Miquel Crusafont i Pairó

Miquel Crusafont i Pairó (Sabadell, Hispanio, 1910 — ibid., 1983) estis kataluna paleontologo, kiu specialiĝis en la ostoj de la mamuloj.

En 1933 li akiris bakalaŭron pri Farmacio de la Universitato de Barcelono kaj en 1950 li akiris bakalaŭron en Naturscienco de la Universitato de Madrido.

En 1961 li estis elektita unuanime kiel Profesoro de Paleontologio en la Universitato de Oviedo, kiel la plej granda sciencisto de sia disciplino. Poste, li akceptis esti nomumita Profesoro de Antropologio en la Societo Iesu de Barcelono.

Liaj plej gravaj verkoj inkluzivas Los Vertebrados del Mioceno Continental de la cuenca del Vallés-Penedés (1943, kun Josep Fernández de Villalta), El Mioceno Continental del Vallès y sus yacimientos de vertebrados (1948, kun Josep Fernández de Villalta), El Burdigaliense continental de la cuenca del Vallès-Penedès (1955, kun Josep Fernández de Villalta kaj Jaume Truyols), Estudios Masterométricos en la evolución de los Fisípedos (1957, kun Jaume Truyols) kaj La Evolución (1966, kun Bermudo Meléndez kaj Emiliano Aguirre).

En 1969 li fondis la Instituton Provincan de Paleontologio, kiu ekde 1983 estas konata kiel Instituto de Paleontologio Miquel Crusafont.

La mamulo prahistoria Crusafontia portas lian nomon.

 Eksteraj ligiloj 

 Informo pri la Instituto de Paleontologio Dr. M. Crusafont

 Referencoj 

Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Katalunaj sciencistoj