Fiŝaĵo

eta|Fritita fiŝaro.
eta|Diversaj fiŝoj.
La termino fiŝaĵo aludas al fiŝoj uzataj kiel manĝaĵo. Tiuj fiŝoj povis esti fiŝkaptitaj el akvo —oceanoj, maroj, riveroj, lagoj—, sed ankaŭ povas esti breditaj pere de teknikoj de akvokulturo. Depende el la diversaj tipoj de fiŝoj, oni akiras distingajn tipojn de fiŝaĵoj. La termino aplikiĝas simple al fiŝoj, de tie la vorto fiŝaĵo; kvankam ekde la disigo de la Romia Imperio ĝis la komencoj de la Moderna Epoko aplikiĝis eĉ al iaj akvobirdoj kiaj anasoj, anseroj kaj brantoj, kiuj estis laŭrajte manĝataj dum la Karesmo, kiam oni ne rajtis manĝi alian viandon for de tiu de fiŝoj kaj marfruktoj ĉar, pro legendo atribuita al brantoj, oni konsideris ilin metamorfozaĵoj de iaj duvalvuloj, kaj tiele oni klasigis tiujn birdojn kiel fiŝaĵo.

En la aktualo, la tri landoj ĉefaj konsumantoj de fiŝaĵo estas la jenaj: Islando, Japanio kaj Portugalio.

Oni konas kiel fiŝvendejo aŭ fiŝejo la vendejon kie oni prezentas fiŝaĵon por ties pomalgranda komercado, zorgita de fiŝvendistoj aŭ fiŝaĵistoj.

 Sanriskoj 
Fiŝostoj estas la plej ofta kaŭzo de sufokiĝo. 

Parazitoj en fiŝoj estas naturaj kaj oftaj. Ili povas esti danĝeraj por konsumantoj de nekuirita fiŝaĵo, kiel saŝimo, suŝio, kaj ceviĉo  .

Fraŭdo
alt=|thumb|Multaj restoracioj false etikedas Lepidocybium flavobrunneum "tinuso", "blanka tinuso", aŭ "norda tinuso". La kuirita viando estas malfacile distingebla de blanka tinuso, sed malsame de tinusaĵo povas kaŭzi kerioreon kaj krampfegojn al konsuminto.

La etikedoj de marbestaĵoj estas multe pli facile falseblaj ol aliaj nutraĵoj pro la multeco de uzataj specioj (12 mil specioj estas komerce ekspluatataj), malsimplegaj provizoĉenoj, kaj ofta kaptado de necelataj specioj. Multaj estas vendataj en superbazaroj kiel nerekoneblaj fileoj. Se oni ne povas fari , ne eblas senerare identigi fiŝon, kies kapo, haŭto, kaj naĝiloj estas forhakitaj. Esploro de la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo taksis, ke 20% de ĉiuj marbestaj produktoj, kaj 30% de la marbestaĵoj vendataj en restoracioj, estas fraŭdaj.Medina, Miguel Ángel. 2026. "Atún con colorante, surimi por cangrejo o tilapia por pargo: la ONU estima que hay fraude en uno de cada cinco pescados". El País. 

Oni konfuzas konsumantojn per misgvidaj varmarkoj, falsaj speciaj identigoj, kaj malveraj ekologiaj etikedoj. Unu speco de fraŭdo estas fasa etikedo de malmultekosta produkto kiel pli multekosta. Alia estas kaŝa vendado de sandamaĝaj produktoj, kiu kaŭzis kerioreon pro false etikedita Lepidocybium, merkura veneniĝo pro produktoj etikeditaj kiel sendanĝeraj por gravedulinoj, kaj nervosisteman damaĝon pro false etikeditaj balonfiŝoj. Alia estas la uzado de falsa etikedo por kaŝi kontraŭleĝan fiŝkaptadon kaj kaptadon de endanĝeraj specioj.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Fish and chips
 Fiŝkaptado

 Eksteraj ligiloj 

 Hispanio: Produktadfo de biodizelo el fiŝgraso.