Anekantavada

La doktrino anekantavada estas unu el la fundamentaj ideoj de la Ĝajnismo. Ĝi rilatas al la principoj de plurismo kaj varieco de vidpunktoj, la ideo ke vero kaj realaĵo estas perceptitaj malsame de diversaj vidpunktoj. Ne ekzistas ununura vidpunkto kun la absoluta vero.Paul Dundas (2002), pág. 231John M. Koller (julio de 2000), págs. 400-407

La ideo kontrastas kun la klopodoj, proklami la absolutan veron kun adhgajanyāyah. Tion oni povas vidi per la parabolo de la "blinduloj kaj la elefanto". En ĉi tiu historio ĉiu homo palpis parton de la elefanto (genuo, kruro, orelo, ktp). Ĉiuj homoj asertis kompreni kaj koni la realan aspekton de la elefanto, sed ili nur povis sukcesi parte kaŭze de siaj limigitaj perspektivoj.Marilynn Hughes (2005) pp. 590-591
Oni povas efektivigi pli formalan alproksimiĝon al ĉi tiu principo, observante ke la objektoj estas senfinaj koncerne al kvalitoj kaj formoj de ekzisto. Tial ili ne povas esti tute komprenitaj en ĉiuj siaj aspektoj kaj manifestacioj pro la finita homa perceptokapablo. Konforme al la ĝainismo, nur la kevalins (la ĉiosciaj estaĵoj) povas kompreni la objektojn en ĉiuj iliaj aspektoj kaj manifestacioj. La aliaj nur kapablas akiri partan konon.Padmanabh Jaini (1998) p. 91

Sekve, neniu ununura, specifa homa vidpunkto povas aserti, ke ĝi reprezentas la absolutan veron.

La originoj de la anekāntavāda reiras al la instruadoj de Majavirá (599-527 a. K.), la fondinto de la ĝainismo.  En lingvo Sanskrito an-eka-anta-vāda signifas laŭvorte "doktrino de la necerteco".Monier Monier-Williams, English Sanskrit Dictionary, 2 volumes (London: Kessinger Publishing, 1851).

 Resumo de la filozofio 
La radiko etimologia de anekāntavā estas formata de du vortoj en sanskrito: anekānta (multobleco) kaj vāda (lernejo de penso).Grimes, John (1996) p. 34
La vorto anekānta estas komponado en sanskrito de la negativa prefikso an, eka (unikeco) kaj anta (celo). Sekve anekānta signifas "ne unu sola celo".Grimes, John (1996) p.34Duli Chandra Jain (ed.) (1997) p. 21

Konforme al la ĝajnismo, la fina principo devas ĉiam esti logika, kaj neniu principo povas esti senigita de la logiko aŭ la racio.

Tiel, la tekstoj ĝainaj enhavas konsilojn sur ĉiuj temoj, ĉu ili estas helpemaj aŭ malhelpemaj, inferencaj aŭ analizaj, iluminaj aŭ detruaj.Hughes, Marilynn (2005) p. 590

 Doktrinoj ĝainaj de la relativeco 
Anekāntavāda estas unu el la tri doktrinoj ĝainaj de la relativeco uzata por logiko kaj rezonado. La alia du estas la sekvaj:
 Syādvāda—Teorio de la kondiĉa predikato
 Nayavāda—Teorio de la partaj vidpunktoj Griffin, David Ray (2005) p. 145
Ĉi tiuj ĝainaj filozofiaj konceptoj  faris gravajn kontribuojn al la antikva india filozofio, precipe en la areoj de skeptikismo kaj  relativeco.McEvilley, Thomas (2002) p. 335

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Anekantvada.  La projekto pluralista. Universitato de Harvard
 Pravin K. Shah on Anekantvada
 La dialektika indo-jaina de la Syadvada en rilato kun la probablo.  P.C. Mahalanobis, Dialectica 8, 1954, 95-111.
 La sistemo syadvada de la prédica.  J. B. S. Haldane, Sankhya 18, 195-200, 1957.

Kategorio:Ĝajnismo
Kategorio:Religia plurismo