Nur-Paŝi Kulajev

Nur-Paŝi Kulajev (; naskiĝis la , Engenoj, Noĵaj-Jurta distrikto, Ĉeĉena-Inguŝa ASSR, RSFSR, Sovetunio) estas ĉeĉena teroristo, sola postvivinto el la grupo, kiu la  kaptis la lernejon N 1 en Beslano (Nord-Osetio), ostaĝiginte pli ol 1100 homojn, ĉefe infanojn. Li estis kondamnita al mortopuno, sed pro moratorio pri ties apliko en Rusio ĝi estis anstataŭigita per dumviva malliberigo.

 Infanaĝo kaj juneco 

Li finis 10 klasojn de mezlernejo kaj decidis ne plu lerni. Baldaŭ li edziĝis (neoficiale) kaj naskigis du infanojn: en majo 2005 lia filo havis du jarojn kaj filino estis unujara. Li neniam havis konstantan laboron. Dum la juĝa proceso li asertis ke malbone regas la rusan lingvon kaj eĉ ne komprenas la diriton. Liaj parencoj konfirmis tion. Tamen la ostaĝoj diris, ke en la lernejo li kriis al ili en la rusa kaj ne spertis lingvajn problemojn. Li ankaŭ diris, ke kiel loĝanto de ĉelima regiono li komprenas la inguŝan lingvon, sed ne parolas ĝin. Li ne estis antaŭe juĝita. Ne militservis en la armeo. Ĝis 2003 li loĝis en vilaĝo Engenoj. Li asertis ke neniam fumis, nek konsumis narkotikaĵojn.

 Gerilana agado 

En somero de 2003 la patrino veturigis lin al pli aĝa frato Ĥanpaŝa Kulajev, kiu loĝis en inguŝa vilaĝo Troickaja.

Zarema Muĥaĵojeva, edzino de gerilano kiu loĝis en la sama domo kun la fratoj Kulajev, atestis en la juĝejo ke Nur-Paŝi loĝis en ĉambreto, kiun oni faris el parto de koridoro. Li neniam batalis aŭ okupiĝis pri gerilaj aferoj, nur aĉetis manĝaĵojn kaj plenumis hejmajn taskojn. Lia edzino Ĵanna ne estis religiema. Ŝi ankaŭ diris, ke Ĥanpaŝa Kulajev estis ano de la bando de Ŝamil Basajev kaj ke la gerilanoj ne fidis al Nurpaŝi, ĉar li ne estis vahabisto. Hanpaŝa perdis dekstran manon en 2002 en Vedena distrikto, Nur-Paŝi asertis ke li iĝis viktimo de bombardo, ne batalanto. Tamen laŭ atesto de Zarema Muĥaĵojeva, Ĥanpaŝa rakontis ke lian manon fortranĉis rusiaj militistoj kiam turmentis lin. Poste li kvazaŭ estis elaĉetita de Ŝamil Basajev. En 2004, laŭ vortoj de Nurpaŝi, lia pli aĝa frato luis domon en vilaĝo Nesterovskaja kaj petis lian helpon pri riparo.

Dum la proceso li neis sian partoprenon en la gerilana agado.

 Terorisma atako en Beslano 

Li atestis dum la proceso, ke la  ĉeĉenaj gerilanoj prenis lin kaj lian fraton, kaj veturigis ilin al arbaro ĉe vilaĝo Psedaĥo (Malgobeka distrikto, Inguŝio). Tie ili plurfoje akuzis ilin pri kunlaboro kun FSB, minacis morton. La tendaro situis 70 metrojn for de ŝoseo, 500 metrojn for de la vilaĝo. La grupon gvidis Ruslan Ĥuĉbarov laŭ kromnomo Kolonelo.

La  en Beslano (Nord-Osetio) la teroristoj kaptis mezlernejon, ostaĝiginte ene de ĝi pli ol 1100 homoj. Nur-Paŝi asertis, ke oni devigis lin partopreni la atakon pro lia frato kaj li neniam pafis iun ostaĝon aŭ policanon. Li diris, ke ĉiam troviĝis en la kantino, ĉar en la sporthalon, kie troviĝis la ostaĝoj, Ruslan Ĥuĉbarov allasis nur siajn proksimulojn. Li diras ke aŭdis kiel lia frato interkonsentis kun iu teroristo pri mortigo de Nur-Paŝi por ke li ne estu kaptita.

