Kabineto Bánffy

Kabineto Bánffy [bAnfi] estis la naŭa (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter  1895 kaj 1899.
eta|Ĉefministro Dezső Bánffy

 Historio 
Pli frua ĉefministro Sándor Wekerle abdikis, ĉar la signifaj akceptitaj leĝoj kaŭzis malkonsenton inter la parlamentanoj. Bánffy pli frue estis ĉefdepartementestro, kie li meritis la moknomon paŝao de Doboka pro la senindulga politiko. Pli nova parlamenta elekto okazis en 1896, kie partio de Bánffy venkis, kabineto Bánffy funkciis plu senŝanĝe. En la sama jaro oni aranĝis feston pro miljara miljara Hungarlando, kiu estas vera impona festo. Politiko de Bánffy estis tio, ke li strebis konsenton kun la Habsburgoj, dume li baris ĉiumaniere vivadon de la minoritatoj. En 1897 pro la obstina opozicio li ne povis fari la aktualan ekonomian konsenton kun Aŭstrio. En 1898 la opozicio sukcese baris akcepton de la buĝeto, tial en la sekva jaro Bánffy abdikis. La sekva estis la kompromisema Kabineto Széll.

 Listo de la membroj 
 Dezső Bánffy – ĉefministro
 Dezső Perczel – ministro pri enlandaj aferoj
 László Lukács (politikisto) ministro pri financo
 Sándor Erdély – ministro pri  justico
 Géza Fejérváry – ministro pri defendo
 Sámuel Jósika ministro pri reĝaj aferoj ĝis 1898, poste Dezső Bánffy preskaŭ jaron, fine Manó Széchényi 2 monatojn
 Gyula Wlassics – ministro pri religio kaj eduko
 Andor Festetics (politikisto) – ministro pri agrikulturo duonjaron, poste Ignác Darányi
 Béla Lukács – ministro pri komerco unu jaron, poste Ernő Dániel
 Emerik Josipović senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio, escepte la 2 lastajn monatojn, tiam Ervin Cseh
 Gusztáv Kálnoky - komuna (aŭstrohungara) ministro pri eksteraj aferoj

 Fontoj 




Banffy