Hemero

Hemero estis la ina ekvivalento de sia frato kaj partnero Etero (lumo), kvankam neniu el ili ĉefrolis nek en la mita rakontaro nek en la ĉiutaga kultado. Laŭ Higeno, ambaŭ pradioj iĝis la gepatroj de Talaso (origina diino de la maro), Geo (Tero) kaj Urano (Ĉielo)Higeno. Antaŭparolo. .

Kongrue kun la logiko de tiu ĉi personigo, Hemero subiras ĉiutage el la tartara profundo ĝuste kiam Nikso eniras en ĝin, kaj inverse. Do, ili neniam renkontiĝas en la subtera palaco troviĝanta proksime al monto Atlaso, kie ili loĝasHeziodo. Teogonio, 744.. Ĉiuvespere, la patrino de Hemero etendas sian malluman vualon inter la brila Etero kaj la malsupra parto de la atmosfero (Aero), portante tiel nokton al la homaro. Sed ĉiumatene Hemero dispelas la noktan nebulon, ebligante la lumon de Etero kovri denove la Teron. Oni devas klarigi ke, en la plej antikvaj teogonioj, nokto kaj tago estis konceptoj malsamaj kaj sendependaj de Suno.

La marsrenkonta asteroido 9671 Hemero ricevis sian nomon honore al tiu ĉi diino.

 Hemero kaj Eoso 
Paŭzanio verŝajne konfuzas ŝin kun Eoso (aŭroro) en sia rakonto de la forkapto de Kefalo, eble influita per la azuleĥoj de la Reĝa Portiko en Ateno, sur kiu tiu mitero estis prezentitaPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 1.3.1.. Li ankaŭ identigas la du diinojn en sia priskribo de skulptaĵoj kaj bildigoj en AmikloPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 3.18.10-16. kaj OlimpioPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 5.22.2.. Fakte, por tiaj verkistoj, Hemero estis pli simpla substanco ol antropomorfa diino, krom esti tute nerimarkinda en la mita rakontaro. Ŝiajn atributojn kiel personigo de la tago prenis sur sin ĉu la menciita EosoFilostrato. Bildoj, 1.7., pli difinita figuro, ĉu Hero, ĉiela reĝino.

eta|<center>Memnono salutas tagiĝon, laŭ gravuraĵo de Bernard Picart.
Pro tio, ekzemple, en kelkaj rakontoj Hemera aperas, anstataŭ Eoso, kiel patrino de Memnono, kies skulptaĵo en Etiopio salutadis ĉiumatene la alvenon de la taglumo kaj ploradis ĉiuvespere ĝian malaperonKalistrato. Priskriboj, 1 kaj 9.. La mitologiisto Robert Graves verŝajne trovis konsenton pri ambaŭ figuroj, ĉar laŭ li Eoso vekiĝas ĉiumatene en sia palaco en Oriento kaj vojaĝadas per ŝia ĉaro ĝis Olimpo anoncante la alvenon de ŝia frato Helioso. Kiam li aperas, Eoso iĝas Hemero, kaj laŭ tiu formo akompanas la sunan ĉaron ĝis kiam, en Okcidento, ŝi prenas la rolon de Hesperio por sciigi ke Suno finis sian vojaĝon senprobleme kaj ebligas tiel la eniron de NoktoRobert Graves. The Greek Myths, 40..

 Pliaj rolulinoj same nomiĝintaj 
Krom la antaŭe priskribita, troviĝas en la mita rakontaro pliaj rolulinoj nomiĝintaj Hemero:

 Hemero aŭ Himero estis fratino de Memnono, filo de Eoso, do eble el konfuzo kun ŝia patrino devenas la apero de tiu figuro. Memnono estis elstara etiopa heroo kiun Aĥilo mortigis dum la Troja milito. Troviĝas diversaj rakontoj pri la destino de liaj ostoj, kaj unu el ili asertas ke oni portis ilin al Pafoso (Kipro) kaj el tie al Rodiso. Hemero vojaĝis tien por certigi plenhonoran entombigon de ŝia frato kaj la tieaj fenicoj permesis ŝin preni la ostojn kondiĉe ke oni pardonu ilin sian riveladon kontraŭ Falanto kaj la forrabon de lia trezoro. Ŝi konsentis, kaj portis la urnon al Paliokiso (Fenicio), kie Memnono ripozas ekde tiam. Post tio, Hemero simple malaperisDikto el Kreto, 6.10..
 Laŭ la vortaro de William SmithWilliam Smith. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Bostono, 1849., Hemero estis ankaŭ nimfo kiu unuiĝis al Zeŭso. Laŭ kelkaj versioj, ŝi naskis al li la duon-dion Jasiono, kvankam de lia genealogio troviĝas diversaj versioj.

 Eksteraj ligiloj 

  Hemero ĉe Theoi.com

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Bazaj dioj de la helena mitologio
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Nimfoj
Kategorio:Partneroj de Zeŭso
Kategorio:Personigoj de la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio