Universitato de Napolo

La Universitato de Napolo aŭ Università degli Studi di Napoli Federico II estis fondita de Frederiko la 2-a (1194-1250), tiama imperiestro de la Sankta Romia Imperio en la 5-a junio aŭ julio 1224 kaj estas la plej antikva laika institucio subtenita de la ŝtato rilate al universitataj edukado kaj esploroj en la mondo.

Du ĉefaj kialoj kondukis la imperiestron al la konstruado de la ĝenerala studio (institucio en la Reĝlando de Sicilio, kie ĉiuj lernobjektoj estas studitaj): unue, celante ekskluzivan formadon je administra kaj burokrata personaro de la Reĝa Kurio, kaj sekve la preparado de la juristoj en la subtenogrupo al la suvereno por la ŝtata organizado kaj plenumado de la legoj, kaj due, faciligi al la subularo rilate al la kultura formado, evitante ties nenecesajn kaj altkostajn vojaĝojn eksterlanden.

La elekto de Napolo kiel sidejo de la universitato rilatas al motivoj ne nur kulturaj (la urbo ligiĝis al longa meritoplena tradicio, asociita al la figuro de Vergilio, kie eksplicite menciiĝas en dokumento tiuepoke) sed ankaŭ geografiaj kaj ekonomiaj (la martrafiko, la milda klimato kaj la interna strategia pozicio de la reĝlando iel determinis la decidon de la imperiestro).

 Fruaj jaroj 
La unuaj kursoj direktiĝis al juro (fundamenta por la formado de la juristoj), liberalaj artoj, medicino kaj teologio. Ĉi-lasta, rilate al aliaj lernobjektoj, estis instruata en la religiaj sidejoj, ĉefe en la monaĥejo de Sankta Domeniko la grandaConvento di San Domenico Maggiore., kie Tomaso de Akvino instruis teologion inter 1271 kaj 1274, aldone al aliaj.

Krome, dum la periodo regata de la anĵua dinastio (1154-1399), la Universitato de Napolo, kontraste kun la aliaj, restis sendependa for de la papa povo. La unuaj malfacilaĵoj komencis kun la estiĝo de la aragona dinastio, en 1443, kiu efektive rezultis en la fermado de la ateno. En 1465, la universitato malfermiĝis, dank'al al interkonsento inter la reĝo Fernando la 2-a (Aragono)|Fernando la 2-a (1452-1516) kaj la papo Paŭlo la 2-a, tamen la universitato ree fermis siajn pordojn en 1490.

Oni devis atendi ĝis la jaro 1507, por ke la "studium partenopeo"Studium partenopeo: napola studio. remalfermis ties pordojn, rekomencante de la Monaĥejo de Sankta Dominiko la granda, kies sidejo ĝi estis dum la 16-a jarcento. Pli malfrue, en 1616, kreiĝis la konstruaĵo, laŭ projekto de la arkitekto Giulio Cesare Fontana (1580-1627), kaj laŭ ordono de Pedro Fernando de CastroMuseo Archeologico Nazionale ., grafo de Lemos kaj vicreĝo de Napolo, de la Palaco de la Studioj, nune sidejo de la Nacia Arkeologia Muzeo de Napolo), speciale kreita por gastigi la universitaton.

 Famaj eksaj universitatanoj 

 Vidu ankaŭ 

 Pietro Summonte (1453-1526), itala humanisto
 Camillo Porzio (1525-1580), itala historiisto
 Giacinto Gimma (1668-1735), itala abato kaj beletra kritikisto
 Niccolò Capasso (1671-1744), itala juristo, poeto, beletristo kaj teologo
 Agostino Ariani (1672-1748), itala matematikisto
 Francesco Serao (1702-1783), itala kuracisto, fizikisto kaj geologo
 Antonio Genovesi (1713-1769), itala filozofo
 Antonio Genovesi (1713-1769), itala filozofo kaj ekonomikisto
 Vincenzo Petagna (1730-1810), itala botanikisto kaj entomologo
 Carminantonio Lippi (1760-1823), itala mineralogo, geologo kaj vulkanologo
 Andrea Belli (1760-1820), itala juristo kaj beletristo
 Antonio Miglietta (1767-1826), itala kuracisto kaj fiziologo
 Vincenzo Galiani (1770-1794), itala patrioto kaj revoluciulo
 Vincenzio Russo (1770-1799), itala patrioto
 Giosuè Sangiovanni (1775-1849), itala zoologo
 Giovanni D'Andrea (1776-1841), itala ekonomikisto kaj politikisto
 Benedetto Vulpes (1783-1855), itala kuracisto
 Nunziante Ippolito (1796-1851), itala anatomo kaj ginekologo
 Nunziante Ippolito (1796-1851), itala kuracisto kaj anatomo
 Macedonio Melloni (1798-1854), itala fizikisto
 Lodovico Bianchini (1803-1871), itala historiisto, ekonomikisto kaj advokato
 Giovanni Manna (1813-1865), itala juristo kaj politikisto
 Raffaele Piria (1814-1865), itala kemiisto
 Filippo Abignente (1814-1887), itala politikisto
 Federico Persico (1829-1919), itala juristo
 Antonio Cardarelli (1831-1927), itala kuracisto
 Giuseppe De Blasiis (1832-1914), itala historiisto
 Bonaventura Zumbini (1836-1916), itala beletra kritikisto kaj universitata profesoro
 Giorgio Arcoleo (1848-1914), itala juristo
 Filadelfo Fichera (1850-1909), itala inĝeniero kaj arkitekto
 Nicolò d'Alfonso (1853-1933), itala filozofo kaj pedagogo
 Michelangelo Schipa (1854-1939), itala historiisto
 Roberto Marcolongo (1862-1943), itala matematikisto
 Pietro Castellino (1864-1933), itala kuracisto
 Tommaso Malerba (1866-1962), itala arkitekto, inĝeniero kaj akademiano
 Luigi Maria Foschini (1867-1943), itala politikisto
 Onofrio Fragnito (1871-1959), itala kuracisto
 Filippo Silvestri (1873-1949), itala entomologo
 Marco Galdi (1880-1936), itala latinisto, poeto kaj filologo
 Giuseppe Moscati (1880-1927), itala kuracisto
 Antonio Aliotta (1881-1964), itala filozofo
 Vincenzo Arangio-Ruiz (1884-1964), itala juristo
 Mauro Picone (1885-1977), itala matematikisto
 Ettore Lo Gatto (1890-1983), itala erudiciulo, docento kaj beletra kritikisto
 Biagio Petrocelli (1892-1976), itala juristo
 Francesco Giordani (1896-1961), itala kemiisto
 Ernesto Pontieri (1896-1980), itala historiisto kaj rektoro
 Francesco Arnaldi (1897-1980), itala latinisto kaj filologo
 Vincenzo Monaldi (1899-1969), itala kuracisto kaj fiziologo
 Vincenzo Monaldi (1899-1969), itala kuracisto kaj politikisto
 Adriano Galli (1904-1956), itala inĝeniero
 Ruggero Moscati (1908-1981), itala historiisto
 Federico Cafiero (1914-1980), itala matematikisto
 Antonio Guarino (1914-2014), itala juristo, universitata docento kaj politikisto
 Marcello La Greca (1914-2001), itala entomologo
 Eduardo Caianiello (1921-1993), itala fizikisto
 Pietro Piovani (1922-1980), itala filozofo
 Marcello Gigante (1923-2001), itala helenisto, filologo kaj papirologo
 Elio Giangreco (1924-2008), itala inĝeniero
 Gaetano Arfé (1925-2007), itala historiisto kaj ĵurnalisto
 Vincenzo Franciosi (1925-1989), itala inĝeniero kaj akademiano
 Luigi Gerardo Napolitano (1928-1991), itala sciencisto, inĝeniero kaj akademiano
 Salvatore D'Elia (1928-2002), itala latinisto kaj historiisto
 Bruno Fadini (1937-2007), itala akademiano
 Andrea Dalia (1938-2008), itala juristo
 Rossella Erra, (1974), itala televida personaĵo

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Padovo
Napolo
Kategorio:Napolo