O. W. Fischer

Otto Wilhelm FISCHER (naskiĝinta la 1-a de aprilo 1915 en Klosterneuburg, mortinta la 29-a de januaro 2004 en Lugano) estis aŭstra aktoro. Fischer estis elstarulo de la germanlingva kinejo komencinte sian karieron en la scenfirmao de Max Reinhardt.

 Vivo 
Fischer frekventis la Langstögergassen-bazlernejon kaj la gimnazion en sia naskiĝurbo. Post la abiturienta ekzameno (1933) li studis dum puraj semestroj la lingvojn anglan kaj germanan kaj arthistorion ĉe la Universitato de Vieno. En 1936 li iris al la seminarion de Max Reinhardt por trejniĝi kiel aktoro. Tra la teatrejoj Theater in der Josefstadt, Münchner Kammerspiele kaj Volkstheater (Vieno), sub la estrado de Walter Bruno Iltz li finfine apartenis al la aktoraro de Burgteatrejo (1945-52).

Ludinte ekde 1936 en filmoj (i.a. la rolon de antisemito en la verko Wien 1910) Fischer gajnis eĉ lokon en la listo de difavoratoj en 1944.
La unua granda rolo post la Dua mondmilito estis la ĉefrolo en la filmo Erzherzog Johanns große Liebe de 1950. En pluraj filmoj li ludis amanton flanke de Maria Schell aŭ Ruth Leuwerik.

Dum li ĝuis grandan karieron, male al samlandanoj Oskar Werner, Curd Jürgens, Maria Schell kaj Romy Schneider, li neniam faris ĝin internacie.

Pli malbone, lia amerika paŭzo estis finita antaŭ ol ĝi komenciĝis: Fischer estis destinita al stelulo kun June Allyson en refilmigo de My Man Godfrey en 1956, sed estis anstataŭigita per David Niven kiam li laŭdire perdis sian memoron dum filmado. Alia versio estas ke li simple ne povis adaptiĝi al fremda studiosistemo.

Fischer estis reĝisoro kaj ĉefrolis kun Anouk Aimée en filmo la filmo Ich suche dich (1956) surbaze de la teatraĵo Jupiter Laughs de A. J. Cronin.

En 1955, li estis reĝisoro kaj ĉefrolulo en Hanussen, filmo detaliganta la vivon de Erik Jan Hanussen, la profeto de Adolf Hitler. Kvankam la filmo estas konsiderita tre romanecigita, ĝi helpis historiistojn kaj kinejistojn en malkovrado de antaŭe nekonataj faktoj.

Li ankaŭ ĉefrolis en la titolrolo en la klasika germana filmo, Ludwig II pri la reĝo Ludoviko la 2-a (Bavario) .

 Kelkaj detaloj 
 En 1942 li edzinigis la praganinon anna Usell. De 1949-52 li havis rilaton kun la aktorino Gustl Gerhard.
 En la 1960-aj jaroj li transloĝiĝis en Svislandon.
 En la fruaj 1970-aj jaroj, li retiriĝis por koncentriĝi pri lingvistiko kaj filozofio, pri kiuj li prelegis kaj publikigis kelkajn librojn, ĉefe pri lia tuthipnoza teorio.
 Jam dum la filmokariero furoris lia ofta distanca ludado kaj monologoza lingvo.
 Liaj postlasitaĵoj troviĝas en la Aŭstra Teatromuzeo.

 Gravaj teatroroloj 
 Fritz en Liebelei de Arthur Schnitzler, premiero ĉe "Theater in der Josefstadt" (1936)
 ĉefrolo en Demetrius de Friedrich Hebbel; reĝisoro: Walter Bruno Iltz
 Anatol en Frage an das Schicksal de Arthur Schnitzler
 Saint Just en Dantons Tod
 Oswald en Gespenster de Ibsen
 ĉefrolo en Der Schwierige de Hofmannsthal (1967 ĉe Festivalo de Salcburgo

