Lactarius indigo

Lactarius indigo, ofte konata kiel la indiga lakta kaskedo, la indiga (aŭ blua) laktario aŭ la blulakta agariko, estas specio de agarika fungo en la familio Russulaceae. Ĝenerale distribuita specio, ĝi kreskas nature en orienta Nord-Ameriko, Orienta Azio kaj Centr-Ameriko; ĝi estis raportita ankaŭ en la suda Francio. L. indigo kreskas sur la tero en kaj falfoliaj kaj koniferaj arbaroj, kie ĝi formas mikorizajn asociojn kun larĝa gamo de arboj. La fruktaj korpaj koloraj gamoj de malluma bluo en freŝaj specimenoj paliĝas al blua-griza en plej malnovaj specimenoj. La lakto aŭ latex, kiu eliĝadas kiam la agarika histo estas tranĉita aŭ rompita — ĉefaĵo ofta al ĉiuj membroj de la Lactarius-genro — estas ankaŭ indige blua, sed malrapide turniĝas al verda je ekspono al aero. La kaskedo havas diametron de 5 al 15 cm kaj la tigo estas 2 al 8 cm alta kaj 1 al 2.5 cm dika. Ĝi estas manĝebla agariko kaj estas vendita en kamparaj merkatoj en Ĉinio, Gvatemalo kaj Meksiko.

 Taksonomio kaj nomenklaturo 
Origine priskribita en 1822 kiel Agaricus indigo de la usona mikologo Lewis David de Schweinitz,de Schweinitz LD. (1822). "Synopsis fungorum Carolinae superioris". Schriften der naturforschenden Gesellschaft in Leipzig (in Latin) 1: 87. la specio estis poste translokigita al la genro Lactarius en 1838 fare de la svedo Elias Magnus Frajoj.Fries EM. (1836–38). Epicrisis Systematis Mycologici (en Latino). Uppsala, Sweden: Typographia Academica. p. 341. Germana botanikisto Otto Kuntze nomis ĝin Lactifluus indigo en sia traktato de 1891 Revisio Generum Plantarum,Kuntze O. (1891). Revisio Generum Plantarum (en Latino). Leipzig, Germanio: A. Felix. p. 857. sed la sugestita nomoŝanĝo ne estis adoptita de aliaj. Hesler kaj Smith en sia studo de 1960 pri nord-amerikaj specioj de Lactarius, difinis L. indigo kiel la tipa specio de subsekcio Caerulei, grupo karakterizita de blua latex kaj algluiĝa, blua kaskedo.Hesler LR, Smith AH. (1960). "Studies on Lactarius–I: The North American Species of Section Lactarius". Brittonia 12 (2): 119–39. doi:10.2307/2805213. JSTOR 2805213. En 1979, ili reviziis siajn opiniojn pri la organizo de subdividoj en la genro Lactarius kaj male lokis L. Indigo en subgenron Lactarius bazite sur la koloro de latex kaj la posta kolorŝanĝo observita post malkovro al aero.Hesler and Smith (1979), p. 66. Kiel ili klarigis:

La specifa epiteto indigo estas derivita de la latina vorto signifanta "indiga blua".Roody WC. (2003). Ĝiaj nomoj en la angla vulgara inkluzivas la "indiga lakta kaskedo", la "indiga laktario", la "blulakta agariko" kaj la "blua laktario".Arora (1986), p. 69. Roody WC. (2003).Russell B. (2006).Fergus CL. (2003). En centra Meksiko, ĝi estas konata kiel añil, azul, hongo azul, zuin kaj zuine; ĝi estas ankaŭ nomita quexque ([KEKSke], signifanta "bluon") en Veracruz kaj Puebla. Montoya L, Bandala VM. (1996).

 Priskribo 
Ŝatas multaj aliaj agarikoj, L. Indigo evoluigas de nodule aŭ pinhead, kiu formas ene de la subtera mycelium, amaso de threadlike fungal ĉeloj vokita hyphae kiu faras supre la grandecon de la organismo. Sub konvenaj ekologiaj kondiĉoj de temperaturo, humideco kaj nutraĵa havebleco, la videbla reproduktiĝa struktura (frukto korpoj) estas formita. La kaskedo de la frukta korpo, mezuranta inter  cm (2.0 kaj 5.9 je) en diametro, estas komence malkava kaj poste evoluigas centran melankolion; en aĝo ĝi fariĝas eĉ pli profunde deprimita, fariĝanta iom funelo-formita kiel la rando de la kaskedo levas supren.Hesler and Smith (1979), p. 27. La marĝeno de la kaskedo estas rulita inwards kiam juna, sed disvolvas kaj levas kiel ĝi maturigas. La kaskeda surfaco estas indigo bluo kiam freŝa, sed senkoloriĝas al pli pala grayish- aŭ silvery-bluo, foje kun greenish splotches. Ĝi estas ofte zonate: markita kun samcentraj linioj kiu formas alternanta palajn kaj pli mallumajn zonojn kaj la kaskedo povas havi mallumajn bluajn punktojn, precipe al la rando. Junaj kaskedoj estas algluiĝaj al la tuŝo.Bessette A, Fischer DH. (1992). 

