Ferdinand August Hommel

Ferdinand August HOMMEL (naskiĝinta la 3-a de februaro 1697 en Leipzig, mortinta la 16-a de februaro 1765 samloke) estis germana juristo.

 Vivo 
La filo de prokuratoro ĉe la ĉefa tribunalo de Leipzig ricevis la unuajn instruhorojn fare de privataj instruistoj. En 1713 li vizitadis la lecionojn en la Universitato de Lepsiko de Georg Philipp Olearius , Andreas Rüdiger, Johann Burckhardt Mencke, August Friedrich Müller, Lüder Mencke, Johann Friedrich Olearius, Christian Schön kaj Johann Friedrich von Freiesleben.

Tiel edukite li magistriĝis en sia naskiĝurbo en 1717. La saman jaron li iris al la Universitato de Halle, kie influe instruis lin Christian Thomasius, Johann Peter von Ludewig, Justus Henning Boehmer, Nikolaus Hieronymus Gundling, Johann Gottlieb Heineccius kaj Jakob Friedrich Ludovici. En 1718 li ekrajtis docenti kiel Magister legens kaj promociiĝis jure samloke en la jaro 1719-a.

 Transloĝiĝo Erfurton kaj reveno 
Post kiam li laboris kelkan tempon kiel privatdocento, li habilitiĝis en 1721 ĉe la jura fakultato de Leipzig sed elektis en 1722 la Universitaton de Erfurto sia laborloko. En 1725 li revenis Lepsikon. En 1731 oni transdonis al li la postenon de vicasesoro en la lepsika Seĝo de laikaj juĝistoj (Schöppenstuhl). En 1734 li iĝis profesoro kun la titolo De verbb. Sign. Et reg. jur.. En 1736 li iĝis asesoro ĉe la jura fakultato, en 1739 li estis profesoro de la Institutiones, en 1752 konsilisto pri apelacioj, en 1756 profesoro de pandektoj.

Li partoprenis ankaŭ la administradan laboron de la lepsika altlernejo kaj fariĝis dum la vintra semestro 1739/40 rektoro de la universitato.

Li edziĝis en 1717 al Johanna Rosina, filino de la juristo Johann Heinrich Konhard. El tiu unuiĝo naskiĝis la filo Karl Ferdinand Hommel

