Kabineto Hegedüs

Kabineto Hegedüs [hegeduŝ] estis praktike la lasta   hungara stalinisma kabineto. La Hungara revolucio de 1956 mem forbalais tiu ĉi registaron, kiu gvidis la landon inter 1955 kaj 1956 malpli ol 2 jarojn.
eta|Kabineto Hegedüs en 1956

 Historio 
Unua Kabineto Imre Nagy nuligis la deportojn, la politikaj arestitoj grandparte liberiĝis. Eventuale la stalinismaj politikistoj timis pro la eblaj juraj procesoj, tial paŝo post paŝo ili komencis repreni la signifajn poziciojn, fine la parlamento nomumis novan ĉefministron András Hegedüs. En tiu periodo okazis paco kun Jugoslavio, krome Ruĝa Armeo forlasis Aŭstrion. Rezulte tiu armeo devis forlasi ankaŭ Hungarion, ĉar en Hungario Sovetunio rajtis havi armeon por havi liveran ponton inter Aŭstrio kaj Sovetunio tra Hungario. Do, la armeo stabile restis, tio kuraĝigis la stalinistojn. Enlande oni oficiale konstatis, ke akzo de László Rajk estis senrajta, la reentombiga ceremonio estis signifa okazintaĵo. Radio Libera Eŭropo jam ne estis ĵamita, do maturiĝis la revolucio. Komence de la Hungara revolucio de 1956 denove Imre Nagy (politikisto) establis novan kabineton.

 Listo de membroj 
  András Hegedüs – prezidanto de ministera konsilio
 Ernő Gerő – primara vicĉefministro, poste István Hidas
 Antal Apró, József Mekis, István Hidas, poste parte ankaŭ Ferenc Erdei, György Marosán – vicĉefministroj
 László Piros – ministro pri enlandaj aferoj 
 János Boldóczki - ministro pri eksteraj aferoj, poste Imre Horváth (ministro)
 Árpád Házi - ministro pri ŝtata kontrolo
 György Pogácsás - ministro pri ŝtataj bienoj
 Sándor Czottner – ministro pri minejoj kaj energioj
 András Szobek - ministro pri nutrokolekto
 József Bognár - ministro pri enlanda komerco; poste János Tausz
 Sándor Román  – ministro pri sano
 Iván Altomáré - ministro pri nutroindustrio, poste Rezső Nyers
 Lajos Szíjártó - ministro pri konstruo
 Ferenc Erdei – ministro pri agrikulturo, poste János Matolcsi
 István Bata - ministro pri defendo
 Erik Molnár - ministro pri justico
 János Csergő - ministro pri metalurgio kaj maŝinindustrio 
 Béla Szalai – ministro pri malpeza industrio, poste Józsefné Nagy (Jolán Szarka)
 Lajos Bebrits - ministro pri transporto kaj poŝto
 József Darvas – ministro pri publikeduko
 László Háy - ministro pri ekstera komerco, poste József Bognár
 Tibor Erdey-Grúz – ministro pri eduko, poste Albert Kónya
 Károly Olt - ministro pri financo
 Sándor Czottner – ministro pri karbominejoj
 János Szabó – ministro pri municipoj
 Gergely Szabó - ministro pri kemio (dum la aparta ministerio)
 Andor Berei – gvidanto de Tutlanda Planada Oficejo en rango ministro

 Fontoj 




Hegedus