Vedela foko

La vedela foko aŭ makul-leptoniĥoto, Leptonychotes weddellii, estas relative granda kaj abunda foko (familio: Phocidae) kun ĉirkaŭpolusa distribuado ĉirkaŭ Antarkto. Vedelaj fokoj havas la plej sudan distribuadon el mamuloj, kun habitato kiu etendiĝas tiom for suden kiom ĝis McMurdo Sound (ĉe 77°S).

 Priskribo 
eta|maldekstra|200ra|Vedela foko, Haveno Neko, Antarkto.
eta|maldekstra|200ra|Vedela fokido kun griza naskomantelo, insulo Deception.
Ĝi estas la nura specio en la genro Leptonychotes, kaj la nura membro de la antarkta tribo Lobodontini, kiu preferas ĉebordajn habitatojn sur fiksaj glacikampoj sur libere flosanta driva glacio. Pro sia abundo, relativa atingeblo, kaj facilo por alproksimiĝo fare de homoj, ĝi estas la plej bone studita el la fokoj el Antarkto. Ĉirkaŭkalkule 800,000 individuoj restas nuntempe. Vedelaj fokidoj lasas siajn patrinojn kiam ili aĝas kelkajn monatojn. En tiuj monatoj, ili estas nutrataj per la varma kaj gras-riĉa lakto de la patrinoj. Ili foriras kiam ili pretas ĉasi kaj kaj estas sufiĉe grasenhavaj por survivi en akra vetero.

La Vedela foko estis malkovrita kaj nomigita en la 1820-aj jaroj dum ekspedicioj estrataj de James Weddell, brita fokoĉasista markapitano, ĉe partoj de la Suda Oceano nune konataj kiel Maro de Weddell.Todd, B. (2002). Seals and sea lions. New Zealand: Reed Publishing Ltd. Tamen, ĝi povas troviĝi en relative uniformaj densecoj ĉirkaŭ la tuta antarkta kontinento.

 Taksonomio kaj evoluo 
 Habitato 
La natura habitato de la vedela foko estas oceana kaj mara glacio ĉirkaŭ Antarkto.

 Referencoj 

 OBIS-SEAMAP 
 ADW: Leptonychotes weddellii
 Adaptions of Diving Mammals 
 Audio recording from Macaulay Library at Cornell Lab of Ornithology


 Eksteraj ligiloj 

 Voices in the Sea - Sounds of the Weddell Seal 

Kategorio:Fokoj
Kategorio:Fokedoj
Kategorio:Faŭno de Antarkto
Kategorio:Fauno de Ĉilio
Kategorio:Faŭno de Aŭstralio