Sfumato

Sfumato estas unu el la kvar kanonaj pentromodoj de la Renesanco (la aliaj tri estus Cangiante, Chiaroscuro, kaj Unione). Sfumato devenas el la itala "sfumare", “svagiĝi” aŭ “forvaporiĝi kiel fumo”.

Laŭ Francisko Azorín sfumi estas Malintensigi pograde, ĉe desegno aŭ tuĉo, la naturan nigron de karbo, krajono, inko, k. c. Fari la samon rilate aliajn kolorilojn.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 183. Li indikas etimologion el la latina ex + fumo (de fumo).Azorín, samloke.

 Artistoj 
La plej elstara praktikanto de sfumato estis Leonardo da Vinci, kaj lia fama pentraĵo Mona Lisa montras tiun teknikon. Leonardo da Vinci priskribis sfumato kiel "sen linioj aŭ limoj, laŭ la maniero de fumo aŭ trans la fokuso."

Krom Leonardo, aliaj elstaraj praktikantoj de Sfumato estis Correggio, Rafaelo kaj Giorgione. Inter studentoj kaj sekvantoj de Leonardo kiuj klopodis sfumato post Leonardo estis Bernardino Luini kaj Funisi.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle, reta katalogo kiel PDF el The Metropolitan Museum of Art, kiu enhavas materialon de tiu tekniko (vidu enhavon)

Kategorio:Pentrado
Kategorio:Itala Renesanco