Apokrifo de Johano

La Apokrifo de Johano (nome Libro de Johano la Evangeliisto aŭ Sekreta libro de Johano aŭ Sekreta revelacio de Johano, ĉar ĉi-kaze "apokrifo" signifas «sekreta»), estas evangelio greklingve kompilita en la 2-a jarcento (antaŭ ol 185) fikcie atribuita al Johano apostolo. Temas, do, pri apokrifa evangelio.

Citita de Sankta Ireneo el Liono, tiun apokrifon oni opiniis perdita ĝis la malkovro de tri diversaj koptalingvaj versioj inter la kodeksoj de
Nag Hammâdi en 1945, pli kvara versio
deksoj de  Nag Hammâdi
 Versioj 
La Apokrifo de Johano estis libro ekstreme disvastigita inter la gnostikaj majstroj, kiuj ĝin replilaboris plurfoje, tiel ke pri ĝi hodiaŭ ni konas kvin versiojn:

 versio longa, koptalingve transdonita en du ekzempleroj trovitaj en Nag Hammadi (kodekso II.1 kaj kodekso IV.1), distingebla pro mencio pri Libro de Zaratuŝtro;
 unua versio, koptalingva, transdonita de ekzemplero trovita en Nag Hammadi (kodekso III.1), distingebla pro iuj teologiaj apartaĵoj (kaj pro propra traduko al la kopta, sendependa de la aliaj);
 dua versio, mallonga, transdonita de koptalingva ekzemplero (kopta manuskripto p. Berol. 8502), distingebla pro iuj teologiaj apartaĵoj (kaj pro lia propra teksto malsimila kompare kun la aliaj);
 tria versio, mallonga, konata nur pere de kompendio farita de Ireneo el Liono en sia verko  Adversus haereses (185).

 Enhavoj kaj pritraktitaj temoj 
La Apokrifo de Johano priskribas la apero de Jesuo al la apostolo, al kiu anoncas privilegian revelacion, ne transdonita dum sia predikado. Tiu sekreta revelacio priskribanta la kreon, falon, elaĉeton de la homaro entenas iujn elementojn tipajn de la gnostika doktrino, nome:
 trionigo de la homoj (teraj, psikaj, spiritoplenaj);
 kreo far la demiurgo;
 7 eonoj (emanaĵo de la diaĵoj)
 dikotomio lumo/mallumo;
 dieco enkaptita en la mortema homo.

 Pensskizo 
La teksto startas per unua ensceniĝo, kie vidiĝas Johano apostolo kaj evangeliisto eliranta el templo kien li eniris por preĝi: la rakonto informas ke post la krucumo de la majstro de Nazareto lia amiko, Johano falis en animstaton konfuzegan krom, evidente, "multe tristigitan".

En la sinsekva sceno Johano estas kaptita de la voĉo de elstarulo de la juda ortodoksio kiu provas enŝovi en lin dubojn pri la forlaso kaj perfido fiplenumita, laŭ li, de la falsa majstro Jesuo, kiu damaĝis siajn fidelajn, sed kredemajn, disĉiplojn.

Johano aŭskultas la reprezentanton de la ortodoksa hebrea religio kaj, restinte senparola, ne scias kion pensi kiam al li aperas tiu kiu venkis la morton kaj ekinŝovas la novajn sekretajn instruojn por ke Johano ne dubu, ĉar li (la majstro de Nazareto) ne perfidis sed male instruis la veron.

 Vidu ankaŭ 
 Gnostikaj evangelioj
 Sankta Johano la Evangeliisto
 Gnostikaj evangelioj
 Setanoj
 Agoj de Sankta Johano la Evangeliisto

 Eksteraj ligiloj 

  Voĉo el retejo [earlychristianwritings.com]
  Voĉo el retejo gnosis.com
   el la retejo gnosis.org
    Itala traduko.

Kategorio:Apokrifoj de la Nova Testamento
Kategorio:Gnostikismo