 Verkoj 
 Dissertatio (Praes. Chph. Dondorfio) de revocatione confessionis per tormenta extortae, von Widerrufung der Urgicht. Leipzig 1716
 Dissertatio Idearum genuiua natura et indoles breviter explicata. Leipzig 1718
 Progr. de naevis quibusdam Rüdigerianis in doctrina de figuris syllogisticis. Leipzig 1718
 Dissertatio inaug. de victoria querelae inofficiosi tertio prosicua. Halle 1719
 Dissertatio qua omnem actionem confessoriam ex servitute, negatoriam vero ex libertate esse. Leipzig 1721
 Dissertatio I, Jurisprudentiae civilis Germanicae, ex legibus patriis, Romanis et Canonicis compilatae, continens Libr. I. Sect. I. Tit. I. II. III. Leipzig 1726 (Die Fortsetzung ist nicht erfolgt)
 Dissertatio de genuina uniorris prolium indole extra casum legis et observantiae specialis. Leipzig 1726
 Dissertatio de mutuo filii familias iam ante SCtum Macedonianum invalido. Leipzig 1726
 Dissertatio de his, quae ex officio seu gratis expedienda sunt ab Actuario; secundum Ordinationem Taxationis et Processus Saxonici novissimam. Leipzig 1727
 Dissertatio de differentia exigua inter testamentum militare et testamentum pagani in hostico conditum. Leipzig 1727
 Dissertatio de scriptura, eiusque necessitate in testamento nuncupativo. Leipzig 1729
 Dissertatio de numero septenario testium in testamentis. Leipzig 1731
 Dissertatio de usu hodierno patriae potestatis Romanae in soris Germaniae, speciatim Hamburgensi. Leipzig 1734
 Progr. an deceat JCtum rationes legum ignorare? Leipzig 1734
 Dissertatio Quinque iuris in re species, quas vulgo tradunt, res lemper tales esse, nec solas. Leipzig 1736
 Dissertatio de servitutis per pactum constitutione. Leipzig 1736
 Dissertatio de textu Novellarum originario coniecturae. Leipzig 1736
 Dissertatio de solennibus venditionum. Leipzig 1737
 Dissertatio de mitiganda furti poena ob restitutionem rei ablatae. Leipzig 1737
 Dissertatio an et quatenus certitudo corporis delicti in Processu criminali necessaria sit? Leipzig 1737
 Progr. OmneS conventionum divisiones et species, quae in iure Romano occurrunt (sola forte verborum obligatione excepta) etiam in foris nostris suam habere auctoritatem, probatur. Leipzig 1739
 Dissertatio de ratificatione confessionis per tormenta extortae. Leipzig 1739
 Dissertatio de proedna legum Justinianearum prae iure patrio antiquo in foris Germanorum. Leipzig 1739
 Kurze Anleitung , Gerichtsakta geschickt zu extrahiren, zum referiren, und eine Sentenz darüber abzufassen; zum Gebrauch seiner Zuhörer entworfen. Leipzig 1739, Halle 1740, Halle 1747, Halle 1762, Halle 1778, Halle 1795
 Progr. de successione spuriorum secundum Novellam 89 C. 12. Leipzig 1740
 Dissertatio de cauta publicatione sententiae criminalis. Leipzig 1741
 Dissertatio de manu militari. Leipzig 1742
 Progr. de casibus, in quibus etiam post acceptationem a conventione perfecta recedere permittitur. Leipzig 1744
 Dissertatio de Panniculariis (occ. L. 6. D. de bonis damnat.) ceterisque damnatorum bonis, ut et de expensis criminalibus e bonis reorum vel subditorum subministrandis. Leipzig 1745
 Dissertatio ad Artic. XXXI Constîtutionis Carolinae Criminalis, de nominatîone socii criminis Commentatio. Leipzig 1745
 Dissertatio de furto magno eiusque poena. Leipzig 1747
 Progr. de foro deprehensionis in iniuriis verbalibus. Leipzig 1747
 Progr. de Comitibus; occ. L. I. C. de Concil. Consistor. Leipzig 1748
 Dissertatio de Processu possessorio summariissimo, quaestiones duodenae. Leipzig 1748
 Dissertatio de poena iurare nolentium. Leipzig 1748
 Dissertatio de prohibitis documentorum signis; ad Tit, XXIV. §. 2. Ordin. Proc. Sax. Recogn. Leipzig 1748
 Dissertatio de lethalitate vulnerum et inspectione cadaveris post occisum hominem. Leipzig 1749
 Progr. de pecunia lustrica, an referenda sit ad peculium castrense, an ad profectitium ? Leipzig 1750
 Dissertatio de iure vini adusti. Leipzig 1753
 Progr. Praetor Romanus iniuiia vapulans. Leipzig 1753
 Dissertatio de reo sub tormentis specialiter non interrogando. Leipzig 1754
 Dissertatio de temperandis poenis ob imbecillitatem intellectus. Leipzig 1755
 Progr. de spatio temporis in citatione edictali concedendo. Leipzig 1755
 Dissertatio de furto qualificato. Leipzig 1759
 Progr. de prohibita iuramenti delatione. Leipzig 1761
 Progr. quot testes requirantur, si extraneo quid relinquatur in testamento parentum inter liberos. Leipzig 1762
 Progr. an maritùs in solutam prolapsus adulterami committat? Leipzig 1762
 Progr. in processu executivo quatenus locum habeat documentum, in quo nomen creditotis aut debitoris non est accurate expressum. Leipzig 1762

 Literaturo 
 Johann Georg Meusel: Lexikon der vom Jahr 1750 bis 1800 verstorbenen teutschen Schriftsteller. Band 6. Fleischer, Leipzig 1806, S. 90 (Google books).
 Johann Samuel Ersch, Johann Gottfried Gruber: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. 2. Sektion, Teil 10, S. 264 (online).
 Christoph Weidlich: Christoph Weidlichs zuverlässige Nachrichten von denen ietztlebenden Rechtsgelehrten. Kümmel, Halle 1757, S. 307 (Google books).
 Friedrich Karl Gottlob Hirsching: Historischliterarisches Handbuch berühmter und denkwürdigen Personen, welche im 18. Jahrhunderte gestorben sind. Schwinckert, Leipzig 1797, S. 254 (Google books).
 Carl Renatus Hausen: Allgemeine Bibliothek der Geschichte und der einheimischen Rechte in Deutschland. Band 1, 1. Teil. Curt, Halle 1767, S. 138 (Google books).
 Allgemeine deutsche Real-Encyklopädie für die gebildeten Stände. Band 5. Brockhaus, Leipzig 1830, S. 377 (Google books).

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Akademianoj