Gérard Larcher

Gérard Larcher, naskiĝinta la  en Flers (Orne), estas franca politikisto, prezidanto de la Senato de 2008 en 2011 kaj ekde 2014.

Membro de la RPR, li estis elektita urbestro de Rambouillet en 1983, tri jarojn poste, senatano de Yvelines. Vicprezidanto de la Senato de 1997 en 2001, li prezidis la komisionon pri ekonomiaj aferoj de 2001 ĝis sia nomumo, en 2004, al la 3-a registaro Raffarin, komisiita pri laborrilatoj; renomumita al la registaro Villepin, li estis, tiam, ministro delegita pri dungado ĉe Jean-Louis Borloo.

Elektita kandidato de la frakcio UMP kontraŭ Jean-Pierre Raffarin, li estis elektita prezidanto de la Senato la . Dum sia mandato, li kondukis sufiĉe grandan reorganizon de la institucio. Kandidato post sukcedi sin en 2011, post la venko de la maldekstro en la senatanaj balotoj, li estis venkita de la socialisto Jean-Pierre Bel.

La , sekve de parta senata renovigo profita al la dekstro, li refariĝis prezidanto de la Senato.

 Biografio 
 Originoj, familio kaj studoj 
Li kreskis en katolika familio, kun patro posedanto de teksaĵentrepreno, ĉevalbredisto kaj urbestro de vilaĝo de la departemento Orne, Saint-Michel-des-AndainesBruno Jeudy. « Gérard Larcher, pasio por ĉevaloj », Le Figaro, la 18-an de aŭgusto 2009.« PORTRETO - Gérard Larcher, gaŭlisto, kiu “malsekigas sian ĉemizon” », Le Point, la 23-an de septembro 2008..

Gérard Larcher konvertiĝis poste al protestantismo edziĝante, por la dua fojo al Christine Weiss, dentisto kirurgino, luterana infanaĝa amikino, kun kiu li havis tri infanojn « Gérard Larcher per skanilo », L'Express, ..

 Bestokuracisto 
Gérard Larcher estis bestokuracisto, faka pri ĉevaloj, dum 14 jaroj« Gérard Larcher: savi la kamparan Francion ! » , Valeurs actuelles, la 1-an de aprilo 2010.. Li laboris, de 1974 en 1979, en la rajdista teamo de Francio, kiun li kondukis okaze de ties venko en la Somera Olimpiko 1976 en Montrealo (Kanado)Marc André. « La retoj de Gérard Larcher » , L'Expansion, la 1-an de decembro 2006.. Li estis poste korespondanto de la internacia federacio pri rajdaj sportoj, ĝis en 1983« Biografio de Gérard Larcher », Le Nouvel Observateur, la 18-an de marto 2009.. Li ĉesigis sian profesian agadon post elektiĝo kiel senatano.

 Politika kariero 
 De Rambouillet al la Senato 
Gérard Larcher aliĝis al la RPR okaze de ties kreo, en 1976. Proksima al Charles Pasqua, li eniris en la jardeko de 1990 la politikan estraron, poste la politikan komitaton de la gaŭlisma partio.

Elektita urbestro de Rambouillet sekve de la municipaj balotoj de 1983 en kiu li kontraŭis Christine Boutin, li estis konstante reelektita, ricevante ĝis 71 % de la voĉoj ekde la 1-a balotvico de la municipaj balotoj de 2001« Le reĝo Gérard », L'Express, la 1-an de februaro 2007.. Li forlasis tiun postenon de urbestro profite al sia unua vicurbestro Jean-Frédéric Poisson, okaze de sia nomumo al la registaro en 2004, la procento de senlaboreco en Rambouillet estas sub 5 %.

De 1985 en 1992, li estis regiona konsiliano de Francilio « Gérard Larcher (preskaŭ) prezidanto de la Senato », L'Express, la 24-an de septembro 2008..

Li estis elektita senatano de Yvelines la 28-an de septembro 1986. Reelektita la 24-an de septembro 1995, li okupis gravajn oficojn en la Senato: sekretario de 1989 ĝis 1995, vicprezidanto de 1997 ĝis 2001, prezidanto de la komisiono pri ekonomiaj aferoj kaj plano de 2001 ĝis 2004. Li estis ankaŭ raportanto de la faka komisiono komisiita pri ekzameno de la direkta leĝo pri teritoria aranĝo kaj evoluigo en 1994« Eltiraĵo de la nomtabelo 1994 » de Gérard Larcher, en la interretejo de la Senato..

 Ministro de la prezidento Jacques Chirac 
Gérard Larcher estis ministro komisiita pri laborrilatoj en la registaro Raffarin 3-a (2004-2005), poste ministro delegita pri dungado, laboro kaj profesia integriĝo de la junuloj en la registaro Villepin (2005-2007). Li estis tiam agnoskita kiel aŭskulta kaj kompromisa homo, longtempe partoprenanta an la traktadoj kun la sociaj partneroj, al kiuj li estis proksima. Laŭ Jean-Christophe Le Duigou, reganto de la sindikato CGT, li estis « unu el la malplej malbonaj ministroj pri laboro […] ekde longtempe »« La Senato en la stomako », Libération, la ..