La karno estas pallid al bluish en koloro, malrapide turnanta greenish post kiam estanta malkovrita al aero; ĝia gusto estas milda al iomete acrid. La karno de la tuta agariko estas fragila kaj la tigo, se fleksita sufiĉe, klakos malferman cleanly.Arora D. (1991).  La latex eligita de vundita histon estas indigo bluo kaj makulas la vundita histon greenish; kiel la karno, la latex havas mildan guston.Roody WC. (2003).  Lactarius indigo estas notita por ne produktanta tiom multe latex kiel alia Lactarius specio kaj pli malnovaj specimenoj en aparta povas esti tro elsekigita produkti ajna latex.Volk T. (2000). Metzler V, Metzler S. (1992). 

La gills de la agarika gamo de adnate (squarely alligita al la tigo) al iomete decurrent (kurado malsupren la longeco de la tigo) kaj amasiĝita egale kune. Ilia koloro estas indigo bluo, fariĝanta pli pala kun aĝo aŭ makulanta legomon kun difekto. La tigo estas  cm (0.8–2.4 en) alta de  cm (0.4–1.0 en) dika kaj la sama diametro dum aŭ foje mallarĝigita ĉe bazo. Ĝia koloro estas indigo bluo al silvery- aŭ grayish bluo. La interno de la tigo estas solida kaj firmao komence, sed evoluigas kavan kun aĝo.Arora (1986), p. 69. Kiel la kaskedo, ĝi estas komence algluiĝa aŭ slimy al la tuŝo kiam juna, sed baldaŭ elsekigas.Kuo M. (March 2011).  Ĝia alligitaĵo al la kaskedo estas kutime en centra pozicio, kvankam ĝi ankaŭ povas esti de-centro.Hesler and Smith (1979), pp. 68–9. Fruktaj korpoj de L. Indigo havas ne distinguishable odor.Miller HR, Miller OK. (2006). 

L. Indigo var. Diminutivus (la "pli malgranda indigo lakta kaskedo") estas pli malgranda varianto de la agariko, kun kaskeda diametro inter  cm (1.2 kaj 2.8 je) kaj tigo  cm (0.6–1.6 en) longa kaj  cm (0.1–0.4 en) dika.Bessette AE, Roody WC, Bessette AR. (2007).  Ĝi estas ofte vidita en Virginio.Miller HR, Miller OK. (2006).  Hesler kaj Smith, kiu unue priskribis la varianton bazita sur specimenoj trovita en Brazoria Gubernio, Teksaso, priskribis ĝian tipan vivejon kiel "laŭ [la] flankoj de kota fosaĵo sub herboj kaj trudherboj, [kun] loblolly pine proksime".Hesler and Smith (1979), p. 70.

 Mikroskopaj ĉefaĵoj 
Kiam vidita en amaso, kiel en spora gravuraĵo, la sporoj aperas kremo al flava kolorita.Roody WC. (2003). Arora (1986), p. 69. Vidita kun luma mikroskopo, la sporoj estas diafanaj (hyaline), elipsa al preskaŭ sfera en formo, kun amyloid verukoj kaj havi dimensiojn de 7–9 de 5.5–7.5 µm.Roody WC. (2003).  Skananta elektronon microscopy rivelas reticulations sur la spora surfaco.Montoya L, Bandala VM. (1996).  La hymenium estas la sporo-produktanta histan tavolon de la frukta korpo kaj konsistas de hyphae kiu etendas en la gills kaj fini kiel finaj ĉeloj. Diversaj ĉelaj tipoj povas esti observita en la hymenium kaj la ĉeloj havas mikroskopajn karakterizaĵojn kiu povas esti uzita helpi identigi aŭ distingi specion en kazoj kie la macroscopic karakteroj povas esti ambiguaj. La sporo-portanta ĉelojn, la basidia, estas kvar-spored kaj mezuro 37–45 µm longe de 8–10 µm larĝe ĉe la plej dika punkto.Hesler and Smith (1979), p. 68. Cystidia estas mortaj ĉeloj de hyphae en la hymenium kiu ne produktas sporojn kaj funkcio en helpanta sporan disvastigon kaj daŭriganta favoran humidecon ĉirkaŭ evoluiganta sporojn.Watling R, Largent DL, Johnson DJ. (1978).  La pleurocystidia estas cystidia kiu estas trovita sur la vizaĝo de gill; ili estas 40–56 de 6.4–8 µm, malglate konuklo-formita kaj havas limigita apogeon. La cheilocystidia—troviĝita sur la rando de gill—estas abunda kaj estas 40.0–45.6 de 5.6–7.2 µm.Montoya L, Bandala VM. (1996). 
alternative=The finger of a hand are holding a light blue mushroom. On the tip of the thumb is a bright-blue colored substance somewhat resembling paint. Two fingertip-sized areas on the under surface of the mushroom have a dark blue discoloration.|dekstra|eta|La "lakto" aŭ latex, estas indigo bluo.

