Teodoriko la 4-a (Luzacio)

Margrafo Teodoriko la 4-a de Luzacio, germane Dietrich IV. , ankaŭ nomata Diezmann  (naskiĝis ĉirkaŭ 1260; mortis probable la  en Lepsiko) el la dinastio Wettin estis de 1291 ĝis 1303 margrafo de la markio Luzacio, aldone margrafo de OsterlandOsterlando, historia regiono en Germanio, situanta inter la riveroj Elbo kaj Saale, norde de Pleissnerland, kiun pli malfrue ĝi aneksis, inkludante la urbon Lepsiko. de 1291 ĝis sia morto, kaj Landgrafo de Turingio (kiel "Teodoriko la 1-a") de 1298 ĝis sia morto.

 Biografio 
Teodoriko estis la 3-a filo de Alberto la 2-a, Margrafo de Meißen, kaj ties edzino Margareta de Sicilio (1241-1270), filino de imperiestro Frederiko la 2-a. Post kiam la patrino de Teodoriko fuĝis el la Wartburg, en 1270, ĉar ŝia edzo estis enamiĝinta al Kunigunda de Ajzenbergo (1245-1286), Teodoriko kaj lia frato Frederiko, "la Mordito", estis edukitaj de sia onklo Teodoriko de Landsbergo (1242-1285). Post kiam Teodoriko kaj Frederiko fariĝis pli aĝaj, ili, kune kun alia frato pli maljuna Henriko, batalis kontraŭ sia patro, kiu deziris ke lia filo Apitz, el la dua edziĝo kun Kunigunda, heredu la Landgraflandon Turingio.

La unua teritoria havaĵo de Teodoriko estis PleissnerlandPleissnerland aŭ Imperia Teritorio Pleissenland, estis malgranda regno apartenanta al la Sankta Romia Imperio, kion signifis ke ties havanto estas respektive elektita Reĝo aŭ Imperiestro de la Romanoj. Ĝi estis tiele nomita pro la Rivero Pleiße, kaj ĝi situis tie kie nune estas la borda regiono de la germanaj ŝtatoj Turingio kaj Saksio, sude de Lepsiko, inklude de la urboj Altenburg, Chemnitz, Zwickau kaj Leisnig.. Post la morto de margrafo Henriko la 3-a, en 1288, li heredis la Luzacion kaj post la morto de Frederiko Tuta, en 1291, li heredis Osterlandon.

En 1301, la ĉefepiskopo de Marburgo, Burkardo la 2-a, vendis al Teodoriko la kastelojn el Droyßig kaj Burgwerben por 2 mil arĝentaj markoj, kun la eblo reaĉeti ilin pli poste. Sed, Burkardo ne faris tion, kaj anstataŭe li vendis ankaŭ la kastelon kaj la urbon el Spremberg al Teodoriko. En 1303, Teodoriko vendis la Luzacion al la Margraflando Brandenburgio, kiu tiam estis regata de la Askania Dinastio.

Adolfo de Nasaŭo (1250-1298), reĝo de la romanoj, senigis Teodorikon el la hereditaj teritorioj, tamen, post la falo de Adolfo, Teodoriko reinstaliĝis. En 1307, la reĝo Alberto la 1-a (1255-1308) de Germanio invadis Osterlandon kun granda armeo. Teodoriko kaj lia frato Frederiko armilprovizis civilulojn kaj kamparanojn, kaj kun iom da helpo de kavaliroj el Brunsvigo, ili venkis Alberton en la Batalo de LuckaLa Batalo de Lucka okazis en la Teritorio de Altenburg, Distrikto de Turingio., la 31-an de majo 1307.

Teodoriko mortis la 10-an de decembro de tiu jaro, en Lepsiko. Laŭ pli malfruaj raportoj, li estis murdita la 24-an aŭ 25-an de decembro de iu Filipo de Nasaŭ, en la Preĝejo Sankta Tomaso, en Lepsiko. Tamen, pli verŝajne, li mortis pro naturaj kaŭzoj la 10-an de decembro.

Teodoriko edziĝis al Jutta, filino de Bertoldo la 7-a de Henneberg, en 1295. Ili ne havis infanojn.

 Literaturo 
 Allgemeine Deutsche Biographie
 Morganlefay
 Deutsche Biographie
 Rootsweb
 Historisch-genealogischer Atlas: seit Christi Geburt bis auf ..., Volume 1, Karl Hopf
 Ortsnamen und Ortsgeschichten aus dem Spreewald: mitsamt der Geschichte der ..., Hanswilhelm Haefs
 A New System of Geography: Part of Germany, viz. Bohemia, Moravia, Lusatia ..., Anton Friedrich Büsching, Patrick Murdoch
 Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100-1250, Jonathan R. Lyon

 Vidu ankaŭ 

 Referencoj 

Kategorio:Dinastio Wettin
Kategorio:Margrafoj de Luzacio
Kategorio:Landgrafoj de Turingio
Kategorio:Historio de Turingio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Homoj de la 13-a jarcento