Wojciech Ziembiński

Wojciech Ziembiński (naskiĝis la 22-an de marto 1925 en Gniew, mortis la 13-an de januaro 2001 en Varsovio) – pola socia kaj katolika aganto, partoprenanto de politika opozicio en la periodo de Pola Popola Respubliko. Iniciatinto de la Monumento al Mortfalintoj kaj Murditaj Apud-Oriente.

 Vivo 
 Dua mondmilito kaj elmigrado 
Dum la dua mondmilito Wojciech Ziembiński partoprenis konspire en subteraj organizaĵoj "Pobudka" (Veksignalo) kaj "Walka" (Batalo). En 1942 provis trairi al pola armeo en Okcidento, sed estis haltigita de germanoj kaj malliberigita en laborkoncentrejo en Karlsruhe. En 1945 trairis al Britio, kie servis en Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento. Li revenis al Pollando en 1947.

 La jaroj 1947-1976 
En la jaroj 1948-1951 studis juron en Toruń kaj en Varsovia Universitato kaj ĝis 1968 laboris ĉefe en eldonejoj.
En 1956 komencis agadon en Klubo de Katolika Intelektularo kaj Klubo de Kurba Rondo. Estis provizore arestita por kvar monatoj - sen juĝa proceso. En 1971 kondamnita al unu jaro de mallibero kun kondiĉa suspendo pro lekcio por skoltoj, dediĉita al orientaj landlimoj de la Dua Pola Respubliko. Dum laŭvicaj jaroj iniciatis celebradon de sendependecaj datrevenoj kaj de patriotaj diservoj. En 1975 subskribis leteron de 59, la proteston kontraŭ ŝanĝoj en la konstitucio de Pola Popola Respubliko, enkondukantaj enskribon pri la eterna alianco kun Sovetunio.

 La jaroj 1976-1989 
Li apartenis al iniciatintoj de la letero de 14, kies aŭtoroj kontraŭstaris al reprezalioj de la partoprenantoj de eventoj el junio 1976. Samjare septembre Wojciech Ziembiński ektroviĝis inter fondintoj de la Komitato por Defendo de Laboristoj. Marte 1977 iĝis unu el iniciatintoj de la Defend-Movado de Homrajtoj kaj de Civitanaj Rajtoj.

Pro organizo de la 11-a de novembro 1979 de la Festo de Sendependeco estis kondamnita al 3 monatoj de mallibero. De 1980 aktivis en Defend-Komitato de Politikaj Malliberuloj. Post enkonduko de la milita stato en Pollando restis kaŝita (serĉata per kapt-ordona letero). Aprile 1982 arestita kaj liberigita post 7 monatoj. En 1989 estis unu el kunfondintoj de Sendependa Historia Komitato pri Esploro de Katina Krimo.

 Akitveco post 1989 
Kontraŭulo de interkonsento de la Ronda Tablo, sed simpatianto de la registaro de Jan Olszewski. En 1991 sen sukceso strebis al mandato de senatano. En la jaroj 1995–1997 apartenis al Movado de Rekonstruo de Pollando. Li aktive agis por memorigi viktimojn de sovetaj kaj komunistaj krimoj, estis ĉefa iniciatinto de la konstruo de la Monumento al Mortfalintoj kaj Murditaj Apud-Oriente (malkovrita la 17-an de septembro 1995). Li ankaŭ aktivis en pluraj sociaj organizaĵoj kaj sciencaj institucioj kiel Instituto al Józef Piłsudski kaj Komitato Pollando-Ĉeĉenio.

Aparte atentis pri senmensogigo de propaganda vizio de la pola historio. Nomata "homo de la sendependeco".

Wojciech Ziembiński estis entombigita en la Tombejo Powązki en Varsovio.

 Memorigo 
 Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta – 1983, atribuita de la pola ekzila registaro
 En 1997 li ricevis Premion Jerzy Łojek pro la tuto de la atingoj, kreita de Bożena Mamontowicz-Łojek.
 Granda Kruco de la Ordeno Polonia Restituta - 2006, postmorte
 En 2006 Pola Televido dediĉis al li filmon titolitan Był taki ktoś (Iu tia estis).

 Interesaĵoj 
Li postulis redonon al Pollando de Kaliningrada provinco, rekompence pro senĉesaj sovetaj militkrimoj kontraŭ poloj ekde la 17-a de septembro 1939 kaj komunistaj krimoj dum la dua soveta okupado de Pollando ĝis 1989.

 Bibliografio 
   Biografia noto en la Enciklopedio de Solidareco

 Eksteraj ligiloj 

 Wojciech Ziembiński (1925–2001) www.kor.org.pl

Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Kontraŭkomunistoj
Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Politikaj malliberuloj