Adam von Bodenstein

Adamo de Bodenstajno (1528-1577)  estis kuracisto, alkemiisto, eldonisto, medicina verkisto, kaj disĉiplo de Paracelsus, filo de Andreas von Bodenstein (1486-1541), privata kuracisto de Georgo Frederiko, Margrafo de Brandenburgo-Ansbach (1539-1603) kaj Oto Henriko de la Palatinato (1502-1559). Li studis en la Universitato de Bazelo, eldonis serion da verkoj de Paracelso kaj estis forte influita de Arnoldo de Vilanova (1235-1311), la alkemiisto kaj kuracisto interesito pri la preparado de kuraciloj pere de alkemioDictionary of Alchemy, Mark Haeffner. Li estis filo de Andreo Bodenstein (1486-1541), renoma teologo kaj frua kontraŭulo de Marteno Lutero.

Biografio
Li pasis sian junecon en Bazelo, kie li studis en la Universitato kaj diplomiĝis kiel Bakalaŭro en 1546, kaj ricevis sian doktorecon en 1548. Pli malfrue li kontinuis siajn studojn en Frajburgo, Lepsiko, Majenco kaj Ferrara, en Italio, kie li ricevis sian diplomon kiel doktoro pri medicino, en 1550. En la sekvanta jaro li edziĝis al Maria Jakobea Schenck zu Schweinsberg kiu mortis en 1618 en urbo Sinnershausen apud Meiningen.

Post mallonga restado en Vieno (1551), Bodenstajno restis almenaŭ ĝis 1559 serve de Oto Henriko (1502-1559), Grafo de la Rejna Palatinato, kiu estis alte favora al la alkemiaj teknikoj de Paracelso. Li nomumigis Bodenstajno-n al la posteno kiel "servisto je la ordono de la domo" (ne en la posteno kiel "kortega kuracisto" aŭ "privata kuracisto") kaj kolego de Tomaso Erasto (1524-1583), kiu plurfoje (1556) admonis lin pro tio ke li legas Paracelson. Se li tiam estis disvastiganto pri la teorioj de Paracelson ne estas klare, tamen, la doktrino de la fama kuracisto kongruis kun la orientiĝo pri "alchemia transmutatoria metallorum" (alkemia procedo pri la transmutacio de la elementoj). Enkuraĝigita de iu vojaĝanta alkemiisto (tre eble Dionysius Zecharius (1510-1556) krom du aliaj amikoj el Bazelo, la konsilisto de la Margrafo Ludoviko Volfgango de Habsburgo kaj la universitata matematikisto Johannes Acronius (1565-1627), Bodenstajno decidis sekvi la vojon de la filozofia ŝtono (1559-1560) kaj ekpublikigis la verkaron de Paracelso ekde 1560 antaŭen.

Bodenstajno estis memagnoskita sekvanto de Johanno Kalvino (1509-1564) kaj Teodoro Beza (1519-1605). Li partoprenis en pluraj konfesiaj polemikoj en Bazelo kaj akuzis Sebastian Castellion (1515-1563) pri herezaĵo (Pelagianismo) kaj danĝera trolibereco al la junaro (1563). Samtempe, la Paracelsaj eldonoj de Bodenstajno alportis seriozajn konfliktojn kun la "Consilium Facultatis Medicae" (Konsilio de la Fakultato pri Medicino) al kiu li apartenis ekde novembro 1558. Eble pro tio ke li forte alligiĝis al la "falsaj doktrinoj" de Hohenheim, en la 27-a de januaro 1564 li estas eksigita for el la universitata fakultato kaj la konsilio, dank'al la decida influo plenumita de Theodor Zwinger (1533–1588). La akuzo ke Bodenstajno estis instruanta iatrokemionHistory of Analytical Chemistry: International Series of Monographs in ..., Ferenc Szabadváry en la Universitato de Bazelo kuŝas sur nesolidaj bazoj.

