Mihailo Lalic

Mihailo Lalić (prononcita [mixǎilɔ lâlit͡ɕ]; 7a oktobro 1914 – 30a decembro 1992) estis eminenta serbalingva literaturisto.

 Superrigardo 
Li naskiĝis en la vilaĝo Trepčo (Andrijevica komunumo) en nordorienta Montenegro en 1914. Liaj plej gravaj romanoj estas Svadba, Zlo proljeće, Raskid, Hajka, Ratna sreć kaj lia majstroverko, Lelejska gora.

Li gajnis la NIN-Premion (NIN - revuo por la romano de la jaro) por Ratna sreć en 1973 kaj estis la unua ricevinto de "Njegoš-premio" por Lelejska gora. En siaj romanoj li prezentis gravajn eventojn de la moderna historio de Montenegro, Mondmilitoj kaj bataloj inter partizanoj kaj ĉetnikoj.

Li vivis en Herceg Novi kaj Beogrado kaj estis membro de kaj la Montenegra kaj la Serba Akademioj de Sciencoj kaj Artoj, kies vicprezidanto li estis. Li estis ankaŭ membro de SKOJ kaj de la Komunista Partio. Li mortis en Beogrado en 1992.

 Bibliografio 
 Mallongaj rakontoj 
 Izvidnica (La Patrolo) (1948)
 Prvi snijeg (La unua neĝo) (1951)
 Na mjesečini (En la Moonlight) (1956)
 Posljednje brdo (La lasta monteto) (1967)

 Romanoj 
 Svadba (La geedziĝo) (1950)
 Zlo proljeće (La malbona printempo) (1953)
 Raskid (Apartigo) (1955)
 Lelejska gora (La mnonto de krioj) (1957,1962)
 Hajka (La postkuro) (1960)
 Pramen bridas (La seruron de mallumo) (1970)
 Ratna sreć (La fortuno de milito) (1973)
 Zatočnici (La rekomendantoj) (1976)
 Dokle gora zazeleni (Ĝis la monto verdiĝas) (1982)
 Gledajući dolje na drumove (Rigardante malsupren sur la vojoj) (1983)
 Odluč čovjek (Neŝancelebla viro) (1990)

 Eksteraj ligiloj 

 Montenegrinaj Literaturaj Laboroj Rete

 Fonto 

Kategorio:Serbaj verkistoj