Saint-Suliac

Saint-Suliac () estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio kaj ĉe la bordo de la estuaro de la rivero Rance. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Malo kaj al la kantono . 

 Geografio 
Saint-Suliac situas norde de departemento Ille-et-Vilaine kaj nordoriente de Bretonio. La vilaĝo Saint-Suliac apartenas al la arondismento Saint-Malo kaj al la kantono Dol-de-Bretagne. Ĝi estas je  de Saint-Malo,  de Cancale,  de Dinan kaj de Dinard,  de Dol-de-Bretagne,  de Combourg,  de kabo Fréhel kaj de monteto Sankta-Mikaelo,  de Bécherel,  de Rennes.

Saint-Suliac estas klasita inter la plej belaj vilaĝoj de Francio ekde 1999 : tiu havena vilaĝo de Clos Poulet, tipe bretona, situas ĉe Côte d'Émeraude, sur la dekstra bordo de la estuaro de rivero Rance. La vilaĝo estas organizita ĉirkaŭ sia preĝejo kaj sia haveno, laŭ multaj malrektaj kaj ĉarmaj stratetoj. Saint-Suliac estas preskaŭ duoninsulo, kun  da bordo. Ĝiaj tre multaj bordaj padoj iras al klasitaj naturaj lokoj : tajdomuelejo de Beauchet, malnovaj salejoj de Guettes (fonditaj en 1736), Pinto de Puits, Pinto de Grainfollet, Mont-Garrot, alta je , kiuj ofertas belegajn belvederojn sur la estuaro de rivero Rance, sur la landoj de Saint-Malo, Dol-de-Bretagne, Dinan kaj monteto Sankta-Mikaelo.

Saint-Suliac estas havena vilaĝo de fiŝkaptistoj en la estuaro de rivero Rance, ĝi estas unu el la maloftaj vere maraj vilaĝoj de tiu estuaro, inter Saint-Malo kaj Dinan. Ĝiaj mallarĝaj stratoj kaj siaj malnovaj domoj el granito frontas al la haveno.

 Najbaraj komunumoj 
Saint-Suliac estas borderita okcidente, norde kaj nordoriente per la estuaro de la rivero Rance.

 Administrado 

 Demografio 
 Ĝemeliĝo 
Saint-Suliac estas ĝemeligita kun:



 Historio 
eta|centre|altdekstre=3|Vido al la rivero Rance de la rondirejo de la sonorilturo de la preĝejo de Saint-Suliac.

 Origine 
La regiono de Saint-Suliac estis loĝata ekde la Prahistorio :

 Heraldiko 
eta|dekstra|180ra|Vitralo videbla en la 18-a jc
La komunumo ne posedas blazonon.

 Lokoj kaj monumentoj 
250ra|dekstra
250ra|dekstra
250ra|dekstra
La komunumo enhavas tri monumentojn klasitajn historiaj :
 Menhir, dirata « Dento de Gargentua », menhiro sur la loko dirata Chablé, klasita monumento historia per la listo de 1889Datumbazo "Mérimée" : PA00090882 ;
 Preĝejo de Saint-Suliac de la 13-a ĝis 14-a jc, klasita kiel moniumento historia en 1912, 1942, poste per dekreto de la 8-a de marto 2001Datumbazo "Mérimée" : PA00090880, remarkinda pro sia fortikigita turo, ĉirkaŭata de paroĥa enklavo, konstruaĵo malofta en tiu parto de Bretonio ;
 Restaĵoj de la vikinga kampadejo de la 10-a jc, dirata « la ostrejo de Garrot», mezepoka kvarangula fortikigita ĉirkaŭbaritejo videbla precipe dum alta tajdo de la golfeto de Vigneŭ sude de Mont-Garrot, klasita monumento historia per dekreto de la 13-a de aŭgusto 1986Datumbazo "Mérimée" : PA00090881.

Aliaj lokoj kaj monumentoj :
 Multaj domoj de la 14-a 15-jc, montras granitajn fasadojn kun granda kolorunueco.
 La oratorio de Grainfolet (1894), belvedero super la estuaro de rivero Rance;
 La tajdomuelejo de Beauchet ;
 La vitejoj de Garrot, 1250 plantaĵoj de chenin blanc en potoj sur la sudaj flankoj de Mont-Garrot.

 Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
 Saint Suliac, Tysilio ap Brochfael, (548? – 640)
 Guillaume, grafo de Marbœuf, nobelo de La Baguais, (1648-1712), prezidanto de la Parlamento de Bretonio 1691-1712.
 Claude Toussaint Marot, grafo de La Garaye (1674-1755), bonfaranto kaj promocianto de la salejoj de Saint-Suliac, en 1736.
 Joseph & Thomas Miniac, nobelo de La Villeneuve, kapitanoj korsaroj de 1705 ĝis 1711.
 Thomas-Auguste Miniac, nobelo de la Moinerie, kapitano korsaro de 1702 ĝis 1707, kapitano de la eskadroj Duguay-Trouin.
 Louis Thomas Marie Harrington, nobelo de La Villeneuve (1723-1813), negocisto ŝipposedanto, irlanddevena, unua urbestro de Saint-Suliac en 1790.
 Jean & Thomas Herbert, nobelo de La Porte-Barrée, kapitanoj korsaroj en la 17-a kaj 18-a jc.
 Léonard Victor Charner, admiralo (1797-1869)
 Elvire grafino de Cerny, (1818-1899), folkloristo, fabelisto, verkisto de legendoj kaj popolaj tradicioj.
 Alfred Adophe Caravaniez (1855-1917), skulptisto, famkonata artisto.
 Joseph Huet (1875-1917), altmara ŝipestro.
 Hyacinthe Perrin (1877-1965), arkitekto DPLG.
 Roger-Edgar Gillet, (1924-2004), mondfama pentristo

 Vidu ankaŭ 

 Bibliografio 

   (Reeldonita en 1977, Eldono "Copie 22", Pédernec)





 Loïc Langouët Un retranchement normand insulaire : Gardaine à Saint-Suliac. Informbulteno de AMARAI , 1991, numero 4, paĝoj : 55-63.
 Alain Droguet, La culture de la vigne à Saint-Suliac au Moyen Âge, en la lando de Dinan, 1992, paĝoj : 183-194, ISSN 07526199.

 Vidu ankaŭ 
 Komunumoj de Ille-et-Vilaine
 Clos Poulet
 La malnova vitejo de Saint-Suliac Magdeleine noire des Charentes
 La Ville-es-Nonais

 Eksteraj ligiloj 

 Saint-Suliac sur la retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto

 Notoj 

 Referencoj 

Saint-Suliac
Kategorio:Lando de Saint-Malo
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Ille-et-Vilaine havintaj revolucian nomon
Kategorio:Komunumoj de Saint-Malo agglomération
Kategorio:Côte d'Émeraude