Gabino Tejado y Rodríguez

Gabino Tejado y Rodríguez (Badajoz, 1819 - Madrido, 1891), estis ĵurnalisto kaj verkisto hispana.

Li estis redaktoro de la liberala gazeto El Extremeño (la ekstremadurano) de Badajoz. Poste li iĝis tradiciista kaj novkatoliko. Disĉiplo de Juan Donoso Cortés, kies Obras (1854-1856) ordonis kaj enkondukis. Amiko de Francisco Navarro Villoslada, kunlaboris en liaj gazetoj El Padre Cobos (pastro Cobos) kaj El Pensamiento Español (la hispana penso). Akademiano en 1880, legis kiel enira diskurso "La España que se va" (forira Hispanio). Inter liaj verkoj elstaras la teatraĵo La herencia de un trono (1848); la romanoj El caballero de la reina (1847), Víctimas y verdugos (1859) kaj La mujer fuerte, kiu konis variajn eldonojn, kaj la eseo El catolicismo liberal (1875). Tradukis Los novios, el La gefianĉoj de Alessandro Manzoni, kaj estis teatra kritikisto de El Laberinto, kie juĝis pri Manuel Bretón de los Herreros, Juan Eugenio Hartzenbusch kaj José Zorrilla. Aperis en Los españoles pintados por sí mismos per "El retirado" (la emerito), de tono nostalgia kaj tradiciista, kie oni priskribas la militiston kiel viktimo de la politikaj ŝanĝoj.

 Eksteraj ligiloj 

 Verkoj de Gabino Tejado y Rodríguez en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

 Vidu ankaŭ 
 Hispana literaturo de la Romantismo
 Hispanlingvaj verkistoj
 Romantikismo
 Hispana literaturo

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Romantikuloj