Krestotinamo

La Krestotinamo aŭ kebraĉa tinamoOrnitologia taksonomio., aŭ ankaŭ Kebraĉa krestotinamo, (), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj endemia de la ĉako de sudorienta Bolivio, okcidenta Paragvajo kaj norda ArgentinoBirds of the World, Quebracho Crested-Tinamou..

 Etimologio 
Eudromia devenas el du grekaj vortoj, eu signife bone, kaj dromos signife kuro aŭ elkuro pli taŭge por tiu celo. Tiuj difinoj kune signifas, bona elkuro, kio aludas al ĝia kutimo fuĝi predantojn per kuradoGotch, A. F. (1995).

 Taksonomio 
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 13-an de jan. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Tinamiformes - tinamoformaj
Tinamidae - tinamedoj
Eudromia Geoffroy Saint-Hilaire, I, 1832
Eudromia formosa (Lillo, M, 1905) - kebraĉa tinamo
Eudromia formosa formosa (Lillo, M, 1905)
Eudromia formosa mira Brodkorb, P, 1938

Ĉiuj tinamoj estas el la familio tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el paleognatoj kiaj la struto, la emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdojDavies, S. J. J. F. (2003).

 Subspecioj 
Estas du subspecioj de tiu tinamo nome:
 E. f. formosa, la nomiga raso, loĝas en la aridaj kebraĉaj arbaroj de norda ArgentinoClements, J. (2007).
 E. f. mira loĝas en la arida ĉako de Paragvajo kaj nordokcidenta Argentino.

 Aspekto 
La kebraĉa tinamo estas proksimume 39 cm longa. Ĝiaj supraj partoj estas grizecbrunaj al nigrecaj kun kelkaj disaj malgrandaj blankaj punktoj. Ĝiaj subaj partoj estas pale sablokoloraj al blankecaj kaj tre striecaj je nigra. Kiel la samgenra eleganta tinamo (E. elegans), ĝia kapo havas nigran kreston kiu estas longa, fajna, kaj rekta. Ĝi havas malhelan strion malantaŭokulan, borde supre kaj sube per blankaj strioj.

 Kutimaro 
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la kebraĉa tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.

 Teritorio kaj habitato 
La kebraĉa tinamo troviĝantas en sekaj arbaroj de ĝis 500 mBirdLife International (2008)(a). Ĝi troviĝas ankaŭ en seka savano. Ties teritorio estas norda Argentino kaj Paragvajo.

 Konservado 
La IUCN listigis tiun specion kiel Malplej Zorgiga, kun loĝa teritorio de 290 000 km².

 Referencoj 

 BirdLife International (2008(a)). "Quebracho-crested Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita Feb 12 2009.
 Brands, Sheila (14an de Aŭgusto, 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Crypturellus atrocapillus". Project: The Taxonomicon. Konsultita Feb 12 2009.
 Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
 Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
 Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Tinamous". Latin Names Explained. A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals. New York, NY: Facts on File. p. 183. ISBN 0-8160-3377-3.

Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno