Joseph Duchesne

Jozefo Duŝeno (1544-1609) estis franca alkemiisto, diplomato, poeto, filozofo, privata kuracisto de Francisko Herkulo, Duko de Anĵuo (1555-1584), pli juna filo de Henriko la 2-a (1519-1559). Li rimarkindiĝis pro siaj skribaĵoj defende de la doktrino de Paracelsus (1493-1541), el kiu li estis lernanto kaj sekvantoAlchemy and Early Modern Chemistry: Papers from Ambix, Allen G. Debus. Aŭtoro de sennombraj traktaĵoj pri medicino, kiujn li subskribis kiel Quercetanus. Li same verkis poetikajn verkojn kaj tragikajn komediaĵojn. Oni diras ke li estis la unua uzi kalomelon en la traktado de la sifilisoThe Illustrated Timeline of Medicine, Gill Davies.

 Biografio 
Filo de kuracisto, Duŝeno, ankaŭ konata kiel "Sieur de la Violette", unue studis en la Universitato de Montpellier. Li edziĝis kun Anne Trie, nevino de la humanisto Vilhelmo Budeo (1468-1540), kaj pro la persekuto al la francaj protestantoj (Duŝeno estis kalvinisto), li pasis multajn jarojn for de sia naskiĝurbo. Duŝeno ricevis sian diplomon pri doktoreco en 1573, en la Universitato de Bazelo kaj kelkatempe li stariĝis en Kaselo, kiu tiam estis la granda ĉefurbo de la duklando Hesio.

Tiuepoke kaj pli malfrue la granddukoj rimarkindiĝis pro ilia patroneco al la nova hermetikisma medicino de Paracelsus (1493-1541). En 1575, Jacques Aubert (1500-1587) faris akrajn kritikojn pri la kemia medicino de Parcelsus kaj ties klarigo pri la origino de la metalojThe Scientific Revolution: The Essential Readings, Marcus Hellyer. Samokaze Duŝeno verkis sian "Responsio" al Aubert, arde defendante sian iatrokemian sintenon, kaj, kiam la verketo estis mallonga, ĝi estis represita plurfoje kaj altiris konsiderindan atenton. Iom poste Duŝeno translokiĝis al Ĝenevo kie li estis akceptita kiel civitano, en 1584. Post la balotado de la Konsilio de la Ducent (1587), li estas sendita en pluraj diplomatiaj misioj, en Berno, Bazelo, Ŝafhaŭzo kaj Zuriko.

En 1592, li helpis pri la pacotraktato kiun la Respubliko Ĝeneva subskribis kun siaj najbaroj. En 1598, post la proklamo de la Edikto de Nantes, Duŝeno revenis al Parizo, kie li estas nomumita persona kuracisto de la reĝo Henriko la 4-a (1553-1610). En 1594, li fariĝis membro de la Konsilio de la Sesdek, en Ĝenevo. En 1601, Nicolas Brûlart de Sillery (1544-1624) lin sendas en diplomatia misio en la svisajn kantonojn.

En 1603, la Fakultato pri Medicino de Parizo lin kondamnas, kaj al Théodore de Mayerne (1573-1655), pro ilia favoraj opinioj al Paracelsus, kiu foriĝas el la doktrino de Klaŭdo Galeno (121-216). En 1604, li estas invitata al la kortego de Maxurico, landgrafo de Hesio-Kaselo (1572-1632), kie li plenumas eksperimentojn en laboratorio adekvate ekipita.

 Elektita verkaro 

 Ad Jacobi Auberti, Vindonis, de ortu et causis metallorum contra chymico explicationem Joseph Quercetani…, Lugduni., 1575
 Sclopetarius, sive, De curandis vulneribus, quae sclopetorum et similium tormentorum ictibus acciderunt, 1576, 1600, 1614
 Le grand miroir du monde, Lyon Ed. B. Honorat. 1587
 Opera medica, 1600
 Liber de priscorum philosophorum verae medicinae materia praeparationis modo, 1603
 Ios. Quercetani ... Ad veritatem hermeticae medicinae ex Hippocratis ..., 1604
 Ad brevem Riolani excursum brevis incursio, 1605
 Tetras gravissimorum totius capitis affectuum ...: Adiectus est in earundum ..., 1606
 Le pour traict de la santé où est au vif presentée la reigle uniuerselle [et ..., 1606
 Pestis alexicacus, siue Luis pestiferae fuga, auxiliaribus selectorum ..., 1608
 Iosephi Quercetani ... Tractatus duo: quorum prior inscribitur ... alter ..., 1614
 Pharmacopoea dogmaticorum restituta, 1622
 Traicté de la cure generale et particuliere des arcbusades: avec l ..., 1625
 Conseils de medecine, dediez aux plus celebres medecins de l'Europe, 1626
 La peste recogneue et combatue: ensemble la reformation des theriaques et ..., 1631
 Traicté familier de l'exacte preparation spagirique des medicamens, Rouen, Corneille Pitreson, 1639
 Recueil des plus curieux et rares secrets touchant la médecine métallique et ..., 1648
 La pharmacopée des dogmatiques reformee : contenant plusieurs remedes ..., 1648
 Quercetanus redivivus, hoc est Ars medica dogmatico hermetica, 1679, Joseph Du Chesne, Johann Schröder

 Literaturo 

 Personensuche
 WorldCat Identities
 Historischen Lexikon der Schweiz
 Living History 
 Bibliothèque Nationale de France
 The Galileo Project
 Bibliothèque numérique Medic 
 Encyclopedia.com
 CERL Thesaurus
 Europe's Physician: The Various Life of Sir Theodore de Mayerne, Hugh Redwald Trevor-Roper
 Alchimie et Paracelsisme en France à la fin de la Renaissance (1567-1625), Didier Kahn
 Gender and Scientific Discourse in Early Modern Culture, Kathleen P. Long
 A Companion to Astrology in the Renaissance, Brendan Dooley
 A general dictionary, historical and critical: in which a new and ..., Volume 4, Pierre Bayle, John Peter Bernard, John Lockman, Thomas Birch, George Sale
 Dictionnaire historique et critique de Pierre Bayle, Volume 5, Pierre Bayle
 Bulletin de la Société de l'Histoire du Protestantisme Français, Volume 148
 The Salt of the Earth: Natural Philosophy, Medicine, and Chymistry in ..., Anna Marie Eleanor Roos
 The Comprehensive Dictionary of Biography: Embracing a Series of Original ...

 Vidu ankaŭ 

 Referencoj 

Kategorio:Francaj alkemiistoj
Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Hugenotoj
Kategorio:Universitato de Montpellier