Reprodukta efiko

Reprodukta efiko aŭ reprodukta efikeco, en demografio, sociologio kaj homa geografio, estas la rilato inter longviveco (la vivitaj jaroj) kaj la fekundeco (nombro de filoj por ĉiu virino). La koncepto de reprodukta efiko estas centra en la teorio de la reprodukta revolucio proponita de John MacInnes kaj Pérez Díaz por kompreni la naturon de la demografia ŝanĝo kiu konducas al la modernaj socioj.La tercera revolución de la modernidad. La revolución reproductiva . Revista Española de Investigaciones Sociológicas (Reis) N.º 122, 2008, pp. 89-118, pág. 109-114

Alta reprodukta efiko neprigas altan longvivecon de la individuoj asocia al malalta naskindico kaj supozigas gravan transformon de la efiko per kiuj la homoj atingis historie anstataŭiĝi per novaj homaj estaĵoj antaŭ mortiĝi.El envejecimiento de la población española , Julio Pérez Díaz, Investigación y Ciencia, 410, novembro, paĝoj 34-42.

La termino reprodukta efiko estas uzata ankaŭ en biologio de reproduktado - por aludi al la plej taŭgaj kondiĉoj de la gametoj por la fekundigo-Revista Medicina 1981, Comunicación: Población folicular y volumen folicular en ratones de alta y baja eficiencia reproductiva, Blanco y Herkovits kaj en bestomedicino.[Memorias del quinto congreso de producción porcina del Mercosur, Relaciones entre parámetros de calidad y eficiencia reproductiva en semen porcino, Breininger et al., 2006, Buenos Aires]

Notoj

Vidu ankaŭ
 Reprodukta laboro

 Eksteraj ligiloj 
 La revolución reproductiva, Julio Pérez Díaz  en CCHS-CSIC
 Definiciones y enunciados, la revolución reproductiva 
 La tercera revolución de la modernidad. La revolución reproductiva, revista REIS, 2008 

Kategorio:Demografio