Tipara stilo

Tipara stilo estas karakterizo de grupo da tiparaj familioj aŭ apartaj tiparoj, kreitaj surbaze de komunaj grafikaj principoj. (La vorto «stilo» en tiu termino estas rilata, interalie, al la «artaj stiloj» — kiel baroka, renesanca, klasikisma, groteska, — kiuj ofte aperas en detalaj klasifikoj de tiparaj stiloj.)

 Klasifiko arta 
La plej gravaj tiparaj stiloj de la Eŭropa tradicio estas indikitaj en jena tabelo:

 Angle  Itale  Germane  Esperante Old Face  Lapidari  Renaissance-Antiqua  renesanca klasiko Transitional Transizionali Barock-Antiqua  baroka klasiko Modern Face  Bodoniani  Klassizistische Antiqua  klasikisma klasiko Antiqua Face Egiziani  Serifenbetonte Linear-Antiqua  serifega stilo Display Face Fantasie  Varia, Freie Antiqua  fantazia stilo Sans Serif  Lineari  Serifenlose Linear-Antntiqua  senserifo Script  Scritti  Schreibschriften  skribesko Blackletter  Medievali  Gebrochene Schriften  gotiko

maldekstra|400ra|alt=Ecoj de la Renesanca klasiko
eta|Ekzemplo pri Renaissanca klasiko
La ĉefaj grafikaj trajtoj de la Renesanca klasiko estas: iom deŝovita akso de la rondaĵoj (b); malforta tipara kontrasto (a); kojnoformaj serifoj (d). Ekz-e la tiparaj familioj Arrighi, Bembo, Garamond.

maldekstra|400ra|alt=Ecoj de la Baroka klasiko
eta|Ekzemplo pri Baroka klasiko
La barokan klasikon karakterizas: preskaŭ rektaj aksoj de la rondaĵoj (b); iom akcentita tipara kontrasto (a); iom maldikaj (akraj), ne tre rondaj serifoj (d, c). Ekz-e la tiparaj familioj Tajmzo, Baskerville, Caslon.

maldekstra|400ra|alt=Ecoj de la Klasikisma klasiko
eta|Ekzemplo pri Klasikisma klasiko
La klasikisman klasikon karakterizas: horizontalemo de la transversaĵoj, rektaj aksoj de la rondaĵoj; forta kontrasto; iom maldikaj (akraj), tute plataj, ortostrekaj serifoj. Ekz-e la tiparaj familioj Bodoni, Didot, Madison, la ĉefaj tiparfasonoj (la klasika, la kursivo, la oblikva, la graseto, la majuskleto) de la tipara stilo Computer Modern, kiu estas uzata en Teĥo.

maldekstra|400ra|alt=Ecoj de la Serifega stilo
eta|Ekzemplo pri la Serifega stilo
La serifega stilo havas dikajn serifojn, plej ofte estiĝintajn sekve de malforta aŭ nenia tipara kontrasto. Aperinte en 1815, tiaj tiparoj nun estas malofte uzataj — escepte por tajpilaj tiparoj. (Angla-france tiu stilo ankaŭ estas nomata Egyptienne. Al Egiptio ĝi neniel rilatas, sed multe al reklamado kaj sensaciemo. L'Egyptienne nomiĝis la franca, poste kaptita de l' britoj, velŝipo kiu transportis 1802 la faman Rosetta-ŝtonon al Porcmuto. Tiu ŝtono provizis ŝlosilon kiu finfine ebligis legi la egiptajn hieroglifojn. Per tiu nomo, kiu ĝuste tiam estis aktuala kaj en ĉies buŝo, tiu tiparo simple estis pli bone vendebla.)

eta|Ekzemplo pri Fantazia stilo
La fantaziaj stiloj aperas fine de la 19ª jc kadre de la secesia artostilo. Tiustilaj tiparoj libere kombinas elementojn de diversepokaj stiloj, jen por krei imitaĵon de Mezepoka uncialo sufiĉe legeblan por modernulo, jen por atingi pure estetikan efekton; ekz-e la tiparoj de Oswald B. Cooper, Roberta, Optima, Post-Antiqua, Pascal; al tiu klaso apartenas ankaŭ tiparoj adaptitaj por optika signorekono, kia Computer.

 Laŭ proporcioj 
eta|Tiparoj proporcia kaj egallarĝa
Oni distingas la tiparojn egalpaŝajn kaj la tiparojn proporciajn.

Kategorio:Tipografio
Kategorio:Tiparoj