Tamen ostaĝo Kazbek Dzarasov atestis, ke la  Kulajev «plurfoje enkuris la sporthalon, kriis kvazaŭ frenezulo, sakris». Li batis iun virinon ĉe dorso per mitraleta kolbo kaj poste batis alian inon. Ostaĝino Ĥubajeva vidis lin en la sporthalo pafi supren por kvietigi la ostaĝojn. Ostaĝino Atajeva atestis, ke Kulajev dum ĉiuj tri tagoj batis per piedoj kaj mitraleta kolbo ostaĝojn, kiuj hazarde baris al li vojon. Kiam ŝi petis permesi al ŝi doni akvon al sia filino, li rifuzis. Ostaĝino Kazijeva vidis kiel Kulajev kelkfoje forkondukis grupojn da ostaĝoj, kiuj poste revenis en vestoj disŝiritaj kaj makulitaj je sango. Foje li forkondukis proksimume 20 ostaĝojn, kiuj ne revenis.

Zaira Berdikova, lerneja purigistino, atestis dum la proceso, ke ostaĝoj Aleksandr Miĥajlov kaj Kazbek Dzarasov rakontis al ŝi ke Kulajev mortpafis grupon da viroj la 1-an de septembro. Laŭdire li sidis sur seĝo kaj pafis kontraŭ surgenuigitaj ostaĝoj. Ŝi atestis, ke la 3-an de septembro ŝi petis Kulajev malsekigi pecon da ŝtofo por savi sian filon, sed tiu rifuzis kaj dufoje batis ŝin.

La 2-an de septembro  iu teroristo estis vundita, do oni donis al Nur-Paŝi ties Kalaŝnikov-mitraleton kun municioj. Ostaĝo Boris Arĉinov atestis, ke vidis lin en la sporthalo kun mitraleto enmane.

La  en la lerneja sporthalo, kie troviĝis plejparto da ostaĝoj, okazis eksplodo. Postvivintaj ostaĝoj ekfuĝis, sed la teroristoj pafis post forkurantaj infanoj per mitraletoj kaj bombokanonoj. Specialaj taĉmentoj kaj armitaj lokanoj komencis la sturmon.

Ostaĝigita lerneja sportestro Alik Cagolov atestis ĉe la juĝejo, ke la unuan fojon li vidis Nur-Paŝi la 3-an de septembro en kantina kuirejo. La teroristo kaŭris inter ostaĝoj, senarma kaj diris: «Mi neniun murdis. Mi vivi volas». Alik Cagolov estis la dua kiu eliris la kantinon (la unua estis ostaĝino Sima Albegova).

Ĥanpaŝa Kulajev estis mortigita dum la sturmo. Nur-Paŝi provis miksiĝi inter la ostaĝoj kaj fuĝi de la kantino, kie de sur fenestroj forŝiriĝis kradoj. Li penetris ĉiujn tri blokadĉenojn kaj kaŝis sin sub kamiono Kamaz de loka OMON, sed estis trovita de lokanoj. Ili eltiris lin kaj nur milicanoj savis la teroriston de la tuja linĉado. Tri liaj fingroj estis vunditaj de eksplodo.

Senatano Aleksandr Torŝin dum la proceso asertis, ke Kulajev intence kapitulacis al aŭtoritatoj laŭ ordono de Ruslan Ĥuĉbarov, malgraŭ li facile povus forkuri.

 Juĝafero 

La enketadon pri la terora atako gvidis Igor Tkaĉov. En januaro 2005 lin anstataŭis Konstantin Krivorotov, sed ekde septembro Tkaĉov reprenis gvidadon. Dum la enketado la afero de Nur-Paŝi Kulajev estis apartigita.

Nur-Paŝi estis akuzita laŭ ok aparte gravaj artikoloj de la Krima Kodekso de Rusio, inkluzive de banditismo, terorismo, ostaĝigo kaj murdo. Li aktive kunlaboris kun la enketistoj.

La  oni elmanigis al li kopion de la akuza konkludo pri lia afero.

Advokato Umarbek Sikojev kiu defendis Nur-Paŝi Kulajev dum la enketado, rifuzis fari tion dum la proceso, minacante kaze de premo sur lin, ke li prefere forlasu la advokataron. Neniu advokato konsentis defendi lin, do oni ordonis fari tion al Albert Plijev, kiu tiutempe estis deĵora advokato, do ne rajtis rifuzi.

