Statuto de Westminster 1931

La Statuto de Westminster, 1931 estas Leĝo de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando kaj separataj versioj el ĝi estas nune internaj leĝoj en Aŭstralio kaj Kanado; ĝi estis nuligita en Novzelando kaj ŝanĝita per postaj leĝoj en iamaj teritorioj de la Komunumo de Nacioj. Aprobita la 11an de Decembro 1931, tiu leĝo, ĉu tuj aŭ post ratifo, efektive kaj establis la laŭleĝa sendependo de mem-regantaj Dominioj de la Brita Imperio el la Unuiĝinta Reĝlando kaj ligis ilin ĉiujn por serĉi komunan aprobon por ŝanĝoj en la monarkiaj titoloj kaj en la komuna linio de sukcedo. Tio estus statuta enkorpigo de la principoj de egaleco kaj komuna fideleco al la Krono kiel proklamita en la Deklaro Balfour de 1926.

Nuntempe ofte la Statuto de Westminster estas konsiderata dokumento kiu garantiis la tutan sendependecon de iamaj Dominioj. Tio ne estas tute vera, ĉar garantii la suverenecon kaj egalecan statuson kun la Unuiĝinta Reĝlando ne signifis posta eliro de la Dominoj el la Imperio, aŭ eĉ la rompo de la Imperio. La Dominioj kaj la UR restas komuna civitaneco kaj kohera eksterlandaj, militaj kaj (malpli etende) ekonomiaj kaj fiskaj politikoj. Tamen, tiu Statuto, almenaŭ laŭleĝe, serioze malfortigis la unuecon de la Imperio kaj ludis gravan rolon kiel leĝa kadro por de facto sendependiĝo en la fakta rompo de la Imperio post la Dua Mondmilito.

La gravo de la Statuto de Westminster nuntempe estas ke ĝi fiksis la bazon por la kontinua rilato inter la komunumaj dominioj kaj la Krono.

Referencoj

Kategorio:Historio de Unuiĝinta Reĝlando
Kategorio:Brita imperio
Kategorio:Brita juro
Kategorio:Registaro de Aŭstralio
Kategorio:Ĉarto
Kategorio:1931
Kategorio:Komunumo de Nacioj