Béla Zolnai

Béla Zolnai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zolnai Béla estis hungara literaturhistoriisto, estetikisto, tradukisto, profesoro, instruisto, membro (korespondanta en 1940, ordinara en 1948) de Hungara Scienca Akademio. Lia pseŭdonimo estis Garázda Péter.

Béla Zolnai   naskiĝis la  1890 en Székesfehérvár. Li mortis la  1969 en Budapeŝto.

 Biografio 
Béla Zolnai frekventis universitatojn en Budapeŝto, Parizo, Berlino. Inter 1914-1923 li instruis en gimnazio, poste en Universitato de Budapeŝto kaj universitatoj en Pécs kaj Szeged. Li amikiĝis en Szeged kun Gyula Juhász, baldaŭe li helpis al Miklós Radnóti kaj Antal Szerb. Inter 1927-1942 li redaktis literaturan revuon, kiun li mem fondis. Inter 1940-1945 li instruis en la tiam hungara Universitato Kolozsvár. Ekde 1948 li laboris en instituto en Budapeŝto. Post 2 jaroj li pensiuliĝis, sed en 1955 li doktoriĝis el literaturo. Li okupiĝis precipe pri stilistiko, franca kaj hungara literaturo, krome li partoprenis en redaktadoj de enciklopedioj. Li ricevis Honoran Legion, krome 2 hungarajn premiojn.

 Elektitaj publikaĵoj 
 Az idegen szavak (La fremdaj vortoj), 1922
 Irodalom és biedermeier 1935)
 II. Rákóczi Ferenc (Francisko Rákóczi la 2-a), 1942
 Nyelv és stílus (Lingvo kaj stilo), 1957
 Nyelv és hangulat 1964

 Liaj tradukaĵoj (elekto) 
 Gustave Flaubert: Heródiás (novelo, 1920)
 Maurice Maeterlinck: Az eltemetett templom (eseoj, 1920)
 H. Bordeaux: Egy tisztességes asszony (romano, 1922)

 Fontoj 
 hungarlingva biografio kun foto
 hungarlingva biografio 
 hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj