Tavistock Clinic

La klinika institucio Tavistock Clinic aŭ kliniko Tavistock, nomata laŭ sia unua loko en la placo Tavistock Square de la kvartalo Bloomsbury kaj urbodistrikto Camden de Londono, Anglio, estas konata centro de psikoanaliza terapio de la Nacia Sanservo (National Health Service, NHS) de Britio.

La scienca esplorejo Tavistock-Instituto pri Homaj Rilatoj, dum la Dua Mondmilito neformale ekestinta kiel faka grupiĝo de la brita armeo kaj en en 1947 formale kreita kiel branĉo de la kliniko, nun pluekzistas kiel memstara esplora instituto sen rekta organiza rilato al la kliniko.

Kvankam ofte per la esperantlingva vorto kliniko celiĝas specialiĝinta malsanulejo, kie la paciento daŭre restas dum pluraj tagoj, do ankaŭ dormas, ĉi-tie temas pri medicina instanco kies pacientoj restas nur proksimume horon kaj ripete revenas por psikoterapiaj sesioj. La kliniko Tavistock estis la unua tia psikodinamika-psikiatria institucio en Britio. La kliniko havas branĉojn por pacientoj plenkreskulaj, adoleskaj kaj infanoj, kaj por konsiliĝo de familioj. Krome ĝi ofertas konsiladon de aliaj institucioj, kaj kunlabore kun la Universitato de Orienta Londono organizas kursojn por postdiplomaj studantoj kaj profesiuloj prisanaj, prisociaj kaj konsultaj.

 Historio 
La klinikon en 1920 fondis la psikiatro Hugh Crichton-Miller, kiu estis influata pere de la instruoj de Carl Gustav Jung kaj Sigmund Freud. Rapide la institucio iĝis psikoterapia centro por pacientoj soldataj, traŭmatigitaj pro la teruraj spertoj de la Unua Mondmilito. Dekomence en la kliniko subteniĝis la evoluigo de psikoanaliza psikoterapio, la eduko de novaj psikoterapiisto inkluzive de speciala trejniĝo por psikoterapiistoj de infanoj kaj adoleskuloj, kaj same institucie subteniĝis vasta gamo de aplikoj de la psikoanalizo en psikiatrio kaj pedagogio, politiko kaj esploro. Tia institucio post sia fondiĝos estis tute unika en Britio. Krom psikoanalizo, en la kliniko aplikiĝis terapioj de pluraj aliaj tiutempe novaj psikologiaj skoloj – tiu plureco ĉagrenigis la prezidanton de la Brita Psikoanaliza Societo, Ernest Jones, kiu volis malpermesi ke psikoanalizistoj laboru en la kliniko, sed ne sukcesis en tiu blokado.

La kliniko profitis de la ŝtata subteno cele al rekonstruo de la publika vivo post la Dua Mondmilito. Dum la milito la brita publiko konsciiĝis pri al emociaj bezonoj de infanoj kiuj travivis militajn spertojn. La politiko amasforloĝigi infanojn el Londono al malurbaj regionoj malpli atakitaj per bomboj gvidis al novaj psikologiaj kaj pedagogiaj observoj kaj ekkonoj pri la evoluo de infanoj ene de la familio, la grava rolo de enfamiliaj interrilatoj kaj pri psikaj malsanoj sekve de frua divido de infano disde la gepatroj. Aparte la psikoanalizisto John Bowlby publikigis tiujn ekkonojn kaj postulis, ke ne nur plenkreskuloj, sed ankaŭ psike damaĝigitaj infanoj povu profiti de psikoterapia helpo – pro lia aktivado instaliĝis la eduko de porinfanaj psikoterapiistoj en la kliniko.

Ĝis la nuntempo la kliniko estas unu el la tutmondaj centroj pri psikoanaliza psikoterapio. Ekde la jaro 1967 la kliniko situas en konstruaĵaro nomata The Tavistock Center en la kvartalo Swiss Cottage  de la urbodistrikto Camden'' en Londono.

 Konataj kunlaborintoj kaj studintoj 
 Mary Ainsworth, usona psikologino kaj esplorantino pri la emociaj ligoj inter beboj kaj siaj gepatroj kaj ties rolo por la posta vivo
 Michael Balint, hungardevena psikoanalizisto
 Wilfred Bion, brita psikoanalizisto, reprezentanto de la koncepto de grupa psikoanalizo
 John Bowlby, vicdirektoro post la Dua Mondmilito, pionira esploristo pri la emociaj ligoj inter beboj kaj siaj gepatroj kaj ties rolo por la posta vivo, kaj fondinto de la branĉo pri infanoj kaj gepatroj
 Ronald D. Laing, psikiatro
 John Rawlings Rees, medicina direktoro antaŭ la Dua Mondmilito
 Clara Thompson, usona kuracistino, reprezentanto de la koncepto de "nova psikoanalizo"
 Lily Pincus, familia psikoterapiistino

 Eksteraj ligiloj 

 retejo de la kliniko 

Kategorio:Londono
Kategorio:Psikoterapio