Rubando de la Sinjoro de la Bonfino

eta|La rubandoj fiksitaj al la krado de la Preĝejo de Bonfino.
La rubando de la Sinjoro de la Bonfino () estas memoraĵo kaj amuleto tradicia de Salvador, ĉefurbo de la subŝtato Bahio, en Brazilo.

 Historio 
Oni kreis la originalan rubandon en 1809, sed ĝi malaperis dum la 1950-a jardeko. Ankaŭ konata kiel medida do Bonfim (mezuro de la Bonfino), ĝia nomo devenas el sia grando, precize 47 centimetroj longe, la sama mezuro de la dekstra brako de la statuo de Jesuo, nomata Sinjoro de la Bonfino, lokata en la ĉefa altaro de la plej fama preĝejo en Bahio. La statuo estis skulptita en Setúbal, Portugalio, dum la 18-a jarcento. La "medida" estis farita el silko, com kun la desegno kaj nomo de la sankto broditaj mane kaj farbita de ora aŭ arĝenta farbo. Oni uzis ĝin kole kiel kolĉeno, de kie oni pendigis medalojn kaj sanktulobildojn, funkciante kiel valuta interŝanĝo: plenumante promeson, la fidelulo portis foton aŭ etan vaksoskulptaĵon reprezentante la korpparto resanigita pro la sanktula helpo (eksvoto). Kiel memoraĵo, la homo akiris unu el tiaj rubandoj, simboligante la eklezio mem.

Oni ne certas kiam la transiro al la hodiaŭa braka rubando okazis, sed dum la 1960-a jardeko la nova rubando jam estis komercita surstrate en Salvador, kiam hipioj aldonis ĝin al sia vestaro. La rubandoj venditaj de kolportistoj ĉirkaŭ la Preĝejo de la Sinjoro de la Bonfino kutime estas ŝnurfiksita al la loka krado, kiel memorilo kaj pruvo de vizito de la kredulo al tiu katolika templo.

 Koloroj 
580ra
580ra
580ra

Farita hodiaŭe el kotono kaj vendita diverskolore kun la fama frazo "Lembrança do Senhor do Bonfim da Bahia" (Memoraĵo de Sinjoro de la Bonfino), la rubando havas trajton, kiu malmultaj homoj konas: ĉiu koloro simbolas Oriŝaon (de kandombleo, afrikdevena religio), malgraŭ la katolika heredo.A tradição da fita do Senhor do Bonfim, alirita je 24 septembro 2015 Malhela verda por Oŝosio, hela bluo por Jemaja, flava por Oŝumo. Ĉia rubando havas simbolan, estetikan kaj spiritan reprezenton, kutimaj el la afrikaj devenoj kaj la sinkretismo de Bahio.

 Koloroj por ĉiu Oriŝao
 Verda: Oŝosi
 Bluo hela: Jemaja
 Flava: Oŝumo
 Blua malhela: Oguno
 Bunta aŭ rozkolora: Ibeĵio kaj Oŝumareo
 Blanka: Oŝalao
 Purpura: Nana
 Nigra kun ruĝaj literoj: Eŝuo kaj Pombaĵira
 Nigra kun brankaj literoj: Omuluo
 Ruĝa: Iansa
 Ruĝa kun blankaj literoj: Ŝangoo
 Verda kun blankaj literoj: Osaino

 La tri petoj 

En la popola tradicio, superstiĉa kaj folklora, la rubando de Sinjoro de la Bonfino estas ĉirkaŭvolvita dufoje en la manartiko, kaj ŝnurfiksita kun tri bantoj. Oni mense petas ion antaŭ ĉiu bantigo, kaj sekrete tenas ĝin ĝis la natura disfalo de la rubando, kiu signifas, ke la tri petoj estis plenumigitaj.

 Referencoj 

Kategorio:Brazila folkloro
Kategorio:Bahio