Donald Trump

Donald John Trump (, angle prononcita ˈdɒnəld_dʒɒn_trʌmp) (naskiĝis la  en Novjorko, Novjorkio, Usono) estis la 45-a Prezidento de Usono de 2017 ĝis 2021, grandskala posedanto de tero kaj konstruaĵoj, miliardulo, iama stelulo en televida filmserio (lia stelo estas sur la Trotuaro de famo en Holivudo, Los-Anĝeleso, Kalifornio). En la Prezidentaj Balotoj la 8-an de novembro 2016 li ricevis preskaŭ tri milionojn malpliajn da voĉdonoj ol sia oponanto de la Demokrata Partio Hillary Clinton, sed venkis per rezulto 306 kontraŭ 232 elektant-voĉoj.http://www.spiegel.de/politik/ausland/donald-trump-gewinnt-die-us-wahl-2016-a-1120397.html

La decidan voĉdonadon por nova Prezidento de Usono faris la pli ol 500 prezident-elektantoj la 19-an de decembro 2016. Li estos la kvara usona prezidanto, kiu gajnis per la elektantaro sen gajni la plimulton da individuaj voĉdonoj. La diferenco (2 864 974 individuaj voĉdonantoj) estis la dua plej granda el la kvar fojoj, kiam tio okazis, kaj la plej granda post 1824.

Li ekoficis kiel 45-a Prezidento de Usono, la , kaj la ofico daŭris ĝis la . Post venko en dua prezidanta baloto fine de 2024, li ekoficis kiel 47-a Prezidento de Usono, la , kaj la ofico laŭplane daŭru ĝis la .

 Deveno de avoj 

Ĉiuj liaj avoj devenas de Eŭropo. Lia avo, Frederick Trump, naskiĝis en Germanio, en la komunumo Kallstadt (tiam, en reĝlando Bavario) en 1869. Li elmigris el la Germana Regno en la jaro 1885, tiam sub la nomo Friedrich Trumpfaŭ Drumpf laŭ ne konfirmita aserto de Gwenda Blair en ŝia libro The Trumps, sed poste li komencis skribi la nomon en angligita formo, Trump; li ŝanĝis ankaŭ sian antaŭnomon al Frederick.

Lia patrino naskiĝis en Foraj Hebridoj en Skotlando kiel Mary Anne MacLeod.

 Agado en politiko 
maldekstre|eta|Logoo de la unua prezidenta kampanjo de Donald Trump en 2000 por la Reformpartio

Dum la jaroj 1964–1987 li estis ano de Demokrata Partio,  de la jaro 1987 ĝis 1999 de la Respublikana Partio, poste en la Partio de Reformoj. En 2001, li revenis al Demokrata Partio, kaj en 2009 li denove aniĝis al la Respublikana Partio. Dum la jaroj 2011-2012 li estis senpartia, kaj poste li aniĝis al la Respublikana Partio, kies ano li ĝis nun estas.

En la jaro 2015, li estis en la Listo de miliarduloj en la loko 405, laŭ la revuo "Forbes". Lia havaĵo estas ĉirkaŭ 4 miliardoj da usonaj dolarojhttp://www.forbes.com/profile/donald-trump/.

 Prezidenta kampanjo, 2016 
eta|eta|maldekstra|emblemo de la Prezidenta Kampanjo 2016 de Donald Trump, kun la slogano "Igu Usonon denove grandan" (Make America Great Again)
eta|maldekstra|365px|Mapo kun la rezultoj de la Prezident-balotoj 2016
Trump anoncis sian kampanjon la 16-an de junio 2015, kune kun la kampanja devizo Make America Great Again ("igu Usonon denove granda"). Li estis en la komencaj fazoj de la elektoprocezo la plej sukcesa el la respublikanaj kandidatoj, gajninte pli da voĉoj en Nov-Hampŝiro, Sud-Karolino, kaj Nevado ol iu ajn el la aliaj, kaj en Iovao atinginte la duan rangon (post Ted Cruz). Lian kandidatecon subtenis interalie du respublikanaj ŝtatestroj, nome Chris Christie (Nov-Ĵerzejo) kaj Paul LePage (Majno) kaj du respublikanaj kongresanoj Chris Collins (Nov-Jorkio) kaj Duncan D. Hunter (Kalifornio),Gubernatorial endorsements, kaj la eks-ŝtatestrino de Alasko (kaj en 2008 vicprezidenta kandidato) Sarah Palin."Sarah Palin Endorses Donald Trump, Rallying Conservatives". The New York Times. 19an de Januaro, 2016.

