Lozovo (Simferopola distrikto)

Lozovo (, , ) estas vilaĝo en la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Dobra komunumo. Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1601 homoj. Antaŭ la jaro 1945 la vilaĝo nomiĝis Eski-Orda.

 Geografio 
La vilaĝo situas en la valo de la rivero Salgiro (sur ĝia maldekstra bordo) ĉe la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto preskaŭ tuŝante per siaj limoj la urbon Simferopolo. La plej proksimaj loĝlokoj estas ankaŭ la vilaĝoj Pionersko, Andrusovo kaj Fersmanovo, situantaj sudoriente.

 Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo aperis en la jaro 1784 (tiam sur la teritorio de Lozovo troviĝis du apartaj vilaĝetoj — Eski-Ordu-Tarĝak kaj Eski-Ordu). Oni opinias, ke la plejan prosperon la vilaĝo havis en la 17a-18a jarcentoj. Laŭ la statistikaj fontoj de la jaro 1805 en la vilaĝo ekzistis 30 kortoj kaj ĝi estis loĝata de 232 homoj (ĉiuj — krime-tataroj).

En la jaro 1854 (dum la Krimea milito) la vilaĝo servis kiel unu el la arieraj bazoj de la rusia armeo; ĉi tie rezidis la tria malpeza bataliono de la 14a artileria brigado (en kiu militservis fama rusa verkisto Leo Tolstoj).

Meze de la 19a jarcento la vilaĝo preskaŭ plene senhomiĝis pro amasa elmigro de la krime-tatara loĝantaro en Turkion. Tiel, en la jaro 1864 en la vilaĝo estis registritaj nur 8 loĝantoj.

Ekde la jaro 1923 la vilaĝo apartenas al la Simferopola distrikto. En la jaro 1945 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la loĝloketo estis ŝanĝita al Lozovoje (la rusa nomo signifas laŭvorte ).

 Dinamiko de la loĝantaro 
 1805 — 232 homoj (ĉiuj — krime-tataroj)
 1864 — 8 homoj
 1926 — 242 homoj (165 rusoj, 40 grekoj, 17 germanoj, 11 belorusoj, 1 krime-tataro)
 1939 — 454 homoj
 1989 — 1477 homoj
 2001 — 1601 homoj

 Nuntempo 
eta|dekstra|Busto de Leo Tolstoj en Lozovo
Laŭ la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1601 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 1574 homojn). La vilaĝo havas areon de 89,7 hektaroj kaj konsistas el 504 kortoj.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas ĉefe pri agrikulturo; apud la vilaĝo situas minejo.

En la jaro 1950 en la vilaĝo estis starigita monumento al Leo Tolstoj; ĝi estas la sola vidindaĵo de la vilaĝo.

 Referencoj 

 Ligiloj 




Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto