Kabineto Szálasi

Kabineto Szálasi [sAlaŝi], aŭ memdeklare Kabineto de Nacia Konspiro estis la dektria (samtempe lasta) kabineto, kiun nomumis la hungara guberniestro Miklós Horthy. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1944 kaj 1945 proksimume duonjaron. Menciindas, ke en 1944 laŭvice 4 kabinetoj gvidis la landon, krome ekde la jarfino ankaŭ Provizora Nacia Kabineto jam funkciis en la orienta landparto. 
eta|<center>Kabineto Ferenc Szálasi

 Historio 
En la 15-an de oktobro Horthy deklaris en la radio, ke la nova malamiko jam estas Germana Regno, la nova amiko estas Sovetunio. Tiu politika ŝanĝo fiaskis, Ferenc Szálasi profitis la okazon kaj li faris sukcesan puĉon. Horthy dufoje rifuzis nomumi Szálasi ĉefministro, sed Szálasi kaptis filon de Horthy, kaj Szálasi ricevis la nomumon. Samtempe fideluloj (konataj ankaŭ kiel hungaristoj) de Szálasi okupis Budapeŝton, la puĉo plene venkis. Post tagoj la hungara parlamento estis kunvokita, kie el la 372 nur 55 ĉeestis. Tamen Szálasi oficiale ricevis la titolon naciogvidanto kun plena rajto. La kabineto servis nur al la Tria Regno, krome la deportadoj de judoj daŭriĝis (en Budapeŝto komenciĝis). En la jarfino 1944 la kabineto translokiĝis al Transdanubio, fine al Germanio, samtempe Ruĝa Armeo okupis Hungarion. Kabineto Szálasi formis kruelan diktaturon.

 Listo de membroj  
 Ferenc Szálasi – ĉefministro
 Jenő Szöllősi – vicĉefministro
 Gábor Vajna  – ministro pri enlandaj aferoj
 Gábor Kemény - ministro pri eksteraj aferoj
 Lajos Reményi-Schneller – ministro pri financo
 László Budinszky - ministro pri justico
 Károly Beregfy - ministro pri defendo
 Ferenc Rajniss - ministro pri religio kaj eduko, se en la lastaj 3 semajnoj Ferenc Szálasi mem
 Fidél Pálffy (ministro) – ministro pri agrikulturo
 Lajos Szász - ministro pri komerco kaj transporto
 Emil Szakváry – ministro pri industrio
 Béla Jurcsek – ministro pri popolprovizo
 Emil Kovarcz – senpostena ministro
 Ferenc Kassai-Schallmayer – senpostena ministro
 Vilmos Hellebronth – senpostena ministro
 Árpád Henney – senpostena ministro

 Fontoj 



Szalasi