Emil Ramann

Vivo scienca 
Ekde 1895 li estis profesoro de grundoscienco ĉe la Supera Forstoscienca lernejo en Eberswalde. En 1900 li fariĝis profesoro de agrikulturkemio kaj grundoscienco ĉe la Universitato de Munkeno. Li deĵoris ĝis 1925 kiel katedrestro. Krome li gvidis la ĉi-rilatajn sekciojn de la instituto Bayerische Forstliche Versuchsanstalt. Ties institutoj translokiĝis en 1992 al Freising.

Li okupiĝis ĉefe pri la iĝo de humo kaj strukturo de grundoj, pri la akvo-mastrumado de grundoj kaj la kemia kvalito de teroj. Li rigardatas kiel kunfondinto de la moderna grundoscienco, kune kun la ruso Vasilij Vasiljeviĉ Dokuĉajev kaj la amerikano E. W. Hildgard. Li helpis fondi ankaŭ la Internacian grundosciencan societon (Internationale Bodenkundliche Gesellschaft).

 Honoroj 
Li estis membro de diversaj akademioj. En Freising oni nomis straton laŭ li.

 Verkoj (elekto) 
  Forstliche Bodenkunde und Standortslehre, 1893

 Eksteraj ligiloj 
 Ramann-memorigo sur la scienckampuso de Weihenstephan.
 Datreveno 130-a de la fondo de la Versuchsanstalt en Freising; artikolo gratula de 2011 kun superrigardo historia.

Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1851
Kategorio:Mortintoj en 1926
Kategorio:Grundoscienco
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Germanaj sciencistoj