Kurbbeka tinamo

La Kurbbeka tinamo aŭ kurbabeka tinamoOrnitologia taksonomio. () estas birdospecio el la familio de Tinamedoj, komune troviĝanta en altaltitudaj herbejoj kaj arbustaroj, en Andoj de SudamerikoClements, J. (2007)..

Etimologio
Nothoprocta derivas el du grekaj vortoj, nothos signifanta falsa, kaj prōktos signifanta malantaŭo aŭ vosto. Tiu kombino de vortoj probable rilatas al la fakto ke la vosto estas malgranda kaj kovrita per korpaj plumoj, kaj tiele ŝajnas falsaGotch, A. F. (1995)..
La scienca epiteto curvirostris latine signifas kurbabeka kaj aludas la relative longa kurba beko de tiu specio.

 Taksonomio 
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 16-an de jan. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Tinamiformes - tinamoformaj
Tinamidae - tinamedoj
Nothoprocta Sclater, PL; Salvin, O, 1873
Nothoprocta curvirostris Sclater, PL; Salvin, O, 1873 - kurbabeka tinamo
Nothoprocta curvirostris curvirostris Sclater, PL; Salvin, O, 1873
Nothoprocta curvirostris peruviana Taczanowski, W, 1886

Ĉiuj tinamoj estas el la familio tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el paleognatoj kiaj la struto, la emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdojDavies, S. J. J. F. (2003)..

 Aspekto 
La kurbabeka tinamo estas proksimume 28 cm longa. Ties supraj partoj estas malhelbrunaj kun strieco je blanka kaj nigraj punktoj. Ties brusto estas ruĝeca kun blankaj punktoj, ties ventro estas flaveca al sablokolora kaj ties krono estas nigra, la kolflankoj, gorĝo kaj kolo estas blankaj. Fine ties kruroj estas brunaj.

 Kutimaro 
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la kurbabeka tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.

 Teritorio kaj habitato 
La kurbabeka tinamo loĝas en Andoj de centra kaj suda Ekvadoro kaj norda kaj centra Peruo. Ĝi havas 2 subspeciojn:
 N. c. curvirostris, la nomiga subspecio, loĝas en Andoj de centra kaj suda Ekvadoro kaj norda Peruo (Cordillera del Condor).
 N. c. peruviana loĝas en Andoj de norda kaj centra Peruo: orienta Piura, Kaĥamarkio, Amazonio, okcidenta San Martín, La Libertad, Ankaŝo, kaj Huánuco.

La kurbabeka tinamo preferas herbejojn je 2 800 al 3 700 m de altitudo. Ĝi povas esti trovata ankaŭ ĉe altaltitudaj arbustaroj kaj paŝtejojBirdLife International (2008)(a).

 Konservado 
La IUCN listigis tiun specioj kiel Malplej Zorgiga, kun loĝa teritorio de 30 000 km².

Referencoj

Literaturo

 BirdLife International (2008(a)). "Curve-billed Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
 Brands, Sheila (Aug 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Nothoprocta curvirostris". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
 Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
 Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
 Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Tinamous". Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.

Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno