Kaŝtanovo (Simferopola distrikto)

Kaŝtanovo (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1000 homoj.

 Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la dekstra bordo de la rivero Almo proksime al la digo de la Partizanska akvorezervujo inter la montetoj Belaja (354 m.) kaj Lisaja (392 m.).

Kaŝtanovo situas proksimume 6,5 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kizilovo (situanta kilometron sud-okcidente) kaj Partizansko (situanta tuj proksime de la orienta flanko).

 Historio 
Vilaĝo Kaŝtanovo (same kiel la apuda vilaĝo Partizansko) aperis sur la loko de 3 negrandaj krime-tataraj vilaĝoj Aŝaga-Sabla, Orta-Sabla kaj Juĥari-Sabla. En la jaro 1787 la teritorio de tiuj vilaĝoj estis donacita (fare de princo Potjomkin) al admiralo Nikolaj Mordvinov, kiu en 1802 vendis ĝin al onta guberniestro de la Taŭrida gubernio Andrej Borozdin. Tiu lasta konstruis ĉi tie grandan bienon kaj aranĝis en ĝi modelan mastrumadon: sur la teritorio de modernaj Kaŝtanovo kaj Partizansko oni konstruis drap-fabrikon, led-faran fabrikon, akvan muelejon; krome oni plantis grandan parkon kaj multajn fruktajn ĝardenojn. La bienon vizitis multaj elstaraj homoj de tiu tempo (i. a., granda rusa verkisto Aleksandro Gribojedov).

En la jaro 1828 la bienon aĉetis grafino Aleksanda Laval, kiu heredigis ĝin al sia filino Katerina Trubeckaja (edzino de decembristo princo Sergej Trubeckoj). En Siberio Katerina Trubeckaja naskis filinon Elizaveta, kiu poste edziniĝis al Petr Davidov (filo de decembristo Vasilij Davidov) kaj ricevis la bienon kiel doton. Dum la Krimea milito (1853-56) en la bieno troviĝis hospitalo por vunditoj. La bieno restis en posedo de la familio Davidov ĝis la Oktobra revolucio (kaj ofte estas menciata ĝuste kiel bieno de Davidov).

Post la Oktobra revolucio la bieno malprogresis, multaj domoj estis ruinigitaj kaj iu ajn setlejo sur la nuna loko, plejverŝajne, malaperis (la militista mapo de la jaro 1941 prezentas sur la loko de nuna Kaŝtanovo nur kelkajn sennomajn konstruaĵojnMapo de la Ĉefstabo de la Ruĝa armeo, 1941 j.).

Post la Dua mondmilito en la vilaĝo oni organizis sovĥozon. La 8an de septembro 1958 per la decido de la krimea Plenum-komitato la loĝloko ĉirkaŭ la centro de la sovĥozo «Alminskij» ricevis la nomon Kaŝtanovoje (la rusa nomo signifas laŭvorte «(la) kaŝtanarba»). La tempo, kiam la loĝloko ricevis la statuson de la vilaĝo, ne estas ekzakte konata, sed la status-ŝanĝo certe okazis antaŭ la 1990aj jaroj.

 Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1000 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 988 loĝantojn). La areo de la vilaĝo estas 59,9 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 330.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo; parto de la loĝantaro laboras pri priservado de la apuda Partizanska akvorezervujo (kiu estis finkonstruita en 1966 kaj estas unu el la tri fontoj, provizantaj Simferopolon per akvo). En la vilaĝo funkcias infanĝardeno (funkcianta ekde 1956) kaj klubo. La konserviĝinta ĉefdomo de la bieno Davidov (nun okupata de kelkaj vilaĝaj oficejoj) estas deklarita kiel arĥitektura monumento de la loka graveco. De la malnova bieno konserviĝis ankaŭ malnova fontano, kiu ne plu funkcias, kaj familia kripto de la bien-posedantoj. La restaĵoj de malnova parko nun estas neniel prizorgataj.

Per la busa transporto Kaŝtanovo estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.

 Referencoj 

 Ligiloj 






Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto