Leandro de Sevilo

Leandro de Sevilo (naskiĝis ĉ. 534 en Kartaĥeno, mortis la  en Sevilo) estis katolika episkopo kaj sanktulo naskiĝinta el grava familio hispani-romia. Lia patro estis hispani-romia kaj la patrino visigota, filino de Teodoriko, reĝo de la Ostrogotoj, sed tio estas malvera, ĉar tiam la miksitaj geedziĝoj estis malpermesitaj. Li estis frato de Sankta Isidoro. Lia patro nomiĝis Severiano kaj la patrino nomiĝis Teodora. Sankta Leandro estas rekonata ĉar danke al li kristaniĝis la visigotaj triboj kiuj invadis Hispanion kaj ke ties reĝo Rekaredo la 1-a iĝu tre fervora kristana kredanto.

Li estis ĉefepiskopo de Sevilo ekde 578 ĝis la jaro 600, kiam estis anstataŭita de la malpli aĝa frato Isidoro de Sevilo, kaj estas konsiderata kiel unu el la grandaj akcelantoj de la katolikismo en la Regno Visigota de tiu epoko.

Konsiderata kiel Patro de la Eklezio kaj fondinto de la teologia skolo de Sevilo, li havis specialan intereson pri la perbuŝa kaj skriba instruado de la katolikismo kaj en la preparado de la monaĥoj.

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Ortodoksaj sanktuloj
Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Sevilo
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Visigotaj sanktuloj