Ŝelha lingvo

La ŝelha lingvoEsperantlingva nomigo nur provizora, ĉar ankoraŭ ne ekzistas eksteraj referencoj, sed elektata laŭeble proksima al la propra nomo de la lingvo, minus afikso ta- kaj sufisko -(i)t (komparu la nomojn de aliaj berberaj lingvoj), kaj de la etno, minus afikso a- kaj sufikso -i singulare respektive minus afikso i- kaj sufikso -ij(e)n plurale, - kaj fine kompreneble la esperantlingve necesa adjektiva finaĵo -a; la meza vokalo "e" estas malforta, kaj en transskriboj foje ne notiĝas, sed sen tiu meza vokalo esperanta nomo "ŝlha" tute ne prononceblus. - memnomata ⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜ, latinliterigate taŝelhit, prononco laŭ dialekto tašǝlḥit ~ tašǝlḥᵃit ~ tašǝlḥiyt, france Chleuh aŭ Souss-Tamazight - estas la lingvo de la ŝelhoj - propra nomo singulare ⴰⵛⵍⵃⵉ, latinliterigite aŝelḥi<ref>La litero "ḥ" signas sonon inter "h" kaj "ĥ", kiu en la kabila lingvo korespondas al la IFA-signo ħ'​', sed krome uzatas interalie por latinliterigo de la signo ح de la araba alfabeto</ref> aŭ aŝlḥi, plurale ⵉⵛⵍⵃⵉⵢⵏ, iŝelḥijen aŭ iŝlḥijn, france chleuhs - kiuj apartenas al la berbera etnaro. La ŝelĥoj tradicie loĝas en la centraj montaroj en Maroko, en la Supera Atlaso kaj Anti-Atlaso, kaj en la baseno Sus'' en la sudo de la lando (iuj etnanoj elmigris al la grandaj marbordaj urboj de Maroko, kaj al la Eŭropa Unio, precipe Francio, Belgio, Nederlando kaj Germanio). Laŭ la censo de 2004 en Maroko la lingvo tiam havis proksimume 7 milionojn da parolantoj.Lewis, M. Paul kaj aliaj: libro Ethnologue: Languages of the World, Eighteenth edition (2015), publikigita en Dalaso, Teksaso, Usono, ankaŭ havebla en la retejo ethnologue.com Laŭ klasifiko, la ŝelha apartenas al la afrikazia kaj en ĝi al la berbera lingvaro.

Vidu ankaŭ
 Masmuda
 Tamaziga
 Norma maroka tamaziga lingvo

 Referencoj 

Kategorio:Lingvoj de Maroko