Victorien Sardou

Victorien Sardou (5a de Septembro 1831 – 8a de Novembro 1908) estis franca dramisto. Li estas plej bone memorita nuntempe pro sia disvolvigo, kun Eugène Scribe, de la teatroĝenro nomita france la pièce bien faite (bone farita teatraĵo).McCormick (1998, 964). Li verkis ankaŭ kelkajn verkojn kiuj iĝis popularaj 19a-jarcentaj operoj kiaj La Tosca (1887) sur kiu Giacomo Puccini bazigis sian operon Tosca (1900), kaj Fedora de Umberto Giordano, verko kiu ankaŭ popularigis la fedoran ĉapelon.Encarta Dictionary, Microsoft Encarta Premium Suite 2004.

eta|dekstre|Sardou en 1901.

 Verkoj 
 Teatraĵoj 
eta|Afiŝo por verko de 1897 de Sardou nome Divorca sanigo
eta|Skizo de Sardou farita en 1899.
 La Taverne des étudiants (1854)
 Les Premières Armes de Figaro (1859), kun Emile Vanderbuch
 Les Gens nerveux (1859), kun Théodore Barrière
 Les Pattes de mouche (Paperaĵo) (1860)
 Monsieur Garat (1860)
 Les Femmes fortes (1860)
 L'écureuil (1861)
 L'Homme aux pigeons (1861), kiel Jules Pélissié
 Onze Jours de siège (1861)
 Piccolino (1861), kun Charles-Louis-Etienne Nuitter kaj muziko de Ernest Guiraud
 Nos Intimes! (1861)
 Chez Bonvalet (1861), (kiel Jules Pélissié) kun Henri Lefebvre
 La Papillonne (1862)
 La Perle Noire (La nigra perlo) (1862)
 Les Prés Saint-Gervais (1862), kun Philippe Gille kaj muziko de Charles Lecocq
 Les Ganaches (1862)
 Bataille d'amour (1863), kun Karl Daclin kaj muziko de Auguste Emmanuel Vaucorbeil
 Les Diables noirs (1863)
 Le Dégel (1864)
 Don Quichotte (1864), rearanĝita de Sardou kaj Charles-Louis-Etienne Nuitter kaj muziko de Maurice Renaud
 Les Pommes du voisin (1864)
 Le Capitaine Henriot (1864), de Sardou kaj Gustave Vaez, kaj muziko de François-Auguste Gevaert
 Les Vieux Garçons (1865)
 Les Ondines au Champagne (1865), (kiel Jules Pélissié), kun Henri Lefebvre, kaj muziko de Charles Lecocq
 La Famille Benoîton (1865)
 Les Cinq Francs d'un bourgeois de Paris (1866), kun Antoine Gadon Dunan-Mousseux kaj Jules Pélissié
 Nos Bons Villageois (1866)
 Maison neuve (1866)
 Séraphine (1868)
 Patrie! (Patrujo!) (1869), poste reviziita en 1886 kun muziko de Emile Paladilhe
 Fernande (1870)
 Le roi Carotte (1872), muziko de Jacques Offenbach
 Les Vieilles Filles (1872), kun Charles de Courcy
 Andréa (1873)
 L’Oncle Sam (Onklo Sam) (1873)
 Les Merveilleuses (1873), muziko de Félix Hugo
 Le Magot (1874)
 La Haine (Malamo) (1874), muziko de Jacques Offenbach
 Ferréol (1875)
 L'Hôtel Godelot (1876), kun Henri Crisafulli
 Dora (1877)
 Les Exilés (1877), kun Gregorij Lubomirski kaj Eugène Nus
 Les Bourgeois de Pont-Arcy (1878)
 Les Noces de Fernande (1878), kun Émile de Najac kaj muziko de Louis-Pierre Deffès
 Daniel Rochat (1880)
 Divorçons! (Ni Divorcu) (1880), kun Émile de Najac
 Odette (1881)
 Fédora  (1882)
 Théodora (1884), poste reviziita en 1907 kun Paul Ferrier kaj muziko de Xavier Leroux
 Georgette (1885)
 Le Crocodile (1886), kun muziko de Jules Massenet
 La Tosca (1887)
 Marquise (1889)
 Belle-Maman (1889), kun Raymond Deslandes
 Cléopâtre (1890), kun Émile Moreau kaj muziko de Xavier Leroux "THE LATEST 'CLEOPATRA (Cct.24, 1890) The New York Times
 Thermidor (1891)
 Madame Sans-Gêne (1893), kun Émile Moreau
 Gismonda (1894)
 Marcelle (1895)
 Spiritisme (1897)
 Paméla (1898)
 Robespierre (1899)
 La Fille de Tabarin (1901), kun Paul kaj muziko de Gabriel Pierné
 Les Barbares (1901), kun Pierre-Barthélemy Gheusi, muziko de Camille Saint-Saëns
 Dante (1903), kun Émile Moreau
 La Sorcière (La Sorĉistino) (1903)
 Fiorella (1905), kun Pierre-Barthélemy Gheusi kaj muziko de Amherst Webber
 L'Espionne (1906)
 La Pisie (1906)
 L'Affaire des Poisons (1908), kiel Jules Pélissié 

 Libroj 
 Rabàgas (1872)
 Daniel Rochet (1880)

 Adaptitaj verkoj 
 Nos Intimes! (1862), tradukita de Horace Wigan en Friends or Foes? La Papillonne (1864), tradukita de Augustin Daly en Taming of a Butterfly Le Degel (1864), tradukita de Vincent Amcotts en Adonis Vanquished Les Ganaches (1869) tradukita kaj adaptita de Thomas William Robertson en Progress Nos Intimes! (1872), tradukita de George March en Our Friends Les Pres Saint-Gervais (1875), tradukita kaj adaptita de Robert Reece
 Divorçons! (1882), tradukita en Cyprienne Patrie! (1886) opero de Emile Paladihle
 Fedora (1898) opero de Umberto Giordano
 Robespierre, tradukita de Laurence Irving
 Tosca (1900) opero de Giacomo Puccini
 Les Merveilleuses (1907), adaptita de Basil Hood kiel The Merveilleuses Théodora (1907) opero de Xavier Leroux
 Gismonda  (1919) opero de Henry Février

 Referencoj 

 Literaturo 
 Blanche Roosevelt (2009) Victorien Sardou BiblioLife ISBN 1-110-54130-9
 Stephen Sadler Stanton (1990) Camille and Other Plays: A Peculiar Position; The Glass of Water; La Dame aŭ Camelias; Olympe's Marriage; A Scrap of Paper Hill and Wang ISBN 0-8090-0706-1
 McCormick, John. 1998. "Sardou, Victorien." In The Cambridge Guide to Theatre. Ed. Martin Banham. Cambridge: Cambridge UP. 964. ISBN 0-521-43437-8.
 Lacour, L. 1880. Trois théâtres.
 Matthews, Brander. 1881. French Dramatists. New York.
 Doumic, R. 1895. Écrivains d'aujourd'hui. Paris.
 Sarcey, F. 1901. Quarante ans de théâtre''. Vol. 6.

Kategorio:19-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj