Luiz Gonzaga

Vivo 
Luiz Gonzaga alkreskis kiel filo de kamparano, kiu kutime ludis la sanfono. Jam junaĝe li instruis al si mem la ludon de akordiono, de sanfono kaj de zabumbo (iaspeca granda bastamburo), kaj li kantis je festoj kaj religiaj ceremonioj. Kiam li maldece enamiĝis en filinon el pli alta socia klaso, lia patrino – laŭ lia rakonto - preskaŭ mortbatis lin, pro kio li forlasis la gepatran domon definitive kaj por ĉiam.Hans Keller: Der Vagabund mit der Handorgel. En: Neue Zürcher Zeitung, 14-a de decembro 2012. Internacia eldonoj, p. 21. Li trabatis sian vivon prezentante dum dancofestoj, kie li precipe ludis foroon.

En 1930 li ludis en armea muzikbando ĝis 1939. Post tio li decidiĝis loĝi en Rio-de-Ĵanejro kaj vivteni sin, ludante en trikejoj bolerojn, valsojn kaj tangomuzikon. En 1941 li gajnis per la muzikeco Vira e mexe la unuan premion je talentokonkurso de Ary Barroso. Kiam li konstatis, ke al almigrintoj el la brazila nordoriento en la metropolo Rio-de Ĵanejro ilia hejmregiona muziko, li enprenis ties tipajn stilojn kiel bajao, ŝaŝado, ĉamego kaj côco en sian repertuaron. Post kiam li estis ekkoninta ĉi tiun merkatoniĉon, li estadis invitata, prezenti regule por radioelsendaĵoj. En 1943 li komenciĝis, surmeti por siaj prezentadoj tipe nordorientbrazilan kostumaĵon, fariĝante tiel kultofiguro. En 1945 li unuafoje surdiskigis, nome la mazurkon Dança Mariquinha. Ĝis 1954 li laboris je la radio kaj ekigis tendencojn rilate la muzikstilon bajao.

Luiz Gonzaga validas kiel plej konata reprezentanto de foroo. Post apero de bosanovo lia muziko ne plu ofte estis ludata, sed lia konateco en la kamparo restis seninterrompa.

En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj li ludis pecojn de la famaj komponistoj Caetano Veloso, Gilberto Gil, Milton Nascimento same kiel de sia adoptofilo Gonzaguinha. Multaj el liaj plej konataj sukcesaj muzikpecoj ekestis kunverke kun Humberto Teixeira.

 Diskaro 
 1956 — Aboios e Vaquejadas
 1957 — O Reino do Baião
 1958 — Xamego
 1961 — Luiz "LUA" Gonzaga
 1962 — Ô Véio Macho
 1962 — São João na Roça
 1963 — Pisa no Pilão (Festa do Milho)
 1964 — A Triste Partida
 1964 — Sanfona do Povo
 1965 — Quadrilhas e Marchinhas Juninas
 1967 — O Sanfoneiro do Povo de Deus
 1967 — Óia Eu Aqui de Novo
 1968 — Canaã
 1968 — São João do Araripe
 1970 — Sertão 70
 1971 — O Canto Jovem de Luiz Gonzaga
 1971 — São João Quente
 1972 — Aquilo Bom!
 1972 — Volta pra Curtir (Ao Vivo)
 1973 — A Nova Jerusalém
 1973 — Sangue de Nordestino
 1973 — Luiz Gonzaga
 1974 — Daquele Jeito...
 1974 — O Fole Roncou
 1976 — Capim Novo
 1977 — Chá Cutuba
 1978 — Dengo Maior
 1979 — Eu e Meu Pai
 1979 — Quadrilhas e Marchinhas Juninas, vol. 2 — Vire Que Tem Forró
 1980 — O Homem da Terra
 1981 — A Festa
 1981 — A Vida do Viajante — Gonzagão e Gonzaguinha
 1982 — Eterno Cantador
 1983 — 70 Anos de Sanfona e Simpatia
 1984 — Danado de Bom
 1984 — Luiz Gonzaga & Fagner
 1985 — Sanfoneiro Macho
 1986 — Forró de Cabo a Rabo
 1987 — De Fiá Pavi
 1988 — Aí Tem
 1988 — Gonzagão & Fagner 2 — ABC do Sertão
 1989 — Vou Te Matar de Cheiro
 1989 — Aquarela Nordestina
 1989 — Forrobodó Cigano
 1989 — Luiz Gonzaga e sua Sanfona, vol. 2

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 La Reĝo de Bajao (portugallingve)
 Luiz Gonzaga 
 Portugallingva vortaro de Muziko Populara Brazila

Kategorio:Popolkantistoj
Kategorio:Akordionistoj
Kategorio:Brazilaj muzikistoj
Kategorio:Brazilanoj