Pál Vajda

Pál Vajda, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vajda Pál estis hungara verkisto, bibliografo, ĵurnalisto.

Pál Vajda  naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.

 Biografio 
Pál Vajda frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis 2 jarojn en teknika altlernejo en Berlino, fine li doktoriĝis el filozofio en Sorbono en 1934. Jam dum la parizaj studentaj jaroj li faris ĵurnalistajn laborojn. Li interesiĝis pri historio de la tekniko. Hejmenveninta li laboris en redaktejo. Li multe esploris en bibliotekoj, li ne nur kontribuis artikolojn, sed eĉ librojn. En fino de la 2-a mondmilito li iĝis militkaptito, hejmenveninta li daŭris sian laboron kaj ankaŭ prelegis en diversaj rondoj al la simplaj homoj. Ekde 1963 li laboris en teknika dokumentejo-muzeo ĝis la emeritiĝo en 1967, tamen li okupiĝis plu pri teknikaj historioj (ĉefe pri hungaraj inventistoj) ĝismorte. Li verkis pli ol 30 librojn en tiuj temoj, se ne paroli pri la artikoloj.

 Elektitaj kontribuoj 
 Mesél a hangszóró (1939) - debuta libro
 Magyar feltalálók. Négy évszázad 46 technikusa (Hungaraj inventistoj. 46 teknikistoj dum 4 jarcentoj), (1943)
 Oroszok a magyar szabadságharcról. Adalékok a szabadságharc orosz nyelvű bibliográfiájához (Rusoj pri la hungara liberecbatalo (1849). Aldonaĵoj al la ruslingvaj bibliografioj), (1949)
 Nagy magyar feltalálók (Grandaj hungaraj inventistoj), (1952, 1958) - en la lasta eldono datenoj pri 200 inventistoj kaj 400 inventoj
 Magyar hidak – magyar hídépítők. A hídépítés magyar úttörői (Hungaraj pontoj - hungaraj pontokonstruistoj, (1964)
 Bánki Donát-Csonka János és a benzinmotor (Donát Bánki - János Csonka kaj la benzina motoro), (1979)
 Eötvös torziós inga'' (La tordeca pendolo de Loránd Eötvös), (1983)

 Fontoj 
 hungarlingva biografio
 hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj