Justine ou les Malheurs de la vertu

Justine ou les Malheurs de la vertu ("Justine aŭ la malbonsortoj de l' virto") estas la unua verko de la Markizo de Sade aperinta dum lia vivo, en 1791, unu jaron post kiam li estis liberigita de la Franca revolucio. La praversio de la romano estis verkita en 1787. En 1791 kaj 1797 respektive oni eldonis du aliajn versiojn. Ĝi estas unu el la plej gravaj kaj influaj verkoj de lia aŭtoro, kun La 120 tagoj de Sodomo kaj Filozofio buduare.

Justine kaj Juliette estas la filinoj de bankrota komercisto. Post la morto de ŝia preskaŭ senmona patrino, Juliette decidas labori kiel prostituitino en bordelo, faras serion da krimoj, akiras riĉaĵon kaj iĝas feliĉa. Justine, aliflanke, elektas la vojon de virto, travivas serion da aventuroj kaj misaventuroj kaj estas konstante elmetita al persekuto kaj humiligo ĝis ŝi renkontas sian fratinon denove - akuzita je murdo kaj krimfajro - al kiu ŝi rakontas la sorton de sia vivo antaŭ ol ŝi. mortas en... fulmotondro estas trafita de fulmo.

De Sade redaktis sian verkon plurfoje kaj ĝi haveblas en tri versioj. La dua versio estas dediĉita al Marie-Constance Quesnet, la provizora partnero de de Sade.

 La plej gravaj epizodoj de la originala versio 

 Justine ricevas oferton de la sadisma Dubourg por esti vipita regule kontraŭ pago, kiun ŝi rifuzas.
 Du Harpin, neeltenebla avarulo kiu vane provis persvadi Justine por ŝteli por li, en victurno kalumnie kondamnas Justine por ŝtelo por sendi ŝin al malliberejo.
 La amikoj de la krimulo Dubois, kun kiu Justine eskapas de malliberejo, decidas seksperforti Justine ĉar ŝi ne volas iĝi ilia komplico.
 La samseksema markizo Bressac vipas Justine al morto ĉar ŝi rifuzas veneni sian malamatan patrinon.
 Justine estas markita fare de la kirurgo Rodin kaj havas du piedfingrojn fortranĉitaj post ebligado de la fuĝo de infano kiu estis mortigota kaj tranĉota por anatomiaj studoj.
 Justine, kiu volis ricevi la kristanajn sakramentojn en monaĥejo, estas kaptita fare de kvar monaĥoj por festi perversajn kaj ekscentrajn orgiojn kun ili kiel sekssklavo.
 Justine estas prirabita de virino al kiu ŝi volis doni almozon.
 Falsisto, kiun Justine savis de farado de krimo kontraŭ li, logas ŝin al kastelo por igi ŝin labori kiel besto.
 Patrino metas Justine sub juran akuzon post kiam Justine provis vane savi sian infanon dum hotelfajro.

 Amorala mesaĝo 
De Sade asignis karakterizajn virtojn al la individuaj epizodoj kiel ekzemple modesteco, honesteco, hororo de krimo, ĉasteco, pieco, bonfarado, kompato, singardemo, bonkoreco kaj amo por vero. La karakteroj engaĝitaj estas karaktero maskoj de malbono aŭ bono.

La evidenta moralo de la rakonto estas la konsekvenca rekompenco de krimuloj por iliaj krimoj kaj la malkovro de la nenatureco de bono. La samseksema matricidulo Bressac heredas riĉaĵon, la murdema kirurgo iĝas la persona kuracisto de la sveda reĝo, kaj la abato estas nomumita generalo de la ordeno post sia orgia monaĥa vivo en Romo. La falsisto riĉiĝas, la korupta fratino Juliette riĉiĝas; Justine, aliflanke, estas forviŝita per naturo en fulmo por sia virto.

La verko enhavas influojn de Système de la nature (Sistemo de Naturo) de Paul Henri Thiry d'Holbach kaj Questions de Zapata de Voltaire. 

La ekonomia sukceso de la verkista kariero de de Sade estis limigita anstataŭe, pro la publikigo de Justine kaj la posta romano titolita Juliette, li estis senigita de lia libereco kaj metita en frenezulejon; La eldonisto de la unua publikigo de la romano, Girouard, ne fartis pli bone kaj estis gilotinita en 1794.

 La tri versioj de la verko 
De Sade produktis tri versiojn de sia romano (unua versio en 1787, dua versio en 1791 kaj tria versio The New Justine en 1797). De Sade verŝajne utiligis siajn travivaĵojn kun prostituado kaj pornografio en Parizo kiel modelon por tiu laboro kaj ĝia posteulo, same kiel eventuale la funebran petegon por la bonkonata bordelposedanto Justine Paris.  La originala versio estis kreita de de Sade ene de du semajnoj kaj nur estis retrovita de Guillaume Apollinaire en 1909. La postaj variantoj enhavas - krom marĝenaj ŝanĝoj en la baza strukturo - novajn epizodojn kaj etendaĵojn de la malnovaj epizodoj. Precipe en la tria versio, multaj detalaj sadomasokismaj obscenaĵoj estis aldonitaj. Krome, kelkaj filozofiaj konsideroj estis teksitaj en la intrigon. Scenoj de ekstrema krueleco kaj perverseco alternas kun paĝoj de filozofiaj aŭ pseŭdofilozofiaj pravigoj kaj la pardonpeto de revalorigo de ĉiuj valoroj, kiuj estas dramaturgie enkorpigitaj kiel provoj instrui Justine kaj konvinki ŝin pri la sensencaĵo kaj damaĝo de virto.

Ĉar la granda nombro da tro priskribitaj seksaj agoj en la unuapersona rakonta perspektivo ne plu povis transdoni la virtan karakteron de la protagonisto en psikologie kredinda maniero, la rakonta formo de la tria versio ŝanĝiĝas al la triapersona singularo.

Oni povas interpreti la evoluon de la malsamaj versioj de la teksto kiel nura plibeligo de la origina intrigo aŭ kiel laŭpaŝa ĉesigo de memcenzuro. Laŭ alia vidpunkto ofta inter seksologoj kaj literaturaj akademiuloj ( Dühren et al.), De Sade provis kompensi por la supozebla perdo de la manuskripto de la "120 Journées" ( La 120 Tagoj de Sodomo ) postlasita en la Bastille tra siaj vastiĝoj. de la originala teksto kaj sisteme rekonstrui la listigitajn seksajn agojn kaj poste integri ilin en la intrigon de Justine.
Kategorio:Erotika literaturo
Kategorio:Literaturo de Francio
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino