Barbelognostikuloj

Barbelognostikulo estis gnostika sekto kiu konfesis la superan inan principon nomatan Barbelo, (foje “Barbelos”).

Tiu sekto estis priskribita de Ireneo el Liono en Adversus Haereses. Ireneo povis precize priskribi la barbelognostikan sistemon ĉar li estis jen persone kontaktinta la sekton jen pere de ilia referenca teksto, iu Evangelio laŭ MariaTemas pri Maria Magdala., elfosita inter la Kodeksoj de Nag Hammadi en 1945 kune kun la Apokrifo de Johano kaj Triforma Protennoia kaj aliaj.

Barbelos, Eono de la saĝo, estis la unua emanaĵo de la nekonata kaj nekonebla Dio, la Unua Patro. El Ŝi estis emanataj Ennoia, la unua penso, kaj la Demiurgo, nome la kreinto de la mondo identigita en malnovatestamenta Javeo. La Demiurgo, tamen, forstelis la lumon deBarbelos kaj ŝi, por rekuperi kion perditan, provis delogi la aliajn eonojn por akiri ilian ulmon.

Laŭ aliaj gnostikaj sektoj, la figuro de Barbelos paras kun tiu de Sophia.

Realkroĉiĝante al tia konstanta serĉo de lumo kaj al delogo efektivigita de Barbelos ĉe la eonoj, la Barbelognostikuloj, same kiel la Fibionitoj, opiniante tiamaniere kreskigi la vitalan energion por la universo, kolektadis la spermon produktitan en seksrilatoj.

Ĉar en kodeksoj de Nag Hammadi la nomo de Barbelos aperas jen en la tekstoj referencantaj al kristana tradicio de la Sankta Spirito (vidu: Triforma Protennoia)) kaj jen en tekstoj pure paganaj (zaraŝtustraj, ekzemple), rezultas malfacile malkovri ĉu la Barbelognostikuloj estis gnostika kristana sekto aŭ ĉu ili enradikiĝis en alian direkton.

 Bibliografio 
 Epiphanius of Salamis. Panarion (Adversus Haereses). Chapters 25 and 26.
 Theodoret. Haereticarum Fabularum Compendium
 Katolikaj enciklopedioj:
  Enciclopedia_Cattolica
 Cathopedia 
  Catholic_Encyclopedia

 Notoj 

 Vidu ankaŭ 
 Gnostikismo
 Kodeksoj de Nag Hammadi
 Apokrifo de Johano
 Triforma Protennoia

Kategorio:Gnostikismo
Kategorio:Kristana heterodokso
Kategorio:Esoterismo