Blanka ĥionido

La Blanka ĥionido (Chionis albus), konata ankaŭ kiel Granda ĥionido aŭ Neĝa ĥionido, estas unu el du specioj de ĥionidoj. Ĝi kutime troviĝas surgrunde. Ĝi estas la ununura surtera birdospecio de Antarkto.

Taksonomio
eta|maldekstre|Fluganta ĥionido.
La blanka ĥionido estis formale priskribita en 1789 fare de la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en sia reviziita kaj etendit eldono de la veko de Carl Linnaeus nome Systema Naturae. Li metis ĝin en novan genron Vaginalis kaj stampis la duvortan nomon Vaginalis alba. Gmelin bazis sian priskribon sur la "white sheath-bill" kiu estis priskribita kaj bildigita en 1785 de la angla ornitologo John Latham en sia A General Synopsis of Birds . Latham erare kredis, ke la birdo estis trovita en Novzelando. La tipa loko estis markita kiel Malvinoj fare de Wyndham Knatchbull-Hugessen kaj Charles Chubb en 1912. La Blanka ĥionido estas nun metita en la genron Chionis, kiu estis enkondukita en 1788 fare de la germana natursciencisto Johann Reinhold Forster. La genronomo estas el Antikva greka ĥiōn kun la signifo de neĝo. La specia epiteto albus estas Latina kun la signifo "blanka". La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspeciojn.

Aspekto
eta|maldekstre|Blanka ĥionido.
Blanka ĥionido estas ĉirkaŭ 380-410 mm longa, kun enverguro de 760-800 mm. Ĝi estas pure blanka escepte ĉe sia rozkolora, karunkla vizaĝo; ĝia Latina nomo tradukeblas kiel "blanka neĝo".

Ĥionidoj pasigas 86% de sia tago plukante manĝaĵojn kaj la ceteran 14% ripoze.

Distribuado kaj habitato
La Blanka ĥionido vivas en Antarkto, Skotia Arko, Sudaj Orkadoj, kaj Sud-Georgioj. La ĥionidoj kiuj vivas plej sude migras norden vintre.

Manĝado
La Blanka ĥionido ne havas retajn piedojn. Ili trovas siajn manĝaĵojn surtere. Ĝi estas ĉiomanĝantaj kadavromanĝantoj kaj kleptoparazitoj, kiuj manĝas preskaŭ ĉion ajn. Ili ŝtelas vomitajn krilon kaj fiŝojn el pingvenoj kiam ili nutras siajn idojn kaj iliajn ovojn kaj idojn se estas oportuno. Ĥionidoj manĝas ankaŭ kadavraĵojn, bestofekaĵojn kaj se eblas homan rubon. Oni scias, ke ili manĝas vermojn kiuj estis vivantaj en intesto de Antarkta pingveno.

Ĥionidoj estas aktivaj plukante manĝaĵojn dum proksimume 38% de la tago, 20% manxgante sian predon, 23% ripoze, 14% en variaj aliaj aktivaĵoj, kaj la finan 3% en lukta kutimaro.

 Bildaro 

Referencoj

Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Birdoj de Atlantiko