Anilino

Anilino200raPlata kemia strukturo de la Anilino300raTridimensia kemia strukturo de la AnilinoAlternativa(j) nomo(j) Amino-benzeno
 Fenil-amino
 BenzaminoKemia formulo{{KemiaFormulo|C|6|H|5|NH|2}}CAS-numero-kodo62-53-3ChemSpider kodo5889PubChem-kodo6115Fizikaj proprecojAspektosenkolora aŭ flava likvaĵoMolmaso93129 g·mol-1Denseco 1,0297g cm−3FandpunktoBolpunktoEkflama temperaturoMemsparka temperaturoAcideco (pKa)4,6SolveblecoAkvo:36 g/LMortiga dozo (LD50)195 mg/kg (buŝe)Sekurecaj IndikojRiskojR23/24/25 R40 R41 R43 R48/23/24/25 R68 R50SekurecoS26 S27 S36/37/39 S45 S46 S61 S63Pridanĝeraj indikoj Danĝero GHS Damaĝo PiktogramoGHS SignalvortoDamaĝa substancoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj PubchemEscepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)

Anilino, fenilamino aŭ aminobenzeno estas toksa organika komponaĵo kies molekula formulo estas C6H5NH2. Ĝi formiĝas de unu fenila grupo ligita al amina grupo, kaj la anilino estas la prototipo de la aromataj aminoj. Ĝia ĉefa uzo kuŝas en la manufakturo de la antaŭproduktoj uzataj por fabriki la poliuretanon kaj aliajn kemiaĵojn. Kiel la plejmulto el la volatilaj aminoj, ĝi posedas odoron de putra fiŝo, ĝi brulas tre facile, kies densa fumo estas karakterizaĵo de la aromataj komponaĵoj.

 Historio 
La anilino estis unue izolita, en 1826, de la germana kemiisto Otto Unverdorben (1806-1873), pere de la detrua distilado de la indigo, kaj nomis ĝin Crystallin. En 1834, Friedlieb Runge izolis el la karbogudro iun substancon kiu fariĝis bele blukolora kiam oni traktis ĝin kun kalcia hipoklorito, kaj li alnomis ĝin kyanolo aŭ cyanolo. En 1840, Carl Julius Fritzsche (1808–1871) traktis la indigon kun kalia hidroksido kaj akiris ian oleecan substancon kiun li nomis anilino, omaĝe al iu indigoproduktanta planto, kies nomo estis Añil. En 1842, Nikolaj Nikolajeviĉ Zinin (1812-1880) reduktis la Nitrobenzenon kaj produktis la bazon al kiu li nomis benzidam. En 1843, August von Hofmann (1818-1892) demonstris ke ĉiuj tiuj substancoj estas la samaj, kaj ekde tiam ili estas konataj kiel fenilamino aŭ anilino.

En 1856, la studento William Henry Perkin (1838-1907) malkovris la Maŭveinon, konata ankaŭ kiel ruĝeca anilino, kaj tiel komencis la fabrikadon de la unua sinteza tinkturo. Sekvis aliaj anilinaj tinkturoj, kiel Fuksino, Safranino kaj IndulinoIndulino, Enciclopedia Italiana. aŭ fenilaminodiazinoLa indulino  estis unue malkovrita en 1863 de Heinrich Caro (1834-1910) kaj John Dale (1815-1889). Kiam la maŭveino malkovriĝis, la anilino estis altkosta. Iom poste, per apliko de metodo raportita en 1854 de Antoine Béchamp (1816-1908), ĝi estis preparita en tunoj. La Reduktiĝo de Béchamps ebligis la disvolviĝon de amasa tinkturproduktiĝo en Germanio. Nuntempe, BASF rangas kiel unu el la plej grandaj fabrikantoj, respegulante la heredon de la sinteza tinkturproduktado, kies prototipo estis la anilino, kaj etendiĝis pere de la azobazaj tinkturojAzobazaj tinkturoj . La unua azobaza tinkturo estis la flava anilino.

 Produktado 
La industria produktado de anilino entenas du etapojn. Unue la benzeno nitratiĝas pere de koncentrita miksaĵo de nitrata acido kaj sulfata acido je 50o ĝis 60oC por formi la Nitrobenzenon. La nitrobenzeno tiam estas senhidrogenigita (kutime je 200-300oC) en la ĉeesto de metalaj kataliziloj.

450ra|eta|centre|Transformiĝo de la Nitrobenzeno en Anilinon

La reduktiĝo de nitrobenzeno al anilino estis unue farita en 1842 de Nikolaj Zinin kiam li uzis sulfidon kiel redukta agento. Tiu procezo estas konata kiel Reakcio de Zinin.

Eblas alternative prepari anilinon ankaŭ uzante amoniakon kaj fenolon kies fabrikado estas konata kiel Kumena procezo Kumena procezo estas sinsekvo da industria fabrikado por disvolviĝo de fenoloj kaj ketonoj elde benzeno kaj propileno..

 Sintezoj 
 Preparado de acetanilido, paracetamolo, fenacetino kaj bucetino ekde la anilino. Unue, anilino reakcias kun acetata acido por formi acetanilidon. Due, acetanilido oksidiĝas en ĉeesto de oksidiganto (K2Cr2O7 aŭ KMnO4) por doni paracetamolon. En la tria etapo, paracetamolo reakcias kun jodoetano por formi fenacetinon kaj laste fenacetino reakcias kun 1-kloro-etanolo por doni bucetinon:
90ra|anilino
120ra|acetanilido
120ra|paracetamolo

100ra|paracetamolo
150ra|fenacetino
150ra|bucetino

 Reakcioj 
 Reakcio 1 
 Preparado de la "dufenilamino" per interagado de la "anilino" kun bromobenzeno:
90ra|bromobenzeno+50ra|anilino100ra|difenilamino+40ra|bromida acido

 Reakcio 2 
 Preparado de la benzeno-dunitrogena klorido ekde la anilino:
90ra|anilino+90ra|natria nitrito+290ra|klorida acido150ra|benzeno-dunitrogena klorido+270ra|akvo+90ra|natria klorido

 Kunrilataj substancoj 

 Vidu ankaŭ 

 Referencoj 


Kategorio:Historio de kemio
Kategorio:Organikaj sintezoj
Kategorio:Germanaj inventoj