Bodenstajno enviciĝis inter la bonkonataj personoj de la tiama Bazelo. La serion da dediĉoj kiun li faris al sekularaj altranguloj -- en kies nomaro troviĝas la imperiestro Maksimiliano la 2-a (1564-1576), la arkiduko de Aŭstrio Ferdinando la 2-a (1529-1595) kaj Kozimo la 1-a (1519-1574) -- atestas la longdistanca reto da konektiloj kiu etendiĝas trans la germanlingvaj teritorioj, inter ili Italio kaj Francio. Dum la publikado de la "ofendaj porparacelsaj eldonoj" kaj la praktikado de la iatrokemioHarmony in Healing: The Theoretical Basis of Ancient and Medieval Medicine, James J. Garber, Bodenstajno apogis aliajn Paracelsidojn tiel kiel Michael Toxites (1514-1581), Gerhardus Dorneus (1530-1584), Georg Forberger (1543-1604)Alchimie et Paracelsisme en France à la fin de la Renaissance (1567-1625), Didier Kahn krom Samuel Schlegel, persona kuracisto de Georgo Frederiko, Margrafo de Brandenburgo-Ansbach (1539-1603), kaj aliaj praktikaj kuracistoj. Post la morto de Bodenstajno, kiu okazis en Palmofesto 1577, Teodoro Svingero (1533-1588), kiu tiam ne plu estis kontraŭulo, sed apoganto de la Paracelsaj teorioj, formulis alte aprecindan epitafon al sia vojaĝanta kamarado: "Adamus a Bodenstein,  Theophrasti Paracelsi ut primus sic fidus scitusque et opere et ore interpres, palmam victoriae suae regi triumphanti oblaturus"Adamo de Bodenstajno, preta por oferi la palmon de siaj venkoj al la triumfanta reĝo, kiel lia unua kaj plej fidela saĝa interpretisto de Teofrasto Paracelso, kaj fare kaj parole.

 Elektita verkaro

 De vita longa, 1560
 Schreiben Von Tartarischen kranckheiten, 1563, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Von ersten dreyen principiis, 1563, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Libri quinque de causis, signis & curationibus morborum ex Tartaro utilissimi, 1563, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Von der Pestilentz und ihren Zufällen, 1564, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Das Buch Paragranvm Avreoli Theophrasti Paracelsi: Darinn die vier Columnae ..., 1564, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Wie sich meniglich vor dem Cyperlin Podagra genennet waffnen solle: Unnd ..., 1557, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Das Buch Paramirum, 1562, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Opus chirurgicum, 1564, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Wund und Artzney Buch, 1565, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Das Buch Paramirum Aureoli Theophrasti Paracelsi: Darinn tractirt wirdt von ..., 1565, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Spittal Buch 1566, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Schreyben, von den kranckheyten, so die vernunfft berauben, 1567, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Septem Libri De Gradibus, De Compositionibus, De Dosibus receptorum ac ..., 1568, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Avreoli Theophrasti Paracelsi Praeparationum, Libri duo, 1569, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Aureoli Theophrasti Paracelsi Præparationum, Libri Duo. Opus Nuper Publicatum Per Doctorem Adamum À Bodenstein, 1569, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 De Tartaro, 1570, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Metamorphosis: Doctoris Theophrasti von Hohenheim, der zerstörten guten ..., 1572, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Metamorphosis Theophrasti Paracelsi, Dessen werck seinen meister loben wirt ..., 1574, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Schreiben von tribus Principiis aller Generaten, 1574, Paracelsus, Adam von Bodenstein
 Onomasticon Theophrasti Paracelsi, 1575

Literaturo

 Neue Deutsche Biographie
 Allgemeine Deutsche Biographie
 Encyclopedia.com
 Historischen Lexikon der Schweiz
 Personensuche
 WorldCat Identities
 Adam, Melchior: Vitae Germanorum medicorum
 Paracelsus, Ole Peter Grell
 The Devil's Doctor: Paracelsus and the World of Renaissance Magic and Science, Philip Ball
 The Eucharistic Pamphlets of Andreas Bodenstein Von Karlstadt, Andreas Rudolff-Bodenstein von Karlstadt
 Polemical Encounters: Esoteric Discourse and Its Others, Olav Hammer,Kocku Von Stuckrad
 Renaissance Essays, Hugh Trevor-Roper
 The Western Medical Tradition: 800 BC to AD 1800, , Lawrence I. Conrad
 The Faustian Century: German Literature and Culture in the Age of Luther and ..., James M. Van der Laan, Andrew Weeks
 Alchemy and Authority in the Holy Roman Empire, Tara Nummedal
 Alchemical Studies, C. G. Jung
 White Magic, Black Magic in the European Renaissance, Paola Zambelli
 Scholarly Knowledge: Textbooks in Early Modern Europe, Emidio Campi
 Paracelsus: The Man who Defied Medicine : His Real Contribution to Medicine ..., Hugh D. Crone
 Ideas and Cultural Margins in Early Modern Germany: Essays in Honor of H.C ..., Marjorie Elizabeth Plummer, Robin Barnes
 Distilling Knowledge: Alchemy, Chemistry, and the Scientific Revolution, Bruce T Moran
 The Scientific Revolution

Vidu ankaŭ
Referencoj

Kategorio:Paracelsistoj
Kategorio:Svisaj kuracistoj
Kategorio:Svisaj alkemiistoj
Kategorio:Svisaj eldonistoj