Saint-Lunaire

Saint-Lunaire (galolingve "Saent Lunérr", ) estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Malo kaj al la kantono . 

La teritorio havas komunan limon kun .

 Geografio 
Komunumo de la urba areo de Dinard, kies centro etendiĝas sur la sablaj dunoj ("mielles") akumulitaj inter du masivoj el granito kaj grejso enirantaj en la Manikan Markolon, per la pintoj de Nick, de Décollé kaj de La Garde Guérin (tiu lasta, pli okcidenta estas en Saint-Briac). 

 Botaniko 
Pri riĉeco de flaŭro, Saint-Lunaire, kiel Saint-Briac, estas inter la komunumoj de la departemento, kiuj en siaj diversaj biotopoj posedas plej multajn taksonojn, t.e. 599 por komunuma averaĝo de 348 taksonoj kaj departementa tuto de 1373 taksonoj (en 118 familioj). Estas ankaŭ 39 taksonoj kun forta heredaĵa valoro (el tuto de 207) ; 23 protektitaj taksonoj kaj 22 apartenantaj al la ruĝa listo de la armorika Masivo (departementa tuto de 237) Louis Diard, La flore d'Ille-et-Vilaine, Atlas floristique de Bretagne, Rennes, Siloë, 2005, mapo sur 170-a paĝo.. Inter la plej interesaj lokoj :
 Duno de Longchamp, kun (Eryngium maritimum) (protektita specio) ;
 Estuaro de Crèvelin : (Limonium normannicum), (Inula crithmoides) piede de klifoLouis Diard, La flore d'Ille-et-Vilaine, Atlas floristique de Bretagne, Rennes, Siloë, 2005, p. 37..

 Historio 
eta|Galeritombo de Plate Roche.
Restaĵoj de galeritombo (plilongigita dolmeno) atestas pri loĝado ekde Neolitiko (2000 ĝis 5000 a.K.)
Romia okupo daŭris dum kvin jarcentoj, sen influo al la aparta karaktero de tieaj loĝantoj: la Koriozolitoj.

Poste, okazis barbaraj invadoj de saksoj kaj de frisoj en 509, kiuj forpelis princojn kaj senjorojn. Kvar jarojn poste, albordiĝis al insulo Cézembre, Reĝo Arturo kaj Hoel la Unua, reĝo de Armoriko, venanta rekapti sian reĝlandon.

Sankta Lunaire (aŭ Léonor), unu el la filoj de Hoel la Unua kaj de sankta Pompée (aŭ Coupaia), frato de sankta Tudvalo kaj de sankta Sève, akompanata de monaĥoj kaj laikoj, eniris en ĉirkaŭ 535 en vastan arbaron, kulturebligis ĝin, konstruis kapelon, kie nun staras nun la Malnova Preĝejo, kiu estos starigita de la senjoroj de Pontual en la 11-a jc.

En la 19-a jc, la aristokratoj perdis sian potencon kaj nova socio de eminentuloj, transformis la aspekton kaj ekonomion de Saint-Lunaire. La vilaĝo transformiĝis en banurbo, sub instigo ĉefe de Sylla Laraque, riĉega haitia milionulo. Li aĉetis kaj evoluigis la "Grand Hôtel", konstruigis multajn prestiĝajn vilaojn, elektran centralon kaj teniskampojn ankoraŭ famaj nun. Pluraj elstaruloj : reĝino de Rumanio, beletruloj, pentristoj, artistoj pasis aŭ restadis en Saint-Lunaire. Eblas citi Émile Bergerat, Jules Verne, Jean Richepin aŭ ankaŭ Ève Lavallière. De tiu epoko restas belegaj vilaoj laŭ banurba stilo.

Ankoraŭ nun, Saint-Lunaire estas rezidejo de multaj elstaruloj kiaj Jean Rochefort, juvelisto Fred, Nicolas Hulot aŭ ankaŭ Emmanuel Chain.

 Ekonomio 
La ĉefa ekonomia sektoro estas turismo.

 Administrado 

 Demografio 

 Lokoj kaj monumentoj 
 Monumentoj klasitaj historiaj (MH) 

La komunumo enhavas du monumentojn klasitajn historiaj :
 Malnova preĝejo, restaŭrita en 1954 kaj restaŭrata en 2010. La navo de la 11-a jc, kun du flanknavoj, estas ligita al la gotika ĥorejo per triumfa arko. 
 Kalvario de la 16-a jc, situanta antaŭ la suda fasado de la malnova preĝejo, prezentas sur sia orienta faco Kriston kaj sur la alia faco la Virgulinon Maria. Ĝi estis registrita per dekreto de la .

 Naturaj lokoj 

 Pinto de Décollé 

Pluraj bunkroj, restaĵoj de la dua mondmilito, estas ankoraŭ videblaj.

Malnova tunelo, nun falinta, ligis la malnovan preĝejon al Pinto de Décollé.

Tie en 1977, pentristo Geoffroy Dauvergne morte falis.

 Pinto de Nick kaj Goulet 
Enfluejo de Crèvelin, piede de Pinto de Nick (departementa natura areo), Goulet estas unu el la naturaj lokoj de Saint-Lunaire.

 Kino 
 Conte d'été de Éric Rohmer

 Saint-Lunaire per bildoj 

 Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
 Aktoro Jean Rochefort posedas rezidejon sur la komunumo. Lia nomo estis donita al la kultura centro de Saint-Lunaire en la .
 Pentristo Geoffroy Dauvergne, akcidente mortinta ĉe Pinto de Décollé.
 Carole Lavoie, romanistino kaj dramistino, vivis en Saint-Lunaire. Ĝi estas aŭtoro de romana sagao, kiu rakontas la historion de la marbanoj en Francio, aparte ĉe Côte d'Émeraude (vidi bibliografian sekcion).
 Nicolas Hulot, televidanimanto kaj ekologiisto.

 Ĝemeliĝoj 


 Aneksaĵoj 
 Vidu ankaŭ 

 Komunumoj de Ille-et-Vilaine

 Eksteraj ligiloj 
 TTT-ejo de la komunumo
 TTT-ejo de turismoficejo de Saint-Lunaire
 Saint-Lunaire sur retpaĝo de Nacia Geografia Instituto
 Prepara inventaro de regiona konsilio de Bretonio 

 Bibliografio 
 Aimée et Cédric Gourin, La Côte d’Émeraude, de Saint-Lunaire à Saint-Jacut-de-la-Mer, eldonejo "éditions Alan Sutton", 2009 
 Éclats d’Émeraude, historia romano de Carole Lavoie, kiu priskribas komenciĝon de turismo sur Côte d’Émeraude. Premio Jackie Bouquin « la Femme dans l'histoire ». Eldonejo "Éditions Prologue", 2007.

 Notoj kaj referencoj 
 Notoj 

 Referencoj 

Kategorio:Komunumoj de Ille-et-Vilaine
Saint-Lunaire
Kategorio:Côte d'Émeraude
Kategorio:Banstacioj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Ille-et-Vilaine havintaj revolucian nomon