 Simila specio 
La aparta blua koloro de la fruiting korpo kaj la latex faro ĉi tiu specio facile rekonebla. Alia Lactarius specio kun iu blua koloro inkluzivas la "arĝentan-blua milky" (L. Paradoxus), trovita en orienta Nord-Ameriko, kiu havas grayish-blua kaskedo kiam juna, sed ĝi havas ruĝetan-bruna al purpura-bruna latex kaj gills.Miller HR, Miller OK. (2006).  L. Chelidonium havas flavecan al dingy flava-bruna al bluish-griza kaskedo kaj flaveca al bruna latex. L. Quieticolor havas bluan-kolorita karnon en la kaskedo kaj oranĝa al ruĝa-oranĝa karno en la bazo de la tigo.Arora (1986), p. 69. Kvankam la blua discoloration de L. Indigo estas pensita esti malofta en la genus Lactarius, en 2007 kvin nova specio estis raportita de Peninsular Malajzio kun bluing latex aŭ karno, inkluzivanta L. Cyanescens, L. Lazulinus, L. Mirabilis kaj du specioj ankoraŭ nenomita.Stubbe D, Verbeken A, Watling R. (2007). 

 Manĝeblo 
Kvankam L. Indigo estas puto-sciita manĝebla specio, opinioj varias sur ĝia desirability. Ekzemple, amerika mycologist David Arora konsideras ĝin "supera manĝebla", dum kampa gvidilo sur Kansaso fungi aprezas ĝin kiel "mezbona en kvalito".Arora (1986), p. 69.Abel D, Horn B, Kay R. (1993).  Ĝi povas havi iomete amaran aŭ peppery gusto kaj havas krudan, grainy teksturo.Hall IR. (2003). McKnight VB, McKnight KH. (1987). Roody WC. (2003). Abel D, Horn B, Kay R. (1993).  La firma karno estas plej bone preparita de tranĉanta la agarikon en maldikaj tranĉaĵoj. La blua koloro malaperas kun kuirado kaj la agariko fariĝas grayish. Pro la granular teksturo de la karno, ĝi ne pruntedonas ĝin mem bone al sekiganta. Specimenoj produktanta abundajn kvantojn de lakto povas esti uzita aldoni koloron al marinades.Sicard M, Lamoureux Y. (2005). 

En Meksiko, individuoj rikoltas la sovaĝajn agarikojn por vendo ĉe la merkatoj de kultivistoj, tipe de junio al novembro; ili estas konsiderita "duan klasan" specion por konsumo.Montoya L, Bandala VM. (1996). Bandala VM, Montoya L, Chapela IH. (1997).  L. Indigo estas ankaŭ vendita en Guatemalan merkatoj de majo al oktobro.Flores R, Díaz G, Honrubia M. (2005).  Ĝi estas unu el 13 Lactarius specio vendita ĉe kamparaj merkatoj en Yunnan en sudokcidenta Ĉinio.Wang X-H. (2000). 

 Kemia kunmetaĵo 
alternative=(7-isopropenyl-4-methylazulen-1-yl)methyl stearate structure|dekstra|eta|(7-Isopropenyl-4-methylazulen-1-yl)methyl stearate, la blua lipophilic azulene kolorigaĵo de L. Indigo. La parto de la molekulo priresponda por ĝia koloro (chromophore) estas reliefigita en bluo.
Kemia analizo de meksikaj specimenoj montris L. Indigo enhavi malsekecon ĉe 951 mg/g el agariko, graso ĉe 4.3 mg/g, proteino ĉe 13.4 mg/g kaj dieta fibro ĉe 18.7 mg/g, multe da pli alta en komparo al la ofta butona agariko, kiu enhavas 6.6 mg/g. Komparita al tri alia sovaĝa manĝebla agarika specio ankaŭ elprovita en la studo (Amanita rubescens, Boletus frostii kaj Ramaria flava), L. Indigo enhavis la plej altan saturis fatty acida enhavo, inkluzivanta stearic acido kun 32.1 mg/g—iomete super duono de la totala libera fatty acida enhavo.León-Guzmán MF, Silva I, López MG. (1997). 