Trump ricevis multe da tutmonda atento pro siaj komentoj pri sendokumentaj enmigrintoj en Usono, pro sia promeso perforte igi Meksikon pagi muron inter la du landoj, kaj pro sia promeso bari islamanojn de la rajto enveni la landon. Diversaj aŭtoroj rimarkis, ke li profitis aŭtoritatemajn dekstrulojn en sia prezidenta klopodo de 2016.
En la Prezidentaj Balotoj la 8-an de novembro 2016 li venkis per rezulto je 290 kontraŭ 217 elektist-voĉoj la kontraŭ-kandidaton de la Demokrata Partio, Hillary Clinton.
La decidan voĉdonadon por nova Prezidento de Usono faris la pli ol 500 prezident-elektistoj la 19-an de decembro 2016.

 Kabineto de Donald Trump 
eta|maldekstra|Donald J. Trump dum la ĵurado, la 20-an de januaro 2017, apude de li staras la Unua Damo de Usono Melania Trump
eta|maldekstra|Prezidento Donald Trump dum la subskribo de dekreto pri lia nova kabineto
La vicprezidento de Usono estis Mike Pence. Rex Tillerson (la eks-prezidanto de la konzerno ExxonMobil) unue estis Usona Sekretario de Ŝtato (la 13an de marto 2018 Donald Trump proponis Mike Pompeo kiel lian posteulon), generalo James N. Mattis la defend-ministro, la labor-ministro estis Andrew Puzder, la ĉefo de la Agentejo de Medi-protektado estis Scott Pruitt, Rick Perry estis la Ministro pri Energetiko kaj la ĉefo de la Departemento pri Urbanizado estis Ben Carson, Steven Mnuchin la Usona Sekretario de la Trezorejo kaj la usona politikistino ĉindevena Elaine Chao, la ministrino pri transporto.
Ĝenerala Prokuroro estis nomumita la senatano de la Ŝtato Alabamo Jeff Sessions. En la administrado de Donald Trump estos ankaŭ multaj militoficiroj, i.a. Stephen Bannon (la ĉefa konsultanto de la Prezidento de Usono), emerita generalo Joseph Keith Kellogg (la alia konsultanto de la Prezidento de Usono pri la nacia sekureco) kaj Mike Pompeo (nomumita por la ĉefo de Centra Informokapta Agentejo / CIA; la 13an de marto Prezidento Donald Trump nomumis lin por la posteno de Usona Sekretario de Ŝtato). Nova ambasadorino de Usono ĉe UN estis Nikki Haley.

Sufiĉe dum mallonga tempo li renkontiĝis kun Prezidento de Pollando Andrzej Duda. La usona politikisto dankis pro la apogvoĉoj de poloj loĝantaj en Usono, kaj ambaŭ prezidentoj interŝanĝis la invitojn al siaj landoj.

La  la prezidantino de la malsupra ĉambro de la Usona Kongreso Nancy Pelosi anoncis elpostenigan enketon pri la konduto de la usona prezidanto Donald Trump. Tion kaŭzis lia konversacio kun la ukraina prezidanto Volodimir Zelenskij, okazinta la , post la parlamenta baloto en Ukrainio, dum kiu venkis la partio de Volodimir Zelenskij. Ĝi estis malsekretigita kaj publikigita la .

