István Hollós

István Hollós [iŝtvAn holOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hollós István estis hungara kuracisto, psikiatro. Lia nomo estis Hesslein Izidor ĝis 1887.

István Hollós  naskiĝis la  1872 en Budapeŝto. Li mortis la  1957 en Budapeŝto.

 Biografio 
István Hollós devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en 1897 en Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li laboris en diversaj hospitaloj (ankaŭ en provinco). Tiutempe li multe strebis kontraŭ la alkoholismo. Li atingis la rangon ĉefkuracisto en 1910 en Nagyszeben. Dum la 1-a mondmilito li estis armea kuracisto, poste ĉefkuracisto en la centra neŭrologia hospitalo en Budapeŝto, kiun li nomis "flava domo". En 1927 li pensiuliĝis pro la juda deveno. En 1944 Raoul Wallenberg savis lin de la mortpafo.

 Elektitaj publikaĵoj 
 Az öröklésnek az elmebetegségek fellépésére való jelentősége (1904)
 Az elmegyógyintézeti therapia multja és jövője (1914)
 Zur Psychoanalyse der paralytischen Geistesstörung (1922)
 Búcsúm a sárga háztól : Doktor Pfeiflein Telemach különös írása az elmebetegek felszabadításáról (1928 (ankaŭ ), 1990)
 Sigmund Freud összegyűjtött művei (Kolektitaj verkoj de Sigmund Freud), (1929) - tradukaĵo
 Sigmund Freud: Álomfejtés (1935, 1985, 1993, 1996, 2000, 2003, 2011) - tradukaĵo

 Memorigiloj 
 premio Hollós István fondita en 1991

 Fontoj 
 hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
 hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Budapeŝtanoj