Kabineto Kállai

Kabineto Kállai estis la kvara registaro post la Hungara revolucio de 1956 (laŭ hungarlingva Vikipedio ĝi estis la 53-a kabineto de Hungario). Tiu kabineto gvidis la landon inter 1965 kaj 1967 preskaŭ 2 jaron. Notu bone, ke la partiestro estis samtempe János Kádár, do li mem havis la plenan potencon.

 Historio 
Potenco de János Kádár tiutempe firmiĝis, do li transdonis la ĉefministran postenon al Gyula Kállai. Tiu erao estis nesignifa, oni povas diri, ke haltis la tempo. Unusola menciindaĵo estas, ke nevideble laboris grupo, kiu kreis Novan ekonomian mekanismon, kion Kádár ne kontraŭis. En 1967 ĝi estis antaŭ la enkonduko, tial nemirinde Jenő Fock estis nomita la nova ĉefministro. Li estis unu el la plej signifaj reformuloj pri la nova mekanismo.

 Listo de membroj 
  Gyula Kállai – prezidanto de ministera konsilio (komprenu kiel ĉefministro)
 Antal Apró, Lajos Fehér kaj Jenő Fock'' – vicĉefministroj
 András Benkei – ministro pri enlandaj aferoj
 János Péter (ministro) - ministro pri eksteraj aferoj
 János Tausz  – ministro pri enlanda komerco, poste István Szurdi
 Zoltán Szabó (ministro)  – ministro pri sano
 Imre Kovács (ministro) - ministro pri nutro
 Rezső Trautmann - ministro pri konstruo
 Pál Losonczi – ministro pri agrikulturo
 Lajos Czinege - ministro pri defendo
 Ferenc Nezvál - ministro pri justico, poste Mihály Korom
 Gyula Horgos - ministro pri metalurgio kaj maŝinindustrio 
 Józsefné Nagy (Jolán Szarka) – ministro pri malpeza industrio
 György Csanádi - ministro pri transporto kaj poŝto
 József Bíró (ministro)  – ministro pri ekstera komerco
 József Veres (ministro) - ministro pri laboro
 Pál Ilku – ministro pri eduko
 Ferenc Lévárdi – ministro pri peza industrio
 Mátyás Tímár - ministro pri financo
 Miklós Ajtai (kemiisto) – ĉefo de Tutlanda Planada Oficejo en rango ministro

 Fontoj 



Kallai