István Laczó

István Laczó [iŝtvAn lacO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Laczó István estis hungara operkantisto (tenoro), arkitekto. Lia edzino estis Lenke Zsögön, same operkantisto.

István Laczó  naskiĝis la  en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.

 Biografio 
István Laczó akiris arkitektan diplomon, poste li laboris ankaŭ en Italio. Li studis en Akademio Santa Cecilia en Romo pro instigo de Pietro Mascagni, krome li lernis private ĉe Benjamino Gigli. Hejmenveninta li plulernis en la Muzikakademio, kie li lernis ĉefe de Ferenc Székelyhidy. Jam dum lernado en 1934 li debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1935 kaj 1963 li apartenis al la menciita Operejo. En 1949 lia partnero estis Maria Callas, krome li kantadis en pluraj landoj. En 1963 pro malsano li retiriĝis. Li ricevis premion en 1963, postmorte en 2015 li estis nomumita eterna membro de la Operejo.

 Elektitaj roloj 
 Ferenc Erkel: Bánk bán (Banuso Bánk; opera versio) - titolrolo 
 Georges Bizet: Carmen — Don José
 Ruggero Leoncavallo: Pagliacci — Canio
 Pietro Mascagni: Cavalleria Rusticana — Turiddu
 Giacomo Puccini:
 Tosca — Mario Cavaradossi
 Madama Butterfly — B. F. Pinkerton
 Turandot — Kalaf 
 Giuseppe Verdi:
 Rigoletto - princo de Mantua
 Aida — Radames
 Il Trovatore — Manrico
 Otello — titolrolo

 Memorigiloj 
 memortabulo en Újbuda 

 Fontoj 
 hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo L, poste serĉu la nomon)
 hungarlingva biografio kun foto
 hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj