Georges Rouault

Vivo 
Post trejnadovitropentrista Rouault studis de 1891-98 ĉe la Altlernejo de la belaj artoj ĉe Gustave Moreau. Post ties morto en 1898 li iĝis direktoro de la nove fondita Moreau-muzeo en Parizo.

Unue la influo de Moreau sur liajn verkojn superpezis; poste Rouault komencis evolui propran stilon. Ĝin karakterizas lumantaj kiel pasto surmetitaj koloroj kun nigraj konturlinioj: tio memorigas onin pri buntaj vitraloj el gotikaj kirkoj. Per tio Rouault ja intencis elvoki religian etoson. Lia ĝismorte forta katolika sento ankoraŭ intensiĝis per la amikeco kun la verkisto Joris-Karl Huysmans. La kontaktoj kun Léon Bloy aliaflanke inspiris de 1903-07 faritan ciklon de bildoj kun ciesulinoj. Ekde 1902 senteblis spuroj de faŭvismo.

Kune kun Henri Matisse kaj aliaj Rouault fondis la institucion Salon d’Automne kaj partoprenis la ekspozicion de 1905. Al liaj severaj ikonaj verkoj kun religiaj motivoj (Le Christ bafoué par les soldats , 1932, Museum of Modern Art, Novjorko) alvenis ekde 1917 presitaj grafikaĵoj kaj ilustraĵoj malfermantaj novan kreivan komplekson.

Li faris i.a. bildojn por la verko Les fleurs du mal de Charles Baudelaire kaj la akvafortan serion Miserere (en 1927 finita). En 1929 li projektis dekoraciojn kaj kostumojn por la Rusaj baletoj de Djagilev. En 1948 li faris la vitralojn por la kirko en Plateau d’Assy.

 Fonto 
"Rouault, Georges Henri", apud: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)

 Eksteraj ligiloj 


 Fondation Georges Rouault
 Journal intime pictural - disertacio, Munkeno 2010.
 Georges Rouault, memoro de Sylvain Coiplet, 1989

Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj desegnistoj