Thyde Monnier

Vivo 
La patro de Mathilde estis komercanto. Ŝi havis ribelan kaj originalecan karakteron kaj nuptis du fojojn. Ŝi pensis ke la dominado de edzoj hejme estingus la edzinojn. El siaj du geedzecoj ŝi tiris konkludojn tute feminismajn proklamante la neceson de liberigo kiu komenciĝu kiel seksa liberigo. Du el iliaj libroj defendis tiun ĉi vidpunkton: De l'homme à la femme kaj La dernière esclave.

La jaron 1910 edzinigis ŝin Maurice Pourchier. La paro ekvivis en Allauch, vilaĝo en la departemento Bouches-du-Rhône je 12 km disde la centro de Marsejlo, ekde 1915 en Canton Rouge. Tie ili restis ĝis la divorco. La intrigo de la romano La Rue Courte okazas en la malnova vilaĝo de Allauch.

Monnier ricevis la unuan premion literaturan en 1906, por esti farinta poeziaĵon je la honoro de Mistral. Ŝi kunlaboris ĉe diversaj revuoj kaj publikigis Cette vieille romance en la jaro 1924 kaj Mon bel été en la jaro 1926. En 1936 ŝi gajnis la Premion pri libera poemfarado pro la treege malgranda libro Or moi, bateau perdu. La saman jaron ŝi skribis la unuan romanon, La Rue Courte.

Ŝia plej konata verko(ciklo) estas Les Desmichels, el kiuj unu volumo, Nans le berger, gajnis la Premion de la Librogildo en 1941. Ĝi estis poste taŭgigita por la televido. Thyde Monnier skribis ankaŭ plurajn eseojn, rememorojn kvarvolumajn (Moi)kaj teatraĵojn.

Diversaj premioj aljuĝiĝas al ŝi, antaŭ ĉio la Premio Victor Margueritte kaj la Premio de la Franca Akademio. Invitite sekvi Colette kiel anino de la Akademio Goncourt, ŝi rifuzis kaj restis en Nico.

Ekde 1975 aljuĝas la premion "Grand Prix Thyde Monnier" aŭtune la klubo "Société des gens de lettres".

 Verkaro 
 Les Desmichels
 vol I : Grand Cap, 1937
 vol II : Le pain des pauvres, 1938
 vol III: Nans le berger, 1942
 vol IV : La demoiselle, 1944
 vol V : Travaŭ, 1945
 vol VI : Le figuier stérile, 1947
 vol VII : Les Forces vives, 1948
 Fleuve, Editions du Milieu du Monde, 1942
 Barrage d'Arvillard, Editions du Milieu du Monde, 1946
 Le vin et le sang, Julliard collection Sequana, 1946
 Pourriture de l'homme, Editions du Milieu du Monde, 1949
 Permission d'être heureŭ, Gallimard, 1952
 Largo, Editions du Milieu du Monde, 1954
 Les petites destinées
 vol  I : La rue courte, 1937
 vol II : Annonciata, 1939
 vol III : Cœur, 1951
 Moi
 vol I : Faŭ départ, 1949
 vol II : La saison des amours, 1950
 vol III : Sur la corde raide, 1951
 vol IV : Jetée aŭ bêtes, 1955
 Madame Roman, Arthème Fayard, 1957
 La ferme des quatre reines, Plon, 1963
 J'ai joué le jeu, Julliard, 1963
 Filles du feu
 vol I  : Elle sème le vent, 1967
 vol II : Elle récolte la tempête, 1967

 Fonto

 Eksteraj ligiloj 
Longega biografio sur la paĝoj de Colette Comba

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj feministoj
Kategorio:Virinoj