La  la malsupera ĉambro de la usona parlamento, la Domo de Reprezentantoj, voĉdonis por permesi publikan enketon pri la eksigo de Donald Trump. Tamen la  li estis senkulpigita pri ĉiuj akuzoj. Oni taksis lin senkulpa pri la unua akuzo de trouzo de lia potenco je 52 voĉdonoj kontraŭ 48, kaj pri dua akuzo de obstrukco al la Kongreso, 53 kontraŭ 47.

Donald Trump malakceptis sian malvenkon en la balotado por prezidento, kiu enpostenigis Joe Biden. Sekve li estis kuraĝiginta atakon al la Kapitolo.

 Prezidenta kampanjo, 2020 
Trump kandidatiĝis por dua oficperiodo en la prezidanta elekto de 2020, sed malvenkis kontraŭ la Demokrata kandidato Joe Biden. Antaŭ, dum kaj post la elekto, Trump kaj multaj aliaj Respublikanoj okupiĝis pri agresema kaj senprecedenca provo  renversi la balotrezultojn kaj defii ilian legitimecon, asertante ĝeneraligitan balotfraŭdon. Eĉ antaŭ la elekto, Trump rifuzis akcepti la rezulton se li malvenkus. Li kaj liaj subtenantoj disvastigis konspirajn teoriojn, provis influi la balotkalkulon en ŝanceliĝantaj ŝtatoj, kaj influis oficistojn en la militistaro kaj la ministerioj Justico kaj Defendo por interveni en la elekto. Fine, subtenantoj de Trump sturmis la Kapitolon. Ĉi tiuj agoj estis priskribitaj de multaj kiel puĉoprovo. Malgraŭ la malakcepto de liaj asertoj en la tribunaloj, Trump daŭre asertis, ke li venkis en la elekto.

Donald Trump forlasis la Blankan Domon la 20-an de januaro kaj ne ĉeestis la inaŭguron de Joe Biden. Tradicie, ĉiu eksiĝanta prezidanto ĉeestas la inaŭguron de sia posteulo; tamen, Trump okazigis adiaŭan feston por si mem en la mateno de la 20-a de januaro kaj flugis al Mar-a-Lago.

Daŭre Trump rifuzis rekoni la rezulton de la voĉdonado kaj la venkon de sia defianto, anoncante jurajn apelaciojn pro supozata fraŭdo. Ĉiuj apelacioj, inkluzive de la kazo Teksaso kontraŭ Pensilvanio, estis malakceptitaj de la kompetentaj juraj instancoj. Pro lia incito al la protestantoj, kiu kondukis al la sturmo de la Kapitolo la 6-an de januaro 2021  li estis denove akuzita pro "incito al ribelo", iĝante la sola prezidanto en la historio de la lando, kiu estis submetita al du akuzoj pri akuzoproceduroj , kvankam li estis absolvita en ambaŭ kazoj.  Tamen, en decembro 2022, la komisiono esploranta la okazaĵojn de Kapitola Monteto rekomendis, ke Trump estu krime procesigita pro akuzoj pri malhelpado de oficiala procedo, konspiro kontraŭ Usono kaj incito al ribelo.

 Prezidenta kampanjo, 2024 
eta|maldekstra|emblemo de la Prezidenta Kampanjo 2024 de Donald Trump, kun la sama slogano de 2016 "Igu Usonon denove grandan" (Make America Great Again)
Donald Trump estis pafita en la dekstra orelo la 13-an de julio 2024, dum kampanjkunveno por lia reelekto proksime de Butler, Pensilvanio.

Li venkis fine de 2024 en la prezidentaj balotoj por iĝi prezidanto ekde januaro 2025. Elon Musk de tiam aperis kiel ĉefa aliancano.

