Ernst Fuchs

Ernst FUCHS (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  samlokeMortanonco ĉe orf.at) estis aŭstra pentristo, grafikisto kaj skulptisto. Por li ĝustis la kromnomo "aŭstra pentroprinco".

 Vivo 
Post la okupado de Aŭstrio ĉe la t.n. Anschluss infaneco senzorga finiĝis: la patro (judo) elmigris kaj Ernst Fuchs internigitis en hejmon por duonjudoj; nur la laŭforma divorco de la patrino malhelpis lian deportadon. En 1942 Ernst baptitis laŭ la romkatolika rito. Jam kiel 15 jaraĝulo li akceptitis ĉe la Akademio de plastikaj artoj en Vieno studonte ĝis 1950 ĉe Robin Christian Andersen kaj Albert Paris Gütersloh. Ekde 1948 Fuchs estis membro de "Art-Club" kaj ekde 1950 de la ligo "Hundsgruppe".

En 1959 li membrigitis, kune kun Friedensreich Hundertwasser kaj Arnulf Rainer ĉe "Pintorariums". La majstroklaso de Gütersloh estiĝis la ĝermo de la t.n. Viena Skolo de la fantastika realismo, kies plej grava membro estis Fuchs.

Inter 1950-62 Fuchs vivis kaj laboris en Parizo, interrompite de vojaĝoj al Usono, Italio, Hispanio kaj Anglio. Tiutempe okazis la unuaj grandaj muzeaj kaj individuaj ekspozicioj. En 1957 li retiriĝis plurajn monatojn en la monakejo "Dormitio" en Jerusalemon por pentri en la tiea refektorio la scenon de la Lasta Manĝo de la Sinjoro.

Internacie famiĝinte li revenis en 1962 en la naskiĝurbon, kie li iĝis kvar jarojn poste profesoro. En 1966 aperis Architectura Caelestis, libro kun arkitekturaj skizoj kaj modeloj kaj Fuchs prezentis siajn monumentajn skulptaĵojn "Esther", "Moses" kaj "Christophorus".

Je la komenco de la 1970-aj jaroj li akiris la Vilaon Wagner en Wien-Hütteldorf, kiun li transformis en vivo- kaj laborocentron. La sekvantajn jarojn li faris la scenejajn bildojn kaj kostumojn por opero kaj baleto, verkis eseojn filozofiajn kaj poemojn, pentris la poeziaĵojn, pentris la ekspoziciciklon Lohengrin, finfaris la grandan bildokomponaĵon por la Vilao Wagner kaj surbendigis sian voĉon sur sondiskalbumojn (kun mistikaĵoj) titolitaj "Von Jahwe" aŭ "Via Dolorosa".

Ekde 1980 okazis multaj individuaj ekspozicioj. Li faris sian retrospektivon grandan en Venecio, en la Palazzo Piagini, poste en Peterburgo, en la Rusa Muzeo, kaj ĉe Kastelo Gruyère en Svisio aŭ en 2001 en Vieno en la Palaco Harrach.

Li inspritis de verkoj de la Mezepoko ĝis la 19-a jarcento. Liaj bildoj kaj grafikaĵoj ofte havas fortan religian kaj mitologian simbolaron. Ĉirkaŭ 1978 komenciĝis nova kreiva fazo per la utiligo de helegaj farboj, pli simplaj bildkomponadoj kaj troigitaj mitologiaj karakteroj el la pasinteco (i.a. Lohengrin, Ikarus). En la 1980-aj jaroj li pli oftis kiel arkitekto (Jakobo-kirko en Thal apud Graz, hotelkomplekso en St. Veit an der Glan), inter 1993-97 li laboris la apokalipsan cirklon en 12 grandaj bildoj oleaj.

 Honoroj (elekto) 
 kavaliro honorita per la Alexander-ordeno "por meritoj por scienco kaj arto", 1990
 Österreichisches Ehrenkreuzes für Wissenschaft und Kunst I. Klasse, 2004
 Großes Ehrenzeichen des Landes Kärnten, 2010
 Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um das Land Wien, 2010

 Verkoj (elekto) 
 Kataklysmen, 1946 (12 Linolschnitte)

 Maibild, 1949 (Radierung)

 Einhorn-Zyklus, 1951/52 (Radierungen)

 Das Mysterium des Rosenkranzes, 1958-61 (Altarbilder, Wien-Hetzendorf)

 Samson, 1960-62 (Radierungen)

 Zyklus Esther, 1967 (Radierungen)

 Große Esther, 1972 (Skulptur)

 Illustrationen zur Kabbala, 1978

 Ikarus auf Kothurnen, 1978

 Leda und der Schwan, 1979

 Der Pfau, 1986

 Die Einkleidung der Esther, 1970-83

 Fonto 
Biografio ĉe AEIOU

 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Ernst Fuchs Museum

 Ernst Fuchs ĉe Galerie10
 Tre furaj gravuraĵoj de Fuchs
 Ernst Fuchs ĉe Galerie Menssen
 Intervjuo en 2004
 Ernst-Fuchs-Zentrum

Kategorio:Aŭstraj pentristoj