Ministerio pri laboro, dungado kaj socia dialogo (Francio)

La franca ministerio pri laboro estas komisiita pri laboro, rilatoj kun la sociaj partneroj kaj socialaj temoj, aparte la ĝenerala politiko pri sociala agado, nacia solidareco (familioj, handikapoj, multaĝuloj) kaj politiko pri urbo.

Inter sia kreo en 1906 kaj 1983, la ministerio preskaŭ daŭre havis tiun titolon « ministerio pri laboro ». Kun la venko de la socialisma kandidato François Mitterrand en 1981, ĝia nomo ofte ŝanĝiĝis por inkluzivigi agojn sur la kampoj de solidareco aŭ socialaj aferoj, dungado aŭ laboro.

En la registaroj de Jean-Marc Ayrault|gouvernements Ayrault, de la 16-a de majo 2012 al la , ĝia oficiala titolo estis « ministerio pri laboro, dungado, profesia klerigo kaj socia dialogo » ; ĝi fariĝis ministerio pri laboro, dungado kaj socia dialogo poste.

 Historio 
 Antaŭ la ministerio pri laboro 
 Naskiĝo de la laborrajto 
eta|hôtel du Châtelet, sidejo de la ministerio en la 7-a arondismento de Parizo.

La ministerio pri laboro originis ekde la franca revolucio kun la ideo en 1793 (Terora periodo) ke la rajto je vivrimedoj estis ligita al rajto je laboro.

 Revolucio de 1848 
La provizora registaro de 1848 deklaris la ekziston de « rajto je laboro » la 26-an de februaro 1848, kiu estigos la komisionon de Luksemburgo, komisiita pripensi la rajton je laboro.

 3-a Respubliko 
La ideo organizi la rilatojn inter la ŝtato, la entreprenoj kaj la salajruloj ne estis nova. Ĝi komenciĝis kun la starigo de sindikatismo (Leĝo Waldeck-Rousseau). Plie Camille Raspail, deputito de la departemento Var proponis al la Ĉambro de deputitoj la kreon de mùinisterio pri laboro en 1886, 1889, 1890 kaj 1892, kiu ĉiam estis rifuzita. Tamen laborinspektistoj estis kreitaj en 1892 por obeigi la deciditajn leĝojn (infanlaboro...). Aliaj politikistoj (Édouard Vaillant, abato Lemire, , ktp) petis la kreon de tiu ministerio, kiu sukcesis en 1906 dank'al Georges Clemenceau.

 Kreo de la ministerio pri laboro 
eta|dekstra|175px|René Viviani, unua ministro pri laboro
Jam, en martos 1906, la ministerio pri komerco estis renomita "ministerio pri komerco, industrio kaj laboro" en la registaro de Ferdinand Sarrien.
Kaj la 25-an de oktobro 1906 la « ministerio pri laboro kaj sociala antaŭzorgo » estis kreita de la prezidanto de la Konsilio Georges Clemenceau kaj la unua ministro estis René Viviani.

 Evoluo direkte al « sociala » ministerio 
En 1981, la ministerio estis estrata de ŝtatministro kun la kampo "nacia solidareco" kun du apogantaj ministroj. En 1983, li fariĝis Ministro pri socialaj aferoj kaj nacia solidareco.

 Organizado en 2011 
 Atribuoj 
 Strukturo 
 Ministro 

 Malcentrigitaj servoj 
La malcentraj servoj de la ministerio estas, de 2010, organizitaj en regionaj direkcioj pri entreprenoj, konkurenco, laboro kaj dungado.

 Notoj kaj referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Bibliografio 
 Boris Dänzer-Kantof, Véronique Lefebvre & Félix Torres, Un siècle de réformes sociales, Une histoire du ministère du travail 1906-2006, Parizo, eld. "La Documentation française", 2006, 264 p., 
 Bruno Béthouart, Le ministère du Travail et de la Sécurité sociale. De la Libération au début de la Ve République, Rennes, eld. "Presses Universitaires de Rennes", « Pour une histoire du travail », 2006, 368 p.
 Alain Chatriot, Odile Join-Lambert & Vincent Viet (ÉD.), Les politiques du travail (1906-2006). Acteurs, institutions, réseaŭ, Rennes, eld. "Presses Universitaires de Rennes", « Pour une histoire du travail », 2006, 518 p.

 Oficialaj tekstoj 





 Vidu ankaŭ 
 Listo de la francaj ministroj pri laboro kaj socialaj aferoj
 Listo de la francaj ministroj pri dungado
 Listo de la francaj ministroj pri sano

Kategorio:Sociala agado
Kategorio:Infanprotektado en Francio
Kategorio:Urboplanado en Francio
Kategorio:Ministerio pri laboro (Francio)