Li refariĝis urbestro de Rambouillet en junio 2007, post la municipaj balotoj de 2008, en kiuj lia listo ricevis 57,7 % de la voĉoj en la unua balotvicoRezultoj de la municipaj balotoj de 2008 , ministerio pri enlandaj aferoj, 2008..

Post rifuzo de posteno de ministro pri agrikulturo proponita de Nicolas Sarkozy« Gérard Larcher. Transpartia senatano », Le Télégramme de Brest, la 17-an de aŭgusto 2008., li refariĝis senatano la , sekve de la demisio de la senatanino Adeline Gousseau, kiu estis anstataŭinta lin post ties nomumo kiel ministro« La slipo de la senatano Larcher en la interretejo de la Senato ».

Regule konsultita pri sociaj temoj de la prezidanto Sarkozy, li prezidas la specialan komisionon pri ekonomimodernigo ekde junio 2008« Speciala komisiono komisiita pri ekzameno de la leĝprojekto n° 398 (2007-2008) pri ekonomimodernigo », en la interretejo de la Senato..

 Unua mandato de prezidanto de la Senato 
eta|Gérard Larcher kun la prezidanto de la Federacio de Rusio, Dmitrij Medvedev, la 2-an de marto 2010.

Okaze de interna baloto organizita de la frakcio UMP la , Gérard Larcher estis elektita kandidato de la frakcio UMP por la prezidanteco de la Senato per 78 voix kontraŭ 56 al Jean-Pierre Raffarin kaj 17 al Philippe Marini« Prezideco de la Senato: Larcher venkis en la interna baloto de UMP », Le Figaro, la 24-an de septembro 2008.. Li estis elektita prezidanto de la Senato la  per 173 voĉoj, kontraŭ 134 al Jean-Pierre Bel (SOC), 19 al René Garrec (UMP) kaj 2 al Jean-Pierre Raffarin (UMP) « Gérard Larcher, nova prezidanto de la Senato », Le Figaro, la 1-an de oktobro 2008.. En sia enoficiĝa parolado, la nova prezidanto de la Supra Ĉambro deklaris voli « fari de tiu institucio la domon de la lokaj elektitoj kaj de la teritoriaj kolektivumoj », bedaŭrante ke ĝi estas kritikata « per karikaturoj kaj reduktitaj informoj »« Kunsido de la 1-a de oktobro 2008 (kompleta raporto de la debatoj) », oficiala interretejo de la Senato.

La , li anoncis redukton de 30 % de siaj enspezoj, same kiel de tiuj de la tri kvestoroj de la Senato« Larcher reduktas la vivnivelon de la Senato », Les Échos, la .. Laŭ L'Express, la asistantaro de Gérard Larcher reduktis siajn elspezojn je 44,45 % en 2009« Senata rigoro », L'Express, la 13-an de septembro 2009.. Dum sia mandato, li kondukis la plej gravan reorganizon de la Senato ekde 1958 reformante aparte la sistemon de enspezoj, pensioj kaj privilegioj de la senatanoj (fino de la dikaj pensioj kaj konstruaĵpruntoj je 0 %, redukto de la aŭtaro, nuligo de la 2-a ofica apartamento de la prezidanto de la Senato)« La Senato reduktas la nombron de siaj direkcioj kaj servoj », gazetarsciigo de AFP, la 13-an de julio 2010.« Gérard Larcher, la “Puriga S-ro” de la Senato » , France-Soir, la 21-an de julio 2011.. En julio 2011, li gratulis sin por esti la unua prezidanto de la Supra Asembleo, kiu ne petis de la ŝtato altigon de la buĝeto de la Senato.

Per la senatanaj balotoj de 2011, duono de la Senato estis renovigita; la maldekstro akiris absolutan plimulton, per 177 seĝoj kontraŭ 171 al la dekstro kaj dekstra centro« UMP klarigas sian malvenkon en la Senato per siaj partiĝoj », Le Monde, la 26-an de septembro 2011.. La , kandidato por la prezideco de la Senato, kun 134 voĉoj, li estis venkita de la socialisto Jean-Pierre Bel .

 Sur la benkoj de la opozicio 
Gérard Larcher tiam eniris la komisionon pri eksterlandaj aferoj, defendo kaj armeoj. La , li estis nomumita al la administra konsilio de la nacia bieno de la kastelo de Chambord; la morgaŭon, okaze de Konsilio de la Ministroj, li estis nomumita prezidanto de tiu konsilio..

 Dua mandato de prezidanto de la Senato 
Okaze de la senatanaj balotoj de 2014, duono de la Senato estis renovigita; la dekstro kaj la dekstra centro regajnis absolutan plimulton.

