Valentin Weigel

Valentin Weigel, ankaŭ: Weichel, (naskiĝinta la 7-a de aŭgusto 1533 en Naundorf, mortinta la 10-a de junio 1588 en Zschopau) estis protestanta teologo kaj teozofo el Germanio.

Ekde 1567 li estis pastoro en Zschopau. En liaj - parte nur postmorte fare de la kantoro Weichert eldonitaj kaj eble ankaŭ prilaboritaj - skribitaĵoj li propagandis la mistikon de Paracelsus kaj Johano Taŭlero miksitan per naturfilozofiaj ideoj.

Inter la adeptoj, la t.n. Weigelanoj estis Jes. Stiefel (m. 1627), Ezech. Meth (m. 1640) kaj Jakob Böhme.

 Verkoj 
 Unterrichts-Predigt: Wie man christlich trauern und täglich solle im Herrn sterben, 1576
 Libellus de vita beata, 1609
 Ein schön Gebetsbüchlein, welches die Einfältigen unterrichtet, 1612
 Der güldene Griff, alle Ding ohne Irrtum zu erkennen. Krusicke, Halle 1613 *Ein nützliches Traktätlein vom Ort der Welt, 1613
 Dialogus de Christianismo, 1614
 Erkenne dich selbst. 3 Bde. Knuber, Neustadt 1615
 Informatorium oder Kurzer Unterricht, 1616
 Kirchen- oder Hauspostill", 1618
 Libellus disputatorus, 1618
 De bono et malo in homine, 1618
 Zwei schöne Büchlein, 1618
 Studium universale, 1618
 Tractatus de opere mirabili, 1619

 Literaturo 
 G. Baring: Valentin Weigel und die Deutsche Theologie, en: Archiv für Reformationsgeschichte (ARG) jarkolekto 55, 1964
 Biografio ĉe ADB.

 Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 20. Leipzig 1909, p. 474 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj filozofoj