Jam de la komenco Trump montriĝis preta trudi sian politikon. Kiam li sukcesis venki en balotado por iĝi prezidanto ekde 2025, kaj jam dum la lastaj monatoj de 2024 ripete li faris deklarojn, ke li klopodos rekuperi la kontrolon de la Panama kanalo por Usono, kun la ekskuzo, ke vorko iam farita de Usono fakte estas nun profito por ĉina ekonomio. Tiu deklaro kongruis kun samaj montroj de usona ekspansiismo, kiel la intenco de Trump akiri Gronlandon, aligi Kanadon kiel nova subŝtato usona aŭ alinomi la Golfon de Meksiko kiel Golfo de Ameriko, en la usona tendenco kompreni Amerikon kiel Usonon.Trump airea sus anhelos expansionistas y no descarta emplear el Ejército para controlar el Canal de Panamá y Groenlandia Público, 7an de januaro 2025, alirita la 8an de januaro 2025.

 Politika ideologio 

Pluraj aŭtoroj identis la subtenantojn de Trump kun la movado "alternativa dekstro" (alt-right), kiu estas ligata al blanka naciismo. Li estas ankaŭ identigita kun prakonservismo, ideologio aperinta (malgraŭ sia nomo) dum la finaj jaroj de la malvarma milito. Laŭ politika enketisto Bruce Wilson, "Trump antaŭenigas kernajn prakonservismajn politikojn, projektitaj en 'The Next Conservatism' — rekonstruado de infrastrukturo, protektismaj komercaj tarifoj, sekurigo de la landlimoj kaj ĉesigo de enmigrado, sendanĝerigo de indikitaj internaj malamikoj, kaj izolismo."

Familia vivo
eta|maldekstra|Donald J. Trump, la 45-a Prezidento de Usono kun la Unua Damo de Usono Melania Trump en la Balo de Libereco dum la Inaŭgura TagoLa unua edzino Ivana Trump (naskita kiel Ivana Marie Zelníčková la ) estas ĉeĥe naskita uson-enmigrinta manekeno kaj verkisto. Ŝi estas konata ĉefe kiel la unua edzino (1977–1992) de sia dua edzo, Donald Trump kaj la patrino de tri el liaj kvin idoj (Donald Trump la juna, Ivanka Trump, kaj Eric Trump). Ŝia unua edzo estis Alfred Winklmayr (1971–1973 aŭ 1976), kaj post Trump (kies familian nomon ŝi plu tenas) sekvis Riccardo Mazzucchelli (1995–1997) kaj Rossano Rubicondi (2008–2009).

Ŝi naskiĝis en la moravia urbo Zlín. Ŝi ricevis universitatan gradon (magistran) pri Korpa trejnado de la praga Universitato de Karolo. Ŝi forlasis Ĉeĥoslovakion kaj transloĝiĝis al Montrealo, kaj poste migris al Novjorko por reklami la montrealan Olimpikon. Tie ŝi ekkonis kaj edzigis s-ron Trump.
Ivana Trump estas konata ĉefe kiel la unua edzino (1977–1992) de sia dua edzo, Donald Trump kaj la patrino de tri el liaj kvin idoj (Donald la juna, Ivanka, kaj Eric).

Marla Maples estas usona aktorino kaj de 1993 ĝis 1999 ŝi estis la (dua sinsekva) edzino de Donald Trump; en 1993 antaŭ ol ili geedziĝis, ŝi naskis lian duan filinon (kvaran infanon) Tiffany.

Melania Trump (nasknomo: Melania Knavs aŭ Melania Knauss, ŝi naskiĝis la 26an de aprilo 1970 en Sevnica, Slovenio (tiam en Jugoslavio, kaj ŝi parolas kvin lingvojn flue (slovenan, serban, germanan, francan, anglan) estas juvelartistino kaj eks-manekeno kaj (ekde 2005) la tria edzino de Donald Trump kaj la patrino de lia kvina infano, Barron. Post manekena kariero en Parizo kaj Milano, ŝi transloĝiĝis al Usono, kaj en 2006 civitaniĝis. De la  ĝis la  ŝi estis la Unua Damo de Usono.