Gérard Larcher estis elektita, la , per 80 voĉoj, kandidato de la frakcio UMP por la prezideco de la Senato, fronte al du kandidatoj, kiujn li jam alfrontis en 2008: Jean-Pierre Raffarin (56 voĉoj) kaj Philippe Marini (7 voĉoj) « Gérard Larcher faras decidan paŝon al la prezideco de la Senato », Le Figaro, la 30-an de septembro 2014.. La , en la unua balotvico, li eliris la unua per 145 voĉoj, antaŭ la socialisto Didier Guillaume, la centristo François Zocchetto, la komunisto Éliane Assassi, la diversmaldekstrulo Jacques Mézard, la ekologiisto Jean-Vincent Placé kaj la centristo Nathalie Goulet. Per la dua balotvico, li estis elektita prezidanto de la Senato per 194 voix kontraŭ 124 al Didier Guillaume, 18 al Éliane Assassi kaj unu al Philippe Marini« Gérard Larcher refariĝis prezidanto de la Senato », Le Figaro, la 1-an de oktobro 2014.. Gérard Larcher tiel ricevis kelkajn voĉojn pliajn ol la tuta nombro de la senatanoj el UMP kaj centristoj. Por la unua fojo en la historio de la Senato, iu senatano estas elektita al la prezideco de la Supra ĉambro dufoje sed nesinsekvaj.

En januaro 2015, sekve de deklaro de la prezidanto de la Nacia Asembleo, Claude Bartolone, kiu kontraŭis la ekziston de la Senato, Gérard Larcher anoncis ĉesigon de sia kunlaboro kun li en la komisio pri la sento aparteni al la nacia konfidita de François Hollande post la atencoj de la 7-a, 8-a kaj 9-a de januaro en Francio. La amasinformiloj tiam reparolas pri la malnova debato rilata al la fino de la duĉambrismo, kiam Gérard Larcher ricevas apogon de preskaŭ ĉiuj senatanojhttp://www.leparisien.fr/politique/le-torchon-brule-entre-gerard-larcher-et-claude-bartolone-29-01-2015-4489491.php.

 Detalo de mandatoj kaj oficoj 
 En la registaro 
  - : ministro komisiita pri laborrilatojDekreto de la 31-a de marto 2004 pri konsistigo de la registaro en la registaro Raffarin 3-a
  - : ministro delegita pri dungado, laboro kaj profesia integriĝoDekreto de la 2-a de junio 2005 pri la konsistigo de la registaro de la junuloj en la registaro de Villepin

 En la Senato 
  - : senatano de Yvelines
  - : sekretario de la Senato
  - : vicprezidanto de la komisiono pri ekonomiaj aferoj
  - : vicprezidanto de la Senato
  - : prezidanto de la komisiono pri ekonomiaj aferoj kaj plano
 ekde la : senatano de Yvelines
  - : prezidanto de la Senato
 ekde la : prezidanto de la Senato

 Lokaj mandatoj 
 1983 - 2004: urbestro de Rambouillet
 2007 - 2014: urbestro de Rambouillet
 1985 - 1992: regiona konsiliano de Francilio

 Mandatoj civilaj 
 1995 - 2004: prezidanto de la Unuiĝo de urbestroj de Yvelines
 1997 - 2004: prezidanto de Hospitala Federacio de Francio
 ekde 2001: prezidanto de la komunumara oficejo pri kolekto kaj prilaboro de la domruboj (SICTOM) de Rambouillet kaj de la komunumoj en la sudo de Yvelines
 ĝis en 2009: prezidanto de la federacio UMP de Yvelines
 ekde 2012: membro de la Konsultiĝa Komisiono pri sekreto de la nacia defendo
 ekde la : prezidanto de la administra konsilio de la EPIC de la kastelo de Chambord (Loir-et-Cher)Christophe Gendry, Chambord: Ĉu Gérard Larcher restos prezidanto ?. La Nouvelle République, la 2-an de oktobro 2014.
 eksa membro de la nacia konsilio pri teritoria aranĝo kaj evoluigo (CNADT)
 eksa membro de la Supera Komisiono pri publika servo de la poŝto kaj elektronikaj komunikoj (CSSPpce)
 eksa administranto de la SEM Iris

 premioj 
 Kavaliro de la Honora legio (2007)

 Notoj kaj referencoj 
 Notoj 

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Bibliografio 
 Yann Arthus-Bertrand, Gérard Larcher, Caroline de Charon, Bestiaux: un patrimoine français, La Martinière, 2006 

 Vidu ankaŭ 
 Listo de prezidantoj de la Senato de Francio
 Listo de senatanoj de Yvelines

 Eksteraj ligiloj 

 La blogo de Gérard Larcher 
 Lia slipo en la interretejo de la Senato

Kategorio:Naskiĝintoj en 1949
Kategorio:Naskiĝintoj en Flers (Orne)
Kategorio:Lernintoj de la bestokuraca nacia lernejo de Liono
Kategorio:Bestokuracistoj
Kategorio:Francaj bestokuracistoj
Kategorio:Homoj de RPR (Francio)
Kategorio:Homoj de UMP (Francio)
Kategorio:Francaj ministroj pri laboro (aŭ pri socialaj aferoj)
Kategorio:Prezidantoj de la Senato de Francio
Kategorio:Vicprezidantoj de la franca Senato
Kategorio:Senatanoj de Yvelines