Profana

Profana estas adjektiva termino ekuziĝinta inter la fakuloj pri la fenomenologio de religio por indiki, en la diĥotomio sankta-malsankta elpensita de Émile Durkheim Durkheim Émile, Les Formes élémentaires de la vie religieuse. (La formoj elementaj de la vivo religia) 1912)., ĉion kio ne katalogeblas en la dimensio de la sankta.
La termino originas el la latina: profānus, nome “kio estas ekskludita, restas ekstere (pro) de la fānum”, intencante per tiu lasta termino “sanktan arbaron” aŭ “templon”.Tiu “profana” estas uzata ankaŭ en la framasonaj medioj por indiki ulojn ne apartenantajn al la asocio. Domenico V. Ripa Montesano, Vademecum di Loggia, Edizione Gran Loggia Phoenix, Roma, 2009. ISBN 978-88-905059-0-4.

Esploristoj rimarkigas ke la areo de la sankta ĉiam pli malpliiĝas ĉar ĝi estas limigita de branĉoj de klerismo, marksismo kaj sciencismo, sekularigo… Carl Gustav Jung verkis ke “la nuna tempo estas la tempo de malapero kaj morto de Dio. (C. G. Jung, Man and his Symbols (1978) p. 295).

 Notoj 

 Literaturo 
 Ernest Gellner, Postmodernism, Reason and Religion (1992)
 Mircea Eliade, Patterns in Comparative Religion (1993)

 Vidu ankaŭ 
 Rudolf Otto 
 Framasonismo
 Religio
 Antropologio de religio
 Sekularigo
 profana poezio

Kategorio:Religiaj konceptoj
Kategorio:Antropologio de religio
Kategorio:Historio de religioj