Zebedeo

Laŭ la Evangelioj Zebedeo, edzo de Saloma, estis la patro de Jakobo la pli aĝa kaj de Johano, du el la dekdu apostoloj de Jesuo, ambaŭ naskiĝintaj en Betsaida de Palestino, najbare de la Maro de Galileo, kaj origine dediĉintaj al la fiŝkaptado. Jesuo difinis Jakobon kaj Johanon Boanerghes'', nome "filoj de la tondro".

Zebedeo ne estis simpla fiŝkaptisto sed vera entreprenisto de fiŝkaptado ĉar li havis sub si laboristojn.

La Malnova Testamento (Neĥemja 11,17) mencias iun Zebedeon filon de Asaf. Pri la filoj de tiu Zebedeo, kantistoj en la Templo, estis indikataj per la epiteto “boanerghes”, nome filoj de la tondro.

Zebedeo estas menciata en la jenaj Evangelioj:

 Evangelio laŭ Mateo (4,21; 10,2; 20,20; 26,37; 27,56)
 Evangelio laŭ Marko (19-20; 3,17; 10,35)
 Evangelio laŭ Luko (5,10)
 Evangelio laŭ Johano (21,2)

eta|eta|Zebedeo kaj lia edzino Maria Saloma kaj la filoj Sankta Johano la Evangeliisto kaj Jakobo la pli aĝa, Langenzenn (Bavario), (1508).

 Aliaj Projektoj 
KOMUNEJO: hispanlingvaj Evangelioj: laŭ Mateo , laŭ Marko , laŭ Luko , laŭ Johano 

 Bibliografio 
 Katolikaj enciklopedioj:
  Enciclopedia_Cattolica
 Cathopedia 
  Catholic_Encyclopedia

Kategorio:Biblio
Kategorio:Homoj de la Nova Testamento