 Gravaj politikaj atingoj 
eta|maldekstra|Prezidento de Usono Donald Trump kaj Kim Ĝong-un Ŝtatestro de Norda Koreio, Ĉefkomandanto de la Koreia Popola Armeo, kaj Ĝenerala Sekretario de la Laborista Partio de Koreio dum la renkontiĝo en Singapuro, la 12an de junio 2018
eta|dekstra|La renkontiĝo de la delegacioj de Usono kun Donald Trump kaj de Nord-Koreio kun Kim Ĝong-un
eta|maldekstra|Kim Ĝong-un kaj Donald Trump dum la inter kvar-okula renkontiĝo (sen atestantoj)
eta|Donald Trump kaj Prezidento de Pollando Andrzej Duda kun siaj delegacioj en la Reĝa Kastelo en Varsovio, la 6an de julio 2017

La 12an de junio 2018 en Singapuro li renkontiĝis kun Kim Ĝong-un (Ŝtatestro de Norda Koreio, Ĉefkomandanto de la Koreia Popola Armeo, kaj Ĝenerala Sekretario de la Laborista Partio de Koreio), rezulte oni subskribis la enirpermesan interkonsenton kaj anoncis la sekvontan renkontiĝon, i.a. la viziton de Kim Ĝong-un en la Blanka Domo (Vaŝingtono) (Usono).

 Ekstera politiko 
 Kubo 
Estis likviditaj ĉiuj atingoj en interŝtataj rilatoj faritaj de la antaŭa prezidanto Barack Obama. Estas malpermesitaj importado de rumo kaj cigaroj, kaj restado de la usonanoj en 433 hoteloj, posedataj de la kuba ŝtato. Estas malpermesitaj ankaŭ la tiel nomataj "edukaj vojaĝoj homo-al-homo", ebligintaj al usonanoj veni al Kubo ekster turisma grupo kaj konatiĝi kun la lando memstare. La usonanoj ne plu rajtas veni al Kubo ankaŭ por partopreni en profesiaj renkontiĝoj, sportaj kaj artaj eventoj kaj konferencoj. Por vojaĝi al la lando ili devas ĉiufoje peti specialan licencon. Usona hotelreto Marriott International estis ordonita ĉesigi operaciojn en Kubo. Posedata de ĝi kompanio Starwood Hotels estis la unua usona hotela firmao, kiu komencis agadon en la insulo post la Kuba revolucio en 1959.

Laŭdire ĉio ĉi estas farita por igi la kuban reĝimon fari demokratiajn reformojn kaj helpi al la ordinaraj kubanoj. Tamen politologoj konsideras tion provo atingi aliajn celojn: igi Kubon rezigni je subteno de la reĝimo de Nicolás Maduro en Venezuelo kaj ricevi voĉojn de kubaj enmigrintoj, opoziciaj al la nuna kuba registaro.

 Siria enlanda milito 
Donald Trump daŭrigis politikon direktitan kontraŭ la reĝimo de la siria prezidanto Baŝar al-Asad kaj subtenis opoziciajn grupojn, sed klopodis laŭeble limigi partoprenon de la usona armeo en la milito. Li plu promesis subteon ankaŭ al la siriaj kurdoj, kiuj estis aliancanoj de Usono en la lukto kontraŭ la Islama Ŝtato kaj grave kontribuis al liberigo de la nord-orienta regiono Roĵavo. Tamen komence de oktobro 2019 la prezidanto subite anoncis tujan fortiriĝon de la usonaj trupoj el Sirio, kio ebligis al la turka armeo komencis operacon kontraŭ la siriaj kurdoj en Roĵavo. Tiu decido elvokis grandan indignon ne nur ĉe la kurdoj, kiuj deklaris ke Usono denove fiuzis kaj perfidis ilin, sed ankaŭ ĉe ambaŭ usonaj partioj, reprezentitaj en la Usona Kongreso. Sian decidon li klarigis per deziro revenigi hejmen la usonajn soldatojn kaj ne plu partopreni lokajn konfliktojn, kiuj ne koncernas la usonajn interesojn. Tamen la sekvan tagon li sendis almenaŭ 3 mil soldatojn al Sauda Arabio, kondukante al akuzoj pri pluaj malkohereco kaj malhonestaj pravigoj.Trump Orders Troops and Weapons to Saudi Arabia in Message of Deterrence to Iran

La  li rakontis ke en 2017 oni proponis al li murdi Baŝar al-Asad, sed li rezignis je la plano pro opono de la tiama Usona Sekretario de Defendo Jim Mattis. Li aldonis diris ke ne bedaŭras ke li ne ordonis mortigi sian sirian kolegon kaj ke li povus fari tion iam ajn se li dezirus. En 2018 Trump publike neis tion.

 Psika sano 

Malkutime en Usono, kie memtrudita etika regulo nome la Regulo Goldwater antaŭmalhelpas, ke fakuloj pri psika sano opinius kontraŭ ŝtata funkciulo sen mem ekzameni lin, diversaj psikologoj kaj psikiatroj verkis publikajn leterojn esprimante zorgon kaj petojn senpostenigi Prezidenton Trump, pro pretendita psika malkapablo plenumi la postenon. La emerita psikiatria profesoro Allen Frances tamen denuncas tiajn leterojn kaj petojn, dirante:

Laŭ la psikiatristo Bandy Lee kaj la ĵurnalisto Chauncey Devega, Trump gvidas "politikan sekton," kiu montras grupan narcisismon. Laŭ Lee, "sistemo, kiel despotismo, tiranio aŭ faŝismo ne vere estas politika ideologio tiom kiom grupa stato malbonsana, kiu fine kondukas al damaĝo al la grupo."Psychiatrist Bandy Lee: Trump is getting worse; “I suspect he is unable to tolerate reality”

Esperantlingvaj artikoloj
alt=A tall rectangular-shaped tower in Las Vegas with exterior windows shimmering with 24-karat gold. It is a sunny day and the building is higher than many of the surrounding buildings, which are also towers. There are mountains in the background. This tower is called the Trump Hotel Las Vegas.|eta|La turo en la rektangula formo de la Trump-Internacia Hotelo en Lasvegaso kun la fenestrovitroj kovritaj per 24-karata oro
La mondordo laŭ Donald Trump
- La retorika spektaklo en Usono estas por Eŭropo certe (la tioma) averta pafo.
Volkskrant 29 aprilo 2016

Opinio-kolumno de  Arnout Brouwers

'The Donald'[i] estis tutan semajnon laborinta pri ĝi, sin provizinta per du teleprompters[ii], kaj invitinta ĉiuspecajn figurojn el la gravularo en Vaŝingtono. Sed ĉi ĉio helpis malmulte: lia unua serioze celinta alparolo pri eksterlanda politiko estis, kiel nekohera, tuj flankenŝovita fare de kaj maldekstro kaj dekstro en Usono.

Trump ŝajnas esti tedata de la ‘imperia prezidenteco’ kiu en la Malvarma Milito estiĝis  –  kaj kiu por la Respublikana kaj ankaŭ por la Demokrata gravularo estas super ĉiu dubo: Usono kiel ordiganta potenco en la mondo, kiu aldone akceptas la free rider -konduto[iii] de tutmondaj aliancanoj, ĉar tiu ĉi ordiga rolo havigis al la lando ekscese multan influon pri la mondordo, kio kondukis Usonon al oraj montoj.

Por la Okcident-Eŭropaj aliancanoj, la alparolo estas multe timiga. Tiuj landoj por tro longe alkutimiĝis ilian sekurecon  – inkluzive de la pensado pri ĝi, la financado, kaj 80 procentoj de la realigado –  transdoni al Vaŝingtono, interŝanĝe de liverado de ofte simbolaj defendo-kotizoj kaj certa grado de politika lojaleco.

Kun aŭ sen Trump, la rolo de Usono ja vere ŝanĝas en la mondo

Tamen, Donald Trump ĉi-semajne diris malmultan novan. Eĉ pli miriga, ke Usono "ne devas serĉadi eksterlandajn monstrojn por detrui" estas preskaŭ 200 jarojn aĝa klasikaĵo de John Quincy Adams. Pli proksime ĉe nia tempo, ni aŭdas en Trump la eĥon de Pat Buchanan, ĵurnalisto kaj politikisto en la naŭdekaj jaroj kaj aŭtoro de la artikolo "America First – and Second, and Third ".

