Kalisto (mitologio)

Onidire ŝi estis la plej bela knabino en la reĝolando kaj fariĝis anino de la sekvantaro de la diino de ĉaso Artemiso. Baldaŭ malkovris ŝin la plej alta dio Zeŭso kaj por akiri ŝin, li onidire prenis sur sin formon de Artemiso. Sed aliaj versioj parolas pri tio, ke li prenis ŝin perforte.
Kiam Artemiso ekvidis, ke Kalisto atendas bebon, forpelis ŝin el sia sekvantaro kaj Kalisto poste naskis en arbaro filon Arkason. Kiam ĉi tion eksciis diino Hera, edzino de Zeŭso, venĝis Zeŭsan malfidelecon per transformo de Kalisto en ursinon.

Arkaso plenkreskis kaj ĉasado fariĝis lia manio. Malfeliĉo baldaŭ venis – dum unu ĉasado li sekvis spurojn ĝuste de tiu ĉi ursino. Lastmomente intervenis Zeŭso kaj malebligis murdon de la patrino per transformo de Arkaso ankaŭ en urson. Poste li ilin ambaŭ levis sur ĉielan volbon kaj transformis ilin en konstelacion de Granda kaj Malgranda Ursino, kiuj nun estas nomataj "Granda kaj Malgranda Ĉaro".

 Reflekto en arto 
Tiu ĉi historieto estis preferata temo de renesancaj kaj barokaj artistoj.
 Tizian pentris du bildojn nomataj Artemiso kaj Kalisto (unu, el la jaro 1559, estas en Bridgewater House en Londono kaj la dua, el la jaro 1560, estas en Ŝtata galerio en Vieno
 plia atentinda bildo de Fr. Wouterse Artemiso kaj Kalisto'', el duono de la 17-a jarcento, estas en la Kastela galerio en Kroměříž (Ĉeĥio).

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 204 Kalisto
 Kalisto (luno)

 Fonto 

Kategorio:Roluloj de la helena mitologio