 Filmaro 
 1936: Burgtheater
 1939: Anton, der Letzte
 1940: Meine Tochter lebt in Wien
 1941: Der Meineidbauer
 1942: Wien 1910
 1942: Sommerliebe
 1943: Die beiden Schwestern
 1943: Sieben Briefe
 1943: Glück unterwegs
 1944: Spiel
 1944: Leuchtende Schatten (unvollendet)
 1947: Triumph der Liebe
 1947: Das unsterbliche Antlitz
 1949: Liebling der Welt
 1950: Erzherzog Johanns große Liebe
 1950: Verträumte Tage
 1951: Heidelberger Romanze
 1951: Das letzte Rezept
 1952: Bis wir uns wiederseh’n
 1952: Cuba Cabana
 1952: Der träumende Mund
 1952: Tausend rote Rosen blühn
 1953: Ein Herz spielt falsch
 1953: Solange Du da bist
 1953: Tagebuch einer Verliebten
 1954: Bildnis einer Unbekannten
 1954: Ludwig II. – Glanz und Elend eines Königs
 1955: Hanussen (ankaŭ reĝisorado
 1955: Ich suche Dich (ankaŭ reĝisorado) 1956: Mein Vater, der Schauspieler
 1957: Herrscher ohne Krone
 1957: El Hakim
 1957: Skandal in Ischl
 1958: …und nichts als die Wahrheit
 1958: Peter Voss, der Millionendieb
 1958: Don Vesuvio und das Haus der Strolche (Il bacio del sole)
 1958: Helden
 1959: Abschied von den Wolken
 1959: Menschen im Hotel
 1959: Peter Voss – der Held des Tages
 1959: Und das am Montagmorgen
 1960: Mit Himbeergeist geht alles besser
 1960: Scheidungsgrund: Liebe
 1961: Es muß nicht immer Kaviar sein
 1961: Diesmal muß es Kaviar sein
 1961: Das Riesenrad
 1962: Axel Munthe – Der Arzt von San Michele
 1963: Frühstück im Doppelbett
 1963: Das Geheimnis der schwarzen Witwe
 1964: Onkel Toms Hütte
 1965: Der Marquis - der Mann, der sich verkaufen wollte (El marques)
 1966: Geh ins Bett, nicht in den Krieg (Non faccio la guerra, faccio l‘amore)
 1969: Liebesvögel (Lovebirds)
 1970: Das weite Land
 1970: Die Fliege und der Frosch
 1986: Auferstehung in Lugano
 1987: Herbst in Lugano

Portretoj kaj intervjuoj
 Ich möchte noch erwachsen werden (1990; BR)
 Liebe, Tod und Teufel (1997; ORF)
 Wortwechsel (1998; SWF)
 O. W. Fischer im Gespräch mit Jürgen Fliege (2002; BR)
 Spiegel der Gedanken (2004; ORF)

 Honoroj 
 1950, 1951: Donauweibchen
 1953–1956: Bambi
 1955: Filmband in Silber (Bester Hauptdarsteller) für Ludwig II.
 1956: Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián: Silberne Muschel (reĝisorado, aktorado) pro Ich suche Dich
 1956: Preis der spanischen Filmjournalisten (plej bona scenaro) pro Ich suche Dich
 1958–1961: Bambi
 1958–1963: Bravo-Otto
 1959: Filmband in Gold für Helden
 1960: Österreichisches Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst I. Klasse
 1961: Europa-Preis für Das Riesenrad
 1961: Ehrenmitgliedschaft der Vereinigung der spanischen Filmjournalisten
 1970: Ernennung zum Professor
 1977: Filmband in Gold für langjähriges und hervorragendes Wirken im deutschen Film
 1987: Cordon Bleu Du Saint Esprit
 1987, 1990: Bambi
 1996: Großes Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
 1996: Romy (Auszeichnung)|Ehren-Romy für das Lebenswerk
 Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland

 Literaturo 
 Herbert Holba: O. W. Fischer, Phänomen einer schauspielerischen Persönlichkeit. Wien 1964.
 F.F.G.:…was mich ankommt, als Gesicht, Traum und Empfindung. Das denkwürdigste Interview von O. W. Fischer. Strom, Zürich 1977, ISBN 3-85921-038-6.
 O. W. Fischer: Engelsknabe war ich keiner. Erinnerung an eine Jugend. Langen Müller, München 1986, ISBN 3-7844-2109-1.
 Dorin Popa: O. W. Fischer. Seine Filme – sein Leben. Heyne, München 1989, ISBN 3-453-00124-9.
 O. W. Fischer: Auferstehung in Hollywood. Texte. Österreichische Staatsdruckerei, ISBN 3-7046-0037-7.
 O. W. Fischer: Ferner Klang. Texte. Hess, Ulm 1999, ISBN 3-87336-000-4.
 O. W. Fischer: Meine Geheimnisse. Erinnerungen und Gedanken. Langen Müller, München 2000, ISBN 3-7844-2770-7.

 Eksteraj ligiloj 


 Fischer ĉe IMDb

Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Aŭstraj reĝisoroj