Lukano (romia poeto)

Marcus Annaeus Lucanus (39-65) (Kordobo, en la 3-a de novembro 39 - Romo, en la 30-a de aprilo 65)Encyclopaedia Britannica estis romia poeto kaj prozverkisto kaj unu el la plej elstaraj figuroj de la latina imperia periodo. Lia juneco kaj facilo por poemfarado lin reliefigis el aliaj siatempaj poetoj. Lia patro, Marcus Annaeus Mela (m. 65) estis filo de Marko Aneo Seneko kaj patro de Seneko la pli junaClassical Literature. Lukano partoprenis en la fiaskinta konspiro de Pizono kontraŭ la vivo de la imperiestro Nerono, kaj sin mortigis ĉe la arestigo, tranĉante la vejnojn mem.

 Biografio 
Kondukite al Romo, kiam li estis apenaŭ infano, Lukano ricevis bonan edukon, akirinte bonajn konojn ĉefe pri retoriko. Pli poste, li ekstudis en Ateno, el kie, la imperiestro Nerono lin alvokis, kaj tiam li fariĝis kvestoro, kvankam li ne estis sufiĉe aĝa por la posteno. La amikeco inter la suvereno kaj Lukano, tamen, ne longe daŭris. La imperiestro, pro ĵaluzo, malpermesis al la poeto publike deklami, sed, Lukano, pro venĝo, aliĝis al la konspiro de Pizono. Iu perfidis lin, kaj ĉe la promeso ricevi pardonon, li fariĝis denoncanto, kaj post akuzi la patrinon mem, krom aliajn kunkrimulojn, li estis morte kondamnita, sed li anticipis la punon, tranĉante al si la vejnojn.

Lia plej granda verko kaj la sola kiu supervivis ĝis nia erao alnomiĝas De Bello Civili, pli konata kiel Farsalio, epika poemo en dek libroj, kiu rilatas la civilan militon inter Julio Cezaro kaj Pompeo, ĝis la epoko kiam Cezaro sieĝis Aleksandrion, 48-47 a.K., post la morto de Pompeo.

 Verkoj 
eta|Pharsalia, 1740
Laŭ la gramatikisto VaccaVacca estis gramatikisto kaj komentariisto de la verkoj de Lukano. Lia ĉefa verko estas Vita Lucani (Vivo de Lukano), kiu ne devas konfuziĝi kun samnoma verko de Suetonjo. kaj la poeto Stacio (45-96)Publius Papinius Stacio (45-96): estis romia poeto de la unua jarcento. Krom lia latina poemaro, oni inkludas La Tebajdon, ia kolekto da okazaj poemoj, la Silvojn, kolekto da latinaj poezioj verkitaj heksametre kaj undekasilabe kaj la epopeo ne finita, la Aĥilejdon. Li famiĝis ankaŭ pro tio ke li aperis en la purgatoria sceno de La Dia Komedio, verkita de Dante Alighieri., la verkoj de Lukano inkluzivas:

Supervivantaj verkoj:
 Bellum Civile (Civila milito), pri la militoj inter Julio Cezaro kaj Pompeo

Ofte asignitaj al li (sed ankaŭ al aliaj):
 Laus Pisonis (Laŭdo de Pizono), panegiro pri membro de la familio de Kajo Kalpurnio Pizono

Malaperintaj verkoj:
 Catachthonion
 Iliacon kiu apartenas al la ciklo de Trojo
 Epigrammata
 Adlocutio ad Pollam
 Silvae
 Saturnalia
 Medea
 Salticae Fabulae
 Laudes Neronis, laŭde de Nerono (37-68)
 Orpheus
 Prosa oratio in Octavium Sagittam
 Epistulae ex Campania
 De Incendio Urbis, pri la incendio en Romo en la jaro 64, laŭeble akuzante Neronon kiel la bruliginton

 Bibliografio 
 Gutenberg.org
 The Latin Library
 Marcus Annaeus Lucanus
 Deutsche National Bibliothek
 Perseus Project
 Leterratura latina

 Vidu ankaŭ 
 Batalo de Farsalio
 Julio Cezaro
 Pompeo

 Referencoj 

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Romiaj poetoj
Kategorio:Romianoj de la 1-a jarcento