Foliripa celerio

Foliripa celerio aŭ palcelerio,  la kompleta latina nomo estas: Apium graveolens var. dulce. Ĝi  estas celerio de kio la folitigoj estas manĝataj. NPIV nomas la legomon  folicelerio kaj ripocelerio. 
Tiu celerio estas konsumebla krude. Ĝi povas esti parto de miksita salato kaj esti  en saŭcoj aŭ supoj. La folioj de la ripcelerio ne estas manĝeblaj nekuiritaj.

 Tipoj kaj kultivaroj 
Ekzistas tipoj de la palcelerio kun
 verdaj folitigoj
 flave verdaj folitigoj, la tiel nomataj blankaj aŭ mempaligaj  tipoj.
La verda tipo havas iom pli fortan guston. En Mezeŭropo la „blanka tipo“ estas pli ofta.

De la mempaligaj tipoj ekzistas ja kulturvarioj rasoj ’Goudgele’ kaj ‚Golden Plume“. De tiu lasta la folitigoj estas iomete pli mallongaj kaj gikaj. De la verdaj tipoj ekzistas la raso ‚Giant Pascal’.

 Kultivado 
Palcelerio estas dissemata ekde januaro ĝis marto sub varmigita vitro. Ĝi bezonas hejtadon. Alikaze la planto ekflorus tuj. La plantidoj estas elplantataj de la duona julio ĝis fino de septembro. En la dua duono de aprilo ankoraŭ eblas dissemi sub nehejtata vitro kaj elplantata en junio kaj rikolto ekde september ĝis fino de  oktobro. La plantdistanco estas inter la vicoj  30  X 40 cm kaj  30 cm ein la vico.

 Enhavosubstancoj 
100 g de freŝa foliripa celerio enhavas:

 energienhavo 58 kJ karbonhidratoj  2 g proteino  1 g graso  0,2 g vitamino C  25 mg karoteno  0,9 mg vitamino B1  0,08 mg vitamino B2  0,15 mg kalcio  80 mg fero  0,1 mg

Literaturo
 Gerd u. Marlene Haerkötter: Rund um Petersilie & Sellerie. Eichborn Verlag, Frankfurt am Main 1987, ISBN 3-8218-1308-3.
 Ewald Ernst: Kohlgemüse und Sellerie im Garten. Deutscher Landwirtschaftsverlag VEB, Berlin 1967, 1a eldono
 Georg Vogel: Handbuch des speziellen Gemüsebaues. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1996. ISBN 3-8001-5285-1, p. 975–990.

Kategorio:Legomoj
Kategorio:Folilegomoj
Kategorio:Apiacoj
Kategorio:Tigolegomoj