Herminia Brumana

Herminia Catalina Brumana (naskiĝis  en Pigüé, Argentino, mortis  en Bonaero, Argentino) estis argentina instruistino, verkistino, ĵurnalistino, dramaturgo kaj feminista aktivulino kun socialistaj kaj anarĥiistaj ideoj. Ŝi verkis naŭ librojn kaj dek unu teatraĵojn, el kiuj tri estis publikigitaj. Ŝi skribis por  Mundo Argentino, El Hogar kaj La Nación, inter aliaj gazetoj. Ŝi aktive partoprenis kiel anarĥiisto kaj socialisto. Ŝi estas konsiderata kiel disĉiplo de Rafael Barrett.

 Elektitaj verkoj 
 Prozo 
 Palabritas, 1918.
 Cabezas de mujeres, 1923
 Mosaico, 1929
 La grúa, 1931
 Tizas de colores, 1932
 Cartas a las mujeres argentinas, 1936
 Nuestro Hombre, 1939
 Me llamo niebla, 1946
 A Buenos Aires le falta una calle, 1953

 Teatro 
 La protagonista olvidada, 1933

 Bibliografio 
 Bellucci, Mabel (1994). «Anarquismo y feminismo. El movimiento de mujeres anarquistas con sus logros y desafíos hacia principios de siglo». Todo es Historia abril (321): pp. 66-67.
 Fletcher, Lea (1987). Una mujer llamada Herminia. Buenos Aires: Catálogos Editora.
 Paniza, Delio (1954). Semblanza de Herminia Brumana. Buenos Aires: Montiel.
 Rodríguez Tarditi, José (1956). Herminia Brumana, escritora y maestra. Buenos Aires.
 Sámatan, Marta Elena (1974). Herminia Brumana, la rebelde. Buenos Aires: Plus Ultra.
 Szlaska de Dujovich, Raquel (1987). Herminia C. Brumana en su proyección docente e intelectual. Buenos Aires: De la autora.
 Wapnir, Salomón (1964). Perfil y obra de Herminia Brumana. Buenos Aires: Perlado.

 Referencoj 

 Fonto 

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Argentinaj ĵurnalistoj
Kategorio:Argentinaj feministoj