Jean-Louis Debré

Jean-Louis Debré (naskiĝis la  en Toulouse, mortis la  en Parizo) estis franca politikisto. Eksa ministro pri enlandaj aferoj kaj prezidanto de la Nacia Asembleo, prezidis la Konstitucian Konsilion ekde la .

 Biografio 
Jean-Louis Debré estas la filo de Michel Debré, eksa ĉefministro, kaj la frato (falsa ĝemelo) de Bernard Debré, kuracisto kaj deputito. Li havas du aliajn fratojn : Vincent Debré, aferisto naskiĝinta en 1939, kaj François Debré, ĵurnalisto, naskiĝinta en 1942. Li estas ankaŭ la nepo de la pediatro Robert Debré kaj, flanke de sia patrino, de la arkitekto Charles Lemaresquier. Li estas ankaŭ la nevo de la pentristo Olivier Debré. Fine, li estas la pranepo de la granda rabeno Simon Debré (1854-1939). Kun sia edzino Anne-Marie Debré, mortinta la , li havis tri infanojn : Charles-Emmanuel Debré, direktoro de la kompania konto de Bouygues Télécom, Guillaume Debré, ĵurnalisto kaj Marie-Victoire Debré, komediistinoJean-Louis Debré. La saĝulo spektaklas, gazeto Parizo Match, la . Li estis lerninto de la lernejo Hattemer.

Li diplomiĝis per licenco pri juro, akiris diplomojn pri superaj studoj en publika juro kaj en politikaj sciencoj. Li doktoriĝis pri publika juro per memuaro pri la "Konstituciaj ideoj de generalo De Gaulle"Eld. "Librairie générale de droit et de jurisprudence", (Parizo) 1974, lerninto de la IEP de Parizo sen diplomiĝi.

En la jardeko de 1980, Jean-Louis Debré estis juĝisto kaj aparte enketa juĝisto komisiita pri aferoj de organizita krimo kaj granda banditismo, aparte pri la prostituisto Carmen Vallet, pri la ŝtelkaŝa hartondisto Maurice Joffo aŭ la afero de kontraŭspiona Virgil Tanase. Li enketis ankaŭ pri terorismo kaj pri afero ĉirkaŭ la teroristo CarlosDokumenta filmo La Advokato de la teroro, de Barbet Schroeder.

Li estis elektita por la 1-a fojo deputito en la deputitaj balotoj de 1986, laŭ proporcia balotsistemo en Eure. Ekde 1988, li estas elektita laŭ plimulta ununoma balotsistemo je du balotvicoj en la 1-a distrikto de tiu sama departemento. Li estis municipa konsiliano de Évreux inter 1989 kaj 1995. En 1995, li estis kape de listo en la 18-a arondismento de Parizo, kaj akiris mandaton de konsiliano de Parizo. Jean Tiberi, la nova urbestro de Parizo, nomumis lin kiel vicurbestron.

Ministro pri enlandaj aferoj en la registaroj de Alain Juppé, li estis kritikitaPortreto de Jean-Louis Debré farita de la semajna gazeto Le Nouvel Observateur, §2 : http://tempsreel.nouvelobs.com/actualites/politique/20070223.OBS4025/jeanlouis_debre.html por esti lasinta organiziĝi la gazetarkonferenco de la armitaj korsikaj kaŝaktivuloj en Tralunca.

Li ordonis la elpelon, la , de 300 eksterlandanoj en neregula stato, kiu okupis la preĝejon Saint-Bernard de la Chapelle en Parizo, ne sen deklari antaŭe ke li agos « kun humaneco kaj koreco »Dominique Simonnot, La memoraĵo de Saint-Bernard , Libération, la 3-an de septembro 2002Jean-Louis Debré, nouvelobs.com, la 26-an de februaro 2007. Malgraŭ la deklaroj de la registaro, plej multaj eksterlandanoj ne estos elpelitaj, pro fortaj ligiloj en Francio, kiuj igas kompleksaj elpelajn decidojn.

La deputitaj balotoj de 1997, kiuj kondukis al la venko de la plurpartia maldekstro, markis tamen lian revenon al Eure, konfirmitan en 2001, kiam li fariĝis urbestro de Évreux venkante la komunistan eliranton Roland Plaisance, elektitan ekde 1977. En la periodo de la 3-a kunregado de 1997 ĝis 2002, li estis le prezidanto de la frakcio RPR en la Nacia Asembleo.

Tre fidela al Jacques Chirac, li multfoje kontraŭis Nicolas Sarkozy. Li taksas sin tro malsama kaj asertas ke la eksa prezidanto de Respubliko « ne ŝatas la ŝtaton ».

Li estis reelektita deputito la , por la 12-a parlamenta periodo (2002-2007), en la 1-a deputita distrikto de Eure. De 2002 ĝis 2007, li estis elektita de la deputitoj prezidanto de la Nacia Asembleo, fronte al Edouard Balladur, kaj je surprizo de sia amiko Jacques Chirac, kiu estis konsilinta al li rezigni kandidatiĝon, konvinkita ke li estus venkita.

La , Jacques Chirac nomumis lin prezidanto de la Konstitucia Konsilio por anstataŭi Pierre Mazeaud, malgraŭ la kontraŭstaroj, kiujn ĝi ekigas, aparte en sia politika familio, kiam Nicolas Sarkozy pretiĝas por fariĝi prezidanto de la Respubliko. Li eliras el sia rezerva devo ligita al sia posteno deklarante, en 2008, siajn « rezervajn rimarkojn » pri la prezidenta stilo de Nicolas Sarkozy kaj, en 2010, taksante « neutila por li, por Francio » la estontan proceson de Jacques ChiracNicolas Sarkozy kaj Jean-Louis Debré : longa malamikeco, interretejo "Le Monde.fr", la 5-an de julio 2013JUSTICE - Jean-Louis Debré : Proceso Chirac : “neutil por li kaj por Francio”, Le Point, la 1-an de oktobro 2010..

Li estas le parrain de la promotion 2011-2012 de la école de formation professionnelle des barreaux de la Cour de appel de Parizo, formant les futurs advokatos parisiens, Li estas également le parrain de la promotion 2014-2015 de la École des Advokatos du Sud-est. Li estas également membro de honneur de la Observatoire du patrimoine religieŭ (OPR), une asocio multiconfessionnelle qui œuvre en la préservation kaj au rayonnement du patrimoine kulturol français.

 Rilato al Jacques Chirac 
Jean-Louis Debré havas granda-fidan rilaton kun Jacques Chirac, pli aĝa per dek du jaroj. La du viroj renkontiĝis en la flughaveno Orly en 1967, kiam Jean-Louis Debré akompanis sian patron por akcepti la generalon De Gaule revene de Kebekio. Jean-Louis Debré fariĝis teknika konsilanto de Jacques Chirac en 1973, kiam li estis ministro pri agrikulturo. En 1974, li demisiis kiam Jacques Chirac decidis subteni Valéry Giscard de Estaing kontraŭ Jacques Chaban-Delmas por la prezidenta baloto, ĉar li subtenis, kiel sia patro Michel Debré, la degaŭlistan kandidaton. Tamen li reeniris la asistantaron de Jacques Chirac en Matignon post la venko de Valéry Giscard de Estaing, ĝis la demisio de la ĉefministro la 25-an de aŭgusto 1976.

Post la venko de Jacques Chirac la 17-an de majo 1995, Jean-Louis Debré estis nomumita ministro pri enlandaj aferoj. Post la malfondo de la Nacia Asembleo en 1997, Jean-Louis Debré kandidatiĝas por fariĝi prezidanto de la frakcio RPR kaj provi savi la unuiĝon de la deputitoj ĉirkaŭ la prezidanto de la Respubliko. Li estis elektita je ĝenerala surprizo.

 Detalo de mandatoj kaj oficoj 
 Ministeriaj postenoj 
  -  : ministro pri enlandaj aferoj de la registaroj unua registaro de Alain Juppé kaj dua registaro de Alain Juppé

 Parlamentaj mandatoj 
  -  : deputito de Eure (listokapo RPR)
  -  : deputito de la 1-a distrikto de Eure
  -  : deputito de la 1-a distrikto de Eure
  -  : deputito de la 1-a distrikto de Eure, prezidanto de la frakcio RPR en la Nacia Asembleo
  -  : deputito de la 1-a distrikto de Eure
  -  : prezidanto de la Nacia Asembleo

 Lokaj mandatoj 
  -  : municipa konsiliano de Évreux (Eure)
  -  : departementa konsiliano de Eure, elektita en la kantono Nonancourt
  -  : vicurbestro de Parizo
  -  : 10-a vicprezidanto de la Departementa Konsilio de Eure
  -  : urbestro de Évreux, prezidanto de la aglomera komunumaro Évreux