La blua koloro de L. Indigo estas pro (7-isopropenyl-4-methylazulen-1-yl)methyl stearate, organika derivaĵo de azulene. Ĝi estas unika al ĉi tiu specio, sed simila al konstruaĵaro trovita en L. Deliciosus.Harmon AD, Weisgraber KH, Weiss U. (1979). 

 disdonado, vivejo kaj ekologio 
L. Indigo estas distribuita dum suda kaj orienta Nord-Ameriko, sed estas plej ofta laŭ la Golfa Marbordo, Meksiko kaj Gvatemalo. Ĝia ofteco de apero en la Appalachian Montoj de Usono estis priskribita kiel "foja al loke ofta".Roody WC. (2003).  Mycologist David Arora notas ke en Usono, la specio estas trovita kun ponderosa pine en Arizono, sed estas neĉeesta en ponderosa de Kalifornio pine arbaroj.Arora (1986), p. 35. Ĝi ankaŭ estis kolektita de Ĉinio, Barato, Gvatemalo kaj Costa Rica (en arbaroj superregita de kverko).Wang X-H. (2000). Sharma JR, Das K. (2002). Upadhyay RC, Kaur A. (2004). Morales O, Flores R, Samayoa B, Bran MC. (2002). Mueller GM, Halling RE, Carranza J, Mata M, Schmit JP. (2006).  En Eŭropo, ĝi havas tiel ege nur estis trovita en suda Francio.Marcel B. (1988).  Studo sur la laŭsezona apero de fruiting korpoj en la subtropical arbaroj de Xalapa, Meksiko, konfirmita ke maksimuma produktado koincidita kun la rainy sezono inter junio kaj septembro.Chacon S, Guzmán G. (1995). 
alternative=About two dozen blue mushroom of varying sizes on a plate.|maldekstra|eta|Kolekto de L. Indigo trovita en Jalisco, Meksiko
L. Indigo estas mycorrhizal fungo kaj kiel tia, establas mutualistic interrilato kun la radikoj de certaj arbaj ("gastigantoj"), en kiu la fungi interŝanĝaj mineraloj kaj aminaj acidoj eltirita de la grundo por fiksa karbono de la gastiganto. La subterranean hyphae de la fungo kreskas ingon de histo ĉirkaŭ la rootlets de larĝa gamo de arba specio, formanta laŭdiran ectomycorrhizae—intima asocio kiu estas precipe utila al la gastiganto, kiel la fungo produktas enzimojn ke mineralize organikaj konstruaĵaroj kaj faciligi la translokigon de nutraĵoj al la arbo.Näsholm T, Ekblad A, Nordin A, Giesler R, Högberg M, Högberg P. (1998). 

Reflektanta iliajn proksimajn interrilatojn kun arboj, la fruktaj korpoj de L. Indigo estas tipe trovita kreskanta sur la tero, disigita aŭ en grupoj, en ambaŭ deciduous kaj coniferous arbaroj.Healy RA, Huffman DR, Tiffany LH, Knaphaus G. (2008).  Ili estas ankaŭ ofte trovita en floodplain areoj kiu estis ĵus mergita.Metzler V, Metzler S. (1992).  En Meksiko, asocioj estis notita kun meksika alder, amerika Hornbeam, amerika Hophornbeam kaj Liquidambar macrophylla, dum en Gvatemalo la agarikaj asociitoj kun glata-bojo meksika pine kaj alia pine kaj kverka specio.Montoya L, Bandala VM. (1996). Morales O, Flores R, Samayoa B, Bran MC. (2002).  En Costa Rica, la specio formas asociojn kun pluraj indiĝenaj kverkoj de la Quercus genus.Halling RE.  Nesufiĉe kontrolita laboratoriajn kondiĉojn, L. Indigo estis montrita esti kapabla formi ectomycorrhizal asocioj kun la neotropical pine specio meksika blanka pine, pine de Hartweg, meksika flava pine, glata-boja meksikano pine kaj la Eurasian pines Aleppo pine, eŭropa nigra pine, mara pine kaj Scotoj pine.Flores R, Díaz G, Honrubia M. (2005). Diaz G, Flores R, Honrubia M. (2007). 

 Vidu ankaŭ 
 Listo de Lactarius specio

 References 

 Citita literaturon 
 Arora D. (1986).   
 Hesler LR, Smith AH. (1979).   

 Eksteraj ligiloj 

  en MycoBank.
 L. Indigo en Indekso Fungorum
 Hongos del Parque "El Haya" –  sur YouTube de Armando López kaj Juventino García, Instituto de Genética Forestal Universidad Veracruzana

Kategorio:Manĝeblaj fungoj