Santolino

SantolinoListo de plantoj baza ĉe Google Sheets (Santolina) estas plantgenro el la familio de la Asteracoj (Asteraceae). La nomo venas de la latina vorto sanctus = sankta kaj linum] = lino. La sciencan nomon de la genro  enkondukis  en 1753.

 Priskribo 
Santolina-spocioj kreskas kiel disbranĉitaj, pliej ofte starantaj, kelkfoje pendantaj aŭ kuŝantaj duonarbustoj, kiuj atingas alton de plej ofte 10 ĝis 60 cm. La plantoj odoras arome kaj estas ofte haraj. Ili formas kelkfoje rizomoj . La folioj estas alterne starantaj kaj havas kaj tigoj kaj ne tigoj. Ofte ili estas neparapplume kunmetitaj.

La kapitula infloresko havas longajn tigojn kaj staras unuope. La diskoformaj kapituloj havas diametro de 6 ĝis 10 mm. La 18 ĝis pli ol 45 nesimilaj involukraj folioj staras en 3 (malofte ĝis pli ol 5) vicoj. La kapitulo ne havas langetflorojn, sed nur 60 ĝis pli ol 250 tubetflorojn. La duseksaj tubetfloroj estas blankece fojnkoloraj ĝis brile flavaj. La frukto estas senharaj aknoj.

 Disvastigo 
La genro Santolina kreskas nature en la okcidenta mediteranea regiono .

 Uzado 
Du ĝis tri specioj estas tutmonde uzataj kiel ornamplantoj.
Mary Keen 1989, The Glory of the English Garden. Boston, Litte, Brown and Co., 17. La etcipresa santolino estas laŭ NPIV “kultivata por heĝetoj kaj medicine uzata“.

 Sistematiko 
La unua priskribo de 1753 estis de Carl von Linné en Species Plantarum.

Oni rekonas 24 Santolina-specioj, de kiu la plej multaj estas kunigita en du kolektvaj specioj:
 Santolina adscensionis Maire
 Santolina africana Jord. & Fourr.
 Santolina elegans DC.
 Santolina oblongifolia Boiss.
 Santolina viscosa Lag.

 Sammelart Santolina chamaecyparissus agg.:
 Santolina benthamiana Jord. & Fourr.
 etcipresa santolino (Santolina chamaecyparissus L.)
 Santolina corsica Jord. & Fourr.
 Santolina decumbens Mill.
 Santolina etrusca (Lacaita) Marchi & D'Amato
 Santolina insularis (Fiori) Arrigoni
 Santolina ligustica Arrigoni
 Santolina magonica (O.Bolòs & al.) Romo
 Santolina neapolitana Jord. & Fourr.
 Santolina pinnata Viv.
 Santolina villosa Mill.
 Santolina virens Mill. 

 Grupo Santolina rosmarinifolia agg.:
 Santolina ageratifolia Asso
 Santolina canescens Lag.
 Santolina impressa Hoffmanns. & Link
 Santolina melidensis (Rodr.Oubiña & S.Ortiz) Rodr.Oubiña & S.Ortiz
 Santolina pectinata Lag.
 Santolina rosmarinifolia L.
 Santolina semidentata Hoffmanns. & Link

Ne plu apartenas al la genro santelino (elekto):
 Santolina annua L. ⇒ Lonas inodora (L.) Gaertn.
 Santolina suaveolens Pursh ⇒ Matricaria discoidea DC.
 Santolina trifurcata L. ⇒ Athanasia trifurcata (L.) L.

 Bildoj 
rosmarena santolino (Santolina rosmarinifolia):

 Vidu ankaŭ 

 monaĥeja ĝardeno

 Fontoj 
 Linda E. Watson: Santolina. En: Flora of North America : north of Mexico (Flaŭro de Nordameriko: norde de Meksiko), eldonejo Oxford University Press, Novjorko 1993, paĝo 497, , jen rete ()

 Referencoj 
Werner Greuter: Compositae (pro parte majore). Santolina. en: Werner Greuter, Eckhard von Raab-Straube (eld.): Compositae. Euro+Med Plantbase - the information resource for Euro-Mediterranean plant diversity. Berlino 2006–2009.
Nieves Marcos, Ana Rosa Burgaz: Santolina virens Miller (= S. viridis Willd.): a plant belonging to the Spanish flora. en: Anales del Jardín Botánico de Madrid. volumo 47, Nr. 2, 1989, paĝoj 513–516, en PDF-datumaro
Carl von Linné: Species Plantarum. volumo 2, Impensis Laurentii Salvii, Holmiae 1753, p. 842, jen rete

Kategorio:Heĝoj
Kategorio:Ornamaj plantoj
Kategorio:Asteracoj