Eleganta tinamo

La eleganta tinamoOrnitologia taksonomio. aŭ ankaŭ Eleganta krestotinamo aŭ Martineta tinamo (), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj. Tiu mezgranda tinamo troviĝas en Argentino kaj suda Ĉilio en arbustarojBirdLife International (2008)(a).

 Etimologio Eudromia devenas el du grekaj vortoj, eu signifanta "bone", kaj dromos signifanta "kurado". Tiuj terminoj kune signifas "bona kurado", kio aludas al ĝia kutimo fuĝi predantojn per kuradoGotch, A. F. (1995). Poste, la latina elegans signifas "eleganta", kaj martinete estas la hispana nomo de la Noktardeo ĉar ties eleganta kresto rememorigas la kreston de noktardeojGotch, A. F. (1995).

 Taksonomio 
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 14-an de jan. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Tinamiformes - tinamoformaj
Tinamidae - tinamedojEudromia Geoffroy Saint-Hilaire, I, 1832Eudromia elegans Geoffroy Saint-Hilaire, I, 1832 - eleganta tinamoEudromia elegans intermedia (Dabbene, R; Lillo, M, 1913)Eudromia elegans magnistriata Olrog, CC, 1959Eudromia elegans riojana Olrog, CC, 1959Eudromia elegans albida (Wetmore, A, 1921)Eudromia elegans wetmorei Banks, RC, 1977Eudromia elegans numida Banks, RC, 1977Eudromia elegans elegans Geoffroy Saint-Hilaire, I, 1832Eudromia elegans multiguttata Conover, HB, 1950Eudromia elegans devia Conover, HB, 1950Eudromia elegans patagonica Conover, HB, 1950

Ĉiuj tinamoj estas el la familio tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el paleognatoj kiaj la struto, la emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdojDavies, S. J. J. F. (2003).

Isidore Geoffroy Saint-Hilaire la unua identigis la Elegantan tinamon el specimeno el Sudameriko, en 1832.

 Subspecioj 
La eleganta tinamo, Eudromia elegans, loĝas en Argentino kaj suda ĈilioClements, J. (2007) kaj havas la jenajn subspeciojn:
 Eudromia elegans intermedia, loĝanta en Andoj de nordokcidenta Argentino (Salta kaj Katamarkio).
 Eudromia elegans magnistriata, loĝanta en Andoj de nordokcidenta Argentino (Tukumano kaj norda Kordobo).
 Eudromia elegans riojana, loĝanta en nordokcidenta Argentino (La Rioĥo kaj San Juan).
 Eudromia elegans albida, loĝanta en seka savano de okcidenta Argentino (San Juan).
 Eudromia elegans wetmorei, loĝanta en deklivaro de Andoj en okcidenta Argentino (norda centra Mendoza Provinco).
 Eudromia elegans numida, loĝanta en sekaj herbejoj de centra Argentino.
 Eudromia elegans elegans, la nomiga subspecio, loĝanta en centra Argentino (Neŭkeno kaj Rio Negro)Clements, J. (2007).
 Eudromia elegans multiguttata loĝanta en sekaj herbejoj de orienta centra Argentino.
 Eudromia elegans devia, loĝanta ĉe bazo de Andoj en sudokcidenta Argentino (Neŭkeno).
 Eudromia elegans patagonica, loĝanta en suda Argentino (Neŭkeno, Rio Negro, Ĉubutio, kaj Santa Cruz) kaj apuda suda Ĉilio (Biobio al Magallanes y la Antártica Chilena).

 Aspekto 
La eleganta tinamo averaĝe estas 39 al 41 cm longa. La specio estas malhela aŭ flavecbruna, simila al perdriko kun mallonga vosto kaj flugiloj, du blankaj stripoj en ĉiu flanko de la vizaĝo. Kiel la samgenra kebraĉa tinamo (E. formosa''), ĝi havas longan kreston kun antaŭena pinto. La piedoj ne havas malantaŭajn fingrojn kaj la bluecaj aŭ grizecaj kruroj estas mallongaj kaj fortaj, ĉar ili estas tre surterema birdospecio.

 Vivejoj 
Tiu neotropisa specio tipe troviĝas en sekaj arbustaroj de malaltaj teroj, ankaŭ en pli altaj lokoj (ĝis 2 500 m), kaj ĉe farmaj teroj .

 Kutimaro 
La dieto, dum vintro, konsistas ĉefe el semoj, folioj, fruktoj kaj insektoj, sed en somero ĝi manĝas ĉefe insektojn. La nesto estas truo en grundo formita de ambaŭ gepatroj kaj situanta ĉe proksima malalta arbusto.Harrison, C. & Greensmith, A. (1993) La masklo Kovadokovas la ovojn kaj idozorgadas. Kiam la junuloj eloviĝas, ili estas kovritaj el lanugo kaj povas kuri. Ili elnestiĝas preskaŭ tuje. Tiu tinamo, malkiel aliaj, ariĝas regule, precipe en vintro.

La alvoko estas laŭta tristeca fajfo .

 Konservado 
Kvankam tiu specio estas tre ĉasata por manĝo kaj sporto, la Eleganta tinamo ne estas nekomuna kaj havas grandan teritorion de 1 400 000 km². Ĝi estis taksita kiel Malplej Zorgiga de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

 Bildaro 

 Referencoj 

 BirdLife Species Factsheet, BirdLife International (2008(a)). "Elegant-crested Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita Feb 12 2009.
 Brands, Sheila (14an de Aŭgusto, 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Crypturellus atrocapillus". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 12 2009.
 Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
 Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
 Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Tinamous". Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.

 Vidu ankaŭ 
 Arida Ĉako

 Eksteraj ligiloj 

 BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko