Aleksandro Popov (kemiisto)

Aleksandro Nikiforoviĉ Popov (1837-1881) (), estis rusa kemiisto, studis la oksidigon de la kemiaj substancoj, tiaj kiaj ketonoj, alkoholoj, karboksilatacidoj kaj aldehidoj. Li estis disĉiplo de Aleksandro Butlerov (1828-1886) kaj profesoro en la Universitato de Varsovio. En 1869, Popov kreis la regulon por oksidigo de organikaj kombinaĵoj, kiu ricevis lian nomon: Regulo de PopovEncyclopedia.com.

Biografio
Post la militservo, en 1861, li enmatrikuliĝis en la Fakultato pri Juro Universitato de Kazano, kaj influita de la instruoj de Butlerov li interesiĝis pri kemio. En 1865, li diplomiĝis per la tezo "Pri la afineco de la karbonatomo". Per ĉi-laboro, li eksperimente elmontras -- kontraŭe al la asertoj de la germana kemiisto Hermann Kolbe (1818-1884) rilate al la malsimilaj valentoj de la karbonatomoj --, ke, ĉiuj valentoj estas identaj, kio provizis signifoplenan subtenon al la teorio pri afineco de sia majstro Butlerov.

Post diplomiĝo, li laboris kiel kuratoro de la Historia Muzeo apud la Kemia Laboratorio (1865) kaj en la farmacia laboratorio de la Medicina Fakultato (1866). Li plu laboris en la Universitato de Kazano, kie, en 1868, li defendis sian majstrecan tezon. En 1869, fondojaro de la Universitato de Varsovio, li estis invitita por okupi la postenon kiel eksterordinara profesoro. Inter 1871 kaj 1872, li studis en la Universitato de Bonno en la laboratorio de Aŭgusto Kekuleo (1829-1896).

En 1872, li defendis sian doktorecan tezon: "Pri la oksidigo de la unuhidraj ketonoj", en la Ŝtata Universitato de Sankt-Peterburgo, kie li formulis sian regulon por determinado de la kemia strukturo de ketonoj, acidoj, alkoholoj kaj hidrokarbonidoj. Inter 1877 kaj 1878, li aktive partoprenis en la milito de Rusio kontraŭ la turkoj. Li estis membro de la Rusa Societo pri Kremio. Liaj eksperimentoj fokusiĝis ĉefe pri la strukturoj de la organikaj kombinaĵoj. Unue li elmontris la kvarvalenton de la karbonatomoj. Kune kun Aŭgusto Kekuleo kaj Theodor Zincke (1843-1928), li konkludis ke la oksidigo de la benzeno-homologoj komencas rekte sur la karbonatomo ligita al la benzena ringo. Li klasifikis la karboksilatacidojn en primaraj, sekundaraj kaj terciaraj. Li same studis la oksidigon de la grasacidojБиография .

Literaturo
 Liquid-Liquid InterfacesTheory and Methods, Alexander G. Volkov, David W. Deamer
 Early Russian Organic Chemists and Their Legacy, David Lewis
 Science and Medicine in Imperial Russia, Anatoly Bezkorovainy
 История химии в России: научные центры и основные направления исследований, (Historio de Kemio en Rusio, sciencaj institutoj kaj ĉefaj esplorfakoj)
 Основные начала органической химии, А. Е. Чичибабин (Bazaj principoj de Organika Kemio, Aleksandro Evgnijeviĉ Ĉiĉibabin)
 Очерки истории Ростовского университета, Семен Ефимович Белозеров], 1959, (Eseoj pri la Historio de la Universitato de Rostofo, Sjemjen Efimoviĉ Beloserov
 История химии. Развитие химии с древнейших времен до конца XIX века, (Historio de Kemio: Disvolviĝo de la kemio ekde la antikva epoko ĝis la fino de la 19-a jarcento), Jurij I. Soloviev

Vidu ankaŭ

Referencoj

Kategorio:Rusiaj kemiistoj