Laudato si'

Laudato si' estas la dua encikliko de papo Francisko verkita en lia tria papeca jaro, publikigita la 18-an de junio 2015.

La precipa temo pritraktita estas la respekto de la medio, ĝuste pro tio ĝi nomiĝas “Laudato si'”, frazo ofte ripetata de Sankta Francisko en la Kantiko de la Kreitaĵoj, kiu laŭdas Dion pro liaj mirindaj kreitaĵoj.

Vatikana fontoj kiel kardinalo Peter Turkson, kiu kunlaboris al la projekto, hastis aserti ke tiu encikliko estas nur paŝtista dokumento kaj ke ĝi ne baziĝas sur la medio kiel scienca materio.

 Titolo 
La encikliko, kiel kutimas en la papaj dokumentoj, prenas la nomon el la Incipit, do de la komencaj itallingvaj vortoj kies traduko estas “Laŭdata estu, mia Sinjoro, kun ĉiuj Viaj kreitaĵoj,…”.

 Enhavo 
La enciklikon konstituas enkonduko kaj ses ĉapitroj

 Enkonduko 
En la enkonduko, la papo memorigas la instruon de siaj antaŭuloj pri la problemo de la rilato de la homaro kun la kreitaro, kompleze citas la intervenojn en tiu kampo de la Patriarko de la Konstantinopola Ortodoksa Eklezio, Bartolomeo la 1-a, kaj indikas Sanktan Franciskon el Asizo imitenda modelo; kaj proponas "esploron pri subtenebla kaj integrala evoluo"Artikolo 13., substrekante la neprecon de la unuigo de ce ĉiuj por venki la defion devenantan el la ekologia medio.Artikolo 14.
Ekde la unua linioj Artikolo 4., Francisko asertas ke la ekologia krizo estas «...drama sekvo de la nekontrolita aktiveco de la homa estulo» kaj ke «...pro senkonsidera ekspluato de la naturo li riskas ĝin detrui kaj fariĝi siavice viktimo de tia defalo». Kaj invitas al universala ekologia konvertiĝo.artikoloj 5, 6. 7. 8, 9. 10, 11, 12, 113, 14.

 Unua ĉapitro 
En la sekvaj ĉapitroj la papo alfrontas tiujn temojn:
 poluo kaj klimata ŝanĝo
 la problemo pri la akvo
 perdiĝo de biodiverseco
 defalo de la kvalito de la homa vivo kaj sociala defalo
 planeda enormeco
 la febleco de la reagoj
 diverseco de la opinioj.

 Dua ĉapitro: Evangelio de la kreo 
En tiu ĉapitro, Francisko alfrontas la mediajn kaj ekologiajn temojn utiligante la bibliajn tekstojn de la juda-kristana tradicio. Kvankam la encikliko adresiĝas al ĉiuj, ankaŭ do al tiuj kiuj taksas la fidon neglektinda kaj neracia aŭ "subkulturo kiu devas esti simple tolerata", por la papo «...la scienco kaj religio, kiu anoncas malsamajn alirojn al la realo, povas intense dialogi avantaĝe de ambaŭ».Artikolo 62.

En tiu ĉapitro estas pritraktataj la jenaj temoj:
 la lumo donita de la fido
 la saĝo de la bibliaj rakontoj
 la mistero de la universo
 la mesaĝo de ĉiu estaĵo en la harmonio de ĉiu kreitaro
 universala unuiĝo
 la komuna destinado de la bonaĵoj
 la rigardo de Jesuo.

 Tria ĉapitro: la homa radiko de la ekologia krizo 
En tiu tria ĉapitro la papo komentas, laŭ propra vidpunkto, la profundajn kaŭzojn de la media kaj ekologia krizo de nia tempo, sub la lumo de la "teknokrata reganta paradigmo", nome la emo «...kredi ke ĉiu akiro de potenco estas simpla progreso, kresko de sekureco, utilebleco, plibonigo, vitala forto, pleneco de valoroj», kvazaŭ la vero spontane fontus el la povo mem de la teknologio kaj ekonomio».Artikoloj 101 kaj 105.

Tiun ĉapitron formas tri sekcioj kun korolario:
 la teknologio: kreemo kaj povo
 la globaligo de la teknokrata paradigmo
 Krizo kaj sekvoj de la moderna antropocentrismo.

 Kvara ĉapitro: integrala ekologio 
La ĉapitro entenas la sekvajn sekciojn Artikoloj 137, 139 kaj 142.:
 media, ekonomia kaj sociala ekologio
 ekologio kultura
 ekologio de ĉiutaga vivo
 la principo de la komuna bono
 la justeco inter la generacioj.

 Kvina ĉapitro: iuj orientigaj kaj agadaj sugestoj 
Papo Francisko ne limiĝas anonci la principojn sed sugestas ankaŭ orientigajn kaj agadajn liniojn, intencitajn kiel "grandajn itinerojn de dialogo kiuj helpu eliri el la spiralo de memdetruiĝo en kiun ni estas enfundiĝantaj.Artikolo 144,163, 189, 198] 189.
Kvin estas la itineroj indikitaj de la papo:
 la dialogo pri la medio en la internacia politiko
 la dialogo pri novaj naciaj kaj lokaj politikoj.
 la dialogo kaj travidebleco en la decidaj proceduroj
 la politiko kaj ekonomio en dialogo por la homa pleneco
 la religioj en la dialogo kun la sciencoj.

 Sesa ĉapitro: edukado kaj ekologia spiritualeco 
En la lasta ĉapitro, papo Francisko aldonas iujn rezonadojn por "ĉiu reorientigu sian raŭton", kaj renoviĝu tiu homaro al kiu mankas «…la konscio pri komuna origino, pri reciproka aparteno kaj de estonto komuna por ĉiuj». Pro tio nepras eduko kaj ekologia spiritualeco.Artikolo 202.

La ĉapitro gastigas naŭ sugestojn:
 elekti alian vivstilon
 eduki al alianco inter la homaro kaj medio
 ekologia konvertiĝo
 ĝojo kaj paco
 civila kaj politika amo
 sakramentaj signoj kaj celebranta ripozo
 la Sankta Triunuo kaj la rilato inter la kreitaĵoj
 Maria Reĝino de la tuta kreitaro
 trans la suno.

 Konkludo 
Papo Francisko finas sian enciklikon per du preĝoj «...unu kiu povas esti partoprenata de ĉiuj kredantoj je Dio ĉiupova kreinto, kaj alia por ke ni kristanoj kapabliĝu surpreni la taskojn rilate la kreitaron kiuj la Evangelio de Jesuo al ni proponas».Artikolo 246.

 Notoj 

 Vidu ankaŭ 
 Listo de la enciklikoj
 Ekologio
 Katolika sociala doktrino

 Eksteraj ligiloj 

 Itala integra teksto de la Laudato si'
 Encicliche  Francesco en la retejo de la Vatikano (en diversaj lingvoj)

Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Enciklikoj
Kategorio:Francisko (papo)
Kategorio:Ekologio
Kategorio:Daŭripova disvolviĝo
Kategorio:Verkoj de 2015