj: Fred Astaire, Cyd Charisse

 Fontoj 
 100 éves a Nyugat – Lengyel Menyhért (La revuo Nyugat estas 100 jaroj – Melchior Lengyel)
 Magyar Életrajzi Lexikon (Hungara Biografia Leksikono)
 Kun Józsefné: Lengyel Menyhért. Személyi bibliográfia (1880-1974) (Persona bibliografio de Melchior Lengyel, 1880–1974). Lengyel Menyhért Városi Könyvtár, Balmazújváros, 2004
 Lengyel Menyhért: Életem könyve (Libro de mia vivo). Redaktita de József Vinkó. Gondolat, Budapest, 1987

 Pluaj informaĵoj 



 May-Film 
 Ninotchka (Ninoĉka) 
 Élet és Irodalom, Tóbiás Áron: Megmentett hangszalagok - Lengyel Menyhért (Savitaj voĉkordoj - Melchior Lengyel) 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj