Budho Amitabo

La budho Amitabo () estas budho priskribita en la tekstoj de mahajana budhismo. Amitabo estas la ĉefa budho en purlanda budhismo, ankaŭ konata kiel Amitabismo. En vaĝrajana budhismo, Amitabo estas konata pro sia atribuo de longa vivo. Laŭ ĉi tiuj tekstoj, Amitabo posedas senfinajn meritojn, rezulto de bonaj agoj tra sennombraj pasintaj vivoj kiel bodisatvo nomita Darmakaro.

 Doktrino 
Laŭ la Plilonga Sutro de Nemezurebla Vivo, la budho Amitabo estis en pratempa epoko bikŝuo nomata Darmakaro. En kelkaj versioj de la sutro, Darmakaro estas priskribita kiel raĝo kiu rezignis sian tronon post lerni pri budhismo de la budho Lokeŝvararaĝo. Li do decidis fariĝi budho kaj krei puran landon nomitan Sukavatio, kiu troviĝas en la plej okcidenta parto de la universo, trans la limoj de nia propra mondo, kaj kie laŭ la versio de la sutro konata en Ĉinio, Vjetnamio, Koreio kaj Japanio, ĉiu kiu dezirus renaskiĝi en ĝin povus fari tion kaj lerni la darmon kun li.

 Mantroj 
La budho Amitabo estas la centro de pluraj mantroj en Vaĝrajana budhismo. La Sanskrita formo de la mantro de la budho Amitabo estas ॐ अमिताभ ह् (oṃ amitābha hrīḥ). En la skolo Shingon ĝi estas オン・アミリタ・テイゼイ・カラ・ウン (On amirita teizei kara un) el la Sanskrita formo ॐ अमृत तेजे हर हूं (oṃ amṛta-teje hara hūṃ).

 Nomoj en aliaj lingvoj 
eta|Litero de la budho Amitabo.

En Sanskrito, la nomo de la budho Amitabo estas Amitābha (Amitābhaḥ en la nominativo). Ĝi estas kombino de la vortoj amita (senlima) kaj ābhā (lumo).
La nomo Amitāyus (nominative, Amitāyuḥ) estas ankaŭ uzita por nomi lian rekompencan aspekton (saṃbhogakāya)), speciale asociita kun longviveco. Ĝi estas kombino de la vortoj amita (senfina) kaj āyus (vivo).

 Arĥeologiaj originoj 
eta|Statuo de la budho Amitabo de la dinastio Tang, kaverno numero 20, Kavernaro Longmen, Ĉinio.
La unua epigrafa spuro de la budho Amitabo estas la malsupra parto de la statuo trovita en Govindnagaro, Pakistano, kiu nun troviĝas en la Muzeo Mathura. La statuo estas de la 28-a jaro de la rego de Huviŝka, dum la lasta duono de la dua jarcento, dum la Kuŝana imperio, kaj estis dediĉita al la budho Amitabo de komercista familio. 

La unua konata sutro kiu mencias la budhon Amitabo estas la traduko en la ĉinan de la Pratyutpanna Samādhi Sūtra de la Kuŝana bikŝuo Lokakṣema ĉ. 180. Ĉi tiun verkon oni kredas la origino de la praktikoj de purlanda budhismo en Ĉinio.

 Bildaro 

 Referencoj 

Kategorio:Budhoj