 Politikaj postenoj 
 Nacia sekretario du RPR, komisiita pri justico (1988 -1993 ; proparolanto de la opozicio RPR-UDF, komisiita pri problemoj de justico kaj sekureco (1988 -1993 ;
 Vicĝenerala sekretario kaj proparolanto de RPR (1993 -1995 ; 1-a vicĝenerala sekretario de RPR 1995 ; membro de la politika estraro de RPR ; ĝenerala sekretario de RPR intertempe 1997 ; membro de la politika konsilio de RPR;

 Aliaj postenoj 
 ekde la  : prezidanto de la Konstitucia Konsilio

 Honoroj kaj premioj 
 Granda Kruco de la Federacia Meritkruco (Germanio)(1-a klaso)
 Granda kruco de la ordeno de Izabela la Katolikino (Hispanio)
 Kavaliro de la ordeno de agrikultura Merito (Francio)

 Verkoj 
 Les idées constitutionnelles du général de Gaulle, eld. "Librairie générale de droit kaj de jurisprudence", kol. « Bibliothèque constitutionnelle kaj de science politique » n° 49, Parizo, 1974, vi-461 p., , . — Memuaro en publika juro.
 Michel Debré kaj Jean-Louis Debré, Le Pouvoir politique, eld. "éditions Seghers", kol. « Point de départ », Parizo, 1976, 159 p., .
 Le Gaullisme, eld. "éditions Plon", kol. « Tribune libre », Parizo, 1977, 1858 p. + 6 p. de faksimiloj + 2 p. de bildoj, , .
 La Justice au XIXe siècle. 2 volumoj :
 Volumo 1 : Les Magistrats, eld. "éditions Perrin", Parizo, 1981,  de bildoj, , .
 Volumo 2 : Les Républiques des avocats, eld. "éditions Perrin", Parizo, 1984, , .
 Le Curieŭ, eldono n° 1, Parizo, 1986, , , . — Tiu krimromano estas pri prostituitino nomumita Josiane Baladur.
 En mon for intérieur, eld. "éditions Jean-Claude Lattès", Parizo, 1997, , , .
 Pièges : roman, eld. "éditions Robert Laffont", Parizo, majo 1998, , , .
 Le gaullisme n'est pas une nostalgie : essai, eld. "éditions Robert Laffont", Parizo, 1999, , , .
 Quand les brochets font courir les carpes : roman, eld. "éditions Fayard", kol. « Fayard Noir », Parizo, januaro 2008, , , .
 Les Oubliés de la Respubliko, eld. "éditions Fayard", Parizo, 2008, , , . — Eseo pri la laboro de la parlamentanoj per ekzemploj de leĝproponoj, kiuj sukcesis.
 Dynasties républicaines, eld. "éditions Fayard", Parizo, aprilo 2009,  de bildoj, , .
 Meurtre en l'Asembleo : roman, eld. "éditions Fayard", kol. « Fayard Noir », Parizo, septembro 2009, , , .
 Jeŭ de haine, eld. "éditions Fayard", kol. « Fayard Noir », Parizo, marto 2011, , , .
 Françaises, français, ces discours qui ont marqué la 5-an Respublikon, eld. "L'Archipel", broŝurita, oktobron 2013.

 Notoj kaj referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Bibliografio 
 Solange Brousse, Jean-Louis Debré, Sous-estimez-moi..., eld. "éditions du Moment", oktobron 2014, 224 p.

 Filmografio 
 2011 : en la filmo La Conquête de Xavier Durringer, lia rolo esta sludita de la aktoro Gérard Chaillou, filmo montranta la prezidentan kampanjon de Nicolas Sarkozy en 2007.
 2013 : en la televidfilmo La Dernière Campagne, lia rolo estas ludita de Henri Courseaŭ.

 Vidu ankaŭ 
 Familio Debré

 Eksteraj ligiloj 
  Lia slipo en la interretejo de Konstitucia Konsilio
  Lia slipo en la interretejo de la Nacia Asembleo

Kategorio:Naskiĝintoj en Tuluzo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1944
Kategorio:Francaj juĝistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Prezidantoj de la franca Nacia Asembleo
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Francio
Kategorio:Deputitoj de Eure
Kategorio:Urbestroj de Eure
Kategorio:Homoj de RPR (Francio)
Kategorio:Homoj de UMP (Francio)
Kategorio:Degaŭlistoj
Jean-Louis
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Prezidantoj de la Konstitucia Konsilio de Francio
Kategorio:Membroj de la Konstitucia Konsilio de Francio
Kategorio:Lernintoj de Hattemer (Parizo)
Kategorio:Deputitoj de la 8-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 9-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 10-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Deputitoj de la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Kavaliroj de agrikultura Merito (Francio)
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Ordeno de Izabela la Katolikino