Enric Prat de la Riba

Enric Prat de la Riba i Sarrà ( ˈpɾad də ɫə ˈriβə) (naskiĝis  en Castellterçol, mortis  en Castellterçol, Katalunio) estis kataluna politikisto, juristo kaj verkisto. Li estis membro de la "Centre Escolar Catalanista", kie unu el la plej fruaj difinoj de Kataluna naciismo estis formulita. Li estis la unua prezidanto de "Mancomunitat de Catalunya" la  kaj konservis sian postenon ĝis sia morto. Li verkis la libron kaj politikan manifeston La Nacionalitat Catalana en  kiu pli granda aŭtonomio de Katalunio estis proponita.

 Frua vivo 
Enric Prat de la Riba i Sarrà naskiĝis  en kampara urbo Castellterçol, Barcelono, Katalunio, en riĉa katolika konservisma familio. Li komencis siajn studojn pri juro en la Universitato de Barcelono kaj finis kaj ricevis sian diplomon en la Komplutensa Universitato de Madrido.

 Politika kariero  
Prat de la Riba estis allogita al kataluna naciismo kiam li ankoraŭ estis en kolegio. En 1887, li fariĝis membro de "Centre Escolar Catalanista". Li fariĝis grava membro de la kultura kaj politika organizaĵo "Unió Catalanista", en kiu li verkis kelkajn el ĝiaj plej signifaj manifestoj, inter ili estas la fama Missatge al Rei dels Hel·lens en 1897. En 1891, li estis elektita sekretario de Unió. Li skribis katalunajn naciistajn verkaĵojn kiaj Compendi de la doctrina catalanista kaj Compendi de la història de Catalunya. Li ankaŭ fondis la periodaĵon La Renaixença. Ekde 1899, li propagandis katalunan naciismon en politiko, unue kiel membro de "Centre Nacional Català" kaj poste en la Regiona ligo. La Regiona ligo estis dekstrema kataluna politika partio establita en 1901 de Prat de la Riba. La partio petis pli grandan administran aŭtonomion de Katalunio.

Prat de la Riba deĵoris kiel sekretario de la asembleo ŝarĝita redakti la malneton por regiona konstitucio konata kiel Bases de Manresa en 1892, la unuaj paŝoj al disvolviĝo de la "Kataluna Statuto de Aŭtonomio". Li ankaŭ estas konata kiel la aŭtoro de la Noucentista kataluna naciista manifesto La Nacionalitat Catalana en 1906.

Iom poste, en 1907 li fariĝis la unua prezidanto de la "Institut d'Estudis Catalans", prezidanto de la "Diputació" de Barcelono kaj proponanto de la "Mancomunitat de Catalunya", kiun li gvidis ekde la  ĝis sia morto, deĵorinte kiel ĝia unua prezidanto.

centra|280ra|eta|Trajnunuo 213.26 de FGC nomita laŭ Enric Prat de la Riba

 Bibliografio 
 Ollé i Romeu, Josep Maria (1995). Homes del catalanisme. Bases de Manresa. Diccionari biogràfic (1-a eldono, paĝoj 197—200). Barcelono: Rafael Dalmau, Editor. ISBN 84-232-0484-7
 Jordi Penarroja, Ramon Cotrina, Fermin Jerez, «Prat De la Riba, reconstructor de la nacionalitat», (Col·leccio Personatges catalans de tots els temps) Barcelono, Editorial Blume, 1980, 94 paĝoj, ISBN 84-7031-257-X

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Biografio de Prat de la Riba en Gran Enciclopèdia Catalana (Granda Kataluna Enciklopedio)

 Fonto 

Kategorio:Katalunaj politikistoj