La  en la Supera Kortumo de Nord-Osetio komenciĝis la malferma proceso de Kulajev. Laŭ vortumo de la akuzanto, Kulajev estis ano de la krima grupo, partoprenis kapton de ostaĝoj kun apliko de armiloj kontraŭ neplenkreskuloj, murdis du kaj pli da homoj, atencis kontraŭ vivo de kunlaborantoj de la rajtdefendaj organoj, kontraŭleĝe deponis kaj transportis armilojn. La prezidanto de la juĝejo estis Tamerlan Aguzarov.

Kulajev rifuzis agnoski sian kulpon kaj diris, ke la terorisman atakon partoprenis devige pro sia frato Ĥanpaŝa Kulajev.

Siajn atestojn dum la antaŭjuĝa enketado li kvazaŭ faris sub premo. Krome li asertis, ke murdis neniun. Lia advokato Albert Plijev diris, reference al la diroj de la atestantoj, ke la kulpo de Kulajev pri murdoj ne estis pruvita. Tamen vic-ĝenerala prokuroro de Rusio Nikolaj Ŝepel, kiu servis ĉi-kaze kiel la ŝtata akuzanto, postulis kondamni Kulajev al la plej supera puno (do morto).

La unuaj juĝkunsidoj estis amase vizitataj kaj la juĝejo ne povis enspacigi ĉiujn dezirantojn. Dum la lastaj kunsidoj milico devis alporti atestantojn laŭ juĝordonoj, ĉar multaj rifuzis fari tion.

Prezidanto de la Komitato de la Patrinoj de Beslano Susanna Dudijeva promesis al Kulajev peti ĉe la juĝejo indulgi lin, se li rakontos dum la proceso veron. Tamen en februaro 2006 ŝi postulis restarigi mortopunon en Rusio pro tiu ĉi proceso. La  2005 «Patrinoj de Beslano» minacis bojkoti la proceson, konsiderante ĝin neobjektiva kaj nesufiĉa. La  2005 «Patrinoj de Beslano» turnis sin al vic-ĝenerala prokuroro de Rusio Nikolaj Ŝepel kun peto komenci la krimenketadon kontraŭ eks-prezidanto de Nord-Osetio Aleksandr Dzasoĥov, eks-ĉefo de FSB-administracio pri Nord-Osetio Valerij Andrejev, ministro pri internaj aferoj de Rusio Raŝid Nurgalijev, estro de FSB de Rusio Nikolaj Patruŝev kaj ties vic-estro Vladimir Proniĉev. Iuj eĉ diris, ke Kulajev devus partopreni la proceson ne kiel akuzito, sed kiel atestanto.

La  2005 ostaĝino Zalina Guburova, kiu perdis pro la terora atako la patrinon kaj bofilon, en la juĝejo sin ĵetis al kaĝo, kie sidis Kulajev kaj batis lin kelkfoje antaŭ gardistaro sukcesis fortiri ŝin. La  la viktimoj de la terora atako dum  procesa paŭzo provis linĉi lin, sed estis forpelitaj de gardistaro.

La  2006 la Supera Kortumo de Nord-Osetio agnoskis lin kulpa je ĉiuj akuzoj. Kiel argumento, pligraviganta pezon de krimoj, oni rimarkigis, ke la viktimoj de tiu ĉi terorista grupo troviĝis en senhelpa stato. Kiel mildigajn cirkonstancojn la juĝistoj konsideris ke li havis du etajn infanojn kaj neniam estis juĝata. La tempo de la malliberigo kalkuliĝis ekde la  kiam li estis detenita.

Kulajev estis kondamnita al mortopuno, sed pro moratorio pri ĝia apliko en Rusio ĝi estis anstataŭigita per dumviva malliberigo en kolonio de la plej strikta reĝimo.

La  2006 advokato Albert Plijev prezentis la kasacian plendon, argumentante ke «agoj de Kulajev devas esti apartigitaj de la agoj de la bando kaj kvalifikataj aparte». Li substrekis, ke la kulpo de lia defendato laŭ pluraj punktoj estis pruvita nek dum la enketado, nek dum la juĝado. Interalie li rimarkigis, ke tuj post deteni Kulajev oni ne faris forlavojn de liaj manoj, do la enketado ne povas pruvi spurojn de pulvoro sur liaj fingroj. Neniu el pridemanditaj dum la proceso atestantoj vidis kiel Kulajev pafus kontraŭ iu. Iuj ostaĝoj deklaris, ke vidis lin pafi al aero kaj unufoje bati ostaĝon per mitraleta kolbo. Sed tio, argumentis la advokato, ne pruvas partoprenon de Kulajev en pafmurdoj de la ostaĝoj.

Tamen en la kondamno oni citas atestojn de ostaĝino Kazijeva, kiu rekonis en li la teroriston, kiu forkondukis de la sporthalo ostaĝigitajn virojn, poste pafmurditajn. Krome la juĝa ekspertizo registris la  ĉe ambaŭ ŝultroj de Kulajev ekimozojn, kiuj povus formiĝi nur pro prembato de malakraj aĵoj kiel la mitraleta kolbo kaj nur pro longdaŭra, seria pafado de tia mitraleto. Tiu ĉi konkludo estas prezentita en la kondamna verdikto.

La  ankaŭ societo Voĉo de Beslano apelaciis pri la verdikto. Laŭ opinio de liaj anoj, la Supera Kortumo de Nord-Osetio ne plene esploris la cirkonstancojn de la pereo de 330 ostaĝoj, ŝarĝinte la tutan kulpon sur Kulajev. Societo Patrinoj de Beslano ne faris tion.

La  la Supera Kortumo de Rusio pritraktis la kasaciajn plendojn pri la kondamna verdikto al Nur-Paŝi Kulajev kaj decidis ne kontentigi ilin. De la kondamno estis forigita nur la konkludo ke Kulajev agadis «cele al rompi la socian sekurecon», ĉar la Kortumo konkludis, ke Kulajev agadis cele al okazigi premon sur la ŝtatan potencon. Do la kondamno ekvalidis tuj post voĉigo de la kortuma verdikto.

Kulajev forestis dum la pritraktado de lia kasacia peto en la Supera Kortumo de Rusio, do aperis onidiroj pri lia morto. Ella Kesajeva, reprezentanto de organizaĵo «Voĉo de Beslano» promesis fari respektivan demandon al aŭtoritatoj aŭ eĉ peti aŭdiencon kun la teroristo. Sed la Federacia Servo pri Punplenumo refutis tion.

La  prezidio de la Supera Kortumo de Rusio refutis plendon de la parencoj de la viktimoj, kiuj postulis nuligi la verdikton kaj daŭrigi la enketadon.

 Prizona vivo 

Unue aperis onidiroj ke Kulajev estis sendita al la kolonio sur Fajroinsulo ĉe Novlago apud Belozersko (Vologda provinco), sed la kolonia estraro refutis tion.

Poste oni sciigis, ke li troviĝas en la kolonio Neĝostrigo en vilaĝo Ĥarpo, Ĉeurala distrikto, Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto.

Dum iu tempo li loĝis en la sama ĉelo kun seria murdisto Aleksandr Piĉuŝkin, sed post pluraj ties minacoj, Kulajev plendis al la prizona administracio kaj estis translokita al alia ĉelo.

 Familio 
Nur-Paŝi Kulajev havas 5 fratinojn kaj 4 fratojn.

Li havas edzinon Zarema, kiu naskis du infanojn: filon Ĥamzat (2002) kaj filinon Amina (2004). Dum la terorisma atako Amina havis nur sep monatojn.

Post la terora atako ili plu loĝis en vilaĝo Engenoj kun gepatroj de Nur-Paŝi, sed en aprilo 2005 iu ĵetis grenadon en ilian domon, kiu eksplodis sub lito de lia patro. Post tio Zarema kun la infanoj kaŝis sin. Liaj fratinoj plu loĝas tie. Ĉiuj parencoj rifuzas kredi je komplico de Nur-Paŝi en tiom barbara ago, asertas ke li ĉiam estis bona edzo kaj frato, kaj diris ke infanoj estas anĝeloj.

En 2005 gardistoj kaptis leteron de lia edzino, adresitan al Nur-Paŝi. Ĝi montras la plej sincerajn amon kaj kredon je lia senkulpeco.

 Eksteraj ligiloj 

 Filmeto pri la vivo de Kulajev en prizono 

 Vidu ankaŭ 
 Ruslan Ĥuĉbarov
 Vladimir Ĥodov

 Referencoj 

Kategorio:Terorisma atako en Beslano
Kategorio:Ĉeĉenaj teroristoj
Kategorio:Rusiaj malliberuloj