Plej granda diferenco: Trump estas ja populara. Malnovaj ideoj algluiĝas pli bone en tempo en kiu la lando laŭ multaj Usonanoj ĵus havas Grandan Depresion malantaŭ si, la pozicio de la meza klaso estas malfortigita, kaj la politika elito  – maldekstra kaj ankaŭ dekstra –  pluparolas kvazaŭ nenio okazis.

Kompreneble Trump ne havas siajn faktojn unu apud la alia, kaj ofte li parolas sensencaĵon  –  kiel kiam li emfazas ke la Usona nuklea arsenalo estu urĝe modernigata, procezo kiu jam delonge estas ekirigita. Aliflanke elreliĝas ankaŭ la kritikistoj, kiam ili metas Trump-on en la saman kaserolon kiel la nazi-simpatizanton Charles Lindbergh.

Eŭropanoj prefere orientiĝu pri la struktura tendenco kiu  – ne atentante tiujn retorikajn batalojn –  estas perceptebla ĉe ĉi tiuj elektoj:  la ŝanĝanta Usona rolo en la mondo, kaj la pli granda distanco al Eŭropo kaj Eŭropa sekureco. La intelekta varianto estis prezentata de alia outsider kiu ne fidis al la komprenoj de la eksterland-politika gravularo (establo) en Vaŝingtono: Prezidento de Usono Barack Obama.

Obama ne volis bruligi al si la fingrojn pri Sirio, lasis federacian kancelierinon Angela Merkel eltiri la maronojn el la fajro en Ukrainio, kaj sidiĝis en la malantaŭa benko dum la kampanjo pri Libio. Trump surtabligas burleskan varianton de Usona limigo de elspezoj, kaj atingos por tio ĉe voĉdonantoj eble pli da atento ol la ekspertoj en Vaŝingtono ŝatus.

Eŭropaj aliancanoj povas elvoki ‘Kia honto!’ kaj esti certaj ke Hillary Clinton, tradicia eksterland-politika falko, iĝos la sekva prezidento. Sed eĉ ŝia engaĝiteco estos moderigata de la humoro kiu regas en la lando, kaj de la forŝoviĝantaj strategiaj prioritatoj en Usono. Nekonsiderante kiu sekvos post Obama, la Eŭropanoj en tiu ĉi necerta epoko, kun ĉiuj siaj problemoj kaj ĉiu sia memdubo, devos ja plie mem lerni pensi   –   kaj agi (,https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10210152216814373&set=a.1747000907301.2097362.1007150473&type=3&theater,https://www.facebook.com/groups/808232839291055/permalink/1206372136143788/).

Partopreno en filmoj
eta|dekstra|La stelo de Donald Trump sur la Trotuaro de famo en Holivudo, (Los-Anĝeleso, Kalifornio)
Iama stelulo en televida filmserio (lia stelo estas sur la Trotuaro de famo en Holivudo (vidu sube foton de tiu stelo).
Li estis aktoro i.a. en usona televida serio Monk, la filmo rikoltis multajn nomumojn kaj premiojn.

 Fontoj 

La artikolo estas bazitaj sur informoj en la angla Vikipedio: Donald Trump kaj Donald Trump presidential campaign, 2016.

 Plia legaĵo 
 Klare, Michael. La mondo laŭ Donald Trump. 'Le Monde Diplomatique', januaro 2017

 Atako kontraŭ la Kapitolo de Usono

 Galerio 

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Trumpismo

 Eksteraj ligiloj 



Kategorio:Dekstra ekstremismo en Usono
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj miliarduloj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Prezidantoj de Usono
Kategorio:Naskiĝintoj la 14-an de junio
Kategorio:Usonaj konservativuloj
Kategorio:Usonaj investistoj
Kategorio:Personoj de la jaro laŭ magazino Time