Preto

Abaso ordonis ke, post sia morto, siaj filoj regu laŭ alternativaj jaroj. Sed kiam li forpasis, Preto heredis la tronon de Argo, kaj rifuzis transdoni ĝin al sia frato post la komenca jaro. Tiel, li sukcesis esti reĝo dum dek sep jaroj proksimume, sed Akrisio fine venkis kaj elpatrujigis lin. Tiam, Preto serĉis rifuĝon ĉe la kortego de la likia reĝo Jobato aŭ Amfianakso, kiu edzigis lin al sia filino AnteoHomero. Iliado, 6.160. aŭ Stenebeo. Tuj post la geedziĝo, lia ĵusa bopatro klopodis restaŭri Preton en la trono per sia armeo. Post kelka tempo de milito, sen klara venkinto, la reglando fine dividiĝis en du partojnPseŭdo-Apolodoro. Mitologia biblioteko, 2.2.1., kaj Akrisio akceptis permesi sian fraton regi sur Tirinso (malfacile atingebla, ĉar Preto fortigis la citadelon kun la helpo de la ciklopaj gasteroĥirojSkolioj pri Oresto, de Eŭripido, 953.) kaj la plej orienta duono de la lando, tio estas, la Heraeum (la templo de Hero, tiame parto de Mikeno), Mideo kaj la argolanda marbordoPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 2.16.2..

 La pretidinoj 
De sia edzino, Preto iĝis patro de tri filinoj (kiujn oni nomis la pretidinoj), pri kies nomoj troviĝas diversaj versioj: laŭ la Mitologia biblioteko ili estis Lisipo, Ifinoo kaj Ifianaso, kvankam Servio anstataŭas la du lastajn per Hiponoo kaj KirianasoServio. Pri la Eklogo 6.48 de Vergilio.. Eliano mencias nur du, Elego kaj KelenoEliano. Diversaj rakontoj, 3.42..

eta|maldekstra|Ofero al Bakĥo, pentraĵo de Massimo Stanzione (ĉ. 1634). Pro kontraŭstari la polemikan enkondukon de la kultado al Dionizo, la pretidinoj suferis malbenon de la dio.
Kiam la princinoj atingis maturecon, ili freneziĝis pro malbeno, sur kies kialo troviĝas ankaŭ malakordo. Kelkaj fontoj asertas ke Dionizo punis ilin pro ilia kontraŭstaro de la endonduko de la dionizaj kultado kaj ritoj en la landon, sed laŭ aliaj versioj estis Hero tiu, kiu malbenis la pretidinojn, ĉar ili konsideris sin pli belaj ol la ĵaluza diino, tro koketis aŭ ĉar ili stelis oraĵojn el skulptaĵo ŝia. En ilia frenezo, la filinoj de Preto vagadis tra la peloponeza kamparo, muĝante kiel bovinoj kaj atakante la vojaĝantojnHeziodo. Katalogo de virinoj, 2.4.1.. En tiu epoko, Preto havis viran filon, kies nomo (Megapento, «granda malĝojo») simbolas la sintenon kiun li havis tiutempe.

Loka divenisto nomiĝinta Melampo ofertis sin por sanigi la princinojn kontraŭ triono de la reĝlando, sed Preto konsideris la prezon tro peniga, do li rifuzis tiun servon. Tiam, la frenezo ne nur pliakriĝis, sed ankaŭ disvastiĝis tra la ceteraj virinoj en Argo, kiuj komencis kuradi tra la urbo mortigante siajn proprajn infanojn kaj la gregaron. Terurigite, Preto akceptis la oferton de Melampo, sed tiu lasta profitis la okazon por plialtigi la kompenson, kaj postulis du trionojn de la regno, unu por li kaj plia por sia frato Biaso. La reĝo konsentis, do Melampo konsilis lin promesi du dek oksojn al Helioso se li sukcesos kuraci la virinaron. La suna dio, kiu vidas ĉion, promesis siavice al Artemiso liston de la reĝoj kiuj neglektas kultadon al ŝi, kaj tiu ĉi diino sukcesis konvinki Heron nuligi la malbenon. Artemiso mortigis la nimfon Kalisto nur por kontentigi Heron, do ŝi volonte intervenis por kompensi ŝin.

Rezulte de tiu vico de diaj intervenoj, Melampo jam ne havis obstaklon por plenumi sian laboron. Li rekrutis la plej fortan knabon inter la junularo kaj kune laŭlitere ĉasis la virinaron kaj portis ilin, inter krioj kaj ekstazaj dancoj, al la malproksima Sikiono. Ifinoo mortis dume, sed la aliaj du filinoj de Preto resaniĝis pere de purigaj ritoj, kaj edziniĝis al Melampo kaj BiasoPseŭdo-Apolodoro. Mitologia biblioteko, 2.2.2..

Laŭ la tradicio, Preto fondis sanktejon dediĉitan al Hero, inter Sikiono kaj Titano, kaj plian al Apolono en SikionoPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 2.7.8. kaj 2.12.2.. Tamen, la loko kie la resanigado efektiviĝis ankaŭ varias laŭ la versioj. Kelkaj mencias la akvofonton ĉe AnigroStrabo. Geografio, 8., aliaj tiujn ĉe KleitoroOvidio. Metamorfozoj, 15.325. aŭ LuziPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 8.18.8., ambaŭ en Arkadio. Fine, kelkaj verkistoj ignoras la intervenon de Melampo kaj asertas ke la pretinidoj estis resanigitaj fare de AsklepioPindaro. Pitiaj odoj, 3.96..

Laŭ unu rakonto, Preto havis plian filinon, nomiĝinta Nikteo, kiu forfuĝis el la klopodoj de sia patro seksperforti ŝin kaj fine estis aliformita en neĝostrigo fare de AtenoLaktantio Plakido. Pri Tebaida de Statio, 3.507., versio kiu eble estas varianto de la mito de Niktimeno. Troviĝas ankaŭ versio laŭ kiu la frenezo de la argolanda virinaro okazis ne nur dum la regado de Preto, sed dum tiu, de lia nepo AnaksagoroBakilido. Epinicia, 10.40-112..

 Preto kaj Belerofono 
Kiam Belerofono venis al la kortego de Argo por ricevi murdopurigadon, la edzino de Preto subite enamiĝis kaj klopodis allogi lin. Sed pro tio, ke Belerofono rifuzis ŝiajn proponojn, ŝi akusis lin antaŭ sia edzo pri fari ĝuste la malon, maldecajn proponojn al ŝi. Preto kredis ŝin, sed konsiderante la sakralajn leĝojn pri gastigado, kiuj malpermesis mortigon de gasto, li sendis Belerofonon al Jobato, kun letero adresita al li per kiu li petis sian bopatron mortigi la portinton. Por plenumi tion, ankaŭ respektante la gastajn rajtojn, Jobato defiis la junulon plenumi taskojn verŝajne mortigajn, kiajn venki la amazonojn aŭ Ĥimero, kiujn li afrontis senproblemeHomero. Iliado, 6.155 kaj sekvaj, kun skolioj.Pseŭdo-Apolodoro. Mitologia biblioteko, 2.3.1.Johano Tzetzes. Pri Likofrono, 17; kaj Chiliades, 8.810.. Post tio, Jobato rekonsideris sian devon, pli informiĝis pri la veraj okazintaĵoj kaj, konvinkita de lia senkulpeco, bonvenigis Belerofonon en sia kortego.

Laŭ Ovidio, Preto fine sukcesis akiri la tronon de Argo, profitante la malĉeeston de Akrisio. Sed kiam tiu lasta estis hazarde mortigita dum funebraj ludoj, sia nepo Perseo postulis la regnon kaj ŝtonigis Preton pere de la kapo de la gorgono Meduzo, kiun li ankoraŭ konservisOvidio. Metamorfozoj, 5.238 kaj sekvaj.. Sed Perseo ne sentis sin konforta en Argo, ĉar estis li, tiu kiu mortigis Akrision, do li kaj la filo de Preto, Megapento, interkonsentis interŝanĝon de iliaj respektivaj regnojPseŭdo-Apolodoro. Mitologia biblioteko, 2.4.4.Paŭzanio. Priskribo de Grekio, 2.16.3..

Genealogia arbo de la Mitaj reĝoj de Argolando

 Aliaj roluloj same nomiĝintaj 
Krom la antaŭe priskribita, Preto estas ankaŭ la nomo de la jenaj roluloj de la helena mitologio:

 Filo de Tersandro, kaj patro de la virgulino MeroPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 10.30.5.. Tamen, kelkaj skolioj pri Odiseado konfuzas lin kun la reĝo de ArgoSkolioj pri Odiseado, 11.325..
 Eponimo de la Pretidaj Pordegoj, en TeboPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 9.8.4.. Li estis la patro de Galantiso, la akuŝistino kiu trompis Heron por tiel ebligi la naskon de HerakloAntonino Liberala, Metamorfozoj, 29..
 Filo de Naŭplio kaj patro de LernoApolonio el Rodiso, Argonautica, 1.136..
 Filo de Agenoro, kvankam ne estas klare ĉu la fonto, StefanoStefano el Bizanco. Thasos, ĉe Suido., celis skribi ĉu ke Agenoro havis filon nomiĝintan Preto, ĉu ke la reĝo de Argo nomiĝinta Preto estis posteulo de Agenoro.

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Abasidoj (mitologio)
Kategorio:Eponimoj
Kategorio:Inventistoj
Kategorio:Mitaj reĝoj de Argo
Kategorio:Mitaj reĝoj de Tirinso
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Kategorio:Ŝtonigoj
Kategorio:Uzurpintoj