Astronomia nova

La Astronomia nova (kompleta titolo en origina Latina: Astronomia Nova ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΟΣ seu physica coelestis, tradita commentariis de motibus stellae Martis ex observationibus G.V. Tychonis BraheTie ĉi G.V. estas mallongigo por "Generositas Vestra", vidu ) estas libro, publikigita en 1609, kiu enhavas la rezultojn de la dekjardaŭra esplorado pri la movado de Marso fare de la astronomo Johannes Kepler. Unu el la plej grandaj libroj pri astronomio, nome Astronomia nova havigis fortajn argumentojn por heliocentrismo kaj kontribuis per valora rigardo al la movado de planedoj, inklude la unuan mencion pri ties elipsa vojo kaj pri la ŝanĝo de ties movo al la movo de libere flosantaj korpoj male al objektoj sur rotaciaj sferoj. Ĝi estas agnoskata kiel unu el la plej gravaj verkoj de la Scienca revolucio.

 Leĝoj de Kepler 
La libro enhavas la unuajn du el la tri leĝoj de Kepler pri la moviĝo de planedoj:

 Unua leĝo (1609): La orbito de planedo ĉirkaŭ stelo estas elipso kun la stelo ĉe unu el la fokusoj.
 Dua leĝo (1609): Linio liganta planedon al ĝia stelo balaas egalajn areojn dum egalaj intervaloj da tempo.

Kepler eltrovis sian trian leĝon jardekon poste kaj publikigis ĝin en 1619 en Harmonices Mundi (Harmonioj de la mondo).

 Notoj 

 Referencoj 
 Johannes Kepler, New Astronomy, tradukita de William H. Donahue, Cambridge: Cambridge Univ. Pr., 1992. ISBN 0-521-30131-9
 University Corporation for Atmospheric Research: http://www.hao.ucar.edu/Public/education/bios/kepler.3.html 
 Universitato de Sidnejo: http://www.library.usyd.edu.au/libraries/rare/modernity/kepler4.html 

 Eksteraj ligiloj 
 Astronomia nova de Johannes Kepler, 1609, en Latina, kompleta teksto skanita
 Origins of Modernity - Kepler: Astronomia nova 

Kategorio:Johano Keplero
Kategorio:Astronomiaj libroj
Kategorio:Historio de astronomio