Andrusovo (Simferopola distrikto)

Andrusovo (, , ) estas vilaĝo en la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Dobra komunumo. Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 772 homoj. Antaŭ la jaro 1948 la vilaĝo nomiĝis Taĥta-Ĝami (kio tradukite el la krime-tatara lingvo signifas «ligna moskeo»).

 Geografio 
La vilaĝo troviĝas sur la deklivoj de relative mallarĝa ravineto, formita de la rojo Ĉeŝmeĝi (maldekstra alfluanto de la rivero Salgiro), proksimume 3 kilometrojn sudoriente de Simferopolo apud la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Pionersko (oriente), Fersmanovo (norde), Lozovo (nordokcidente) kaj Teplo (kiu situas okcidente, iom pli supre laŭ la fluo de la rojo Ĉeŝmeĝi).

 Historio 
Oni opinias, ke la vilaĝo aperis en la 15a jarcento.

La unua skriba mencio pri la vilaĝo (sub la nomoj Toĥta-Ĝami) aperis en la jaro 1784. Probablas, ke baldaŭ post la anekso de Krimeo fare de la Rusia Imperio la loĝantaro elmigris en Turkion, ĉar la krimeaj statistikaj fontoj de la jaro 1805 neniel mencias tiun ĉi vilaĝon. Nur en la jaro 1887 la statistikaj informoj mencias, ke la vilaĝo (menciita kiel Taĥta-Ĝami) estas loĝata de 84 loĝantoj kaj konsistas el 12 kortojMemorlibro de la Taŭrida gubernio (1889)  (vd. aldonaĵon «Alfabeta listo de la vilaĝoj kaj loĝloketoj» fine de la dokumento)  Alirita 2013-09-25.

Post la Oktobra revolucio la loĝantaro de la vilaĝo laboris en la kreita kolĥozo «Probuĵdenije» (tradukite el la rusa — «Vekiĝo»).

En la jaro 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita al Andrusovo (omaĝe al rusa geologo, akademiano Nikolaj Ivanoviĉ Andrusov, vivojaroj 1861–1924, kiu faris sciencajn esplorojn en Krimeo kaj dum ioma tempo laboris en la Taŭrida universitato).

En la 1990aj jaroj la loĝantaro de la vilaĝo rimarkinde kreskis pro la reveno de la deportitaj krime-tataroj en Krimeon (nun ili konsistigas la plimulton de la vilaĝa loĝantaro).

 Dinamiko de la loĝantaro 
 1887 — 84 homoj
 1926 — 289 homoj
 1939 — 266 homoj
 1989 — 201 homoj
 2001 — 772 homoj

 Nuntempo 
Laŭ la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 772 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 801 homojn). La vilaĝo havas areon de 95,6 hektaroj kaj konsistas el 142 kortoj.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas ĉefe pri agrikulturo; apud la vilaĝo multas kultivataj kampoj, okupitaj de aromaj herboj (lavendo ks.).

En la vilaĝo estas tri vendejoj, kafejo, benzinejo.

 Referencoj 

 Ligiloj 




Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto